Πώς θα Εξαλείψουμε τις Μισογυνικές Εικόνες

51466877_619002548530062_4106128853989064704_n

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Πρώτον φυσικά και διαβάζετε τι γράφουμε. Τα διαβάζετε, αφρίζετε και μετά έρχεστε στη σελίδα να μας πρήξετε και να κάνετε καμία αναφορά μπας και σταματήσουμε να τα γράφουμε επειδή δεν αντέχετε να τα διαβαζετε και επειδή δε θέλετε να τα διαβάσει και κάνας άλλος και…προσηλυτιστεί. Αλλά τα διαβάζετε. Γι αυτο είστε εδώ και γι αυτό λυσσάτε γενικά.

Δεύτερον, στόχος μας δεν είναι να «εξαλείψουμε» τις μισογυνικές απεικονίσεις με εκτενή κείμενα. Οι μισογυνικές εικόνες θα εξαλειφθούν όταν εξαλειφθούν οι μισογυνικές ιδέες. Ένα καλό πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση είναι να γίνεται συζήτηση για το τι αποτελεί μισογυνισμό και από πού απορρέει. Όσοι μας προειδοποιούν ότι οι σελίδες στο facebook και τα εκτενή άρθρα δεν θα το επιτύχουν αυτό δεν ειναι επειδή έχουν να προτείνουν κάποια εναλλακτική ούτε φυσικά μια ακτιβιστική δράση. Απλά θεωρούν δεδομένο ότι ο μισογυνισμός δε θα εξαφανιστεί ποτέ και θέλουν να το πάρουμε κι εμείς απόφαση. Γιατί έχουν βολευτεί.

Τρίτο, και σημαντικότερο, τα κείμενα μας δεν απευθύνονται στους ίδιους που ποστάρουν όσα σχολιάζουμε, στους ίδιους δηλαδή τους μισογύνηδες. Ο φεμινισμός απευθύνεται κατά πρώτο λόγο στις γυναίκες που βιώνουν τον σεξισμό αλλά δεν είχαν εργαλεία να τον καταλάβουν, να τον περιγράψουν, να τον αποδομήσουν. Απευθύνεται στους άντρες που ενδιαφέρονται για τις γυναίκες και είναι διατεθειμένοι να αλλάξουν την συμπεριφορά τους όταν καταλάβουν πώς αυτή τις βλάπτει ή προτίθενται να αμφισβητήσουν αυτή των φίλων τους. Απευθύνεται στους ίδιους τους άντρες και τις γυναίκες που έχουνε εσωτερικεύσει σεξιστικές ιδέες και επιθυμούν να τις αποβάλλουν αφού πρώτα τις εντοπίσουν.

Ο φεμινισμός είναι ένα κίνημα παγκόσμιας εμβέλειας όχι κάτι που αποσκοπεί να το διαβάσει ο Γιάννης από το Μενίδι και να σβήσει το ποστ του για τις Κάρχιες στο γκρουπάκι «Καμένο Ανδρικό Χιούμορ». Ο φεμινισμός δεν απευθύνεται σε αυτούς που έχουν κάνει τον μισογυνισμό τους σημαία με τον ίδιο τρόπο που οι προσπάθειες ανάνηψης δεν απευθύνονται σε πτώματα που βρίσκονται σε κατάσταση προχωρημένης σήψης. Εντάξει, συμβαίνουν και θαύματα βέβαια αλλά δεν στηριζόμαστε σε αυτό. Οπότε μην υποθέτετε ότι η σελίδα μας αφορά εσάς

Advertisements

Στο Κάτω Κάτω της Γραφής από ένα Πουλί Ήρθαμε στον Κόσμο Αυτόν

50428475_283669302321812_7965231280969220096_n

Θέλω να πιστεύω πως όταν λέει ότι όλοι από ένα πουλί ήρθαμε στον κόσμο να εννοεί τον πελαργό.
Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι κάθε γυναίκα που απορρίπτει τον φεμινισμό οφείλει σήμερα να το κάνει πάντα τονίζοντας 1) τη σημασία του πουλιού και γενικά των αντρών στη ζωή της και 2) το πόσο δυναμική και διεκδικητική είναι η ίδια. Το σχόλιο αυτό συμπυκνώνει ένα νέο τύπο θηλυκότητας, αυτόν της Δυναμικής Αντιφεμινίστριας™, , που προωθείται από το μετα-φεμινιστικό discourse -το πλαίσιο δηλαδή που επικράτησε μετά την έλευση του φεμινισμού αλλά φροντίζει να αγνοεί τον φεμινισμό και να προσποιείται ότι έχει επιτευχθεί η πλήρης ισότητα.

Ο τύπος αυτός θηλυκότητας έχει υποχρέωση συνεχώς να διακηρύσσει πόσο σεξουαλική αλλά και δυναμική είναι και ταυτόχρονα να απορρίπτει τον φεμινισμό ακριβώς επειδή απολαμβάνει το σεξ και έχει δυνατή προσωπικότητα -υπονοώντας δηλαδή ότι το να είσαι φεμινίστρια αποκλείει αυτά τα δύο. Ο τύπος της θηλυκότητας που απορρίπτει τον φεμινισμό γιατί θεωρεί τον άντρα εκ φύσεως ανώτερο και αποδέχεται την υποταγή της δεν αρμόζει στον Δυτικό κόσμο και αποδίδεται από αυτόν στις γυναίκες της «Ανατολής». Η Δυτική αντιφεμινίστρια αντιθέτως είναι αυτή που αγαπάει το (ετεροφυλόφιλο) σεξ και δεν έχει βιώσει σεξισμό γιατί τον έχει απωθήσει με την δύναμη της προσωπικότητας ως ασπίδα. Η ιδία αρέσκεται να πιστεύει ότι είναι διεκδικητική, επειδή όμως αυτό το κάνει σε ατομικό και όχι σε συλλογικό επίπεδο παραμένει ευάλωτη απέναντι στην πατριαρχική εξουσία.

Όσον αφορά τους ισχυρισμούς των αντιφεμινιστριών πως οι ίδιες δεν έχουν βιώσει ποτέ τον σεξισμό ή αντρική παραβιαστική συμπεριφορά, προσωπικά διατηρώ τις αμφιβολίες μου. Τον σεξισμό και την παραβιαστικότητα η κοινωνία μας έχει μάθει να τα φυσικοποιούμε αλλά και να τα εκλογικεύουμε τόσο πολύ που καταλήγουμε σχεδόν να μην τα βλέπουμε χωρίς τα απαραίτητα εργαλεία. Ακόμα και αν αληθεύει όμως και η συγκεκριμένη στάθηκε τόσο τυχερή, κάθε αντιφεμινίστρια έχει ζήσει στον ίδιο κόσμο με εμάς, όπου η απειλή της αντρικής βίας είναι υπαρκτή. Δεν υπάρχει γυναίκα που δεν της έχουν πει να προσέχει, να μην γυρνάει αργά σπίτι της ή να μην της έχουν δώσει οδηγίες για το πώς να αποφύγει τον βιασμό. Επομένως ακόμα και δεν έχει βιώσει την σεξουαλική βία ως προσωπική εμπειρία, έχει αναγκαστεί να προσαρμόσει τη ζωή της σε αυτήν. Και το γεγονός ότι δεν αμφισβήτησε ποτέ τους κανόνες του πατριαρχικού παιχνιδιού δεν την κάνει δυνατή αλλά μάλλον αδύναμη να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα αντί να βυθιστεί στην άρνηση

Άλλη μία Φεμινοταινία

on the basis of sex

Αλλεπάλληλα χτυπήματα δέχονται οι καημένοι οι άντρες από την επέλαση του φεμινισμού που δεν τους αφήνει να χαλαρώσουν λίγο και να απολαύσουν την ευγνωμοσύνη μας για όλα τα δικαιώματα που μας έδωσαν. Μετά τη διαφήμιση της Gillette σειρά έχει η ταινία On the Basis of Sex που ξύνει πληγές που έχουν επουλωθεί πια μιλώντας για την καταπίεση των γυναικών πολλές δεκαετίες πριν όταν οι σχολιαστές δεν είχαν γεννηθεί, εύχονται όμως να ζούσαν τότε γιατί ήταν πιο αγνές εποχές, όπου οι άντρες ήταν άντρες και οι γυναίκες γυναίκες, όχι σαν τώρα με τα ξέκωλα που σπρώχνουν τα παιδιά στα ναρκωτικά.

Και τι είναι άλλη μια βιογραφική ταινία για τη ζωή μιας γυναίκας αν όχι φεμινιστική προπαγάνδα? Όλοι ξέρουμε ότι οι κανονικές ταινίες θα πρέπει να ασχολούνται μόνο με τις ζωές των ανδρών που έχουν όντως ενδιαφέρον και το πώς ξεπέρασαν όλες τις δυσκολίες και έσωσαν τον κόσμο από τους εξωγήινους/ τους τρομοκράτες/ τα αντίπαλα έθνη. Όχι για το πώς βγήκαν οι γυναίκες από την κουζίνα τους, ποιον νοιάζει πια αυτό?

Και στο κάτω κάτω πώς θα επιτευχθεί πραγματική ισότητα αν συνεχίζουμε να μιλάμε για την καταπίεση που αντιμετώπισαν ιστορικά οι γυναίκες? Το μόνο που έχει ως αποτέλεσμα είναι να κακοκαρδίζει τους άντρες που προτιμούν να μην τα θυμούνται αυτά και να δίνει στις γυναίκες την ψευδαίσθηση ότι μπορούν να παλεύουν για κάτι καλύτερο. Αν δεν είναι αυτό καταπίεση δεν ξέρω τι είναι και πώς να μην αναρωτιέται μετά ο Γιώργος, 29, σεφ από Πάτρα πότε θα βάλουν μυαλό εκεί στο Χόλιγουντ.

Η Διαφορά Μιας Φεμινίστριας από μία Αντιφεμινίστρια

49080581_867950760042118_6114185313666465792_n

H διαφορά ανάμεσα σε μία φεμινίστρια και σε μία αντιφεμινίστρια είναι ότι η πρώτη παλεύει για να έχει κάθε γυναίκα το δικαίωμα να κάνει όποιες επιλογές κάνουν την ίδια ευτυχισμένη ενώ η δεύτερη παλεύει να πείσει τους γύρω της και τον εαυτό της πως όσες γυναίκες δεν έκαναν τις ίδιες επιλογές με την ίδια είναι καταδικασμένες σε αιώνια μιζέρια, γιατί η φαντασίωση αυτη την κάνει να νιώθει καλύτερα με τη ζωή της.

Η διαφορά ανάμεσα σε μια φεμινίστρια και σε μία αντιφεμινίστρια είναι οτι η πρώτη διεκδικεί σεβασμό για όλες τις γυναίκες ανεξαρτήτως προσωπικών επιλογών ενώ η δεύτερη διεκδικεί σεβασμό για τον εαυτό της μειώνοντας και υποτιμώντας τις άλλες γυναίκες που δεν ακολούθησαν την γνωστή πατριαρχική συνταγή γάμος-παιδιά.

Η διαφορά ανάμεσα σε μία φεμινίστρια και σε μια αντιφεμινιστρια είναι οτι η πρώτη αγωνίζεται για να διευρύνει τα διαθέσιμα μονοπάτια για μία γυναίκα -χωρίς να απορρίπτει τα παλιά- ενώ η αντι-φεμινίστρια παλεύει να τα περιορίσει, να διατηρήσει τον μονόδρομο που επέβαλε η πατριαρχία στις γυναίκες, σαν να την καταβάλει ένα υπαρξιακό άγχος μπροστά στην δυνατότητα πολλαπλών επιλογών.

Η διαφορά ανάμεσα σε μια φεμινίστρια και σε μία αντιφεμινίστρια είναι ότι η πρώτη έχει την αυτοπεποίθηση ότι αξίζει την αγάπη ανεξάρτητα από το αν υποτάχθηκε στα πατριαρχικά στερεότυπα και ρόλους ενώ η δεύτερη πιστεύει ότι η αγάπη ενός συντρόφου έρχεται μόνο ως ανταμοιβή για την υποταγή της στην πατριαρχική παράδοση.

Η διαφορά ανάμεσα στον φεμινισμό και τον αντιφεμινισμό είναι πως μόνο ο δεύτερος μιλάει για «φυσιολογικές’ γυναίκες γιατί μόνο ο δεύτερος προσπαθεί να χωρέσει τις γυναίκες σε καλούπια.

We Read this Article So that You Don’t Have to: «Γιατί οι Γυναίκες δεν Πρέπει να Φοράνε Παντελόνια;»

γιατι οι γυναίκες δεν πρέπει να φοράνε παντελονια.png

We Read this Article So that You Don’t Have to: «Γιατί οι γυναίκες δεν πρέπει να φοράνε παντελόνια;»

Οι Oρθόδοξες Xριστιανικές Oμάδες των Xαρούμενων Αγωνιστών έχουν ιστοσελίδα και στήλη αποριών -σε περίπτωση που απορούσατε για το πόσο εκτός πραγματικότητας παραμένει η Εκκλησία και η θρησκεία ακόμα και όταν προσπαθεί να ακολουθήσει τις νέες τεχνολογίες. Στο άρθρο «γιατί οι γυναίκες δεν πρέπει να φοράνε παντελόνια» προσφέρει τα επιχειρήματά της που συνοψίζονται ως εξής

-«Η ενδυμασία μας είναι χαρακτηριστικό/διακριτικό του φύλου μας»
Αυτή είναι η πασίγνωστη πατριαρχική κυκλική λογική σύμφωνα με την οποία θα πρέπει να διαφοροποιούμαστε με βάση το φύλο μας διαφορετικά οι διαφορές ανάμεσα στα φύλα θα εκλείψουν. Κανείς ποτέ δεν μας εξηγεί πειστικά γιατί κάτι τέτοιο θα ήταν κακό καθώς το επιχείρημα είναι εντελώς ταυτολογικό: η διάκριση των φύλων είναι αυτοσκοπός και όχι το αποτέλεσμα κάποιας λειτουργίας -πέρα φυσικά από το να δημιουργεί εμφυλες ιεραρχίες εις βάρος των γυναικών

-«Το παντελόνι εισάγεται ορμητικά στον γυναικείο κόσμο με το φεμινιστικό κίνημα του 20ου αιώνα»
Αυτο φυσικά έγινε για να μπορούμε οι φεμινίστριες να καβαλάμε τις ιπτάμενες σκούπες μας με μεγαλύτερη ευκολία επομένως η απαγόρευση των παντελονιών από την Εκκλησία δεν είναι παρά ένας σύγχρονος διωγμός μαγισσών και δε θα περάσει!

-«Γιατί να μην φοράνε φούστα οι άνδρες;»
Αν οι γυναίκες φοράνε παντελόνια τότε θα καταλήξουν και οι άντρες να φοράνε φούστες που όλοι ξέρουμε ότι ειναι ΑΚΟΜΑ χειρότερο, γιατι εντάξει να προσπαθούν οι γυναίκες να μιμηθούν τους άντρες, πα το διαλο, αλλά αν οι άντρες αρχίσουν να μιμούνται τις γυναίκες αυτό σημαίνει οτι η θρησκεία και η κοινωνία εν γένει απέτυχαν στο να στιγματίσουν και να υποτιμήσουν αρκετά κάθε τι γυναικείο. Κι αυτό η Εκκλησία θα το πάρει προσωπικά.

-«Ο Λόγος του Θεού υπαγορεύει ‘κανένας άνδρας να μην ενδύεται γυναικεία στολή ούτε η γυναίκα αυτήν που αρμόζει στους άνδρες'»
Το επιχείρημα αυτό αποδυναμώνεται όταν φοράς skinny jeans από τον όροφο με τα γυναικεία γιατί αυτόματα μετατρέπεται σε γυναικεία στολή

-«Είναι θέμα σεμνότητας, Το παντελόνι ως γνωστόν υπερτονίζει την ανατομία του σώματος»
Αυτό είναι σαφέστατη αναφορά στο λεγόμενο camel toe, εκτός αν «γυναικεία ανατομία» σημαίνει το να έχεις δύο πόδια. Προτιμήστε λοιπόν ένα παντελόνι που να μη σας πιέζει στον καβάλο αλλιώς φορέστε ένα φορεματάκι ή μία φουστίστα που ως γνωστόν είναι εντελώς αποσεξουαλικοποιημένα και δε θα βάλουν τα άμοιρα τα αρσενικά σε πειρασμό

-«αυτό που τελικά κάνει ανδρεία τη γυναίκα είναι το να μην υποχωρεί ούτε μπροστά στη συνήθεια ούτε μπροστά στη μάζα»
Μην υποχωρείτε στην συνήθεια της μάζας, υποχωρήστε στην συνήθεια και τις γελοίες παραδόσεις χιλιάδων χρόνων ενός ξεπεσμένου θεσμού που με τις μαλακίες που συνεχίζει να υποστηρίζει ο μόνος τρόπος να ξαναφέρει την νεολαία στην Εκκλησία είναι να βάλει ανοιχτό μπουφέ

Ο Αντι-Φεμινισμός και ο Μύθος της Χαρωπής Νοικοκυράς

ladyism1.png

O συντηρητισμός βασιζόταν ανέκαθεν σε μία εξιδανίκευση του παρελθόντος με την ταυτόχρονη διάδοση ενός ηθικού πανικού για το τι η πρόοδος μπορεί να φέρει. Ο αντιφεμινισμός επικαλείται ένα φανταστικό παρελθόν που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αλλά σε μια πλαστή ρομαντικοποίση του, όπου οι γυναίκες ήταν πραγματικά ευτυχισμένες εκτελώντας το ρόλο της μητέρας και νοικοκυράς που τους προόριζε η πατριαρχία. Η επίκληση αυτή γίνεται με την χρήση εικόνων χαρούμενων νοικοκυρών που κρατάνε ψητά φούρνου ή κέικ και στυλάτων γυναικών και ανδρών σε στάσεις πραγματικού «gentleman» όπου βοηθάνε τις γυναίκες να φορέσουν το παλτό τους ή να βγουν από το αμάξι – γιατί όλες ξέρουμε ότι η δυσκολία του να φορέσουμε μόνες μας το παλτό μας ή να ανοίξουμε την πόρτα του αυτοκινήτου έχει αναδειχθεί μετά την επέλαση του φεμινισμού στην μάστιγα που πλήττει αλύπητα τις γυναίκες.

Στην πραγματικότητα, όπως δείχνει και η Betty Friedan στο βιβλίο της «The Feminine Mystique»*, οι γυναίκες καθόλου ευτυχισμένες δεν ένιωθαν τη δεκαετία του ’50 εγκλωβισμένες στον ρόλο της νοικοκυράς και την εικόνα της τέλειας συζύγου και μητέρας που προωθούσαν τα Media και προέβαλαν γυναικεία περιοδικά -γραμμένα από άντρες. Η ψυχολόγος Betty Friedan διεξάγοντας έρευνα και συνεντεύξεις με γυναίκες της εποχής της, κυρίως νοικοκυρές των προαστίων, περιγράφει το λεγόμενο «πρόβλημα χωρίς όνομα», δηλαδή το διαδεδομένο αίσθημα δυστυχίας και ανικανοποίητου που έπληττε σύγχρονες της γυναίκες που έχοντας απορρίψει την ιδέα της καριέρας ζούσαν ως νοικοκυρές απολαμβάνοντας μια αξιοζήλευτη υλική άνεση.

Αυτό φυσικά δε σημαίνει ότι καμία γυναίκα δε μπορεί να ευτυχίσει στο ρόλο αυτό, παρά ότι η πίεση των γυναικών να συμμορφωθούν εγκαταλείποντας φιλοδοξίες για σπουδές και καριέρα τις οδηγούσε σε ένα μονοπάτι όπου πολύ συχνά δεν ένιωθαν πλήρωση αλλά αντιθέτως υπέφεραν από ανία -κάτι που η Φρουδική ψυχολογία της εποχής φρόντιζε να παθολογικοποιήσει αναγκάζοντας τις γυναίκες να αντιμετωπίσουν αυτό το αίσθημά τους ως προσωπικό τους πρόβλημα.
Η εικόνα λοιπόν της χαρωπής νοικοκυράς προβάλλεται ως κάτι που θα ικανοποιούσε όλες τις γυναίκες και αντιπαραβάλλεται με εικόνες μεθυσμένων γυναικών σε πόζες που η ίδια η πατριαρχία κρίνει ως υποτιμητικές αποκρύπτοντας το γεγονός ότι οι εικόνες αυτές είναι ακριβώς μία επιλογή για τις γυναίκες, σε αντίθεση με τον ρόλο της συζύγου και νοικοκυράς που ήταν μάλλον μονόδρομος στην εποχή που νοσταλγούν οι αντιφεμινίστριες. Ταυτόχρονα δεν γίνεται καμία αναφορά στο γεγονός πως σε καμία εποχή τα μεθύσια και η «ξέφρενη» σεξουαλική ζωή των ανδρών δεν θεωρούταν υποτιμητική για τους ίδιους (αντιθέτως και τα δύο αποτελούν μέρος της επιτέλεσης μιας ηγεμονικής αρρενωπότητας) αλλά ούτε και τους εμπόδιζε από το να παντρευτούν. Αντιθέτως ήταν και είναι οι γυναίκες σε κάθε περίπτωση που θεωρείται ότι πρέπει να συμμορφώνεται στις αντρικές προσδοκίες με την ελπίδα ότι κάποιος από αυτούς θα τις κάνει γυναίκα τους.

Αυτό που οι γναίκες του ladyism και γενικότερα οι αντιφεμινίστριες προσπαθούν απεγνωσμένα να κάνουν είναι να ξανά χωρέσουν τις γυναίκες σε καλούπια εμποδίζοντάς τις να ξαναβρούν το δρόμο που θα κάνει τις ίδιες ευτυχισμένες -ίσως σε μια προσπάθεια να πείσουν τον εαυτό τους ότι οι ίδιες επέλεξαν το σωστό δρόμο.

*https://en.wikipedia.org/wiki/The_Feminine_Mystique

Όταν το Γέλιο κρύβει από πίσω τα Male Tears

review 1

Μισογύνηδες: ΧΑΧΑΧΑΧΑΧ πόσο γελάμε με τη σελίδας σας, έχουμε πεθάνει στα γέλια ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΑ τι αστείος που είναι ο φεμινισμός , πραγματικά διασκεδάζουμε, δεν ξέρετε πόσο δυνατά γελάμε αυτή την στιγμή, ΚΛΑΙΜΕ απο τα γέλια, ΧΑ ΧΑ ΧΑ μπα σε καλό σας, καλά που είστε κι εσείς εδώ αλλιώς η ζωή μας θα ήταν τόσο θλιβερή

Also Μισογύνηδες: *κάνουν αναφορά για να πέσει η σελίδα*

8 στα 8 reviews αυτή τη στιγμή είναι από άντρες οπότε κάπως δε μας πείθετε ότι είστε τόσο cool με τη σελίδα