Η Χαρωπή Νοικοκυρά και ο Εσωτερικευμένος Μισογυνισμός

23584549_10209574188662310_1593952920_n

Εδώ βλέπουμε άλλη μια περίπτωση εσωτερικευμένου μισογυνισμού από γυναίκα που όχι μόνο φαίνεται να έχει αποδεχτεί την πατριαρχία αλλά να την απολαμβάνει κιολας. Θα μπορούσε να πει κάποια ότι οι περιπτώσεις αυτές εμπεριέχουν κάποιο είδος «μαζοχισμού», το σχόλιο όμως εξηγείται περισσότερο αν αναλογιστούμε οτι οι γυναίκες έχουν μάθει να βλέπουν το σπίτι και τον νοικοκυριό ως το «βασίλειό» τους, ως την ιερή αποστολή τους και άρα τον μόνο τομέα που μπορεί να εξασκήσουν κάποιο είδος επιρροής, ευθύνης και εξουσίας τα οποία η πατριαρχία τους έχει στερήσει από τον δημόσιο χώρο. Βλέποντας τον νοικοκυριό ως αναπόσπαστο μέρος του ρόλου τους ως γυναίκες, είναι σχεδόν αναμενόμενο κάποιες απο αυτές να αντιστέκονται στο να ανακατευτεί κάποιος με αυτό, να το αντιλαμβάνονται περισσότερο ως εισβολή παρά ως βοήθεια.

Ας προσθέσουμε σε αυτό και το πώς η πατριαρχία επιβραβεύει τις καλές νοικοκυρές και πόσο τις εξυψώνει για την ικανότητά τους να έχουν τον άντρα «πασά» και τέτοια σχόλια θα φανούν λιγότερο σουρεαλιστικά. Οι αντιφεμινίστριες γυναίκες, νιώθοντας σήμερα αποστερημένες από έναν ξεκάθαρο ρόλο, αναπολούν συχνά εποχές που τα πράγματα ήταν δήθεν πιο απλά, εποχές που η πατριαρχία σήμερα τις προβάλλει ως σκηνές οικαικής θαλπωρής και γαλήνης και που ο φεμινισμός υποτίθεται κατέστρεψε βγάζοντας τις γυναίκες στην αγορά εργασίας και «ευνουχίζοντας» τους άντρες. Στην πραγματικότητα είναι οι εποχές που οι γιαγάδες μας δεν ψήφιζαν, δεν είχαν την δυνατότητα να πάρουν διαζύγιο και στατιστικά ήταν πολύ πιθανό να τρώνε ένα γερό χέρι ξύλο, έτσι, για να μην ισοπεδωθούν όλα. Πολλές απο αυτές δυστυχώς αντιστέκονταν και τότε στον φεμινισμό.

~Hürrfem Sultan

Advertisements

Διαφήμιση και το Νοικοκυριό ως Γυναικεία Αρμοδιότητα

skip

Σύμφωνα με αυτή την διαφήμιση απορρυπαντικού, η οποία απευθύνεται αποκλειστικά σε νεαρές γυναίκες, το πλύσιμο των ρούχων είναι μια αποκλειστικά γυναικεία δουλειά που κληρονομείται απο τη μάνα στην κόρη. Το καλύτερο στο οποίο μπορεί να ελπίζει μία μάνα είναι η κόρη της να την ξαλαφρώσει απο το βάρος του νοικοκυριού προσφέροντάς της ένα ευχάριστο διάλειμμα με μία εξίσου γυναικεία ασχολία -το spa.
Το διαφημιστικό σύμπαν σπάνια έχει χώρο για άντρες που καταπιάνονται με το νοικοκυριό αφού το πλύσιμο των πιάτων, των ρούχων, το ξεσκόνισμα, και το σκούπισμα εκτελούνται σχεδόν αποκλειστικά από χαμογελαστές γυναίκες. Ούτε λόγος λοιπόν για γιούς που θα απαλλάξουν την μητέρα -πόσο μάλλον τον πατέρα- από την μπουγάδα. Οι διαφημίσεις αυτές έχουν ξεκάθαρη απέυθυνση και μέσω αυτής διαμορφώνουν και τα υποκείμενα στα οποία απευθύνονται. Το μήνυμα ήταν και παραμένει το ίδιο εδώ και δεκαετίες: το νοικοκυριό είναι προορισμένο για τις γυναίκες και οποιοσδήποτε άντρας εισέβαλε σε αυτό θα φάνταζε απλά παράταιρος.

~Hürrfem Sultan

Μισογυνισμός και Γάτες

Μια ακόμα διαφήμιση που ζέχνει male entitlement και μισογυνισμό. Μας υπενθυμίζει πως το σεξιστικό μαρκετινγκ χρησιμοποιείται για να αναπαράξει σεξιστικά κλισέ ελλείψει φαντασίας. Εκτός κι αν οι ιδιοκτήτες του pet shop είχαν στο μυαλό τους ένα διαφορετικό target group όπου θα ψωνίζει κροκέτες σκύλου από εκεί ο Milo Yiannopoulos, ο David Avramides και γενικά όλοι αυτοί που δεν βλέπουν καμία ανισότητα.
 
Η διαφήμιση παρουσιάζει τη γάτα, τον σκύλο και τη γυναίκα ως υπάρξεις που αποκτούν ορατότητα μόνο όταν εξυπηρετούν τις επιθυμίες ενός άντρα. Η γυναίκα μπαίνει σε παθητική θέση χωρίς agency και αντικειμενοποιείται με μόνη χρησιμότητά της το μαγείρεμα για τον άντρα, αντίθετα ο άντρας σε ενεργητική θέση παρουσιάζεται ως ο τιμωρός που μπορεί να βάζει στη θέση τους όποι@ δεν συμμορφώνονται με τις επιθυμίες του.

Όλα αυτά φυσικά με την επίφαση του χιούμορ, γιατί ένα αστείο και μια πλάκα κάναμε humorless feminists. Απλά αυτό το αστείο το παρωχημένο, σεξιστικό και άκαιρο που μας ταξιδεύει σε εποχές σκλαβιάς μήπως ήρθε η ώρα να σταματήσετε επιτέλους να το κάνετε γιατί αυτογελοιοποιήστε?

-Mihrimah

post 7.6

Κρίμα στις Μανούλες

Μητέρα στην πατριαρχία σημαίνει ότι μετατρέπεσαι σε ένα πλάσμα χωρίς σεξουαλικότητα του οποίου η ζωή περιστρέφεται γύρω από την μητρότητα. Μητέρα και string είναι ασύμβατα γιατί αφού εκπλήρωσες πιά τον ρόλο σου ως γυναίκα τι το θες το σεξ, τι ακριβώς ψάχνεις στο instagram? Oι μητέρες έτσι αναγκάζονται να στερηθούν την ελεύθερη έκφραση της σεξουαλικότητάς τους και ποινικοποιούνται διπλά όταν το κάνουν με έξτρα slut shaming, μεγαλύτερο από αυτό που υφίστανται οι κόρες τους ούτως ή άλλως. Η εικόνα της μητέρας του Ιησού άλλωστε προβαλλόταν ανέκαθεν στην χριστιανική παράδοση ως αυτή της ιδανικής μητέρας που εκπλήρωσε τον ρόλο της χωρίς καν να έχει σεξουαλική επαφή.

~Hürrfem Sultan

manoules.jpg

Μητέρα = Εγκληματική Φιγούρα

Χρόνια πολλά σε όλες τις μανούλες που τόσο εγωιστκά αναπαράγουν το ανθρώπινο είδος και άρα ειναι υπεύθυνες για όλα τα δεινά της ανθρωπότητας -και τη μίζερη ζωούλα του OP.

Eυχαριστούμε την πατριαρχία που βρήκε τον τρόπο για αλλη μία φορά να χρεώσει στη (cis) γυναίκα ό,τι κακό έχει συμβεί ποτέ στο ανθρώπινο γένος βγάζοντας τους άντρες καθαρούς καθώς, όταν την συμφέρει, αυτοί δεν έχουν κανένα ρόλο στην αναπαραγωγική διαδικασία.

Ομολογώ πάντως ότι έχοντας μπουχτίσει με την εξίσου σεξιστική αγιοποίηση, εξιδανίκευση και ιεροποίηση της μητρότητας, I did not see that coming.

image15.5.jpg

Δεν είναι Όλοι οι Άντρες Ηλίθιοι

Xαρακτηριστικό παράδειγμα «χιούμορ» που ενώ υποτίθεται θίγει τους άνδρες στην ουσία είναι μισογυνικό. Σύμφωνα με την αναπαράσταση του γάμου ως σκλαβιά για τους άνδρες και μέσο ολοκλήρωσης για τις γυναίκες, οι πρώτοι δε θα μπορούσε να είναι παρά ηλίθιοι οταν όντως παντρεύονται υποβάλλοντας υποτίθεται τον εαυτό τους στο βασανιστήριο της μονογαμίας και της μόνιμης γυναικείας γκρίνιας. Πίσω από την ηλιθιότητά τους βέβαια υποννοείται πάντα μία καπάτσα γυναίκα που επιστρατεύοντας την γυναικεία της πονηριά είτε τους «τύλιξε» είτε τους πίεσε.

Με τον τρόπο αυτό ο γάμος, ο οποίος εξακολουθεί να προτείνεται σχεδόν αποκλειστικά με αντρική πρωτοβουλία, παρουσιάζεται ως κάτι για το οποίο οι γυναίκες θα πρέπει να νιώθουν ένοχες αφού στην ουσία κορόιδεψαν έναν άντρα ώστε να στερηθεί την προσωπική του ελευθερια ενώ οι ίδιες βγαίνουν κερδισμένες. Εσωτερικεύοντας αυτή την ιδέα, οι γυναίκες γινονται πιο επιρρεπείς στο gashlighting, την χειραγώγηση και την υποταγή στις επιθυμίες του άντρα καθώς καλούνται να δείχνουν συνεχώς την ευγνωμοσύνη τους που ο ηλίθιος παραμένει παντρεμένος μαζί τους.

~Hürrfem Sultan

photo 10.5.2017

We read this artice so that you don’t have to: Αν θες να αλλάξεις τον Κόσμο Αγάπα έναν Άντρα

αν θες να αλλάξεις τον κόσμο αγάπα έναν άνδρα

 

Το άρθρο αυτό αποτελείται από ένα υποτίθεται παραδοσιακό ποίημα και το κείμενο-σχόλιο του blogger. Και τα δύο είναι εξίσου αναγουλιαστικά διαιωνίζοντας σεξιστικά κλισέ περί γυναικείας και αντρικής φύσης και φυσικά ταυτίζοντας την θηλυκή με την αγάπη, την υπομονή, την αποδοχή, την καρτερικότητα και όλες αυτές τις «γυναικείες» αρετές που πάνε πακέτο με την μήτρα μας -όπως ξεκάθαρα cis-σεξιστικά το θέτει ο ένας στίχος («Επειδή έχεις μια μήτρα, μια γλυκιά, βαθιά πύλη που ξεπλένει και αναζωογονεί παλιές πληγές).

Η ιδέα πως μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο αγαπώντας τους άντρες διαιωνίζει την αντίληψη ότι είναι αρμοδιότητα των γυναικών να φροντίζουν, να περιποιούνται και να παρέχουν συναισθηματική υποστηριξη στους άντρες ώστε αυτοί να εκπληρώνουν τη δική τους φύση με τον καλύτερο τρόπο -και όχι πως αυτά είναι πράγματα που γίνονται αμοιβαία σε μία σχέση. Θέτει στην ουσία υπέυθυνες τις γυναίκες για την ολοκλήρωση και την ωρίμανση των αντρών και βάζει στους δικούς τους ώμους το βάρος της διαμόρφωσης και της εξέλιξης των τελευταίων. Κι ολο αυτό παρουσιάζεται ως ένα ευγενές καθήκον που πρέπει να επιτελούν οι γυναίκες επειδή απλά αυτές είναι καλύτερες στον συγκεκριμένο τομέα, μια κολακεία δηλαδή που έχει σκοπό να μας χρυσώσει το χάπι ή να μας πιάσει στο φιλότιμο.

Ποίημα και σχόλιο αντανακλούν αυτό που οι φεμινίστριες ονομάζουν «συναισθηματική εργασία»(emotional labor) δηλαδή: «τα καθήκοντα αυτά που απαιτούν έναν υψηλό βαθμό κατανόησης ή διαχείρισης συναισθημάτων. Οι γυναίκες θεωρούνται δυσανάλογα καλύτερες σε αυτές τις εργασίες ως λειτουργία του φύλου τους, ανεξάρτητα από τις πραγματικές ικανότητες ή την προθυμία τους. Οι εργασίες αυτές συχνά θεωρούνται «έξτρα» ή υποτιμούν το ποσό της πραγματικής εργασίας ή του χρόνου που καταναλώνεται σε αυτές και αποκλείονται από την επίσημη περιγραφή μίας θέσης ή ανάθεσης κάποιου έργου ακόμα και όταν η λειτουργία τους είναι απαραίτητη για τον οργανισμό»*

*πηγή:http://geekfeminism.wikia.com/wiki/Emotional_labor

περισσότερα για την συναισθηματική εργασία στην προσωπική ζωή αλλά και τον χώρο εργασίας: https://www.theguardian.com/…/women-gender-roles-sexism-emo…