Ο Neal Brennan και τι Αρνούνται να Καταλάβουν οι Προοδευτικοί Άντρες

O συμπαθής Liberal stand up comedian Neal Brennan αφού έκανε 1-2 woke αστειάκια για την ομοφοβία έπιασε και το θέμα των dick pics

«Kαμία γυναίκα στον κοσμο δε θέλει να κοιτάξει το κινητό της και να δεί μια φωτογραφία του πουλιού σου» λέει απευθυνόμενος στους άντρες και αποσπώντας τα χειροκροτήματα των γυναικών.
«Τα σώματα μας είναι Αηδιαστικά», συνεχίζει. «Δεν έχουν φτιαχτεί για να φωτογραφίζονται. Γι αυτό είναι φτιαγμένα τα σώματα των γυναικών. Τα σώματα των γυναικών είναι όμορφα. Έχουν καμπύλες και γεμίσματα και τα δικά τους μπαλκόνια. Τα σώματά μας δεν είναι φτιαγμένα για να ελκύουν γυναίκες. Τα σώματά μας είναι φτιαγμένα για να βλέπουν ελκυστικές γυναίκες, να τις κυνηγάνε με την ανώτερη ταχύτητά μας να τις υποτάσσουν με την ανώτερη δύναμή μας, να προσπαθούμε να κάνουμε μωρά».

Σε αυτό το σημείο μιμείται έναν άντρα που κρατάει μια γυναίκα από πίσω κάνοντας παλινδρομικές κινήσεις.για περίπου 10 δευτερόλεπτα προκαλώντας ακόμα περισσότερα γελια.

Δεν πειράζει όμως, θα τον συγχωρήσουμε. Εδώ έχουμε συγχωρήσει χειρότερους δε θα συγχωρήσουμε τον Neal Brennan που μας εκανε να δακρύσουμε στο stand up του λέγοντας οτι ο πατέρας του παραδέχτηκε οτι δεν τον αγαπησε ποτέ και αυτό το θεωρεί τεράστια χάρη γιατί τουλάχιστον δεν σχημάτισε την εντύπωση οτι η αγάπη ειναι κακοποιητική?Ο μοντέρνος άντρας είναι ευάλωτος και ευαίσθητος και μετα από ολες τις συζητήσεις περι τοξικής αρρενωπότητας και ματσίλας έχουμε μάθει να θεωρούμε οτι τέτοιοι άντρες είναι στο πλευρό μας.

Αυτό μου θύμισε κι ένα άρθρο του Cracked με τίτλο «5 Ways Modern Men Are Trained to Hate Women» οπου ένας άντρας εξηγεί τους τρόπους που οι άντρες μαθαίνουν απο την κοινωνία και τα υπάρχοντα tropes να μισουν τις γυναίκες χωρις να μπορεί να ξεφύγει ομως από την μισογυνική λογική οτι οι άντρες δεν μπορούν να αντισταθούν στα «ένστικτά» τους και στην γοητεία των γυναικών για χάρη των οποίων αλλωστε εχουν χτίσει ολόκληρους πολιτισμούς . Το αρθρο αυτο χειροκροτήθηκε ως πεφωτισμένο -κι εγώ θυμάμαι τότε το είχα θεωρήσει ‘φεμινιστικό’- μεχρι που διάβασα την δριμεία κριτική της Amanda Marcotte η οποία υπέδειξε πως ΟΧΙ, οι άντρες δεν είναι αυτοί που έχτισαν πολιτισμούς για να εντυπωσιάσουν τις γκόμενες-αλλωστε πολλες ιστορικές προσωπικότητες ηταν ομοφυλόφιλοι- και εν πάση περιπτώσει οι άντρες έχτισαν πολιτισμούς απλά επειδή στις γυναίκες δεν επιτράπηκε ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΤΡΕΣ. Οι άντρες δεν ειναι μισογύνηδες εξαιτίας του σεξ ούτε «σκέφτονται με το πουλί τους».

Οι liberal άντρες, που θεωρούμε συμμάχους μας, δεν μπορούν να ξεφύγουν από το αφήγημα της αντρικής και γυναικείας «φύσης», όπου η αντρική συνίσταται στην αδυναμία τους να συγκρατήσουν το πουλί τους και να αντισταθούν στην σεξουαλική έλξη των γυναικών με αποτέλεσμα να είναι helpless μπροστά τους και να κάνουν καφρίλες. Αυτο βεβαια αγνοεί οτι οι dick pics όπως και οι επιδειξίες στον δρόμο δεν δείχνουν το πουλί τους σε μια άκοψη προσπάθεια φλερτ ούτε πιστεύουν πραγματικά οτι θα γοητεύσουν κάποια γυναίκα που θα ενθουσιαστεί με αυτή την απροσδόκητη θέα. Η συμπεριφορά τους βασίζεται ακριβώς στην απόλαυση που αντλούν από την έλλειψη συναίνεσης και το σοκ που προκαλούν στις γυναικες, από την αυτάρεσκη ιδέα οτι τουλάχιστον μπορούν ετσι να επιβληθούν πάνω τους, δείχνοντας τους τη θέση τους -το «για τον πο@τσο» άλλωστε δεν ήταν ποτέ κομπλιμέντο. Γι αυτό το λογο το πουλί τους δεν έχει την ίδια επίδραση σε μια παραλία γυμνιστών οπου οι γυναίκες δε νιώθουν παραβιασμένες. Τα σώματα των αντρών δεν είναι «αηδιαστικά» και δεν είναι η έλλειψη έλξης μας σε αυτά που μας κάνουν να σιχαινόμαστε τις dick pics. Eίναι η έλλειψη συναίνεσης.

Πού θελω να καταλήξω? Οτι όσον αφορά τους liberal και τάχα woke άντρες συχνά ισχύει το «αν έχεις τέτοιους φίλους τι να τους κάνεις τους εχθρούς?». Τουλάχιστον όταν κάνουν αστεία οι boomers κωμικοί για το ποσο μισούν την καταπιεστική γκρινιάρα γυναίκα τους ξέρουμε πού πατάμε.neal brennan.png

Ο Ισοκράτης και τα Παντζάρια

αντετοκουμπο.png

Καταρχάς θα ήθελα να ξεκαθαρίσω οτι -and I cannot stress this enough- στο μουνί μας τι είπε ο Ισοκράτης καθώς δεν είμαστε όλοι αρχαιολάγνοι εμμονικοί με την «ελληνική» αρχαιότητα και δε νιώθουμε την ανάγκη να στηρίξουμε τις πολιτικές μας πεποιθήσεις και την ερμηνεία του σύγχρονου κόσμου σε κάτι που είπε κάποιος 2.500 χρόνια πριν -σε μια εποχή που επίσης «φυσιολογική» θεωρούταν και η δουλεία ή ο εγκλεισμός των γυναικών στο σπίτι.

Κατά δεύτερον το να καταφεύγει ο τελευταίος συντηρητικός, μισογυνής ή φασίστας στην «φυση» όταν αναφέρεται σε ΚΑΤΑΦΑΝΩΣ κοινωνικές κατασκευές όπως η έννοια του εθνους και της εθνικότητας ή σε νομικές έννοιες οπως η υπηκοότητα την οποία προφανώς τα πορτοκάλια και τα παντζάρια δεν διαθέτουν, είναι πάγια τακτική καθώς είναι η «Φυση» στη νεωτερική εποχή και όχι πια η θρησκεία αυτή που χρησιμοποιειται για να δικαιολογήσει τα ίδια καταπιεστικά συστήματα. Η «Φύση», ή για την ακρίβεια ο ανακριβής, επιλεκτικός και συχνά ούτε καν επιστημονικός τρόπος που ερμηνεύεται και κατασκευάζεται πολιτισμικά η φύση μεσω των διάφορων Λόγων και ρητορικών, δεν έχει καμία σχέση ούτε με την υπηκοότητα που έχει κάποιος, ούτε με την υπηκοόητα που διεκδικεί ούτε με το έθνος ή τα έθνη στο οποίο νιωθει οτι ανήκει ή με το οποιο ταυτίζεται. «Ένας με μαύρο χρώμα» μπορεί βάσει του ελληνικού νόμου να ειναι Έλληνας που να χτυπιουνται κάτω οι φασιστες μέχρι να μαυρίσουν, όπως και ένας Έλληνας μπορει να έχει εντελώς χεσμένη την Ελλάδα και να μη νιώθει Έλληνας. Deal with it 

Τέλος, να προσθέσουμε οτι με την διαδικασία του μπολιασματος μπορει να φυτρώσει ένα κόκκινο τριαντάφυλλο σε μια λευκή τριανταφυλλια (μια σύγκριση πολύ πιο σχετική καθως οι λευκοί και οι μαύροι δεν είναι διαφορετικά.. φρούτα) ή ένα πορτοκάλι σε μία λεμονιά. Αλλά εν τέλει κι αυτό στο μουνί μας καθώς ο κήπος μας δεν ειναι ο οδηγός για το τι θα συμβαίνει στις ανθρώπινες κοινωνίες οι οποίες δημιουργήθηκαν ακριβως για να ξεπεράσουμε τους περιορισμούς της φύσης.

Oι Γάτες, οι Κόκορες και η Κουλτούρα του Βιασμού

 

51882945_470442693493286_766540001776238592_n.jpg

Στο σημερινό επεισόδιο του «ποιό ζώο να επικαλεστούμε για να δικαιολογήσουμε τον βιασμό» η απάντηση είναι γάτα και κόκορας!

Για μια ακόμα φορά η επίκληση στη «φύση» γίνεται προς βοήθεια των επίδοξων βιαστών και των φίλων τους καθώς και όσων θέλουν να δικαιολογήσουν μια μορφή καταπίεσης που δεν είναι παρά απόρροια του ανθρώπινου πολιτισμού. Η πατριαρχία παίζει πάρα πολύ καλά αυτό το παιχνίδι και οι απολογητές της μπορούν να κινούνται με μεγάλη ευχέρεια μέσα στις αντιφάσεις της -το πώς δηλαδή οι άντρες παρομοιάζονται ως ζώα ανίκανα να ελέγξουν τις ορμές τους από τη μία ενώ ταυτόχρονα από την άλλη ως λογικά ορθολογικά υποκείμενα κατάλληλα για την πολιτική ηγεσία, σε αντίθεση με τις συναισθηματικές γυναίκες. Κλασική μισογυνική αξία βέβαια αποτελεί και η θεώρηση του βιασμού ως κάποιου είδους κομπλιμέντο προς τις όμορφες γυναίκες και που οι «άσχημες» κατά βάθος ζηλεύουν. Όπως έχουμε δει ξανά και ξανά, οι συμβατικά όμορφες γυναίκες θα πρέπει να πληρώνουν το τίμημα της ομορφιάς περιμένοντας να παρενοχληθούν, ενώ οι μη συμβατικά όμορφες θα πρέπει να νιώθουν και ευγνωμοσύνη όταν τις παρενοχλούν.

Μπορούσαμε να προβλέψουμε βέβαια ότι αυτό το σχόλιο δε θα τελείωνε καλά ήδη από το σημείο που θεωρεί την «άλλη πλευρά » των ανδρών βιαστών αυτούς που ΔΕΝ παρενοχλούν γυναίκες. Η άλλη πλευρά ΔΕΝ είναι οι άντρες που κάνουν το ελάχιστο για να θεωρούνται άνθρωποι. Η άλλη πλευρά είναι όσοι καταλαβαίνουν την λειτουργία της κουλτούρας του βιασμού και παλεύουν ενεργά εναντίον της. Το να μη βιάζεις γυναίκες δεν σε κατατάσσει αυτόματα στην «άλλη πλευρά» όσο και αν θέλουν τα Καλά Παιδιά να το πιστεύουν αυτό.

Η Φύση και η Πατριαρχία

Untitled.png

O Άντρας βλέπει την γυναίκα ως σκεύος ηδονής και η γυναίκα τον άντρα ως σκεύος επιτυχίας. Αυτό δεν είναι πατριαρχία ,είναι φύση.

Γι αυτό άλλωστε και στην φύση ένας προσεκτικός παρατηρητής θα δει πως η θηλυκή καμηλοπάρδαλη απαγορεύεται να έχει τραπεζικό λογαριασμό στο όνομά της όπως συνέβαινε μέχρι πριν λίγες δεκαετίες για τις γυναίκες, ενώ η θηλυκή ζέβρα αποκλείεται από την πολιτική σφαίρα και απαγορεύεται να ψηφίζει γιατί αυτοί απλά είναι οι νόμοι τις ζούγκλας. Επιπλέον, στο βασίλειο τον λιονταριών όπου η εργατική νομοθεσία δεν προστατεύει την μητρότητα, οι λέαινες κυνηγοί συχνά απολύονται όταν μένουν έγκυες ενώ σε περίπτωση που διατηρήσουν την θέση τους οι ευκαιρίες καριέρας τους στο εξής είναι μειωμένες επειδή είναι φυσικό ο βασιλιάς της ζούγκλας να μη θέλει να συμμετέχει εξίσου στην ανατροφή των παιδιών και να θεωρείται σημαντικότερη η δική του καριέρα. Και τέλος, είναι εξακριβωμένο από ζωολόγους πως οι αρσενικοί ουραγκοτάγκοι, λόγω της μεγαλύτερης συγκέντρωσης τεστοστερόνης κατά το δεύτερο τρίμηνο της κύησης, έλκονται από θηλυκούς ουραγκοτάγκους που μοιάζουν με το εκάστοτε ουραγκοτακγικό πρότυπο ομορφιάς ενώ οι θηλυκοί μπαμπουίνοι μετά το γάμο προφασίζονται πονοκέφαλο για να αποφύγουντ τα συζυγικά τους καθήκοντα γιατί απλά δε βλέπουν τα αρσενικά ως σκεύη ηδονής και ήθελαν απλά να τα «τυλίξουν».

Το ενδιαφέρον σε όλο αυτό το «discourse» περί υποτιθέμενης φύσης δεν είναι μόνο το πώς ο άνθρωπος κάθε φορά ερμηνεύει πολιτισμικά την «φύση» καθ’εικόνα και καθ’ομοίωσιν της εκάστοτε (δυτικής) ανθρώπινης κοινωνίας αγνοώντας τόσο άλλες ιστορικές μορφές ανθρώπινης οργάνωσης όσο και το πόσο σκληρά προσπάθησε η ανθρώπινη κοινωνία να επιβάλλει αυτό που θεωρεί φυσικό (και που αν όντως ήταν φυσικό δε θα χρειαζόταν την επιβολή των νόμων και των θεσμών). Ενδιαφέρον είναι κυρίως το πώς ενώ οι αντρικές συμπεριφορές που αποδίδονται στην φύση επιβραβεύονται, οι γυναικείες συμπεριφορές που αποδίδονται στη φύση, τιμωρούνται. Οι άντρες μπορούν να καυχιούνται όλη μέρα ότι έλκονται από μεγάλα βυζιά και τουρλωτούς κώλους γιατί αυτο είναι υποτίθεται στην φυση τους και η κριτική σταματάει εκεί. Αντιθέτως, οι γυναίκες κατηγορούνται ως «π@@τ@νες» ακριβώς εξαιτίας της υποτιθέμενης έλξης τους προς τους επιτυχημένους άντρες. Εκεί η φύση σταματά να αποτελεί δικαιολογία και γίνεται ξαφνικά ένδειξη κατωτερότητας. Ενώ για τους άντρες η φύση είναι μαγκιά για τις γυναίκες δε θα μπορούσε ποτέ να είναι. Σαν η «μαγκιά» να είναι κάτι αντρικό από τη «φύση» του.

Κάθε φορά λοιπόν που κάποιος επικαλείται την φύση για να δικαιολογήσει τον μισογυνισμό του αυτό που στην πραγματικότητα κάνει είναι να φυσικοποιεί την έμφυλη ιεραρχία, μια ιεραρχία που είναι αποκλειστικά ανθρώπινη κατασκευή. Γιατί η απόδοση του status quo στη φύση είναι ο πιο σίγουρος τρόπος να μην διεκδικήσει ο καταπιεσμένος καμία αλλαγή. Η «Φύση» δεν είναι παρά το άλλοθι της εξουσίας.