Oι Γάτες, οι Κόκορες και η Κουλτούρα του Βιασμού

 

51882945_470442693493286_766540001776238592_n.jpg

Στο σημερινό επεισόδιο του «ποιό ζώο να επικαλεστούμε για να δικαιολογήσουμε τον βιασμό» η απάντηση είναι γάτα και κόκορας!

Για μια ακόμα φορά η επίκληση στη «φύση» γίνεται προς βοήθεια των επίδοξων βιαστών και των φίλων τους καθώς και όσων θέλουν να δικαιολογήσουν μια μορφή καταπίεσης που δεν είναι παρά απόρροια του ανθρώπινου πολιτισμού. Η πατριαρχία παίζει πάρα πολύ καλά αυτό το παιχνίδι και οι απολογητές της μπορούν να κινούνται με μεγάλη ευχέρεια μέσα στις αντιφάσεις της -το πώς δηλαδή οι άντρες παρομοιάζονται ως ζώα ανίκανα να ελέγξουν τις ορμές τους από τη μία ενώ ταυτόχρονα από την άλλη ως λογικά ορθολογικά υποκείμενα κατάλληλα για την πολιτική ηγεσία, σε αντίθεση με τις συναισθηματικές γυναίκες. Κλασική μισογυνική αξία βέβαια αποτελεί και η θεώρηση του βιασμού ως κάποιου είδους κομπλιμέντο προς τις όμορφες γυναίκες και που οι «άσχημες» κατά βάθος ζηλεύουν. Όπως έχουμε δει ξανά και ξανά, οι συμβατικά όμορφες γυναίκες θα πρέπει να πληρώνουν το τίμημα της ομορφιάς περιμένοντας να παρενοχληθούν, ενώ οι μη συμβατικά όμορφες θα πρέπει να νιώθουν και ευγνωμοσύνη όταν τις παρενοχλούν.

Μπορούσαμε να προβλέψουμε βέβαια ότι αυτό το σχόλιο δε θα τελείωνε καλά ήδη από το σημείο που θεωρεί την «άλλη πλευρά » των ανδρών βιαστών αυτούς που ΔΕΝ παρενοχλούν γυναίκες. Η άλλη πλευρά ΔΕΝ είναι οι άντρες που κάνουν το ελάχιστο για να θεωρούνται άνθρωποι. Η άλλη πλευρά είναι όσοι καταλαβαίνουν την λειτουργία της κουλτούρας του βιασμού και παλεύουν ενεργά εναντίον της. Το να μη βιάζεις γυναίκες δεν σε κατατάσσει αυτόματα στην «άλλη πλευρά» όσο και αν θέλουν τα Καλά Παιδιά να το πιστεύουν αυτό.

Advertisements

Η Φύση και η Πατριαρχία

Untitled.png

O Άντρας βλέπει την γυναίκα ως σκεύος ηδονής και η γυναίκα τον άντρα ως σκεύος επιτυχίας. Αυτό δεν είναι πατριαρχία ,είναι φύση.

Γι αυτό άλλωστε και στην φύση ένας προσεκτικός παρατηρητής θα δει πως η θηλυκή καμηλοπάρδαλη απαγορεύεται να έχει τραπεζικό λογαριασμό στο όνομά της όπως συνέβαινε μέχρι πριν λίγες δεκαετίες για τις γυναίκες, ενώ η θηλυκή ζέβρα αποκλείεται από την πολιτική σφαίρα και απαγορεύεται να ψηφίζει γιατί αυτοί απλά είναι οι νόμοι τις ζούγκλας. Επιπλέον, στο βασίλειο τον λιονταριών όπου η εργατική νομοθεσία δεν προστατεύει την μητρότητα, οι λέαινες κυνηγοί συχνά απολύονται όταν μένουν έγκυες ενώ σε περίπτωση που διατηρήσουν την θέση τους οι ευκαιρίες καριέρας τους στο εξής είναι μειωμένες επειδή είναι φυσικό ο βασιλιάς της ζούγκλας να μη θέλει να συμμετέχει εξίσου στην ανατροφή των παιδιών και να θεωρείται σημαντικότερη η δική του καριέρα. Και τέλος, είναι εξακριβωμένο από ζωολόγους πως οι αρσενικοί ουραγκοτάγκοι, λόγω της μεγαλύτερης συγκέντρωσης τεστοστερόνης κατά το δεύτερο τρίμηνο της κύησης, έλκονται από θηλυκούς ουραγκοτάγκους που μοιάζουν με το εκάστοτε ουραγκοτακγικό πρότυπο ομορφιάς ενώ οι θηλυκοί μπαμπουίνοι μετά το γάμο προφασίζονται πονοκέφαλο για να αποφύγουντ τα συζυγικά τους καθήκοντα γιατί απλά δε βλέπουν τα αρσενικά ως σκεύη ηδονής και ήθελαν απλά να τα «τυλίξουν».

Το ενδιαφέρον σε όλο αυτό το «discourse» περί υποτιθέμενης φύσης δεν είναι μόνο το πώς ο άνθρωπος κάθε φορά ερμηνεύει πολιτισμικά την «φύση» καθ’εικόνα και καθ’ομοίωσιν της εκάστοτε (δυτικής) ανθρώπινης κοινωνίας αγνοώντας τόσο άλλες ιστορικές μορφές ανθρώπινης οργάνωσης όσο και το πόσο σκληρά προσπάθησε η ανθρώπινη κοινωνία να επιβάλλει αυτό που θεωρεί φυσικό (και που αν όντως ήταν φυσικό δε θα χρειαζόταν την επιβολή των νόμων και των θεσμών). Ενδιαφέρον είναι κυρίως το πώς ενώ οι αντρικές συμπεριφορές που αποδίδονται στην φύση επιβραβεύονται, οι γυναικείες συμπεριφορές που αποδίδονται στη φύση, τιμωρούνται. Οι άντρες μπορούν να καυχιούνται όλη μέρα ότι έλκονται από μεγάλα βυζιά και τουρλωτούς κώλους γιατί αυτο είναι υποτίθεται στην φυση τους και η κριτική σταματάει εκεί. Αντιθέτως, οι γυναίκες κατηγορούνται ως «π@@τ@νες» ακριβώς εξαιτίας της υποτιθέμενης έλξης τους προς τους επιτυχημένους άντρες. Εκεί η φύση σταματά να αποτελεί δικαιολογία και γίνεται ξαφνικά ένδειξη κατωτερότητας. Ενώ για τους άντρες η φύση είναι μαγκιά για τις γυναίκες δε θα μπορούσε ποτέ να είναι. Σαν η «μαγκιά» να είναι κάτι αντρικό από τη «φύση» του.

Κάθε φορά λοιπόν που κάποιος επικαλείται την φύση για να δικαιολογήσει τον μισογυνισμό του αυτό που στην πραγματικότητα κάνει είναι να φυσικοποιεί την έμφυλη ιεραρχία, μια ιεραρχία που είναι αποκλειστικά ανθρώπινη κατασκευή. Γιατί η απόδοση του status quo στη φύση είναι ο πιο σίγουρος τρόπος να μην διεκδικήσει ο καταπιεσμένος καμία αλλαγή. Η «Φύση» δεν είναι παρά το άλλοθι της εξουσίας.

Τεστοστερόνη και Βιολογικοποίηση

 

vice

Ένα αρθρο το οποίο αναφέρεται σε έρευνες κοινωνιολόγων -οι οποίοι τονίζουν ρητά ότι η αντρική επιθετικότητα ΔΕΝ οφείλεται σε κάποιον βιολογικό παράγοντα αλλά σε κοινωνικές παραμέτρους- δημοσιεύεται στη σελίδα του faceboοk με τον τίτλο «καταραμένοι τεστοστερόνη». Η εμμονή αυτή της κοινωνίας να αποδίδει την αντρική επιθετικότητα στις ορμόνες και σε κάποια υποτιθέμενα γονιδιακά χαρακτηριστικά αντί την κοινωνικοποίησή τους δυστυχώς καταλήγει και στην φυσικοποίηση της ανδρικής βίας η οποία παρουσιάζεται ως κάτι φυσικό και αναπόφευκτο. Όταν δεχόμαστε την αντρική βία ως κάτι που πηγάζει από τη φύση τους, τότε αναγκαστικά το βαρος θα πέφτει στην προστασία των γυναικών από αυτούς και όχι στις δομικές αλλαγές που μπορούν να γίνουν στην κοινωνία ώστε η έμφυλη βία να εξαλειφθεί.

~Hürrfem Sultan

ΥΓ: ολόκληρο το άρθρο εδώ: http://www.vice.com/…/pos-i-erotiki-apogoiteusi-kanei-tous-

H Μυική Δύναμη ως Ανωτερότητα

Τα φύλα δεν είναι ίσα γιατί οι άντρες είναι πιο δυνατοί απο τις γυναίκες. Κλασική μισογυνκή αξία.
Δύο πράγματα γι αυτό:

Πρώτον, δεν είναι όλοι οι άντρες πιο δυνατοί από όλες τις γυναίκες. Το να λες ότι «γενικά» οι άντρες είναι πιο δυνατοί από τις γυναίκες δεν λέει κάτι γιατί σημαίνει ότι μια πάρα πολύ δυνατή γυναίκα θα ήταν ανώτερη από όλους τους άντρες (για να μην αναφερθώ καν στις τρανς γυναίκες).Τι θα σήμαινει αυτό για την ιεραρχία των φύλων? Είναι το ίδιο όταν έρχονται και με ρωτάνε «ωραία όλα αυτά αλλά θα έλεγες σε μία γυναίκα ή σε έναν αντρα να σου κουβαλήσει τον καναπέ?». Θα έλεγα σε όποιον είναι πιο δυνατός. Στη μάνα μου αντί για τον παππού μου, στην ξαδέλφη μου αντί για τον 15χρονο γείτονά μου,θα τον κουβαλούσα μόνη μου αντί κάποιου άνδρα με κινητικά προβλήματα κ.ο.κ. Το φύλο από μόνο του δεν λέει τίποτα, απλά έχουμε συνηθίσει όταν σκεφτόμαστε την αφηρημένη έννοια «άντρας» να σκεφτόμαστε εναν ΕΥΡΩΣΤΟ άντρα -λες και δεν υπάρχουν αδύναμοι άντρες.

Δεύτερον, ακομα και όλοι οι άντρες ήταν όντως πάντα δυνατότεροι από όλες τις γυναίκες, γιατί αυτό θα πρέπει να σημαίνει ότι είναι ανώτεροι? Θα ήταν ένα εντελώς αυθαίρετο κριτήριο. Είναι μόνο μέσω της κοινωνικής νοηματοδότησης της μυικής δύναμης ως κάτι ανώτερο που κάνει την ιεραρχία να φαντάζει φυσική. Η δύναμη από μόνη της δεν εξυπηρετεί σε πολλά -πέρα ας πούμε από τις χειωνακτικές εργασίες που αν το καλοσκεφτούμε δεν είναι ακριβώς αυτές που σε προωθούν στην κοινωνική ιεραρχία. Άρα γατί η μυική δύναμη σημαίνει ανωτερότητα μόνο στην περίπτωση του φύλου? Τι νόημα εχει να μιλάμε για τη δύναμη ως κριτήριο ανωτερότητας περα απο το οτι υπονοέι «μπορώ να σε πλακώσω στο ξύλο άρα είμαι ανώτερος» -το οποίο είναι η πιο κυριολεκτική μορφή φασισμού. Δε θα λέγαμε το ιδιο εύκολα πως τα μελη της φυλής Α είναι πιο δυνατά απο τα μέλης της φυλής Β άρα η φυλή Α είναι ανώτερη. Αυτό θα ήταν ρατσιμός. Αν και αυτό ακριβώς συνέβη κατά την αποικιοκρατία, αντικαθιστώντας την μυική δύναμη με τον τεχνολογικό εξοπλισμό και φυσικοποιώντας πάλι την ιεραρχία -άλλη μία κυριολεκτική μορφή φασισμού.

Είναι ο τρόπος που νοηματοδοτούνται οι έμφυλες δαφορές που παράγει της ανισότητες, αποδίδοντας πάντα ιεραρχικά ανώτερη αξία στα θεωρούμενα ως «ανδρικά» χαρακτηριστικά. Κάθε αναφορά στην «φύση» αγνοεί πως και αυτή κατασκευάζεται κοινωνικά μέσω των ερμηνειών που δίνουμε εμείς οι άνθρωποι στα «φυσικά δεδομένα».

~Χιουρφέμ Σουλτάν

lazaridis

Nα Εκτιμάτε τους Άντρες που δεν Ξενοπηδάνε

Τι σύμπτωση βρε παιδί μου που αυτή η λεγόμενη «φύση» (ανθρώπινη, αντρική, γυναικεία) πάντα δικαιολογεί και διαιωνίζει το status quo προς όφελος των λευκών ετεροφυλόφιλων cis αντρών. Μήπως επειδή η «φύση» είναι μια κοινωνική κατασκευή και μήπως επειδή την αφήγηση πάντα ελέγχουν οι ίδιοι οι λευκοί ετεροφυλόφιλοι cis άντρες που ορίζουν ως «φύση» και ως «κανονικό» ο,τι τους βολεύει και τους ευνοεί ενώ εμείς οι υπόλοιποι κάνουμε την ανάγκη φιλοτιμία?
Και τώρα που θεωρείται «φυσικό» πως οι άντρες δεν μπορούν να ελέγξουν τις ορμές τους θα πρέπει ή να τους συγχωρούμε όταν δεν τα ‘καταφέρνουν’ ή να τους χρωστάμε και ευγνωμοσύνη όταν το κάνουν. Ενώ οι γυναίκες είναι προφανώς από τη «φύση» τους μονογαμικές και μάλλον δεν γουστάρουν το σεξ και πολύ οπότε αν «ξενοπηδήσουν» πρέπει να τις ρίξουμε στην πυρά.
Μα πόσο βολικό!!!

na ektimate toys adres

Πώς να Μάθετε να Κλωσάτε τα Αυγά σας

Ο σχολιαστής παρά το εξεζητημένο ύφος του αδυνατεί να αντιληφθεί την κυκλικότητα του επιχειρήματός του: οι γυναίκες είναι «από τη φύση» τους τρυφερές και αδύναμες -μόνο που αν ξεφύγουν από τους ρόλους αυτούς θα πρέπει «να μάθουν να κλωσάν τα αυγά τους». Επομένως, μάλλον δεν είναι από τη φύση τους έτσι αλλά, η συμπεριφορά τους ειναι κοινωνικά μαθημένη μέσω του μαθήματος αυτού που τους δίνεται όταν δεν ανταποκρίνονται στα θεωρούμενα ως χαρακτηριστικά του φύλου τους. Επιπλέον οι ρόλοι που έχουν ανατεθεί στον άντρα -όπως πχ ο ρόλος τους ως πολιτικοί ηγέτες- δεν επιτελείται με το τσουτσουνάκι τους -ούτε φυσικά οι ρόλοι που ανατέθηκαν στα δύο φύλα ήταν ποτέ ισότιμοι.

PAPAZIKOS