Ο Βιασμός μιας Σεξεργάτριας και οι Αντιδράσεις

Κι εδώ έχουμε άλλη μία γερή δόση κουλτούρας του βιασμού, απο-ανθρωποποίησης των σεξεργατριών και σκατοψυχιάς βλέποντας τις αντιδράσεις μερικών αντρών στην είδηση -ανεξάρτητα από το αν όντως συνέβει ή οχι, αυτό δεν ειναι κάτι που αμφισβητείται στα σχόλια.

Εκτός από το κλασικό και καλά αθώο αστείο σχετικά με το όχι που σημαίνει ναι, εκτός από το ξεκάθαρο «στ’αρχίδια μας» γιατί μερικοί απλά δεν θεωρούν τις σεξεργάτριες σαν ανθώπους και το βιασμό ως κάτι που τους αφορά, έχουμε και τον Στέλιο που δηλώνει ξεκάθαρα ότι μία σεξεργάτρια δεν δικαιούται να «θιχτεί» (λες και ο βιασμός είναι απλά θέμα τιμής) από το μη συναινετικό σεξ. Για άλλη μια φορά δηλαδή το να προσφέρεις σεξουαλικές υπηρεσίες με αντάλλαγμα το χρήμα ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΣΟΥ είναι το ίδιο με το να σου ασκείται βία παρά τη θέλησή σου γιατι, όπως είπε και προηγούμενη σχολιάστρια, μπορείς να ληστέψεις ένα κατάστημα με την δικαιολογία οτι τα προιόντα τα πουλούσαν χωρίς αυτό να θεωρείται κλοπή. #FuckLogic

Και ας μη γελιόμαστε, όλες αυτές οι αντιδράσεις δεν περιορίζονται στην περίπτωση βιασμού σεξεργατριών, επεκτείνονται σε ολες τις γυναίκες που βιάζονται, γιατί είτε «τα ‘θελε ο κώλος τους», είτε δεν εννοούσε το «οχι», είτε δεν μας ενδιαφέρουν, είτε απλά μια ακόμα π@ουτσα δε θα κάνει διαφορά μωρέ -το οποίο αποτελεί την άμεση σύνδεση του slut shaming με την κουλτούρα του βιασμού που μας αφορά όλες.

~Hürrfem Sultan

luben 1

Advertisements

Kουλτούρα του Βιασμού, Σεξεργασία και «Συζυγικός»Βιασμός

Κι εδώ βλέπουμε πώς η κουλτούρα του βιασμού αλλάζει τον ίδιο τον ορισμό της σεξουαλικής βίας ώστε να μην εκλαμβάνεται καν ως τέτοια.

Από τη μία η σεξουαλική βία κατά των σεξεργατριών θεωρείται αδιανόητη καθώς αυτές απο τη στιγμή που μπαίνουν στο επάγγελμα, ανταλλάζοντας υπηρεσίες σχετικές με το σεξ με χρήματα, θεωρείται αδύνατο να βιαστούν εφόσον θεωρούνται ανοιχτές στο σεξ 24/7 χωρίς την συναίνεσή τους. Η αντίληψη αυτή βέβαια είναι ανάλογη με το να θεωρείς πως μπορείς να χτυπήσεις έναν επαγγελματία παλαιστή οποιαδήποτε στιγμή της μέρας χωρίς αυτό να θεωρείται βία.

Από την άλλη έχουμε τον ηλίθιο Ελληνάρα που πιστεύει πως δεν υφίσταται βιασμός αν έχεις σχέση με το θύμα γιατί προφανώς εκλαμβάνει τη σχέση ως ένα συμβόλαιο σύμφωνα με τον οποίο ή γυναίκα παραχωρεί αμετάκλητα στον άντρα δικαιώματα πάνω στο σώμα της 24/7. Να υπενθυμίσουμε εδώ πως ο συζυγικός βιασμός έγινε παράνομος μόλις το 2006 γιατί ως τότε η γυναίκα εκλαμβανόνταν από τον νόμο μάλλον ως κτήμα του συζύγου της παρά άνθρωπος.

Και κάπως έτσι αποδεικνύεται πως η κουλτούρα του βιασμού, διαστρεβλώνοντας την ίδια την έννοια της σεξουαλικής βίας και αποκλείοντας κάποιες κατηγορίες από το να αναγνώρισή τους ως θύματα, οδηγεί στην δικαιολόγηση του βιασμού και την αντικειμενοποίηση των γυναικών.

~Hürrfem Sultan

d.jpg

Κάτι πιο Σοβαρό

Αρχίσαμεεεε… Η καθημερινή σας υπενθύμιση από έναν φιλεύσπλαχνο, φιλάνθρωπο mansplainer οτι η καθημερινή σας καταπίεση, η υποτίμησή σας βάσει του φύλου σας, η αντιμετωπισή σας ως σεξουαλικό ή διακοσμητικό αντικείμενο και η διαρκής απειλή της έμφυλης βίας και του βιασμού ΔΕΝ έχει σημασία γιατί κάπου στον κόσμο γίνεται πόλεμος και παιδάκια πεινάνε. Επίσης πως η περιορισμένη ποσότητα ενέργειας που διαθέτετε για να ανησυχείτε για την συστημική καταπίεση πρέπει να διοχετεύεται αποκλειστικά σε τέτοια διεθνή γεγονότα γιατί δεν μπορείτε να ασχολείστε με παραπάνω από ένα πράγματα ταυτόχρονα. Το λέει και ο πρώτος νόμος της θερμοδυναμικής άλλωστε.

Αυτό φυσικά ισχύει μόνο για την υπεράσπιση του φεμινισμού, αν ειναι να δείτε ποδόσφαιρο ή άλλο ένα βίντεο με γάτες ή να διαμαρτυρηθείτε για μια αύξηση στις τιμές των εισιτηρίων (Προσοχή: ΟΧΙ στα ταμπον) ξαφνικά ο χρόνος και η ενέργειά σας διογκώνεται και ο πόλεμος στη Συρία χάνει τη σημασία του. Γενικότερα μπορείτε να συνεχιζετε την καθημερινή σας δραστηριότητα σαν ανθρώπινα όντα με μικρά διαλείμματα για να μιλήσετε για τον πόλεμο στη Συρία αλλά αν είναι να υπερασπιστείτε τον φεμινισμό ξαφνικά το φόκους μετατοπίζεται στη Μέση Ανατολή και ολοι ανησυχούν μήπως ο φεμινισμός σας καταναλώσει όλη την ενέργεια και πάθετε υπερκόπωση. Για το καλό σας πάντα. Και για το καλό των παιδιών στη Συρία.

~Hürrfem Sultan

οριστε κατι πιο σοβαρο

H Φύση της Friendzone

Κι εδώ έχουμε μια ανακεφαλαίωση για τους λόγους που σύμφωνα με τους απολογητές της πατριαρχίας δεν μπορεί να υπάρξει φιλία μεταξύ αντρών και γυναικών. Προς θεού όμως, δεν είναι μισογύνηδες, είναι απλά στην «αντρική φύση» να θέλουν μόνο σεξ και τίποτα άλλο -γιατί φυσικά ο αντρικός μηχανισμός στύσης είναι συνδεδεμένος με την αντικειμενοποίηση και υποτίμηση των γυναικών ως ανθρώπινων όντων, αλλιώς το ανθρώπινο είδος θα απειλούταν με εξαφάνιση. Α ναι, και φυσικά οι γυναίκες δεν έχουν σεξουαλικές ορμές, απλά επιλέγουν να κάνουν σεξ με τον καλύτερο από τους υποψηφίους για εξελικτικούς λόγους -αν οι γυναίκες είχαν σεξουαλικές επιθυμίες θα ήμασταν ακόμα στα δέντρα φυσικά. That’s just science -το είδος που προωθεί το White Heterosexual Cis Men’s Instiutute, όπου η «Φύση» χρησιμοποιείται αυθαίρετα και χωρίς καμία θεμελίωση για να δικαιολογήσει κάθε είδους κοινωνικά επιβεβλημένη ανισότητα.

Σύμφωνα με αυτή τη λογική, ένας άντρα που δεν πηδάει μια γυναίκα που γουστάρει, είναι «θύμα» το οποιο φυσικά κάνει την γυναίκα «θύτη» που δεν του κάθεται και άρα καλά κάνουν και μας μισούν. Και ακριβώς γι αυτό ή ιδέα του friendzone είναι εξ ορισμού μισογυνική.

~Hürrfem Sultan

φιλια

Δύσκολοι Καιροί για Πρίγκιπες

Δεν έχω ακούσει ποτέ καμία γυναίκα στη πραγματικότητα να ισχυρίζεται ότι ψάχνει τον «πρίγκιπα», πάντως οι αυτοαναγορευόμενοι πρίγκιπες που κάνουν slut shaming και νομίζουν ότι χάνουμε τα κελεπούρια σαν και του λόγου τους επειδή δεν ντυνόμαστε πιο σεμνά είναι υποκατηγορία του Καλού Παιδιού™ που νομίζει ότι χάνουμε την ευκαιρία να είμαστε μαζί του επειδή είμαστε «καριόλες». Και οι δύο τύποι νομίζουν ότι κάθε γυναίκα ψάχνει έναν άντρα, συγκεκριμένα έναν άντρα σαν αυτούς, και οτι αν δεν τον βρίσκει είναι από δικό της λάθος. Δεν τους περνάει από το μυαλό ότι αποτελούν ακριβώς το είδος τους άντρα που θέλουμε να αποφύγουμε πάση θυσία.

~Hürrfem Sultan

slut shaming 2 in 1

Why Buy the Cow When you Can have Milk for Free

Εδώ έχουμε την περίπτωση μιας κοπέλας που έχει εσωτερικεύσει τόσο πολύ μισογυνισμό που βλέπει τον εαυτό της σαν αγελάδα -κατά το γνωστό πατριαρχικό δόγμα «γιατί να αγοράσεις μια αγελάδα όταν μπορείς να έχεις το γάλα δωρεάν?». Σύμφωνα με αυτή τη γραμμή λογικής οι άντρες θέλουν ούτως ή άλλως μονο σεξ οπότε ο μόνος τρόπος να αναγκαστούν να κάνουν σχέση είναι να τους στερήσουμε αυτό που πραγματικά ψάχνουν σπρώχνοντάς τους να πάρουν ολόκληρο το πακέτο. Η γυναίκα έτσι παρουσιάζεται ως ένα -όχι πολύ επιθυμητό- προϊόν που χρειάζεται ένα καλό marketing και μια έξυπνη στρατηγική για να πείσει τον απρόθυμο καταναλωτή να το αγοράσει. O άντρας από την άλλη παρουσιάζεται ως μονοδιάστατος και ανίκανος να αγαπήσει μια γυναίκα και να θελήσει αυθεντικά μια σχέση μαζί της βλέποντάς την σαν κάτι περισσότερο από ένα μουνί.

Γι αυτό ο μόνος τρόπος είναι ένα είδος μποϊκοτάζ, γιατί ποια γυναίκα δε ονειρεύεται να σύρει με το ζόρι σχεδόν έναν άντρα σε μία σχέση με αντάλλαγμα το σεξ? Η ανάρτηση άλλωστε κρύβει και μία νοσταλγία για το ρομαντικό παρελθόν όταν οι άντρες σέβονταν τις γυναίκες μέχρι που εμείς γίναμε σεξουαλικά απελευθερωμένες καθώς και την αντίληψη πως ο ανδρισμός τους είναι κάτι το τόσο εύθραυστο που μπορεί να απειληθεί από την γυναικεία πρωτοβουλία οπότε κι εμείς θα πρέπει μονίμως να τους δίνουμε το πάνω χέρι από φόβο μην τον ευνουχίσουμε. Ας σημειωθεί πως αυτή η ρομαντική εποχή δεν υπήρξε ποτέ γιατί οι γυναίκες ήταν σχεδόν πάντα στο παρελθόν αντικείμενα για τους τους άντρες τα οποία έπρεπε είτε να τα φορτωθούν για να κάνουν παιδιά είτε να τα εξιδανικεύσουν αφαιρώντας τους την ανθρώπινη, σωματική υπόστασή τους για να να τα αποδεχθούν.

Οπότε καλή μου, κάνεις λάθος. Καταρχάς οι άντρες δε θέλουν εκ φύσεως μόνο σεξ. Οι άντρες απλά κοινωνικοποιούνται από την πατριαρχία έτσι ώστε να μαθαίνουν να μη λένε οχι στο σεξ ακομα και όταν δε θέλουν σχέση. Αν λοιπόν φταίει κάτι που κάποιοι άντρες μπορεί να μας βλέπουν μόνο σαν σεξουαλικά αντικείμενα είναι η πατριαρχία, όχι εμείς οι ίδιες. Και η λύση για να ξεπεραστεί αυτό σίγουρα δεν είναι να προσπαθούμε να προσαρμοστούμε στις αντικρουόμενες επιταγές της με την ελπίδα ότι θα ξεφύγουμε από τη συστηματική υποτίμηση. Είναι να διεκδικήσουμε το σεβασμό ανεξαρτήτως σεξουαλικών επιλογών.

Κορίτσια, δεν είμαστε αγελάδες. Δεν είμαστε ζώα, ούτε πράγματα. Σεβαστείτε τον εαυτό σας, αγαπήστε τον εαυτό σας και σταματήσετε να ανησυχείτε τόσο για το πώς σας βλέπουν οι άντρες. Α, και η απάντηση στην ερώτηση «γιατί να κάτσει ο άλλος να παλέψει σοβαρά να επιχειρήσει μία σχέση» θα πρέπει να είναι «γιατί σε θέλει σαν άνθρωπο». Αλλιώς το ερώτημα είναι γιατί ΕΣΥ να θες να κάνεις σχέση μαζί του?

~Hürrfem Sultan

ανομολογητα

Το Victim-Blaming στην Έμφυλη Βια

Χθές ήταν η Παγκόσμια ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών και ο Auguste Corteau έκανε αυτή την υπέροχη ανάρτηση που ρίχνει μια νοερή ματιά μέσα στο μυαλό μιας γυναίκας που μένει σε μια κακοποιητική σχέση. Το status αυτό, όπως δυστυχώς ήταν αναμενόμενο, ακολουθήθηκε από αρκετά σχόλια σαν το παρακάτω που αποτελούν τυπικότατη περίπτωση victim blaming. To victim blaming, το να κατηγορείς δηλαδή ένα θύμα για το έγκλημα που έχει υποστεί, είναι πολύ συνηθισμένο σε εγκλήματα που αφορούν ως επι το πλείστον γυναίκες, όπως ο βιασμός και η έμφυλη βία. Στην περίπτωση της έμφυλης βίας περιλαμβάνει, εκτός από την αντίληψη ότι το θύμα κάτι έκανε και την προκάλεσε, και την αντίληψη ότι φταίει η ίδια αφού δεν φεύγει.

Η οπτική αυτή παραβλέπει πολύ βολικά όλους αυτούς το δομικούς, πολιτισμικούς, οικονομικούς και κοινωνικούς παράγοντες που κάνουν τις γυναίκες να μένουν σε μια κακοποιητική σχέση ανάγοντας το πρόβλημα σε ένα προσωπικό ζήτημα επιλογής, λες και το θέμα είναι τόσο απλό όσο το «παίρνω τη βαλίτσα μου και φεύγω». Τέτοιες φωνές μιλάνε από θέση προνομίου, και προέρχονται όχι μόνο από άντρες που δεν έχουν αντιμετωπίσει ποτέ την απειλή βίας αλλά και δυναμικές γυναίκες που επειδή είχαν την τύχη να γεννηθούν σε οικογένειες ή συνθήκες που τους επέτρεψαν να αναπτύξουν την πρωτοβουλία και την ανεξαρτησία τους θεωρούν τις λιγότερο τυχερές άξιες τις μοίρας τους -λες και η έλλειψη αυτοεκτίμησης ή (ψυχολογικής και οικονομικής) ανεξαρτησίας θα πρέπει να τιμωρείται με ξύλο.

Η ρητορική αυτή έχει ως αναπόφευκτο συμπέρασμα πως αφού τόσες χιλιάδες γυναίκες υφίστανται βία από τους συντρόφους τους παρόλο που έχουν την επιλογή να φύγουν, ε κάτι μάλλον πάει στραβά με την γυναικεία φύση που μάλλον το τραβάει το ξύλο ο οργανισμός της, μάλλον είμαστε γονιδιακα προγραμματισμένες στην υποταγή. Υιοθετώντας δηλαδή μια νεοφιλελεύθερη λογική, σύμφωνα με την οποία τα πάντα είναι στο χέρι μας και ολα εξαρτώνται από την προσωπική ελευθερία και τα νομικά μας δικαιώματα, οδηγούμαστε στην φυσικοποίηση της ανισότητας, καθώς, αφού τα υποκείμενα δεν επιλέγουν κάτι καλύτερο για τους εαυτούς τους, προφανώς δεν αξίζουν κάτι καλύτερο -με ανάλογο τρόπο που αγνοώντας τον θεσμικό ρατσισμό, πολλοί συντηρητικοί καταλήγουν στο συμπέρασμα πως οι μαύροι είναι σε δεινότερη οικονομική θέση από τους λευκούς γιατί απλά είναι πιο τεμπέληδες ή λιγότερο ικανοί.

Το victim blaming έτσι αναπαράγει την κυρίαρχη κατάσταση αφού στρέφει την προσοχή στο θύμα, θεωρώντας την ανδρική βία λίγο πολύ δεδομένη -λες και οφείλεται στη «φύση» των ανδρών- αποτυγχάνοντας να εξετάσει τις ρίζες της και τους πιθανούς τρόπους εξάλειψής της.

ΥΓ: Εδώ μία λίστα με πιθανούς λόγους για τους οποίους τα θύματα μένουν σε μία κακοποιητική σχέση. Να σημειωθεί επίσης πως το μεγαλύτερο ποσοστό των γυναικών που δολοφονούνται από τους συντρόφους τους, δολοφονούνται όταν επιχειρούν να τους εγκαταλείψουν.

http://www.domesticviolenceroundtable.org/abuse-victims-sta…

korto me sholio

~Hürrfem Sultan