Μοντέλα vs Mαγείρισσες

mageirisses 4 in 1
Προβλημτίζονται οι σεξιστές, που τους κάνουν πρόταση γάμου μοντέλα μέρα παρά μέρα, για το αν αξίζει να παντρευτούν μια όμορφη γυναίκα που δεν είναι καλή νοικοκυρά Αφού μείωσαν την γυναίκα σε έναν αλγόριθμο με βάση την εμφάνισή της βαθμολογώντας της από το 1 έως το 10, αφού κορόιδεψαν ανελέητα χόντρες και αξύριστες, τώρα θυμήθηκαν ξαφνικά ότι η εμφάνιση δεν είναι το παν, πρέπει να είναι και οικιακή σκλάβα. Η νέα μορφή πατριαρχίας θέλει την γυναίκα σεξουαλικό αντικείμενο αλλα φυσικά δεν ξέχασε ποτέ τα βασικά: ότι πάνω απ’όλα βασίζεται στην απλήρωτη οικιακή εργασία των γυναικών. Έχουν βαλθεί λοιπόν οι μισογύνηδες να μας το υπενθυμίσουν, αναρωτώμενοι μεγαλόφωνα για το αν αρκεί να είμαστε όμορφες γιατί αγχώθηκαν μην ξεχαστουμε με τα πολλά likes και κάψουμε το ψητό στο φούρνο.
Να τονίσουμε εδώ ότι ενώ οι άντρες μπορούν ανενόχλητοι να διοργανώνουν στο μυαλό τους φανταστικά καλλιστεία και να αξιολογούν τις γυναίκες ανάλογα με το πόσο καλύπτουν τις ανάγκες τους, και μόνο στην παραμικρή υποψία ότι οι γυναικες μπορούν να προτιμάνε ευκατάστατους άντρες παθαίνουν παράκρουση με τις π@@τ@νες. Με λίγα λόγια έχουν την ψευδαίσθηση οτι αυτοί μπορούν να επιλέγουν με τα δικά τους πατριαρχικα κριτήρια, αλλά οι γυναικες θα πρέπει να είναι πάντα διαθέσιμες σε όποιον της κάνει την τιμή.

Όταν τα Αγοράκια Παίζουν ενώ τα Κορίτσια Βοηθάνε με το Νοικοκυριό

oi kopeles na asholithoun me to noikokyrio

H κατασκευή της γυναίκας ως το υποκείμενο αυτό που είναι αποκλειστικα υπεύθυνο για το νοικοκυριό ξεκινά από πολύ  νωρίς, από την παιδική ήδη ηλικία όταν τα κοριτσάκια καλούνται να βοηθάνε την μαμά την ώρα που τα αγοράκια παίζουν. Εδώ γνωστός ψυχολόγος συμβουλεύει στην τηλεόραση τους γονείς κατά τη διάρκεια της κοινωνικής απομόνωσης να αφήνουν τα παιδιά να παίζουν ενώ ξεχωρίζει τα κορίτσια παρατηρώντας ότι αυτά μπορούν να αρχίσουν να βοηθάνε στις δουλειές του σπιτιού. Ετσι οι γυναίκες συνηθίζουν την εικόνα των ίδιων να πλένουν τα πιάτα ενώ οι άντρες αράζουν με αποτέλεσμα σε μεγαλύτερες ηλικίες να είναι αυτές που θα κάνουν τις περισσότερες δουλειές στο δικό τους νοικοκυριό ακομα και αν συγκατοικούν με έναν άντρα. Η εκπαίδευση τους από μικρές θα τις οδηγήσει στο να μην αμφισβητούν αυτή την αδικία.

 

Ο Γιώργος δε βλέπει κάτι λάθος με αυτό. Το θεωρεί έναν αποδεκτό καταμερισμό εργασίας. Ο καθένας τα δικά του, δηλαδή οι άντρες σπουδές και δουλειά, αποκτώντας γνώσεις, χρήματα και εξουσία, και οι γυναίκες στο σπίτι να τους υπηρετούν τσάμπα. Ο Γιώργος όπως πολλοί άντρες πήγε από το σπίτι της μάνας του στο δικό του σπίτι με την κοπέλα του και έτσι δεν χρειάστηκε ποτέ να μάθει να φροντίζει τον εαυτό του, θα το κάνει πάντα μια γυναίκα γι αυτόν. Δεν θεωρεί ότι το νοικοκυριό είναι μια βασική ανθρώπινη δεξιότητα, θα είναι μονο αν μείνει μόνος του, στην οποία περίπτωση το πιθανότερο είναι να πνιγεί στην βρόμα μέχρι να βρει την επόμενη γυναικα που θα καθαρίζει γι αυτόν –ίσως μάλιστα να βιαστεί να την βρεί επειδή το έλειψαν τα φρεσκοπλυμένα σεντόνια και το σπιτικό φαγητό.

 

Κι ακόμα και αν η γυναικα του σπουδαζει και δουλεύει κι η ίδια, η δική του ανικανότητα και απροθυμία θα την οδηγούν στο να αναλαμβάνει εκείνη τις δουλειές ή εναλλακτικά να του αναθέτει κάθε μερα εργασίες και να τον εκπαιδεύει σε βασικές δουλειές ξοδεύοντας πάλι τον δικό της χρόνο και την δική της υπομονή και συχνά να καταλήγει στο «άστο, θα το κάνω εγώ». Και κάπως έτσι οι γυναικες καταλήγουν να έχουν λιγότερο χρόνο για τον εαυτό τους προς όφελος των αντρών που μπορούν να αφιερώνουν αυτή την περίσσια χρόνου στην δική τους δουλειά, χτίζοντας την δική τους καριέρα και την δική τους περιουσία.

Η Ελληνική Οικογένεια και Νοσταλγία του Παρελθόντος

67207388_2517354608295831_8397927550751342592_n

Όλοι αυτοί που σκάνε σε αυτή τη σελίδα να εκθεσουν τις ρατσιστικές και μισογυνικές τους απόψεις και να υποστηρίξουν το χυδαίο χιουμορ με το οποίο γελανε εις βάρος καταπιεσμένων και μετά εκπλήσσονται που δεν τους μιλάμε ευγενικά ή που είμαστε θυμωμέν@ είναι οι ίδιοι που τους ενοχλούν οι χοντρές γιατί τους χαλάνε την αισθητική, δεν θέλουν τοξικομανείς, άστεγους και μετανάστες στις γειτονίες τους γιατί τους βρομίζουν τις πλατείες, ψήφισαν Κούλη γιατί θέλουν το πολιτικό τους σενιαρισμένο, με γραβάτα και ακριβά κοστούμια, όχι κανέναν λέτσο.

Είναι συχνά οι ίδιοι που νοσταλγούν την «ελληνική οικογένεια» με το σπιτικό φαί που έφτιαξε η γυναίκα νοικοκυρά και την πειθαρχία να τρώνε όλοι μαζί οταν γυρίζει ο άντρας του σπιτιού με την γραβάτα και όχι όταν πεινάνε γιατί στο κάτω κάτω αυτή ειναι και η μόνη τους κοινή οικογενειακή δραστηριότητα. Η πολύτεκνη ελληνική οικογένεια γιατί μοναδικό στόχο είχε ούτως ή αλλως μόνο την τεκνοποίηση για την δόξα του έθνους.

Συντηρητικός είναι αυτός που δεν τον ενδιαφέρει να πνίγονται μετανάστες στο Αιγαίο ούτε να βιάζονται γυναίκες, αρκεί να τρώει σε ένα καθαρό τραπεζομάντηλο το γιουβέτσι που του μαγείρεψε και του σερβίρει η οικιακή του σκλάβα και τα παιδιά του να κάθονται σούζα μπροστά του -δεν χρειάζονται να τον αγαπάνε, αρκεί να μην τσιμπάνε καμία τηγανητή πατάτα από λιγούρα πριν κάτσουν όλοι στο τραπέζι όπου θα τους υπηρετήσει η γυναικα.

Άδεια κουφάρια που τους ενδιαφέρουν μόνο οι τύποι και το φαίνεσθαι, νοικοκυραίοι που θέλουν απλά όλα να φαίνονται καθαρά και τακτοποιημένα ακόμα και όταν οι ανθρώπινες ζωές και η ανθρώπινη δυστυχία (συχνά η δική τους) κρύβονται κάτω από το χαλάκι. Golden Age thinking και νοσταλγί του παρελθόντος για «Παραδοσιακές αξίες», δηλαδή μόνο επιφάνεια χωρίς καμία ουσία, φόρμα χωρίς περιεχόμενο. Καθωσπρεπισμός, μικροαστιστισμός και savoir vivre, αυτά είναι τα ιδανικά τους,γι αυτό σοκάρονται όταν τους αποκαλούμε αυτό που είναι: ανθρώπινα απορρίμματα σε μια γυαλιστερή σακούλα σκουπιδιών, από αυτές με το άρωμα φρεσκάδας.

Όμορφη Μέσα και Έξω

plaisio

Ένα βραβείο πρωτοτυπίας και δημιουργικότητας στη διαφήμιση του Πλαισίου που απευθυνόμενη στο γυναικείο κοινό χρησιμοποιεί το κλισέ της ομορφιάς «μέσα και έξω» μόνο που -PLOT TWIST- το μέσα αναφέρεται στην καθαριότητα του σπιτιού, όχι σε καμία «πνευματική καλλιέργεια» όπως θα έκανε κανένας γραφικός για να πουλήσει κανέναν βιβλίο.

Οι επιταγές της πατριαρχίας προς την σύγχρονη θηλυκότητα είναι η «άψογη εμφάνιση» και η οικιακή εργασία και εδώ πλασάρωνται και τα δύο ως «ομορφιά». Η γυναίκα που δεν έχει τα χρήματα, τον χρόνο και την ενέργεια για να επιτελέσει τις υποχρεώσεις της ταυτίζεται εδώ με την «ασχήμια» για έξτρα ψυχολογική πίεση στην κουρασμένη εργαζόμενη γυναικά ή/και νοικοκυρά. Η διαφημίσεις με λίγα λόγια μας negάρουν αποκαλώντας μας έμμεσα άσχημες (ή αποτυχημέν@ς, ή βαρετ@ς κ.ο.κ.) και μετά περιμένουν να κάνουμε την «ελύθερη» επιλογή να ανταποκριθούμε ή όχι στο κάλεσμά τους.

Η αγορά με τη σειρά της επινοεί νέα «οπλα» για την επιτέλεση της θηλυκότητας και μετά τα προωθεί στις γυναίκες αναπαράγοντας την ιδέα ότι αυτά είναι «γυναικείες» δουλειές. Οι διαφημίσεις έτσι δεν είναι μια απλή αυθόρμητη ανταπόκριση στις δικές μας προυπάρχουσες ανάγκες αλλά έχουν ενεργό ρόλο στην διαμόρφωση της υποκειμενικότητάς μας υπαγορεύοντας ποιες θα έπρεπε να είναι οι επιθυμίες μας.

Αυτά που Κοροιδεύαμε στις Παλιές Ταινίες με την Βασιλειάδου

δημαρχίνες

Για να εμπεδώσουμε ότι άλλο ίσα δικαιώματα και άλλο ίσες ευκαιρίες, σε κάτι τέτοια σχόλια φαίνεται ξεκάθαρα ο λόγος που παρόλο που οι γυναίκες έχουν κατακτήσει το δικαίωμα του εκλέγεσθαι δεν έχουν καταφέρει να εκλέγονται σε ίσα ποσοστά με τους άντρες. Το ποσοστό παραμένει πολύ χαμηλό ακριβώς επειδη η κυρίαρχη αντίληψη θέλει τις γυναίκες νοικοκυρές και μακριά από το δημόσιο χώρο, ο οποίος θεωρείται οτι ανήκει φυσικά στους άντρες.

Οι γυναίκες πολιτικοί κρίνονται με εντελώς διαφορετικά κριτήρια από τους άντρες πολιτικούς, επομένως κινούνται σε ένα ιδιαιτέρως εχθρικό περιβάλλον με αποτέλεσμα τα αντικειμενικά τους προσόντα να μην είναι ποτέ αρκετά. Καθώς η εκλογή τους βασίζεται στις κυρίαρχες αντιλήψεις του μέσου ψηφοφόρου, συνεχίζουν πάντα να κρίνονται από το εκλογικό σώμα πρώτα απ’όλα ως γυναίκες οι οποίες για να αποδείξουν την αξία τους πρέπει να μπορούν «να βαλουν σε σειρά το σπίτι τους» – να κάνουν δηλαδή ΚΑΙ την δουλειά των αντρών στο σπίτι όσο αυτοί ασκούν πολιτική εξουσία αφήνοντας νοικοκυριό και παιδιά στην πλάτη των συζύγων τους. Και φυσικά, διαβάζοντας τέτοια σχόλια είναι αρκετό για να αποθαρρύνει πολλές γυναίκες ακόμα και από την σκέψη να ασχοληθούν με την πολιτική καθώς δεν έχουν όλες το ίδιο απόθεμα ενέργειας να παλεύουν με αυτό το είδος σεξισμού ενώ ταυτόχρονα οι αντιλήψεις αυτές συνεχίζουν από μικρή ηλικία να διαμορφώνουν τις φιλοδοξίες και την αυτοεικόνα τους.

Για άλλη μια φορά φαίνεται το πώς ο έμφυλος καταμερισμός εργασίας δεν βασίζεται σε ρόλους διαφορετικούς αλλά ισότιμους. Αντιθέτως οι γυναίκες αποκλείονται συστηματικά από θέσεις εξουσίας και θα πρέπει να αρκούνται στην περιορισμένη επιρροή τους εντος σπιτιού την ίδια ώρα που οι άντρες στην πολιτική αρένα θα παίρνουν αποφάσεις εκ μέρους τους.

Γενική Καθαριότητα και Δεξιά Πατσαβούρα

ΚΟΥΝΕΒΑ.png

Πολιτικό σχόλιο που καταφέρνει να συμπυκνώσει μισογυνισμό, ρατσισμο και ταξική υποτίμηση σε μία μόνο πρόταση. Οι συνδηλώσεις της οικιακής εργασίας, ως ταυτισμένης με τις γυναίκες, τις μετανάστριες, τις φτωχές, χρησιμποιούνται εδώ με σκοπό να μειώσουν την πολιτική αντίπαλο, ως ένα έμμεσο «πίσω στην κουζίνα» σου που αναμένεται να βάλει τις γυναίκες στη θέση τους υποδεικνύοντάς τους οτι φυσικός τους χώρος είναι το σπιτι, ενώ ο δημόσιος χώρος αποτελεί πεδίο των αντρών.

Οι αντιφεμινίστριες γυνάικες λοιπό, οι οποίες διατυπμπανίζουν οτι αυτές αγαπούν να μένουν σπίτι φροντίζοντας τα παιδιά τους και άρα δεν έχουν πρόβλημα με τον έμφυλο καταμερισμό εργασίας, ας έχουν υπόψη τους οτι το πρόβλημα των φεμινιστριών δεν είναι η οικιακή εργασία καθαυτή αλλά το γεγονός οτι αυτή θεωρούταν ανέκαθεν ιεραρχικά κατώτερη με τρόπο που να μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως προσβολή, ακρίβως όπως βλέπουμε σε αυτό το σχόλιο.

Ο Αντι-Φεμινισμός και ο Μύθος της Χαρωπής Νοικοκυράς

ladyism1.png

O συντηρητισμός βασιζόταν ανέκαθεν σε μία εξιδανίκευση του παρελθόντος με την ταυτόχρονη διάδοση ενός ηθικού πανικού για το τι η πρόοδος μπορεί να φέρει. Ο αντιφεμινισμός επικαλείται ένα φανταστικό παρελθόν που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αλλά σε μια πλαστή ρομαντικοποίση του, όπου οι γυναίκες ήταν πραγματικά ευτυχισμένες εκτελώντας το ρόλο της μητέρας και νοικοκυράς που τους προόριζε η πατριαρχία. Η επίκληση αυτή γίνεται με την χρήση εικόνων χαρούμενων νοικοκυρών που κρατάνε ψητά φούρνου ή κέικ και στυλάτων γυναικών και ανδρών σε στάσεις πραγματικού «gentleman» όπου βοηθάνε τις γυναίκες να φορέσουν το παλτό τους ή να βγουν από το αμάξι – γιατί όλες ξέρουμε ότι η δυσκολία του να φορέσουμε μόνες μας το παλτό μας ή να ανοίξουμε την πόρτα του αυτοκινήτου έχει αναδειχθεί μετά την επέλαση του φεμινισμού στην μάστιγα που πλήττει αλύπητα τις γυναίκες.

Στην πραγματικότητα, όπως δείχνει και η Betty Friedan στο βιβλίο της «The Feminine Mystique»*, οι γυναίκες καθόλου ευτυχισμένες δεν ένιωθαν τη δεκαετία του ’50 εγκλωβισμένες στον ρόλο της νοικοκυράς και την εικόνα της τέλειας συζύγου και μητέρας που προωθούσαν τα Media και προέβαλαν γυναικεία περιοδικά -γραμμένα από άντρες. Η ψυχολόγος Betty Friedan διεξάγοντας έρευνα και συνεντεύξεις με γυναίκες της εποχής της, κυρίως νοικοκυρές των προαστίων, περιγράφει το λεγόμενο «πρόβλημα χωρίς όνομα», δηλαδή το διαδεδομένο αίσθημα δυστυχίας και ανικανοποίητου που έπληττε σύγχρονες της γυναίκες που έχοντας απορρίψει την ιδέα της καριέρας ζούσαν ως νοικοκυρές απολαμβάνοντας μια αξιοζήλευτη υλική άνεση.

Αυτό φυσικά δε σημαίνει ότι καμία γυναίκα δε μπορεί να ευτυχίσει στο ρόλο αυτό, παρά ότι η πίεση των γυναικών να συμμορφωθούν εγκαταλείποντας φιλοδοξίες για σπουδές και καριέρα τις οδηγούσε σε ένα μονοπάτι όπου πολύ συχνά δεν ένιωθαν πλήρωση αλλά αντιθέτως υπέφεραν από ανία -κάτι που η Φρουδική ψυχολογία της εποχής φρόντιζε να παθολογικοποιήσει αναγκάζοντας τις γυναίκες να αντιμετωπίσουν αυτό το αίσθημά τους ως προσωπικό τους πρόβλημα.
Η εικόνα λοιπόν της χαρωπής νοικοκυράς προβάλλεται ως κάτι που θα ικανοποιούσε όλες τις γυναίκες και αντιπαραβάλλεται με εικόνες μεθυσμένων γυναικών σε πόζες που η ίδια η πατριαρχία κρίνει ως υποτιμητικές αποκρύπτοντας το γεγονός ότι οι εικόνες αυτές είναι ακριβώς μία επιλογή για τις γυναίκες, σε αντίθεση με τον ρόλο της συζύγου και νοικοκυράς που ήταν μάλλον μονόδρομος στην εποχή που νοσταλγούν οι αντιφεμινίστριες. Ταυτόχρονα δεν γίνεται καμία αναφορά στο γεγονός πως σε καμία εποχή τα μεθύσια και η «ξέφρενη» σεξουαλική ζωή των ανδρών δεν θεωρούταν υποτιμητική για τους ίδιους (αντιθέτως και τα δύο αποτελούν μέρος της επιτέλεσης μιας ηγεμονικής αρρενωπότητας) αλλά ούτε και τους εμπόδιζε από το να παντρευτούν. Αντιθέτως ήταν και είναι οι γυναίκες σε κάθε περίπτωση που θεωρείται ότι πρέπει να συμμορφώνεται στις αντρικές προσδοκίες με την ελπίδα ότι κάποιος από αυτούς θα τις κάνει γυναίκα τους.

Αυτό που οι γναίκες του ladyism και γενικότερα οι αντιφεμινίστριες προσπαθούν απεγνωσμένα να κάνουν είναι να ξανά χωρέσουν τις γυναίκες σε καλούπια εμποδίζοντάς τις να ξαναβρούν το δρόμο που θα κάνει τις ίδιες ευτυχισμένες -ίσως σε μια προσπάθεια να πείσουν τον εαυτό τους ότι οι ίδιες επέλεξαν το σωστό δρόμο.

*https://en.wikipedia.org/wiki/The_Feminine_Mystique