Ο Τζίμης Πανούσης Στεναχωριέται που οι Γυναίκες Καταγγέλουν τη Σεξουαλική Παρενόχληση

Ο Tζίμης Πανούσης στην πρόσφατη συνέντευξή του σκοράρει μισογυνισμό και ομοφοβία σε μόλις λίγες φράσεις εκθέτοντας όλη την προνομιάρα, την άγνοια και την κουτοπονηριά του.

Δύο τα σφάλματα στην σκέψη του (και αυτή του μέσου μισογυνικού σκουπιδιού): Σε πρώτη φάση μιλάει για σεξουαλική παρενόχληση από gay εργοδότες και θρησκευτικούς λειτουργούς -άντρες δηλαδή που είχαν κάποιο είδος εξουσίας σε σχέση με αυτόν. Αντί να χρησιμοποιήσει αυτά τα παραδείγματα για να στηλιτεύσει την υποκρισία της Εκκλησίας ή τον εργασιακό μεσαίωνα, που θα του έδινε και άφθονο υλικό για  την πρόζα του,  επιλέγει να ερμηνεύσει το γεγονός ότι δέχτηκε ο ίδιος σεξουαλική παρενόχληση που δεν κατήγγειλε σαν ένα παράδειγμα για το ότι και οι γυναίκες δεν πρέπει να μιλάνε. Με παρόμοιο τρόπο με αυτό της Μ. Βαμβουνάκη σε προηγούμενο πόστ*, το «κι εγώ παρενοχλήθηκα αλλά δεν μίλησα» χρησιμοποιείται ως επιχείρημα αποσιώπησης όσων τολμούν να μιλήσουν και επιπλέον ανυψώνει τους «συμπαθείς» καλλιτέχνες στο ρόλο του μάρτυρα που υπομένει τα δεινά με βουβή αξιοπρέπεια και πρέπει να αποτελεί το παράδειγμα προς μίμηση για όλους μας.

Σε δεύτερη φάση βλέπουμε να μιλάει για μουνοκρατορία σε έναν κόσμο που τόσο γυναίκες όσο και άντρες παρενοχλούνται πρωτίστως από άλλους άντρες. Πώς ακριβώς αυτό είναι μουνοκρατορία όταν οι άντρες είναι αυτοί που βρίσκονται στατιστικά τις περισσότερες φορές στη θέση του θύτη? Επειδή στατιστικά είναι και πιο πιθανό να παρενοχληθεί μια γυναίκα από έναν ετεροφυλόφιλο άντρα και άρα να μιλήσει γι αυτό? Ο Πανούσης βέβαια προσθέτει και γυναίκες στην εξίσωση («γηραιότερες» και «άσχημες» γιατί προφανώς στο μυαλό του δεν μπορείς να παρενοχληθείς από κάποι@ που θεωρείται ελκυστικ@) αυτό όμως δεν αλλάζει το γεγονός ότι ακόμα και αν όντως άντρες παρενοχλούνται από γυναίκες είναι οι άντρες που λόγω της εξουσίας που κατέχουν (ως εργοδότες, παραγωγοί, θρησκευτικοί λειτουργοί) είναι σε θέση ισχύος. Και η θέση ισχύος αποτελεί βασικό στοιχείο της σεξουαλικής παρενόχλησης.

Στη δεύτερη παράγραφο συνεχίζει να αναμασά κλισέ προσπαθώντας μάλιστα να οικειοποιηθεί την καταπίεση που βιώνουν οι gay και οι trans αναγορεύοντας τον εαυτό του σε «ομοφυλόφιλο που έγινε λεσβία», λες και η συστημική καταπίεση και η βία που δέχονται οι ομοφυλόφιλοι έχει να κάνει με την «θηλυκή πλευρά» που λέει ότι έχει ο κάθε μάτσο cis, straight άντρας. Στην συνέχεια εκφράζει την πλήρη άγνοιά του περί ομοφοβίας συγχέοντας τα ίσα νομικά δικαιώματα με την «μικροαστική» όπως λέει ανάγκη «έγκρισης» του «μπάτσου, του υπουργού, του παπά».

Ο Τζίμης ο Πανούσης είναι τόσο ηλίθιος και τόσο βυθισμένος στο προνόμιο του που τον προηγούμενο αιώνα θα πήγαινε στις σουφραζέτες και θα τους έλεγε ότι δεν καταλαβαίνει την μικροαστική τους ανάγκη να έχουν την έγκριση του κρατικού συστήματος ως πλήρη νομικά υποκείμενα ή θα έκραζε τον Martin Luther King  για αυτά τα βλακώδη γλυκανάλατα όνειρα που είχε για τα παιδάκια του.

Σε όλη αυτή την συνέντευξη το μόνο που καταφέρνει ο Τζιμάκος είναι να μας εκφράσει την ενόχλησή του,  που μια καταπιεσμένη ομάδα στην οποία ο ίδιος δεν ανήκει, σταματάει να παραμένει στην αφάνεια και διεκδικεί τα δικαιώματα της, το οποίο φυσικά ο ίδιος το ερμηνεύει σαν μια προσπάθεια να υφαρπάξουν εξουσία.

Ο Πανούσης δεν είναι ένας αναρχικός που αγωνίζεται κατά της εξουσίας, αλλά ένας αγχωμένος κυριούλης που στην προσπάθεια του να παραμείνει στην επικαιρότητα ως edgy κωμικός θα χαϊδέψει τα μισογυνικά αντανακλαστικά του κοινού του.

*https://naieisaimisogynis.com/2017/11/11/eswterikeymenos-misogynismos-kai-kanonikopoihsh-ths-seksoualikis-parenohlisis/

~Hürrfem Sultan

~Brittney Grinder

ΤΖΙΜΗΣ.jpeg

Advertisements

Οι Εσπαντρίγιες και η Σύγκρουση Αρρενωποτήτων

Lavlarous_2

Στο tweet αυτό εκτυλίσσεται μία σύγκρουση αρρενωποτήτων, μεταξύ του κυρίαρχου μοντέλου του μάτσο άντρα και του άντρα που δήθεν έχει εκθηλυνθεί αφού φοράει και ασχολείται με «γυναικεία» πράγματα -όπως η μόδα και οι εσπαντρίγιες. Στη διαμάχη αυτή η γυναίκα δεν αποτελεί παρά το τρόπαιο το οποίο θα δοθεί στον νικητή, ο οποίος εδώ υπονοείται ότι είναι ο «παραδοσιακός» άντρας ο οποίος θα διεκδικήσει την γυναίκα για τον εαυτό του κρίνοντας ότι ο άλλος δεν είναι «αρκετά άντρας» για να την κρατήσει. Η γυναίκα παρουσιάζεται έτσι χωρίς agency, ανήκοντας απλά στον δυνατότερο. Με τον τρόπο αυτό η πατριαρχία προσπαθεί να θέσει τα όρια μέσα στο οποία θα κινούνται οι άντρες και τα κριτήρια με τα οποία θα κρίνεται η αρρενωπότητά τους έτσι ώστε αυτοί να συμμορφώνονται διατηρώντας την ανωτερότητά τους προς τις γυναίκες, κάτι που η εσπαντριγια, ως unisex παπούτσι, φαίνεται προς στιγμήν να απειλεί.

~Hürrfem Sultan

Όταν το Pride Ενοχλεί και η Σεξουαλική Παρενόχληση όχι

19184119_10208553177497669_799094441_n

Όταν το τι κάνουν δύο (ή περισσότερα) άτομα του ίδου φύλου συναινετικά στο κρεβάτι τους ενοχλεί περισσότερο από το τι κάνει ένας άντρας σε μια γυναίκα παρά τη θέλησή της στο λεωφορείο και όταν το τρίπτυχο πατρίς-θρησκεία-οικογένεια χρησιμοποιείται για να αποσιωπήσει τις εμπειρίες των γυναικών, που άλλωστε καταπιέζονται στο πλαίσιο και των τριών συστημάτων.
Το ότι το Pride ενοχλεί και η σεξουαλική παρενόχληση όχι και τόσο, είναι δείγμα της ετεροσεξιστικής μας κοινωνίας όπου η τοξική αρρενωπότητα είναι προτιμότερη απο την ομοφυλοφιλία.

~Hürrfem Sultan

Ο Σκοπός του Pride

O Right to the Bone στα 15 του απέρριψε τον φεμινισμό γιατί διάβασε την «Αναταραχή Φύλου» της Judith Butler και είδε ότι η κοπέλα λέει βλακείες.

Στόχος του LGBTQI κινήματος δεν είναι να επιβάλλει την ομοκανονικότητα, δηλαδή την ιδέα ότι μόνο οι «σωστοί» gay, λεσβίες κτλ αξίζουν σεβασμό, μόνο αυτοί που τηρούν τα προσχήματα, ντύνονται σοβαρά, είναι μονογαμικοί, κρατούν στην αφάνεια την ερωτική τους ζωή και δεν προσβάλλουν την αισθητική της συντηρητικής κοινωνίας. Στόχος είναι να μάθει η κοινωνία να τους αποδέχεται και να τους σέβεται ακόμα και όταν είναι ένας «εσμός σεξομανών, γυναικωτών, αποχαλινωμένων σούργελων».

Το θέμα με λίγα λόγια δεν είναι να σεβόμαστε τα μέλη της LGBTQI κοινότητας όταν πληρούν τς προδιαγραφές που πάλι η ομοφοβική κοινωνία θα θέσει βάσει ομοφοβικών κριτηρίων. Αν γουστάρει ένας μουσάτος άντρας να φορέσει τακούνι και κραγιόν αυτό δεν τον κάνει λιγότερο άξιο σεβασμού και προστασίας απλά και μόνο επειδή χτυπάει άσχημα στο μάτι κάποιων σε σχέση με έναν ομοφυλόφιλο που φοράει κοστούμι. Αν πρέπει να συμμορφωθεί στα αισθητικά κριτήρια των ακολούθων του  Right to the Bone που δεν έχουν διαβάσει Judith Butler για να ανοίξει το μυαλό τους όπως το δικό του, δεν λέγεται ενσωμάτωση, λέγεται καταπίεση.

~Hürrfem Sultan
~Mihrimah

right to the bone.jpg

 

Pizza Pride

• Αν είχα μεγαλώσει θεωρώντας ότι το να μου τρέχουν τα σάλια μόλις μυρίζω πίτσα είναι κόντρα στη φύση
• Αν έπρεπε να υποστώ διακρίσεις στο σχολείο, τη δουλειά, το κρατικό σύστημα επειδή μου αρέσει η πίτσα
• Αν η οικογένειά μου ντρεπόταν επειδή μου αρέσει η πίτσα
• Αν προσπαθούσε να με κάνει να ντραπώ κι εγώ
• Αν οι σκηνές όπου κάποιος απολαμβάνει πίτσα λογοκρίνονταν στην τηλεόραση επειδή θεωρούνταν χυδαίες
• Αν η προτίμησή μου στην πίτσα ήταν κάτι που έπρεπε να κρύβω, να ψιθυρίζω για να μη με ακούν ή να αρνούμαι απλά και μόνο για να αποφύγω ανείπωτους εξευτελισμούς
• Αν η σωματική μου ακεραιότητα είχε ποτέ κινδυνεύσει επειδή μου αρέσει η πίτσα

Τότε ναι, θα δήλωνα ΠΕΡΗΦΑΝΗ που μου αρέσει η πίτσα σε πείσμα όσων με στραβοκοιτούσαν, με στιγμάτιζαν, με απειλούσαν. Μέχρι να συμβεί κάτι από τα παραπάνω απλά σταματήστε να κάνετε πανηλίθιες παρομοιώσεις γιατί αυτογελοιοποιείστε κι άλλο.

~Hürrfem Sultan

ellie

Περηφάνεια και Προκατάληψη

Kάθε χρόνο πριν το Pride  η ίδια ιστορία. Γιατί θέλετε να ξεχωρίζετε? Γιατί θέλετε εδική μεταχείριση. Μήπως βάζετε τον εαυτό σας ΠΑΝΩ από τους ετεροφυλόφιλους που δεν διεκδικούν τέτοιες γιορτές? Παρόμοια επιχειρήματα με αυτά που  αρθρώνουν κατά του φεμινισμού δηλαδή τα ίδια άτομα -«μα είμαστε όλοι άνθρωποι, γιατί χωρίζεστε σε γυναίκες και άντρες, μήπως θεωρείτε ότι είστε καλύτεροι από τους άντρες»?

Η λογική πίσω από τέτοιες θέσεις φαίνεται μέσα στο ίδιο το ποστ. Τα μέλη της LGBTQI κοινότητας θα έπρεπε να αρκούνται με το να μην τους κράζουν. Όχι να διεκδικούν την ίδια ορατότητα με τους ετεροφυλόφιλους, που μπορούν να εκδηλώνουν την σεξουαλικότητά τους 12 μήνες το χρόνο. Θα έπρεπε να αρκούνται στο να τους ανέχονται. Και πολύ τους ήταν αυτό. Γιατί τώρα θέλουν να ξεχωρίζουν? Ωραία δεν ήταν τότε που κρύβονταν? Μια χαρά δεν ήταν το -στην καλύτερη περίπτωση- Don’t ask, don’t tell?

H απάντηση είναι πως τα LGBTQI άτομα επιδιώκουν να κρύβονται και να μην ξεχωρίζουν για να αποφύγουν όχι μόνο το κράξιμο αλλά και κάθε μορφή βίας και διακρίσεων που αντιμετώπιζαν και αντιμετωπίζουν ακόμα φυσικά. Η ΠΕΡΗΦΆΝΙΑ είναι η απάντηση σε όλη αυτή την ντροπή που τους επιβλήθηκε για αιώνες.

Όσο οι LGBTQI εκλαμβάνονται ως «ενοχλητικοί και πρηξαρχίδες» απλά επειδή εκφράζονται ελεύθερα, τόσο το Pride θα έχει λόγο ύπαρξης.

~Hürrfem Sultan

homofobia

 

Ένας Φυσιολογικός με Ραγισμένη Καρδιά

Φτάσαμε σε αυτή την άθλια εποχή που άντρες θεωρούν πως δεν είναι ομοφοβικοί την ίδια ώρα που δηλώνουν ότι οι γκέι είναι «ενάντια στην φύση» και νομίζoυν πως είναι καλά παιδιά την ίδια ώρα που αποκαλούν τις γυναίκες πο@τάνες. Ναι, δεν αξίζεις περισσότερη αγάπη επειδή είσαι ετεροφυλόφιλος -ιδίως αν είσαι σκατόψυχος.

~Hürrfem Sultan

photo 12.5.2017