To Cool Girl™ δεν Είναι σαν τα Άλλα

notlikeothergirls

To ηθικό δίδαγμα αυτού του ποστ? Όσο σκληρά και να προσπαθεί κάποια να γίνει το Cool Girl™, η «ιδανική γυναίκα» του κάθε άντρα διαφημίζοντας ότι αυτή δεν είναι σαν τις άλλες, η πατριαρχία δε θα είναι ευγενική μαζί της. Θα φροντίσει αργά ή γρήγορα να τη βάλει στη θέση της υπενθυμίζοντάς της άλλοτε πως δεν είναι παρά ένα σεξουαλικό αντικείμενο και άλλοτε ότι ανήκει στην κουζίνα. Δυστυχώς πολλές γυναίκες έχουν αναπόφευκτα εσωτερικεύσει τα (συχνά αντικρουόμενα) πατριρχικά μηνύματα προσπαθώντας να γίνουν αυτό που τάχα κάθε άντρας ονειρεύεται πιστεύοντας ότι αν είναι, γλυκομίλητες, χωρίς απαιτήσεις,σεμνές, και με τα σωστά (ανδρικά) ενδιαφέροντα θα σεβαστούν αυτές προσωπικά παρόλο που υποτιμάται το φύλο μας ως σύνολο.

Στην πραγματικότητα όμως σε ένα κλίμα γενικευμένου μισογυνισμού οι γυναίκες θα θεωρούνται κατώτερες και θα γίνονται αντικείμενο χλευασμού Ο,ΤΙ και να κάνουν. Γι αυτό ίσως θα πρέπει να φροντίζουν να κάνουν αυτό που ευχαριστεί τις ίδιες χωρίς να υποβάλλουν συνεχώς τον εαυτό τους στην αντρική ματιά και χωρίς να προσπαθούν να χωρέσουν σε κάποιο καλούπι αντρικών επιθυμιών ανταγωνιζόμενες τις υπόλοιπες γυναίκες και συμμετέχοντας στη μισογυνική ρητορική που χρησιμοποιείται για να μας απαξιώσει ως ομάδα.

Μπορείς να είσαι σαν την γυναίκα που περιγράφει η εξομολογηση χωρίς να ψάχνεις επιβράβευση από τους άντρες πλασάροντας τον εαυτό σου ως ξεχωριστή χιονονιφάδα υπονοώντας οτι οι υπόλοιπες δεν είναι εξίσου καλές.

~Hürrfem Sultan

Advertisements

Όταν Μία Γυναίκα Περιφρουρεί τα Πρότυπα Ομορφιάς

katerina bourada.png

Eδώ βλέπουμε μία γυναίκα να φροντίζει με ένα meme να περιφρουρήσει τα όρια των προτύπων ομορφιάς όπως τα όρισε η πατριαρχία. Η συγκεκριμένη βέβαια το μόνο που αποδεικνύει με αυτό το meme είναι το άγχος της μήπως χωρέσουν κι άλλες γυναίκες στο κουτάκι των πατριαριχικών στάνταρ ομορφιάς κι αυτό τη κάνει λιγότερο πολύτιμη για την πατριαρχία όπου η ομορφιά της είναι το μόνο που της δίνει αξία. Ταυτόχρονα βέβαια μαρτυρά και την παντελή έλλειψη κατανόησης του φεμινισμού, καθώς σκοπός του φεμινισμού φυσικά δεν είναι να υποχρεώσει τους άντρες να μας βλέπουν ως όμορφες αλλά ακριβώς να απαλλαχθούμε πλήρως από το βάρος της αντρικής ματιάς ως καθοριστικό της αξίας μας.

Προσέξτε πώς η σχολιάστρια φροντίζει να μην έρθε σε ανταγωνισμό με τους άντρες, που έχουν το ελεύθερο να έχουν όσα κιλά θέλουν, καθώς είναι οι γυναίκες που την ενοχλούν. Η όλη λύσσα άλλωστε ενάντια στο κίνημα αποδοχής του σώματό μας (body acceptance και body positive movement) έγκειται ακριβώς στην ανησυχιά της πατριαρχίας και των φυλάκων της για το ποιος θα ελέγξει το discourse, για το ποιος θα έχει την εξουσιά να θέτει τα κριτήρια με τα οποία θα κρίνονται οι γυναίκες. Είναι πραγματικά θλιβερό όταν μία γυναίκα υποστηρίζει από μόνη της τα κριτήρια αυτά επειδή τυχαίνει να την ευνοούν, χωρίς να συνειδητοποιεί πως έτσι οχι μόνο βλάπτει άλλες γυναίκες αλλά περιορίζει τον ιδιο της το εαυτό -που αναπόφευκτα δε θα πληροί πάντα τα κριτήρια αυτά.

~Hürrfem Sultan

Κατοικίδια της Πατριαρχίας

make up shaming

Eδώ βλέπουμε το πώς η προώθηση μισογυνικού λόγου από τις ίδιες τις γυναίκες σε ένα πλαίσιο εγώ-δεν-είμαι-σαν-τις-άλλες επιβραβεύεται με την ανδρική επιδοκιμασία και αποδοχή. Η Κατερίνα, δείχνοντας πως ξέρει τη θέση της και επιτελεί σωστά το φύλο της, χωρίς υπερβολές και παρεκκλίσεις από τα πρότυπα γυναικείας σεμνότητας, συμπορεύεται με την πατριαρχία ως Καλό Κορίτσι κι έτσιι κερδίζει το σεβασμό των ανδρών που φαινομενικά την ξεχωρίζουν από τις Άλλες. Η πατριαρχική ιστορία αυτή φαίνεται να έχει αίσιο τέλος καταλήγοντας στην αμοιβαία αγάπη -μέχρι φυσικά η Κατερίνα να καταπατήσει έναν από τους χιλιάδες κανόνες θηλυκότητας και να χαρακτηριστεί και η ίδια από κάποιον άντρα ως «πουτάνα» -ή απλά όχι επαρκώς σέξυ..
Η συμμόρφωση με τα σεξιστικά πρότυπα φαντάζει ένας ασφαλής τρόπος να γλιτώσεις από τον μισογυνισμό, στην καλύτερη όμως θα σου προσφέρει την επισφαλή θέση του κατοικίδιου της πατριαρχίας, καθώς ό,τι και να κάνεις θα παραμείνεις γυναίκα σε ένα σύστημα που σε θεωρεί λιγότερο άνθρωπο.

~Hürrfem Sultan

Here, Have a Cookie

Επιτέλους, μια που δεν είναι σαν τις άλλες. Ξέρετε, τις κλασικες γυναίκες, που κάνουν διακόσιες ώρες να ετοιμαστούν, αλλάζουν ρούχα 10 φορές πριν καταλήξουν τι θα φορέσουν, ρωτάνε και το αγόρι τους αν δείχνουν χοντρές, και φυσικά ντύνονται «προκλητικά» και βάφονται σαν «κλόουν» γιατι δεν έχουν ούτε το βάθος ούτε το class της εξομολογούμενς. Μπράβο κοπελιά, here, have a cookie, κερνάει η πατριαρχία.

Η πατριαχία δηλαδή -όπως δείχνουν και οι πρηγούμενες αναρήσεις- από τη μία μας θέλει τέλεια αποτριχωμένες, με μακριά μαλλιά, περιποιημένες, και αισθησιακές και από την άλλη θα μας χλευάσει και αν ξοδεύουμε χρόνο στην εμφάνισή μας, λες και δεν είναι χρονοβόρα όλα αυτά. Και αφού ο γυναικείος καλλωπισμός απαξιώνεται, όπως και κάθε τι (που θεωρείται) γυναικείο, έρχεται η κοπελιά της εξομολόγησης να διαχωρίσει τη θέση της από τις άλλες γυναίκες μπας και κερδίσει την πολυπόθητη αποδοχή από την πατριαρχια. Και φυσικά το σχόλιο που σπεύδει να τη στείλει κι αυτή στην κουζίνα της είναι ενδεικτικό: όσο και να προσπαθείς να κερδίσεις την επιβάβευση των αντρών ή να αυξήσεις την αυτοεκτίμησή σου επειδή δεν είσαι σαν τις Άλλες που υποτιμούν, στα μάτια της πατριαρχίας παραμένεις γυναίκα και άρα κατώτερη. Και αυτό ειναι για όλες μας ένα καλό μάθημα στον εσωτερικευμένο μισογυνισμό.

~Hürrfem Sultan

moy pairnei eikosi lepta

Δεν Είμαι Σαν τις Άλλες

Εδώ βλέπουμε μία γυναίκα που μας καλεί να απελευθερωθούμε από τον σεξισμό με όπλο τον βαθύ εσωτερικευμένο μισογυνισμό της. Η κοπέλα της εξομολόγησης αποτελεί textbook περίπτωση Δεν-Είμαι-Σαν-Τις-Άλλες, η οποία νιώθει οτι αντλεί την αξία της από το γεγονός πως απορρίπτει όλα αυτά τα πράγματα που θεωρούνται γυναικεία και από το γεγονός ότι είναι διαφορετική από αυτό που η πατριαρχία μας έχει μάθει να θεωρούμε ως την τυπική γυναίκα.

Η γυναίκα αυτή βέβαια δεν μας καλεί να είμαστε κι εμείς ο εαυτός μας, όπως διακηρύσεει αυτή ότι ειναι, και να μάθουμε να τον ορίζουμε ανεξάρτητα από τα αντρικά standards -απόδειξη το γεγονός οτι νιώθει την αναγκη να διευκρινίσει οτι ειναι θηλυκη και έχει «πέραση», γιατί αποδέχεται υποσυνείδητα πως αν όλα αυτά δεν έβρίσκαν ανταπόκριση από τους άντρες τότε δε θα είχαν νόημα.

Αντίθετα, η γυναίκα αυτή νιώθει την ανάγκη να μειώσει όλες αυτές τις γυναίκες με ενδιαφέροντα διαφορετικά από τα δικά της, θεωρώντας πως το ποδόσφαιρο , κάτι που εκλαμβάνεται ως αντρικό, είναι εκ φύσεως ανώτερο από την μόδα, που εκλαμβάνεται ως κάτι ¨γυναικείο. Η συγκεκριμένη γυναίκα αποτελεί απόδειξη οτι ενώ η πατριαρχία μας επιβάλλει κανόνες ,όπως πχ να είμαστε αδύνατες, ταυτόχρονα μας μειώνει και μας υποτιμά όταν τους ακολουθούμε έτσι ώστε να παραμένουμε παγιδευμένς σε μία can’t win this κατάσταση.

Η εξομολόγηση αυτή με λίγα λόγια δείχνει πως οι γυναίκες ζουν σε ένα καθεστώς που τις περιορίζει σε συγκεκριμένα καλούπια και ταυτόχρονα τις μισεί αν ταιριάζουν σε αυτα έστω και λίγο οδηγώντας έτσι πολλές γυναίκες να διακηρύσσουν την «διαφορετικότητά» τους με σκοπό αποκτήσουν αξία -πάντα όμως υπολογισμένη στο νόμισμα της πατριαρχίας. Όταν όμως η αξία σου στηρίζεται στην αποστασιοποίησή σου από τις άλλες γυναίκες, χωρίς μάλιστα να αντιλαμβάνεσαι ότι όλες είμαστε έτσι κι αλλιώς διαφορετικες, τότε παίζεις πάλι με τους κανόνες τις πατριαρχίας.

Το τέλος του σεξισμού δε θα έρθει με την επίθεση ενάντια σε όσες γυναίκες δε σου μοιάζουν σε ένα zero sum game, ούτε θα έρθει με την απόρριψη κάθε τι γυναικείου. Το τέλος του σεξισμού θα έρθει με την απελευθέρωση από τις πατριαρχικές δομές που θεωρούν τις γυναίκες, αλλά και ό,τι ταυτίζεται μαζί τους, εγγενώς κατώτερα.

~Hürrfem Sultan

i am not like other girls

We Read This Article So That You Don’t Have to: «Όχι Άλλες Γυναίκες που Βρίζουν»

We read this article so that you don’t have to.

Περίληψη κειμένου: Η συγγραφέας γράφει αυτό το άρθρο για να εκφράσει την αγανάκτησή της για τις γυναίκες που βρίζουν παρόλο που φροντίζει τα τονίσει πως ούτε τους άντρες που βρίζουν βρίσκει ελκυστικούς. Παρολ’αυτά γράφει ένα άρθρο για τις γυναίκες. Όχι τους άντρες. Get it?

Η συγγραφέας ανάγει καταρχήν το ζήτημα σε θέμα αισθητικής κάνοντας προφανές αυτό που ήδη ξέραμε: πως οι γυναίκες θα πρέπει να πληρούν κάποια αισθητικά standards από τα οποία οι άντρες δεν δεσμεύονται γιατί όπως πάντα είναι οι γυναίκες οι οποίες υπάρχουν για να ικανοποιούν την αισθητική μας.
Η αρθρογράφος φυσικά συνδέει και το θέμα με την ισότητα των φύλων πιστεύοντας πως οι γυναίκες που βρίζουν είναι παράδειγμα ισότητας gone wrong.

Αναρωτιέται μάλιστα ειρωνικά: «Αφού ο άντρας μπορεί να πάει με δέκα γυναίκες σε ένα βράδυ και να τον πούνε και μάγκα, γιατί να μην μπορώ να το κάνω και εγώ;
– Αφού ο άντρας μπορεί να βρίζει και να το βρίσκουν όλοι φυσιολογικό, γιατί να μην το κάνω και εγώ;»

Η απάντηση όμως είναι πως το να μπορούμε να κάνουμε ΚΑΙ εμείς αυτά που μπορούν οι άντρες είναι ένα ακόμα είδος ελευθερίας το οποίο η κοινωνία μας έχει στερήσει. Αν το να είσαι άντρας σημαίνει ότι μπορείς να κάνεις πράγματα τα οποία στις γυναίκες απαγορεύονται ως ταμπού τότε ΔΕΝ έχεις ισότητα, ανεξάρτητα από το αν οι επιλογές αυτές αξιολογούνται ως λάθος από μερικούς. Ελευθερία σημαίνει να έχεις την δυνατότητα επιλογής, δυνατότητα συχνά και να κάνεις λάθος, δυνατότητα που στις γυναίκες η κοινωνία προσφέρει πάντα με φειδώ, συχνά με πρόσχημα το καλό τους, ακόμα συχνότερα επειδή πρέπει να είναι «κυρίες» και το να είσαι κυρία σημαίνει εξ’ ορισμού συνεχώς να αυτοπεριορίζεσαι και να αυτολογοκρίνεσαι. Εμείς αρνούμαστε να είμαστε κυρίες, αρνούμαστε να συμβιβαστούμε με τα στερεότυπα της θηλυκότητας που επιβάλλουν οι άλλοι σε εμάς, αρνούμαστε να πρέπει συνέχεια να προσέχουμε πώς μιλάμε και τι κάνουμε για να μη θεωρηθεί «αντιαισθητικό». Χεστήκαμε.

ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΑΛΕΥΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΟΤΗΤΑ ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ ΜΟΥ!

~ Hürrfem Sultan

 

γυναικες που βριζουν