Κρίμα στις Μανούλες

Μητέρα στην πατριαρχία σημαίνει ότι μετατρέπεσαι σε ένα πλάσμα χωρίς σεξουαλικότητα του οποίου η ζωή περιστρέφεται γύρω από την μητρότητα. Μητέρα και string είναι ασύμβατα γιατί αφού εκπλήρωσες πιά τον ρόλο σου ως γυναίκα τι το θες το σεξ, τι ακριβώς ψάχνεις στο instagram? Oι μητέρες έτσι αναγκάζονται να στερηθούν την ελεύθερη έκφραση της σεξουαλικότητάς τους και ποινικοποιούνται διπλά όταν το κάνουν με έξτρα slut shaming, μεγαλύτερο από αυτό που υφίστανται οι κόρες τους ούτως ή άλλως. Η εικόνα της μητέρας του Ιησού άλλωστε προβαλλόταν ανέκαθεν στην χριστιανική παράδοση ως αυτή της ιδανικής μητέρας που εκπλήρωσε τον ρόλο της χωρίς καν να έχει σεξουαλική επαφή.

~Hürrfem Sultan

manoules.jpg

Μητέρα = Εγκληματική Φιγούρα

Χρόνια πολλά σε όλες τις μανούλες που τόσο εγωιστκά αναπαράγουν το ανθρώπινο είδος και άρα ειναι υπεύθυνες για όλα τα δεινά της ανθρωπότητας -και τη μίζερη ζωούλα του OP.

Eυχαριστούμε την πατριαρχία που βρήκε τον τρόπο για αλλη μία φορά να χρεώσει στη (cis) γυναίκα ό,τι κακό έχει συμβεί ποτέ στο ανθρώπινο γένος βγάζοντας τους άντρες καθαρούς καθώς, όταν την συμφέρει, αυτοί δεν έχουν κανένα ρόλο στην αναπαραγωγική διαδικασία.

Ομολογώ πάντως ότι έχοντας μπουχτίσει με την εξίσου σεξιστική αγιοποίηση, εξιδανίκευση και ιεροποίηση της μητρότητας, I did not see that coming.

image15.5.jpg

Δεν είναι Όλοι οι Άντρες Ηλίθιοι

Xαρακτηριστικό παράδειγμα «χιούμορ» που ενώ υποτίθεται θίγει τους άνδρες στην ουσία είναι μισογυνικό. Σύμφωνα με την αναπαράσταση του γάμου ως σκλαβιά για τους άνδρες και μέσο ολοκλήρωσης για τις γυναίκες, οι πρώτοι δε θα μπορούσε να είναι παρά ηλίθιοι οταν όντως παντρεύονται υποβάλλοντας υποτίθεται τον εαυτό τους στο βασανιστήριο της μονογαμίας και της μόνιμης γυναικείας γκρίνιας. Πίσω από την ηλιθιότητά τους βέβαια υποννοείται πάντα μία καπάτσα γυναίκα που επιστρατεύοντας την γυναικεία της πονηριά είτε τους «τύλιξε» είτε τους πίεσε.

Με τον τρόπο αυτό ο γάμος, ο οποίος εξακολουθεί να προτείνεται σχεδόν αποκλειστικά με αντρική πρωτοβουλία, παρουσιάζεται ως κάτι για το οποίο οι γυναίκες θα πρέπει να νιώθουν ένοχες αφού στην ουσία κορόιδεψαν έναν άντρα ώστε να στερηθεί την προσωπική του ελευθερια ενώ οι ίδιες βγαίνουν κερδισμένες. Εσωτερικεύοντας αυτή την ιδέα, οι γυναίκες γινονται πιο επιρρεπείς στο gashlighting, την χειραγώγηση και την υποταγή στις επιθυμίες του άντρα καθώς καλούνται να δείχνουν συνεχώς την ευγνωμοσύνη τους που ο ηλίθιος παραμένει παντρεμένος μαζί τους.

~Hürrfem Sultan

photo 10.5.2017

We read this artice so that you don’t have to: Αν θες να αλλάξεις τον Κόσμο Αγάπα έναν Άντρα

αν θες να αλλάξεις τον κόσμο αγάπα έναν άνδρα

 

Το άρθρο αυτό αποτελείται από ένα υποτίθεται παραδοσιακό ποίημα και το κείμενο-σχόλιο του blogger. Και τα δύο είναι εξίσου αναγουλιαστικά διαιωνίζοντας σεξιστικά κλισέ περί γυναικείας και αντρικής φύσης και φυσικά ταυτίζοντας την θηλυκή με την αγάπη, την υπομονή, την αποδοχή, την καρτερικότητα και όλες αυτές τις «γυναικείες» αρετές που πάνε πακέτο με την μήτρα μας -όπως ξεκάθαρα cis-σεξιστικά το θέτει ο ένας στίχος («Επειδή έχεις μια μήτρα, μια γλυκιά, βαθιά πύλη που ξεπλένει και αναζωογονεί παλιές πληγές).

Η ιδέα πως μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο αγαπώντας τους άντρες διαιωνίζει την αντίληψη ότι είναι αρμοδιότητα των γυναικών να φροντίζουν, να περιποιούνται και να παρέχουν συναισθηματική υποστηριξη στους άντρες ώστε αυτοί να εκπληρώνουν τη δική τους φύση με τον καλύτερο τρόπο -και όχι πως αυτά είναι πράγματα που γίνονται αμοιβαία σε μία σχέση. Θέτει στην ουσία υπέυθυνες τις γυναίκες για την ολοκλήρωση και την ωρίμανση των αντρών και βάζει στους δικούς τους ώμους το βάρος της διαμόρφωσης και της εξέλιξης των τελευταίων. Κι ολο αυτό παρουσιάζεται ως ένα ευγενές καθήκον που πρέπει να επιτελούν οι γυναίκες επειδή απλά αυτές είναι καλύτερες στον συγκεκριμένο τομέα, μια κολακεία δηλαδή που έχει σκοπό να μας χρυσώσει το χάπι ή να μας πιάσει στο φιλότιμο.

Ποίημα και σχόλιο αντανακλούν αυτό που οι φεμινίστριες ονομάζουν «συναισθηματική εργασία»(emotional labor) δηλαδή: «τα καθήκοντα αυτά που απαιτούν έναν υψηλό βαθμό κατανόησης ή διαχείρισης συναισθημάτων. Οι γυναίκες θεωρούνται δυσανάλογα καλύτερες σε αυτές τις εργασίες ως λειτουργία του φύλου τους, ανεξάρτητα από τις πραγματικές ικανότητες ή την προθυμία τους. Οι εργασίες αυτές συχνά θεωρούνται «έξτρα» ή υποτιμούν το ποσό της πραγματικής εργασίας ή του χρόνου που καταναλώνεται σε αυτές και αποκλείονται από την επίσημη περιγραφή μίας θέσης ή ανάθεσης κάποιου έργου ακόμα και όταν η λειτουργία τους είναι απαραίτητη για τον οργανισμό»*

*πηγή:http://geekfeminism.wikia.com/wiki/Emotional_labor

περισσότερα για την συναισθηματική εργασία στην προσωπική ζωή αλλά και τον χώρο εργασίας: https://www.theguardian.com/…/women-gender-roles-sexism-emo…

Γυναικεία Οικιακή Εργασία και Πατριαρχικά Cookies

ladyism-2-%ce%b9%ce%bd-1

Ειναι πολύ αστείο όταν οι αντιφεμινιστές μας πετάνε μερικά πατριαρχικά cookies για να μας ανταμείψουν για τον δευτεραγωνιστικό μας ρόλο στη ζωή των ανδρών, παρουσιάζοντάς τον ως τιμή μας και καμάρι μας.

Το ότι οι γυναίκες φτιάχτηκαν για να κάνουν αυτά που δε μπορούν οι άντρες (δηλαδή το μεγάλωμα τον παιδιών και κανά σιδέρωμα) υπονοει οχι μόνο την συμπληρωματικότητα των φύλων λες και αυτά έχουν τελείως διαφορετικές δεξιότητες και δυνατότητες και δεν ειναι αυτόνομα άτομα αλλά και πως η γυναίκα δημιουργήθηκε δευτερευόντως και ως βοηθός του άντρα, ακριβώς όπως το περιγράφει και η Αγια Γραφή. Η προτεραιότητα του αντρικού φύλου δηλαδή διαφαινεται ακριβώς στην υπόθεση πως εμείς υπάρχουμε συμπληρωματικά, για να διορθώνουμε της ατέλειες του αρχικού μοντέλου.

Η απόπειρα αυτή να μας κολακεύσουν αποτυγχάνει ακριβώς επειδή οι θεωρούμενες ως «γυναικείες» δουλειές συνεχίζουν να θεωρούνται ως κάτι υποτιμητικό -όπως και οτιδήποτε γυναικείο- και επειδή η φράση «πίσω στην κουζίνα σου» μπορει να χρησιμοποιηθεί ως προσβολή εναντίον των γυναικών για να τους υπενθυμίσει την κατώτερη θέση μας, με τρόπο που το «πισω στο γραφείο σου» δεν μπορει να χρησιμοποιηθει για να προσβάλει έναν άντρα. Φυσικά, με την φεμινιστική ανάλυση απούσα απο τους διαχειριστές του ladyism το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να προσποιούνται πως δεν καταλαβαίνουν γιατί αυτό είναι προσβολή, τη στιγμή που οι ιδιοι συνεχίζουν να θεωρουν την μαγειρική αποκλειστικότητα των γυναικών. Προφανώς θα είναι από αυτά τα πράγματα που οι γυναίκες πλάστηκαν για να κάνουν γιατί οι άντρες είναι ανίκανοι.

~Hürrfem Sultan

We read this article so that you don’t have to:Society is creating a new crop of alpha women unable to love

αλφα.png

We read this article so that you don’t have to:
Στο κείμενο αυτό του συντηρητικού Fox News, η συγγραφέας μας προειδοποιεί, γυναίκα προς γυναίκα, για τον κίνδυνο που προκύπτει από τις νέες γενιές γυναικών που είναι πολύ σκληρές για να αγαπήσουν (τους άντρες). Ο όρος φεμινισμός δεν αναφέρεται στο κείμενο, τι είναι όμως αυτό που κάνει άραγε τις γυναίκες πλέον τόσο διαφορετικές αν όχι το γεγονός οτι απέκτησαν περισσότερα δικαιώματα και πήραν αέρα?

Η συγγραφέας συμβουλεύει τις ομόφυλές της κυριολεκτικά να αναλάβουν δευτεραγωνιστικό ρόλο στις σχέσεις τους με τους άντρες αν θέλουν αυτές να είναι ομαλές αφήνοντας αυτούς να είναι πρωταγωνιστές -κάτι που κρύβεται πίσω απο την ανάδειξη του προτύπου του alpa male που θα πρέπει να συνοδεύεται από ένα beta female, λέξεις που εμπεριέχουν ξεκάθαρη ιεραρχία.

Η φράση κλειδί σε αυτό το κείμενο -όπως και σε όλα τα παρόμοια- είναι πως «οι γυναίκες γίνονται σαν τους αντρες». Στο συγκεκριμένο άρθρο αυτο σημαίνει πως οι σύγχρονες γυναίκες γίνονται «υπερβολικά ανταγωνιστικές, υπερβολικά αρρενωπες, υπερβολικά alpha». Και ενώ θα νόμιζε κανείς οπως τα παρουσιάζει πως τα χαρακτηριστικά αυτά είναι αρνητικά και ίσως να είναι οι άντρες αυτοί που θα έπρεπε να αλλάξουν, με ένα πατριαρχικό plot twist τα χαρακτηριστικά αυτά ειναι αρνητικά ΜΟΝΟ όταν υιοθετούνται απο γυναικες. Οι τελευταίες αντιθέτως καλούνται να διατηρήσουν την θηλυκότητά τους που, με τα λόγια της συγγραφέως, σημαίνει να έιμαστε «ήπιες» (soft) και «ευγενικές» (nice).

Στο κείμενο αυτό, ως συνήθως, τα δύο φύλα παρουσιάζονται ως δύο αντιθετικοί πόλοι που θα πρέπει ο ένας να εξισορροπεί τον άλλο, καθώς, όπως το θέτει η αρθρογράφος, μια σχέση χρειάζεται τόσο αρσενική όσο και θηλυκή ενέργεια. Και είναι κρίμα που η συγγραφέας έτσι αδυνατεί να φανταστεί μια σχέση όπου και οι δύο θα ειναι ήπιοι και ευγενικοί ή έστω, και οι δύο ανταγωνιστικοί και δυναμικοί αλλά με αμοιβάιους συμβιβασμούς και υποχωρήσεις.Και της είναι αδιανόητο γιατί το θεωρεί δεδομένο πως οι άντρες δρουν με ένα συγκεκριμένο τρόπο (δε μας λέει βέβαια τι τους κάνει έτσι καθως και η λέξη πατριαρχία έντεχνα αποσιωπάται και εδώ) και είναι οι γυναίκες αυτές που θα πρέπει να προσαρμοστούν στις ανάγκες των αντρών, αφού αυτοί αποκλείεται να γίνουν διαφορετικοί.

Το άρθρο αυτό έρχεται να προστεθεί σε μία πλούσια αρθρογραφία με θέμα «πώς να κρατήσετε τον άντρα σας» η οποία εναποθέτει το βάρος της αποτυχίας μια σχέσης στη γυναίκα η οποία καλείται να επιτελέσει όλη την συναισθηματική εργασία (emotional labor) με σκοπό να κρατήσει την ισορροπία του ζευγαριού. Ο φεμινισμός αντιθέτως, πιστεύοντας στους άντρες περισσότερο από την πατριαρχία, θεωρεί πως και οι άντρες μπορεί να είναι ήπιοι, ευγενικοί, να κάνουν υποχωρήσεις και να μην νιώθουν άβολα σε μία σχέση που δεν έχουν τον πρώτο λόγο. Κι αν τους είναι αδύνατον, τότε ίσως η σχέση μαζί τους να είναι κάτι που μερικές από εμάς δεν επιθυμούμε ούτως ή άλλως.

~Hürrfem Sultan

H Δεξιά και η «Μαλθακοποίηση των Αγοριών»

16195299_696395093875382_3550744676727303321_n

Τυπικό δείγμα της πατριαρχικής ιδεολογίας που αναπαράγει τις γνωστές ουσιοκρατικές έμφυλες αντιλήψεις περί ντομπροσύνης, θάρρους, σκληραγωγίας, κλπ, ως αρετές ενδογενώς αρσενικές- και φυσικά, τις αντίστοιχες περί διπροσωπίας, μαλθακότητας, και αβουλίας ως χαρακτηριστικά που ταυτίζονται με μια μυθική θηλυκότητα. Με βάση τα ασφυκτικά, και άκρως ιδεολογικά αυτά δίπολα, οποιαδήποτε παρέκκλιση από το πρότυπο της αρσενικότητας που προβάλλεται από την πατριαρχία (εδώ στην ακροδεξιά εκδοχή της) ως ιδανικό σημαίνει αυτόματα θηλυκοποίηση για τους άνδρες, αλλά, ίσως ακόμα χειρότερα, οτιδήποτε εκλαμβάνεται από την πατριαρχία, λ.χ. ως απατηλή συμπεριφορά, ή ως εκδήλωση μαλθακότητας, αυτόματα σημαίνει ‘γυναίκα’.

Όλα λειτουργούν προκειμένου να διασωθεί το πατριαρχικό ιδεολογικό οικοδόμημα, που φυσικοποιεί, και βιολογικοποιεί ανελέητα: ένας άνδρας που, λ.χ., ψεύδεται, δεν μπορεί να είναι άνδρας, άρα είναι γυναίκα. Συνήθως για να λειτουργήσει αυτός ο ‘κανόνας’, η (πατριαρχική) ιδεολογία επιτρέπει μια εξαίρεση: στο ελληνικό-ορθόδοξο πολιτισμικό περικείμενο/συγκείμενο (context), αυτή δεν είναι άλλη από την Ελληνίδα μάνα, η οποία αναπαρίσταται τυπικά στα πλαίσια του συντηρητικού λόγου ως σκληραγωγημένη, θαρραλέα, και γενικώς ως φορέας των αρετών που η πατριαρχία θεωρεί σύμφυτες με την ανδρική ‘φύση’. Το βλέπεις στο λόγο των alt-right (και των παραρτημάτων τους εδώ – βλ. τον Right to the Bone): μιλούν νοσταλγικά για μια ιδανική αρσενικότητα που οι ρίζες της χάνονται σε ένα μυθικό παρελθόν, και απορρίπτουν μετά βδελυγμίας όλες τις άλλες εκδοχές αρσενικότητας ως εκφυλισμένες. Αν κάποιος άνδρας εκφράσει πόνο, αδυναμία, ή ενσυναίσθηση (empathy), αυτομάτως χαρακτηρίζεται ως ‘cuck’ και ‘pussy’, που ψάχνει για ‘safe space’, θεωρείται παραπροϊόν (υπερβολικά) φιλελεύθερης γαλούχησης, και πρέπει να περιθωριοποιηθεί για να μην μολύνει/εκθηλύνει και τους υπόλοιπους.

-Herculine

 

Οι Άντρες που Ξυρίζουν τα Πόδια τους ως Απειλή για την Πατριαρχία

15965936_156447374843602_7127911234908522704_n

Οι φύλακες της πατριαρχίας συνεχίζουν να μην αντιλαμβάνονται το νόημα της φράσης «γυναίκα δεν γεννιέσαι, γίνεσαι» και εξακολουθούν να συγχέουν βιολογικές λειτουργίες με πολιτισμικές επιταγές- όπως η αποτρίχωση- που υποτίθεται αφορούν μόνο τις γυναίκες. Εν τω μεταξύ ενώ το ξύρισμα για τις γυναίκες απλά διαιωνίζει την ιδέα οτι αυτές «από τη φύση τους» δεν έχουν τρίχες, στους άντρες για κάποιο λόγο φαντάζει αφύσικο.

Το meme αυτό εκφράζει τον φόβο πως αν οι άντρες αρχίζουν να κάνουν πράγματα που εντελώς αυθαίρετα θεωρούνται γυναικεία, το σύστημα που βασίζεται στο έμφυλο δίπολο θα καταρρεύσει και μετά τι θα κάνουμε χωρίς τις τρίχες ως οδηγό μας για το ποιοι είμαστε και τι ρόλο έχουμε στην πατριαρχία. Εφράζει επίσης τον πανταχού παρόντα φόβο της «εκθήλυνσης» των αντρών, που δεν είναι πια αρκετά άντρες, καθώς και μια νοσταλγία για τον ένδοξο παρελθόν, πριν μάθουν οι άντρες να ξεχωρίζουν τη διαφορά ανάμεσα σε μια κρέμα ενυδάτωσης και ένα λαμπατέρ.
Btw, οι τρανς άντρες έχουν περίοδο.

~Hürrfem Sultan

Το Φύλο είναι μια Ιεραρχία -ή Γιατί δεν Υπάρχει Αντίστροφος Σεξισμός

«Μα και οι άντρες καταπιέζονται από την κοινωνία» είναι ένα μοτίβο που επανέρχεται ξανά και ξανά στις φεμινιστικές συζητήσεις. Δεδομένου ότι ο φεμινισμός ήδη αναγνωρίζει πως οι άντρες καταπιέζονται από τους έμφυλους ρόλους, η παρατήρηση αυτή ως αντεπιχείρημα στον φεμινισμό ακολουθεί την εξής λογική: αφού και οι άντρες καταπιέζονται από την κοινωνία, γιατί χρειαζόμαστε φεμινισμό? Γιατί οι φεμινίστριες παραπονιούνται ότι οι γυναίκες καταπιέζονται εφόσον και οι άντρες καταπιέζονται εξίσου αν όχι περισσότερο? Η  σύντομη απάντηση είναι η εξής: οι άντρες περιορίζονται από τους έμφυλους ρόλους. Ο ρόλος όμως που υποχρεωτικά και με τη βία τους ανατίθεται είναι εξαρχής κατασκευασμένος ως ανώτερος από αυτός των γυναικών. Με λίγα λόγια το φύλο δεν είναι απλά ρόλοι, είναι ιεραρχημένοι ρόλοι.

gender scale

Για να το θέσω αλλιώς, όχι, δεν υπάρχει σεξισμός εναντίον των αντρών. Ο σεξισμός, και άλλοι –ισμοί όπως ο ρατσισμός, υπονοεί ένα σύστημα βασισμένο σε ιεραρχίες. Ο ρατσισμός δεν σημαίνει απλά ότι οι λευκοί κάνουν αυτές τις δουλειές και ο μαύροι κάποιες άλλες, ή οι λευκοί μένουν σε αυτές τις γειτονίες και οι μαύροι σε ξεχωριστές. Σημαίνει ότι η μία από τις δύο «φυλές» έχει καλύτερες δουλειές, μένει σε καλύτερες γειτονίες και γενικότερα ευνοείται συστηματικά εις βάρος της άλλης. Το ίδιο συμβαίνει και με τον σεξισμό. Το ένα φύλο ευνοείται συστηματικά σε σχέση με το άλλο γιατί κατασκευάζεται κοινωνικά ως ανώτερο.

Για να κατασκευαστεί όμως ως ανώτερο πρέπει να διαφοροποιηθεί από το άλλο στη βάση κάποιων χαρακτηριστικών που θα θεωρούνται «αρρενωπά» και τα οποία εκλαμβάνονται ως αντιθετικά ως προς κάποια υποτιθέμενα «θηλυκά» χαρακτηριστικά. Αυτός είναι και ο λόγος που οι άντρες δεν επιτρέπεται πχ να κλαίνε. Γιατί η επίδειξη συναισθημάτων θεωρείται αδυναμία και η αδυναμία είναι για τις γυναίκες. Ναι, καταλαβαίνω ότι θα ήθελες κι εσύ να μπορείς να κλαις και να εκφράζεις τα συναισθήματά σου δημόσια. Σκέψου όμως πως αυτό δεν έρχεται χωρίς κόστος ούτε για τις ίδιες τις γυναίκες, οι οποίες θεωρείται μεν αποδεκτό να το κάνουν, με τίμημα όμως την αντίληψη ότι είναι πολύ συναισθηματικές για να αναλάβουν την ηγεσία ή να τις πάρεις στα σοβαρά. Η συγκράτηση των συναισθημάτων που διδάσκεται στους άνδρες από την αρχή της ζωής τους έρχεται με κάποια προνόμια.

«Μα οι άντρες πηγαίνουν στρατό». Δεν αντιλέγω πως ο στρατός και ο πόλεμος είναι κάτι που πολλοί –αν όχι οι περισσότεροι- άντρες θα ήθελαν να αποφύγουν. Αλλά για να έχεις σεξισμό θα πρέπει να καταπιέζεσαι από το άλλο φύλο. Την ανδρική στρατιωτική θητεία όμως δεν την όρισαν οι οι γυναίκες αλλά η πολιτική ηγεσία των ανδρών που εδώ και αιώνες αποφάσιζε πως είναι οι άντρες που θα πηγαίνουν  στο στρατό . Απλά συνέφερε περισσότερο την κοινωνία οι άντρες να πολεμούν ενώ οι γυναίκες να φροντίζουν για την αναπαραγωγή αυτών ακριβώς των πολεμιστών. Επιπλέον, ο ρόλος του πολεμιστή θεωρείται ανώτερος από αυτός της μητέρας, υμνείται με έπη και τελετές, συνοδεύεται με τιμές, συχνά μισθό και παλιότερα λάφυρα, ενώ εμάς η μητρότητα συνοδεύεται από μια κάρτα τη μέρα της Μητέρας και την αντίληψη ότι από τη στιγμή που θα γεννήσουμε θα πρέπει να θυσιαζόμαστε για πάντα για τα παιδιά μας. Αν ακόμα έχετε αμφιβολία ότι ο ρόλος του πολεμιστή είναι προνόμιο παρά καταπίεση, αναλογιστείτε ότι σε πολλά συστήματα, όπως αυτό της αριστοκρατίας ή αυτό των Ινδικών καστών, είναι οι ανώτερες τάξεις που προορίζονται για πολεμιστές. Σίγουρα δεν μπορείς να ισχυρισθείς ότι η Αριστοκρατία καταπίεζε τους αριστοκράτες.

Η ίδια λογική εξηγεί και όλα αυτά τα σημεία της πατριαρχίας που κακοφαίνονται στους άντρες. Ναι, είναι η γυναίκα που κατά πάσα πιθανότητα θα πάρει την επιμέλεια των παιδιών γιατί είναι η γυναίκα που έχει κατασκευαστεί ως μητέρα «από τη φύση της». Δεν περίμενες να προσπαθεί η κοινωνία να μας πείσει πως γυναίκες είναι προορισμένες για την φροντίδα των παιδιών χωρίς καμία ανταμοιβή και ξαφνικά να θεωρεί κι εσένα εξίσου ικανό γι αυτή, ε? Ναι, είναι γυναίκες που ζητάνε στις αγγελίες ως baby sitters, σερβιτόρες και καθαρίστριες γιατί αυτές οι ασχολίες έχουν συνδεθεί με την οικιακή εργασία η οποία επιβλήθηκε στις γυναίκες ως η κατεξοχήν αρμοδιότητά τους. Μην παραπονιέσαι τώρα που προσλαμβάνουν γι αυτές τις θέσεις γυναίκες –και μάλιστα όμορφες γυναίκες- τη στιγμή που όλες οι υπόλοιπες θέσεις θεωρούνται by default ανδρικές.

Και στο φινάλε, σκέψου πως όσο και να προσπαθούν οι γυναίκες να συμμορφωθούν στο δικό τους ρόλο, δε θα είναι ποτέ αρκετές, πάντα θα γελοιοποιούνται γι αυτήν ακριβώς τη συμμόρφωση με το εκάστοτε ρόλο, με αποτέλεσμα να είναι είτε τσούλες είτε αγάμητες, είτε εγωίστριες καριερίστριες είτε ασήμαντες νοικοκυρές, είτε αυταρχικές είτε αδύναμες γυναικούλες. We just can’t win γιατί όπως και να μας λέει η πατριαρχία να είμαστε ταυτόχρονα μας υποτιμάει γι αυτό. Αντίθετα σκέψου  όταν ο άνδρας συμμορφώνεται στο στερεότυπο του macho είναι οι γυναίκες που την πληρώνουν με την έμφυλη βία και τους βιασμούς. Και όταν ένας άντρας γελοιοποιείται γιατί δεν είναι macho και σκληρός, δεν τιμωρείται επειδή είναι άντρας αλλά επειδή δεν είναι αρκετά άντρας. Αυτό δεν είναι σεξισμός.

Η πατριαρχία προσπαθεί να χωρέσει και τα δύο φύλα σε κουτάκια, επομένως κατά μία έννοια και τα δύο φύλα καταπιέζονται από αυτή. Τα κουτάκια αυτά όμως δεν είναι ίσα γιατί η πατριαρχία ταυτόχρονα είναι ένα σύστημα παραγωγής ιεραρχιών και  προνομίων όπου το ένα φύλο γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης από το άλλο. Ο φεμινισμός φυσικά αγωνίζεται για την απελευθέρωση και των δύο φύλων από τα πατριαρχικά στερεότυπα και τους έμφυλους ρόλους. Ταυτόχρονα δεν προσποιείται ότι η καταπίεση αυτή έρχεται «μία ή άλλη» και αγωνίζεται και για την απελευθέρωση των γυναικών από το πλαίσιο κατωτερότητας που τις θέτει η πατριαρχία. Το γεγονός ότι νιώθεις να καταπιέζεσαι κι εσύ δεν είναι λόγος να ΜΗΝ είσαι φεμινιστής -παρά μόνο αν αρνείσαι να δεις ότι οι γυναίκες καταπιέζονται διπλά.

Στρατός και Πατριαρχία

H ρητορική που θέλει τον άντρα πιο καταπιεσμένο από τη γυναίκα λόγω της στρατιωτικής θητείας συνυπάρχει με τη ρητορική που θέλει την γυναίκα πολύ άχρηστη και αδύναμη για να πάει στρατο καθως και με τα αστεια που τονίζουν ότι αυτό δεν ταιριάζει με τη γυναικεία φύση και που υπενθυμίζουν ότι ο στρατός δεν αποτελεί το φυσικό της περιβάλλον -που είναι η κουζίνα.
Η διπλή αυτή χρήση της στρατιωτικής θητείας δείχνει το πώς ο στρατός χρησιμοποιείται ως το κατεξοχή διαφοροποιητικό στοιχείο των έμφυλων ρόλων αλλά και πως κατασκευάζει τον άντρα ως ανώτερο αφού στο δικό του ρόλο ως πολεμιστή αποδίδεται ανώτερο πρεστίζ και αξία. Η παρουσία των γυναικών στο στρατό απειλεί αυτό το αίσθημα αντρικής ανωτερότητας γι αυτό και πρέπει να τις βάλουν στη θέση τους -στην κουζίνα- όπως άλλωστε έκαναν και οι άντρες για χιλιάδες χρόνια. Γιατί μη ξεχνάμε πως ήταν οι άντρες που αποφάσισαν ότι ο πόλεμος είναι αποκλειστικά αντρική υπόθεση καθώς ήταν αυτοί που για χιλιάδες χρόνια έπαιρναν τις αποφάσεις.

~Hürrfem Sultan