Ποιος Έχασε τον Πόλεμο των Φύλων

%ce%bf-%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b5%ce%bc%ce%bf%cf%82-%cf%84%cf%89%ce%bd-%cf%86%cf%85%ce%bb%cf%89%ce%bd

Xάσαμε τον πόλεμο (αλήθεια, ομολογούν ότι μας έκαναν πόλεμο?) λέει επειδή δεν χρησιμοποιούμε το σεξ σαν μέσο για να εγκλωβίσουμε τους άντρες σε σχέση. Αυτή είναι η γνωστή λογική της αγελάδας -γιατί να αγοράσει κάποιος μία αγελάδα αν μπορεί να έχει το γάλα τσάμπα? Το ότι δε θέλουμε να κάνουμε σχέση με άντρες που μας βλέπουν σαν αγελάδες δεν τους έχει περάσει από το μυαλό. Ούτε φυσικά ότι μπορεί να κάνουμε σεξ επειδή το γουστάρουμε και όχι για να δελεάσουμε έναν άντρα να κάνει σχέση μαζί μας. Στο πατριαρχικό μυαλό τους οι άντρες είναι ανίκανοι να μας αγαπήσουν και να συνδεθούν μαζί μας σε κάποιο επίπεδο πέρα από το σεξουαλικό -αλλά για κάποιο λόγο είναι οι φεμινίστριες αυτές που θεωρούν τους άντρες γουρούνια.

~Hürrfem Sultan

Γυναικεία Οικιακή Εργασία και Πατριαρχικά Cookies

ladyism-2-%ce%b9%ce%bd-1

Ειναι πολύ αστείο όταν οι αντιφεμινιστές μας πετάνε μερικά πατριαρχικά cookies για να μας ανταμείψουν για τον δευτεραγωνιστικό μας ρόλο στη ζωή των ανδρών, παρουσιάζοντάς τον ως τιμή μας και καμάρι μας.

Το ότι οι γυναίκες φτιάχτηκαν για να κάνουν αυτά που δε μπορούν οι άντρες (δηλαδή το μεγάλωμα τον παιδιών και κανά σιδέρωμα) υπονοει οχι μόνο την συμπληρωματικότητα των φύλων λες και αυτά έχουν τελείως διαφορετικές δεξιότητες και δυνατότητες και δεν ειναι αυτόνομα άτομα αλλά και πως η γυναίκα δημιουργήθηκε δευτερευόντως και ως βοηθός του άντρα, ακριβώς όπως το περιγράφει και η Αγια Γραφή. Η προτεραιότητα του αντρικού φύλου δηλαδή διαφαινεται ακριβώς στην υπόθεση πως εμείς υπάρχουμε συμπληρωματικά, για να διορθώνουμε της ατέλειες του αρχικού μοντέλου.

Η απόπειρα αυτή να μας κολακεύσουν αποτυγχάνει ακριβώς επειδή οι θεωρούμενες ως «γυναικείες» δουλειές συνεχίζουν να θεωρούνται ως κάτι υποτιμητικό -όπως και οτιδήποτε γυναικείο- και επειδή η φράση «πίσω στην κουζίνα σου» μπορει να χρησιμοποιηθεί ως προσβολή εναντίον των γυναικών για να τους υπενθυμίσει την κατώτερη θέση μας, με τρόπο που το «πισω στο γραφείο σου» δεν μπορει να χρησιμοποιηθει για να προσβάλει έναν άντρα. Φυσικά, με την φεμινιστική ανάλυση απούσα απο τους διαχειριστές του ladyism το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να προσποιούνται πως δεν καταλαβαίνουν γιατί αυτό είναι προσβολή, τη στιγμή που οι ιδιοι συνεχίζουν να θεωρουν την μαγειρική αποκλειστικότητα των γυναικών. Προφανώς θα είναι από αυτά τα πράγματα που οι γυναίκες πλάστηκαν για να κάνουν γιατί οι άντρες είναι ανίκανοι.

~Hürrfem Sultan

Η Τιμωρία μις Τριαντάρας

right-to-the-bone

Πίσω από τις ιδεολογικές εκφράσεις (ο δημιουργός του meme προϋποθέτει για κάποιο λόγο ότι μια άγαμη και άτεκνη γυναίκα που εργάζεται δεν μπορεί να είναι ‘*πραγματικά* ευτυχισμένη’), ο γάμος με μπρουτάλ alpha male και η τεκνοποίηση παρουσιάζεται ξεκάθαρα εδώ ως τιμωρία για την απόφαση μιας γυναίκας να μην παντρευτεί και να μην κάνει παιδιά πριν από τα 30. Επίσης ο γάμος με εκπρόσωπο της πατριαρχίας ως τιμωρία για το γεγονός ότι μια γυναίκα γερνάει (θανάσιμο αμάρτημα για την πατριαρχία). Και το πιο παλαβό (και ιδεολογικό απ’ όλα): ο γάμος με ‘καταδρομέα’, δηλαδή με ‘πραγματικό αρσενικό’ (το οποίο, κατά την πατριαρχία ορίζεται ως: όχι ‘snowflake’, όχι ‘παρα-μορφωμένο’/εκλεπτυσμένο/εκθηλυμένο σύμφωνα με τα πατριαρχικά στάνταρ, αλλά ως κάποιος που ιδεολογικότατα νομίζει ακόμα ότι δεν έχει αποδομηθεί η φαλλική του αυθεντία, ότι δεν πιστεύει σε κενά σημαίνοντα –Πατρίδα-, και ότι υπάρχει Μεγάλο Άλλο- Θεός, κλπ.) ως εκδίκηση για το κόμπλεξ και το άγχος ευνουχισμού που έχει προκαλέσει στον θρησκόληπτο φασίστα μισογύνη men’s rights activist που δεν έχει διδακτορικό, και που του φαίνονται όλες οι σπουδές πέρα απ’ το γυμνάσιο ως αόριστος ‘εωσφορικός’ (λολ) ‘πολιτικά ορθός μαρξισμός’ (ό,τι κι αν σημαίνει αυτό). Ακόμα κι αν μια γυναίκα έχει σκοπό να παντρευτεί άνδρα και να κάνει παιδιά μαζί του, δύσκολα μπορεί να σκεφτεί κανείς πιο αποτρεπτικό meme από το συγκεκριμένο. Και όλα αυτά με το μανδύα της πολιτικής κριτικής.

-Herculine

Γιατί Βάφονται οι Γυναίκες

%ce%b2%ce%b1%cf%88%ce%b9%ce%bc%ce%bf

Η γνώμη σου για το βαψιμό μας ειναι περιττή και άχρηστη, ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΓΝΩΜΗ. Δεν καταλαβαίνω τη έκρηξή σου. Δεν ήρθαμε με κανα δίκανο πάνω από το κεφάλι σου να παραφυλάμε να μην την πεις, απλά σου λέμε οτι την γράφουμε στο μουνί μας. Αλλά όπως σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις η διαφωνία δεν συνίσταται στο βάψιμο καθαυτό και το πόσο μας κάνει να δείχνουμε καλύτερες ή όχι αλλά στη συνειδητοποίηση ότι η εμφάνισή μας δεν περιστρέφεται γύρω από τους άνδρες. Από εκεί προέρχεται ολος αυτος ο θυμός τους που ξεσπάνε στα social media και τις ανώνυμες εξομολογήσεις.

Το να βάφεσαι και να μένεις σπίτι είνα κάτι που έχουν κάνει γυναικες (και άντρες) ακριβως γιατί το βάψιμο ειναι ένα τελετουργικό που προσφέρει απόλαυση. Οπως και να χει, το οτι κανουμε διαφορετικά πράγματα όταν μενουμε σπίτι, οταν βγαίνουμε έξω, όταν βγαίνουμε για καφέ, όταν βγαίνουμε για ποτό, όταν βγαίνουμε για πρωτοχρονιά, οταν πάμε σε έναν γάμο, όταν πάμε σε μια κηδεία, εξαρτάται από κοινωνικές συμβάσεις σε συνδυασμό με το προσωπικο στυλ, δεν σημαίνει οτι το κάνουμε για να τραβήξουμε την προσοχή ενός υπψήφιου συντρόφου. Φαντάζομαι ούτε οι άντρες συνηθίζουν να φοράνε γραβάτα μέσα στο σπίτι, δεν νομίζω όμως ότι την φοράνε για να γίνουν πιο ελκυστικοί στις γυναίκες αλλά γιατί αυτό ειναι μέρος ενός βραδινού ή επίσημου dress code, μιας επιτέλεσης που ταιριάζει σε κάποια περίσταση ή σε κάποιο πρότυπο.

~Hürrfem Sultan

We read this article so that you don’t have to:Society is creating a new crop of alpha women unable to love

αλφα.png

We read this article so that you don’t have to:
Στο κείμενο αυτό του συντηρητικού Fox News, η συγγραφέας μας προειδοποιεί, γυναίκα προς γυναίκα, για τον κίνδυνο που προκύπτει από τις νέες γενιές γυναικών που είναι πολύ σκληρές για να αγαπήσουν (τους άντρες). Ο όρος φεμινισμός δεν αναφέρεται στο κείμενο, τι είναι όμως αυτό που κάνει άραγε τις γυναίκες πλέον τόσο διαφορετικές αν όχι το γεγονός οτι απέκτησαν περισσότερα δικαιώματα και πήραν αέρα?

Η συγγραφέας συμβουλεύει τις ομόφυλές της κυριολεκτικά να αναλάβουν δευτεραγωνιστικό ρόλο στις σχέσεις τους με τους άντρες αν θέλουν αυτές να είναι ομαλές αφήνοντας αυτούς να είναι πρωταγωνιστές -κάτι που κρύβεται πίσω απο την ανάδειξη του προτύπου του alpa male που θα πρέπει να συνοδεύεται από ένα beta female, λέξεις που εμπεριέχουν ξεκάθαρη ιεραρχία.

Η φράση κλειδί σε αυτό το κείμενο -όπως και σε όλα τα παρόμοια- είναι πως «οι γυναίκες γίνονται σαν τους αντρες». Στο συγκεκριμένο άρθρο αυτο σημαίνει πως οι σύγχρονες γυναίκες γίνονται «υπερβολικά ανταγωνιστικές, υπερβολικά αρρενωπες, υπερβολικά alpha». Και ενώ θα νόμιζε κανείς οπως τα παρουσιάζει πως τα χαρακτηριστικά αυτά είναι αρνητικά και ίσως να είναι οι άντρες αυτοί που θα έπρεπε να αλλάξουν, με ένα πατριαρχικό plot twist τα χαρακτηριστικά αυτά ειναι αρνητικά ΜΟΝΟ όταν υιοθετούνται απο γυναικες. Οι τελευταίες αντιθέτως καλούνται να διατηρήσουν την θηλυκότητά τους που, με τα λόγια της συγγραφέως, σημαίνει να έιμαστε «ήπιες» (soft) και «ευγενικές» (nice).

Στο κείμενο αυτό, ως συνήθως, τα δύο φύλα παρουσιάζονται ως δύο αντιθετικοί πόλοι που θα πρέπει ο ένας να εξισορροπεί τον άλλο, καθώς, όπως το θέτει η αρθρογράφος, μια σχέση χρειάζεται τόσο αρσενική όσο και θηλυκή ενέργεια. Και είναι κρίμα που η συγγραφέας έτσι αδυνατεί να φανταστεί μια σχέση όπου και οι δύο θα ειναι ήπιοι και ευγενικοί ή έστω, και οι δύο ανταγωνιστικοί και δυναμικοί αλλά με αμοιβάιους συμβιβασμούς και υποχωρήσεις.Και της είναι αδιανόητο γιατί το θεωρεί δεδομένο πως οι άντρες δρουν με ένα συγκεκριμένο τρόπο (δε μας λέει βέβαια τι τους κάνει έτσι καθως και η λέξη πατριαρχία έντεχνα αποσιωπάται και εδώ) και είναι οι γυναίκες αυτές που θα πρέπει να προσαρμοστούν στις ανάγκες των αντρών, αφού αυτοί αποκλείεται να γίνουν διαφορετικοί.

Το άρθρο αυτό έρχεται να προστεθεί σε μία πλούσια αρθρογραφία με θέμα «πώς να κρατήσετε τον άντρα σας» η οποία εναποθέτει το βάρος της αποτυχίας μια σχέσης στη γυναίκα η οποία καλείται να επιτελέσει όλη την συναισθηματική εργασία (emotional labor) με σκοπό να κρατήσει την ισορροπία του ζευγαριού. Ο φεμινισμός αντιθέτως, πιστεύοντας στους άντρες περισσότερο από την πατριαρχία, θεωρεί πως και οι άντρες μπορεί να είναι ήπιοι, ευγενικοί, να κάνουν υποχωρήσεις και να μην νιώθουν άβολα σε μία σχέση που δεν έχουν τον πρώτο λόγο. Κι αν τους είναι αδύνατον, τότε ίσως η σχέση μαζί τους να είναι κάτι που μερικές από εμάς δεν επιθυμούμε ούτως ή άλλως.

~Hürrfem Sultan

Τι Δύναμη Προσέφεραν στη Γυναίκα οι «Θηλυκές Αρετές»?

LADYISM 1.png

H σελίδα αυτή -που όπως το έθεσε ένας follower μας είναι το μέρος που σύρθηκε ο εσωτερικευμένος μισογυνισμός για να ψοφήσει- αυτοπροσδιορίζεται ως η απάντηση στον συγχρονο φεμινισμό .Η απάντηση αυτή είναι υποτίθεται η διατήρηση της «θηλυκότητάς» μας -η οποία απεικονιζεται με φωτογραφίες γυναικών απο τα ’50’s που είναι τόσο παλιές οσο και οι ιδέες που πρεσβεύει η σελίδα. «Ποια θα ειναι η δύναμή μας αν αποποιηθουμε τις θηλυκές αρετές μας», αναρωτιούνται οι editors.

Εμείς πάλι αναρωτιόμαστε ποια ακριβώς δύναμή μας προσέφεραν ιστορικά αυτές οι «θηλυκές αρετές» τόσους αιώνες πατριαρχίας, όταν οι γυναίκες είχαν λιγότερα δικαιώματα από ένα κατοικίδιο. Η μόνη δύναμή που μας προσέφραν ήταν μία έμμεση επιρροή πάνω στους άντρες της ζωής μας -τους πατεράδες και τους συζύγους μας- αν και εφοσον καταφέρναμε να τους κρατήσουμε ικανοποιημένους με τη σωστή επιτέλεση τις θηλυκότητάς μας ως μητέρες και ερωμένες. Όταν όμως η δύναμή σου εξαρτάται από την γενναιοδωρία των αντρών, δεν είναι δύναμη, είναι υποταγή. Και γι αυτό χρειαστήκαμε τον φεμινισμό με τον οποιο αποκτήσαμε δική μας, αυτόνομη δύναμη που να μην πηγάζει από την ευγενική χορηγεία όποιου κατέχει την εξουσία. Και αν θέλουμε να ειμαστε «θηλυκές», μπορουμε και ως φεμινίστριες, thank you very much.

Δεν είναι τυχαίο ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των σχολίων προέρχεται απο άλλους αντρες ή γνωστές μισογυνικές σελίδες που σπεύδουν να προσφέρουν πατριαρχικά cookies στις αντιφεμινίστριες γυναίκες για να τις αποτρέψουν από τον φεμινισμό.

~Hürrfem Sultan

Δύο Editors του Ναι, Είσαι Μισογύνης Σφάζονται για την Ουρανία Μιχαλολιάκου (Ξεδιάντροπο Clickbait)

oyrania

Herculine: Το meme αυτό μάς πηγαίνει κατευθείαν στην καρδιά της πολύ επίκαιρης συζήτησης περί πολιτικής ορθότητας. Είναι δόκιμο από φεμινιστικής άποψης να κάνεις fat/body-shame μια γυναίκα, επειδή είναι ναζίστρια; Κι αν ναι, γιατί. Εάν όχι, γιατί επίσης. Η απάντηση, κατά την ταπεινή μου γνώμη, δεν είναι απλή. Είναι γελοίο να αυτολογοκριθεί κανείς στο δρόμο όταν χτυπιέται με τους φασίστες και να μην πει ‘παλιοπούστη’ ή ‘καργιόλα’ έναν/μια από αυτούς, τη στιγμή που είναι έτοιμοι να τον χαρακώσουν, αυτόν/ήν ή τ@ μετανάστ@ φίλ@ του/της. Ο όλος σκοπός είναι να πληγώσεις τον ναζί (και τη μάτσο, Άρια αρσενικότητά του) με κάθε τρόπο, και σε αυτό τον λόγο (discourse) πολύ δύσκολα χωράει καθωσπρεπισμός και πολιτική ορθότητα (τα δυο σε καμία περίπτωση δεν είναι συνώνυμα/δεν ταυτίζονται). Με αυτόν τον τρόπο όμως αναπαράγει κανείς ομοφοβικά, και γενικότερα πατριαρχικά στερεότυπα, έστω κι αν οι φράσεις χρησιμοποιούνται σε ένα meta- επίπεδο. Όταν ωστόσο κάποι@ είναι σε πιο νηφάλια κατάσταση, και έχει τη διαύγεια (και το safe space) να κάτσει να φτιάξει meme που γίνονται viral, εκεί το πράγμα αλλάζει. Σε ειρωνικό πνεύμα, το συγκεκριμένο meme προσπαθεί να αποδομήσει τη ναζιστική ιδεολογία, χρησιμοποιώντας ωστόσο τα δικά της ‘όπλα’ και τη δική της ρητορική περί ευγονικής, κλπ., και έτσι αναγκαστικά εισέρχεται σε πολύ επικίνδυνο και ασταθές έδαφος, ρισκάροντας, αν όχι εξασφαλίζοντας τη (λιμπεραλ) κριτική περί ableism (εκτός από αυτήν περί fat-shaming, που προανέφερα). Με λίγα λόγια, κατά την ταπεινή μου γνώμη, όλα εξαρτώνται από το περικείμενο/συγκείμενο (context).

Το συγκεκριμένο meme ωστόσο κάνει και κάτι άλλο. Αναπαράγει πατριαρχικά στερεότυπα σε σχέση με την γυναικεία εμφάνιση, εξαφανίζει αυτά που έχει πει η Συνατσάκη, και την αντικειμενοποιεί, την ανάγει στην εξωτερική της εμφάνιση. Αυτό είναι εξίσου, αν όχι και περισσότερο προβληματικό. Τί θα συνέβαινε δηλαδή εάν η Συνατσάκη είχε την εμφάνιση της Μιχαλολιάκου, και αντιστρόφως; Τί θα άλλαζε σε αυτά που λένε; Και, ακόμα πιο προκλητικά μιλώντας, θα είχε δοθεί βήμα στη Συνατσάκη εάν δεν συμμορφωνόταν με κάποια αυστηρά στάνταρ εμφάνισης και στερεότυπα ομορφιάς τα οποία καθορίζει εξαρχής η ετεροπατριαρχία; Προσωπικά είδα αρκετούς αριστερούς brocialists να την επευφημούν ακριβώς για αυτά που είπε ενώ είναι και τόσο ‘σέξι’, ‘όμορφη’, ‘καλλίπυγος’, και άλλα σιχαμερά και γλοιώδη. Αυτά είναι, κατά τη γνώμη μου, σημαντικά ερωτήματα που αξίζει να συζητηθούν.

Kαι τέλος: κατά τη γνώμη μου δεν είναι απλώς ηθικά επιτρεπτό, αλλά είναι ηθική επιταγή να δώσεις μπουνιά σε νεοναζί άντρα. Ισχύει το ίδιο με το να μπορεί να χουφτώσει ένας άντρας την υπάλληλό του μόνο και μόνο επειδή ξέρει ότι είναι νεοναζί; Άραγε σε τέτοια περίπτωση τα φεμινιστικά ‘αναστέλλονται’ χάρη του ‘αντιφασιστικού’ χουφτώματος (λολ); Κάτι τέτοιο φυσικά είναι αδύνατον να το υποστηρίξει ηθικά μια φεμινίστρια/ένας φεμινιστής. Ένας brocialist όμως, ή ένας MRA που δεν πιστεύει ότι υπάρχει γυναικεία καταπίεση και κουλτούρα βιασμού μπορεί κάλλιστα να το δικαιολογήσει.

Hürrfem Sultan: Έχω βρεθεί κι εγώ στην δυσάρεστη θέση να θέλω να βριστώ με έναν μισογύνη ή έναν ρατσιστή και να μη βρίσκω τα κατάλληλα λόγια, να μη μου έρχονται στο μυαλό αρκετά δυνατές λέξεις για να τους προσβάλω σε μία διαδικτυακή ή πραγματική διαμάχη, να μην έχω τα κατάλληλα «όπλα» που να τους φέρουν σε δύσκολη θέση. Την αμηχανία αυτή κάποια καταδικάζουν ως κενή «πολιτική ορθότητα» καθώς νιώθουν να καταπιέζονται όταν δεν μπορούν να εκφραστούν όπως η πατριαρχία τους δίδαξε. Ας αναλογιστούμε όμως, αξίζει να προσπαθούμε να μειώσουμε μία ναζίστρια; Τι ακριβώς θα πετύχουμε πέρα από μία στιγμιαία ικανοποίηση ; Μήπως θα αλλάξουμε γνώμη στην Ουρανία Μιχαλολιάκου επειδή την αποκαλέσαμε «χοντρή»; Θα γίνει καλύτερος άνθρωπος γιατί βίωσε και η ίδια την πατριαρχική καταπίεση ; Όχι φυσικά, γιατί δε θα χάσει το προνόμιό της απέναντι σε άλλες καταπιεσμένες ομάδες ούτε τον σκατοχαρακτήρα που την έκανε αυτό που είναι. Το μόνο που θα καταφέρουμε είναι να δώσουμε το μήνυμα σε χιλιάδες μη φασίστριες και φασίστες πως το να είσαι «χοντρός» ή «αγάμητος» είναι κάτι κακό. Και μάλιστα πιο κακό από το να είσαι ναζίστρια. Η βρισιά θα έπρεπε να είναι η λέξη «ναζίστρια» αλλά δυστυχώς η κοινωνία θεωρεί περισσότερο καταδικαστέο να είσαι χοντρή παρά ναζί -και άρα λιγότερο άνθρωπος.

Η επισήμανση πως μία ναζί είναι ασχημότερη από μία αντιρατσίστρια μου θυμίζει την επισήμανση πως ο Κασιδιάρης είναι σκουρόχρωμος ή πως οι Έλληνες δεν είναι καθαρή φυλή. Η ανάδειξη της ειρωνίας δεν αλλάζει κάτι γιατί ο ρατσισμός των χρυσαυγιτών βασίζεται σε μία φαντασίωση που έχουν για τον εαυτό τους ή τους Έλληνες και όχι σε πραγματικά δεδομένα. Το θέμα δεν είναι αν οι Έλληνες είναι καθαρή φυλή ή αν υπάρχουν γενικότερα καθαρές φυλές. Το θέμα είναι ότι αυτό δεν θα έπρεπε να έχει σημασία γιατί οι καθαρές φυλές δε θα ήταν καλύτερες από τις υπόλοιπες με τον ίδιο τρόπο που οι αδύνατοι άνθρωποι ΔΕΝ είναι καλύτεροι από τους παχύσαρκους, παρά μόνο με τα κριτήρια των ίδιων των προνομιούχων και των καταπιεστών που, όντας εντελώς αυθαίρετα, δεν έχουμε κανένα λόγο να υιοθετούμε κι εμείς. Εκτός φυσικά αν κατά βάθος πιστεύουμε ότι ισχύουν. Και αυτό είναι το διακύβευμα όταν μιλάμε περί «πολιτικής ορθοτητας».

Πολιτική της Ευπρέπειας και Ομοφυλοφιλια

gay

Εδώ βλέπουμε ένα παράδειγμα της πολιτικής της ευπρέπειας* οπου μέλος μιας καταπιεσμένης ομάδας αστυνομεύει τα υπόλοιπα ώστε να συμμορφώνονται με τα κριτήρια της προνομιούχας ομάδας -«για να μην τους πει και Γαβαλάδες» . Οι γκέι που δεν είναι «κραγμένοι» , είναι δηλαδή αρκούντως αρρενωποί και δεν φανερώνουν την σεξουαλικότητά τους, ανησυχούν πως οι υπόλοιποι θα αμαυρώσουν την φήμη όλων τον ομοφυλόφιλων (στα μάτια των ετεροφυλόφιλων φυσικά) και θεωρούν χρέος τους να τους υποδείξουν το σωστό τρόπο συμπεριφοράς. Ανάλογη συμπεριφορά βλέπουμε από γυναίκες που επιτίθενται σε ομόφυλές τους που δεν ντύνονται αρκετά σεμνά και έτσι «βγάζουν το όνομα» σε όλες μας. Οι καταπιεσμένοι που ακολουθούν την πολιτική της ευπρέπειας δεν συνειδητοποιούν ότι προσπαθώντας να κερδίσουν την έγκριση και την αποδοχή μιας προνομιούχας ομάδας και ζώντας με τα κριτήρια της τελευταίας ,αποδέχονται στην ουσία τον κατώτερό ρόλο τους αντί να αγωνιστούν για την απελευθέρωση από το καταπιεστικό αυτό σύστημα εν γένει. Η ομοφοβία και ο μισογυνισμός δε θα εξαλειφθεί αν οι γκέι γίνουν λιγότερο «φανεροί» και οι γυναίκες περισσότερο «σεμνές», θα εξαλειφθεί όταν ο καθένας θα μπορεί να εκφράσει την σεξουαλικότητά του και να διαθέσει το σώμα του οπως γουστάρει χωρίς να εξαρτάται από την συγκατάθεση του προνομούχου ή κανενός άλλου. Αν λοιπόν είσαι γκέι και θεωρείς ότι εισαι γκέι με το σωστό τρόπο και οι υπολοιποι είναι γκει με τον λάθος τρόπο, αναρωτήσου μήπως πάσχεις από εσωτερικευμένη ομοφοβία. *http://sjwiki.org/wiki/Respectability_politics/el

Οι Γυναίκες, το Έθνος και ο Φασισμός

%cf%87%cf%81%cf%85%cf%83%ce%ae-%ce%b1%cf%85%ce%b3%ce%ae

Eδώ βλέπουμε πώς ο mansplainer από το χθεσινο post ερμηνεύει την απλή ιδέα πως ΔΕΝ ολοκληρώνει όλες τις γυναίκες η μητρότητα ούτε είναι στη «φύση μας» -ως μίσος για την Ελλάδα και υποστήριξη για το «σκληρό Ισλάμ». Το μήνυμα αυτό δείχνει ένα από τα σοβαρότερα διακυβευματα της πατριαρχίας, που είναι η αντιμετώπιση της γυναίκας ως μηχανή αναπαραγωγής του Ένδοξου ΄Εθνους, και γι αυτό ακριβώς ο φεμινισμός εκλαμβάνεται και ως ανθελληνισμός, γιατί η μήτρα μας θα πρέπει να είναι στην υπηρεσία της μαμάς πατρίδας. Η φασιστική πρακτική βέβαια δεν βλέπει καμία αντίφαση ανάμεσα στην «μονόπλευρη κριτική» για την οποία παραπονιέται και τις ευθείες απειλές -θα είναι σιγουρα οι ίδιοι που θα κλαίγονται για τη πολιτική ορθότητα.

~Hürrfem Sultan