Υπάρχουν μόνο δύο είδη γυναίκας: Οι πυροσβέστριες και οι παίκτριες ριάλιτι

Στην πατριαρχία δεν γίνεται να πεις κάτι καλό για μια γυναίκα χωρίς να μειώσεις ταυτοχρονα κάποια άλλη. Πρέπει να δημιουργείς ένα συνεχή ανταγωνισμό και ένα μόνιμο δίπολο: οι κυρίες και οι κάρχιες, οι χαζογκόμενες και οι σοβαρές, οι γυναικες για σπίτι και οι π@@τάνες, οι πυροσβέστριες και οι παίκτριες ριάλιτι. Αυτές είναι τάχα οι μοναδικές επιλογές για τις γυναίκες και ειναι πάντα αλληλοαποκλειόμενες.

Στο ένα πόλο φυσικά βρίσκεται η γυναικα η σεξουαλική και επθυμητή γιατί πρέπει να εντυπωθεί στις γυναικες πως η σεξουαλικότητά της όταν δεν κρύβεται και φυλάσσεται επιμελώς είναι αλληλοαποκλειόμενη με οτιδήποτε άλλο καλό, η γυναικεία σεξουαλικότητα είναι ένα μόνιμο στίγμα. Επιπλέον η δημιουργία του διπόλου έχει το εξής στόχο: σε ένα κόσμο που οι γυναίκες έχουν αξία μόνο όταν σώνουν ζωές, δείχνουν εξαιρετική αυτοθυσία και ιδιαίτερη ευφυία, όλες οι υπόλοιπες αυτόματα απαξιώνονται, είναι ένοχες μέχρι αποδείξεως του εναντίου. ΜΟΝΟ οι γυναίκες πρέπει συνεχώς να αποδεικνύουν την αξία τους και η αξία τους αυτή ειναι τόσο εύθραυστη και παροδική που να μπορεί να αμφισβητηθεί με μία σέλφι ή ένα χαμηλό ντεκολτέ. Κανείς δεν συγκρίνει τους άντρες πυροσβέστες με τους άντρες παίκτες ριαλιτι, κανείς δεν λέει στους άντρες «να, αυτά πρέπει να είναι τα πρότυπά σας αντί να είστε ωραίοι γκόμενοι», γιατι κανείς δεν αμφισβητεί την αξία των αντρών απλά επειδή ειναι επιθυμητοί και με 6pack και το ανεβάζουν και στο instagram. Kανείς δεν παρουσιάζει μονο δυο επιλογές ως πρότυπα των ανδρών.

Στην πραγματικότητα λοιπόν οι αναρτήσεις αυτές -που εντελώς ειρωνικά γίνονται για τα εύκολα likes- δεν εξυμνούν τις γυναίκες αλλά μειώνουν την συντριπτική πλειονότητα τους. Ήταν άλλη μια ευκαιρία να ξεράσουν το μισογυνικό τους μένος στις πλάτες των καμένων δασών και της τραγωδίας χιλιάδων ανθρώπων, κάνοντας επίκληση στο συναίσθημα.

Μέσα σε ολα τα άλλα, αστείοι ήταν και οι μισογύνηδες εκείνοι που αγανάκτησαν με τα μισογυνικά αυτά ποστ και έσπευσαν να δηλώσουν θιγμένοι που επαινείται μια γυναικα και όχι οι άντρες πυροσβέστες που αποτελούν και την πλειοψηφία -αποδειξη οτι όταν οι γυναικες παίζουν με τους όρους της πατριαρχίας είναι καταδικασμένες να χάσουν.

Ευχαριστούμε τους άντρες που έσπευσαν να μας πατρονάρουν αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν χρειαζόμαστε πρότυπα. Μπορούμε να βγάζουμε και selfies στην παραλία και να βοηθοάμε και τους συνανθρώπους μας ή όποιο πλάσμα έχει ανάγκη όταν χρειαστεί.

Edit: με υπόδειξη σχολιάστριας, ας θυμηθούμε και όλα αυτα τα ημερολόγια με γυμνόστηθους πυροσβέστες σε σέξι πόζες που κυκλοφορούν στο εξωτερικό και θα καταλάβουμε γιατί τα μισογυνικά δίπολα αυτά ειναι εξ ολοκλήρου κατασκευασμένα για να βλάψουν γυναίκες
Πχ: https://www.australianfirefighterscalendar.com/…/firef…/

Πώς να Εγκλωβίσετε τους Άντρες με τα Μάτια σας

Περιγραφή εικονας
Φωτογραφία δύο γυναικών, αριστερά με διάφανα γάντια, κοντό μπουστάκι και ανοιχτό τζιν μέσα από το οποιο φαίνεται αρσορτι εσώρουχο και δεξιά με πράσινο μακρύ φόρεμα
Κείμενο που συνοδευει την εικόνα από σελίδα με όνομα "palavos"
Στη φωτογραφία βλέπουμε δύο όορφα κορίτσια με εντελώς διαφορετικό στυλ. Το κορίτσι με το πράσινο φόρεμα θα μου χάριζε πολλά περισσότερα συναισθήματα, γιατί? Γιατί θα με έκανε να φαντάζομαι το κορμί της, θα είχα την αγωνία να δω τι κρύβει πίσω από το ρούχο της,θα την έβλεπα διαφορετικά, θα την μέτραγα αλλιώς, κακά τα ψέματα φίλοι μου άλλο το πρόστυχο και άλλο το τολμηρό
Οι γυναίκες πρέπει να διεγείρουν τη φαντασία και να έχουν τη δυνατότητα να σε εγκλωβίζουν με τα μάτια τους. Έχουν το χάρισμα της έκφρασης του προσώπου. Δεν χρειαζονται ημίγυμνη παρουσια

Aπολύτως κανένας:


Μισογύνηδες: Εγώ που λέτε, σε ένα φανταστικό σενάριο που έφτιαξα τωρα μόλις στο μυαλό μου ανάμεσα σε δύο πανέμορφα μοντέλα που αγνοούν την υπαρξή μου και δε θα τα πλησίαζα ουτε στα 50 μέτρα προτιμώ την δεξιά, η αριστερά και να με παρακαλούσε δε θα της καθόμουν -ή θα της καθομουν αλλά δε θα την παντρευόμουν.


Κοιτάξτε τώρα τι συμβαίνει στον πραγματικό κόσμο:Πρώτον, κανένας δε σας ρώτησε. Η εμμονή σας να συγκρίνετε γυναίκες μεταξύ τους και να προκρίνετε την δική σας προτίμηση δεν ενδιαφέρει καμία παρά μονο την δική σας διάθεση επιβολής κάποιου πατριαρχικού προτύπου θηλυκότητας.


Δεύτερον, η δεξιά και η αριστερά θα μπορούσε να είναι η ίδια γυναίκα σε δύο διαφορετικές στιγμές. Οι γυναίκες δε χωρίζονται σε δύο κατηγορίες με βάση το ντύσιμο τους, εναλλάσσουν τα ρούχα τους και τις στιλιστικές τους επιλογές ανάλογα με τη διάθεση, το μέρος, την ώρα.


Τρίτον, μια χαρά σας διαγείρουν τη φαντασία και οι ημίγυμνες, ποιον προσπαθείτε να κοροιδέψτε? Και μονο που που μπαίνετε στη διαδικασία να της φαντάζεστε σεξουαλικά διαθέσιμες και να της απορρίπτεται σε υποθετικά σενάρια προς χάριν αλλων φυσικά και σας διαγείρουν τη φαντασία. Απλα προσπαθείτε να πείσετε τον εαυτό σας και εμάς οτι δεν της θέλετε γιατί νιώθετε οτι δεν μπορείτε να ελέγξετε την σεξουαλικότητά τους και έχετε την ανάγκη να τις τιμωρήσετε έστω και στο μυαλό σας.


Τέταρτον, δε θέλουν όλες οι γυναίκες να σας γεννήσουν συναισθήματα, πολλές θέλουν μόνο σεξ. Άλλες ημίγυμνες παρουσίες δε θέλουν ΟΥΤΕ σεξ (τουλάχισοτν όχι απο εσάς) ενώ ημίγυμνες παρουσίες που ενδιαφέρονται να γεννήσουν συναισθήματα συνήθως δεν απευθύνονται σε κομπλεξικά ανθρωπάκια που που θεωρούν οτι τα συναισθήματα κερδίζουν ως επιβράβευση όσες μαθαίνουν να υπακούουν στις πατριαρχικές στιλιστικές προσταγές και κάποια πατριαρχικά ιδανικά περί σεξουαλικής σεμνότητας.


Κάποια στιγμή θα πρέπει να χωνέψετε την ιδέα οτι οι γυναίκες δεν πάσχουνε από έλλειψη πληροφόρησης πάνω στο τι θεωρείται αποδεκτό από αυτή τη μερίδα συντηρητικών σεξιστών αντρών αλλά επιλέγουν συνειδητά να το γράφουν στο μ@@νι τους οπότε σταματήστε να κάνετε τέτοια ποστ που ελπίζουν να μας επαναφέρουν στον ίσιο δρόμο. Και γενικά χωνέψτε οτι οι γυναίκες δεν υπάρχουν για να σας γεννούν συναισθήματα, δεν υπάρχουν για να σας διεγείρουν τη φαντασία, δεν υπαρχουν για να εγκλωβίζουν τη ματιά σας και να αιχμαλωτίζουν το βλέμμα σας και δεν ντύνονται για να μπορείτε να τις φαντάζεστε γυμνές. Ο συνεχής βομβαρδισμός με αναρτήσεις τύπου ποιες-γυναικες-προτιμάνε-οι-άντρες δεν οφείλεται παρά στην πεποιθησή τους ότι οι γυναίκες υπαρχουν για να κερδίζουν την αποδοχή τους, την προσοχή και το ενδιαφέρον τους λες και περνάνε ένα διαρκές τεστ και χρειάζονται σκονάκια.

Πώς να κάνετε τον άντρα σας να σας ξαναερωτευτεί

Στη συγκεκριμένη ανάρτηση βέβαια δίνεται βάρος στο ρόλο της γυναίκας ως φροντιστικό υποκείμενο που επιτελεί την απλήρωτη οικιακή και συναισθηματική εργασία. Δίνεται η υπόσχεση πως αυτό είναι το μυστικό για να μας ερωτευτει ένας άντρας χρησιμοποιώντας ως απόδειξη ταυτολογικά ταινίες από μια εποχή που η πατριαρχία ακριβώς αυτό το πρότυπο προωθούσε. Με ταινίες γραμμένες και σκηνοθετημένες από άντρες, το Χόλυγουντ για δεκαετίες προπαγάνδιζε την εικόνα της χαρωπής νοικοκυράς που δημιουργεί το ιδανικό, γαλήνιο σπιτικό για τον άντρα και επιβραβεύεται γι αυτό, σε αντίθεση με την σαγηνευτική ερωμένη που συνήθως απαξιώνεται και τιμωρείται. Βέβαια εδώ που τα λέμε ούτε και οι καλές σύζυγοι του Χολυγουντ ήταν τίποτα απεριποιητες, επιτελούσαν απλά ένα άλλο πρότυπο θηλυκότητας όπου συμμορφώνονταν με τα πατριαρχικά ιδανικά της σεμνότητας παραμένοντας πάντα όμορφες και περιποιημένες με τα πατριαρχικά κριτήρια.

Η φιλολογία του Πώς-να-Κρατήσετε-Έναν-Άντρα πάντα διχαζόταν ανάμεσα στα δύο αντίστοιχα αλληλοαποκλειόμενα πρότυπα που πλασάρει η πατριαρχία: της καλής νοικοκυράς και του σεξουαλικού αντικειμένου. Έτσι μπορεί να επιβεβαιώνεται ο διαχωρισμός των γυναικών σε δύο αλληλοσυγκρουόμενες ομάδες (τις «Κυρίες» και τις «Π@@τάνες») και δεδομένου ότι δεν υπάρχει οριστική απάντηση στο ποιες απο τις δύο τελικά κερδίζουν το βραβείο του Άντρα, οι γυναίκες μπορούν πάντα να κατηγορούνται αυτές για το τέλος μιας σχέσης γιατί κάτι απ’όλα δεν έκαναν καλά. Είτε θα έδωσαν υπερβολική έμφαση στην διαχείριση του σπιτιού και το μεγάλωμα το παιδιών μένοντας αφρόντιστες και ξεχνώντας την σεξουαλικότητά τους είτε έδωσαν υπερβολική έμφαση στην εμφάνισή τους παραμελώντας τα καθήκοντα της νοικοκυράς.

Έπρεπε να έρθει το δεύτερο κύμα φεμινισμού και η κριτική του Feminine Mystique της Betty Friedan όπου ανέδειξε το «πρόβλημα χωρίς όνομα», δηλαδή την μιζέρια και την ματαίωση που βίωναν πολλές γυναικες νιώθοντας παγιδευμένες στο σπίτι χωρίς άλλο ρόλο πέρα από την φροντίδα του άντρα και των παιδιών, για να αρχίσει το πρότυπο αυτο να καταρρέει. Ήταν τότε που άρχισε να αναδεικνύεται η μίζερη πραγματικότητα των γυναικών, οι οποίες εξαρτημένες οικονομικά απο τους άντρες βρίσκονταν στο έλεος των γούστων τους και όφειλαν να προσαρμοζονται στις επιθυμίες τους χωρίς καμία εγγύηση καθώς όσα πουκάμισα και αν σιδέρωναν εκείνοι μπορουσαν πάντα να τις αφήσουν για μία περισσότερο σέξι με πιο φρέσκιες ανταύγιες και πιο μακριά νύχια -οι ερωμένες άλλωστε έχουν πάντα περισσοτερο χρονο στα χέρια τους να αφιερώσουν στην εμφάνισή τους, απαλλαγμένες από τα οικιακά καθήκοντα.

Το πιο σημαντικό βέβαια σε όλη αυτή την φιλολογία περί απελπισμένων γυναικών που θέλουν να κάνουν τους άντρες τους να τις ξαναερωτευτούν είναι οτι αναπαράγει την ιδέα οτι η διατήρηση της σχέσης είναι κάτι που επαφίεται αποκλειστικά στην γυναίκα. Όσες γυναικες κι αν χωρίζουν τους άντρες τους, όση ερωτική απογοήτευση κι αν βιώνουν οι τελευταίοι, ποτέ δεν γράφονται άρθρα που να τους συμβουλεύουν πώς να κρατήσουν μια γυναίκα, πώς να τις κάνουν να τους (ξανα)ερωτευτούν. Αυτό απλα δεν βρίσκεται εντός των ορίων του διανοητού της πατριαρχικής λογική που διαβεβαίώνει τους άντρες πως αν μια γυναικα δεν τους θέλει φταίει εκεινη και σίγουρα οι ίδιοι δεν μπορουν να κάνουν τίποτα για να βελτιώσουν τον εαυτό τους ή τη σχέση γιατί ήδη αποτελούν ένα δώρο προς το φύλο μας για το οποίο εμείς θα πρέπει διαρκώς να ανταγωνιζόμαστε και να αγχωνόμαστε στο πώς να διατηρήσουμε.

Πώς να Μην Ξεχωρίσεις Κάνοντας Share Δεγαμινιώτη

To πρόβλημα με τους μισογύνηδες είναι οτι κάθονται και δίνουν συμβουλές για το πώς να ξεχωρίσουμε την ίδια ώρα που αναπαραγουν ΚΑΡΜΠΟΝ σεξιστικά ποιηματάκια δεκαετιών μοιάζοντας με εκατομμύρια άλλους σεξιστές που κάθονται και τρώγονται για τις γυναικες με τα ωραία βυζιά και τους γυμνασμένους κώλους που κατά πάσα πιθανότητα τους έχουν και χεσμένους. Το πρόβλημα με τους μισογύνηδες είναι ότι κάθονται και μας νουθετούν για το πώς να ξεχωρίσουμε όταν οι ίδιοι δεν μπορούν να σκεφτούν πέρα από κουρασμένα πατριαρχικά κλισέ και τετριμένα σεξιστικά στερεότυπα και νομίζουνο οτι ξεχωρίζουν κάνοντας share Δεγαμινιώτη! Το πρόβλημα με τους μισογύνηδες είναι οτι σπαταλούν υπερβολικά πολλή ώρα αναλύοντας πώς πρέπει να ειναι και τι θα πρέπει να έχει να προσφέρει μια γυναικα και ξεχνάνε ότι αυτοί δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα γιατί σίγουρα με τις θλιβερές μαλακίες που ανεβάζουν ούτε μυαλό έχουν, ούτε χαρακτήρα ούτε καμία πρωτότυπη σκέψη. Νομίζουν όμως ότι αρκεί που ειναι άντρες και εμείς θα πρέπει να επιδιδόμαστε σε ένα ατελείωτο αγώνα να ξεχωρίσουμε στα μάτια τους όταν αυτοί συμμετέχουν μαζικά στις πιο ανέπνευστες μισογυνικές σελίδες χωρίς να έχουν τίποτα καινούριο να πουν οι ίδιοι.

Ah Yes, the Two Types of Girls

Το ύπουλο με την πατριαρχία είναι ότι τα μηνύματα σαν αυτό το Δεγαμινιώτη χθες συνυπάρχουν ταυτόχρονα με αυτά σαν το παρακάτω: οι άντρες θέλουν τις σοβαρές που έχουν κάτι να πούν και όχι τα ξέκωλα και ταυτόχρονα επιθυμούν αυτές με τους ωραίους κώλους και τα βυζιά εις βαρος των «σεμνών». Αυτό δεν είναι ούτε ατύχημα ούτε μια εσωτερική αντίφαση, είναι ΑΚΡΙΒΩΣ ο τρόπος που λειτουργεί η πατριαρχία χωρίζοντας τις γυναίκες πάντα σε δύο κατηγορίες αντίστοιχες του διαχωρισμου σώμα-πνεύμα (παρατηρείστε άλλωστε το πώς η ποθητή γυναικα ταυτίζεται με το σώμα της και μετατρέπεται και η ίδια σε «κωλάρα» και όχι σε γυναικα με κώλο): τις «μητέρες» και τις «πουτάνες», τις «σοβαρές» και τις «ξέκωλες», αυτές που εχουν κάτι να πουν κι αυτές που εχουν κάτι να δείξουν, αυτές που είναι για σεξ και αυτές που ειναι για οικογένεια. Κατηγορίες ΠΑΝΤΑ αλληλοαποκλειόμενες εκ κατασκευής (αν δεν κρύβει ενεργά τον κώλο και τα βυζιά της εξ ορισμού δεν ανήκει στην άλλη κατηγορία) με σκοπό να διαιρέσουν τις γυναίκες στρέφοντας τη μία εναντίον της άλλης αλλά επίσης να τις βάλουν σε μια συνεχή εσωτερική σύγκρουση με τις διαφορετικές πτυχές τους ρυθμίζοντας συνεχώς την σεξουαλικότητά τους. Το αποτέλεσμα έιναι οι γυναικες αισθάνονται ανεπαρκείς έτσι ώστε να μπορούν ευκολότερα να υποτιμηθούν: Είναι (στερεοτυπικά) όμορφες και εντυπωσιακές άρα χαζές και τσούλες ή είναι έξυπνες αλλά όχι αρκετά ποθητές και σέξι. Και πρέπει συνεχώς να αμφιβάλλουν για τον εαυτό τους.


Το μήνυμα στην πατριαρχία είναι ότι ποτέ καμία γυναικα δεν είναι εξασφαλισμένη και οι άντρες μπορούν ανά πάσα στιγμή να απορριψουν την «Σεμνή» για την «κωλάρα» ή το αντίστροφο. Σε έναν κόσμο που η επιβίωση και η καταξίωση των γυναικών εξαρτιόταν (και συχνά ακόμα εξαρτάται) από τους άντρες, την αποδοχή τους και την επιθυμία τους γι αυτές ο διαχωρισμός αυτός σημαίνει οτι καμία γυναικα ποτέ δεν μπορει να είναι όλα όσα επιθυμεί ένας άντρας και γι αυτό βρίσκεται σε μια συνεχή θέση επισφάλειας, ζει με ένα συνεχές άγχος ότι θα την απορριψει για τον «αλλο τύπο» γυναίκας. Η ανασφάλεια αυτή καλλιεργείται τεχνηέντως με τέτοια memes, ατάκες και ιστορίες εγκατάλειψης αλλα στο τέλος είναι πάντα οι γυναικες που χρεώνονται με το έγκλημα ότι δεν ξέρουν να διατηρήσουν την προσοχή και το ενδιαφέρον ενός άντρα -είτε επειδή δεν έχουν κάτι να πουν είτε επειδη δεν είναι αρκετά σεξι. Στο μεταξύ φυσικά κανείς δεν κατηγορεί τους άντρες ότι «δεν ξέρουν τι θέλουν» ούτε αμφισβητεί την ικανότητα τους να είναι οι ίδιοι και σέξι και έξυπνοι. Ποτέ αυτοι δεν χρειάζεται να ξοδέψουν ιδιαίτερη ενέργεια και χρόνο να πείσουν κανέναν ότι έχουν μυαλό παρόλο που έχουν και μύες ούτε βέβαια η «σεμνότητα» θεωρείται προσόν για έναν άντρα.


Σε έναν κόσμο όπου ο φεμινισμός έχει αναδυθεί και εξαπλώνεται και οι γυναικες μπορούν συχνά να συντηρήσουν τις εαυτές τους, η απάντηση στον παραπάνω διαχωρισμό ειναι να καταλάβουμε βαθιά μέσα μας ότι ΔΕΝ υπάρχουν μονο δύο τύποι γυναικας, ότι ο κώλος και η σοβαρότητα, τα βυζιά και η εξυπνάδα δεν ειναι αλληλοαποκλειόμενα και ότι δεν χρειαζόμαστε την αντρική αποδοχή οπότε δεν χρειάζεται να επιλέξουμε και ανάλογο «στρατόπεδο». Με λίγα λόγια δεν χρειάζεται να συνεχίσουμε να βλέπουμε τις εαυτές μας μέσα απο την αντρική ματιά και μέσα από τις κατηγορίες που μας έχει προσφέρει η πατριαρχία, γιατί οι ίδιες αυτές οι κατηγορίες είναι μια παγίδα.

Βγες με Ένα Κορίτσι που δε Διαβάζει για τον Φεμινισμό

πρωτοπορια
Πριν μερικές βδομάδες το βιβλιοπωλείο Πρωτοπορία ανέβασε αυτό το μισογυνικό meme το οποίο κατέβασε λίγο μετά λόγω του κραξίματος που έφαγε χωρίς να απολογηθεί. Το meme αυτό βασίζεται στον κλασικό πατριαρχικό διαχωρισμό ανάμεσα στα διαβασμένα, μορφωμένα, σωστά κορίτσια και τα ματαιόδοξα, αυτά που το μόνο που έχουν στο κεφάλι τους είναι το μεικ απ και τα ρούχα. . Το δίπολο αυτό όχι μόνο δεν αφήνει χώρο για κορίτσια που μπορούν να διαβάζουν και να βάφονται ταυτόχρονα αφού υπονοεί ότι τα δυο αυτά είναι αλληλοαποκλειόμενα αλλά δημιουργεί και την καρικατούρα μιας γυναίκας που όσες διαβάζουν καλούνται να συμμετάσχουν στον χλευασμό της. Το meme δλδ δημιουργεί δύο αντιμαχόμενες κατηγορίες γυναικών και τοποθετεί τη μία ενάντια στην άλλη έτσι ώστε όσες διαβάζουν να αντλούν την αξία τους μέσα από το πόσο διαφορετικές –το πόσο ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ- είναι από αυτές τις χαζογκόμενες που δεν διαβάζουν.
Συμπτωματικά, λίγο αφότου μου έστειλαν το meme αυτό στο inbox, κατέφτασε και ένα κείμενο με τίτλο «Βγες με ένα κορίτσι που δε διαβάζει» το οποίο ήταν πολύ της μόδας γύρω στο 2012 και εξεπλάγην από το πός@ φίλ@ μου το είχαν μοιραστεί τότε. Το κείμενο αυτό πάει πακέτο με το κείμενο «Βγες με ένα κορίτσι που διαβάζει». Και τα δύο αποτελούν μια ακραία ρομαντικοποίηση, αν όχι φετιχοποίηση, των κοριτσιών που διαβάζουν ως μια ιδιαίτερη κάστα. Το πρώτο κείμενο προτρέπει ειρωνικά τον άντρα αναγνώστη να βρεί ένα κορίτσι που δε διαβάζει και περιγράφει το μίζερο, βαρετό μέλλον που περιμένει τη σχέση τους υπονοώντας ότι ένα κορίτσι που διάβαζει είναι όχι μόνο πιο ενδιαφέρον αλλά θα έχει και ανώτερη συναισθηματική νοημοσύνη. Το δεύτερο κείμενο προτρέπει τον αναγνώστη, που εξυπακούεται ότι είναι μάστερ της λογοτεχνίας, να τεστάρει το κορίτσι που ισχυρίζεται ότι διαβάζει: «Προσπάθησε να καταλάβεις αν κατάλαβε τον Οδυσσέα του Τζέιμς Τζόις ή αν το λέει για να φανεί έξυπνη». Αυτό ανήκει σε μια ευρύτερη παράδοση όπου κάθε φορά που μια γυναίκα αναφέρει ένα χόμπι ή ένα ενδιαφέρον της που θεωρείται αντρικό (χοντρικα όσα δεν είναι από αυτά που η πατριαρχία υποτιμά ως «γυναικουλίστικα») ο άντρας την περνάει από ένα άτυπο τεστ όπου πρέπει να αποδείξει ότι όντως ανήκει στον χώρο και κατέχει τα απαραίτητα trivia ώστε να μπορεί να το επικαλείται.
Το περίεργο με αυτό τον διαχωρισμό είναι ότι δεν τον βλέπουμε να αναπαράγεται για άντρες –δεν βλέπουμε να χωρίζονται οι άντρες σε αυτούς που διαβάζουν και αυτούς που βλέπουν ποδόσφαιρο κυρίως γιατί οι άντρες θεωρειται ότι διαβάζουν by default. Το διάβασμα είναι γενικά αντρική ασχολία ενώ αντιθέτως προορίζεται για μια ελίτ κοριτσιών, τις λίγες και εκλεκτές. Αυτή η αντίληψη υπάρχει από τότε που επιτράπηκε στις γυναίκες να μάθουν γράμματα μαζικά μετά από αιώνες αποκλεισμού από τον αλφαβητισμό. Οι γυναίκες θα επιτρεπόταν να μορφωθούν αλλά η πραγματική παιδεία θα θεωρούταν χαρακτηριστικό μόνο λίγων από αυτές. Και όλες θα έπρεπε να επιλέξουν κατηγορία, θέλουν να είναι (πατριαρχικά) όμορφες ή έξυπνες? Μπορεί συμπωματικά να ήταν και τα δύο αλλά θα πρέπει αναγκαστικά να διαλέξουν μόνο ένα από τα δύο για να αυτοπροσδιοριστούν. Οι γυναίκες που διαβάζουν έτσι νιώθουν όντως σπάνιες και ξεχωριστές και θεωρούν ότι ανήκουν σε μια μειοψηφία που αξιζει καλύτερη συμπεριφορά από αυτές τις Άλλες, τις χαζές.
Όλοι οι άντρες θεωρούν ότι αξίζουν αυτόν τον μονόκερο, το κορίτσι που διαβάζει. Εκτός φυσικά αν αυτή διαβάζει φεμινιστική κριτική. Τότε είναι απλά μια υστερική, κουραστική γκόμενα. Βγες με ένα κορίτσι που διαβάζει αλλά όχι Σιμόν ντε Μπωβουάρ ή Judith Butler γιατί τότε δε θα μπορούμε να της πουλήσουμε βιβλία με μισογυνικά τρικ που θα την κάνουν να νιώθει ανώτερη από τις υπόλοιπες.

Υπάρχουν και Αυτές οι Γυναίκες

I M a girl i don't smoke i don't drink

«Eγώ δεν φοράω make up και δεν δείχνω τα βυζιά μου για να κερδίσω αντρική προσοχή, προτιμώ για να την κερδίσω να συντάσσομαι με την πατριαρχία και να επιδίδομαι σε slut shaming άλλων γυναικών για να φανώ ξεχωριστή».

O μισογυνικός μύθος σύμφωνα με τον οποίo οι γυναίκες «γδύνονται» στα social media αποκλειστικά και μονο για να κερδισουν την αντρική επιβεβαιώση καταρρέει μπροστά σε κατι τέτοιες γελοίες επιδείξεις εσωτερικευμενου μισογυνισμού που κατακλύζουν καθημερινά τα social media και κερδίζουν όσα likes όλες οι selfies με bikini απο το Μύκονο αυτόν τον Ιούνη μαζεμένα. Αν υπάρχει κάτι που πουλάει περισσότερο απο τη θεα ενός καλλίγραμμου σώματος, αυτό ειναι ο μισογυνισμός και το slut shaming και αυτό το χρησιμοποιούν προς όφελός τους όσες αποζητούν τα πατριαρχικά cookies.

Οι γυναίκες, μας λένε, ανεβάζουν σέξι πόζες γιατί παίζουν το παιχνίδι της πατριαρχίας. Ενώ ας πούμε οι σεμνότατες τύπισσες σαν αυτήν εδώ, που διαφημίζουν την σεμνότητά τους πατώντας στα πτώματα άλλων γυναικών (τόσο μεταφορικά όσο και κυριολεκτικά στα πτώματα που έχει δολοφονήσει η πατριαρχία και το slut shaming) τι παιχνίδι παίζουν? Είναι άραγε οι χειραφετημένες από την αντρική ματιά γυναίκες που προσποιουνται ότι ειναι όσες περηφανεύονται πως δεν χρειάζεται να δείξουν γυμνό δέρμα για να κερδίζουν έναν άντρα -ομολογώντας εμμέσως ότι το να κερδίσεις την προσοχή ένός άντρα παραμένει ο πιο σημαντικός στόχος μιας γυναίκας? Είναι αυτές που αντλούν την ανωτερότητά τους από την αξία που τους αποδιδει το πατριαρχικό ιδανικό της σεμνοτυφίας οι πραγματικά απελευθερωμένες, ενώ αυτές που προβάλλουν την σεξουαλικότητά τους είναι σκλάβες της πατριαρχίας?

Η πατριαρχία δεν λέει στις γυναικες να γδυθούν ώστε να είναι επανάσταση να καλύψουν το σώμα τους. Η πατριαρχια δεν τους λέει ούτε να καλυφθούν ωστε να είναι ανατροπή να πετάξουν τα ρούχα τους. Η πατριαρχία επιτάσσει τις γυναίκες να δείξουν το σώμα τους και ταυτόχρονα να το κρύψουν ενώ παραλληλα τις υποτιμά και τις γελοιοποιεί για οποιαδήποτε επιλογή κι αν κάνουν. Η απάντηση λοιπόν είναι να βρει η καθεμία την απελευθέρωση εκεί που νομίζει, να κάνει την ανατροπή στην επιταγή που νιώθει ότι περιορίζει την ίδια χωρις να περιορίζει τις άλλες, χωρίς να θεωρεί ότι πρεσβεύει την μια και μοναδική αλήθεια. Επαναστατικο είναι να απελευθερώσουμε κι εμείς τις γυναίκες από το συνεχές πατρονάρισμα και την αδυναμία να εμπιστευτούμε την κρίση τους και να τις δούμε πέρα από ένα προιον της αντρικής ματιάς που δεν έχει καμία αυτονομία.

Κι αν πρέπει να εμπιστευτούμε τις γυναίκες πως επιλέγουν για το δικο τους σωμα αυτό που ενδυναμώνει τις ίδιες, καμία εμπιστοσύνη δεν πρέπει να δείξουμε σε αυτές που νιώθουν την ανάγκη να μειώσουν τις ομόφυλές τους για να υπερασπιστούν την δική τους επιλογή. Γιατί στο φινάλε κακό δεν είναι να προσπαθείς να προσελκύσεις την προσοχή πιθανών ερωτικών συντρόφων, κακό είναι να υποβιβάζεις άλλες γυναικες για να το πετύχεις λες και τους πόντους που χάνουν αυτές τους κερδίζεις εσυ.

 

Μα τι Θέλουν Τελικά οι Άντρες

57155536_668932973536763_2594373277161881600_n

Αναφορικά με ΟΛΑ αυτά τα memes τύπου «τι νομίζουν οι γυναίκες οτι θέλουν οι άντρες και τι θελουν πραγματικα» τα οποία αναπαράγουν την ιδέα οτι υπάρχουν μόνο δύο είδη γυναικών:

Καταρχας ΚΑΜΙΑ μας δε νομίζει οτι αυτό που οι άντρες θελουν ειναι οι γυναίκες της πάνω φωτογραφίας. Το ατελείωτο slut shaming και ο εξευτελισμός που υφίστανται οι γυναικες τέτοιου είδους φωτογραφιών από αλλους άντρες μας το χει κάνει ξεκάθαρο .

Δεύτερον, ούτε τη γυναίκα της δεύτερης φωτογραφίας θέλουν οι άντρες γενικότερα. Οι γυναίκες στην επιστήμη υποτιμούνται αδιάκοπα ειδικά όταν δεν είναι αρκετά γαμήσιμες -ενώ όταν είναι όλοι σχολιάζουν τα μπούτια τους και τα βυζιά τους αντί για τα επιτεύγματά τους. Η απλά υποτιμούν τα επιτεύγματά τους επειδή δεν αντέχουν στην ιδέα οτι οι γυναίκες μπαινουν σε «αντρικά» χωράφια.

Συγκεκριμένα, η γυναίκα της δεύτερης φωτογραφίας, η Katie Bouman, η οποία συνεισέφερε στον αλγόριθμο που συντέλεσε στην πρώτη φωτογραφία μαύρης τρύπας, δέχθηκε αμέτρητες on-line επιθέσεις και απειλές από θυμωμένους άντρες που δε μπορούσα να δεχτούν οτι η φωτογραφία της και το όνομά της έγιναν viral. Της επιτέθηκαν με τη δικαιολογία ότι κλέβει την δόξα αντρών που συνεισέφεραν το ίδιο ή και περισσότερο. Δεν έχει σημασία που στο κάτω κάτω η ίδια δεν ισχυρίστηκε ποτέ οτι αυτή ήταν υπεύθυνη για τον αλγόριθμο, δεν έχει σημασία που η ιδια είπε ότι ηταν ομαδική προσπαθεια. Αυτό δεν εμπόδισε την οργή των σχολιαστών που την χαρακτήρισταν ως «bitch,” “the black hole c*nt” ή απλα ως «η τρύπα».*

Οπότε πριν βιαστείτε να το παίξετε ψαγμένοι και ποιοτικοί λέγοντας πως οι άντρες θέλουν τις σοβαρές επιστημόνισσες αντιπαραβάλλοντάς τις με τις τύπισσες της πρώτης, υπονοώντας ότι εμείς έχουμε παρεξηγήσει τα γούστα σας και τσάμπα βγάζουμε σέξι selfies, χαλαρώστε λίγο. Δε μας πείθετε.

Και στο κάτω κάτω, δε ρώτησε καμία τι θέλουν οι άντρες. Όσο κι αν σας φαίνεται περίεργο, οι γυναίκες δεν βγάζουν σεξι selfies ούτε παίρνουν πτυχία στο MIT για να τους αρέσουν.

*http://www.wehuntedthemammoth.com/2019/04/12/black-hole-of-misogyny-reddit-trolls-just-cant-stop-attacking-dr-katie-bouman-for-her-crime-of-doing-nothing-wrong/?fbclid=IwAR0Awb8Z1I7b0MyADvTsW4RxkqffYqG5uQ_4zSW9XX6PRvD2fp482Qfi2xA

We read this article so that you don’t have to: Υπάρχουν κι οι Γυναίκες που Κοιτάνε την Ψυχή, όχι την Τσέπη

Υπάρχουν και γυναίκες

We read this article so that you don’t have to:
Υπάρχουν κι οι γυναίκες που κοιτάνε την ψυχή, όχι την τσέπη

Υπάρχουν κι αυτές οι γυναίκες (δηλαδή ΕΓΩ). ΑΓΑΠΗΣΤΕ ΜΕ!
<insert φωτογραφία μοιραίας γυναίκας με μελαγχολικό βλέμμα που αντιπροσωπεύει το πώς βλέπει η συντάκτρια τον εαυτό της>

Το κείμενο αυτό είναι ένα μεγάλο ξεκάθαρο pick-me που νικάει όλα τα pick-me που έχουν γραφτεί ποτέ. To pick-me είναι μία μορφή επιτέλεσης όπου μία γυναίκα (ή και ένας άντρας) διατυμπανίζει το πόσο διαφορετική είναι από τις άλλες γυναίκες (συγκεκριμένα από το πώς εκλαμβάνει η ίδια τις άλλες γυναίκες) με σκοπό να κάνει έναν άντρα να την διαλέξει ή έστω να της χαρίσει την αποδοχή του. Το να προσπαθείς να κάνεις έναν άντρα να σε διαλέξει δεν είναι απο μόνο του πρόβλημα. Όταν όμως γίνεται μειώνοντας τις άλλες γυναίκες και αναπαράγοντας μισογυνικά στερότυπα με σκοπό να πλασάρεις τον εαυτό σου ως σπάνια εξαίρεση σε ένα παίγνιο μηδενικού αθροίσματος για τις γυναίκες ως σύνολο, είναι βαθιά μισογυνικό. Στο πλαίσιο του discourse αυτού οι γυναίκες όντως αξίζουν άσχημη συμπεριφορά, η μόνη ένστασή τους είναι να μην την πληρώνουν Αυτές-που-δεν-είναι-σαν-τις-Αλλες

Οι pick me έχουν εμποτιστεί τόσο βαθιά με τα μισογυνικά στερεότυπα που πιστεύουν οτι αξίζουν σεβασμό και αγάπη απλά επειδή δεν μοιάζουν σε αυτά. Οι pick me δεν κάθονται να αμφισβητήσουν ούτε το αν το στερεότυπο είναι όντως πραγματικό (δηλαδή αν μία γυναίκα που κοιτάει την τσέπη αποτελεί τόσο συχνό φαινόμενο όσο η πατριαρχία θέλει να πιστέψουμε) ούτε να σκεφτούν τι ζόρια τραβάνε με την υποτιθέμενη στερεοτυπική αυτή γυναίκα (δηλαδή τι ζόρια τραβάνε με τις «τσούλες» ή με τις γυναίκες που δεν δέχονται να φορέσουν ποδιά). Οι γυναίκες αυτές ενδιαφέρονται απλά να χρησιμοποιήσουν τον μισογυνισμό προς όφελός τους βροντοφωνάζοντας ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΣΑΝ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ!

Αυτές-που-δεν-Είναι-σαν-τις-Άλλες είναι σχεδόν πάντα γυναίκες που θεωρούν τις εαυτές τους φύλακες «παραδοσιακών» αξιών και τον φεμινισμό εχθρό οπότε προσπαθούν να εξαργυρώσουν το αντιφεμινιστικό πνεύμα της εποχής προς όφελός τους. Ταυτόχρονα βέβαια δεν παραλείπουν ποτέ να δηλώσουν πόσο δυναμικές και ανεξάρτητες είναι -γιατί στο κάτω κάτω έχουν διαβάσει πως οι δυναμικές γυναίκες και όχι οι «γυναικούλες» αρέσουν στους άντρες. Είναι με λίγα λόγια κι αυτές Δυναμικές Αντιφεμινίστριες™, όπου απολαμβάνουν τα αγαθά που έδωσε ο φεμινισμός στις γυναίκες προσποιούμενες όμως πως αυτά οφείλονται στην εξαιρετική προσωπικότητά τους.

Τα άρθρα σαν αυτά έχουν δύο target groups: τις χιλιάδες γυναίκες που κι αυτές πιστεύουν οτι δεν είναι σαν τις άλλες και διεκδικούν την πατριαρχική επιβράβευση και τους άντρες που σπεύδουν να τους δώσουν την ψήφο τους και τα πατριαρχικά τους cookies προς παραδειγματισμό των υπολοίπων. Λίγα πράγματα άλλωστε λατρεύουν οι σεξιστές περισσότερο από το να βλέπουν γυναίκες να ανταγωνίζονται για χάρη τους και οι pick-me δεν τους χαλάνε το χατήρι.

Υπάρχουν Μόνο Δύο Κατηγορίες Γυναικών

the two types of girls

Τρίτο παράδειγμα στη σειρά για το πώς η γυναίκα χρησιμοποιείται ως μεταφορά για κάθε δήθεν ψαγμένο τύπο που θέλει να μιλήσει για την κατάντια της κοινωνίας μας αλλά είναι πολύ διανοητικά τεμπέλης για να κάνει μια κριτική της προκοπής στα Media. Το ότι ΠΑΛΙ γυναίκες χρησιμοποιούνται για να υποδηλώσουν την πολιτισμική παρακμή και την ποιότητα της διασκέδασης οφείλεται αποκλειστικά στο πόσο πιο εύκολο είναι να κράζουμε γυναίκες καθώς στα realities συμμετέχουν και πολλοί άντρες που δεν έχουν τελειώσει το PhD τους και δεν έχουν ανακαλύψει την θεραπεία του καρκίνου.

Στην ουσία οι δήθεν αγανακτισμένοι αυτοί τύποι θέλουν να διατυμπανίσουν ότι θα προτιμούσαν μια καθηγήτρια πανεπιστημίου από μια «χαζογκόμενα» παίκτρια ριαλιτι -για ΤΕΤΟΙΟ επίπεδο μιλάμε, δΕν ΕιΝαΙ σΑν ΤοΥς ΑλΛοΥς. Στην προσπάθειά τους να δειχθούν και να μαζέψουν κανα λαικ χρησιμοποιούν εύκολα τρικ όπως ο all-time-classic διαχωρισμός των γυναικών σε δύο αντιτιθέμενες και αλληλοαποκλειόμενες κατηγορίες. Ο διαχωρισμός αυτός βέβαια υπονοεί ότι κάθε γυναίκα έχει διαθέσιμες αυτές τις δύο επιλογές μπροστά της -γενετίστρια ή παίκτρια ριάλιτι- οπότε φαντάσου πόσο χαζές πρέπει να είναι αυτές που επιλέγουν το δεύτερο. Σίγουρα είναι ενδεικτικό της γυναικείας χαζομάρας το ότι έχουμε τόσες παίκτριες reality και τόσες λίγες γενετίστριες αλλά ίσως μετά από αυτό το βαθυστόχαστο status τα νέα κορίτσια να εμπνευστούν και να αποκτήσουν φιλοδοξίες.

Φυσικά οι μελλοντικές γενετίστριες να μην ξεχαστούν ότι θα πρέπει και πάλι να είναι όμορφες γιατί στο φινάλε αυτό παραμένει το σημαντικότερο για μία γυναίκα. Αν η εν λόγω γενετίστρια ήταν καμία χοντρή και άσχημη με τα πατριαρχικά standards δε θα κάναμε όλη αυτή τη συζήτηση 😉