Μην Είσαι Παρτόλα, Γαμάς την Ψυχή των Σεξιστών!

%ce%b8%ce%b5%cf%83%cf%83%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%bd

Εδώ βλέπουμε έναν άντρα που εξηγεί γιατί δε μπορεί να κοιτάξει την προσωπικότητα μιας γυναίκας πέρα από το ότι της αρέσουν τα ναρκωτικά ή το σεξ με διαφορετικούς άντρες συγκρίνοντας τα με την δολοφονία. Αυτό δεν είναι τυχαίο καθώς η κριτική που κάνει οι κοινωνίες στη γυναικεία σεξουαλικότητα υπονοεί ότι αυτή ειναι επιβλαβής για το σύνολο, λες και εξαρτάται η ζωή τους απο το τι κάνουμε στο κρεβάτι μας.

Η εξήγηση του περιλμβάνει ένα μίγμα βιολογικών και συναισθηματικών λόγων συνοψίζοντας τη γενικότερη ρητορική που επικρατεί.
Από τη μία, η επίκληση στην υποτιθέμενη βιολογία κρύβει μία αντίφαση της βιολογίας. Αφενός, εδώ σκοπός της ανθρώπινής ύπαρξης θεωρείται αυθαίρετα η μέγιστη αναπαραγωγή, κάτι που θυμίζει περισσότερο θρησκευτική σκέψη παρά βιολογία (κατά το «αυξάνεστε και πληθύνεστε» -που είπε ο Θεός στον Νώε όταν το ανθρώπινο γένος κινδύνευε με εξαφάνιση, όχι όταν είχε πρόβλημα υπερπληθυσμού). Αφετέρου, οι ίδιοι που λένε ότι σκοπός του άντρα είναι να γονιμοποιήσει όσο περισσότερα ωάρια γίνεται, θα υποστηρίζουν ότι οι γυναίκες βρίσκονται σε υποδεέστερη θέση ακριβώς επειδή έχουν ανάγκη έναν άντρα για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους αλλιώς δε θα επιβιώσουν. Επομένως, η γονιμοποίηση των ωαριων από μόνη της δεν έχει νόημα χωρίς τον ιερό θεσμό της πατριαρχικής οικογένειας, έτσι δεν είναι?

Από την άλλη, ο εξομολογούμενος γίνεται για λίγο ευάλωτος και εκφράζει τις ανασφάλειές του και σε αυτό το σημείο θα πρέπει να τον λυπηθούμε (not) που δεν νιώθει αρκετά ξεχωριστός όταν μία γυναίκα δεν περίμενε αυτόν όλη της τη ζωή. Ο σεξισμός εδώ βρίσκεται στα double standards: μια γυναίκα είναι γελοία να νιώθει έτσι αν ένας άντρας έχει πάει με πολλές, αντίθέτως θα πρέπει να νιώθει περήφανη που είναι με έναν «έμπειρο» σύντροφο. Ενας άντρα αξίζει να νιώθει τη μοναδικότητά του μέσα από το πόσα άλλα αντρικά μόρια έχουμε δεί.

~Hürrfem Sultan

Advertisements

Τεστοστερόνη και Βιολογικοποίηση

 

vice

Ένα αρθρο το οποίο αναφέρεται σε έρευνες κοινωνιολόγων -οι οποίοι τονίζουν ρητά ότι η αντρική επιθετικότητα ΔΕΝ οφείλεται σε κάποιον βιολογικό παράγοντα αλλά σε κοινωνικές παραμέτρους- δημοσιεύεται στη σελίδα του faceboοk με τον τίτλο «καταραμένοι τεστοστερόνη». Η εμμονή αυτή της κοινωνίας να αποδίδει την αντρική επιθετικότητα στις ορμόνες και σε κάποια υποτιθέμενα γονιδιακά χαρακτηριστικά αντί την κοινωνικοποίησή τους δυστυχώς καταλήγει και στην φυσικοποίηση της ανδρικής βίας η οποία παρουσιάζεται ως κάτι φυσικό και αναπόφευκτο. Όταν δεχόμαστε την αντρική βία ως κάτι που πηγάζει από τη φύση τους, τότε αναγκαστικά το βαρος θα πέφτει στην προστασία των γυναικών από αυτούς και όχι στις δομικές αλλαγές που μπορούν να γίνουν στην κοινωνία ώστε η έμφυλη βία να εξαλειφθεί.

~Hürrfem Sultan

ΥΓ: ολόκληρο το άρθρο εδώ: http://www.vice.com/…/pos-i-erotiki-apogoiteusi-kanei-tous-

H Μυική Δύναμη ως Ανωτερότητα

τα φύλα δεν είναι ίσα γιατί οι άντρες είναι πιο δυνατοί απο τις γυναίκες. Κλασική μισογυνκή αξία.
Δύο πράγματα γι αυτό:

Πρώτον, δεν είναι όλοι οι άντρες πιο δυνατοί από όλες τις γυναίκες. Το να λες ότι «γενικά» οι άντρες είναι πιο δυνατοί από τις γυναίκες δεν λέει κάτι γιατί σημαίνει ότι μια πάρα πολύ δυνατή γυναίκα θα ήταν ανώτερη από όλους τους άντρες (για να μην αναφερθώ καν στις τρανς γυναίκες).Τι θα σήμαινει αυτό για την ιεραρχία των φύλων? Είναι το ίδιο όταν έρχονται και με ρωτάνε «ωραία όλα αυτά αλλά θα έλεγες σε μία γυναίκα ή σε έναν αντρα να σου κουβαλήσει τον καναπέ?». Θα έλεγα σε όποιον είναι πιο δυνατός. Στη μάνα μου αντί για τον παππού μου, στην ξαδέλφη μου αντί για τον 15χρονο γείτονά μου,θα τον κουβαλούσα μόνη μου αντί κάποιου άνδρα με κινητικά προβλήματα κ.ο.κ. Το φύλο από μόνο του δεν λέει τίποτα, απλά έχουμε συνηθίσει όταν σκεφτόμαστε την αφηρημένη έννοια «άντρας» να σκεφτόμαστε εναν ΕΥΡΩΣΤΟ άντρα -λες και δεν υπάρχουν αδύναμοι άντρες.

Δεύτερον, ακομα και όλοι οι άντρες ήταν οντως πάντα δυνατότεροι από όλες τις γυναίκες, γιατί αυτό θα πρέπει να σημαίνει ότι είναι ανώτεροι? Θα ήταν ένα εντελώς αυθαίρετο κριτήριο. Είναι μόνο μέσω της κοινωνικής νοηματοδότησης της μυικής δύναμης ως κάτι ανώτερο που κάνει την ιεραρχία να φαντάζει φυσική. Η δύναμη από μόνη της δεν εξυπηρετεί σε πολλά -πέρα ας πούμε από τις χειωνακτικές εργασίες που αν το σκεφτούμε δεν είναι ακριβώς αυτές που σε προωθούν στην κοινωνική ιεραρχία. Άρα γατί η μυική δύναμη σημαίνει ανωτερότητα μόνο στην περίπτωση του φύλου? Τι νόημα εχει να μιλάμε για τη δύναμη ως κριτήριο ανωτερότητας περα απο το οτι υπονοέι «μπορώ να σε πλακώσω στο ξύλο άρα είμαι ανώτερος» -το οποίο είναι η πιο κυριολεκτική μορφή φασισμού. Δε θα λέγαμε το ιδιο εύκολα πως τα μελη της φυλής Α είναι πιο δυνατά απο τα μέλης της φυλής Β άρα η φυλή Α είναι ανώτερη. Αυτό θα ήταν ρατσσμός. Αν και αυτό ακριβώς συνέβη κατά την αποικιοκρατία, αντικαθιστώντας την μυική δύναμη με τον τεχνολογικό εξοπλισμό και φυσικοποιώντας πάλι την ιεραρχία -άλλη μία κυριολεκτική μορφή φασισμού.

Είναι ο τρόπος που νοηματοδοτούνται οι έμφυλες δαφορές που παράγει της ανισότητες, αποδίδοντας πάντα ιεραρχικά ανώτερη αξία στα θεωρούμενα ως «ανδρικά» χαρακτηριστικά. Κάθε αναφορά στην «φύση» αγνοεί πως και αυτή κατασκευάζεται κοινωνικά μέσω των ερμηνειών που δίνουμε εμείς οι άνθρωποι στα «φυσικά δεδομένα».

~Χιουρφέμ Σουλτάν

lazaridis

Καθημερινός Σεξισμός

Ο σχολιαστής παρά το εξεζητημένο ύφος του αδυνατεί να αντιληφθεί την κυκλικότητα του επιχειρήματός του: οι γυναίκες είναι «από τη φύση» τους τρυφερές και αδύναμες -μόνο που αν ξεφύγουν από τους ρόλους αυτούς θα πρεπει «να μάθουν να κλωσάν τα αυγά τους». Αρα μάλλον δεν είναι από τη φύση τους έτσι, η συμπεριφορά τους ειναι κοινωνικά μαθημένη -εξού και ο διαχωρισμός του βιολογικού απο το κοινωνικό φυλο.

PAPAZIKOS