Oι Ρυτίδες Είναι Ωραίες Μονο στα Shar Pei και τους Αντρες

ρυτιδες

Oι ρυτίδες είναι ωραίες μονο στα shar Pei και τους αντρες απ’ό,τι φαίνεται, γι αυτό και η διαφήμιση αυτή απευθύνεται αποκλειστικά στις γυναίκες. Άλλο ένα παράδειγμα του πως η διαφήμιση αναπαράγει σεξιστικά στερεότυπα καλλιεργώντας στις γυναίκες ανασφάλειες και του πώς η βιομηχανία της ομορφιάς εξαργυρώνει τα καταπιεστικά πρότυπα ομορφιάς πλουτίζοντας εις βάρος μας. Για πόσο θα αφήνουμε τις επιχειρήσεις όπως το Cosmetic Derma Medicine να μας νεγκάρουν?

Ο καπιταλισμός δεν βλέπει φύλο, προσπαθούν να μας πείσουν οι νεοφιλελέδες και οι ματσοσιαλιστές, κι όμως λειτουργεί σε ένα πλαίσιο που παίρνει ως δεδομένη την αντικειμενοποίηση και την απαξίωση των γυναικών βάσει του fuckablility με όρους που θέτει η πατριαρχία. Τα πρότυπα ομορφιάς που εξαίρουν την νεότητα της γυναίκας αλλά αναγνωρίζουν στον άντρα αξία και «γοητεία» με βάση την προσωπικότητα και την εμπειρία του δεν έχον να κάνουν με την γονιμότητά, όπως προσπαθούν να μας πείσουν όσοι νομίζουν οτι ο κόσμος περιστρέφεται γύρω από το πουλί τους. Έχουν να κάνουν με τον υποβιβασμό των γυναικων σε διακοσμητικά αντικείμενα των οποίων η προσωπικότητα δεν έχει καμία σημασία αλλά και την προσπάθεια να τις αποκλείσουν και περιθωριοποιήσουν κοινωνικά όσο αυτές μεγαλώνουν και αποκτούν εμπειρία, εξουσία και στάτους -χαρακτηριστικά που θεωρούνται «αντρικά». Κρατώντας άλλωστε τις γυναίκες απασχολημένες με την αποτρίχωση και τον καλλωπισμό τους και εξαντλημένες οικονομικά απο όλες τις υπηρεσίες ομορφιάς που χρυσοπληρώνουν, μπορούν να διαιωνίζουν την θέση εξάρτησής τους.

Ναι, ολοι θα θέλαν να βρουν το ελιξίριο της νεότητας αλλά συμπτωματικά μόνο οι γυναίκες γελοιοποιουνται για φυσικές, βιολογικές διαδικασίες που συμβάινουν σε ΟΛΟΥΣ. Όπως λέει και ένα φεμινιστικό «ρητό» : Oι άντρες δεν γερνάνε καλύτερα από τις γυναίκες. Aπλά τους επιτρέπεται να γερνάνε

Βγες με Ένα Κορίτσι που δε Διαβάζει για τον Φεμινισμό

πρωτοπορια
Πριν μερικές βδομάδες το βιβλιοπωλείο Πρωτοπορία ανέβασε αυτό το μισογυνικό meme το οποίο κατέβασε λίγο μετά λόγω του κραξίματος που έφαγε χωρίς να απολογηθεί. Το meme αυτό βασίζεται στον κλασικό πατριαρχικό διαχωρισμό ανάμεσα στα διαβασμένα, μορφωμένα, σωστά κορίτσια και τα ματαιόδοξα, αυτά που το μόνο που έχουν στο κεφάλι τους είναι το μεικ απ και τα ρούχα. . Το δίπολο αυτό όχι μόνο δεν αφήνει χώρο για κορίτσια που μπορούν να διαβάζουν και να βάφονται ταυτόχρονα αφού υπονοεί ότι τα δυο αυτά είναι αλληλοαποκλειόμενα αλλά δημιουργεί και την καρικατούρα μιας γυναίκας που όσες διαβάζουν καλούνται να συμμετάσχουν στον χλευασμό της. Το meme δλδ δημιουργεί δύο αντιμαχόμενες κατηγορίες γυναικών και τοποθετεί τη μία ενάντια στην άλλη έτσι ώστε όσες διαβάζουν να αντλούν την αξία τους μέσα από το πόσο διαφορετικές –το πόσο ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ- είναι από αυτές τις χαζογκόμενες που δεν διαβάζουν.
Συμπτωματικά, λίγο αφότου μου έστειλαν το meme αυτό στο inbox, κατέφτασε και ένα κείμενο με τίτλο «Βγες με ένα κορίτσι που δε διαβάζει» το οποίο ήταν πολύ της μόδας γύρω στο 2012 και εξεπλάγην από το πός@ φίλ@ μου το είχαν μοιραστεί τότε. Το κείμενο αυτό πάει πακέτο με το κείμενο «Βγες με ένα κορίτσι που διαβάζει». Και τα δύο αποτελούν μια ακραία ρομαντικοποίηση, αν όχι φετιχοποίηση, των κοριτσιών που διαβάζουν ως μια ιδιαίτερη κάστα. Το πρώτο κείμενο προτρέπει ειρωνικά τον άντρα αναγνώστη να βρεί ένα κορίτσι που δε διαβάζει και περιγράφει το μίζερο, βαρετό μέλλον που περιμένει τη σχέση τους υπονοώντας ότι ένα κορίτσι που διάβαζει είναι όχι μόνο πιο ενδιαφέρον αλλά θα έχει και ανώτερη συναισθηματική νοημοσύνη. Το δεύτερο κείμενο προτρέπει τον αναγνώστη, που εξυπακούεται ότι είναι μάστερ της λογοτεχνίας, να τεστάρει το κορίτσι που ισχυρίζεται ότι διαβάζει: «Προσπάθησε να καταλάβεις αν κατάλαβε τον Οδυσσέα του Τζέιμς Τζόις ή αν το λέει για να φανεί έξυπνη». Αυτό ανήκει σε μια ευρύτερη παράδοση όπου κάθε φορά που μια γυναίκα αναφέρει ένα χόμπι ή ένα ενδιαφέρον της που θεωρείται αντρικό (χοντρικα όσα δεν είναι από αυτά που η πατριαρχία υποτιμά ως «γυναικουλίστικα») ο άντρας την περνάει από ένα άτυπο τεστ όπου πρέπει να αποδείξει ότι όντως ανήκει στον χώρο και κατέχει τα απαραίτητα trivia ώστε να μπορεί να το επικαλείται.
Το περίεργο με αυτό τον διαχωρισμό είναι ότι δεν τον βλέπουμε να αναπαράγεται για άντρες –δεν βλέπουμε να χωρίζονται οι άντρες σε αυτούς που διαβάζουν και αυτούς που βλέπουν ποδόσφαιρο κυρίως γιατί οι άντρες θεωρειται ότι διαβάζουν by default. Το διάβασμα είναι γενικά αντρική ασχολία ενώ αντιθέτως προορίζεται για μια ελίτ κοριτσιών, τις λίγες και εκλεκτές. Αυτή η αντίληψη υπάρχει από τότε που επιτράπηκε στις γυναίκες να μάθουν γράμματα μαζικά μετά από αιώνες αποκλεισμού από τον αλφαβητισμό. Οι γυναίκες θα επιτρεπόταν να μορφωθούν αλλά η πραγματική παιδεία θα θεωρούταν χαρακτηριστικό μόνο λίγων από αυτές. Και όλες θα έπρεπε να επιλέξουν κατηγορία, θέλουν να είναι (πατριαρχικά) όμορφες ή έξυπνες? Μπορεί συμπωματικά να ήταν και τα δύο αλλά θα πρέπει αναγκαστικά να διαλέξουν μόνο ένα από τα δύο για να αυτοπροσδιοριστούν. Οι γυναίκες που διαβάζουν έτσι νιώθουν όντως σπάνιες και ξεχωριστές και θεωρούν ότι ανήκουν σε μια μειοψηφία που αξιζει καλύτερη συμπεριφορά από αυτές τις Άλλες, τις χαζές.
Όλοι οι άντρες θεωρούν ότι αξίζουν αυτόν τον μονόκερο, το κορίτσι που διαβάζει. Εκτός φυσικά αν αυτή διαβάζει φεμινιστική κριτική. Τότε είναι απλά μια υστερική, κουραστική γκόμενα. Βγες με ένα κορίτσι που διαβάζει αλλά όχι Σιμόν ντε Μπωβουάρ ή Judith Butler γιατί τότε δε θα μπορούμε να της πουλήσουμε βιβλία με μισογυνικά τρικ που θα την κάνουν να νιώθει ανώτερη από τις υπόλοιπες.

To Make-Up του Schroedinger

perimeneis courier

Aν φορέσεις μακιγιάζ στο σπίτι αλλά δεν είναι εκεί κανένας κούριερ για να εντυπωσιαστεί, είναι ακόμα femme fatale η ομορφιά σου?
Αν ανεβάσεις μια σέλφι με βλεφαρίδα κάγκελο και τέλειο contouring αλλά δε έρθει κανένας κούριερ σπίτι σου να επιβεβαιώσει αν είσαι όντως βαμμένη ή απλά πέταξες δυό-τρία φίλτρα με εφαρμογή, τότε είσαι βαμμένη κα άβαφτη ταυτόχρονα σαν την γάτα το Schrödinger?
Τελικά είναι η αντρική ματιά αυτό που μας λείπει περισσότερο στην καραντίνα;
Σύγχρονα ερωτήματα που θα απασχολήσουν τους φιλοσόφους και τους επιστήμονες τις επόμενες δεκαετίες με έρευνες χρηματοδοτούμενες από όσες εταιρίες καλλυντικών επιβιώσουν της χρεωκοπίας.

Μια Θάλασσα Από Μπούτια και Στήθη

83891522_1336195976711715_8381129504159956992_n

Φιλοδοξία του κάθε άντρα σύμφωνα με τον διαφημιστή είναι να πνιγεί σε μια «θάλασσα» από ανώνυμα μπούτια και στήθη, έτσι απρόσωπα και στοιβαγμένα όπως αυτά του κουβά που έχουν τεμαχιστεί και δεν θυμίζουν σε τίποτα το ζωντανό από το οποίο προήλθαν. Το κρέας ως υποκατάστατο της γυναίκας και η γυναικά ως υποκατάστατο του κρέατος, και τα δύο προς εκπλήρωση των αντρικών αναγκών, και τα δύο ως ένδειξη αρρενωπότητας.

Όμορφη Μέσα και Έξω

plaisio

Ένα βραβείο πρωτοτυπίας και δημιουργικότητας στη διαφήμιση του Πλαισίου που απευθυνόμενη στο γυναικείο κοινό χρησιμοποιεί το κλισέ της ομορφιάς «μέσα και έξω» μόνο που -PLOT TWIST- το μέσα αναφέρεται στην καθαριότητα του σπιτιού, όχι σε καμία «πνευματική καλλιέργεια» όπως θα έκανε κανένας γραφικός για να πουλήσει κανέναν βιβλίο.

Οι επιταγές της πατριαρχίας προς την σύγχρονη θηλυκότητα είναι η «άψογη εμφάνιση» και η οικιακή εργασία και εδώ πλασάρωνται και τα δύο ως «ομορφιά». Η γυναίκα που δεν έχει τα χρήματα, τον χρόνο και την ενέργεια για να επιτελέσει τις υποχρεώσεις της ταυτίζεται εδώ με την «ασχήμια» για έξτρα ψυχολογική πίεση στην κουρασμένη εργαζόμενη γυναικά ή/και νοικοκυρά. Η διαφημίσεις με λίγα λόγια μας negάρουν αποκαλώντας μας έμμεσα άσχημες (ή αποτυχημέν@ς, ή βαρετ@ς κ.ο.κ.) και μετά περιμένουν να κάνουμε την «ελύθερη» επιλογή να ανταποκριθούμε ή όχι στο κάλεσμά τους.

Η αγορά με τη σειρά της επινοεί νέα «οπλα» για την επιτέλεση της θηλυκότητας και μετά τα προωθεί στις γυναίκες αναπαράγοντας την ιδέα ότι αυτά είναι «γυναικείες» δουλειές. Οι διαφημίσεις έτσι δεν είναι μια απλή αυθόρμητη ανταπόκριση στις δικές μας προυπάρχουσες ανάγκες αλλά έχουν ενεργό ρόλο στην διαμόρφωση της υποκειμενικότητάς μας υπαγορεύοντας ποιες θα έπρεπε να είναι οι επιθυμίες μας.

Γιατί οι Γυναίκες Υποκρίνονται Οργασμό

Screenshot_20190407-103702_Facebook.jpg

Οι ψεύτικοι οργασμοί είναι αποτέλεσμα ενός πατριαρχικού κόσμου όπου η γυναικεία σεξουαλικότητα παρουσιαζόταν ανέκαθεν ως ένα σκοτεινό μυστήριο, όπου οι άντρες διδάσκονται ελάχιστα γι αυτήν αλλά αποκτούν μια μη ρεαλιστική εικόνα της μέσα από την πορνογραφία και που ωστόσο αναμένουν τον γυναικείο οργασμό ως απόδειξη των εξαιρετικών «επιδόσεων» τους (λες και είναι σπορ) στο κρεβάτι, και μέσω αυτού ως επιβεβαίωση της δική τους αρρενωπότητας. Το να κατηγορείς της γυναίκες ως «υποκρίτριες» λες και ξύπνησαν μια μέρα και αποφάσισαν να μην έχουν πραγματικούς οργασμούς , έτσι μωρέ για να κοροιδεύουν τον κόσμο, είναι άλλη μία περίπτωση όπου οι γυναίκες γελοιοποιούνται για μια συμπεριφορά που ανέπτυξαν ως απάντηση στην ίδια τους την καταπίεση.

Όπως το ανέπτυξε και ο Bourdieu στην Ανδρική Κυριαρχία (και συγχωρέστε με που δεν μπορώ να το βρω αυτή τη στιγμή στα ελληνικά
«And although, on this point like all the others, there are of course very great variations according to social position, age – and previous experience – it can be inferred from a series of interviews that apparently symmetrical practices (such as fellatio and cunnilingus) tend to have very different significance for men (who are inclined to see them as acts of domination, through the submission and pleasure obtained) and for women. Male pleasure is, in part, enjoyment of female pleasure, of the power to give pleasure; and so Catherine MacKinnon is no doubt right to see the faking of orgasm as a perfect example of the male power to make the interaction between the sexes conform to the view of it held by men, who expect the female orgasm to provide a proof of their virility and the pleasure derived from this extreme form of submission»

Η Κουλτούρα του Βιασμού ως Στρατηγική Marketing

honda

Διαφημιστής: Να βάλουμε μια ξανθιά πληθωρική γκόμενα με μπικίνι πάνω στη μηχανή

CEO: Δεν το έχουμε ξαναδεί αυτό;

Διαφημιστής: Το βρήκα! Η Γκόμενα θα είναι η ίδια η μηχανή κι εμείς θα τους ενθαρρύνουμε να την βιάσουν! Η κουλτούρα του βιασμού είναι καταπληκτική στρατηγική Marketing!

CEO: Μπράβο, αυτό

Η Μπουγάδα της Μαμάς

ΝΕΟΜΑΤ

Πρίν λίγο καιρό άκουγα δύο άντρες στο μετρό να συζητάνε για το πώς σιδερώνουν τα πουκάμισα μέχρι που ένας από αυτούς έκλεισε τη συζήτηση λέγοντας «βέβαια αν δεν μπει γυναικείο χέρι δεν είναι το ίδιο», παρατήρηση στην οποία ο άλλος έγνεψε καταφατικά και με μία παραίτηση. Παρόμοιο επιχείρημα χρησιμοποιούσα κι εγώ όποτε ήθελα να αφήσω την μανούλα μου να καθαρίσει τον νεροχύτη μου. Μα αφού όταν τον καθαρίζω εγώ δεν αστράφτει το ίδιο ισχυριζόμουν. Κι αυτή είναι η υπέρτατη μορφή πατροναρίσματος που απευθύνεται στις γυναίκες. Γιατί όταν μου έδειξε πώς να καθαρίζω το σιφόνι ξαφνικά μπορούσα να είμαι κι εγώ αποτελεσματική και να μην έχω ανάγκη το χεράκι της μαμάς. Το τίμημα ήταν ότι από τότε έπρεπε να κάνω την συγκεκριμένη δουλειά μόνη μου.

Το mama’s laundry λοιπόν δεν είναι κάποιου είδους κομπλιμέντο προς τις ανώτερες καθαριστικές δεξιότητες των γυναικών, ή το ευχαριστώ για τις υπηρεσίες τους. Είναι απλά ένας τρόπος να χειραγωγούνται οι μαμάδες θεωρώντας ότι η οικιακή εργασία είναι αποκλειστικά δική τους αρμοδιότητα. Η κολακεία είναι απλά ο τρόπος που η πατριαρχία τους χρυσώνει το χάπι.

Και μιλώντας πολύ για διαφημίσεις τελευταία, ας παρατηρήσουμε πως απεικονίζοντας τις οικιακές εργασίες να επιτελούνται σταθερά από γυναίκες η διαφήμιση συντηρεί τους έμφυλους ρόλους. Η ίδια αναπαράσταση όταν επαναλαμβάνεται συνεχώς δημιουργεί ένα στερεότυπο από το οποίο μετά είναι δύσκολο να ξεφύγει κάποιος που απλά μαθαίνει κοιτώντας γύρω του ότι αυτό είναι το φυσιολογικό. Δεν χρειάζεται να πεις στις γυναίκες ρητά ότι οι δουλειές του σπιτιού είναι δική τους ευθύνη. Μπορείς να τους δώσεις το ίδιο μήνυμα απλά φροντίζοντας να μην υπάρχει αντίθετο πρότυπο.

Οι διαφημίσεις είχαν ανέκαθεν ενεργό ρόλο στην αναπαραγωγή της πατριαρχίας γιαυτό δεν είναι παράλογο να αξιολογούμε θετικά την ανάδυση νέων προτύπων δίπλα στα παλιά -χωρίς φυσικά αυτό να σημαίνει πως τρέφουμε ψευδαισθήσεις για την ηθική του καπιταλισμού.

Η Τοξική Αρρενωπότητα προκαλεί Εμμετό

toxicΚι έτσι απλά και λακωνικά με 4 σχόλια κάτω από τη διαφήμιση της lacta ο Αλέξης και ο Νίκος κάνοντας ο ένας πατ πατ στην πλατούλα του άλλου επιβεβαίωσαν δημόσια τον ανδρισμό τους. Γιατί στο κάτω κάτω πως θα ξέρεις ότι είσαι 100% γνήσιος αυθεντικός ανδρικός άνδρας αν όχι αηδιάζοντας στη θέα ενός ομόφυλου ζευγαριού; Και πως θα το ξέρουν και οι υπόλοιποι αν όχι βλέποντας το σχόλιο σου που εκφράζει την αηδία αυτή -έτσι «πρέπει»;

Οι απανταχού ομοφοβικοί κανονικά θα πρέπει να ευχαριστήσουν την Lacta που τους προσέφερε ένα τεστ αρρενωπότητας το οποίο πέρασαν με άριστα, και μια ευκαιρία να επιτελέσουν την αρρενωπότητα αυτή για τα μάτια των φίλων τους επιβεβαιώνοντας ο ένας στον άλλο πόσο άντρακλες είναι. Ήταν πολλοί αυτοί οι άντρες που τάγκαραν τους άντρες φίλους τους για να γελάσουν και να καταλήξουν μαζί στο πόσο απωθητική βρίσκουν την εικόνα. Κι αυτή είναι η τοξική αρρενωπότητα. Σε αυτό το φαινόμενο αναφερόταν εκείνη η άλλη controversial διαφημιση, της Gillette.

Μια Διαφήμιση ως Ήττα του Πατριωτισμού

η ομοφοβια του 3ου κόματοςΣχόλιο κατω απο τη διαφήμιση της lacta που σκοπό έχει να δώσει κουράγιο στους φασίστες που προφανώς βιώνουν τις διαφημιστικές καμπάνιες ως ταπεινωτική ήττα στο πεδίο της μάχης και να υπενθυμίσει σε έμας οτι στο τρίτο κόμμα πάνω απ ολα είναι πατριώτες