Η Νεοελληνίδα

86355791_198151288050761_4028097119356190720_n

84119381_133129977893233_3704972019415121920_n

 

Στο κειμενάκι αυτό που παίρνει τον εαυτό του πολύ στα σοβαρά φιλοδοξώντας να γίνει κάτι σαν μανιφέστο μισογυνισμού, βλέπουμε πώς συνεχίζει να συνυφαίνεται ο μισογυνισμος με τον εθνικισμό και τον ρατσισμό. Οι γυναίκες ταυτίζονται με τον εσωτερικό εχθρό του έθνους: δεν κάνει παιδιά όπως οφείλει (επιστρέφει εδώ το μοτίβο της μητρότητας ως υπηρεσίας στο έθνος), αν κάνει απογόνους είναι «ελαττωματικοί» (δε θα μπορούσε να λείπει και λιγη ευγονική για να ντροπιάσει τις γυναικες που δεν αρχίζουν να γεννοβολούν από τα 20), βοηθάει τους μετανάστες λόγω της ανόητης γυναικείας της ενσυναίσθησής (και έτσι γίνεται προδότρα) και δεν έχουν πάρει ποτέ καμία εθνική πρωτοβουλία «ΕΚ ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΣ». Μία «παράδοση» που πολύ ειρωνικά επέβαλαν οι άντρες με την πατριαρχία που τις απέκλεισε από τον δημόσιο χώρο. Η μόνη εθνική πρωτοβουλία που έτσι κι αλλιώς αφέθηκε στις γυναίκες είναι η παραγωγή αντρών για την δόξα του έθνους. Η πατριαρχία όμως ποτέ δεν ντράπηκε να χρησιμοποιήσει τον εαυτό της ταυτολογικά για να δικαιολογηθεί: οι γυναίκες είναι ανίκανες από τη φύση τους και γι αυτό θα τις περιορίσουμε με νόμους και πολιτισμικές νόρμες ώστε να μην μπορεί να συνεισφέρει στη δημόσια σφαίρα και αυτο να χρησιμοποιείται ως σημάδι ότι ήταν εξ αρχής ανίκανη.

Το Κάλεσμα της Φύσης

οταν σου λεω δε θελω να γινω μανα μη λες θα αλλάξεις γνώμη

Για γυναίκες που καταδικάζουν τον εαυτό τους σε μια μίζερη ύπαρξη όπου δε θα βιώσουν «την χαρά της μητρότητας που φέρνει η αποδοχή στο κάλεσμα της φύσης’, οι γυναικες που δε θελουν παιδιά αντιμετωπίζουν ανέκαθεν υπερβολική επιθετικότητα. Σχεδόν σαν αντί για τον εαυτό τους να βλάπτουν ευθέως τους σχολιαστές και τις σχολιάστριες. Ο Δημήτρης είναι τουλάχιστον ο πιο ειλικρινής: η καταδίκη των γυναικών που δε σκοπεύουν να κανουν παιδιά απορρέει από τον υπαρξιακό φόβο ότι θα εξαφανιστούμε από προσώπου γης. Μπορεί ο φόβος να μην είναι ρεαλιστικός σε έναν πλανήτη με δισεκατομμύρια ανθρώπους, γίνεται όμως αν με τον όρο «κοινωνία» εννοούμε -όπως δείχνει και ο Θωμάς- το εκάστοτε έθνος. Η αναπαραγωγή του έθνους γίνεται έτσι αυτοσκοπός το οποίο είναι γελοίο αν αναλογιστούμε ότι στη διάρκεια της ιστορίας έθνη, φύλα και εθνοτικές ομάδες έχουν δημιουργηθεί και έχουν χαθεί από προσώπου γης και δεν τρέχει και τίποτα γιατί αυτό που αλλάζει ουσιαστικά είναι το όνομα που δίνει μια ομάδα στον εαυτό της.

Η κατασκευή της λεγόμενης «γυναικείας φύσης» και του «Μητρικού ενστίκτου» είναι μια επινόηση με σκοπό να οδηγήσει τις γυναικες να κάνουν παιδιά χωρίς να το πολυσκεφτούν. Το οτι δεν αποτελεί κάποια βιολογική πραγματικότητα είναι εμφανες από την συνεχή αύξηση των γυναικών που δε θέλουν παιδιά όσο απελευθερώνονται από τους εξαναγκασμούς της πατριαρχίας, από τις χιλιάδες εκτρώσεις και από τις γυναίκες που εγκαταλείπουν τα παιδιά τους. Ο τρόπος της πατριαρχίας να διαχειριστεί τις πραγματικότητες αυτές είναι απλά να κατασκευάσει τις γυναίκες αυτές ως ιδιαιτέρως τερατώδεις. ΌΛΕΣ οι γυναικες θέλουν παιδιά εκτός από αυτές που δε θέλουν, οι τελευταίες όμως είναι τέρατα εγωισμού ή φόνισσες εμβρύων και όχι αληθινές γυναικες άρα μπορούμε να συνεχίσουμε να βυθιζόμαστε στην άρνηση και την γνωστική ασυμφωνία πιστεύοντας στην ύπαρξη κάποιου βιολογικού πεπρωμένου.

Ο παραδοσιακός πατριαρχικός τρόπος που η κοινωνία εξανάγκαζε τις γυναικες να κάνει παιδιά ήταν να τους στερήσει κάθε άλλο μέσο για την επιβίωσή τους και να ταυτίζει την αξία τους με την παραγωγή απογόνων για χάρη των αντρών. Να σημειωθεί βέβαια ότι σε άλλες εποχές οι γυναίκες είχαν και περισσότερη βοήθεια στην ανατροφή των παιδιών από ολοκληρη την κοινότητα καθώς δε ζούσαν σε διαμερίσματα σε πυρηνικές οικογένειας των δύο ατόμων. Τώρα που οι γυναικες αποκτούν την οικονομική τους ανεξαρτησία αλλά η ευθύνη της ανατροφής των παιδιών παραμένει σχεδον αποκλειστικά σε αυτές, τα μέσα πίεσης είναι κυρίως πολιτισμικά και κοινωνικά και κυμαίνονται από το πατρονάρισμα ( «θες να κάνεις παιδιά απλά δεν το χεις καταλάβει. Κάνε και θα δεις -αν όχι no refunds, sorry), τον στιγματισμό ως εγωίστριες ή θύματα του καπιταλισμού, και την απειλή τους με εξοστρακισμό από την κοινωνία (μείνε λοιπόν στην άκρη σου, όχι στην κοινωνία).

Το πιο θλιβερό από όλα όμως είναι οι ίδιες οι γυναικες που έχοντας απορροφήσει την πατριαρχική προπαγάνδα καταλήγουν να βλέπουν τον εαυτό τους ως μισούς ανθρώπους. Οι άντρες είναι ολόκληροι άνθρωποι εκ γενετής, οι γυναικες όμως παραμένουν λειψές, κάτι λιγότερο από άνθρωποι μέχρι την γέννα. Η ίδια η αυτοεικόνα των γυνακών ως όχι ανθρώπων αλλά μόνο ως εν δυνάμει παραγωγούς άλλων ανθρώπων (ολόκληρων αν είναι αγόρια, μισών αν είναι κορίτσια) είναι η χειρότερη μορφή εσωτερικευμένου μισογυνισμού.

Λάθος Λόγοι για να Κάνετε Παιδιά

ποιος θα κανει αιμοληψιες

 

Σχόλιο σε ποστ για τις εκτρώσεις, γιατί οι γυναικες που δε θέλουν να κάνουν παιδιά στιγματίζονται απο την κοινωνία ως «εγωίστριες» αλλά το να θες να κανεις παιδιά για να σε γηροκομήσουν ή να υπάρχουν εργατικά χέρια να σου φτιαχνουν το ασανσέρ είναι ένα πλήρως αποδεκτό κίνητρο.

Τα παιδιά δεν υπάρχουν για να εκπληρώνουν τις προδοκίες σου και να ικανοποιούν τις δικές σου ανάγκες, δεν κάνουμε παιδιά ως μέσο επίτευξης κάποιου σκοπού μας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η επιβίωση της κοινωνίας εξαρτάται από την αναπαραγωγή της,γι αυτο και η μητρότητα και η ανατροφή των παιδιών δε θα έπρεπε να θεωρείται αβίαστο αποτέλεσμα της «γυναικείας φύσης» ή της αγάπης τους για τα παιδία. Είναι κι αυτή μια κοπιαστική δουλειά όχι μόνο χρήσιμη αλλά και απαραίτητη για την κοινωνία, κάτι που η πατριαρχική ιδεολογία ανέκαθεν βοηθούσε να αποκρύπτεται, ειδικά στα νεώτερα χρόνια όπου η άμισθη εργασία των γυναικών ήταν η βάση του καπιταλισμού.

Αν θέλετε οι γυναικες να κανουν παιδιά για να έχετε νοσοκόμες, τεχνίτες και «πελάτες» για τους δασκάλους τότε να φροντίσει η κοινωνία να τις διευκολύνει με επιδόματα και δομές. Έτσι μπορούν να γεννάνε παιδιά αυτές πο θέλουν -για τις υπόλοιπες δεν μπορείτε να κάνετε κατι. Μια εναλλακτική απάντηση όμως στις ερωτήσεις που θέτει ο Θανάσης είναι: οι μετανάστες. Αυτ@ θα κάνουν αιμοληψίες, επιδιορθώσεις και τα δικά τους παιδιά μπορούν να γεμίζουν τα σχολεία. Αν μας λείπει κόσμος γιατί δεν μας κάνουν τα παιδιών των Άλλων, αλλά μόνο τα «δικά μας». Γιατι το πρόβλημα δεν είναι οτι λείπουν τα εργατικά χέρια απλά, είναι ότι θέλουμε τα εργατικά χέρια αυτά να είναι σαν «εμάς» για να μπορούμε να τα ελέγχουμε καλύτερα ταΐζοντας τα και εθνικιστικό σανό.

Αποφασίστε επιτέλους αν τελικά απο την Ελλάδα λείπουν τα εργατικά χέρια και θέλουμε περισσότερες γεννήσεις ή περισσεύουν τα εργατικά χέρια και οι μετανάστες μας κλέβουν τις δουλειές.

 

To Δικαίωμα της Έκτρωσης και η Σύγκριση με το Pride

εκτρώσεις αφίσα

Nα ξεκαθαρίσουμε το εξής: οι αντιδράσεις που προκάλεσε η αφίσα που αναρτήθηκε στο metro με fun facts σχετικά με το «Αγέννητο Παιδί» δεν οφείλονται στο ότι «μας τσιμπάει τα σωθικά». Δεν είναι κάποιες φανταστικές ενοχές που τις υποκινούν για τον απλό λόγο πως το επιχείρημα υπέρ των εκτρώσεων δεν είναι «αχ ναι μωρέ είναι φόνος αλλά τι να κάνεις, έτσι τα φέρνει η ζωή να πρέπει να δολοφονήσουμε έναν άνθρωπο καμιά φορά». Το επιχείρημα είναι ότι το έμβρυο ΔΕΝ είναι άνθρωπος και η οποιαδήποτε προοπτική να γίνει κάποια στιγμή στο μέλλον δεν μπορεί να συγκριθεί με την αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα ότι η έγκυος είναι ΗΔΗ άνθρωπος, με σκέψεις, αισθήματα, όνειρα, προσδοκίες τα οποία το έμβρυο δεν διαθέτει και ότι η οποιαδήποτε δυνατότητα εξέλιξης του εμβρύου σε άνθρωπο θα γίνει εις βάρος του δικού της σώματος.

Οι αντιδράσεις ενάντια στην συγκεκριμένη αφίσα λοιπόν προκλήθηκαν από το γεγονός ότι αποτελεί μέρος μιας οργανωμένης καμπάνιας κατά του κατοχυρωμένου δικαιώματος της έκτρωσης η οποία με την σειρά της συνδέεται με μια ευρύτερη τάση συντηρητικοποίησης της κοινωνίας που προσπαθεί να ελέγξει τα σώματα και την σεξουαλικότητα των γυναικών και των ατόμων με δυνατότητα κυοφορίας.

Για το λόγο αυτό ο παραλληλισμός με τη διαφήμιση του Pride είναι όχι μόνο ατυχής αλλά και γελοιοδέστατος. Γιατί το Pride αφορά την αυτοδιάθεση του σώματος, ενώ το κίνημα των εξαναγκαστικών γεννήσεων το ακριβώς αντίθετο. Το Pride αφορά μία καταπιεσμένη ομάδα που πάλεψε και κέρδισε δικαιώματα που είχε στερηθεί και το ίδιο ακριβώς αφορά και το κατοχυρωμένο δικαίωμα στην έκτρωση. Και καθόλου συμπτωματικά, τόσο η καταπίεση των LGBTQ+ ατόμων όσο και η καταπίεση του δικαιώματος των εγκύων να τερματίσουν μια εγκυμοσύνη σχετίζονται με την καταδίκη των σεξουαλικών σχέσεων που δεν έχουν σκοπό την αναπαραγωγή.

Καθόλου δεν σχετίζονται όλα αυτά με τα δικαιώματα των πολύτεκνων γιατί το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση του σώματος δεν είναι ένα κίνημα κατά τις ζωής και των παιδιών ούτε προτρέπει κανέναν να κάνει έκτρωση όταν δεν θέλει. Το να είσαι πολύτεκνος δεν είναι κόντρα στο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης, μπορεί κάλλιστα να αποτελεί εξάσκηση ακριβώς αυτού του δικαιώματος. Σε κάθε περίπτωση, καλά θα κάνουν να γνωρίζουν όσοι γελοίοι πιστεύουν ότι η έκτρωση έρχεται σε σύγκρουση με την επιλογή να γίνει κάποι@ γονιός πως το μεγαλύτερο ποσοστό των εκτρώσεων σύμφωνα με έρευνες γίνεται από γυναίκες που είναι ΉΔΗ μητέρες. Η δυνατότητα να διαμορφώσεις το μέγεθος και την μορφή της οικογένειάς σου και να καθορίσεις τις συνθήκες διαβίωσής της όχι μόνο δεν συγκρούονται με την μητρότητα, αλλά αντιθέτως την συμπληρώνουν.

Οι εκτρώσεις δεν είναι μόνο φιλοσοφικό και κοινωνικό ζήτημα, είναι κατά βάση πολιτικό γιατί αφορά σχέσεις εξουσίας και δικαιώματα ιστορικά καταπιεσμένων ομάδων. Και ως τέτοιο δεν είναι απλά θέμα «άλλης άποψης» με την ίδια έννοια που δε θα θεωρούσαμε «άλλη άποψη» μία αφίσα που θα πληροφορούσε αθώα το κοινό πχ ότι οι Εβραίοι σκοτώσαν τον Χριστούλη μας και ελέγχουν το παγκόσμιο κεφάλαιο. Άλλωστε οι ισχυρισμοί της αφίσας κατά των εκτρώσεων είναι εξίσου ψευδείς.

Το Κίνημα Κατά των Εκτρώσεων και η Άυξηση του Ελληνικού Πληθυσμού

εξωφυλλο sport time

Eδώ βλέπουμε πως μια αθλητική εφημερίδα που διευθύνεται απο και απευθύνεται σε κυρίως άντρες προπαγανδίζει το κίνημα κατά των εκτρώσεων που αφορά τα cis ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ (ή τρανς αντρικά και όλα τα σώματα που μπορούν να κυοφορήσουν) σώματα. Τα «fun facts» που συνοδεύουν την σπαρακτική φωτογραφία ενός χάρτινου εμβρύου κάνουν για άλλη μια φορά ξεκάθαρη τη σύνδεση μεταξύ του κινήματος και του εθνικισμού: Κάντε μωρά που δε θέλετε για να είμαστε περισσότεροι από τους Άλλους. Χωρίς εκτρώσεις ο πληθυσμός της Ελλάδας λέει θα ήταν σε 4 χρόνια ένα εκατομμύριο μεγαλύτερος. Το έθνος μας θα ευημερούσε αρκεί βέβαια και τα έμβρυα αυτά να εξελίσσονταν σε εξίσου εθνόκαβλους ανθρώπους που θα έθεταν ως μόνο στόχο της ζωής τους να αυξήσουν περαιτέρω τον ελληνικό πληθυσμό με μηδενικό ενδιαφέρον για τις συνθήκες που αυτός ζει. Φυσικά όταν οι μετανάστες ή τίποτα μουσουλμάνοι γεννάνε παιδιά καταδικασμένα στην φτώχεια είναι απολίτιστοι και «υπαναπτυκτοί», οχι σαν εμάς τους Δυτικούς που τα γεννάμε μόνο αν έχουμε να τα στείλουμε σε φροντιστήριο να μάθουν Αγγλικα.

Αυτό που δεν ενδιαφέρει τους υπέρμαχους των υποχρεωτικών γεννήσεων είναι το πόσο πιο δυστυχισμένες θα ήταν ήταν οι γυναικες που θα έχαναν τον έλεγχο του σώματός τους και θα εξαναγκάζονταν να οργανώσουν ολόκληρη τη ζωή τους βάσει μιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης. Όπως είπαμε η ποιότητα της ζωής δεν ενδιαφέρει, ειδικά αν αφορά τη ζωή των γυναικών. Επίσης τον τζίρο τον ιδιωτικών νοσοκομείων τι μας τον αναφέρουν? Ναι Οκ, οι εκτρώσεις θα έπρεπε να γίνονται γρήγορα και με ασφάλεια δωρεάν σε δημόσια νοσοκομεία, από εκεί και πέρα αν είναι οικονομικό το θέμα χαλάλι τα λεφτά στις ιδιωτικές κλινικές, πιο φτηνά απο τις πάνες, τα καρότσια, τις κούνιες και το ψυχολογικό κόστος μιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης θα μας έρθουν.

Eν τω μεταξύ τσεκάροντας πρόχειρα τα ποσοστά εκτρώσεων ανά χώρα βλέπω ότι η Ελλάδα είναι πολύ χαμηλά. Ή κάνουμε πολύ σωστά την αντισύλληψη ή πολύ φοβάμαι ότι κάνουμε πολύ λάθος τα αναπαραγωγικά δικαιώματα των γυναικών.

http://worldpopulationreview.com/…/abortion-rates-by-count…/

Οι Φεμινίστριες δεν Είναι Υπέρ της Έκτρωσης, Είναι Υπέρ της Αυτοδιάθεσης

εκτρωση

Kαταρχάς να ξεκαθαρίσουμε το εξής: οι φεμινίστριες δεν είμαστε έτσι σκέτα υπερ της έκτρωσης. Δεν υποστηρίζουμε την έκτρωση, υποστηρίζουμε το δικαιωμα καθε γυναίκας στην ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ του σώματος της. Δεν είναι με τα ΔΙΚΑ ΜΑΣ κριτήρια μιας ομαλής ζωής που κρίνουμε την επιλογή μας, είναι με τα ΔΙΚΑ ΤΗΣ κριτήρια βάσει των οποίων θα επιλέξει να γίνει μητέρα ή οχι. Εσείς είστε αυτές που με πρόφαση το ψεύτικο ενδιαφέρον σας προσπαθείτε να πατρονάρετε τις γυναίκες και να επιβάλλεται αυτό που εσείς θεωρείται οτι θα την οφελήσει με βάση τις δικές σας προβολές και τις δικές σας επιθυμίες. Εμείς εμπιστευόμαστε τις γυναίκες και την κρίση τους, δε θεωρούμε ότι οι γυναικες είναι τόσο ηλιθιες που δε μπορούν να πάρουν μια τόσο σημαντική απόφαση που αφορά πρωτίστως τις ίδιες και το σώμα τους. Εσείς είστε αυτοί που τις θεωρείται τόσο ηλίθιες που εμείς τις «ωθούμε» στην έκτρωση, λες και ακολουθούν μηχανικά κάποια μόδα που εμείς επιβάλλουμε.

Υποστηρίζουμε το δικαίωμά της να κάνει έκτρωση όσο και το δικαίωμά της να κάνε ένα παιδί ακόμα και όταν η κοινωνία ή ο περίγυρος της δεν την θεωρεί κατάλληλη μητέρα. Δεν ωθούμε καμία γυναίκα στην έκτρωση, υποστηρίζουμε απλά την ελεύθερη πρόσβαση σε αυτή. Εσείς είστε αυτ@ που ωθείτε τις γυναικες σε υποχρεωτικές γεννήσεις και στην μετατροπή τους σώματός τους σε κλωσομηχανή χωρίς βούληση χρησιμοποιώντας τον φόβο και την ντροπή που τους καλλιεργείτε, ενδιαφερόμεν@ δήθεν για την υγεία και την ευημερία της λες και μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη δεν μπορεί να τα καταστρέψει αυτά.

Αν έχεις αμφιβολίες για το οτι η αυτοδιάθεση του σώματος που η πατριαρχία έχει στερήσει από τις γυναικες «θα ωφελήσει το γυναικείο φύλο» μάλλον έχεςι καταπιεί αμάσητη την μισογυνική ιδέα οτι οι γυναίκες δεν μπορούν να διαχειριστούν τις ζωές τους πολύ καλά.

Τι θα Λέγαμε αν μας Είχαν κάνει Έκτρωση

εκτρώσεις

Εξυπνάδες συντηρητικών: «ναι αλλά αν είχαν κάνει ΕΣΑΣ εκτρωση οι γονείς σας δε θα λέγατε τα ίδια για τις εκτρώσεις»

Αλήθεια είναι αυτό. Δε θα ήμασταν καν εδώ για να τα λέμε και δε θα ανησυχούσαμε. Το ίδιο θα συνέβαινε κι αν οι γονείς μας είχαν αποφασίσει να μην κάνουν σεξ εκείνη την συγκεκριμένη μέρα, αν είχε χτυπήσει ο συναγερμός και τους είχε διακόψει, αν είχαν προβεί σε ακατανόμαστες σεξουαλικές πράξεις που δεν έχουν ως αποτέλεσμα την γονιμοποίηση αλλά μόνο την σκέτη αμαρτωλή ηδονή ή ξερω γω αν ο πατέρας μας είχε αποφασίσει να αυτοικανοποιηθεί. Τι να κανουμε τώρα, να απαγορέψουμε την μαλακια? Την αντισύλληψη? Το στοματικό σεξ?

Όλοι οσοι εχουμε γεννηθεί υπάρχουμε λόγω μιας σειράς συμπτώσεων που οδήγησαν ένα συγκεκριμένο σπερματοζωάριο να γονιμοποιήσει ένα συγκεκριμένο ωάριο, καθώς είναι αδύνατο να γονιμοποιηθούν ΟΛΑ τα υπαρχοντα ωάρια και υπάρχει ομολογουμένως μια περίσσια σπερματοζωαρίων. Επομένως το καλύτερο που έχομε να κάνουμε είναι να αφήσουμε τις γυναίκες που φέρουν το βάρος της 9μηνης εγκυμοσύνσης και της γέννας (για να μην πω και της ανατροφής μετα) να επιλέξουν ποιο ωάριο, πότε και γιατί θα γονιμοποιηθεί και ποιο όχι αντί να της αναγκάσουμε να κυοφορούν οποιο γονιμοποιήθηκε τυχαία λόγω της αποτυχίας του προφυλακτικού (στην καλύτερη, του βιασμού στην χειρότερη).

Ας αφήσουμε λοιπον τα συναισθηματικά επιχειρήματα του κώλου και τις σοφιστείες στην άκρη. Δεν χρειάζεται να μισούμε τα αδέρφια μας για να είμαστε υπερ του δικαιώματος της έκτρωσης. Τα περισσότερα παιδιά άλλωστε μπορούν να είναι σίγουρα οτι το βραδινό τους κλάμα εμπόδισε πολλά πιθανά αδέρφια τους να συλληφθουν. Δεν σημαίνει οτι ειναι δολοφόνοι. Και σε καθε περίπτωση, ποιος από εμάς θα ήθελε η μητέρα να να υποχρεωθεί να κάνει ένα παιδί που δε θέλει απλά για να έχουμε εμείς καποι@ να παίζουμε?