Πρότυπα Θηλυκότητας και Αντιφεμινισμός

feminist nationalist.png

Εδώ βλέπουμε το αδιέξοδο του αντιφεμινισμού για τις γυναίκες. Οι αντιφεμινιστές δε θέλουν τις «άσχημες» και αξύριστες. Αλλά δε θέλουν ούτε τις όμορφες χαζογκόμενες. Δε θέλουν αυτές που δεν ξυρίζονται γιατί ειναι βρωμιάρες,δε θέλουν ούτε αυτές που φαίνονται να συμμορφώνονται στα πρότυπα ομορφιάς γιατί ειναι ρηχές και ματαιόδοξες. Κάθε γυναίκα λοιπόν θα πρέπει να ακροβατεί ανάμεσα σε αυτά τα δύο άκρα, να είναι επαρκώς όμορφη και περιποιημένη αλλά όχι τόσο που να προκαλεί και υποψίες ότι ειναι και καμιά τσούλα -σημειωτέον, η κοπέλα της δεξιάς φώτο δεν είναι ντυμένη προκλητικά, αφήνει όμως υποψίες ότι θα μπορούσε να το κάνει, απλά και μόνο επειδή ειναι συμβατικά όμορφη και βγάζει μία σελφι.

To screenshot αυτό συνοψίζει το πώς κάθε πρότυπο θηλυκότητας υποτιμάται στην πατριαρχία. Το πώς καθεμία από εμας κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή να υποστεί είτε slut shaming είναι καποιο είδος body shaming. Το μόνο αποδεκτό πρότυπο για τους αντιφεμινιστές είναι αυτό της καλής μάνας και νοικοκυράς -αυτό δηλαδή που υπάρχει για να ικανοποιεί μονο τους άντρες και αυτό που θα σπεύσουν να χρησιμοποιήσουν για να επιβεβαιώσουν οτι οι γυναίκες δεν είναι παρά κάτι αργόσχολες που απομυζούν τα λεφτά του άντρα τους και δεν έχουν προσφέρει τίποτα παραγωγικό στην κοινωνία.

Φεμινίστριες είμαστε ακριβώς για να ξεφύγουμε από αυτό το παιχνίδι της πατριαχίας όπου κορώνα κερδίζει γράμματα χάνουμε. Για να είμαστε ό,τι γουστάρουμε και αυτό που είμαστε να μην συνοψίζεται σε ένα meme.

~Hürrfem Sultan

Advertisements

Thanks Feminism

20031811_700625043463111_7864755942576889832_n

Το να κατηγορείς τον φεμινισμό για το ότι οι γυναίκες δεν συμμορφώνονται πια με τα πατριαρχικά πρότυπα ομορφιάς του ’50 είναι σαν να κατηγορείς την αθεΐα για το ότι οι άνθρωποι δεν πηγαίνουν πια στη εκκλησία όπως παλιά. Στόχος του φεμινισμού δεν ήταν ποτέ να «βελτιώσει» τις γυναίκες εμφανισιακά. Το νόημα του είναι ακριβώς αυτό, να μην εξαρτάται όλόκληρη η αξία μας από το κατά πόσο μας βρίσκει αισθητικά ευχάριστες ο κάθε καραγκιόζης. Θα έχουμε λοιπόν όποιο στυλ γουστάρουμε. Κι αν το στυλ μας σας ενοχλεί, τόσο το χειροτερο για εσάς, όχι για εμάς.

~Hürrfem Sultan

Μία Συντηρητική Γυναίκα που δε Θέλει να Είναι Θύμα

Σε συνέντευξή της για το Daily Show η συντηρητική, αντιφεμινίστρια οπαδός του Trump και ο παρουσιαστής Trevor Noah συζητώντας για το κίνημα Black Lives Matter έχουν την εξής ανταλλαγή:

Lahren: Εγώ, ως γυναίκα, δεν είχα δικαιώματα μέχρι που απέκτησαν οι μαύροι, μέχρι που οι γυναίκες απέκτησαν το δικαίωμα ψήφου. Αλλά δεν διαμαρτύρομαι εναντίον της χώρας μου επειδή νιώθω πως είμαι γυναίκα και περιθωριοποιούμαι με κάποιο τρόπο. Δεν καταλαβαίνω γιατί αυτός διαμαρτύρεται. Θα ήθελα να ξέρω ακριβώς για ποιο πράγμα διαμαρτύρεται.
Noah: Οπότε εσύ πώς διαμαρτύρεσαι?
Lahren: Δεν διαμαρτύρομαι. Γιατί δεν είμαι θύμα. Διαλέγω να μην θυματοποιήσω τον εαυτό μου. Διαλέγω να μην κάνω τον εαυτό μου θύμα. Αυτή είναι η διαφορά.

Αυτή είναι η λογική πίσω από κάθε Δυναμική Αντιφεμινίστρια™, που ενώ αναγνωρίζει ότι περιθωριοποιείται επιλέγει να σφίξει τα δόντια και να μη μιλήσει γι αυτό επειδή δε θέλει να είναι το θύμα. Η λογική αυτή που από την μία αναγνωρίζεις τη συστημική καταπίεση που δεχεσαι και από την άλλη θεωρείς ότι θύμα γίνεσαι μόνο αν μιλήσεις γι αυτή είναι συνέπεια του στίγματος που φέρνει η λέξη «θύμα», βασισμένο σε μία νεοφιλελεύθερη λογική που θύμα γίνεσαι μόνο αν αφήσεις τον άλλον να σε πατήσει. Η ευθύνη δηλαδή μετατοπίζεται αποκλειστικά στο άτομο, επομένως αν είσαι θύμα είναι επειδή επέλεξες να γίνεις, επειδή δεν είσαι αρκετά δυνατός. Αγνοώντας έτσι τελείως το σύστημα και τους θεσμικούς ή πολιτισμικούς περιορισμούς, υποχρεώνει τις γυναίκες, τους μαύρους, τους ομοφυλόφιλους και άλλες περιθωριοποιημένες ομάδες να του βουλώνουν και να παλεύουν να κάνουν απλά τη ζωή τους καλύτερη μέσα στο υπάρχον σύστημα. Φυσικά το να μιλάς εναντίον της καταπίεσής σου δεν σημαίνει ότι είσαι αδύναμ@, αντιθέτως, σημαίνει ότι εισαι αρκετά δυνατ@ για να αντιταχθείς σε όσους θα σπεύσουν να σου κλείσουν το στόμα με mansplaining, victim blaming , gaslighting και άλλες πατριαρχικές τακτικές αποσιώπησης.

H ειρωνεία: Η Tomi Larhen απολύθηκε από το συντηρητικό σταθμό στον οποίο δούλευε λόγω σχολίων που έκανε υπερ του δικαιώματος μιας γυναίκας στην έκτρωση. Η απόλυσή της αποδεικνύει ότι κάθε γυναίκα που υπερασπίζεται την πατριαρχία αργά ή γρήγορα θα την βρει μπροστά της.

~Hürrfem Sultan

https://www.youtube.com/watch?v=F2xv4fba65U

Γιατί Τρομάζει τους Αντιφεμινιστές η Wonder Woman

 

wonder woman.jpg

«O δρόμος μίλησε» δηλώνει θριαμβευτικά το αντιφεμινιστικό (ανυπέρ)βλίτο, σαν να λέει «ο λαός μίλησε, η δημοκρατία νίκησε». Το μονο που μίλησε στην πραγματικότητα βέβαια είναι το κόμπλεξ του κάθε μισογυνή που δεν μπορεί να αντέξει ούτε καν την ιδέα μιας φαναστικής υπερηρωίδας χωρίς να νιώσει την ανάγκη να υπενθυμίσει στις πραγματικές γυναίκες ότι ανήκουν στην κουζίνα για να μην πάρουν τα μυαλά τους αέρα.

Τόσο τεράστιο το κόμπλεξ τους που μιλάνε για ταινία «μονο με γυναίκες» ενώ κάτι τετοιο ισχύει μόνο στο πρώτο κομμάτι που εκτυλίσσεται στο νησί των Αμαζόνων. Το κυρίως μέρος έχει μόνο μία γυναίκα πρωταγωνίστρια και όλοι οι υπολοιποι ειναι άντρες. Ένας ακόμα λόγος λοιπόν που οι ταινίες με γυναίκες πρωταγωνίστριες προκαλούν το μένος των αντιφεμνιστών δεν ειναι άλλος από το γεγονός ότι οι άντρες σαν αυτούς εκλαμβάνουν την ορατότητα των γυναικών ως απειλή για τους ίδους. Όπως εξηγείται και σε άρθρο* για άλλη μία ταινία που προξένησε την οργή των αντιφεμινιστών -το τελευταίο Ghostbusters- σύμφωνα με μία πρόσφατη έρευνα που εξέτασε την αναλογία αντρών και γυναικών σε διάφορες ομάδες, οι ερευνητές βρήκαν πως «όταν το 17% είναι γυναίκες οι άντρες στην ομάδα πιστεύουν ότι ειναι 50-50. Και αν είναι 33% γυναίκες, οι άντρες θεωρούν πως υπάρχουν περισότερες γυναίκες από ότι άντρες στο δωμάτιο». Παρόμοιες έρευνες που αναφέρονται στο άρθρο δείχνουν γενικά το πώς οι άντρες φαίνεται να συγκρίνουν το πόσο οι γυναίκες μιλάνε όχι με το πόσο μιλάνε οι άντρες αλλά μάλλον με το πόσο θεωρούν οι ίδοι ότι θα έπρεπε να μιλάνε οι γυναίκες.

Είναι λογικό λοιπόν μία απο τις ελάχιστες ταινίες με γυναίκα υπερ-ηρωίδα να θορυβεί τους μισογύνηδες οι οποίοι, συνηθισμένοι στο προνόμιό τους, προφανώς θεωρούν οτι ο κόσμος γύρισε τούμπα και ο κίνδυνος της φεμινιστικής δικτατορίας μετά το Wondar Women είναι υπαρκτός. Οπότε νιώθουν την ανάγκη να κάνουν κι αυτοί την μικρή τους επανάστασή αυθόρμητα στους δρόμους, σαν αντιφεμινιστική αντιστασιακή δύναμη, ζωγραφίζοτας σφουγγαρίστρες,

*https://www.dailydot.com/…/all-female-ghostbusters-backlas…/

Εξήγηση της Πατριαρχίας μέσα απο Πατριαρχικά Quotes

Το να προσπαθήσεις να δικαιολογήσεις την πατριαρχία με quotes του Αριστοτέλη είναι σαν να προσπαθείς να αποδείξεις την ύπαρξη του Θεού με χωρία απο τη Βίβλο αναφωνώντας «μα  αφού το λέει εδώ!!!». O Αριστοτέλης πίστευε ότι και η δουλεία είναι ένας φυσικός και δικαιολογημένος θεσμός, μήπως θέλετε να πάτε να δικάσετε κανέναν μαύρο παρέα με την Κου Κλουξ Κλαν? Ή μήπως θέλετε να πάτε στο CERN να δικάσετε κανέναν επιστήμονα βάσει όσων έγραψε για το πέμπτο στοιχείο, τον αιθέρα, και την κίνηση των ουρανίων σωμάτων?

Δυστυχώς η επιρροή της αρχαίας ελληνικής σκέψης σε συνδυασμό με την εγχώρια τάση να θεωρούμε τους αρχαίους Έλληνες σχεδόν ημίθεους καθώς η ελληνική εθνική συνείδηση είναι κατασκευασμένη ως συνέχειά τους, έχει ως αποτέλεσμα την πολύ συχνή αναφορά τους ως αυθεντίες λες και αυτό από μόνο του αρκεί -πχ «μα και ο Αριστοφάνης έκανε σεξιστικά αστεία στα έργα του». Οι αρχαίοι Έλληνες όπως και οι περισσότεροι άνθρωποι στην ιστορία της ανθρωπότητας έζησαν σε μισογυνικά, ρατσιστικά και πλήρως καταπιεστικά συστήματα, δεν μπορούμε να τους χρησιμοποιούμε ως διακαιολογία. Επίσης, για να σας προλάβω, η δημοκρατία που ισχύει μόνο για τους γηγενείς, ευκατάστατους, μη δούλους άντρες δεν είναι κανένα μοντέλο που θέλουμε να μιμηθούμε, δεν παίρνεις cookies για ένα σύστημα όπου μόνο μια ελάχιστη μειοψηφία έχει συμμετοχή στις αποφάσεις ζώντας σε βάρος της πλειοψηφίας.

~Hürrfem Sultan

aristotelis

Η Γυναικεία Φύση είναι Κατώτερη

Άλλη μια φορά που ανωνυμία επιτρέπει σε κάποιον να εκφράσει αυτό που πολλοί σκέφτονται αλλά δεν τολμούν να πουν ευθέως οπότε το κρύβουν πίσω από επιχειρήματα περι δήθεν διαφορετικότητας. Ο ανώνυμος εξομολογούμενος στην ουσία δείχνει το πώς η ισότητα συγχέεται με την ομοιότητα έτσι ώστε  όταν οι αντιφεμινιστές μιλάνε περι διαφορετικότητας των φύλων στην πραγματικότητα προσπαθούν να συντηρήσουν την ιεραρχία που κρύβεται πίσω από αυτή την δήθεν φυσική διαφορά. Ετσι, όταν μας λένε πως οι φεμινίστριες προσπαθούμε να γίνουμε «ίδιες και όμοιες» με τους άντρες, στην ουσία αντιτίθεται στην ισότητα, καθώς στο κεφάλι τους ομοιότητα θα σήμαινε περισσότερα δικαιώματα και ελευθερίες για εμάς.  Η ιδεολογία περί διαφορετικής φύσης, συντηρεί την γυναικεία κατωτερότητα καθώς όλα τα υποτιθέμενα «φυσικά» χαρακτηριστικά μας ενισχύουν την ιδέα περί κατώτερης φύσης μας.

Επιπλέον όταν ο εξομολογούμενος μιλάει για «πουτανιά» αποτυγχάνει να δει πως κι αυτή δεν είναι παρά μια κοινωνική κατασκευή και καμία σχέση δεν έχει με την φύση, καθώς ως «πουτανιά» έχει οριστεί η σεξουαλική συμπεριφορά μιας γυναίκας που μοιάζει με αυτή του άντρα. Αυτό που καταπιέζεται συνεπώς δεν είναι η «πουτανιά» μας, είναι η σεξουαλικότητά μας όταν αυτή ξεφεύγει από τα όρια που της θέτει η πατριαρχία.

~Hürrfem Sultan

periptero

Ο Σκοπός του Pride

O Right to the Bone στα 15 του απέρριψε τον φεμινισμό γιατί διάβασε την «Αναταραχή Φύλου» της Judith Butler και είδε ότι η κοπέλα λέει βλακείες.

Στόχος του LGBTQI κινήματος δεν είναι να επιβάλλει την ομοκανονικότητα, δηλαδή την ιδέα ότι μόνο οι «σωστοί» gay, λεσβίες κτλ αξίζουν σεβασμό, μόνο αυτοί που τηρούν τα προσχήματα, ντύνονται σοβαρά, είναι μονογαμικοί, κρατούν στην αφάνεια την ερωτική τους ζωή και δεν προσβάλλουν την αισθητική της συντηρητικής κοινωνίας. Στόχος είναι να μάθει η κοινωνία να τους αποδέχεται και να τους σέβεται ακόμα και όταν είναι ένας «εσμός σεξομανών, γυναικωτών, αποχαλινωμένων σούργελων».

Το θέμα με λίγα λόγια δεν είναι να σεβόμαστε τα μέλη της LGBTQI κοινότητας όταν πληρούν τς προδιαγραφές που πάλι η ομοφοβική κοινωνία θα θέσει βάσει ομοφοβικών κριτηρίων. Αν γουστάρει ένας μουσάτος άντρας να φορέσει τακούνι και κραγιόν αυτό δεν τον κάνει λιγότερο άξιο σεβασμού και προστασίας απλά και μόνο επειδή χτυπάει άσχημα στο μάτι κάποιων σε σχέση με έναν ομοφυλόφιλο που φοράει κοστούμι. Αν πρέπει να συμμορφωθεί στα αισθητικά κριτήρια των ακολούθων του  Right to the Bone που δεν έχουν διαβάσει Judith Butler για να ανοίξει το μυαλό τους όπως το δικό του, δεν λέγεται ενσωμάτωση, λέγεται καταπίεση.

~Hürrfem Sultan
~Mihrimah

right to the bone.jpg