Ο Πόλεμος ως Επιβεβαίωση Αρρενωπότητας

πολεμος.jpg

O πόλεμος ως αξία, ως ανδρικό ιδεώδες, ως ο υπέρτατος τρόπος επιβεβαίωσης της αρρενωπότητας. Όσο πιο πολύ λαχταράς τον πόλεμο δηλαδή όσο πιο πρόθυμος είσαι να πεθάνεις και να σκοτώσεις και όσο περισσότερο διψάς για αίμα τόσο πιο «Πραγματικός Άντρας» είσαι. Οι φόβοι, οι αμφιβολίες, η διπλωματία και η ειρηνική επίλυση των διεθνών διαφορών είναι για τίς γυναικούλες ή για τίποτα ΦΛΩΡΟΥΣ vegan Αριστερούς που έχουν εκθηλυνθεί από την πολλή σόγια. Οι Άντρακλες είναι πανέτοιμοι για τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο γιατί η πολλή τεστοστερόνη έχει θολώσει το μυαλό τους και έχει διαστρεβλώσει κάθε αντίληψη της παγκόσμιας ιστορίας και κάθε αμερικανικής επέμβασης που εκ των υστέρων αποδείχτηκε πως ούτε πραγματική βάση είχε ούτε οφέλησε τους λαούς οπου έγινε.

Βλέπουν τους εαυτούς τους ως ήρωες όπως αυτοί στα έπη ή στις Χολυγουντιανές παραγωγές και φαντασιώνονται τους εαυτούς τους να υπερασπίζονται την πολιορκημένη πατρίδα τους από τους κακούς Μουσουλμάνους. Βέβαια ο πόλεμος που θέλει να ξεκινήσει ένας υστερικός Αμερικανός Πρόεδρος που θέλει να αποσπάσει το κοινό του από τις κατηγορίες εναντίον του και για εξυπηρέτηση Αμερικανικών συμφερόντων δεν είναι ακριβώς η Άλωση της Πόλης -κι αν είναι τότε οι Ιρανοί δεν θα είχαν τον ρόλο των Οθωμανών απλά και μόνο επειδή είναι και οι δύο σκουρόχρωμοι Μεσανατολίτες αλλά των υπερασπιστών Βυζαντινών. Αυτά όμως ειναι ψιλά γράμματα για τους στρατόκαβλους της Δεξιάς που θα νιώθουν πολύ άντρες παίζοντας το πουλί τους με πλάνα βομβαρδισμών που δε θα δουν ποτέ από κοντά και που θα σκοτώνουν μελαμψά σώματα που οι ίδιοι δεν λογαριάζουν καν ως ανθρώπους.

Τα Αστεία για την Αντρική Απιστία δεν Είναι Μαγκιά Είναι Αυτοταπείνωση

 

cheating 2 in 1

Είναι πολυ χαρακτηριστικό της πατριαρχιας να ενθαρρυνει, να επιβραβεύει και να κανονικοποιεί αντρικές (ή γυναικείες) συμπεριφορές που μετά παρουσιάζει ως «Φύση». Οι άντρες για παράδειγμα παρουσιάζονται συνεχώς ως πολυγαμικοί ή άπιστοι από την «φύση» τους ενώ στην πραγματικότητα οι πολλαπλοί σύντροφοι ειναι απλά κομμάτι της ηγεμονικής αρρενωπότητας που αναμένεται να επιτελούν την ίδια στιγμή που η ίδια πρακτική στιγματίζεται και τιμωρείται στις γυναίκες. Φυσικά, η κανονικοποίηση αυτή χρησιμοποιείται ως τακτική φίμωσης των γυναικών, οι οποίες παρουσιάζονται ως «υστερικές» όταν αντιδρούν στην απιστία του συντρόφου τους ενώ οι άντρες που ασκούν βία ή και δολοφονούν γυναίκες στην υποψία απιστίας διαπράττουν απλά «εγκλήματα πάθους» που πάλι απορρέουν από την δήθεν επιθετική και κτητική «φύση» τους. Ταυτόχρονα η αντίληψη πως είναι «δύσκολο» στους άντρες να είναι πιστοί σημαίνει πως όταν είναι, οι γυναίκες θα πρέπει να νιώθουν ιδιαίτερη ευγνωμοσύνη και να προσμετράται υπερ τους ενώ αντίστοιχα η γυναικεια πίστη θεωρείται λίγο πολύ δεδομένη

Άγιος Βαλεντίνος vs Sex

51906501_400901550684416_7155600035520970752_n

Η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου είναι μια αφορμή για τους ερωτευμένους να γιορτάσουν την αγάπη τους, κυρίως μέσω της κατανάλωσης όπως και σε κάθε άλλη επέτειο -γιατί αυτή να είναι διαφορετική? Για τους μισογύνηδες όμως αποτελεί άλλη μία ευκαιρία να μας υπενθυμίσουν ότι ενώ η αγάπη είναι «γένους θηλυκού» το σεξ είναι η μόνη αντρική επιθυμία. Τα αστειάκια σχετικά με τα προφυλακτικά αλλά και η ίδια η επέτειος που καθιερώθηκε ένα μήνα μετά στις 14 Μάρτη, την λεγόμενη Steak and a Blowjob day, έχουν ως μοναδικό σκοπό να επιβάλλουν άλλον έναν έμφυλο διαχωρισμό. Σύμφωνα με αυτόν η αγάπη είναι αυτό που θέλουν οι γυναίκες ενώ οι άντρες που είναι απλά πλάσματα θέλουν σκέτο σεξ (και καμία μπριζόλα για να μην ξεχνάμε την αρρενωπότητα της κατανάλωσης κρέατος). ‘

Είναι πολύ σημαντικό να μας υπενθυμίζουν συνεχώς οι σεξιστές ότι η αγάπη και οι τρυφερές κινήσεις είναι απλά το τίμημα που πρέπει να πληρώνουν οι άντρες για να μας πηδήξουν γιατί διαφορετικά μπορεί να γίνει κάνα λάθος και να σχηματίσει κανείς την εντύπωση ότι οι γυναίκες και οι άντρες μπορούν να σχετίζονται επί ίσοις όροις. Όχι φίλες μου, οι σχέσεις στην πατριαρχία πρέπει να παρουσιάζονται ως ανταλλαγή -δίνεις σεξ, παίρνεις αγκαλίτσα και ένα μπουκέτο λουλούδια. Γι’ αυτό και η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου παρουσιάζεται ως μία γυναικεία επινόηση που επιβάλλουν οι καταπιεστικές γυναίκες στα αγόρια τους ενώ αυτοί έχουν μόνο ένα πράγμα στο μυαλό τους και τα βαριούνται μωρέ αυτά. Η γελοιοποίηση του ρομαντισμού κατά αυτόν τον τρόπο είναι μέρος της επιτέλεσης της ηγεμονικής αρρενωπότητας. Ο σωστός άντρας πρέπει να διατυμπανίζει πως αυτό που θέλει από τη γυναίκα είναι πάνω απ’ όλα το σεξ, όχι αυτά τα γυναικουλίστικα πράγματα.

Πέρα από αυτό, η αντίληψη ότι ένας άντρας πρέπει να υπερπηδήσει τις «δικαιολογίες» της γυναίκας για να την πηδήξει είναι βαθιά μισογυνική και παρουσιάζει το σεξ ακριβώς ως κάτι που η γυναίκα παραχωρεί. Ακριβώς αυτός άλλωστε είναι ο λόγος που οι γυναίκες αναγκάζονται συχνά να επινοήσουν «δικαιολογίες» για να αποφύγουν το «καθήκον τους» αντί να πουν απλά ότι δεν έχουν όρεξη. Η αντρική εμμονή όμως να καμφθούν οι αντιστάσεις της αντί να σεβαστούν τον πονοκέφαλό της -πραγματικό ή φανταστικό- είναι ακριβώς η απόδειξη ότι η πατριαρχία δεν ενδιαφέρεται για την σεξουαλική απόλαυση της γυναίκας αλλά ακριβώς να την φέρει στη θέση που δε θα μπορεί να πει όχι.

Οι Φώκιες και οι Γόηδες

36531127_413366362474766_9002099814300647424_n

Με το στάτους αυτό ο συντάκτης και οσοι τον επικροτούν έχουν την ευκαιρία να αποκτήσουν ένα αίσθημα ανωτερότητας απέναντι σε δύο κατηγορίες: τις γυναίκες (όχι μόνο τις παχιές τις οποίες μειώνει άμεσα με αφθονο slut shaming μετατρεποντάς τις στην απόλυτη ντροπή αλλά και τις υπολοιπες καθώς τις μειώνει σε τίποτα άλλο πέρα από ένα σεξουαλικό αντικείμενο με μόνο σκοπόν να δώσει αξία στον άντρα χωρίς να έχει δική της) αλλά και τους άντρες αυτούς που δεν επιτελούν σωστά την αρρενωπότητά τους κάνοντας σεξ με εμφανίσιμες γυναίκες. Το δεύτερο αυτό μπορεί να χρησιμεύσει και στους άντρες που θέλουν να πιστεύουν ότι μπορεί να μην είναι επιτυχημένοι σεξουαλικά αλλά τουλάχιστον δεν κάνουν σεξ με αυτή την απεχθή κατηγορία γυναικών που στην πατριαρχία αντιστοιχεί μόνο σε β’ κατηγορίας άντρα. Γενικότερα δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, στην πατριαρχία αν είσαι άντρας μπορείς να βρεις πολλούς τρόπους να νιώσεις ανώτερος ακόμα και αν δεν είσαι το πρότυπο ηγεμονικής αρρενωπότητας. Πάντα θα υπάρχει κάποιος και σίγουρα κάποια που θα είναι ακόμα χαμηλότερα από σένα στην πατριαρχική ιεραρχία. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να το υπενθυμίζεις σε αυτ@ς αλλά κυρίως στον εαυτό σου με δημόσιες ανακοινώσεις για ένα πατριαρχκό ego boost.

Όταν οι Άντρες Λένε «Σ’αγαπώ»

received_10216198078924347

Είναι αυτό το «αστειάκι» ένα παράδειγμα σεξισμού κατά των αντρών που τους παρουσιάζει ως αναίσθητα γουρούνια ή έστω αυτοσαρκασμού όπου παραδέχονται τις χειριστικές πρακτικές που χρησιμοποιούν με σκοπό το σεξ? Όχι, είναι ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς τις γυναίκες ότι για τους άντρες δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα σεξουαλικό αντικείμενο, ένα μέσο ικανοποίησης των δικών τους αναγκών. Είναι μια προειδοποίηση πως οι γυναίκες δε θα πρέπει να περιμένουν «αγάπη» από τους άντρες και πως αν πιστέψουν πως αυτοί ζητούν κάτι περισσότερο από σεξ κοροϊδεύουν τις εαυτές τους. Καλύτερα να μην παίρνουν τα μυαλά τους αέρα και νομίζουν ότι παίζουν κανέναν σημαντικότερο ρόλο στη ζωή των αντρών.

Είναι ο φεμινισμός που λέει πως οι άντρες θέλουν μόνο σεξ και είναι διατεθειμένοι ακόμα και να κοροιδέψουν μία γυναίκα για να το πετύχουν? Όχι, είναι η πατριαρχία γιατί μέσω αυτού του μύθου προσπαθεί να υποτάξει τις γυναίκες δημιουργώντας τους όχι μόνο χαμηλές προσδοκίες αλλά και μια ξεκάθαρη αίσθηση πως αυτές στα μάτια των αντρών δεν είναι τίποτε άλλο παρά σεξουαλικοί στόχοι. Είναι η πατριαρχία που κερδίζει από αυτό το μύθο γιατί ταυτόχρονα μαθαίνει στους άντρες πως η επιτέλεση της αρρενωπότητας δεν έχει να κάνει με την αγάπη αλλά με το σεξ -η αγάπη είναι ένα καθαρά γυναικείο συναίσθημα που σε καθιστά ευάλωτο, οι σωστοί άντρες πρέπει να θέλουν μόνο να γαμήσουν. Στην καλύτερη περίπτωση, για τους άντρες η σεξουαλική επιθυμία ταυτίζεται υποτίθεται με την αγάπη, σε αντίθεση με τις γυναίκες που η αγάπη τις κάνει δοτικές, περιποιητικές, στοργικές και όλα αυτά τα τάχα «γυναικεία» χαρακτηριστικά που δε θα πρέπει να περιμένουμε από τους άντρες. Από τους άντρες θα πρέπει να περιμένουμε να γυρίσουν πλευρό και να αρχίσουν να ροχαλίζουν.

Προειδοποιώντας τις γυναίκες από μικρές πως οι άντρες θέλουν «μόνο ένα πράγμα» στην πραγματικότητα ο πατριαρχικός λόγος δεν προσπαθεί να τις προστατεύσει αλλά ακριβώς να τους μάθει τη θέση τους στο κόσμο.

~HürrFem Sultan

Οι Εσπαντρίγιες και η Σύγκρουση Αρρενωποτήτων

Lavlarous_2

Στο tweet αυτό εκτυλίσσεται μία σύγκρουση αρρενωποτήτων, μεταξύ του κυρίαρχου μοντέλου του μάτσο άντρα και του άντρα που δήθεν έχει εκθηλυνθεί αφού φοράει και ασχολείται με «γυναικεία» πράγματα -όπως η μόδα και οι εσπαντρίγιες. Στη διαμάχη αυτή η γυναίκα δεν αποτελεί παρά το τρόπαιο το οποίο θα δοθεί στον νικητή, ο οποίος εδώ υπονοείται ότι είναι ο «παραδοσιακός» άντρας ο οποίος θα διεκδικήσει την γυναίκα για τον εαυτό του κρίνοντας ότι ο άλλος δεν είναι «αρκετά άντρας» για να την κρατήσει. Η γυναίκα παρουσιάζεται έτσι χωρίς agency, ανήκοντας απλά στον δυνατότερο. Με τον τρόπο αυτό η πατριαρχία προσπαθεί να θέσει τα όρια μέσα στο οποία θα κινούνται οι άντρες και τα κριτήρια με τα οποία θα κρίνεται η αρρενωπότητά τους έτσι ώστε αυτοί να συμμορφώνονται διατηρώντας την ανωτερότητά τους προς τις γυναίκες, κάτι που η εσπαντριγια, ως unisex παπούτσι, φαίνεται προς στιγμήν να απειλεί.

~Hürrfem Sultan

Oι Τσουλάρες που Καραδοκουν

18280222_442502136112553_1951148717_n

Όταν μια γυναίκα απατάει τον άντρα της είναι τσούλα. Όταν ένας άντρας απατάει την γυναίκα του είναι τσούλα αυτή με την οποία την απατάει. Ο ίδιος λόγος για τον οποίο δεν υπάρχει αντίστοιχο της λέξης «αντροχωρίστρα» για τους άντρες.
Σε κάθε περίπτωση, όταν το «κέρατο» για τους άνδρες δεν παρουσιάζεται ως αποδεκτό και δεν ενθαρρύνεται, τότε συνήθως παρουσιάζεται τουλάχιστον ως κάτι πολύ δύσκολο να αποφευχθεί, κάτι που απαιτεί έξτρα προσπάθεια από την πλευρά τους, ως η υπέρτατη θυσία που μπορεί να κάνει για τη γυναίκα που αγαπά καταπολεμώντας την πολυγαμική «φύση του» και αγνοώντας τους χιλιάδες πειρασμούς που καραδοκούν. Φυσικά ποτέ δεν παρουσιάζεται το ίδιο δύσκολο για τις γυναίκες, των οποίων η σεξουαλικότητα ούτως η άλλως υπαγορεύει υποτίθεται αφοσίωση και πίστη σε έναν μόνο άντρα. Με τον τρόπο αυτό, η δυσκολία με την οποία ένας άντρας παραμένει πιστός γίνεται μέρος της επιτέλεσης της κυρίαρχης αρρενωπότητας, όπως παρατηρεί και η Tristan Bridges στο άρθρο με τίτλο «Αρρενωπότητα και πίστη στην ποπ μουσική*». Με τον ίδιο τρόπο επίσης η γυναικεία σεξουαλικότητα είναι πάντα η ένοχη.
~Hürrfem Sultan
*https://thesocietypages.org/…/masculinity-and-fidelity-in-…/