Η Απάντηση της Πατριαρχίας στο #MeToo είναι να μας πείσει ότι οι γυναικες αξίζουν και γουστάρουν το ξύλο

Μα γιατί ο «δημοσιογράφος» του zougla.gr έκανε αφιέρωμα στην Rihanna τώρα, θα αναρωτηθεί κάποι@. Μήπως έβγαλε καινούριο τραγούδι? Εμφανίστηκε σε κάποια ταινία? Έγινε εστω hostess του SNL? Όχι, τίποτα από τα παραπάνω, το site δημοσίευσε αυτό το αφιέρωμα τώρα γιατι η συγκυρία του ελληνικού #metoo και η ανάδειξη της έμφυλης βίας τους πανικόβαλε και νιώθουν την υποχρέωση να μας υπενθυμίσουν τις δύο βασικές γραμμές υπεράσπισης της πατριαρχίας: 1)οι γυναίκες ΑΞΙΖΟΥΝ το ξύλο γιατί είναι έκφυλες 2)οι γυναικες ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΝ το ξύλο γιατί είναι μαζόχες.


Για να πετύχουν το πρώτο αρκεί να μοστράρουν μια αποκαλυπτική φωτογραφία της γιατί η σύνδεση που δημουργεί η πατριαρχία στο μυαλό του μέσου μισογύνη είναι αυταπόδεικτη: γυναικείο σώμα = εγγενώς άξιο βίας. Και για να πετύχουν το δεύτερο ακρεί να παρουσιαστεί ένα σκηνικό έμφυλης βίας ως κάτι που η ίδια η γυναίκα αποζητά. Δεν χρειάζεται να το στηρίζουν κάτι, αν σε χυπήσει ένας γκόμενος είναι προφανές, σύμφωνα με την πατριρχική λογική, οτι το αποζητούσες γιατί αλλιώς δε θα είχες γκόμενο. Η κυκλική αυτή λογική είναι πολύ χρήσιμη για κάθε περίπτωση: αν οι γυναικες δεν γούσταραν το ξύλο τότε γιατί θα υπήρχαν άντρες που τις δέρνουν? Σαν να λέμε, αν δεν γουστάρεις να σε τσιμπάνε τα κουνούπια γιατί δεν κάθεσαι σπίτι σου τυλιγμένη με μια κουνουπιέρα, μάλλον καταβάθος πας γυρεύοντας για ελονοσία. Αν καθόσουν σπιτι σου τα κουνούπια θα πέθαιναν από ασιτία αρα κατα βάθος εσύ τα συντηρείς.


Είναι αστείο πως στο ακριβώς προηγούμενο άρθρο τόσοι πολλοί εξέφρασαν την ανακούφισή τους που γράφτηκε στο μακρινό 2013, και εξέφρασαν τη βεβαιότητα πως τίποτα τέτοιο δε θα δημοσιευόταν σήμερα που ζούμε σε μια φεμινιστική ουτοπία. Καλό θα ήταν να ξυπνήσουμε και να συνειδητοποιήσουμε οτι η πατριαρχία νιώθει την φεμινιστική απειλή και γι αυτό ακριβώς παλεύει με κάθε όπλο για να διαρηρηθεί στη θέση της. Κάθε ιδέα περί γραμμικής εξέλιξης και προόδου προς ένα εστω λιγότερο μισογυνικό μέλλον δεν είναι παρά wishful thinking. Η αλλαγή θέλει επαγρύπνση και αγώνα, κανείς δε θα μας τη δώσει στο πιάτο.

Όπως το πάτε θα φοβόμαστε να πούμε σε μία γυναικα να πάμε για ποτο

Γυναίκες: Θα θέλαμε να μη μας βρίζετε, να μη μας κλωτσάτε, να μη μας κακοποιείτε και να μη μας βιάζετε
Σεξιστές: ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΔΕ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΑΣ ΠΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΟΛΑ ΘΑ ΤΑ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΤΕΛΙΚΑ!!!!!1111


Άλλη μια φορά που τα μισογυνικα σκουπίδια προσπαθούν να μας πείσουν ότι ο μόνος τρόπος να αλληλεπιδρούν οι άντρες με τις γυναίκες είναι με τρόπους βίαιους, επιθετικούς, παραβιαστικούς. Και οτι είναι ή αυτό ή ΤΙΠΟΤΑ. Οι γυναίκες θα πρέπει να ανεχτούν την παρενόχληση και την κακοποίηση αλλιώς οι άντρες θα κόψουν κάθε επικοινωνία μαζί μας. Και γι αυτό υπάρχουν κι αυτές που θα σπεύσουν να δικαιολογήσουν τέτοιες συμπεριφορές από φόβο, ανάμεσα στα άλλα, ότι διαφορετικά θα χαθούν οι άντρες από τις ζωές μας, θα εκλείψει το φλερτ και στο τέλος θα αφανιστεί το ανθρώπινο είδος.

Το δίλημμα είναι πλαστό. Μπορούμε να συνεχίσουμε να βγαίνουμε για ποτό χωρίς να μας παρενοχλούν, να μας πιέζουν και να μας αντικειμενοποιούν οι άντρες. Και χωρις να μας πατρονάρουν και να προσποιούνται οτι αυτοί ξέρουν καλύτερα τι μας αρέσει και τι μας κολακεύει από εμάς τις ίδιες. Μεταξύ μας κιολας, αυτός είναι και ένα πολύ καλό σημάδι ότι δεν πρέπει να βγεις με έναν τέτοιο άντρα αλλά αυτός θα συνεχίσει να κατηγορεί τον φεμινισμό.

Ο Τάσος Ζάγος εκπαιδεύει τους αυριανούς βιαστές

O Ζagos παραμένει πιστός στην αποστολή του να εκπαιδεύσει τους βιαστές του αύριο κηρύσσοντας τον εξαναγκασμό και την πιεστικότητα στο θλιβερό γκρουπ του και αποδεικνύοντας οτι η ιδεολογία του κόκκινου χαπιού δεν είναι άλλη από ακραίος μισογυνισμός στα όρια της έμφυλης βίας. Σε αυτη την κοινωνία, όπου οι άντρες ανατρέφονται να απαιτούν και να πιέζουν αδιαφορώντας εντελώς για το τι αρέσει στην σύντροφό τους ήρθε προχθές η Κα Αλικάκη να μας πει οτι δεν υφίσταται σεξουαλική παρενόχληση παρά μονο στο πλαίσιο των εργασιακών ιεραρχιών, παραβλέποντας τελείως ακριβώς την έμφυλη ανατροφή που κάνει τόσους άντρες να νιώθουν τόσο entitled στη δική τους ικανοποίηση ακόμα και εις βάρος των γυναικών. Η γυναικέια σεξουαλικότητα απισιωπάται εντελώς, η γυναικεία επιθυμία ισοπεδώνεται έτσι ώστε να μην είναι παρά συνάρτηση της αρρενωπότητας και τις διεκδικητικότητας του άντρα. Η κουλτούρα του βιασμού σε όλο της το μεγαλείο είναι ακριβώς αυτό: οι γυναικες να μην έχουν αυτόνομες επιθυμίες, γούστα και προτιμήσεις στο σεξ αλλά να μετατρέπονται σε όργανα ικανοποίησης των ορέξεων των αντρών οι οποίο μάλιστα θεωρούν οτι η σεξουαλική ικανοποίηση τους είναι κάποιου είδους ΔΙΚΑΙΩΜΑ! Σημαντικό είναι να παρατηρήσουμε στο κείμενο του Τάσου και την συγκρατημένη αγανάκτηση για όσα «ανέχονται» οι άντρες, γιατί η γυναικεία άρνηση δεν είναι δικαώμά αλλά κάτι που οι καημένοι, καταπιεσμένοι άντρες υφίστανται.

Γυναίκες (και όχι μονο), τρέξτ μακριά στην περίπτωση που @ σύντροφός σας πιέσει για κάτι, που δεν ανταποκριθεί στο όχι σας, που επιμείνει παρά την απροθυμία σας, που σας πιέσει ψυχολογικά να κάντε κάτι που δεν θέλετε και που γενικά δείξει ότι η δική το σεξουαλική ευχαρίστηση και όχι η αμοιβαία απόλαυση ειναι ο στόχος του. Τα πράγματα δε θα γίνουν καλύτερα στο μέλλον με έναν τέτοιο σεξουαλικό παρτενέρ που θα συνεχίσει να τεστάρει και να καταπατά συνεχώς τα όρια σας και μάλιστα μπορεί να αντιδράσει βίαια όταν τα θέσετε πιο ξεκαθαρα.

Η Απουσία Συγκινήσεων δε σε Κάνει Καλό Παιδι

Για άλλη μια φορά τα αυτοαποκαλούμενα Καλά Παιδιά™ αποδεικνύουν οτι η υποτιθέμενη καλοσύνη τους δεν είναι παρά ένα προσωπείο που πέφτει όταν έρθει η απόρριψη ή ίσως μια εκλογίκευση της απορριψης καθώς προτιμούν να πιστεύουν οτι αυτή οφείλεται στην καλοσύνη τους. Τα Καλά Παιδιά™ όμως πίσω από τη μάσκα της επιφανειακής ευγένειας και καλοσύνης ονειρεύονται μπουνίδια στα δόντια στις γυναικες που τιους αγνοούν και τις βλέπουν ως τρύπες των οποίων η αξία πέφτει με τον αριθμό των σεξουαλικών συντρόφων, ακριβώς όπως θα περίμενε καποια από τον τελευταιό πεταμένο μισογύνη. Τα Καλά Παιδιά™ καλά θα κάνουν να καταλάβουν οτι οι γυναικες είναι αυτόνομα σεξουαλικά υποκείμενα που δεν τους χρωστάνε τίποτα και πιθανότατα θα συνεχίσουν να τους απορρίπτουν και όταν φτάσουν τα 30 και τα 40 γιατί η έλλειψη συγκινίσεων δεν τους έκανε ποτέ Καλά Παιδιά. Τους έκανε απλά βαρετούς.

Αγαπητά Καλά Παιδιά™, καμία γυναικα δε σας απορρίπτει επειδη δεν τους συμπεριφέρεστε σαν σκουπίδια. Άλλωστε αφού σαν σκουπίδια τις βλέπετε αυτό είναι θέμα χρόνου. Ξανασκεφτείτε λίγο αυτό με τις συγκινήσεις και μήπως φταίει η αδιάφορη προσωπικότητά σας. Επειδή εσείς την μεταφράζετε κολακευτικά σε «καλοσύνη» δεν σημαίνει οτι κάνουν και οι γυναίκες το ίδιο. Και ξανασκεφτειτε μήπως δεν κρύβετε αρκετά καλά τον μισογυνισμό σας για να περάσετε αν όχι για Καλά Παιδιά™, τουλάχιστον για αξιοπρεπή άτομα και όχι πιεστικούς, πικρόχολους entitled μαλάκες

Πώς Σκέφτεται ένας Γυναικοκτόνος

Δεν είναι όλοι οι άντρες γυναικοκτόνοι, δεν είναι καν η πλειοψηφία, ένας πολύ ανησυχητικός αριθμός αντρών όμως σκέφτονται ακριβώς όπως οι γυναικοκτόνοι. Ένας ανησυχητικός αριθμός ανδρών (αλλά και γυναικών) όχι μονο συμπάσχουν με τον γυναικοκτόνο, όχι μόνο τον δικαιολογούν αλλά έχουν και το θράσος να το εκφράσουν δημόσια ακριβώς επειδή θεωρειται αποδεκτό. Αρκεί ένα μονο πολύ μικρό ποσοστό από αυτούς που σκέφονται έτσι να γίνουν γυναικοκτόνοι για να ζούμε σε έναν κόσμο όπου οι γυναικες κινδυνεύουν με θάνατο όποτε δεν συμμορφώνονται στα πατριαχικά ιδεώδη.

Οι γυναικοκτόνοι ειναι απλά άνδρες που πήραν την πατριαρχική κοσμοθεωρία που θέλει την γυναίκα να το βουλώνει, να μη «βγάζει γλώσσα», να ανήκει στον άντρα, να είναι υπάκουη και υποτακτική και την έφεραν στο λογικό της άκρο: την τιμωρία της γυναικας με δολοφονία. Οι γυναικοκτόνοι ειναι κι αυτοί άνδρες που πιστεύουν οτι οι γυναικες έχουν ξεφύγει, ότι ο γάμος θέλει υπομονή κυρίως απο τις γυναικες, ότι οι ίδιοι ειναι φουκαράδες που αντιμετωπίζουν την γκρινια των γυναικών και που στο φινάλε αν ξεφύγουν λίγο παραπάνω και τις σκοτώσουν, ε σε κάποια χρόνια θα ναι έξω και θα ξανακάνουν τη ζωή τους. Οι γυναικοκτόνοι ειναι άνδρες που γνωρίζουν ότι ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας θα τους αντιμετωπισει με κατανόηση και θα τους κανει να αισθάνονται δικαιωμένοι, Και η αντίληψη αυτής της δίκαιης τάχα οργής τους οπλίζει το χέρι τους.

Γυναίκες στον Στρατό


Αν θέλετε ίσα δικαιώματα να πηγαινετε στο στρατό, μας λένε. Αν οι φεμινίστριες θέλουν πραγματική ισότητα πρέπει να διεκδικήσουν οι γυναίκες να πηγαίνουν στον στρατό, επιμένουν. Μονο που οταν οι γυναικες πηγαινουν στο στρατό θα πρέπει να αναμένουν από σεξουαλική παρενόχληση έως ομαδικούς βιασμούς και να βγάλουν και τον σκασμό.

Με λίγα λόγια ο στρατος κατασκευάζεται ως ένας κατεξοχήν αντρικός χώρος, εχθρικός και απειλητικός για τις γυναικες και ταυτόχρονα ορίζεται ως ο χώρος αυτός που δικαιολογεί την αντρική ανωτερότητα και κυριαρχία. Ο στρατός είναι ένας χώρος ματσίλας και έμφυλης βίας που εκ των πραγμάτων αποκλείει τις γυναικες, αλλά ταυτόχρονα οι γυναικες θα αποδείξουν την αξία τους μόνο αν συμμετάσχουν σε αυτον. Στο μεταξύ οι φεμινίστριες κατηγορουνται ταυτόχρονα τόσο για το ότι δεν παλεύουν για την συμμετοχή των γυναικών όσο και για το ότι παλεύουν και άρα φταίνε αυτές που οι γυναίκες βιάζονται αντί να παραμείνουην στον ασφαλή χώρο της κουζίνας τους.

Ακριβώς γι αυτό το ζήτημα του στρατού αποτελεί μια παγίδα για τον φεμινισμό, γιατί οι γυναικες καλούνται να αποδείξουν την αξία τους υιοθετώντας αρρενωπές αξίες και θεσμούς ενώ ταυτόχρονα τιμωρούνται γι αυτό. Οι γυναικες και δη οι φεμινίστριες δεν έχουν κάτι να κερδίσουν επιδιώκοντας την στράτευση των γυναικών στην υπηρεσία του «εθνους», ενός έθνους που δικαιολογεί την ματσιλα και τους βιασμούς ως «φυσικούς», που βασίζεται στην έμφυλη βία τόσο στο εσωτερικό όσο και προς τους εχθρούς και που υμνει τον πόλεμο και τον μιλιταρισμό χωρίς να τα βλέπει κριτικά αλλά κι αυτά ως «φυσικά» και αναπόφευκτα.

Ο στρατός είναι ένα δίκοπο μαχαίρι για τον φεμινισμό ακριβώς γιατι ο αποκλεισμός των γυναικών στηρίχθηκε σε θεμελιώδεις για τον μισογυνισμό αξίες περί αντρικής δύναμης και γυναικείας αδυναμίας, περί άντρα στρατιωτη και γυναικας μάνας που θα γεννά στρατιωτες, άντρα προστάτη και γυναικας προστατευομενης. Οι γυναικες για να αποτινάξουν την κυριαρχία του άντρα προστάτη και καταπιεστή καλούνται έτσι να υιοθετήσουν οι ίδιες τον αντρικό ρόλο ενώ ταυτόχρονα να αποδεχτούν την κατωτερότητά τους εντός του στρατού και να αναπαράγουν στο εσωτερικό του την ίδια έμφυλη ιεραρχία που προσπαθούν τάχα να αποτινάξουν. Και έτσι δε βγαίνουν ΠΟΤΕ κερδισμένες.

Όταν αξίζεις βία εξαιτίας των νυχιών σου

Τα σχόλια ήταν όλα εμετικά (όπως προμηνύουν και τα γέλια ως επικρατούσα αντίδραση), ξεχώρισα όμως όσα αναδεικνύουν ένα μοτίβο, αυτό σύμφωνα με το οποίο μια γυναικα αξίζει την βία γιατί είναι «αφωνη», «χαζοβιόλα», «σούργελο», «τηλεσκουπίδι» και με κιτς νύχια. Με λίγα λόγια οι γυναικες που δεν επιτελούν το αποδεκτό, «καθωσπρέπει», «κλασάτο» πρότυπο θηλυκότητας, που είναι και το μόνο που θα άξιζε κάποιο είδος σεβασμού. Μια γυναίκα δηλαδή αξίζει βία επειδή η φωνή ή τα νύχια της δεν είναι του γούστου μας ή επειδή συμμετέχει στα ριάλιτι. Κι εδώ βλέπουμε να επανέρχεται η ιδέα, που βρίσκει υποστήριξη και στους κόλπους του φεμινισμού ότι οι άνθρωποι (και κυρίως οι γυναικες) των reality είναι κατώτεροι, και που συχά αναφέρονται ακόμα και από «φεμινίστριερς» ως «σούργελα», «νούμερα», «σκουπίδια» ή άνθρωποι «κατωτέρου πνευματικού επιπέδου». Είναι φυσικό ότι η συστηματική υποτίμηση ανθρώπων που απλά δεν μας ταιριάζουν αισθητικά ή έστω διανοητικά οδηγεί στην απανθρωποποιησή τους με τρόπο που η βία εναντίον τους να δικαιολογείται. Για άλλη μια φορά θα πρέπει να επιστήσουμε την προσοχή μας πως τα ζητήματα αισθητικής δεν είναι αθώα αλλά πάνε πακέτο με πολιτικές και κοινωνικές συνέπειες. Το πρότυπο της «τραγουδιάρας» ή της «σκυλούς» απαξιώνεται σταθερά εδώ και χρόνια, ταυτιζόμενο άλλωστε και με την γυναικεία σεξουαλικότητα αλλά εμπεριέχοντας και ξεκάθαρο ταξικό πρόσημο παρόλο που φυσικά πολλοί κουτουριάρηδες της Αριστεράς αρνούνται να το ανανγωρίσουν και συμμετέχουν στην υποτίμησή του.

Ο Μύθος της Πρώην που Χρησιμοποιεί το Παιδί Εκδικητικά ως Δικαιολογία για την Αντρική Βια

Ειναι ενδεικτικό το πως κάθε φορά που ένας άντρας ασκεί βία σε μια γυναικα το ερώτημα μετατοπίζεται στο τι μπορεί να έκανε εκείνη για να το προκαλέσει. Το άρθρο βέβαια δεν κάνει την παραμικρή νύξη για την αιτία της σύγκρουσης, δόξα τω Θεώ όμως υπάρχουν πάρα πολλά πολιτισμικά σενάρια πρόχειρα στα οποία μπορούν να ανατρέξουν οι σχολιαστ@ς προκειμένου να δικαιολογήσουν την πράξη -γιατί φυσικά το πιο σημαντικό είναι να καταλάβουμε ΓΙΑΤΙ ο άντρας μπορεί να έφτασε σε αυτό το σημείο, λες και η πατριαρχία και το entitlement και το μίσος προς τις γυναίκες που καλλιεργεί δεν αποτελεί επαρκή αιτία.

Το αφήγημα της γκρινιάρας συζύγου όπως και το αφήγημα της μέγαιρας πρώην που στερεί εκδικητικά το παιδί από τον άντρα υπάρχουν ακριβώς για να δαιμονοποιούν τις γυναικες και να δικαιολογούν την άσκηση βίας. Στην πραγματικότητα ΚΑΝΕΝΑΣ άντρας που χτυπάει την πρώην ή νυν γυναίκα του δεν αξίζει να δει το παιδί του -ούτε και κανέναν άλλον εδώ που τα λέμε. Δεν είναι ούτε καλός πατέρας ούτε καλός σύζυγος ούτε καν καλός άνθρωπος και η κουτοπόνηρη προσπάθεια να τα διαχωρίσουμε τον σύζυγο από τον πατέρα λες και η κακοποίηση των γυναικών δεν λέει κατι γενικά για αυτό που την ασκεί αλλά μόνο για την σχέση του με το θύμα δεν περνάει πια απαρατήρητη.
Επίσης να διευκρινίσουμε πως ο γονός που έχει την αποκλειστική επιμέλεια δεν έχει το παιδί «στην κατοχή του» γιατί το παιδί δεν είναι ιδιοκτησία να το έχεις στην κατοχή σου, ούτε τρόπαιο που κερδίζει κάποιος -η επιμέλεια αποδιδεται με βάση το συμφέρον του ίδιου του παιδιού. Η αποκλειστική επιμέλεια σημαίνει περισσότερες ευθύνες και περισσότερα οικονομικά και ψυχολογικά βάρη όπως και φυσικά μια τεράστια επένδυση χρόνου.

Και να θυμηθούμε εδώ μερικές μαρτυρίες γυναικών στα Φεμινιστικά Παραληρήματα που δείχνουν την άλλη πλευρά του αφηγήματος αυτού, όπου αντιθέτως το παιδί χρησιμοποιείται εκδικητικά από τον σύζυγο για να ελέγχει τη πρώην γυναίκα του, οπου γυναίκες αναγκάζονται να βρίσκονται σε επαφή με τον κακοποιητή τους και να πιέζουν και να παρακαλούν διαρκώς για την διατροφή λες και είναι bonus για τις ίδιες ενώ παράλληλα κατηγορύνται ακόμα και όταν πηγαίνουν μια συνεχόμενη βδομάδα διακοπές:#Feminist_Rants_348 #feminist_rants_2852 #feminist_rants_2404
https://www.facebook.com/feminist.rants/posts/2311789532416925
https://www.facebook.com/feminist.rants/posts/2544692609126615
https://www.facebook.com/feminist.rants/posts/2464186270510583

Στην Πατριαρχία οι Βιαστές Θεωρούνται Καλύτεροι από τις «Πουτάνες»

τις πουτανες που τους κανουν βιαστες

Στην κλίμακα αξιών της πατριαρχίας οι «πουτάνες» βρίσκονται πιο κάτω απο τους βιαστές. Μια γυναίκα δηλαδή που κάνει ό,τι θέλει με το σώμα της θεωρείται χειρότερη από κάποιον που παραβιάζει το σώμα κάποιου άλλου. Μη μας λέτε ότι δεν υπάρχει κουλτούρα του βιασμού, μη μας λέτε οτι η κοινωνία καταδικάζει τη βία κατά των γυναικών όταν όχι μόνο την δικαιολογεί με κάθε ευκαιρία αλλά την ενθαρρύνει κιόλας. Πόσο πιο καθαρά να το πουν πια: «σκοτώστε τις π@@τανες, δικαιολογήστε τους βιαστές». Όλη η βία της πατριαρχίας σε μία φράση.

Το Φεμινιστικό Πλυντήριο της Κοινωνιολογίας

φεμινιστικο πλυντήριο

 

Μισογυνικά σκουπίδια όταν οι φεμινίστριες λένε ότι η πατριαρχία ωθεί τους άντρες στη βία: ΔΗΛΑΔΗ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΤΕ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΒΙΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ?!?!!111ΠΩΣ ΤΟΛΜΑΤΕ ΝΑ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙΤΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΤΡΕΣ?!?!!!!

Μισογυνιά σκουπίδια όταν οι φεμινίστριες λένε οτι η πατριαρχία ωθεί τις γυναίκες στην βία: ΔΗΛΑΔΗ ΤΙΣ ΞΕΠΛΕΝΕΤΕ, ΤΙΣ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΕΊΤΑΙ, ΟΤΑΝ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΑΤΕ?!?!!1111 ΠΩΣ ΤΟΛΜΑΤΕ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ?!?!?!111

Φυσικά οι μονοι με τα δύο μέτρα και δύο σταθμά είναι οι αντιφεμινιστές που στην μία περίπτωση βλέπουν την κοινωνιολογική ανάλυση της βιας ως ενοχοποιητική για όλους τους άντρες ενώ στην άλλη περίπτωση την βλέπουν ως αθωωτική για όλες τις γυναικες. Εμείς παραμένουμε συνεπείς στην ανάλυσή μας: η βία οφείλεται κατα το μεγαλύτερο ποσοστό σε κοινωνικούς παράγοντες και συστήματα καταπίεσης όπως η πατριαρχική, η ρατσιστική, η ταξική και ένα πολύ μικρό μέρος σε τυχαίους, προσωπικούς και ιδιοσυγκρασιακούς παραγοντες. Η κοινωνιολογική ανάλυση δεν δικαιολογεί ούτε ξεπλένει καμία βία, γιατί αλλο ερμηνεύω και άλλο αθωώνω, απλά την βλέπει ως μέρος ενός ευρύτερου πλαισίου όπου οι έννοιες με τις οποίες πλαισιώνονται τα φύλα φορτίζουν αντίστοιχα και τις προσωπικές μας σχέσεις. Οι μισογύνηδες απλά προτιμούν να βλέπουν «κακούς» άντρες και «κακές» γυναίκες,μια απλοϊκή προσέγγιση όπως στα παραμύθια, μία κακία που προκύπτει εντελώς τυχαία και στο κενό, γιατί έτσι ελπίζουν να παρακάμψουν την συστημική ανάλυση και άρα τη ρίζα του προβλήματος -που περιλαμβάνει και τους ίδιους.