Όμορφη Μέσα και Έξω

plaisio

Ένα βραβείο πρωτοτυπίας και δημιουργικότητας στη διαφήμιση του Πλαισίου που απευθυνόμενη στο γυναικείο κοινό χρησιμοποιεί το κλισέ της ομορφιάς «μέσα και έξω» μόνο που -PLOT TWIST- το μέσα αναφέρεται στην καθαριότητα του σπιτιού, όχι σε καμία «πνευματική καλλιέργεια» όπως θα έκανε κανένας γραφικός για να πουλήσει κανέναν βιβλίο.

Οι επιταγές της πατριαρχίας προς την σύγχρονη θηλυκότητα είναι η «άψογη εμφάνιση» και η οικιακή εργασία και εδώ πλασάρωνται και τα δύο ως «ομορφιά». Η γυναίκα που δεν έχει τα χρήματα, τον χρόνο και την ενέργεια για να επιτελέσει τις υποχρεώσεις της ταυτίζεται εδώ με την «ασχήμια» για έξτρα ψυχολογική πίεση στην κουρασμένη εργαζόμενη γυναικά ή/και νοικοκυρά. Η διαφημίσεις με λίγα λόγια μας negάρουν αποκαλώντας μας έμμεσα άσχημες (ή αποτυχημέν@ς, ή βαρετ@ς κ.ο.κ.) και μετά περιμένουν να κάνουμε την «ελύθερη» επιλογή να ανταποκριθούμε ή όχι στο κάλεσμά τους.

Η αγορά με τη σειρά της επινοεί νέα «οπλα» για την επιτέλεση της θηλυκότητας και μετά τα προωθεί στις γυναίκες αναπαράγοντας την ιδέα ότι αυτά είναι «γυναικείες» δουλειές. Οι διαφημίσεις έτσι δεν είναι μια απλή αυθόρμητη ανταπόκριση στις δικές μας προυπάρχουσες ανάγκες αλλά έχουν ενεργό ρόλο στην διαμόρφωση της υποκειμενικότητάς μας υπαγορεύοντας ποιες θα έπρεπε να είναι οι επιθυμίες μας.

Το Σφύριγμα σε Αγνώστους Είναι Αντρική Δουλειά

διαιτήτρια

Η έννοια της αρρενωπότητας είναι τόσο ευάλωτη που νιώθουν να απειλείται από μια γυναίκα στην διαιτησία γιατί το να σφυρίζεις σε αγνώστους μάλλον θεωρείται «αντρική δουλειά». To ότι νομίζουν ότι αποστόμωσαν τις φεμινίστριες με dad jokes θα έχει κι αυτό σίγουρα κάτι να κάνει με τις φαντασιώσεις μεγαλείου που τους καλλιεργεί η πατριαρχία.

Προσοχή: οι Γυναίκες με Υψηλούς Μισθούς Απωθούν τους Κομπλεξικούς Άντρες

προσοχλή οι γυναικες με υψηλούς μισθούς

Προσοχή, οι γυναίκες με καλή δουλειά και μεγάλο μισθό απωθούν τα κομπλεξικά ανθρωπάκια που νιώθουν οτι δε θα μπορούν να τις ελέγξουν και των οποίων η αυταξία πηγάζει από το αίσθημα οικονομικής υπεροχής απέναντι στη σύντροφό τους! Εμείς οφείλαμε να σας προειδοποιήσουμε ώστε να κάνετε τα κουμάντα σας -μην στείλετε κανα βιογραφικό για καμία καλή θέση και ξενερώσετε τον Γιάννη από τα Πετράλωνα που νόμιζε ότι όταν σας κάνει πρόταση γάμου θα παραιτηθείτε από την δουλειά σας για να μπορείτε να του κάνετε την φασίνα κάθε μέρα περιμένοντας χαρτζηλίκι για να ψωνίσετε τις χλωρίνες από το super market. Μη ζητήσετε καμία προαγωγή και πάρετε καμία αύξηση την οποία μετά θα αναγκαστείτε να ξοδέψετε σε viagra γιατι θα του χαθεί η στύση -ή ακόμα χειρότερα, σε δικηγόρους διαζυγίου.

Τα στοιχεία που το «επιβεβαιώνουν» σύμφωνα με το άρθρο είναι οτι ποσοστά των γάμων μειώνονται όταν οι γυναίκες βγάζουν περισσότρα απο τους άντρες αλλά και οτι τα ποσοστά διαζυγίων αυξάνονται. Περίεργο βέβαια αν όντως η έρευνα κατέληξε σε αυτό το συμπέρασμα από αυτά τα δεδομένα, γιατί φαίνεται περισσότερο ότι όσο πιο οικονομικά ανεξάρτητη ειναι μια γυναίκα, τόσο πιο πιθανό ειναι να αυξάνει τα standards της και να προτιμάει να παραμένει single αντί εγκλωβισμένη σε μια σχέση εξουσίας. Πάμπολλες έρευνες* άλλωστε δείχνουν οτι οι άντρες είναι αυτοί που κερδίζουν περισσότερα από τον γάμο και οι γυναίκες αυτές που χάνουν περισσσότερα οπότε ακούγεται πιο εύλογο να είναι οι γυναίκες αυτές που επιλέγουν να μην παντρεύονται οταν έχουν την οικονομική ευχέρεια, ενώ αντίθετα αυτές με μειωμένο εισόδημα να προσπαθούν να το συμπληρώσουν με ένα νοικοκυριό δύο ατόμων.

Αν βέβαια υπάρχουν όντως άντρες που αντί να χαίρονται με την επιτυχία της συζύγου τους και το αυξημένο αθροιστικό εισόδημα, ξενερώνουν, τι λέει αυτό για τους άντρες? Τι λέει για όλους αυτούς που κλαίγονται οτι δεν υπάρχει πατριαρχία γιατι οι γυναίκες περιμένουν τους άντρες να κεράσουν στα ραντεβού? Μήπως αυτή η έρευνα θα όφειλε να προειδοποιήσει τους άντρες οτι αν δεν ανταποκριθούν στα υψηλότερα standards των γυναικών και αν δεν αφήσουν τα πατριαρχικά τους κόμπλεξ πίσω θα μείνουν γεροντοκόροι?

*https://journals.sagepub.com/…/a…/10.1177/144078302128756525

Γιατί η Κοπέλα δεν Πρέπει να Κάνει την Πρώτη Κίνηση

πρωτη κινηση.jpg

«Πόσο άσχημο που στις μέρες μας οι κοπέλες κάνει την πρώτη κίνηση» λέει ένα παιδί που είναι δεν είναι 18 χρονών και ήδη νοσταλγεί το μυθικό παρελθόν της πατριαρχίας. Η φράση αυτή είναι η υπέρτατη απόδειξη οτι περισσότερο από το να πηδήξουν, κάποιους άντρες τους ενδιαφέρει να διατηρήσουν τη θέση τους στην πατριαρχία, να είναι ΑΥΤΟΙ το ενεργητικό μέρος της εξίσωσης ενώ η γυναίκα παραμένει το παθητικό, γιατι αυτό είναι εν τέλει που τους κάνει ΑΝΤΡΕΣ

Αντι να χαρούν δηλαδή που η γυναικα κάνει την πρώτη κίνηση και τους το κάνει λίγο πιο εύκολο νιώθουν να απειλούνται, νιώθουν τα προνόμια που συνοδεύουν την πρωτοβουλία και την αποφασιστικότητα ως αντρικό χρακτηριστικό να απειλούνται δηλαδή. Για χρόνια οι γυναίκα απαγορευόταν να εκφράσει τη δική της επιθυμία, μπορούσε στην καλύτερη να κάνει κανέναν ξόρκι για να την ερωτευτεί ο αγαπημένος της. Η γυναικεία επιθυμία θεωρείται ντεκαβλέ, δε θέλουν ρε παιδί μου να ξέρουν οτι γουστάρεις, θέλουν να παραμένεις ένα μυστήριο, ένας μακρινός στόχος τον οποίο αυτοί προσπαθούν να κατακτήσουν και να διεκδικήσουν.

Και όσο κλαίγονται τα διάφορα incelοειδή πως δήθεν έχουν το δύσκολο μέρος στο φλέρτ, αυτό του να βρουν την αυτοπεποιθηση να κάνουν την πρώτη κίνηση, τόσο ταυτόχρονα θα τους ξενερώνει να βρίσκει την ίδια αυτοπεποίθηση η γυναίκα διαταράσσοντας τους προκαθορισμένους ρόλους που την θέλουν πάντα σε θέση αντικειμένου, ποτέ υποκειμένου.

Ο Άντρας Παλιάς Κοπής

o άντρας παλιας κοπης

Ο Άντρας Παλαιάς Κοπής είναι ο άντρας που νιώθοντας τον κόσμο να αλλάζει και τον ίδιο να αντικαθίσταται από ένα νέο πρότυπο αρρενωπότητας πανικοβάλλεται τόσο που αντί να προσαρμοστεί προσκολλάται ακόμα πιο πεισματικά στην ταυτότητα του ως AΠΚ και προσπαθεί να μας πείσει οτι αυτό ειναι το συγκριτικό του πλεονέκτημα. Η passive-aggressive επίθεση στους άλλους άντρες δείχνει όχι μόνο ότι οι άντρες φυσικά και είναι ανταγωνιστικοί μεταξύ τους και μπορούν να γίνουν pick-me αλλά και ότι θα χρησιμοποιήσουν το ταξικό προνόμιό τους για να μειώσουν τους ανταγωνιστές. Αυτό αποκτά και ένα ηλικιακό πρόσημο -οι «νεότεροι» θα πρέπει να μαθαίνουν αλλά εντελώς συμπτωματικά οι νεότεροι έχουν και λιγότερα χρήματα για να μπορούν να συντηρούν μια γυναίκα.

Oι συμβολικές κινήσεις όπως το άνοιγμα πόρτας χρησιμοποιούνται ως περιτύλιγμα για να πακετάρουν την πολύ κυνική πεποίθηση που βρίσκεται στον πυρήνα της φιλοσοφίας τους: πως η γυναίκα πρέπει να βρίσκεται σε σχέση οικονομικής (και όχι μονο) εξάρτησης προς αυτούς. Και αυτό καθόλου δεν τους ενοχλεί -απόδειξη πως οι άντρες παραπονιουνται οτι οι γυναίκες τους θέλουν για να λεφτά τους συνήθως όταν δεν τα έχουν οι ίδιοι αλλιώς μια χαρά το διαφημίζουν.

Η Μπουγάδα της Μαμάς

ΝΕΟΜΑΤ

Πρίν λίγο καιρό άκουγα δύο άντρες στο μετρό να συζητάνε για το πώς σιδερώνουν τα πουκάμισα μέχρι που ένας από αυτούς έκλεισε τη συζήτηση λέγοντας «βέβαια αν δεν μπει γυναικείο χέρι δεν είναι το ίδιο», παρατήρηση στην οποία ο άλλος έγνεψε καταφατικά και με μία παραίτηση. Παρόμοιο επιχείρημα χρησιμοποιούσα κι εγώ όποτε ήθελα να αφήσω την μανούλα μου να καθαρίσει τον νεροχύτη μου. Μα αφού όταν τον καθαρίζω εγώ δεν αστράφτει το ίδιο ισχυριζόμουν. Κι αυτή είναι η υπέρτατη μορφή πατροναρίσματος που απευθύνεται στις γυναίκες. Γιατί όταν μου έδειξε πώς να καθαρίζω το σιφόνι ξαφνικά μπορούσα να είμαι κι εγώ αποτελεσματική και να μην έχω ανάγκη το χεράκι της μαμάς. Το τίμημα ήταν ότι από τότε έπρεπε να κάνω την συγκεκριμένη δουλειά μόνη μου.

Το mama’s laundry λοιπόν δεν είναι κάποιου είδους κομπλιμέντο προς τις ανώτερες καθαριστικές δεξιότητες των γυναικών, ή το ευχαριστώ για τις υπηρεσίες τους. Είναι απλά ένας τρόπος να χειραγωγούνται οι μαμάδες θεωρώντας ότι η οικιακή εργασία είναι αποκλειστικά δική τους αρμοδιότητα. Η κολακεία είναι απλά ο τρόπος που η πατριαρχία τους χρυσώνει το χάπι.

Και μιλώντας πολύ για διαφημίσεις τελευταία, ας παρατηρήσουμε πως απεικονίζοντας τις οικιακές εργασίες να επιτελούνται σταθερά από γυναίκες η διαφήμιση συντηρεί τους έμφυλους ρόλους. Η ίδια αναπαράσταση όταν επαναλαμβάνεται συνεχώς δημιουργεί ένα στερεότυπο από το οποίο μετά είναι δύσκολο να ξεφύγει κάποιος που απλά μαθαίνει κοιτώντας γύρω του ότι αυτό είναι το φυσιολογικό. Δεν χρειάζεται να πεις στις γυναίκες ρητά ότι οι δουλειές του σπιτιού είναι δική τους ευθύνη. Μπορείς να τους δώσεις το ίδιο μήνυμα απλά φροντίζοντας να μην υπάρχει αντίθετο πρότυπο.

Οι διαφημίσεις είχαν ανέκαθεν ενεργό ρόλο στην αναπαραγωγή της πατριαρχίας γιαυτό δεν είναι παράλογο να αξιολογούμε θετικά την ανάδυση νέων προτύπων δίπλα στα παλιά -χωρίς φυσικά αυτό να σημαίνει πως τρέφουμε ψευδαισθήσεις για την ηθική του καπιταλισμού.

Το Πατρονάρισμα των Γυναικών που «Καταφέρνουν τα Πάντα»

02_-_Womens-Day-Planet-Fitness.jpg

H Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας όχι μόνο αποστερήθηκε όλο της το επαναστατικό και ανατρεπτικό της περιεχόμενο και μετατράπηκε σε μια «γιορτή», αλλά έγινε και μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για πατρονάρισμα υπενθυμίζοντάς μας ποια είναι τα καθήκοντά μας. Αυτό όμως δεν γίνεται σε μορφή επιταγής, γίνεται σε μορφή κομπλιμέντου ότι τάχα καταφέρνουμε τα πάντα, την ίδια ώρα που φροντίζουν να μας κάνουν μία λίστα με αυτά τα «πάντα», με όλα τα πρότυπα θηλυκότητας στα οποία οφείλουμε να συμμορφωθούμε: εργαζόμενη, μητέρα, νοικοκυρά και φυσικά σεξουαλικό αντικείμενο, καθώς οφείλουμε εκτός από αυτά να βρίσκουμε χρόνο και για το γυμναστήριο και για την φροντίδα της εμφάνισής μας. Μην ανησυχείτε όμως, η πατριαρχία θα φροντίσει να μας ανταμείψει, με τι άλλο, με την αντρική ευγνωμοσύνη. Κι αν νομίζετε ότι είστε χαμένες από όλο αυτό το πατριαρχικό παιχνίδι, πάρτε μία έκπτωση για να έχουν να λένε μετά και οι μισογύνηδες για τον «αντίστροφο σεξισμό» που βιώνουν γιατί κανείς δεν τους στέλνει κουπόνια προσφορών την παγκόσμια ημέρα του Άντρα -ποιος τη θυμάται άλλωστε αυτή τη μέρα στον μητριαρχικό κόσμο που ζούνε?

~Hürrfem Sultan