Φλερτ και Σεξουαλική Παρενόχληση

Κάθε φορά που οι γυναίκες επιχειρούν να μιλήσουν για την σεξουαλική παρενόχληση που οι ίδιες υφίστανται, οι μισογυνήδες καραδοκούν να φιμώσουν τις γυναικείες φωνές γιατί αυτοί ξέρουν καλύτερα ποιά είναι η “αλήθεια” κάθε γυναίκας, αν και περισσότερο ακούγεται σαν μια κραυγή απόγνωσης της κατάρρευσης των προνομίων τους.

To σχόλιο αυτό προσφέρει μια λεπτομερή εικόνα του τι συμβαίνει στο μυαλό ενός (υποψήφιου) βιαστή: Η σεξουαλική παρενόχληση είναι αποδεκτή γιατί οι γυναίκες κατά βάθος την θέλουν. Στις γυναίκες -παρά τα όσα λένε- αρέσει το «απρόσμενο» (δηλαδή το χωρίς συναίνεση) άγγιγμα, οπότε γιατί να μπεις στη διαδικασία να εξασφαλίσεις την έγκρισή τους? Σαν χάσιμο χρόνου ακούγεται. Πρώτα κάνε την κίνηση και ανησυχείς μετά -ή μαλλον εσύ δεν χρειάζεται να ανησυχείς , αφηνεις εκείνη να ανησυχήσει τι μπορεί να της συμβει αν σε απορρίψει. Αυτή είναι και η συνήθης λογική του βιαστή ο οποίος πιο συχνά είναι ένας άντρας που απλά δεν παίρνει το όχι σαν απάντηση πεπεισμένος ότι η γυναίκα κατά βάθος γουστάρει παρά κάποιος που φτιάχνεται με την βία και τον φόβο της γυναίκας -όχι ότι αποκλείονται και τα δύο ταυτόχρονα να φτιάχνεται δηλαδή με την αντίστασή της ενώ πιστεύει ότι κατά βάθος αυτή γουστάρει.

Να σχολιάσουμε επίσης και τον φοβο ότι οι καταγγελίες για σεξουαλική παρενόχληση θα αποτελέσουν εμπόδιο για τις σχέσεις των δύο φύλων, τον οποίο ασπάζονται και πολλές αντιφεμινίστριες, οτι ο φεμινισμός θα δημιουργήσει ένα κλίμα που οι άντρες τάχα θα διστάζουν να φλερτάρουν για να μην κατηγορηθούν για σεξουαλική παρενόχληση. Tόσο δηλαδή έχουμε ταυτίσει το φλερτ και τις σχέσεις των φύλων με την κυριαρχία των αντρών που φοβόμαστε ότι αν τους αφαιρέσουν μέρος αυτής τη εξουσίας τους θα σταματήσει να γίνεται νταραβέρι και το ανθρώπινο είδος θα εξαφανιστεί -ή θα αναπαράγεται μόνο με τεχνητή γονιμοποίηση.

~Hürrfem Sultan

~Mihrimah

ΣΕΞ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ.jpeg

Advertisements

Ο Τζίμης Πανούσης Στεναχωριέται που οι Γυναίκες Καταγγέλουν τη Σεξουαλική Παρενόχληση

Ο Tζίμης Πανούσης στην πρόσφατη συνέντευξή του σκοράρει μισογυνισμό και ομοφοβία σε μόλις λίγες φράσεις εκθέτοντας όλη την προνομιάρα, την άγνοια και την κουτοπονηριά του.

Δύο τα σφάλματα στην σκέψη του (και αυτή του μέσου μισογυνικού σκουπιδιού): Σε πρώτη φάση μιλάει για σεξουαλική παρενόχληση από gay εργοδότες και θρησκευτικούς λειτουργούς -άντρες δηλαδή που είχαν κάποιο είδος εξουσίας σε σχέση με αυτόν. Αντί να χρησιμοποιήσει αυτά τα παραδείγματα για να στηλιτεύσει την υποκρισία της Εκκλησίας ή τον εργασιακό μεσαίωνα, που θα του έδινε και άφθονο υλικό για  την πρόζα του,  επιλέγει να ερμηνεύσει το γεγονός ότι δέχτηκε ο ίδιος σεξουαλική παρενόχληση που δεν κατήγγειλε σαν ένα παράδειγμα για το ότι και οι γυναίκες δεν πρέπει να μιλάνε. Με παρόμοιο τρόπο με αυτό της Μ. Βαμβουνάκη σε προηγούμενο πόστ*, το «κι εγώ παρενοχλήθηκα αλλά δεν μίλησα» χρησιμοποιείται ως επιχείρημα αποσιώπησης όσων τολμούν να μιλήσουν και επιπλέον ανυψώνει τους «συμπαθείς» καλλιτέχνες στο ρόλο του μάρτυρα που υπομένει τα δεινά με βουβή αξιοπρέπεια και πρέπει να αποτελεί το παράδειγμα προς μίμηση για όλους μας.

Σε δεύτερη φάση βλέπουμε να μιλάει για μουνοκρατορία σε έναν κόσμο που τόσο γυναίκες όσο και άντρες παρενοχλούνται πρωτίστως από άλλους άντρες. Πώς ακριβώς αυτό είναι μουνοκρατορία όταν οι άντρες είναι αυτοί που βρίσκονται στατιστικά τις περισσότερες φορές στη θέση του θύτη? Επειδή στατιστικά είναι και πιο πιθανό να παρενοχληθεί μια γυναίκα από έναν ετεροφυλόφιλο άντρα και άρα να μιλήσει γι αυτό? Ο Πανούσης βέβαια προσθέτει και γυναίκες στην εξίσωση («γηραιότερες» και «άσχημες» γιατί προφανώς στο μυαλό του δεν μπορείς να παρενοχληθείς από κάποι@ που θεωρείται ελκυστικ@) αυτό όμως δεν αλλάζει το γεγονός ότι ακόμα και αν όντως άντρες παρενοχλούνται από γυναίκες είναι οι άντρες που λόγω της εξουσίας που κατέχουν (ως εργοδότες, παραγωγοί, θρησκευτικοί λειτουργοί) είναι σε θέση ισχύος. Και η θέση ισχύος αποτελεί βασικό στοιχείο της σεξουαλικής παρενόχλησης.

Στη δεύτερη παράγραφο συνεχίζει να αναμασά κλισέ προσπαθώντας μάλιστα να οικειοποιηθεί την καταπίεση που βιώνουν οι gay και οι trans αναγορεύοντας τον εαυτό του σε «ομοφυλόφιλο που έγινε λεσβία», λες και η συστημική καταπίεση και η βία που δέχονται οι ομοφυλόφιλοι έχει να κάνει με την «θηλυκή πλευρά» που λέει ότι έχει ο κάθε μάτσο cis, straight άντρας. Στην συνέχεια εκφράζει την πλήρη άγνοιά του περί ομοφοβίας συγχέοντας τα ίσα νομικά δικαιώματα με την «μικροαστική» όπως λέει ανάγκη «έγκρισης» του «μπάτσου, του υπουργού, του παπά».

Ο Τζίμης ο Πανούσης είναι τόσο ηλίθιος και τόσο βυθισμένος στο προνόμιο του που τον προηγούμενο αιώνα θα πήγαινε στις σουφραζέτες και θα τους έλεγε ότι δεν καταλαβαίνει την μικροαστική τους ανάγκη να έχουν την έγκριση του κρατικού συστήματος ως πλήρη νομικά υποκείμενα ή θα έκραζε τον Martin Luther King  για αυτά τα βλακώδη γλυκανάλατα όνειρα που είχε για τα παιδάκια του.

Σε όλη αυτή την συνέντευξη το μόνο που καταφέρνει ο Τζιμάκος είναι να μας εκφράσει την ενόχλησή του,  που μια καταπιεσμένη ομάδα στην οποία ο ίδιος δεν ανήκει, σταματάει να παραμένει στην αφάνεια και διεκδικεί τα δικαιώματα της, το οποίο φυσικά ο ίδιος το ερμηνεύει σαν μια προσπάθεια να υφαρπάξουν εξουσία.

Ο Πανούσης δεν είναι ένας αναρχικός που αγωνίζεται κατά της εξουσίας, αλλά ένας αγχωμένος κυριούλης που στην προσπάθεια του να παραμείνει στην επικαιρότητα ως edgy κωμικός θα χαϊδέψει τα μισογυνικά αντανακλαστικά του κοινού του.

*https://naieisaimisogynis.com/2017/11/11/eswterikeymenos-misogynismos-kai-kanonikopoihsh-ths-seksoualikis-parenohlisis/

~Hürrfem Sultan

~Brittney Grinder

ΤΖΙΜΗΣ.jpeg

Εσωτερικευμένος Μισογυνισμός και Κανονικοποίηση της Σεξουαλικής Παρενόχλησης

μαρω βαμβούνη

Εδώ παρατηρούμε με θλίψη την περίπτωση μιας γυναίκας που όχι μόνο έχει υποταχθεί πλήρως στην μοίρα της στην πατριαρχία αλλά και που συμβουλεύει κι άλλες γυναίκες να κάνουν το ίδιο. Το παράδειγμα αυτό εσωτερικευμένου μισογυνισμού υποδηλώνει πως δεν υπάρχουν τόσο γυναίκες που δεν έχουν βιώσει την πατριαρχία στο πετσί τους επειδή ήταν πολύ τυχερές ή πολύ προνομιούχες αλλά περισσότερο γυναίκες που το έχουν αποδεχθεί αυτό ως πλήρως φυσιολογικό και αναμενόμενο κομμάτι της ζωής και που έχουν καταπιεί αμάσητη την πατριαρχική λογική σύμφωνα με την οποία τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες δεν είναι τόσο σοβαρά όσο αυτά που αντιμετωπίζουν και οι άντρες.

Τι κερδίζουν οι γυναίκες αυτές που αναπαράγουν την κυρίαρχη ρητορική και αστυνομεύουν τις άλλες γυναίκες που αντιστέκονται σε αυτή? Δύο πράγματα. Το ένα είναι τα πατριαρχικά cookies από άντρες που τις αναδεικνύουν ως σωστά πρότυπα θηλυκότητας, ως τα Καλά Κορίτσια που κάνουν το χρέος τους και βγάζουν το σκασμό και δεν τους κάνουν τη ζωή δύσκολη ούτε τους κάνουν να αισθάνονται άβολα φέρνοντας στην επιφάνεια προβλήματα που δεν τους αφορούν. Το ποστ της άλλωστε είναι γεμάτο από αντρικά σχόλια τύπου «να αγιάσει το στόμα σου» και η πατριαρχία όχι μόνο έχει μάθει τις γυναίκες να εκτιμούν την επιβράβευση αυτή αλλά τις ανταμείβει ακριβώς με αυτό που στερεί από όσες γυναίκες τολμούν να μιλήσουν -συχνά με επαγγελματική επιτυχία και ευκαιρίες καριέρας που ίσως μία γυναίκα που είχε μιλήσει κατά τους αφεντικού της ή κάποιου ανωτέρου της να μην είχε.

Το δεύτερο όφελος είναι κυρίως ψυχολογικό. Οι γυναίκες που έχουν αντιμετωπίσει σεξουαλική παρενόχληση -ή ακόμα και επίθεση όπως υπονοεί με την «πιο επικίνδυνη περίπτωση» δεν είναι πάντα εύκολο να επεξεργαστούν το τραύμα τους αλλά και γενικότερα το γεγονός πως ζουν σε έναν κόσμο όπου κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή αυτό να τους ξανασυμβεί. Πολλές λοιπόν βρίσκουν ευκολότερο να το απορρίψουν ως άνευ σημασίας, ως κάτι που μπορείς να απωθήσεις με ένα κυριακάτικο χαμόγελο και λίγη θετική σκέψη. Κάπως έτσι διατηρούν την ψευδαίσθηση πως έχουν τον έλεγχο μιας κατάστασης που όμως στην ουσία απορρέει από ένα σύστημα το οποίο είναι πέρα από τις ίδιες, που δεν εξαφανίζεται αν εσύ απλά «απομακρυνθείς» από συγκεκριμένα άτομα και που θέλει πολύ κουράγιο να τα βάλεις μαζί του.

Πολλ@ θα σπεύσουν να πουν πως οι γυναίκες που εκφράζουν τέτοιες ιδέες είναι χειρότερες από τους άντρες που εκφράζουν παρόμοιες αντιλήψεις. Και είναι αλήθεια πως οι γυναίκες αυτές γίνονται κατά κάποιο τρόπο συνένοχες στο πέπλο σιωπής που καλύπτει ενδημικά φαινόμενα όπως η σεξουαλική παρενόχληση στον χώρο εργασίας και η κουλτούρα του βιασμού γενικότερα. Όσο όμως κι αν ο εσωτερικευμένος μισογυνισμός και η «ψευδής συνείδηση» τέτοιων γυναικών βάζουν και τις υπόλοιπες σε κίνδυνο, ας μην ξεχνάμε ότι δεν είναι συνήθως οι γυναίκες αυτές που βιάζουν και παρενοχλούν σεξουαλικά και από αυτή την άποψη δεν είναι χειρότερες όση θλίψη ή και αποτροπιασμό κι αν προκαλούν.

~Hürrfem Sultan

Victim Blaming και η «Μαγκιά» της Σεξουαλικής Παρενόχλησης

μαγκια του.png

Victim blaming είναι όταν το θύμα κατηγορείται για την παραβίαση είτε επειδή δήθεν την προκάλεσε, είτε επειδή δεν αντιστάθηκε επαρκώς, είτε επειδή δεν αντέδρασε με τον «σωστό» τρόπο. Σε έναν πατριαρχικό κόσμο που οι γυναίκες δέχονται σεξουαλική παρενόχληση και παραβίαση των ορίων τους από μικρή ηλικία, το victim blaming σημαίνει ότι αυτές κατηγορούνται αν δεν δείξουν το απαραίτητο σθένος, παρόλο που οι ίδιες γνωρίζουν καλά πως μία τέτοια αντίδραση μπορεί να επιφέρει από τον χλευασμό για τις ίδιες μέχρι και εκδίκηση από τον θύτη.
Ο σχολιαστής απαιτεί από τις γυναίκες είτε να πάνε στην αστυνομία -δηλαδή να μπούν σε μία χρονοβόρα και ψυχοφθόρα διαδικασία για κάτι που ούτως ή άλλως η κοινωνία έχει σε μεγάλο βαθμό κανονικοποιήσει και άρα το πιθανότερο ειναι να μην τις πάρουν στα σοβαρά- είτε να σταματήσουν την «κλάψα». Ρίχνοντας έτσι το βάρος στο ίδιο το θύμα αντί για τον θυτη ο σχολιαστής επιβάλει σιωπή, μειώνοντας έτσι ακόμα περισσότερο την οποιαδήποτε αντίσταση και αντίδραση στην παρενόχληση και ενισχύοντας περαιτέρω την κουλτούρα του βιασμού. Το πάει ομως και ένα βήμα παραπάνω επικροτώντας τον θύτη. Αφού οι γυναίκες δεν είναι αρκετά δυνατές για να αντισταθούν καλά να πάθουν. Κυκλική λογική σύμφωνα με την οποία αφού ζούμε στην πατριαρχία μάλλον θα μας αξίζει.

~Hürrfem Sultan

Street Harassment και Κουλτούρα του Βιασμού

Είναι αστείο γιατί η σεξουαλική παρενόχληση στο δρόμο έχει πλάκα, ιδιώς αργά το βράδυ, όταν η κοπέλα περπατάει μόνη της και δεν υπαρχει πολύς κόσμος τριγύρω. Είμαι σίγουρη ότι τι πήρε ως ΤΕΡΑΣΤΙΟ κοπλιμέντο και δεν ένιωσε καθόλου να απειλείται. Φαίνεται και από τη στάση του σώματός της άλλωστε.

Btw, ποτέ κανείς δεν έβγαλε γκόμενα ακολουθώντας την στο μηχανακι με το κολλητό του. Ποτέ. Κανείς. Ούτε στο 93′ ούτε στο 1093′

~Hürrfem Sultan

κλαρινογαμπρος