Η πρακτική πολλών αντρών να κατατάσσουν τις γυναίκες στην κλίμακα του 10 βάσει της εξωτερικής τους εμφάνιση αποτελεί την υπέρτατη μορφή αντικειμενοποίησης. Οι γυναίκες μειώνονται σε αντικείμενα προς αξιολόγηση και μάλιστα μόνο με βάση τα εξωτερικά τους χαρακτηριστικά, υπενθυμίζοντάς μας πως στην πατριαρχία αξιολογούμαστε αποκλειστικά με κριτήριο την χρησιμότητά μας ως σεξουαλικά αντικείμενα προς τέρψιν της αντρικής ματιάς.

Ο βαθμός συνήθως συνυπολογίζει παράγοντες οπως πρόσωπο και μέλη τους σώματός τεμαχίζοντας τη γυναίκα σε επι μέρους κομμάτια με τρόπο ανάλογο όταν αξιολογώντας ένα κινητό λαμβάνουμε υπόψη παράγοντες όπως διάρκεια μπαταρίας, χωρητικότητα κτλ. Οι γυναίκες δεν είθισται να βαθμολογούν τους άντρες με ανάλογο τρόπο, ούτε βάσει εμφάνισης αλλά ούτε βάσει προσωπικότητας ή αλλων χαρακτηριστικών, καθώς δυσκολευόμαστε να βαθμολογήσουμε κάποιον που βλέπουμε ως ολοκληρωμένο ανθρώπινο ον.Βαθμολογώντας μας σαν προιόντα στο skroutz, οι άντρες αποκτούν την αίσθηση του ελέγχου πάνω μας (αγνοώντας συχνά ότι η βαθμολογία τους έχει ελάχιστη σημασία για εμάς) και την ψευδαίσθηση ότι μπορούν να μας φέρονται και αναλόγως. Το να θαυμάζεις και να ελκύεσαι από την εμφάνιση κάποι@ βέβαια δεν είναι από μόνο του κακό, υπάρχει κάτι το πολύ ωμό όμως στην καθιέρωση ενος ολόκληρου συστήματος αξιολόγησης όπου μειωνόμαστε μόνο σε αυτό ενώ ταυτόχρονα καθορίζει την συμπεριφορά των αντρών απέναντί μας λες και ολόκληρη η αξία μας θεμελιώνεται στο sex appeal μας.

~Hürrfem Sultan

Ο μύθος πως οι γυναίκες είναι μυστήρια πλάσματα, δύσκολα να τα κατανοήσει κανείς, βασίζεται και διαιωνίζει την ιδέα οτι είμαστε παράλογες και πολύπλοκες οπότε δεν έχει νόημα καν να προσπαθήσει να μας καταλαβει κανείς -λειτουργώντας έτσι σαν αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Με τον τρόπο οι άντρες μπορούν απλά να αδιαφορούν για τις αντιδράσεις μας βάζοντας τις στο πλαίσιο της πολυπλοκότητάς μας ενω ταυτόχρονα καθιστά ευκολότερο το gaslightng και την συναισθηματική χειραγώγηση

Η δυσκολία τους να μας καταλάβουν βέβαια οφείλεται στο οτι λόγω της προνομιακής τους θέσης στην κοινωνία δεν χρειαστηκε ποτέ να δουν τα πράγματα μεσα από τα μάτια και της εμπειρίες των γυναικών, οποτε η δική τους οπτική θεωρούταν πάντα η «κανονική» και φυσιολογική. Ταυτόχρονα, για οποιαδήποτε σύγκρουση με ή απόκλιση από τις αντρικές θέσεις, μπορεί να κατηγορηθεί το φύλο μας χωρίς να εξεταστεί η κατά περίπτωση διαφωνία.