Η Σεξουαλική Παρενόχληση ως Σέξι

πρίαμος.png

Κάντε κι εσείς λίγο victim blaming και κερδίστε ένα δώρο πέρα από την ηθική ικανοποίηση της προώθησης της κουλτούρας του βιασμού που ούτως ή άλλως κάνετε καθημερινά! ΧΙΟΥΜΟΡΙΣΤΙΚΑ πάντα! Αυτή ειναι η λέξη κλειδί που νομίζουμε θα μας προστατεύσει σαν φυλαχτό από κάθε κριτική.

Δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε να χρησιμοποιείται ο σεξισμός για να προωθήσει ένα προιόν. Εδώ βασίζεται συν τοις άλλοις και στον ίδιο τον καταναλωτή που θα σπεύσει να ξεράσει τον μισογυνισμό του δίνοντας ορατότητα στην ανάρτηση βάσει του αλγόριθμου του facebook. Η διαφήμιση έτσι στηρίζεται στον σεξισμό και τον προωθεί ταυτόχρονα. Αν κάτι άλλωστε τραβάει περισσότερα likes από το γυναικείο σώμα αυτό είναι ο εξευτελισμός των γυναικών για το ότι διαθέτουν αυτό το σώμα και η συγκεκριμένη ανάρτηση συνδυάζει και τα δύο. Οι φωτογραφίες δείχνουν ακριβώς τον τρόπο που η παρενόχληση σεξουαλικοποιείται θολώνοντας τα όρια ανάμεσα στο «όχι» των δύο πρώτον φωτογραφιών με την εκλαμβανόμενη ως σεξουαλική πρόσκληση που αντιπροσωπεύει η all time classic φαντασίωση της σέξυ γραμματέως. Και κάπως έτσι ο σεξισμός καταλήγει να θεωρείται σέξι.

~HurrFem Sultan

Advertisements

O Βιαστής τους Schrodinger

29χρονος

 

Άλλη μια φορά που η πατριαρχική μηχανή μπαίνει σε λειτουργία για να προστατεύσει τον βιαστή και να στρέψει τις κατηγορίες στα θύματα. Άλλη μια φορά που οι γυναίκες κατηγορούνται που δεν αντιμετωπίζουν κάθε άντρα σαν ενδεχόμενο βιαστή, όταν όμως μιλάμε για κουλτούρα του βιασμού πετάγονται από παντού αντιφεμινιστές για να ξεκαθαρίσουν #ΝotAllMen. «Γυναίκες, μια ζωή βόδια» αλλά ποτέ «άντρες, μια ζωή βιαστές». Οι γυναίκες που βιάζονται θα έπρεπε να είχαν ενεργήσει σαν να είναι κάθε άντρας δυνάμει βιαστής, όταν όμως όντως το κάνουν κατηγορούνται ως ξινές και αγενείς που θίγουν τα ευαίσθητα αντρικά συναισθήματα.

Αλήθεια, πόσες από εμάς δεν έχει φέρει ένας άντρας σε δύσκολη θέση επειδή δήθεν τον πληγώσαμε δείχνοντας επιφυλακτικότητα, μην θέλοντας να μείνουμε μόνες μας μαζί του, να πάμε σπίτι του ή να τον καλέσουμε στο δικό μας? Πόσες από εμάς σπεύσαμε να τον καθησυχάσουμε ότι φυσικά δεν θεωρούμε τον ίδιο σαν αυτούς, να τον καθησυχάσουμε κάνοντας πράγματα που αν γινόμασταν όντως θύματα βιασμού θα κατηγορούμασταν πως πηγαίναμε γυρεύοντας και θα έπρεπε να ήμασταν πιο προσεκτικές?

Οι γυναίκες θα πρέπει να είναι μόνιμα σε επιφυλακή να μειώνουν συνεχώς τις επιλογές τους όσον αφορά την κοινωνικοποίηση και τη διασκέδαση αλλά με έναν τρόπο που να παραμένουν ευχάριστες, ανοιχτές και απελευθερωμένες. Τελικά η πατριαρχία τι θέλει από εμάς? Να θεωρούμε κάθε άντρα ως τον βιαστή του Schrodinger ή τότε θα είμαστε μίσανδρες φεμιναζί?

~Hürrfem Sultan

Ο Συνήγορος της Πατριαρχίας

27783803_10212983661900595_1189992127_n.png

 

Άντρας βίασε γυναίκα με γρύλο αλλά εντάξει, μη βγάζουμε βιαστικά συμπεράσματα, δεν έχουμε όλα τα δεδομένα ακόμα. Ας περιμένουμε να ακούσουμε και την πλευρά του μωρέ, μπορεί να υπάρχει μια καλή εξήγηση, μην είμαστε προκατειλημμένοι.

Μετάφραση: Κάτι θα του έκανε η καργίολα που θα το άξιζε. Καλά να πάθει!

Στην πατριαρχία όλες οι γυναίκες θεωρούνται ένοχες μέχρι αποδείξεως του εναντίου για την κακοποίηση που υφίστανται. Η καθημερινή παρουσίασή τους ως στρίγκλες, ως μέγαιρες, ως τρελές απλά χρησιμεύει για να δικαιολογήσει εκ των προτέρων οποιοδήποτε έγκλημα εναντίον τους. Έτσι στην συνείδηση της κοινωνίας δεν υπάρχει έμφυλη βία, υπάρχουν απλά καργίολες και άντρες που τις τιμωρούν όπως τους αρμόζει -άντρες με ευαίσθητα νεύρα που έσπασαν κάποια στιγμή και αξίζουν την κατανόησή μας.

~Hürrfem Sulta

Γιατί τα Θύματα του #ΜeToo το «Θυμήθηκαν» Τώρα

27294375_343147152828593_91308588_n.png

‘Γιατί το θυμήθηκε τώρα?» αναρωτιούνται δήθεν έκπληκτα τα τσιράκια της πατριαρχίας που θεωρούν το «χαχα» αποδεκτή αντίδραση σε ένα άρθρο περί βιασμού. Tρομερής ποιότητας επιχείρημα που δεν αρνείται το ίδιο το γεγονός του βιασμού αλλά μεταφέρει το βάρος στο θύμα που δεν το κατήγγειλε νωρίτερα για να μπορέσουν να τη βγάλουν ψεύτρα από την αρχή όπως κάνουν με τα περισσότερο θύματα -ιδίως θύματα διασήμων και πλουσίων οι οποίοι προφανώς δεν μπορούν εξ ορισμού να βιάσουν αφού αυτόματα κάποια θα κατηγορηθεί ότι το κάνει για τα χρήματα και τη διασημότητα.

Οι σχολιαστές και σχολιάστριες κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν γιατί ένα κίνημα όπως το #metoo που ξεκίνησε από μερικές γυναίκες που δεν είχαν τίποτα να κερδίσουν αλλά μόνο να χάσουν, δημιουργήθηκε ακριβώς για να σπάσει το πέπλο σιωπής που καλύπτει τέτοιες περιπτώσεις. Το «μα γιατί το θυμήθηκε τώρα» κλείνει τα μάτια στην πραγματικότητα των γυναικών που μαθαίνουν να ζουν με την σεξουαλική παρενόχληση και τον βιασμό γιατί αν μιλήσουν γι αυτά απλά θα χειροτερεύσουν τη θέση τους, απωθούν το γεγονός και συνεχίζουν τη ζωή τους σαν όλα να είναι φυσιολογικά. Αναρωτιέμαι αν το «τώρα το θυμήθηκε» θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε άλλα κοινωνικά κινήματα τα οποία εμφανίστηκαν ακριβώς όταν οι συνθήκες ωρίμασαν. «Τώρα το θυμήθηκαν οι γυναίκες οτι θέλουν δικαίωμα ψήφου? Τόσο καιρό δηλαδή που δεν ψήφιζαν γιατί δεν έλεγαν τίποτα?». «Τώρα το θυμήθηκαν οι ομοφυλόφιλοι ότι θέλουν ίσα νομικά δικαιώματα? Δηλαδή πώς ζούσαν όλα αυτά τα χρόνια που δεν μπορούσα να παντρευτούν?Μήπως απλά θέλουν να τραβήξουν την προσοχή?». «Τώρα το θυμήθηκαν οι μαύροι οτι δεν θέλουν να είναι σκλάβοι? Τόσο καιρό που βολεύονταν με δωρεάν τροφή και στέγη δεν μιλούσαν?».

Οι γυναίκες που μιλάνε για τις εμπειρίες σεξουαλικής παρενόχλησης και επίθεσης μετά από χρόνια δεν το θυμήθηκαν τώρα γιατι δεν το είχαν ξεχάσει ποτέ. Πολλές από αυτές μιλούσαν και τότε αλλά δεν τις άκουγε κανείς. Πολλές από αυτές απλά ελπίζουν οτι τώρα επιτέλους θα ακουστούν. Όλες τους παίρνουν κουράγιο η μία από την άλλη γιατί τώρα επιτέλους ξέρουν οτι δεν είναι μόνες και ότι ενωμένες οι φωνές τους ίσως ακουστεί δυνατότερα από το «χαχα» της κοινωνίας.

~Hürrfem Sultan

Όταν μια Γυναίκα Λεέι «Άσε με Ήσυχη»

27067589_343235869487816_4345169249847596017_n

Γιατί αυτή η αντίληψη βρίσκει τόση αποδοχή ανάμεσα στις γυναίκες? Γιατί ενδόμυχα ακόμα και ορισμένες φεμινίστριες θα συμφωνήσουν ακόμα και αν δε θέλουν να το παραδεχτούν? Γιατί όλες θα σκεφτούν εκείνες τις περιπτώσεις που ευχήθηκαν αυτός που γουστάρουν να είχε επιμείνει λίγο περισσότερο όταν αυτές πάνω στα νεύρα τους τον έδιωχναν και του έλεγαν να τις αφήσει ήσυχες. Ίσως να αναλογιστούν κι εκείνες τις περιπτώσεις που ευχήθηκαν εκείνος ο κούκλος να είχε επιμείνει λίγο παραπάνω αλλά δεν ήθελαν να τις θεωρήσει και τίποτα εύκολες. Λίγες γυναίκες που συμφώνησαν με αυτό το post θα σκεφτούν όλες εκείνες τις περιπτώσεις που ο επίμονος πρώην τον οποίον ήθελαν να χωρίσουν δεν τις άφηνε σε ησυχία και δεν το έπαιρνε απόφαση δημιουργώντας awkward καταστάσεις. Λίγες θα το συνδυάσουν με όλες εκείνες τις περιπτώσεις που εκείνος ο άγνωστος στις 3 τα ξημερώματα δεν ξεκόλλαγε ενώ του έδειχναν (πρώτα ευγενικά και μετά πιο ωμά) ότι δεν ενδιαφέρονται.

Η εικόνα της έξαλλης πλην ερωτευμένης πρωταγωνίστριας που διώχνει επιθετικά τον γοητευτικό πρωταγωνιστή βασισμένη σε μια παρεξήγηση που αυτός θα μπορούσε να της εξηγήσει ή να επανορθώσει αλλά προτιμά να την τραβήξει πάνω του φιλώντας την είναι σχεδόν ακαταμάχητη. Κι αυτή είναι η εικόνα που έρχεται στο μυαλό των περισσότερων όταν διαβάζουν τέτοια quotes. Ας αναρωτηθούμε όμως, δεν έχουν βρεθεί ποτέ οι άντρες στη θέση που να εύχονται η γυναίκα να είχε επιμείνει σε αντίστοιχες καταστάσεις? Ω, μα η εμπειρία μας λέει ότι έχουν βρεθεί -μπορούν να σας το επιβεβαιώσουν και οι ίδιοι. Γιατί όμως τα quotes υποστηρίζουν ότι οι άντρες είναι αυτοί που θα πρέπει να βρεθούν στη θέση του διεκδικητή και οι γυναίκες σε έναν παθητικό ρόλο? Γιατί αυτά τα quotes και αυτές οι εικόνες έχουν πάντα ένα τόσο ξεκάθαρο έμφυλο πρόσημο? Αλήθεια, στις ομοφυλες σχέσεις ποιος ή ποια είναι αυτ@ που πρέπει να επιμείνει? Τα αναπάντητα αυτά ερωτήματα θα έπρεπε να μας βάζουν σε υποψίες ότι οι προτροπές αυτές δεν ενδιαφέρονται για την προσωπική μας ευτυχία αλλά μάλλον για την διατήρηση του άντρα ως υποκείμενο των σεξουαλικών σχέσεων και των γυναικών ως το παθητικό αντικείμενο.

Τα τσιτάτα αυτά έχουν πέραση γιατί από τη μία οι γυναίκες έχουν μάθει να είναι στον ρόλο του παθητικού δέκτη του αντρικού ενδιαφέροντος και αυτό μπορεί να είναι κάτι που απολαμβάνουν όταν ήδη τον γουστάρουν. Όταν δεν τον γουστάρουν όμως γίνεται από ενοχλητικό μέχρι τρομακτικό και επικίνδυνο. Πολλές γυναίκες θα ήθελαν οι άντρες να μπορούν να διαβάσουν την σκέψη τους και να ξέρουν σε ποιά από τις δύο κατηγορίες ανήκουν οι ίδιοι. Μαντέψτε τι όμως. Οι άντρες ΔΕΝ μπορούν να διαβάσουν τη σκέψη μας! Ακόμα χειρότερα, σε έναν κόσμο male entitlement και γυναικείας αντικειμενοποίησης το πιθανότερο είναι να είναι πεπεισμένοι ότι τους γουστάρουμε. Και άρα, διαβάζοντας τέτοια quotes να θεωρούν ότι είναι χρέος τους να εμμείνουν μέχρι να ενδώσουμε γιατί κατά βάθος αυτό θέλουμε.

Τα quotes αυτά λοιπόν ενώ ταιριάζουν σε κάποιες γυναικείες φαντασιώσεις το μόνο που κάνουν είναι να καλλιεργούν ένα κλίμα όπου οι άντρες θεωρούν ότι όσο πιο πολύ επιμείνουν τόσο πιο πιθανό ειναι να τα καταφέρουν. Δεν είναι το quote που θα δει ο πρώην σου που χώρισες επειδή ήταν offline 9 ώρες και τώρα έχοντας καταλάβει ότι αντέδρασες υπερβολικά εύχεσαι ότι θα τον κάνει να έχει εκείνη την επιφοίτηση που θα τον φέρει κάτω από το μπαλκόνι σου στις 4 τα ξημερώματα για μια ρομαντική επανασύνδεση. Είναι το quote που θα δει ο πρώην σου που χώρισες γιατί δεν είσαι ερωτευμένη πια ή ο τύπος στο μπαρ που δεν λέει να καταλάβει ότι το «έχω βγει με τις φίλες μου, δεν θέλω να τις αφήσω μόνες τους» είναι κωδικός για το «απλά δεν ενδιαφέρομαι». Οπότε ας μη δίνουμε πάτημα, με τέτοια ανόητα τσιτάτα να καταλήγουν οι άντρες να μας stalkάρουν, να μας τραβολογάνε, να μην ξεκολλάνε από πάνω μας ή ακόμα και να μας βιάζουν γιατί θεωρούν ότι δε θέλουμε να μας αφήσουν ήσυχες.

~Hürrfem Sultan

Φλερτ και Σεξουαλική Παρενόχληση

Κάθε φορά που οι γυναίκες επιχειρούν να μιλήσουν για την σεξουαλική παρενόχληση που οι ίδιες υφίστανται, οι μισογυνήδες καραδοκούν να φιμώσουν τις γυναικείες φωνές γιατί αυτοί ξέρουν καλύτερα ποιά είναι η “αλήθεια” κάθε γυναίκας, αν και περισσότερο ακούγεται σαν μια κραυγή απόγνωσης της κατάρρευσης των προνομίων τους.

To σχόλιο αυτό προσφέρει μια λεπτομερή εικόνα του τι συμβαίνει στο μυαλό ενός (υποψήφιου) βιαστή: Η σεξουαλική παρενόχληση είναι αποδεκτή γιατί οι γυναίκες κατά βάθος την θέλουν. Στις γυναίκες -παρά τα όσα λένε- αρέσει το «απρόσμενο» (δηλαδή το χωρίς συναίνεση) άγγιγμα, οπότε γιατί να μπεις στη διαδικασία να εξασφαλίσεις την έγκρισή τους? Σαν χάσιμο χρόνου ακούγεται. Πρώτα κάνε την κίνηση και ανησυχείς μετά -ή μαλλον εσύ δεν χρειάζεται να ανησυχείς , αφηνεις εκείνη να ανησυχήσει τι μπορεί να της συμβει αν σε απορρίψει. Αυτή είναι και η συνήθης λογική του βιαστή ο οποίος πιο συχνά είναι ένας άντρας που απλά δεν παίρνει το όχι σαν απάντηση πεπεισμένος ότι η γυναίκα κατά βάθος γουστάρει παρά κάποιος που φτιάχνεται με την βία και τον φόβο της γυναίκας -όχι ότι αποκλείονται και τα δύο ταυτόχρονα να φτιάχνεται δηλαδή με την αντίστασή της ενώ πιστεύει ότι κατά βάθος αυτή γουστάρει.

Να σχολιάσουμε επίσης και τον φοβο ότι οι καταγγελίες για σεξουαλική παρενόχληση θα αποτελέσουν εμπόδιο για τις σχέσεις των δύο φύλων, τον οποίο ασπάζονται και πολλές αντιφεμινίστριες, οτι ο φεμινισμός θα δημιουργήσει ένα κλίμα που οι άντρες τάχα θα διστάζουν να φλερτάρουν για να μην κατηγορηθούν για σεξουαλική παρενόχληση. Tόσο δηλαδή έχουμε ταυτίσει το φλερτ και τις σχέσεις των φύλων με την κυριαρχία των αντρών που φοβόμαστε ότι αν τους αφαιρέσουν μέρος αυτής τη εξουσίας τους θα σταματήσει να γίνεται νταραβέρι και το ανθρώπινο είδος θα εξαφανιστεί -ή θα αναπαράγεται μόνο με τεχνητή γονιμοποίηση.

~Hürrfem Sultan

~Mihrimah

ΣΕΞ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ.jpeg

Η Κουλτούρα του Βιασμού και ο Ιδανικός Κόσμος

22835581_1777308808966356_1608060788_n

Τρια από τα αγαπημένα «επιχειρήματα» των αντιφεμινιστών σχετικά με την κουλτούρα του βιασμού στα οποία δεν βαριόμαστε να απαντάμε, κυρίως επειδή η απάντηση αναδεικνύει πως δεν έχουν καταλάβει καν τι είναι η κουλτούρα του βιασμού. Πάμε πάλι λοιπόν:

-Κουλτούρα του βιασμού δε σημαίνει ότι κάτι είναι νόμιμο -γι αυτό μιλάμε για ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ. Πολλά πράγματα είναι παράνομα ενώ η κουλτούρα τα επικυρώνει, όπως πχ η ρατσιστική βία, οι μπαλωθιές και ναι, και τα ναρκωτικά. Το να λες δεν υπάρχει κουλτούρα του βιασμού επειδή είναι έγκλημα είναι σαν να λες ότι δεν πλακώνουν οι φασίστες μετανάστες στο ξύλο γιατί αυτό είναι παράνομο και θα πρέπει να καταδικαστούν. Κι αυτό δείχνει λιγότερο wishful thinking και περισσότερο κουτοπονηριά γιατί είναι ένας τρόπος να παραμεριστεί ένα θέμα επειδή υποτίθεται ο νόμος αυτόματα θα το διευθετήσει -κάτι που ξέρουμε ΠΑΡΑ πολύ καλά ότι δε συμβαίνει.

-Τις μαλακίες για ρεαλισμό και «ιδανικό κόσμο» τις ακούμε βερεσέ. Οι γυναίκες δεν μπορούν να περπατήσουν ό,τι ώρα θέλουν μόνες τους εξαιτίας του σεξισμού. Όσο δεν το αναγνωρίζουμε αυτό και το αντιμετωπίζουμε ως φυσικό και αναπόσπαστο μέρος το κόσμο όπως ένα σεισμό ή έναν καλοκαιρινό καύσωνα τόσο γινόμαστε μέρος του προβλήματος. Υπάρχει λόγος που είναι οι ΓΥΝΑΙΚΕΣ που πρέπει να προγραμματίζουν από πριν πότε, πώς και με ποιον θα επιστρέψουν σπίτι, να βγάζουν δηλαδή πρόγραμμα με βάση την πιθανότητα να βιαστούν. Ο λόγος είναι πως στην κουλτούρα του βιασμού ο βιασμός τους έχει φυσικοποιηθεί τόσο που ένας κόσμος όπου δε θα κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή θεωρείται μία ρομαντική ουτοπία.

-Το κλασικό επιχείρημα που συγκρίνει το βιασμό με κλοπή επίσης τον ακούμε βερεσέ. Πρώτον γιατί οι γυναίκες δεν είναι πάκοι λεφτά/ξεκλείδωτα αμάξια/ακριβά ρολόγια. Ο λόγος που τους επιτίθενται δεν είναι η ανισότητα και η φτώχια που δημιουργεί ο καπιταλισμός αλλά αντιθέτως το προνόμιο που αποδίδει η πατριαρχία στους άντρες να πιστεύουν ότι τα σώματα των γυναικών υπάρχουν προς τέρψη τους. Τόσο η κλοπή βέβαια όσο και ο βιασμός λαμβάνουν χώρα μέσα σε ένα συγκεκριμένο σύστημα εξουσίας, ανισότητας και προνομίων και χωρίς να χτυπήσουμε το πρόβλημα στη ρίζα του εξαλείφοντάς τα, κανένα από αυτά τα εγκλήματα δε πρόκειται να καταπολεμηθεί.

~Hürrfem Sultan