Ο Φεμινιστής Σύμμαχος του Schrödinger

30007707_238957893340010_1552455934_n

Ο Φεμινιστής Σύμμαχος του Schroedinger: Aυτός που είναι ταυτόχρονα ομοφυλόφιλος αλλά το παίζει και φεμινιστής για να πηδήξει καμία φεμινίστρια.
 
Στο μήνυμα αυτό που έλαβε follower της σελίδας ο μισογύνης αποστολέας προσπαθεί όχι μόνο να απειλήσει τον παραλήπτη αλλά και να τον μειώσει στη βάση των σταθερών κλισέ σύμφωνα με τα οποία οι φιλικά προσκείμενοι προς τον φεμινισμό άντρες είτε υποκρίνονται και κατά βάθος είναι κι αυτοί μισογύνηδες είτε… απλά δεν είναι «πραγματικοί» άντρες. Με τον τρόπο αυτό οι αντιφεμινιστές διατηρούν την γνωστική τους ασυμφωνία που απειλείται από την ύπαρξη αντρών στον φεμινισμό καθώς έτσι δεν μπορούν να τον ανάγουν σε μία υστερία που καταβάλει μόνο τις γυναίκες -και κυρίως τις χοντρές/αγάμητες/λεσβίες.
 
~HürrFem Sulta
Advertisements

Η Θεωρία της Εξέλιξης Δεν Είναι Αυτό που Νομίζεις

29177134_353984431785229_6371155135426461696_o.png

Οι γυναίκες είναι κι αυτές άνθρωποι, απλά λιγότερο εξελιγμένοι. Είναι άνθρωποι β’ κατηγορίας, που υπάρχουν ως συμπλήρωμα στη βασική κατηγορία, την οποία αποτελούν οι άντρες. Δείτε το σαν ένα extension στο chrome -δουλεύει και χωρίς αυτό, αλλά οκ, έχει κι αυτό τη χρησιμότητά του.

Με την έλευση του Διαφωτισμού η Επιστήμη ήρθε να αντικαταστήσει τη θρησκευτική αντίληψη ως το ιδεολογικό υπόβαθρο που δικαιολογεί και ταυτόχρονα επιβάλλει στη γυναίκα το ρόλο της ως «βοηθού» του άντρα, η οποία φτιάχτηκε μετά από αυτόν για να του κάνει λίγη παρέα -και κάνα παιδί. Η Επιστήμη πήρε το ρόλο που είχε πριν η θρησκεία, αφήνοντας τις κοινωνικές δομές σχεδόν αμετάβλητες. Επιπλέον, ενώ η καταπίεση των γυναικών είχε ως αποτέλεσμα να μη διαπρέπουν στους τομείς που οι άντρες θεωρούν σημαντικούς, αυτή τους η »αποτυχία» χρησιμοποιήθηκε ως ένδειξη της κατωτερότητα τους μέσα από το είδος της κυκλικής λογικής που χρησιμοποιεί συχνά η πατριαρχία.

Η ιδέα του «πιό εξελιγμένου» -που τη συναντάμε συχνά και στον φυλετικό ρατσισμό- είναι ένα πολύ διαδεδομένο discourse, βασισμένο στην εξελικτική θεωρία. Ή μάλλον βασισμένο σε μία λανθασμένη κατανόησή της. Βλέπετε, στην εξελικτική θεωρία δεν υπάρχει περισσότερο και λιγότερο εξελιγμένος. Κάθε είδος προσαρμόζεται στο εκάστοτε φυσικό του περιβάλλον. Το να έχεις λέπια δεν είναι περισσότερη ή λιγότερη εξέλιξη. Είναι μία γονιδιακή μετάλλαξη που σε βοηθάει να επιβιώσεις στο νερό, όταν αυτό είναι το περιβάλλον σου. Το λευκό δέρμα δεν είναι περισσότερη ή λιγότερη εξέλιξη. Είναι η γονιδιακή μετάλλαξη που ταιριάζει σε περιβάλλοντα στα οποία οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν λιγότερη έκθεση στον ήλιο. Δεν υπάρχουν σε αυτό το πλαίσιο λιγότερο ή περισσότερο εξελιγμένα είδη ή φυλές. Η θεωρία του Δαρβίνου δε μιλάει για επιβίωση του »ισχυρότερου» ή του «καλύτερου», μιλάει για επιβίωση του καλύτερα προσαρμοσμένου (survival of the fittest).

Επιπλέον, το κυνήγι στα ανθρώπινα όντα έχει να κάνει περισσότερο με το πώς είναι οργανωμένες οι κοινωνίες, παρά με κάποιο φυσικό ένστικτο. Δεν υπάρχει κάτι στις γυναίκες που να τις εμποδίζει να κυνηγήσουν. Το κυνήγι βασίζεται σε εργαλεία που εφηύρε ο άνθρωπος και στη συλλογική προσπάθεια, κι όχι στη φυσική δύναμη ή το «ένστικτο». Αν ήταν θέμα φυσικής/σωματικής δύναμης, οι γεροδεμένες γυναίκες θα επιτρεπόταν να κυνηγήσουν στη θέση των πιο αδύναμων αντρών. Οι άντρες κυνηγούσαν όχι επειδή είχαν καλύτερα ή καταλληλότερα ένστικτα, αλλά εξαιτίας του έμφυλου καταμερισμού εργασίας. Ο μύθος του ανθρώπου -ή μάλλον άντρα- κυνηγού με το δολοφονικό ένστικτο δεν είναι παρά μιά θεωρία που αμφισβητείται από τη σύγχρονή ανθρωπολογία.

Επιπλέον, δεν υπάρχει κάτι στο κυνήγι που να το κάνει πιο σημαντικό από τις »γυναικείες» εργασίες. Οι γυναίκες ως τροφοσυλλέκτες ήταν εξίσου σημαντική πηγή τροφής της ομάδας. Η αξιολόγηση του κυνηγιού ως «ανώτερου» από τη γυναικεία εργασία οφείλεται ακριβώς στο γεγονός ότι το επιτελούσαν οι άντρες. Και ό,τι κάνουν οι άντρες θεωρείται πάντα ανώτερο και καλύτερο *εξαιτίας* της πατριαρχίας -και όχι το αντίστροφο, δεν έχουμε δηλαδή πατριαρχία επειδή ό,τι κάνουν οι άντρες είναι καλύτερο και ανώτερο.

Φυσικά, από τότε που οι άνθρωποι έγιναν γεωργοί και κτηνοτρόφοι, η αξία του κυνηγιού σχεδόν εξαφανίστηκε στις περισσότερες ανθρώπινες κοινωνίες. Επομένως, η επίκληση της «εξέλιξης» ενώ το ίδιο το ανθρώπινο περιβάλλον έχει πιά αλλάξει (και ενώ συνεχίζει να αλλάζει), δεν είναι παρά μιά τεράστια ανοησία, μιά δικαιολόγηση της πατριαρχίας στο όνομα κάποιων υποτιθέμενων «ενστίκτων», τα οποία, στα πλαίσια της παρούσας μορφής που έχει πλέον η ανθρώπινη κοινωνία, δεν θα είχαν ούτως η άλλως καμία χρησιμότητα. Δεν είναι το ένστικτο του κυνηγιού που κάνει κάποιον καλύτερο ηγέτη ή πολιτικό, είναι η ικανότητά του να αξιολογεί καταστάσεις με πολλαπλές παραμέτρους και να δρα αναλόγως. Αυτή δεν είναι ικανότητα που χωράει σε ένα γονίδιο -και σίγουρα όχι σε ένα γονίδιο που υπάρχει (και καλά) μόνο στο χρωμόσωμα Y ή στο περίπου 0.3% των γονιδιακών διαφορών των φύλων.

Όλα αυτά σημαίνουν πως η επίκληση της «εξέλιξης» δεν είναι παρά μία δικαιολογία που καλείται να κουκουλώσει την απλή πραγματικότητα: Πως όταν μία ομάδα ανθρώπων καταπιέζει μία άλλη, αυτό δε σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι η ομάδα των καταπιεστών είναι «ανώτερη», όσο κι αν θέλει να το πιστεύει.

~HurrFem Sultan

Πηγές:
https://www.unl.edu/rh…/courses/current/readings/sussman.pdf
https://harpers.org/arch…/…/06/shooting-down-man-the-hunter/
http://genetics.thetech.org/ask/ask38

Διεθνής Ημέρα Πατροναρίσματος Γυναικών

women-are-superior

H σημερινή μέρα, έχοντας άρρητα αναγορευθεί Διεθνής Μέρα Πατροναρίσματος των Γυναικών, προσφέρει ιδιαιτέρως γόνιμο έδαφος για τέτοιου είδους χαριτωμένα τσιτάτα που δήθεν εξαίρουν τις γυναίκες ενώ δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να τις χειραγωγούν. «Οι γυναίκες είναι χαζές που προσποιούνται ότι είναι ίσες με τους άντρες όταν στην πραγματικότητα είναι πολύ ανώτερες και πάντα ήταν» είπε κάποτε ένας άντρας κι εμείς αναμένεται να χασκογελάσουμε κάτι δεκαετίες μετά γιατί όντως, σαν την γυναικεία εξυπνάδα δεν έχει, amiriteladies? Τι τους θέλουμε τους φεμινισμούς και τις ιστορίες μωρέ, αφού ήμασταν ανέκαθεν εξυπνότερες και αφήνουμε τους άντρες να πιστεύουν το αντίθετο και να κάνουν όλη τη δουλειά -αν δεν είναι αυτό εξυπνάδα τότε τι είναι?

Ο συγγραφέας βέβαια διευκρίνισε λίγο καλύτερα τι εννοεί με την υποτιθέμενη «ανωτερότητα». Είναι να εξυπηρετεί τα αντρικά συμφέροντα προσφέροντας πολλαπλάσια από όσα της δίνονται ως μάνα, νοικοκυρά και σύζυγος που καλύπτει τις συναισθηματικές ανάγκες του άντρα της κάνοντας όλο το emotional labor. Η πατριαρχία ήταν ανέκαθεν καλή στο να μας παινεύει γι αυτή μας την χρησιμότητα στους άντρες με αυτόν τον συγκαταβατικό καλοπροαίρετο σεξισμό που μας κάνει να νιώθουμε οτι μας εκτιμούν ενώ στην πραγματικότητα απλά μας δείχνουν τη θέση μας.

~HurrFem Sultan

 

 

Οι Άντρες Είναι Απλά Πλάσματα και Τι Σημαίνει Αυτό για τις Γυναίκες

27939561_10160116860125438_560487900_n

Πολύ συχνά χρησιμοποιούν οι αντιφεμινιστές το επιχείρημα ότι στερεότυπα υπάρχουν για όλα τα φύλα και ότι δε θα πρέπει να παραπονιόμαστε για τα μισογυνικά κλισέ που παρουσιάζουν τις γυναίκες με έναν συγκεκριμένο τρόπο την ίδια ώρα που και οι άντρες παρουσιάζονται ως μονοδιάστατα πλάσματα που θέλουν μόνο σεξ, φαί, την ησυχία τους και καμιά μπύρα.

Τι μας λένε όμως στην ουσία αυτά τα στερεότυπα για τους άντρες? Καταρχάς πως οι ανάγκες τον αντρών είναι «απλές» σε αντίθεση των γυναικών που είναι μυστηριώδεις, ακατανόητες και αντικρουόμενες (οι γυναίκες δεν ξέρουν τι θέλουν, οι άντρες ξέρουν). Κι αφού είναι απλές δεν έχουμε καμία δικαιολογία όταν δεν καταφέρνουμε να τις ικανοποιήσουμε -σε αντίθεση με τους άντρες που παλεύουν να μας κάνουν ευτυχισμένες αλλά δεν τα καταφέρνουν γιατι women are crazy, amirite? Για να μας αγαπούν άλλωστε οφείλουμε να πετύχουμε την ικανοποίηση των αναγκών τους, αυτό το μήνυμα είναι ξεκάθαρο σε κάθε τέτοια γενίκευση.

Τι άλλο μας διδάσκουν αυτού του είδους οι ατάκες όπου οι άντρες έχουν ως επί το πλείστον υλικές ανάγκες, σε αντίθεση με αντίστοιχα stickers σύμφωνα με τα οποία οι γυναίκες έχουν ανάγκη ευγένεια, κατανόηση, ασφάλεια? Τα στερεότυπα αυτά προσφέρουν ένα γενικευμένο σενάριο της σωστής θηλυκότητας και αρρενωπότητας. Δεν περιγράφουν τόσο τις ανάγκες του κάθε φύλου, όσο μας μαθαίνουν τι είναι επιτρεπτό να ζητάει ο καθένας διαμορφώνοντας έτσι τις υποκειμενικότητές μας με έναν έμφυλο τρόπο. Μια γυναίκα δε μπορεί να θέλει μόνο φαί, σεξ και την ησυχία της, κάτι τέτοιο θα ήταν τερατώδες. Ένας άντρας δε μπορεί να ζητάει απλά ευγένεια, ασφάλεια, στοργή -αυτό θα τον έκανε φλώρο.

Τα στερεότυπα αυτά μαθαίνουν ότι η σωστή επιτέλεση της αρρενωπότητας περιστρέφεται γύρω από το σεξ και το φαί ενώ η σωστή επιτέλεση της θηλυκότητας οφείλει αυτά να τους τα προσφέρει αλλά και να φροντίζει να μην τους πολυπρήζει με τις δικές μας συναισθηματικές και λιγότερο ορθολογικές ανάγκες γιατί τότε δε θα μας αγαπάνε. Το να θέλει ένας άντρας την ησυχία του είναι στο DNA του -όπως είναι στο δικό μας να τους την χαλάμε με την ακατάπαυστη γκρίνια μας και την συναισθηματική μας εξάρτηση από αυτούς. Θα πρέπει να μάθουμε όμως να το βουλώνουμε και να τους αφήνουμε ήσυχους κι αυτό να το εκλαμβάνουμε ως αγάπη γιατί τι να κάνουμε έτσι είναι οι άντρες.

~Hürrfem Sultan

Όταν μια Γυναίκα Λεέι «Άσε με Ήσυχη»

27067589_343235869487816_4345169249847596017_n

Γιατί αυτή η αντίληψη βρίσκει τόση αποδοχή ανάμεσα στις γυναίκες? Γιατί ενδόμυχα ακόμα και ορισμένες φεμινίστριες θα συμφωνήσουν ακόμα και αν δε θέλουν να το παραδεχτούν? Γιατί όλες θα σκεφτούν εκείνες τις περιπτώσεις που ευχήθηκαν αυτός που γουστάρουν να είχε επιμείνει λίγο περισσότερο όταν αυτές πάνω στα νεύρα τους τον έδιωχναν και του έλεγαν να τις αφήσει ήσυχες. Ίσως να αναλογιστούν κι εκείνες τις περιπτώσεις που ευχήθηκαν εκείνος ο κούκλος να είχε επιμείνει λίγο παραπάνω αλλά δεν ήθελαν να τις θεωρήσει και τίποτα εύκολες. Λίγες γυναίκες που συμφώνησαν με αυτό το post θα σκεφτούν όλες εκείνες τις περιπτώσεις που ο επίμονος πρώην τον οποίον ήθελαν να χωρίσουν δεν τις άφηνε σε ησυχία και δεν το έπαιρνε απόφαση δημιουργώντας awkward καταστάσεις. Λίγες θα το συνδυάσουν με όλες εκείνες τις περιπτώσεις που εκείνος ο άγνωστος στις 3 τα ξημερώματα δεν ξεκόλλαγε ενώ του έδειχναν (πρώτα ευγενικά και μετά πιο ωμά) ότι δεν ενδιαφέρονται.

Η εικόνα της έξαλλης πλην ερωτευμένης πρωταγωνίστριας που διώχνει επιθετικά τον γοητευτικό πρωταγωνιστή βασισμένη σε μια παρεξήγηση που αυτός θα μπορούσε να της εξηγήσει ή να επανορθώσει αλλά προτιμά να την τραβήξει πάνω του φιλώντας την είναι σχεδόν ακαταμάχητη. Κι αυτή είναι η εικόνα που έρχεται στο μυαλό των περισσότερων όταν διαβάζουν τέτοια quotes. Ας αναρωτηθούμε όμως, δεν έχουν βρεθεί ποτέ οι άντρες στη θέση που να εύχονται η γυναίκα να είχε επιμείνει σε αντίστοιχες καταστάσεις? Ω, μα η εμπειρία μας λέει ότι έχουν βρεθεί -μπορούν να σας το επιβεβαιώσουν και οι ίδιοι. Γιατί όμως τα quotes υποστηρίζουν ότι οι άντρες είναι αυτοί που θα πρέπει να βρεθούν στη θέση του διεκδικητή και οι γυναίκες σε έναν παθητικό ρόλο? Γιατί αυτά τα quotes και αυτές οι εικόνες έχουν πάντα ένα τόσο ξεκάθαρο έμφυλο πρόσημο? Αλήθεια, στις ομοφυλες σχέσεις ποιος ή ποια είναι αυτ@ που πρέπει να επιμείνει? Τα αναπάντητα αυτά ερωτήματα θα έπρεπε να μας βάζουν σε υποψίες ότι οι προτροπές αυτές δεν ενδιαφέρονται για την προσωπική μας ευτυχία αλλά μάλλον για την διατήρηση του άντρα ως υποκείμενο των σεξουαλικών σχέσεων και των γυναικών ως το παθητικό αντικείμενο.

Τα τσιτάτα αυτά έχουν πέραση γιατί από τη μία οι γυναίκες έχουν μάθει να είναι στον ρόλο του παθητικού δέκτη του αντρικού ενδιαφέροντος και αυτό μπορεί να είναι κάτι που απολαμβάνουν όταν ήδη τον γουστάρουν. Όταν δεν τον γουστάρουν όμως γίνεται από ενοχλητικό μέχρι τρομακτικό και επικίνδυνο. Πολλές γυναίκες θα ήθελαν οι άντρες να μπορούν να διαβάσουν την σκέψη τους και να ξέρουν σε ποιά από τις δύο κατηγορίες ανήκουν οι ίδιοι. Μαντέψτε τι όμως. Οι άντρες ΔΕΝ μπορούν να διαβάσουν τη σκέψη μας! Ακόμα χειρότερα, σε έναν κόσμο male entitlement και γυναικείας αντικειμενοποίησης το πιθανότερο είναι να είναι πεπεισμένοι ότι τους γουστάρουμε. Και άρα, διαβάζοντας τέτοια quotes να θεωρούν ότι είναι χρέος τους να εμμείνουν μέχρι να ενδώσουμε γιατί κατά βάθος αυτό θέλουμε.

Τα quotes αυτά λοιπόν ενώ ταιριάζουν σε κάποιες γυναικείες φαντασιώσεις το μόνο που κάνουν είναι να καλλιεργούν ένα κλίμα όπου οι άντρες θεωρούν ότι όσο πιο πολύ επιμείνουν τόσο πιο πιθανό ειναι να τα καταφέρουν. Δεν είναι το quote που θα δει ο πρώην σου που χώρισες επειδή ήταν offline 9 ώρες και τώρα έχοντας καταλάβει ότι αντέδρασες υπερβολικά εύχεσαι ότι θα τον κάνει να έχει εκείνη την επιφοίτηση που θα τον φέρει κάτω από το μπαλκόνι σου στις 4 τα ξημερώματα για μια ρομαντική επανασύνδεση. Είναι το quote που θα δει ο πρώην σου που χώρισες γιατί δεν είσαι ερωτευμένη πια ή ο τύπος στο μπαρ που δεν λέει να καταλάβει ότι το «έχω βγει με τις φίλες μου, δεν θέλω να τις αφήσω μόνες τους» είναι κωδικός για το «απλά δεν ενδιαφέρομαι». Οπότε ας μη δίνουμε πάτημα, με τέτοια ανόητα τσιτάτα να καταλήγουν οι άντρες να μας stalkάρουν, να μας τραβολογάνε, να μην ξεκολλάνε από πάνω μας ή ακόμα και να μας βιάζουν γιατί θεωρούν ότι δε θέλουμε να μας αφήσουν ήσυχες.

~Hürrfem Sultan

Ο Πανάρχαιος και Ιερός Θεσμός της Πατριαρχίας

24174264_319802988497771_5973221447372670545_n

Έχουμε ακούσει κι έχουμε ακούσει αντιφεμινιστικά επιχειρήματα αλλά αυτό με τον κρίνο πρώτη φορά το ακούμε. Τι εννοεί άραγε ο αντιφεμινιστής ποιητής? Ότι χωρίς πατριαρχία δε θα κάναμε σεξ? Ότι ο φεμινισμός απαγορεύει το σεξ με τους άντρες? Ή ίσως ότι το γεγονός ότι οι μανάδες μας έκαναν σεξ σημαίνει ότι δεν αξίζουν ίσα δικαιώματα?

Επίσης τι εννοεί όταν λέει πως είναι κι αυτός κατά της βίας εναντίον των γυναικών ΑΛΛΑ οι φεμινίστριες προσπαθούν να κάνουν αυτό για το οποίο κατηγορούν τους άντρες? Μήπως οι φεμινίστριες προσπαθούν να ασκήσουν βία κατά των αντρών? Ή μήπως το «θάνατος στην πατριαρχία το παρερμηνεύει ως «θάνατος στους άντρες» λες κι αυτοί δεν μπορούν να ζουν και να αναπνέουν εκτός πατριαρχίας.

Και γιατί οι φεμινίστριες προσπαθούν να «γίνουν άνδρες στη θέση των ανδρών»? Επειδή τάχα είναι όλες λεσβίες? Μάλλον επειδή η θέση των αντρών είναι να κάνουν σεξ με τις γυναίκες και η ομοφυλοφιλία το ανατρέπει αυτό καθώς η πατριαρχία είναι σύμφυτη με το σύστημα υποχρεωτικής ετεροφυλοφιλίας.

Ίσως η πιο ειλικρινής υποστήριξη της πατριαρχίας βρίσκεται στο σημείο που την χαρακτηρίζει «πανάρχαιο και ιερό θεσμό» γιατί εκεί δείχνει ακριβώς το σκεπτικό των αντιφεμινιστών: Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι οι φεμινίστριες και ο τρόπος που αυτές δρουν πολιτικά ή εκφράζουν την σεξουαλικότητά τους. Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι η πατριαρχία τους φαίνεται μια χαρά σύστημα και δε θα ήθελαν να ξεβολευτούν με ένα νέο σύστημα ισότητας. «Πανάρχαιος και ιερός θεσμός» λοιπόν -όπως ήταν κάποτε και αυτός της δουλείας, μέχρι εκεί φτάνει η κριτική σκέψη των μισογύνηδων και τέτοιες εποχές ονειρεύονται.

~Hürrfem Sultan

Δεν Υπάρχει Πατριαρχία

«Δεν υπάρχει πατριαρχία γιατί το μουνί σας εξουσιάζει τα πάντα» είναι ένα επιχείρημα που χρησιμοποιείται συχνά από μισογύνηδες που είναι πολύ ηλίθιοι για να αντιληφθούν ότι περισσότερο επιβεβαιώνει παρά διαψεύδει την ύπαρξη της πατριαρχίας.

Το να πιστεύεις ότι οι γυναίκες εξουσιάζουν τα πάντα με την σεξουαλικότητά τους καταρχάς σημαίνει ότι αυτές δεν υπάρχουν ως αυτόνομα άτομα αλλά μόνο σε συνάρτηση με τους άντρες. Η εξουσία που υπονοείται εδώ δηλαδή όχι μόνο υφίσταται στο βαθμό που την παραχωρούν οι άντρες αλλά και μόνο για τις γυναίκες που ΑΥΤΟΙ κρίνουν αρκετά γαμήσιμες. Όταν λοιπόν το μισογυνικό σκουπίδι απευθύνεται στις γυναίκες και το μουνί τους στην ουσία απευθύνεται στις γυναίκες που φαντασιώνεται, καθώς οι άντρες αυτοί ταυτίζουν την έννοια της γυναίκας με αυτή της νέας, αδύνατης, εμφανίσιμης γυναίκας ξεχνώντας πως το συντριπτικό ποσοστό των γυναικών δεν είναι έτσι. Πατριαρχία όμως είναι ακριβώς αυτό: οι γυναίκες να υπάρχουν μόνο σε συνάρτηση με την εμφάνισή τους, μέσα από την αντρική ματιά που είτε τις βλέπει είτε τις καθιστά αόρατες.

Τι εξουσία όμως αποκτά ακόμα και αυτό το μικρό ποσοστό γυναικών που πληροί όλα τα πατριαρχικά standards ομορφιάς?

Ο σχολιαστής θεωρεί ότι οι γυναίκες δεν μπορούν να επιθυμήσουν τίποτα άλλο πέρα από έναν πλούσιο σύζυγο και ακριβά δώρα, τα οποία είναι το είδος της εξουσίας που μπορείς να κερδίσεις συνήθως με την σεξουαλικότητά σου. Δεν μπορεί καν να διανοηθεί ότι οι γυναίκες μπορούν να επιθυμήσουν ανεξάρτητη απο τους άντρες εξουσία -τη δική τους δουλειά, τα δικά τους λεφτά, καριέρα, πολιτική εξουσία ή πολιτισμικό κεφάλαιο παρόμοια με αυτά των αντρών, πράγματα στα οποία η πατριαρχία στέκεται εμπόδιο.Στο μυαλό τέτοιων αντρών η υπέρτατη φιλοδοξία των γυναικών είναι ένας άντρας που να μπορεί να τους προσφέρει πράγματα και όχι να τα αποκτήσουν μόνες τους. Πατριαρχία όμως είναι ακριβώς η όποια «εξουσία» σου να εξαρτάται από κάποιον που αύριο μπορεί να αποφασίσει ότι δεν είσαι πια αρκετά γαμήσιμη.

Οι άντρες σαν το σχολιαστή νομίζουν ότι το μουνί μας εξουσιάζει τα πάντα γιατί η χειρότερη μορφή «καταπίεσης» που μπορούν να διανοηθούν είναι η χυλόπιτα και επειδή για να «ρίξουν» μία (όμορφη) γυναίκα είναι διατεθειμένοι να φτάσουν στα άκρα (και με τα άκρα εννοούμε να την κεράσουν κανα ποτό και να την γυρίσουν στο σπίτι τους με το αμάξι). Κι αυτό το θεωρούν «εξουσία» γιατί αν ήταν στο χέρι τους δε θα είχαμε ούτε τη δυνατότητα να πούμε όχι και άρα δε θα χρειάζονταν να μπουν σε όλον αυτό τον κόπο.

~Hürrfem Sultan

den uparxei patriarxia