Περί Προτύπων Ομορφιάς: Barbie vs He-Man

2fed4ee43f7c08f0acaae6c93d10787b

Καιρό βλέπουμε αυτό το meme να επανέρχεται σε φεμινιστικές σελίδες, από αντιφεμινιστές που προσπαθούν να μας πείσουν ότι τα πρότυπα ομορφιάς δεν βαραίνουν μόνο τις γυναίκες και γι αυτό δεν έχουμε δικαίωμα να εξεγειρόμαστε εναντίον τους. Φυσικά όπως κάθε φορά οι αντιφεμινιστές δε θέλουν απλά να μας πείσουν ότι δεν τίθεται θέμα αλλά και ότι για τους άντρες το ζήτημα είναι σοβαρότερο. Αφού όμως αυτοί δεν παραπονιούνται γιατί να παραπονιόμαστε εμείς? Ας το βουλώσουμε όπως αυτοί που υποφέρουν σιωπηλά και κάνουν την καρδιά τους πέτρα ως σωστοί άντρες. Ας μιλήσουμε λοιπόν για τα πρότυπα ομορφιάς των αντρών και γιατί ο He-Man δεν αποτελεί το ίδιο σύμβολο καταπίεσης με την Barbie.

Πρώτον ο He-Man είναι ένας υπερ-ήρωας και ως τέτοιος είναι αναμενόμενο η μυϊκή του δύναμη να υπερτονίζεται. Η Barbie εκπροσωπεί μια καθημερινή γυναίκα –τη Barbie δασκάλα, τη Barbie νοσοκόμα, τη Barbie σύζυγο και μητέρα. Αυτό μας δίνει ένα σημάδι για το πώς λειτουργούν τα πρότυπα ομορφιάς για τα δύο φύλα γενικότερα. Οι γυναίκες απαιτείται να είναι όμορφες και αδύνατες Ο,ΤΙ ρόλο και να έχουν στη ζωή. Η μη εμφανίσιμη γυναίκα γενικά ενοχλεί. Κι ενώ υπάρχουν πρότυπα ομορφιάς και για τους άντρες, η κοινωνία δεν τους λέει ότι το να είναι όμορφοι είναι το πιο σημαντικό τους καθήκον. Η κοινωνία τους λέει ότι το να είναι αστείοι, έξυπνοι, πλούσιοι, πετυχημένοι, γοητευτικοί, ενδιαφέροντες είναι εξίσου σημαντικά και θα τους επιβραβεύσει και γι αυτά με γυναικείο θαυμασμό και κατακτήσεις.

Για να έχουμε μία πραγματική εικόνα του μηνύματος που δίνει στα δύο φύλα η κοινωνία σχετικά με τη σημασία της εμφάνισης, αρκεί να στραφούμε στον χώρο της show-business, του κατεξοχήν χώρου που παράγει και διαδίδει πρότυπα θηλυκότητας και αρρενωπότητας. Οι άντρες μπορούν να κοιτάξουν τον κόσμο του Hollywood χωρίς να δυσκολευτούν τόσο να βρουν κάποιον να ταυτιστούν. Οι άντρες εκπροσωπούνται στο Hollywood ανεξαρτήτως εμφάνισης, βάρους και ηλικίας (αν και υπάρχουν αποκλεισμοί όσον αφορά τη φυλή, την σεξουαλικότητα, την αναπηρία). Μπορεί το πρότυπο του γυναικοκατακτητή να είναι συνήθως (αλλά όχι πάντα) ένας εμφανίσιμος άντρας, υπάρχει όμως ποικιλία στα είδη των ηρώων και πρωταγωνιστών με τρόπο που οι άντρες αντιλαμβάνονται ως πλήρως αποδεκτό να έχουν κοιλιά, ρυτίδες, λευκές τρίχες.

Ας σκεφτούμε πρόσφατες ταινίες όπως το Blade Runner, to Thor, το Death of Stalin. Από την επιστημονική φαντασία και τη δράση ως την κωμωδία οι άντρες ακόμα κι αν δεν είναι ο Chris Hemsworth ή ο Ryan Gosling μπορούν να μοιάζουν στον Tom Hiddleston, τον Harrison Ford, τον Antony Hopkins, τον Steve Buscemi. Αντιθέτως, υπάρχει ΜΟΝΟ ένας σωστός τρόπος για να είσαι γυναίκα κι αυτός είναι : νέα, όμορφη και αδύνατη. ΟΛΕΣ οι γυναίκες στις παραπάνω ταινίες αλλά και στην συντριπτική πλειοψηφία των ταινιών είναι όμορφες με την συμβατική έννοια. Στον κόσμο του Blade Runner φαντάζει αδιανόητο να μπει κάποιος στον κόπο να φτιάξει θηλυκή ρέπλικα χωρίς να είναι αφάνταστα εμφανίσιμη και σέξι, κάτι που σε καμία περίπτωση δεν ισχύει για τις αρσενικές ρέπλικες οι οποίες αντιπροσωπεύονταν από άντρες ηλικιωμένους και όχι παραδοσιακά εμφανίσιμους.

Στο Hollywood, οι γυναίκες που δεν συμμορφώνονται στα πρότυπα ομορφιάς είτε απλά δεν υπάρχουν,είτε παίζουν αυτόν ακριβώς τον ρόλο: της άσχημης –όπως πχ στην περίπτωση της Amy του Big Bang Theory που όλος της ο ρόλος περιστρέφεται ακριβώς γύρω από το πόσο μη σεξουαλικά ποθητή είναι. Σε αντίθεση φυσικά με τους συμπρωταγωνιστές της που, αν και δεν πληρούν τα κριτήρια της αντρικής ομορφιάς, επιβραβεύονται πάντα με γυναίκες που θεωρούνται πολύ πιο εμφανίσιμες από τους ίδιους επειδή αυτοί είναι αστείοι, έξυπνοι και γλυκούληδες. Ας προσθέσουμε πως οι γυναίκες ηθοποιοί έχουν συνήθως ημερομηνία λήξης γύρω στα 40 και μετά εξαφανίζονται από τη σκηνή υπό μυστηριώδεις συνθήκες -ή απλά παίζουν τις μητέρες των νεαρών πρωταγωνιστριών.

Συνοψίζοντας λοιπόν: οι γυναίκες θα πρέπει να είναι όμορφες ακόμα και για να παίξουν τις κομπάρσες. Και στην πραγματική ζωή όμως απαιτούμε να είναι όμορφες ακόμα και για τους ρόλους της σερβιτόρας, της πωλήτριας ή της απλής περαστικής στο δρόμο. Οι άντρες αν δεν είναι συμβατικά εμφανίσιμοι έχουν πολλές εναλλακτικές επιλογές στη ζωή τους για να μην τους κάνει η κοινωνία να νιώσουν ως άχρηστη σπατάλη οξυγόνου. Γι αυτό λοιπόν δε θα πρέπει να συγκρίνουμε τα πρότυπα αντρικής και γυναικείας ομορφιάς αλλά μάλλον το πόσο σημαντική θεωρείται η συμμόρφωση με αυτά για το κάθε φύλο.

Advertisements

Πόσα Κιλά Μπορεί να Πάρει μία Σταρ

Να προσέχουμε να μη γίνουμε πώς? Ταλαντούχες, πετυχημένες και κουκλάρες? Αλλά βέβαια, κάπως πρέπει να πουλήσουν και τα τσιράκια της πατριαρχίας τις δίαιτες που πλασάρουν και τα προιόντα αδυνατίσματος που διαφημίζουν σε κάθε δεύτερη σελίδα. Αλλά πείτε μας λίγο ακόμα πόσο το fat-shaming έχει να κάνει με την «υγεία» μας, γιατί η Αguilera ξέρω γω φαίνεται σαν να τις έχουν φράξει όλες οι αρτηρίες.

Σόρυ, δε θα μας βγάλετε εσείς το μελομακάρονο από τη μύτη μέρες που είναι, όσα κιλά θέλουμε θα πάρουμε.

~Hürrfem Sultan

10734126_938852496209278_2166979653787917647_n

Οι 4 Φάσεις του Γάμου

«Oι 4 φάσεις του γάμου», μία αφήγηση γνωστή από εκατοντάδες ταινίες, σειρές και ανέκδοτα, σύμφωνα με την οποία αν η γυναίκα αποτύχει να παραμείνει αδύνατη και θελκτική για χάρη του άντρα της, στο τέλος αυτός θα την παρατήσει. Εξέλιξη που σύμφωνα με το σκίτσο φαίνεται να είναι και ο μόνος τρόπος να ξεκουνηθεί από τον καναπε, οπότε το λες και happy ending.

Τέτοιες αφηγήσεις πάντως λειτουργούν ως υπόρρητη απειλή για τις γυναίκες προειδοποιώντας τους πως αν δεν καταφέρουν να ικανοποιούν σεξουαλικά τον άντρα φροντίζοντας ταυτόχρονα και το νοικοκυριό, στο τέλος θα τον χάσουν από κάποια πιο αδύνατη, σέξι και προκομμένη. Οι παραστάσεις αυτές βάζουν πίεση στις γυναίκες να προσαρμόζονται στις επιθυμίες του άντρα τους και να προσαρμόζονται στα πρότυπα ομορφιάς σαν να αποτελεί αυτό τη συνταγή του «πετυχημένου γάμου», ο οποίος πάντα εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο του «πώς να κρατήσεις έναν άντρα» -γιατί τον άντρα οφείλουμε να τον κρατάμε μη μας φύγει, αφού έτσι κι αλλιώς μας παντρεύτηκε απρόθυμα και μόνο επειδή είχαμε ωραίο κώλο -και για όσο αυτός κρατήσει.

Το σενάριο πάντως δεν αφήνει περιθώρια για ανατροπές, όπως πχ να είναι ο άντρας αυτός που θα παχύνει μετά το γάμο, γιατί όλοι ξέρουμε πως οι άντρες δεν παχαίνουν ποτέ ή, εν πάση περιπτώσει, αυτό δεν μετράει για εμάς τις γυναίκες που είμαστε εγκεφαλικά πλάσματα.

~Hürrfem Sultan

4 φασεις του γαμου

H Υποχρέωση να Είσαι Περιποιημένη

Κοίτα να δεις κι εγώ που νόμιζα ότι οι άντρες είναι υπέρμαχοι της «φυσικής ομορφιάς» κι εμείς πάμε και βάζουμε ολο αυτό το make up από τη πολλή μας την ματαιοδοξία και ανασφάλεια -που φυσικά αποκτήσαμε έτσι από μόνες μας, επειδή ειναι η γυναικεία φύση.

Η κοινωνική επιταγή η γυναίκα να είναι πάντα όμορφη και περιποιημένη όταν βγαίνει απο το σπίτι αντανακλά τη θέση της όχι μόνο ως διακοσμητικό αντικείμενο αλλά και ως δημόσιο θέαμα για τον κάθε τυχαίο περαστικό που ρίχνει το βλέμμα του πάνω της. Η ομορφιά ειναι μια ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ για τις γυναίκες προς την κοινωνία, και κάθε γυναίκα που δεν κάνει τον ΚΑΘΗΚΟΝ της, κάθε γυναίκα που δεν εξαντλεί το 100% των δυνατοτήτων της να δείχνει όσο πιο όμορφη γίνεται θα κριθεί γι αυτό. Δεν είναι τυχαίο ότι η φράσεις οπως «δεν προσπαθεί αρκετά» αναφερόμενες στην εξωτερική εμφάνιση κατευθύνονται προς γυναίκες οι οποίες θεωρείται ότι παραμελούν την εμφάνισή τους και αυτό βέβαια της κάνει λιγότερο θηλυκές -λιγότερο γυναίκες.

Και σε αυτό το περιβάλλον ολες οι προσπάθεις των γυναικών να βελτιώσουν την εμφάνισή τους ακομα και εις βάρος ης υγεία τους, εκλαμβάνονται ως σημάδι ναρκισσισμού και όχι σύμπτωμα της πατριαρχίας η οποία τις πιέζει αδιάκοπα να δείχνουν νέες και όμορφες -σύμφωνα φυσικά με αυθαίρετα πρότυπα. Και εννοείται οταν η γυαίκα χρησιμοποιεί την μόδα, το make up κτλ με τρόπο που δεν εγκρίνουν οι άντρες, και πάλι θα κριθούν, γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε πως όλα τα κάνουμε για να αρέσουμε στο «άλλο φύλο», θεος φυλάξοι αν χρησιμοποιήσουμε κάτι από αυτά τα «δωρα» για να αρέσουμε σε εμάς.

~Hürrfem Sultan

sakoules

Και το Σχόλιο της Ημέρας

Και το Σχόλιο της Ημέρας

Καθημερινός Σεξισμός

Γιατι δεν πέφτουμε όλες με τα μούτρα στο φαί να γίνουμε «ετσι» αλλά τρέχουμε στα γυμναστήρια? Because patriarchy. Because capitalism. Because unrealistic beauty standards imposed by mass media.

O εσωτερικευμένος μισογυνισμός γίνεται φανερός οταν για να εξηγήσεις το πώς «πρέπει» να δειχνείς ΕΣΥ καταφεύγεις στο τι (φαντάζεσαι ότι) θέλει ο άντρας. Λες και η αντρική ματιά πρέπει να καθορίζει το πόσο τρως, το αν γυμνάζεσαι, το πώς ζεις. Λες και υπάρχουμε για να μας βλέπουν οι άντρες και οχι ως αυθύπαρκτα οντα με δικές τους ανάγκες, δική μας εικόνα και άποψη για το σώμα μας.

~Hürrfem Sultan

body police

Καθημερινός Σεξισμός

Εδώ έχουμε ένα παράδειγμα διαφήμισης που χρησιμοποιεί αλλά και επιβάλλει τα πατριαρχικά πρότυπα ομορφιάς για να πουλήσει ένα προϊόν. Η διαφήμιση δεν λέει «αν θες να αποτριχώσεις τα πόδια σου το τάδε προϊόν είναι το καλύτερο». Η διαφήμιση λέει πως αν δεν αποτριχώσεις τα πόδια σου θα είσαι ένα αξιοθέατο, θα σε κοιτάνε περίεργα, θα σε κοροϊδεύουν. Σου λέει πως τέλεια πόδια είναι μόνο τα απαλά και αποτριχωμένα και χωρίς τέλεια πόδια δε μπορείς να απολαύσεις την βόλτα σου. Πως στάση των άλλων απέναντί σου αλλά και η αυτοπεποίθησή σου εξαρτάται από το κατά πόσο τα πόδια σου είναι αποτριχωμένα.

Το είδος αυτό του body shaming ενσωματώνεται σε ένα μεγάλο μέρος διαφημίσεων οι όποιες θέτουν τα πρότυπα ομορφιάς και κάνει προφανές πως μεγαλώνοντας σε ένα περιβάλλον όπου κατακλυζόμαστε από τέτοιες διαφημίσεις όλη μας τη ζωή, η απόφαση για το αν θα ξυρίσουμε τα πόδια μας εν τέλει δεν είναι εντελώς ανεξάρτητη. Η κάθε γυναίκα φυσικά έχει την ελευθερία επιλογής για το κατά πόσο θα προσαρμοστεί στα πατριαρχικά πρότυπα ομορφιάς, έχει πάντα agency, και μπορεί ακόμα και να ενδυναμωθεί μέσα από την υιοθέτησή τους. Οι διαφημίσεις όπως αυτή όμως κάνουν σαφές ότι η άρνησή της να συμβιβαστεί συνοδεύεται από κάποιες κοινωνικές κυρώσεις -ένα μήνυμα πoυ ακόμα και αν δεν το επεξεργαζόμαστε συνειδητά, το εσωτερικεύουμε υποσυνείδητα.

~ Hürrfem Sultan

veet