Μην Είστε Τσιράκια της Πατριαρχίας, να Είστε πιο Αυστηρές με τον Εαυτό σας

κορίτσια δεν το λέω με κακία

Kορίτσια δεν το λέω με κακία, αλλά το να αστυνομεύετε τα σώματα άλλων γυναικών και να μειώνετε την εμφάνισή τους δημόσια δε θας σας κερδίσει κανένα βράβειο άλλο από μερικά μπαγιάτικα πατριαρχικά cookies ούτε θα σας προστατέψει από τον μισογυνισμό και το body shaming όταν έρθει η σειρά σας. Θα ήταν καλύτερο και για εσάς τις ίδιες να αντιληφθείτε ότι δεν χρωστάτε σε κανέναν τον τέλειο πατριαρχικό κώλο (όχι οτι αυτός της φωτογραφίας είναι ατελής) ούτε έχει καμία υποχρέωση να ξοδεύει το χρόνο της σε γυμναστική όταν ας πούμε προτιμά να κοιμηθεί μία ώρα παραπάνω ή να λιώσει στον καναπέ βλεποντας netflix.

Να είστε λίγο πιο αυστηρές με τον εαυτό σας, δεν κοστίζει τίποτα να μην είστε τσιράκια της πατριαρχίας και να βουλώνετε το στοματάκι σας αντί να πασχίζετε να αποδείξετε πόσο καλά έχετε αφομοιώσει εσείς και ο κώλος σας τις πατριαρχικές επιταγές της μέρας 🤐

(Την φωτογραφία την θόλωσα εγώ)

Advertisements

Μια Ευλογημένη από την Πατριαρχία

μαρω βαμβουνη

Eδώ έχουμε το humble bragging μιας γυναίκας που επειδή (μάλλον) δεν έχει πέσει θύμα βιασμού και κακοποίησης, επειδή η ζωή της ήταν εύκολη και γεμάτη προνόμια τολμά να πατρονάρει όλες τις γυναίκες που έχουν βιώσει την πατριαρχία στο πετσί τους με το εγωκεντρισμό της. ΕΓΩ δεν βίωσα καταπίεση αρα ΕΣΕΙΣ γιατί παραπονιέστε? Φυσικά το ότι δεν την έχει βιώσει δεν σημαίνει οτι δεν την έχει υποστεί, σημαίνει απλά οτι έχει μάθει να την θεωρεί ως κάτι φυσικό και αναπόφευκτο.

Εδώ βέβαια για να μας πατρονάρει πλήρως η συντάκτρια τους στατους θέτει εσκεμμένα τα λάθος ερωτήματα. Είναι οι άντρες ανάλγητα κτήνη? Είναι οι γυναίκες παθητικές και αδύναμες? Οχι φυσικά. Τα μέλη μιας κυρίαρχης τάξης δεν χρειάζεται να είναι «αναλγητα κτήνη». Δεν ήταν «ανάλγητα κτήνη» όσοι πληρώνουν τον βασικό μισθό στους εργαζομενούς τους ούτε όσοι για παράδειγμα είχαν σκλάβους, ήταν απλά άνθρωποι που γεννήθηκαν με ένα προνόμιο και ένιωθαν ότι τους ανήκει, δεν μπήκαν ποτέ στην διαδικασία να το αμφισβητήσουν. Κάποιοι μπορεί να ανέπτυσσαν και σχέσεις οικειότητας με τους εργαζομένους ή τους σκλάβους τους, Καποιοι αγαπούσαν τους τελευταίους με τον τρόπο τους,τους φρόντιζαν όπως φροντίζουμε το αγαπημένο μας κατοικίδιο. Αλλά παρέμεναν σκλάβοι -κι αν ελευθερώνονταν ήταν πάλι επειδή ο αφέντης τους το επέλεξε.

Και μια που μιλάμε για σκλάβους, ας θυμηθούμε λίγο ότι σκλάβες και παραμάνες τόσο σε κοινωνίες όπως η αρχαία Ελλάδα όσο και για παράδειγμα στην δουλοκτητική Αμερική είχαν την ευθύνη να μεγαλώνουν τα παιδιά και βρίσκονταν δίπλα τους από την πρώτες μέρες της ζωής τους αναπτύσσοντας στενούς δεσμούς. Δεν διατάραξε αυτό το status quo. Όταν μεγαλώνεις ένα παιδί ως υποτελής (ως γυναίκα που είναι υποχρέωσή της αλλά και ως μετανάστρια νταντά για παράδειγμα) το μεγαλώνεις με τις αρχές της κυρίαρχης τάξης τις οποίες στο φινάλε τις εχεις εσωτερικεύσει κι εσύ.

Ούτε βέβαια οι φεμινίστριες πιστεύουν οτι οι γυναίκες είναι τόσο παθητικές και αμέτοχες όπως υπονοεί η κυρία Βαμβούνη. Οι γυναίκες (και όλες οι υποτελείς τάξεις) έδειχναν πάντα agency και αυτενέργεια, πάντα αντιστέκονταν με τους δικούς τους τρόπους στην πατριαρχία (τρόποι που μετά η πατριαρχία χαρακτήριζε ως «γυναικεία πονηριά», «χειριστικότητα» ή passive aggressiveness) αποκτώντας κάποιες φορές αρκετή εξουσία για να κάνουν τις ζωές τους πιο υποφερτές και άνετες.

Όπου υπαρχει εξουσία υπάρχει και αντίσταση. Aυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι οι γυναίκες είχαν και έχουν περιορισμένες δυνατότητες εντός του υπάρχοντος συστήματος. Δυστυχώς ορισμένες επιλέγουν αντί να αντισταθούν να προσαρμοστούν και να προσπαθήσουν να βελτιστοποιήσουν τη θέση τους μέσα σε αυτό, έστω και εις βάρος άλλων γυναικών. Ακριβώς όπως η συντάκτρια αυτού του ποστ.

Το Κατσίκι και το 90% του Γυναικείου Πληθυσμού

ρουκ ζουκ.jpg

Κέρδισαν γυναίκες ένα τηλεπαιχνίδι στο οποίο πρέπει να κάνεις την συμπαίκτρια σου να μαντέψει τη σωστή λέξη, περιγράφοντας το κατσίκι ως «το αρνί αλλιώς» και «το πρόβατο αλλιώς». Επαναλαμβάνω: ΚΕΡΔΙΣΑΝ οπότε δεν υπάρχει κανένας λόγος να πιστέψουμε ότι δεν είναι το ίδιο ζώο Μπορεί απλά για οικονομία χρόνου να χρησιμοποίησαν ένα άλλο ζώο που συνειρμικά οδηγεί στο σωστό αποτέλεσμα. Αλλά και να μην το ήξεραν σιγά πια την πολύτιμη γνώση που τους έλειπε, μπορείς να επιβιώσεις σήμερα και χωρίς να ξέρεις να ξεχωρίζεις την χήνα από την πάπια, να ξεπουπουλιάζεις κότες ή να ξέρεις πώς κάνει η αγελάδα, ας χαλαρώσουμε λίγο.

Αυτό δεν εμπόδισε φυσικά την περίπτωσή τους να γίνει άρθρο σε site ώστε να μπορέσουν οι αναγνώστες. ελεύθερα να εκφράσουν την αγανάκτηση του για την ηλιθιότητα των γυναικών. Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε πως όταν μία γυναίκα λέει κάτι ανόητο σημαίνει ότι το 90% του γυναικείου πληθυσμού ειναι ανόητο. Όταν οι γυναίκες παγκοσμίως τα πάνε καλύτερα στο σχολείο και το πανεπιστήμιο από τους άντρες*, αυτό περιέργως ποτέ δε σημαίνει ότι οι γυναίκες είναι πιο έξυπνες -αντιθέτως παλεύουν οι κοινωνιολόγοι και οι ψυχολόγοι να ερμηνεύσουν τις αιτίες** (και καλά κάνουν) ακριβώς επειδή παίρνουν ως δεδομένο ότι κανένα φύλο δεν είναι πιο έξυπνο -σε αντίθεση βέβαια με το πώς οι καλύτερες ακαδημαικές επιδόσεις των αντρών έτειναν να ερμηνεύονται ιστορικά . Επίσης όταν χιλιάδες άντρες κάνουν ακραία μισογυνικά σχόλια η αντίδραση στο διαδίκτυο ειναι #ΝοtAllMen και ποτέ «το 90% των αντρών είναι μισογύνηδες».

Να παρατηρήσουμε ακόμα πως εδώ επιβεβαιώνεται άλλη μια φορά το φαινόμενο της γυναίκας που εμφανίζεται για να μειώσει τις άλλες γυναίκες (το αυθαίρετο ποσοστό άλλωστε ειναι 90% γιατι προφανώς η ίδια βρίσκεται στο 10%) μόνο και μόνο για να λάβει τα πατριαρχικά cookies του άντρα που επιβραβεύει την γενναιότητα και την ειλικρίνειά της. 🍪

*https://www.nber.org/papers/w19331.pdf

**https://www.theatlantic.com/…/why-girls-get-better-…/380318/

Με Πόσους Έχεις Πάει;

57289483_655797684850548_7214516541461626880_nΑυτό βρέθηκε στο περιοδικό Miss glitter mag, ένα περιοδικό που απευθύνεται σε νεαρά κορίτσια. Και είναι πολύ ενδεικτικό της πατριαρχίας πως τα γυναικεια περιοδικά εκπαιδεύουν τις γυναίκες να αποδέχονται τα πατριαρχικά στερεότυπα αντί να τα αποτινάξουν, να προσαρμόζονται σε αυτά και να χαϊδεύουν τις αντρικές ανασφάλειες και σεξιστικές αντιλήψεις αντί να τις αμφισβητούν και να τις ξεμπροστιάζουν.

Είναι τεράστια ξεφτίλα που εν έτει 2019 ο/η συντάκτης/ρια αντί να συμβουλέψει την αναγνώστρια να υπερασπιστεί τον εαυτό της, να της καλλιεργήσει την περηφάνια για την σεξουαλικότητά της και την αυτοπεποίθηση πως δεν οφείλει να δώσει λογαριασμό σε κανέναν με πόσους έχει κοιμηθεί, αντί να της εξηγήσει ότι ένας άντρας που θα την κρίνει από τον αριθμό των αντρών με τους οποίους έχει κάνει σεξ δεν είναι ακριβώς ένας άντρας που αξίζει να αγχώνεται πώς να κρατήσει , την συμβουλεύει αντ’αυτού να πει ψέματα για να τον κάνει να αισθανθεί καλύτερα και να καθησυχάσει το αντρικό του εγώ -το οποίο ειναι αναπόσπαστα δεμένο με τον έλεγχο ενός γυναικείου σώματος.

Και μετά αναρωτιόμαστε γιατι τόσες πολλές γυναίκες πάσχουν από εσωτερικευμένο μισογυνισμό και απορρίπτουν τον φεμινισμό. Τα γυναικεία περιοδικά ήταν και είναι πολύ σημαντικό πεδίο εκπαίδευσης στην επιτέλεση της θηλυκότητας και δυστυχώς ποτέ δεν είχαν το συμφέρον τον ίδιων των γυναικών στον πυρήνα τους -ακριβώς όπως και τα αντρικά περιοδικά άλλωστε.

 

We read this article so that you don’t have to: Υπάρχουν κι οι Γυναίκες που Κοιτάνε την Ψυχή, όχι την Τσέπη

Υπάρχουν και γυναίκες

We read this article so that you don’t have to:
Υπάρχουν κι οι γυναίκες που κοιτάνε την ψυχή, όχι την τσέπη

Υπάρχουν κι αυτές οι γυναίκες (δηλαδή ΕΓΩ). ΑΓΑΠΗΣΤΕ ΜΕ!
<insert φωτογραφία μοιραίας γυναίκας με μελαγχολικό βλέμμα που αντιπροσωπεύει το πώς βλέπει η συντάκτρια τον εαυτό της>

Το κείμενο αυτό είναι ένα μεγάλο ξεκάθαρο pick-me που νικάει όλα τα pick-me που έχουν γραφτεί ποτέ. To pick-me είναι μία μορφή επιτέλεσης όπου μία γυναίκα (ή και ένας άντρας) διατυμπανίζει το πόσο διαφορετική είναι από τις άλλες γυναίκες (συγκεκριμένα από το πώς εκλαμβάνει η ίδια τις άλλες γυναίκες) με σκοπό να κάνει έναν άντρα να την διαλέξει ή έστω να της χαρίσει την αποδοχή του. Το να προσπαθείς να κάνεις έναν άντρα να σε διαλέξει δεν είναι απο μόνο του πρόβλημα. Όταν όμως γίνεται μειώνοντας τις άλλες γυναίκες και αναπαράγοντας μισογυνικά στερότυπα με σκοπό να πλασάρεις τον εαυτό σου ως σπάνια εξαίρεση σε ένα παίγνιο μηδενικού αθροίσματος για τις γυναίκες ως σύνολο, είναι βαθιά μισογυνικό. Στο πλαίσιο του discourse αυτού οι γυναίκες όντως αξίζουν άσχημη συμπεριφορά, η μόνη ένστασή τους είναι να μην την πληρώνουν Αυτές-που-δεν-είναι-σαν-τις-Αλλες

Οι pick me έχουν εμποτιστεί τόσο βαθιά με τα μισογυνικά στερεότυπα που πιστεύουν οτι αξίζουν σεβασμό και αγάπη απλά επειδή δεν μοιάζουν σε αυτά. Οι pick me δεν κάθονται να αμφισβητήσουν ούτε το αν το στερεότυπο είναι όντως πραγματικό (δηλαδή αν μία γυναίκα που κοιτάει την τσέπη αποτελεί τόσο συχνό φαινόμενο όσο η πατριαρχία θέλει να πιστέψουμε) ούτε να σκεφτούν τι ζόρια τραβάνε με την υποτιθέμενη στερεοτυπική αυτή γυναίκα (δηλαδή τι ζόρια τραβάνε με τις «τσούλες» ή με τις γυναίκες που δεν δέχονται να φορέσουν ποδιά). Οι γυναίκες αυτές ενδιαφέρονται απλά να χρησιμοποιήσουν τον μισογυνισμό προς όφελός τους βροντοφωνάζοντας ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΣΑΝ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ!

Αυτές-που-δεν-Είναι-σαν-τις-Άλλες είναι σχεδόν πάντα γυναίκες που θεωρούν τις εαυτές τους φύλακες «παραδοσιακών» αξιών και τον φεμινισμό εχθρό οπότε προσπαθούν να εξαργυρώσουν το αντιφεμινιστικό πνεύμα της εποχής προς όφελός τους. Ταυτόχρονα βέβαια δεν παραλείπουν ποτέ να δηλώσουν πόσο δυναμικές και ανεξάρτητες είναι -γιατί στο κάτω κάτω έχουν διαβάσει πως οι δυναμικές γυναίκες και όχι οι «γυναικούλες» αρέσουν στους άντρες. Είναι με λίγα λόγια κι αυτές Δυναμικές Αντιφεμινίστριες™, όπου απολαμβάνουν τα αγαθά που έδωσε ο φεμινισμός στις γυναίκες προσποιούμενες όμως πως αυτά οφείλονται στην εξαιρετική προσωπικότητά τους.

Τα άρθρα σαν αυτά έχουν δύο target groups: τις χιλιάδες γυναίκες που κι αυτές πιστεύουν οτι δεν είναι σαν τις άλλες και διεκδικούν την πατριαρχική επιβράβευση και τους άντρες που σπεύδουν να τους δώσουν την ψήφο τους και τα πατριαρχικά τους cookies προς παραδειγματισμό των υπολοίπων. Λίγα πράγματα άλλωστε λατρεύουν οι σεξιστές περισσότερο από το να βλέπουν γυναίκες να ανταγωνίζονται για χάρη τους και οι pick-me δεν τους χαλάνε το χατήρι.

Στο Κάτω Κάτω της Γραφής από ένα Πουλί Ήρθαμε στον Κόσμο Αυτόν

50428475_283669302321812_7965231280969220096_n

Θέλω να πιστεύω πως όταν λέει ότι όλοι από ένα πουλί ήρθαμε στον κόσμο να εννοεί τον πελαργό.
Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι κάθε γυναίκα που απορρίπτει τον φεμινισμό οφείλει σήμερα να το κάνει πάντα τονίζοντας 1) τη σημασία του πουλιού και γενικά των αντρών στη ζωή της και 2) το πόσο δυναμική και διεκδικητική είναι η ίδια. Το σχόλιο αυτό συμπυκνώνει ένα νέο τύπο θηλυκότητας, αυτόν της Δυναμικής Αντιφεμινίστριας™, , που προωθείται από το μετα-φεμινιστικό discourse -το πλαίσιο δηλαδή που επικράτησε μετά την έλευση του φεμινισμού αλλά φροντίζει να αγνοεί τον φεμινισμό και να προσποιείται ότι έχει επιτευχθεί η πλήρης ισότητα.

Ο τύπος αυτός θηλυκότητας έχει υποχρέωση συνεχώς να διακηρύσσει πόσο σεξουαλική αλλά και δυναμική είναι και ταυτόχρονα να απορρίπτει τον φεμινισμό ακριβώς επειδή απολαμβάνει το σεξ και έχει δυνατή προσωπικότητα -υπονοώντας δηλαδή ότι το να είσαι φεμινίστρια αποκλείει αυτά τα δύο. Ο τύπος της θηλυκότητας που απορρίπτει τον φεμινισμό γιατί θεωρεί τον άντρα εκ φύσεως ανώτερο και αποδέχεται την υποταγή της δεν αρμόζει στον Δυτικό κόσμο και αποδίδεται από αυτόν στις γυναίκες της «Ανατολής». Η Δυτική αντιφεμινίστρια αντιθέτως είναι αυτή που αγαπάει το (ετεροφυλόφιλο) σεξ και δεν έχει βιώσει σεξισμό γιατί τον έχει απωθήσει με την δύναμη της προσωπικότητας ως ασπίδα. Η ιδία αρέσκεται να πιστεύει ότι είναι διεκδικητική, επειδή όμως αυτό το κάνει σε ατομικό και όχι σε συλλογικό επίπεδο παραμένει ευάλωτη απέναντι στην πατριαρχική εξουσία.

Όσον αφορά τους ισχυρισμούς των αντιφεμινιστριών πως οι ίδιες δεν έχουν βιώσει ποτέ τον σεξισμό ή αντρική παραβιαστική συμπεριφορά, προσωπικά διατηρώ τις αμφιβολίες μου. Τον σεξισμό και την παραβιαστικότητα η κοινωνία μας έχει μάθει να τα φυσικοποιούμε αλλά και να τα εκλογικεύουμε τόσο πολύ που καταλήγουμε σχεδόν να μην τα βλέπουμε χωρίς τα απαραίτητα εργαλεία. Ακόμα και αν αληθεύει όμως και η συγκεκριμένη στάθηκε τόσο τυχερή, κάθε αντιφεμινίστρια έχει ζήσει στον ίδιο κόσμο με εμάς, όπου η απειλή της αντρικής βίας είναι υπαρκτή. Δεν υπάρχει γυναίκα που δεν της έχουν πει να προσέχει, να μην γυρνάει αργά σπίτι της ή να μην της έχουν δώσει οδηγίες για το πώς να αποφύγει τον βιασμό. Επομένως ακόμα και δεν έχει βιώσει την σεξουαλική βία ως προσωπική εμπειρία, έχει αναγκαστεί να προσαρμόσει τη ζωή της σε αυτήν. Και το γεγονός ότι δεν αμφισβήτησε ποτέ τους κανόνες του πατριαρχικού παιχνιδιού δεν την κάνει δυνατή αλλά μάλλον αδύναμη να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα αντί να βυθιστεί στην άρνηση

Το Παράπονο των Cool Girls®

47048909_2070620932993935_9082899925938733056_n

Εδώ έχουμε μια χαρακτηριστική περίπτωση Cool Girl® που νομίζει ότι της αξίζει περισσότερος σεβασμός από τις άλλες γυναίκες ακριβώς επειδή φέρει (εκλαμβανόμενα ως) αντρικά χαρακτηριστικά. Ο εσωτερικευμένος μισογυνισμός λειτουργεί με τέτοιο τρόπο ώστε οι γυναίκες να θέλουν να αποστασιοποιηθούν από το ίδιο τους το φύλο ακριβώς επειδή και οι ίδιες το θεωρούν υποδεέστερο και έχουν πλήρως εσωτερικεύσει τις πατριαρχικές ιδέες περί γυναικείας κατωτερότητας.

Στο πλαίσιο αυτό, ο μόνος τρόπος να αποκτήσουν αυτοσεβασμό είναι να αφομοιώσουν «αντρικές» συμπεριφορές και προτιμήσεις ακριβώς επειδή οι αντίστοιχες γυναικείες έχουν υποτιμηθεί. Το να απολαμβάνεις πχ μια μπύρα θεωρείται εγγενώς ανώτερο από το να απολαμβάνεις έναν spicy pumpkin latte, το να βλέπεις ποδόσφαιρο πλασάρεται εντελώς αυθόρμητα ως ανώτερο του να βλέπεις Next Top Model και το South Park είναι φυσικά απείρως πιο cool από το Sex and the City. Όλα αυτά για κανέναν άλλον λόγο πέραν του ότι τα πράγματα που σχετίζονται με γυναίκες αυτόματα υποβαθμίζονται. Οι γυναίκες δεν υποτιμήθηκαν επειδή δεν είχαν αρκετά ενδιαφέρουσες προσωπικότητες ή πολύ σημαντικά επιτεύγματα να επιδείξουν, επειδή δεν ήταν αρκετά δυναμικές, cool και ξεχωριστές, υποτιμήθηκαν λόγω μιας αυθαίρετης διάκρισης που αφορά το φύλο τους και ξεπερνά το προσωπικό. Γι’ αυτό και η ανισότητα δεν μπορεί να ξεπεραστεί ατομικά όσο ξεχωριστή κι αν είσαι, αλλά μόνο συλλογικά.

Τα Cool Girls® είναι στην πραγματικότητα γυναίκες που στηρίζουν την πατριαρχία και προσδοκούν καλύτερη μεταχείριση ως επιβράβευση. Τα Cool Girls® στην ουσία λένε ότι στηρίζουν την εξευτελιστική συμπεριφορά των αντρών προς άλλες γυναίκες αρκεί στις ίδιες να συμπεριφέρονται καλύτερα όταν αυτές συμμορφώνονται με τα αντρικά κριτήρια. Ο λόγος που ούτε τα Cool Girls καταφέρνουν να υπερβούν την πατριαρχία απαντάει και στην ερώτηση που θέτει στο τέλος το Cool Girl® της φωτογραφίας: Επειδή όσο είσαι γυναίκα σε μία μισογυνική κοινωνία κανείς δεν σου εγγυάται τον σεβασμό όσο κι αν προσπαθείς να μοιάσεις στο προνομιούχο φύλο. Κι αυτό δεν είναι επειδή δεν ξέρουν ότι δεν-είσαι-σαν-τις-άλλες αλλά γιατί παραμένεις γυναίκα με τους άντρες κριτές σου. Η λύση λοιπόν είναι να παλέψεις ενάντια σε αυτό το σύστημα και όχι να προσπαθείς να βρεις το παραθυράκι για να ξεφύγεις από αυτό ούτε φυσικά να προσπαθήσεις να κερδίσεις πατριαρχικά cookies εις βάρος των υπόλοιπων γυναικών.