Δημόσιος Θηλασμός και Male Entitlement

θηλασμός

Ο διάλογος αυτός είναι ενδεικτικός της συζήτησης που διεξάγεται σχετικά με το θέμα του δημόσιου θηλασμού.

Από τι μία, το είδος αυτό των αντρών διακατέχεται από τέτοιο entitlement που αδυνατούν να διανοηθούν πως τα σώματα των γυναικών υπάρχουν για κάτι άλλο πέρα από την δική τους οπτική τέρψη. Ακόμα και μία φυσική και απαραίτητη διαδικασία όπως ο θηλασμός (που είναι και ο βασικός λόγος που τα θηλαστικά έχουν θηλές) υποβάλλεται στην αντρική ματιά με τρόπο που να ερμηνεύεται -όπως άλλωστε όλα όσα κάνουν οι γυναίκες- ως ένα ερωτικό κάλεσμα που απευθύνεται στους ίδιους. Η ερμηνεία τους αποδίδεται για άλλη μια φορά στην «φύση» παρόλο που στην φύση έχουν υπάρξει φυλές όπου το στήθος των γυναικών αφήνεται ακάλυπτο χωρίς αυτό να αποσπα τους άντρες ούτε να τους κάνει να βρίσκονται σε κατάσταση μόνιμης στύσης. Η σεξουαλικοποίηση του γυναικείου στήθους, ένα πολιτισμικό φαινόμενο, παρουσιάζεται για άλλη μία φορά ως κάτι διαχρονικό και επιστημονικά τεκμηριωμένο γιατί, μην ξεχνάμε, η «φύση» του άντρα περιλαμβάνει όλες αυτές τις συμπεριφορές που η πατριαρχία θέλει να δικαιολογήσει.

Απο την άλλη, το άλλο διακύβευμα του δημόσιο θηλασμού είναι η ορατότητα των γυναικών -και δη των μανάδων- στο δημόσιο χώρο. Δημιουργώντας συνθήκες εχθρικές στον δημόσιο θηλασμό -μια διαδικασία που αναγκαστικά πρέπει να επαναλαμβάνεται κάθε λίγες ώρες- οι μητέρες αποκλείονται από τον δημόσιο χώρο και αναγκάζονται να μένουν στο σπίτι τους. Αυτός άλλωστε θεωρείται και ο φυσικός χώρος της γυναίκα, ιδίως μετά την μητρότητα όπου ξαφνικά η εμφάνισή τους εκτός αυτού εκλαμβάνεται ως σημάδι ηθικής κατάπτωσης. Οι μανάδες δεν έχουν καμία δουλειά σε καφετέριες γιατί μετά την γέννα θα πρέπει να υπάρχουν αποκλειστικά ως μανάδες και όχι ως αυτόνομα όντα που αξίζουν κι αυτές προσωπικό χρόνο και διασκέδαση. Η μάνα -και μέσω αυτής η γυναίκα γενικότερα- ταυτίζεται έτσι με την οικιακή σφαίρα. Και όπως έχουν παρατηρήσει οι φεμινίστριες εδώ και δεκαετίες, η σεξουαλική παρενόχληση, τόσο στον χώρο εργασίας όσο και γενικότερα στη δημόσια σφαίρα, είναι ένας τόπος να τις αναγκάσουν να επιστρέψουν εκεί.

Advertisements

Hanmaid’s Tale: Greek Edition

35298488_396652367479499_701277943648747520_n.png

Το σχόλιο αυτό από οπαδό του Lady-ism, που συνοδεύτηκε και από like της ίδιας της σελίδας- δείχνει ακριβώς τη λογική κατά των εκτρώσεων σύμφωνα με την οποία η θηλυκότητα εξισώνεται με την μητρότητα και η γυναίκα με την μήτρα της. Το σχόλιο αυτό ομως πάει και λιγο παραπέρα, φανερώνοντας πώς συνδέεται η αντίθεση στην έκτρωση με την αντίθεση στην ελευθερία και την αυτοδιάθεση του σώματος των γυναικών εν γένει: η γυναίκα που δεν διαθέτει την μήτρα της ανά πάσα στιγμή δε θα πρέπει να είναι καν σε θέση να κάνει παιδιά. Η μητρότητα δηλαδή δε θα έπρεπε να αποτελεί καν επιλογή, μια επιλογή που θα κάνει σε μετέπειτα χρόνο για γυναίκα όταν οι συνθήκες ζωής της ή απλά η επιθυμία της αλλάξει. Για τον σχολιαστή οι γυναίκες δε θα έπρεπε καν να έχουν το δικαίωμα να επιλέξουν, η μήτρα τους θα έπρεπε να ακολουθεί την λογική «use it or lose it».

Έτσι μας βλέπουν οι αντιφεμινιστές, σαν μια μηχανή αναπαραγωγής που αν δεν δουλεύει ανά πάσα στιγμή θα πρέπει απλά να πεταχτεί ή να διαλυθεί για κανένα ανταλλακτικό. Και κάπως έτσι τα παιδιά μετατρέπονται σε προιόντα μαζικής παραγωγής, και όχι σε μία απόφαση ζωής που θα τους εξασφαλίζει κατάλληλες συνθήκες διαβίωσης και την αγάπη που έχουν ανάγκη.

Hürrfem Sultan

O Θήλασμος και το Δίπολο Madonna-Whore

mpraf

Το πατριαρχικό δίπολο Madonna -Whore σε ένα meme δήθεν φεμινιστικού χαρακτήρα, Τα δύο πατριαρχικά πρότυπα θηλυκότητας, η μητέρα και η «πουτάνα» αντιπαραβάλλονται δίπλα δίπλα γιατί προφανώς είναι πολύ δύσκολο να υποστηρίξουμε τα δικαίωμα αυτοδιάθεσης του σώματος μιας ομάδας γυναικών χωρίς ταυτόχρονα να το στερήσουμε από κάποια άλλη. Το meme αυτό από την πασίγνωστη μισογυνική σελίδα δεν είναι τόσο μια προσπάθεια να υποστηρίξει τις μητέρες όσο να μειώσει τις «τσούλες» με τις οποίες καταπιάνεται όλες τις υπόλοιπες μέρες.

Η κουτοπονηριά του meme πάει τόσο μακριά που προσπαθεί να μας πείσει μάλιστα ότι η αριστερή αποτελεί αποδεκτό πρότυπο θηλυκότητας λες και δεν είναι ακριβώς η ίδια η σελίδα και οι χιλιάδες fans της που ξεφτιλίζουν και μειώνουν τέτοιες γυναίκες καθημερινά, λες και η σελίδα αυτή αντιπροσωπέυει μια μικρή, αγανακτισμένη ομάδα ενάρετων ανθρώπων που ζουν σε μία ηθικά έκπτωτη κοινωνία και μόνο αυτοί αγανακτούν με τις ξεδιάντροπες ξετσίπωτες γυναίκες όπως η αριστερή. Λες και η επίθεση σε αυτές τις ξετσίπωτες δεν είναι η αγαπημένη ασχολία της ίδιας αυτής κοινωνίας.

Πέρα από την υποκρισία όμως το meme αντιπροσωπεύει και τον τρόπο που οι γυναίκες στην πατριαχία μπορούν να ιδωθούν μόνο με δύο τρόπους: ως η ιερή μητέρα ή ως η χυδαία πόρνη. Το ενδεχόμενο οι γυναίκες απλά να μπορούν να κάνουν ό,τι γουστάρουν με το ντεκολτέ τους ή τα μπούτια τους επειδή δε θα έπρεπε να ενοχλεί κανέναν και όχι επειδή έχουν μια ιερή αποστολή, δεν χωρά σε αυτό το δίπολο.

~Hürrfem Sultan

Ο Θηλασμός δεν Είναι Θέμα Αισθητικής

θηλασμός

Ρητορική η ερώτηση εφόσον ο μισογύνης έχει απαντήσει ήδη μόνος του: ναι, είναι σημαντικό γιατί η δική του προσωπική «αισθητική» δεν είναι πιο σημαντική από τα πρακτικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέες μητέρες. Τα μωρά που θηλάζουν δεν είναι αξεσουάρ να κρίνονται με βάση την αισθητική του κάθε σκατόψυχου μισογύνη. Ο θηλασμός ειναι ένα σημαντικό και βασικό κομμάτι της μητρότητας και η απαγόρευσή του σε δημόσιους χώρους θα σήμαινε οτι οι μητέρες θα έπρεπε απλά να μείνουν εκγλωβισμένες στο σπίτι καθώς ένα μωρό χρειάζεται να θηλάσει κάθε 1.5 με 3 ώρες. Το θέμα του θηλασμού λοιπόν έχει να κάνει με το κατά πόσο η κοινωνία αξιολογεί υψηλότερα την σεμνοτυφία των μισογυνικών αποβλήτων από τη ζωή και την ελευθερία κίνησης των γυναικών και μάλιστα των μητέρων που μάλλον απλά τις θέλει στη κουζίνα τους.

Το να πιστεύεις ότι τα βυζια μας υπάρχουν απλα για να σου προκαλούν στύση δεν είναι θέμα αισθητικής, είναι θέμα πατριαρχίας.

~Hürrfem Sultan

Ζητείται Βασίλισσα για Πλύσιμο Πιάτων

benevolent sexism

Από «Βασίλισσα» σε «Σακοράφα» μία πατριαρχία δρόμος. Και ποιό είναι το πιο σύντομο μονοπάτι στην πατριαρχία? Αυτό του καλοπροαίρετου σεξισμού (benevolent sexism), το είδος δηλαδή του σεξισμού που τοποθετεί τις γυναίκες σε ένα βάθρο, μόνο όμως όταν αυτές συμμορφώνονται στους παραδοσιακούς κανόνες θηλυκότητας και στους προκαθορισμένους ρόλους της πατριαρχίας. Στο πλαίσιο αυτό οι γυναίκες κερδίζουν το σεβασμό ως σύζυγοι και μητέρες των παιδιών των αντρών, όχι ως αυτόνομοι άνθρωποι.

Το λεγόμενο «δημογραφικό πρόβλημα» επιστρατεύεται για να υπενθυμίσει στις γυναίκες ότι οφείλουν να διαιωνίσουν το έθνος -ένα έθνος που τις αντιμετωπίζει σαν αναπαραγωγικές μηχανές. Συνδέοντας έτσι την εγκυμοσύνη με έναν φανταστικό εχθρό, η κοινωνία μπορεί να τις απαξιώνει ευκολότερα όταν αυτές δεν κάνουν το ιερό καθήκον τους να βάλουν την μήτρα τους στην υπηρεσία του έθνους. Το «είδος» βέβαια -που εδώ ταυτίζεται με το ελληνικό έθνος, καθώς το ανθρώπινο είδος δεν αντιμετωπίζει κανενός είδους δημογραφικό πρόβλημα- θα διαιωνιζόταν ακόμα κι αν δεν ήταν οι γυναίκες αυτές που καθαρίζουν και μαγειρεύουν. Αυτό που εννοεί όμως ο σχολιαστής είναι πως θα πρέπει να διαιωνιστεί η υπάρχουσα τάξη πραγμάτων με τις γυναίκες πάντα σε θέση υποτέλειας ως υπηρέτριες των αντρών.

~Hürrfem Sultan

Το Outfit «Μητέρα»

μαμαδες

Για άλλη μια φορά βλέπουμε πώς η σεξουαλικότητα των γυναικών που έχουν γίνει μητέρες κατακρίνεται διπλά καθώς θεωρείται ότι αυτές θα πρέπει πια να «σοβαρευτούν» ώστε να ανταποκριθούν σε κάποιο πατριαρχικό ιδανικό περί μητρότητας. Σύμφωνα με αυτό απο τη στιγμή που γεννάει το παιδί και για όσο ζει αυτή θα πρέπει να κυκλοφορεί παντου και πάντα με το «outfit ΜΗΤΕΡΑ» και να μυρίζει βρεφικό γάλα.
Στην ουσία η γυναίκα που έχει κάνει παιδί μετατρέπεται πρωτίστως σε μητέρα και δευτερευόντως σε γυναίκα και γι αυτό το λόγο θα πρέπει να υποστεί ένα είδος απο-σεξουαλικοποίησης απορρίπτοντας κάθε σεξουαλικό στοιχείο στην εμφάνισή της λες και αυτό θα την έκανε χειρότερη μητέρα. Έχοντας πλέον θέσει την σεξουαλικότητά της στην υπηρεσία της αναπαραγωγής όπως οφείλει να κάνει εν τέλει κάθε γυναίκα δεν υπάρχουν περιθώρια ούτε χρονος για καλλωπισμό ή διασκέδαση αλλά ούτε και το άνετο στυλ που θα ταίριαζε σε μία γυναίκα με λιγότερες ευθύνες. Η μητέρα πια πρέπει να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στα παιδιά της καθώς η μητρότητα την χαρακτηρίζει πλήρως, σχεδόν κάνοντάς την να χάσει κομμάτια του εαυτού της. Οποιαδήποτε υπόνοια οτι εξακολουθεί να παραμένει μία σεξουαλικά δραστήρια γυναίκα με ορατότητα τη δημόσια σφαίρα αντί για περιορισμένη στον οικιακό χώρο, αυτόματα την κάνει χειρότερη μάνα.

~Hürrfem Sultan

Ο Μονόδρομος της Ευτυχίας για τις Γυναίκες

20706815_10155568964997801_647784356_n

Η φωτογραφία αυτή, χορηγία γνωστής αντιφεμινιστικής σελίδας, παρουσιάζει υποτίθεται τις δυο μονες διαθέσιμες επιλογές για μία γυναίκα: είτε να γίνει μια ευτυχισμένη μάνα είτε να καταληξει μια γεροντοκόρη που πνίγει τη μοναξιά της με αλκοόλ και εφήμερο σεξ.

Η φωτογραφία αυτή είναι στην ουσία μια προειδοποίηση προς όσες αρνουνται να εκπληρώσουν την υπέρτατη αποστολή της μητρότητας. Η αποστολή αυτή δεν παρουσιάζεται ως μια επιλογή που ταιριάζει σε κάποιες και σε κάποιες όχι αλλά ως ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ δρόμος προς την ευτυχία.

Η πατριαρχία έχει φτιάξει ολόκληρο οπλοστάσιο από απειλες και κόλπα ώστε να πείσει τις γυναίκες ότι ειναι γεννημένες για να γίνουν μάνες, ένα ολόκληρο σύστημα από carrots και sticks, δηλαδή από απειλές και ανταμοιβές όταν αυτές συμμορφώνονται. Εκθειάζοντας όσες κάνουν παιδιά και γίνονται «σωστές» μάνες, αποκαλώντας την μητρότητα «ιερή», χαρακτηρίζοντας εγωίστριες όσες δεν την επιδιώκουν και απειλώντας τις ότι θα τιμωρηθούν με μια μοναχική, κενή ζωή στερημένη νοήματος η πατριαρχίσα σήμερα προσπαθεί να πείσει τις γυναίκες να κάνουν μόνες τους αυτό που κάποτε τις υποχρέωνε επειδή απλά δεν τους προσέφερε καμία εναλλακτική. Aν η μητρότητα μας ερχόταν τόσο φυσική όσο υπονοεί το πατριαρχικό discourse δεν θα χρειαζόταν η κοινωνία να πιέζει τις γυναίκες προς αυτή την κατεύθυνση, είτε με ψυχολογικό πόλεμα είτε αποτρέποντας ή και απαγορεύοντας τις εκτρώσεις.

Η μητρότητα είναι απλά ΈΝΑΣ από τους πολλούς τρόπους που μπορεί κάποια να γίνει ευτυχισμένη. Επιλέγοντάς την μόνο και μονο επειδή υπέκυψαν στην κοινωνική πίεση όχι μόνο δεν ειναι ο δρόμος για την ευτυχία αλλά μπορεί για πολλές να γίνει το ακριβώς αντίθετο. Το θέμα των γυναικών που μετανιώνουν που έγιναν μητέρες -χωρίς αυτό να σημαίνει οτι δεν αγαπούν τα παιδιά τους- εξακολουθεί να είναι ένα τεράστιο ταμπού, είναι όμως μια πραγματικότητα που σιγά σιγά έρχεται στην επιφάνεια.

~Hürrfem Sultan