Ο Μύθος της «Trophy Wife»

Η πατριαρχία λέει στον άντρα «γίνε πλούσιος και πετυχημένος ώστε να μπορεις να αγοράσεις μια γυναίκα, μια γυναίκα που θα αποτελεί το τέλειο ερωτικό αντικείμενο: όχι μονο όμορφη αλλά και νέα, άπειρη, εύπλαστη, πεθήνια».


Η πατριαρχία δηλδή δεν έχει κανένα πρόβλημα με τη σχέση εξουσίας που πηγάζει απο το χρήμα των αντρών έναντι των γυναικών. Ίσα ίσα που το προτάσσει ως στόχο. Έτσι ο πατριαρχικός άντρας ονειρεύεται χρήματα και επιτυχια ακριβώς επειδή το πατριαρχικό αφήγημα του υπόσχεται γυναικες -γυναικες αντικείμενα, δλδ ακριβώς όπως πρέπει να ειναι οι γυναικες. Και ενώ λοιπόν οι ίδιοι επιθυμουν την απόκτηση κεφαλαίου με σκοπό να την εξαργυρώσουν, ανάμεσα σε άλλα, με την απόκτηση γυνακών που θα λειτουργούν ως τρόπαια η πατριαρχία αναλώνεται στην ενασχόληση με όλες αυτές τις γυναικες που ψάχνουν άντρες με χρήματα και τις απαξιώνει ως ‘πουτάνες», «gold diggers» κτλ.

Στην καρδιά της πατριαρχιας δηλαδή βρίσκεται μια αντίφαση: ο άντρας είναι πλήρως αποδεκτό να αποζητά να «αγοράσει» γυναικες με τα λεφτά του αλλά το χειρότερο που μπορει να κάνει μια γυναίκα είναι να αποδεχτεί ένα τέτοιο deal. H γυναίκα δλδ είναι εξαρχής καταδικασμένη σε μια σχέση που ενώ θεωρείται αποδεκτή, η ίδια και μόνο η ίδια θα δαιμονοποιείται. Ας μην γελιόμαστε επομένως, οι γυναίκες δεν «εκμεταλλεύονται» τους πλούσιους άντρες όπως αρέσκεται να το παρουσιάζει η πατριαρχία, είναι οι άντρες που εισέρχονται οικοθελώς σε τέτοιου είδους σχέσεις θεωρώντας τις μάλιστα το απάυγασμα της επιτυχιας τους. Όταν ακούτε λοιπόν άντρα να λυσσάει για τις γυναικες που θέλουν μονο άντρες με λεφτά, αυτό για το οποίο πράγματι λυσσάει είναι που δεν είναι ο ίδιος άντρας με λεφτά.


Εδώ να πούμε και ότι η νύφη που αναφέρεται στο άρθρο πάμπλουτη είναι κι αυτή γιατί στην πράξη οι πλούσιοι άνθρωποι παντρεύονται συνήθως μεταξύ τους και δεν σκάνε για το ποιος θα πληρώσει στο πρώτο ραντεβού για να κλαίνε τα 10 ευρώ που έδωσαν για το κοκτέιλ και δεν πήδηξαν. Όπως το θέτει και η έρευνα που αναφέρεται στο άρθρο της Guardian: «H McClintoc βρήκε πως η συντριπτική πλειονότητα των ζευγαριων παντρευονται σύμφωνα με την ομοιοτητα, επομένως οι πιο πετυχημένοι άντρες παντρεύονται τις πιο πετυχημένες γυναικες και, αναμενόμενα, οι πιο εμαφνίσιμοι άνθρωποι τείνουν να παντρεύονται μεταξύ τους» κάτι που επιβεβαιώνεται και από το ζευγάρι της φωτογραφιας. Αυτό βέβαια έχει να κάνει με τις νέες κοινωνικές συνθηκες καθώς, όπως το θετει το ίδιο άρθρο «ενώ παλιότερα οι γιατροί θα παντρεύονταν νοσοκόμες και τα αφεντικά τις γραμματέες τους, τώρα οι γιατροί τείνουν να παντρεύονται άλλους γιατρούς και τα αφεντικά άλλα αφεντικά».


Ο φτωχός άντρας όμως εξακολουθεί να ονειρεύεται φράγκα και να πλάθει φαντασιώσεις εκδίκησεις γιατι νομίζει ότι αυτά είναι το πρόβλημα στις αποτυχημένες σχέσεις του και την μίζερη ζωουλα του


https://www.theguardian.com/commentisfree/2014/jun/24/myth-trophy-wife-inaccurate-demeaning

Τι Είναι Γάμος

Το χειρότερο με αυτό το post είναι πως νομίζει οτι είναι υποστηρικτικό προς τις γυναίκες. Στην πραγματικότητα το λάθος ήδη ξεκινάει από το γεγονός οτι ορίζει τον γάμο ιδωμένο μόνο μέσα από την οπτική των αντρών, γιατί φυσικά στην πατριαρχία τα πάντα ορίζονται μέσα από την αντική ματιά. Γάμος γενικά και αόριστα λοιπόν είναι αυτό που βλέπουν οι άντρες, και αυτό είναι η «μετάλλαξη» των γυναικών από το ένα πρότυπο θηλυκότητας στο άλλο. Σύμφωνα με αυτό το ποστ οι άντρες δεν αλλάζουν, δεν μεταλλάζονται μέσα στο γάμο, παραμένουν αναλλοίωτοι και αγέραστοι ή αν αλλάζουν αυτό φαίνεται να μην γίνεται ορατό από τις γυναίκες που είναι, ξέρετε, «εγκεφαλικές». Η προσοχή λοιπόν στρέφεται ως συνήθως στο γυναικείο σώμα και την σύζυγο που μεταβαίνει από το ένα πρότυπο θηλυκότητας (την «καυτή» γαμήσιμη 25άρα) στο άλλο (την αποσεξουαλικοποιημένη μητέρα που έχει εκπληρώσει πλέον την «φύση» της με θυσίες στο σώμα και την θηλυκότητά της)

Το σχόλιο αυτό ειναι ενδεικτικό του συμπλέγματος «madonna-whore», του πατριαρχικού διαχωρισμού δηλαδή των γυναικών σε αξιοσέβαστες μητέρες και σεξουαλικά ποθητές (αλλά όχι άξιες σεβασμού) «πόρνες». Σύμφωνα με την ανάρτηση και ένα κυρίαρχο πατριαριχκό αφήγημα το καλύτερο στο οποίο μπορεί να φιλοδοξεί μια γυναίκα είναι η μετάλλαξή της από το δεύτερο στο πρώτο.

Η εξεταστική αυτή ματιά στο γυναικείο σώμα και τις λεγόμενες «ατέλειές» του δεν μπορεί φυσικά παρά να προκαλέσει ανασφάλεια στις γυναικες, το τσιτάτο όμως είναι καθησυχαστικό: ΠΑΡΟΛΑ τα «παραπανίσια κιλά», τα μη-σεξυ ρούχα και τις ραγάδες ο άντρας θα σας βρίσκει όμορφη, απλά ξέρετε, όχι με τον «καυτό» τρόπο. Αυτό βέβαια είναι ο ορισμός του negging, του συνδυασμού προσβολής με κομπλιμέντο, ίσα ίσα για να χαμηλώσει λίγο η αυτοπεποίθησή σου ώστε να βρεις ευπρόσδεκτο το θετικό κομμάτι. του σχολίου . Η πατριαρχία δηλαδή αφού χλευάσει χωρίς έλεος τις γυναικες για τα «παραπανίσια» κιλά, την κυτταρίτιδα, τις ραγάδες και την έλλειψη πόντων γαμησιμότητας μας πληροφορεί ότι όλα αυτά είναι επιτρεπτά αν τουλάχιστον ήρθαν ως αποτέλεσμα της μητρότητας και μας προσφέρει ως βραβείο την αποδοχή των αντρών οι οποιοι συμπτωματικά, δεν χρειάζεται ποτέ μα ποτέ να ανησυχούν για τέτοια διλήμματα.

Το ζητούμενο φυσικά παραμένει ΠΑΝΤΑ να μας βρίσκουν οι άντρες όμορφες γιατί, αλίμονο, αν δεν μας έβρισκαν η αναπαραγωγή του ανθρώπινου είδους θα όφειλε να σταματήσει.

Λόγοι να Σώσεις την Γυναίκα σου από Καρχαρία

shark 1
Η πατριαρχία παρουσιάζει τον γάμο στις γυναίκες ως ευλογία που θα έρθει ως επιβράβευση στην συμμόρφωσή τους προς όλες τις πατριαρχικές επιταγές ενώ τον παρουσιάζει στον άντρα ως κατάρα, ως αναπόφευκτο κακό με σκοπό να κερδίσουν πρόσβαση σε σεξ, στην οικιακή εργασία της γυναίκας ως νοικοκυρά ή στις αναπαραγωγικές της ικανότητες. Στα σχόλια δεν βλέπουμε μονο το μίσος και την αδιαφορία που αναμένεται να έχουν οι άντρες προς τις γυναίκες τους αλλά και προς τις κόρες τους, οι οποίες συνεχίζουν να θεωρούνται κατώτερες και λιγότερες σημαντικές από τους γιους. Βλέπουμε βέβαια και τον άντρα ως «προικοθήρα» -ένα όχι και τόσο ευχάριστο διάλειμμα από τις συνεχείς αναφορές σε φανταστικές gold-diggers- γιατί ακόμα και έναν άντρα που κυνηγάει τα λεφτά της γυναίκας του είναι πιο εύκολο να τον καταπιούν οι σχολιαστές από έναν άντρα που απλά την νοιάζεται και την αγαπάει.

Η συνεχής υποτίμηση του γάμου και των γυνακών μέσα από χιλιάδες τέτοια αστεία χρησιμεύει στο να ενσταλάζει στις γυναίκες την ιδέα πως ο γάμος είναι ένα deal που συμφέρει τις ίδιες και άρα κάτι που θα πρέπει να αποζητούν διακαώς και να νιώθουν ευγνώμονες όταν κάποιος έστω και απρόθυμα τις κάνει συζύγους τους. Ταυτόχρονα χρησιμεύει ώστε να καλλιεργεί στους άντρες τον μισογυνισμό υπενθυμίζοντάς τους ότι ακόμα και οταν μοιράζονται τις ζωές με τις γυναίκες αυτές παραμένουν πάντα κατώτερες και κατά βάθος πάντα ενοχλητικές.

Οι γυναίκες έτσι συνεχίζουν να ζουν σε έναν κοσμο όπου γνωρίζουν τη θέση τους λαμβάνοντας συνεχώς το μήνυμα ότι είναι ανεπιθύμητες ακόμα και από τους συζύγους ή τους πατεράδες τους οι οποίοι απλά τις ανέχονται γιατί στην πραγματικότητα ονειρεύονται την ελευθερία τους ή περισσότερους γιους αλλά αναγκάστηκαν να συμβιβαστούν.

Η Ειδυλλιακή Εικόνα του Γάμου στην Πατριαρχία

γάμος 3 in 1
Η ημερήσια υπενθύμισή σας να μην ξεχαστείτε και ανεβάσετε καμία φωτογραφία με μαγιό ή που θα διαγράφεται καμία ρώγα γιατί μετά δε θα βρείτε έναν άντρα να σας πάρει στα σοβαρά και να κάνετε σχέση όπου θα οφείλετε να τον ικανοποιήσετε όποτε θέλει, όπως θέλει αλλίως θα σας αξίζει κέρατο και να το βουλώνετε γιατί ως γνωστόν, είστε και ενοχλητικές και οι άντρες δεν γουστάρουν πολλές κουβέντες.
Υπομονή κορίτσια, ανεβάστε κανένα τοπίο στο instagram και θα επιβραβευτείτε γι αυτό στο μέλλον, δεν είναι οτι η πατριαρχία σας ζητά το τίμημα της συνεχούς αστυνόμευσης του σώματός σας χωρίς ανταμοιβή! Μπορείτε κι εσείς να είστε η τυχερή που αύριο θα ξαπλώνει δίπλα στον Τάκη ο οποίος θα ροχαλίζει μετά από 10 λεπτά μη ικανοποιητικού σεξ και μιας ολόκληρης μέρας σκληρής συναισθηματικής εργασίας εκ μέρους σας όπου μόνο εσείς θα ακούτε τα προβλήματά του αλλά δε θα τον πρήζετε με τα δικά σας! Θα ήσασταν τρελές να κλωτσήσετε τέτοια ευκαιρία και την ειδυλλιακή εικόνα του γάμου όπως μας την πλασάρει η πατριαρχία!

Είναι Φυσικό ο Άντρας να Έχει Καμία Γκομενίτσα

είναι φυσικό ο άντρας να έχει και καμία γκομενίτσα
Πατριαρχία: «Αν ντύνεστε σαν ξέκωλα ποιος άντρας θα σας πάρει στα σοβαρά ώστε να σας παντρευτεί για να του μαγειρεύετε και να του πλένετε τα σώβρακα ενώ συνεχίζει να έχει γκόμενες τις άλλες, που δεν παίρνει στα σοβαρά?!?!?!?».
Στο μεταξύ ο γάμος συνεχίζει να πλασάρεται από την πατριαρχική προπαγάνδα ως η υπέρτατη επιβράβευση προς τη σωστή και αξιοσέβαστη γυναίκα γιατί προφανώς το να μαγειρεύεις και να σιδερώνεις για έναν άντρα αποτελεί προνόμιο. Σκεφτείτε την επόμενη φορά που θα θέλετε να ανεβάσετε τον κώλο σας στο instagram τι τέτοιες ευκαιρίες μπορείτε να χάσετε!
Και για όσες συνεχίζουν να πιστεύουν οτι το «κέρατο» δεν είναι φεμινιστικό θέμα, όσο θα συνδέεται με την «φύση» του άντρα που πάντα δικαιολογείται ή θα χρεώνεται στις αποτυχίες της γυναίκας ως συζύγου -και άρα θα αναδεικνύεται σε μέσο συμμόρφωσης της γυναίκας που θα πρέπει μια ζωή να παλεύει να «κρατήσει» τον άντρα- ενώ ταυτόχρονα οι άπιστες ή και οι πολυγαμικές γυναίκες θα θεωρούνται «πουτ@νες» που αξίζουν την κοινωνική κατακραυγή, θα παραμένει θέμα έμφυλο.

Ο Γάμος ως Υποχρέωση της Γυναίκας να Ικανοποιεί Σεξουαλικά τον Άντρα

Πατριαρχία: Αν ΝτΥνΕσΤΕ σΑν ΞεΚωΛΑ κΑνΕΙς ΑνΤρας δΕ θΑ σΑΣ σΕβεΤΑι αΡκΕτα γΙΑ Να σΑς πΑνΤρεΥΤει, Θα σΑς βΛΕποΥν μΟνο ΣαΝ ΕΝα ΚοΜΜατΙ ΚρΕας!!!1
Επίσης πατριαρχία, για το πως αντιλαμβάνεται τον γάμο, την ύψιστη μορφή πατριαρχικής επιβράβευσης προς τις σωστές και αξιοσέβαστες γυναίκες:
γαμος φαιναλ

Πώς να σας Διαλέξει ο Γιώργος

φωναζει η αλλη στην παραλια

Kι ενώ η πατριαρχία μας λέει ότι είναι στη «φύση» της γυναίκας να περιποιείται τον άντρα, παρουσιάζει ταυτόχρονα τον άντρα που ασχολείται με την γυναίκα και τα παιδιά του ως ήρωα, ως μια εξαιρετική περίπτωση που έρχεται μόνο ως επιβράβευση για την καλή μας συμπεριφορά, ως κάτι που μόνο οι γλυκές και υποτακτικές γυναίκες αξίζουν. Ο άντρας που ειναι περιποιητικός με την γυναίκα του, που συμμετέχει στην ανατροφή των παιδιών του, που κάνει το bare minimum όπως να φουσκώσει ένα στρώμα ή να της φέρει έναν καφέ παρουσιάζεται σχεδόν ως θύμα της σκύλας που το κάνει ό,τι θέλει -που «τον έβαλε στο βρακί της», όπως λέει η λαϊκή φράση χωρίς αντρικό αντίστοιχο. Η γυναίκα που βασανίζει τον άντρα, ο καημένος που τρέχει να προλάβει τις επιθυμίες της και στη μέση η πατριαρχική αντίληψη ότι ο γάμος είναι καταπιεστικός για τους άντρες αλλά και κάτι στο οποίο εμείς μπορούμε να ελπίζουμε αν είμαστε καλά κορίτσια. Πώς να μην καταλήγουμε μετά σε όλες αυτές τις pick-me που πιστεύουν ότι αν δείξουν αρκετή υποταγή και καλό χαρακτήρα θα ανταμειφθούν κι αυτές με έναν παιδί σαν τον Γιώργο?

H Βιολογικοποίηση των Κοινωνικά Κατασκευασμένων Διαφορών

οι αντρες εχουν οργασμο

Όταν η Mary Wollstonecraf εξέφρασε το 1790 την άποψη πως ο γάμος ήταν μια μορφή «νόμιμης πορνείας» δεν τοποθετήθηκε,όπως εσκεμμένα παρερμηνεύθηκε, εναντίον του θεσμού της οικογένειας ή των σχέσων με τους άντρες. Αυτό που εννοούσε ήταν ακριβώς αυτό που παραδέχεται και ο Θανάσης και πολλοί ακόμα άντρες: πως η πατριαρχία εκλαμβάνει τον γάμο ως μια ανταλλαγή σεξ με χρήματα. Μονο που σε αντίθεση με την σεξεργασία το χρηματικό αντίτιμο αυτό δεν ειναι προκαθορισμένο, στην πραγματικότητα οι άντρες αγοράζουν έτσι τις σεξουαλικές (αλλά και οικιακές) υπηρεσίες των γυναικών επ’αόριστον χωρίς οι γυναίκες να έχουν καθορισμένα δικαιώματα. Το σεξ στην πατριαρχία έτσι δεν έιναι μια αμοιβαία ικανοποίηση αλλά κάτι που η γυναίκα προσφέρει σε έναν άντρα με κάποιο αντάλλαγμα υπό θολούς όρους.

Για να δικαιολογήσουν αυτή την ρητορική οι οπαδοί της πατριαρχίας επιστρατεύουν διάφορες ψευδοεπιστημονικές πεποιθήσεις που επιβιώνουν ακόμα: το οτι η γυναίκα πχ δεν απολαμβάνει εκ φύσεως το σεξ γιατι δεν έχει οργασμό ή τουλάχιστον δεν τον έχει όπως ο άντρα. Το οτι η γυναικα φυσικά δεν εκσπερματώνει δεν σημαίνει οτι ο δικός της οργασμός είναι κατώτερος. Στην πατριαρχία όμως, όπου ο άντρας θεωρείται το μέτρο των πάντων τα δικά του γεννητικά όργανα και οι λειτουργίες τους αξιολογούνται πάντα ως ανώτερα -όπως πχ και στο «οι άντρες μπορούν να κατουράνε όρθιοι» το οποίο θεωρείται καλύτερο απλά επειδή μπορούν να το κάνουν οι άντρες-σημαίνει οτι μόνος «πραγματικός» όργασμός είναι αντρικός.

Η άλλη αγαπημένη ρητορική είναι πως η γυναίκα χρειάζεται την οικονομική και φυσική προστασία των αντρών, κάτι που μας παρουσιάζεται ως αυταπόδεικτο. Φυσικά δεν είναι γιατι εκτός του οτι η γυναίκα μπορεί να εξασφαλίσει την επιβίωσή της οταν η κοινωνία της επιτρέπει, ακομα και η ανατροφή των παιδιών μπορεί να γίνει συλλογικά όπως σε παλιότερες κοινωνίες. Απομονώνοντας όμως το ζευγάρια στην πυρηνική οικογένεια σε κάθε νοικοκυριό η γυναίκα πράγματι δυσκολεύεται συχνά να μεγαλώσει τα παιδιά μόνη της. Αυτό όμως δεν είναι παρά αποτέλεσμα της συγκεκριμένης καπιταλιστικής οργάνωσης, όπου δεν έχει την βοήθεια ούτε της κοινότητας (όπως σε εποχές όπου ακόμα και ο θηλασμός παιδιών γινόταν από άλλες μητέρες εκ περιτροπής) ούτε το κράτους, που θα προσφέρει τις απαραίτητες υποδομές. Η εξάρτησή της έτσι γίνεται μια πραγματικότητα που στη συνέχεια παρουσιάζεται ως βιολογικά αναπόφευκτη.

Η ιδέα πως οι άντρες είναι ικανοποιημένοι όταν πηγαίνουν με πολλές γυναίκες επειδή έχουν οργασμό παραβλέπει από τη μία ότι οργασμό έχουν και οι γυναίκες, οι οποίες κι αυτές μπορούν να απολαμβάνουν το σεξ με διαφορετικούς άντρες, και από την άλλη ότι η απόλαυση του σεξ δεν συνεπάγεται ούτε την σεξουαλική υποτέλεια της γυναίκας ούτε την πολυγαμία του άντρα -όπως φυσικά και καμία βιολογία δεν συνεπάγεται την μονογαμία της γυναίκας. Μπορούμε εύκολα
να φανταστούμε άλλωστε μια κοινωνία που οι η σεξουαλική ελευθερία των γυναικών θα οδηγεί σε περισσότερο σεξ συνολικά, η διαφορά θα είναι οτι όσο πιο ελεύθερες ειναι οι γυναίκες τόσο πιο πιθανό είναι να στερούνται σεξ τα μισογυνικά σκουπίδια που δε θα μπορουν πια να τις ελέγχουν.
Όλες αυτές οι ιδέες δεν είναι παρά πολιτισμικά κατασκευάσματα που παλιότερα πακετάρονταν με θρησκεία ενώ τώρα με ψευδοεπιστήμη και ανακυκλώνονται τόσο που στο τέλος να φαντάζουν ή μια και μοναδική αυτονόητη αλήθεια. Να μην ξεχάσουμε σε αυτό το σημείο ότι παρουσιάζοντας τους άντρες ως σεξουαλικά ακόρεστα ζώα, η πατριαρχία δεν καταπιέζει τους άντρες με ένα υποτιθέμενο «αντίστροφο σεξισμό» αλλά αντιθέτως στοχεύει στην βιολογικοποίηση των πολιτισμικά κατασκευασμένων διαφορών.

H Κατάλληλη Ηλικία για Γάμο Σύμφωνα με την Πατριαρχία

join 1
Oι άντρες, λέει, έχουν ηθική αξία, που όσο πάει μεγαλώνει, ενώ οι γυναίκες έχουν μονο σεξουαλική αξία, που όσο πάει μειώνεται. Ποιος το αποφάσισε αυτό? Οι άντρες. Πότε έχει σημασία μονο τι θέλουν οι άντερς? Όταν είναι η μονη μας ελπίδα επιβίωσης σε αυτόν τον κόσμο γιατί δεν μπορούμε να συντηρήσουμε τις εαυτές μας. Ο εγκέφαλος του Κώστα πάντως όχι μονο δεν πήζει με τον πέρασμα του χρονου αλλά μάλλον γίνεται πιο σούπα όσο περισσότερα red pills παίρνει (και τα κατεβάζει δέκα δέκα) γιατί εδώ και πέντε χρόνια που μου στέλνουν μέλη του γκρουπ Join τα ξεσπασματά του, μόνο χειρότερος γίνονται. Και όχι μονο οι επιλογές του δεν αυξάνονται αλλά συγκεκριμένα μειώνονται -πέρσι τέτοια εποχή ήταν έξαλλος που μία κοπέλα με την οποία καβλάντιζαν του έριξε άκυρο μόλις ανέπτυξε λίγο τις μισογυνικές απόψεις του.*
 
Ας πούμε όμως ότι είναι έτσι, όπως τα λέει ο Κώστας. Ας πούμε ότι οι γυναίκες επιλέγονται μόνο για την ομορφιά τους η οποία όσο πάει φθίνει. Ας πούμε όντως πως ως αξια της γυναίκας δεν αναγνωρίζεται οικουμενικά παρά μόνο η ομορφιά της και όσο μεγαλώνουμε οι άντρες αρχίζουν να μας βρίσκουν από αδιάφορες έως απωθητικές. Τι ακριβώς μας λέει η πατριαρχια όταν μας συμβουλεύει να παντρευτούμε όσο το δυνατόν νεότερες? Μας λέει οτι η φιλοδοξία κάθε γυναίκας είναι να «τυλίξει» έναν άντρα όσο το δυνατόν νωρίτερα ο οποίος μέσα στο γάμο θα παρακολουθεί την αξία της να μειώνεται. Αυτή ομως θα βασιστει στο οτι θα τον «δέσει» με τα παιδιά ή ότι τέλοσπάντων το διαζύγιο θα γίνει πολύ κοστοβόρο ή χρονοβόρο και η ρουτίνα πολύ ισχυρή για να την χωρίσει αργότερα, όταν σεξουαλική αξία της (ή μονη αξία της) θα έχει φθάσει στο 0. Μας λεέι οτι κάθε γυναίκα θα πρέπει να νιώθει τυχερή αν της κάνει την χάρη να την επιλέξει ένας άντρας για την νεανική ομορφιά της, παρόλο που δεν της αναγνωρίζει άλλη ανθρώπινη αξία, οτι θα πρέπει να νιώθει ευχαριστημένη αν αυτός συνεχίσει να μενει μαζί της μετά τις πρώτες ρυτίδες, ακόμα και αν δεν την βρίσκει πια σεξουαλική, ακόμα και αν συνεχίσει να ονειρεύεται 20άρες -ίσως ακόμα και αν αρχίσει να την απατά γιατί ξέρετε, έτσι είναι οι άντρες και δε θα πρέπει να έχει την προσδοκία να την θέλει ακομα αφού η σεξουαλική της αξία μηδενίστηκε και δεν υπάρχει τίποτα άλλο να την κάνει επιθυμητή, όπως τον άντρα. Η πατριαρχια μας λεέι ότι θα πρέπει να αποδεχτούμε οτι δεν έιμαστε παρά ζωντανές κούκλες για τους άντρες και να παιξουμε το παιχνίδι με τους κανόνες τους γιατί αλλιώς κινδυνεύουμε να ξεμείνουμε από άντρα πού ούτως ή άλλως κάποια στιγμή θα μας απαξιώσει.. Μας λέει ότι όλες θα πρέπει να στοχεύουμε να εγκλωβιστούμε σε έναν θλιβερό γάμο που θα βασίζεται αποκλειστικά στο πόσο στητά είναι τα βυζιά μας και πόσο τουρλωτός ο κώλος μας και που δε θα είναι ποτέ ισότιμος, γιατι εμείς θα βλέπουμε τους άντρες ως ανθρωπους ενω αυτοί εμάς όχι.
 
Τόσο τεράστιο δώρο θεωρούν τους εαυτούς τους οι άντρες που μας βλέπουν ως σεξουαλικά αντικείμενα που μας προτρέπουν να τους καβαντζώσουμε όσο πιο νωρίς μπορούμε, μην μας κλέψει καμια νεότερη το κελεπούρι. Αυτή παρεμπιπτόντως είναι η εικονα των σχέσεων που πλασάρουν οι ίδιοι οι μισογύνηδες αλλά κατά τ’άλλα αν τολμήσουμε να θίξουμε την αντικειμενοποίηση της γυναίκας θα σκούξουν #NotAllMen και Μισανδρία!

Η Φεμιναζιστική Προπαγάνδα του London School of Economics

LSE all
Ο Paul Dolan, o Διευθυντής του Τμήματος Συμπεριφορικής Επιστήμης του London School of Economics, διεξήγαγε μια έρευνα συγκεντρώνοντας διαχρονικά στοιχεία και ψάχνοντας να βρει τι κάνει τους ανθρώπους ευτυχισμένους. Ανάμεσα στα συμπεράσματά του ήταν πως οι γυναίκες είναι περισσότερο ευτυχισμένες χωρίς άντρα και παιδιά, σε αντίθεση με τους άντρες, τους οποίους βρήκε πως ως επί το πλείστον ο γάμος ωφελούσε. Είπε μάλιστα χαρακτηριστικά ««Βλέπεις μια ανύπαντρη γυναίκα 40 ετών, που δεν είχε ποτέ παιδιά – “Κρίμα, έτσι δεν είναι; Ίσως μια μέρα θα συναντήσει τον σωστό άντρα και αυτό θα αλλάξει”, σκέφτεσαι. “Όχι, ίσως θα συναντήσει τον λάθος άντρα και αυτό θα αλλάξει. Ίσως θα συναντήσει έναν άντρα που την κάνει λιγότερο ευτυχισμένη και υγιή και θα πεθάνει νωρίτερα.”

Το συμπέρασμα της έρευνας αυτής, χωρίς να σημαίνει ότι είναι μια οικουμενική και πανανθρώπινη αλήθεια καθώς , όπως ήταν αναμενόμενο ενόχλησε όσους έχουν επενδύσει στην ιδέα ότι οι γυναίκες μπορούν να φτάσουν την προσωπική εκπλήρωση μόνο κάνοντας οικογένεια, κυρίως δηλαδή άντρες και ορισμένες γυναίκες που φαίνεται να το πήραν προσωπικά. Οι πρώτοι επειδη τρέμουν στην ιδέα μηπως οι γυναίκες ανακαλύψουν πως δεν τους έχουν ανάγκη και οι δεύτερες ίσως γιατί νιώθουν ότι κερδίζουν την αξία και την αυτοεκτίμησή τους μέσα από την ιδέα ότι επιτέλεσαν τον ρόλο τους ως γυναίκες, τον μοναδικό και σωστό δρόμο προς την επιτυχημένη θηλυκότητα

Η πατριαρχία οφείλει να συντηρεί τον μύθο περί γυναικείας ολοκλήρωσης μέσα από τον γάμο και παιδιά γιατί διαφορετικά φοβάται πως οι γυναίκες θα αρχισουν να κάνουν δεύτερες σκέψεις αντί να ακολουθούν αυτόματα το προδιαγεγραμμένο μονοπάτι και ίσως τότε ανακαλύψουν πως όλος αυτός ο διακανονισμος δεν τις συμφέρει ιδιαίτερα, δεν ταιριάζει σε όλες ή έρχεται με μεγάλο προσωπικό κόστος, το οποίο οι άντρες δεν μοιράζονται στα ίσα. Ο ίδιος ο Dolan άλλωστε αναγνωρίζει πως το στίγμα της ανύπαντρης και άτεκνης γυναίκας συνεισφέρει στην μείωση της ευημερίας τους. Με λίγα λόγια, το ίδιο το στίγμα ανάγεται σε παράγοντα που οι γυναίκες θα πρέπει να ζυγίσουν όταν μελετούν τις επιλογές τους, κλίνοντας συχνά υπερ της δημιουργίας οικογένειας. Έτσι όμως, η κοινωνική αυτή πίεση, οδηγεί προς αυτή τα την απόφαση γυναίκες που διαφορετικά δε θα το έκαναν με αποτέλεσμα ίσως να μην νιώθουν ύστερα όσο ολοκληρωμένες τους έταξε η πατριαρχία.

Οι σφοδρές αντιδράσεις που ξεσηκώνει κάθε φορά οποιαδήποτε υπόνοια ότι οι γυναίκες μπορούν να είναι ευτυχισμένες και ως single λέει πάρα πολλά για το πώς δουλεύει η πατριαρχική μηχανή προπαγάνδας , ειδικά τώρα που δίνοντας στις γυναίκες την ευκαιρία να είναι ανεξάρτητες έχει χάσει μεγάλο μέρος των καταναγκαστικών της δυνατοτήτων. Η εικονα ευτυχισμένων single γυναικών, είτε βασίζονται σε πετυχημένες σειρές όπως το Sex and the City είτε σε επιστημονικές έρευνες, τους ταράζουν γιατί δρουν ανταγωνιστικά προς το δικό τους πατριαρχικό αφήγημα, αυτό των 40άρων με κατάθλιψη, που έχασαν την νιότη τους παρτάροντας αντί να φροντίσουνα τυλίξουν έναν γαμπρό από τα 25 και που τώρα κάθονται μόνες τους αγκαλιά με τις γάτες τους