Μια Λάθος Οπτική για το Σεξ

Καταρχάς, ας επαινέσουμε τον σχολιαστή για την ειλικρίνειά του, αφού παραδέχεται πως η γυναίκα θα χαρακτηριστεί πουτάνα για το ίδιο πράγμα που θα κάνει και ο ίδιος και σε οποιαδήποτε σεξουαλική δραστηριότητα κι αν αυτή εμπλακεί.
Αυτό που δεν μπορεί να αντιληφθεί όμως είναι ότι η κοπέλα δεν αρνήθηκε να κάνει σεξ μαζί του απαραίτητα για να μην την πει «πουτάνα» -αν και θα ήταν απόλυτα κατανοητό να έχει εσωτερικεύσει μια γυναίκα τις διάφορες μορφές slut shaming. Σε αντίθεση με τους άντρες για τους οποίους το διεισδυτικό σεξ ειναι αυτοσκοπός, η γυναίκα απολαμβάνει πολλά διαφορετικά πράγματα και δεν είναι όλα τους για όλους και για όλες τις ώρες. Εξαρτάται από ποικίλους παράγοντες, ανάμεσά στους οποίους η διάθεσή της, οι ορέξεις της και τι θα της βγάλει ο καθένας. Η γυναίκα λοιπόν μπορεί να θέλει να της κάνεις στοματικό σεξ, ή να θέλει να σου κάνει χωρίς να παιχτεί διείσδυση, ή αντίστροφα να θέλει να κάνετε PIV σεξ χωρίς να συνοδευτεί από στοματικό σεξ ή ένας σωρό άλλους συνδυασμούς που το μυαλό του μέσου μισογύνη αδυνατεί να συλλάβει -εξ ου και το ανάλογο παράπονο «η κοπέλα μου δεν μου κάνει στοματικό». Αρκεί να θυμάστε πως δεν περιστρέφονται όλα γύρω από την π**τσα σας και το τι θέλετε εσείς από εμας. Και πως το «αφού έτσι κι αλλιώς θα σε πω πουτ@να» δεν είναι για καμία μας καλός λόγος να κάνουμε σεξ.

Για εδώ θα παραθέσω πάλι ένα σχετικό απόσπασμα του Μπουρντιε από την Ανδρική Κυριαρχία που επεκτείνει το ζήτημα λίγο παραπέρα μιλώντας γενικότερα για τις διαφορετικές προσδοκίες και αναπαραστάσεις που αφορούν το σεξ.

«Μια πολιτική κοινωνιολογία της σεξουαλικής πράξης θα αποκάλυπτε ότι, όπως συμβαίνει πάντοτε σε μια σχέση κυριαρχίας, οι πρακτικές και οι αναπαραστάσεις των δύο φύλων δεν ειναι καθόλου συμμετρικές. Οχι μονο επειδή τα κορίτσια και τα αγόρια έχουν, ακόμη και στις σημερινές κοινωνίες της Ευρώπης και της Αμερικής, πολύ διαφορετικές απόψεις σχετικά με την ερωτική σχέση, που οι άνδρες τις περισσότερες φορές τη σκέφτονται στη λογική της κατάκτησης (κυρίως στις συζητήσεις μεταξύ φιλων, που αφήνουν αρκετό χώρο στη καυχησιολογία γύρω από τις κατακτήσεις τους), αλλά και επειδή η ίδια η σεξουαλική πράξη γίνεται αντιληπτή από τους άνδρες σαν μια μορφή κυριαρχιας, ιδιοποίησης, «κατοχής». Εξ ου και η απόκλιση μεταξύ πιθανών προσδοκιών αντρών και γυναικών στον τομέα της σεξουαλικότητας[…]. Σε αντίθεση με τις γυναίκες, που είναι κοινωνικά προετοιμασμένες να ζήσουν τη σεξουαλικότητα ως μια εμπειρία ιδιωτική και ιδιαιτέρως φορτισμένη από συναίσθημα, η οποία δεν συμπεριλαμβάνει υποχρεωτικά τη διείσδυση αλλά μπορεί να περικλείει ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων (ομιλία, άγγιγμα, χάδι, αγκαλιά κτλ), τα αγόρια έχουν την τάση να «κατακερματίζουν» τη σεξουαλικότητα, την οποία αντιλαμβάνονται ως μια επιθετική και κυρίως σωματική πράξη κατάκτησης, προσανατολισμενη στη διείσδυση και τον οργασμό.

Και παρόλο που, σε αυτό το σημείο,όπως και σε άλλα, οι παραλλαγές επηρεάζονται προφανώς πολύ απο την κοινωνική θέση, την ηλικία -και τις προηγούμενες εμπειρίες-, μπορούμε να συμπεράνουμε από μια σειρά συνεντεύξεων ότι πρακτικές φαινομενικά συμμετρικές (όπως η πεολειχία και η αιδοιολειχία) τείνουν να ενδύονται πολύ διαφορετικές σημασίες για τους άντρες (που τείνουν να τις βλέπουν ως πράξεις κυριαρχίας, μέσω της υποταγής ή της ηδονής που λαμβάνουν) από ό,τι για τις γυναίκες. Η ανδρική ηδονή είναι, αφενός, ηδονή της γυναικείας ηδονής, της ικανότητάς τους να κάνουν τη γυναίκα να φτάσει σε οργασμό. Έτσι, η Catherine Mac Kinnon έχει το δίχως άλλο δίκιο όταν βλέπει την «προσποίηση του οργασμού» (faking orgasm) ένα υποδειγματικό τεκμήριο της εξουσίας που έχει ο άντρας να προσαρμόζει τη διάδραση μεταξύ των φύλων στη θεώρηση των ανδρών, οι οποίοι περιμένουν από το γυναικείο οργασμό μια απόδειξη τους ανδρισμού τους και την ηδονή που εξασφαλίζεται από αυτή την υπέρτατη μορφή υποταγής.»

~Hürrfem Sultan

BOUR

Advertisements