Ένας Σεξιστής Καθηγητής και μια Cool Φοιτήτρια

27042996_341216863021622_235549529_n

Όταν η γράφουσα σπούδαζε στο Σάουθαμπτον με άλλα 40 αγόρια (γιατί ήταν cool girl και one of the guys, όχι καμία χαζοβιόλα να δηλώσει καμιά φιλολογία ή κανένα παιδαγωγικό και να σπουδάζει με άλλες 40 γκόμενες που θα λένε όλο για νύχια και μαλλιά) αντικειμενοποιήθηκε σεξουαλικά από έναν καθηγητή της μπροστά σε όλη την τάξη και είδε ότι μωρέ δεν είναι και τίποτα τρομερό, μπορείς να το αντιμετωπίσεις και με χιούμορ. Το περιστατικό αυτό δεν υπάγεται αναγκαστικά στο πεδίο της σεξουαλικής παρενόχλησης, είναι σίγουρα όμως ένα τρανταχτό παράδειγμα του πώς μια γυναίκα που κινείται σε «ανδρικούς» χώρους παίρνει από νωρίς το μήνυμα ότι this is a man’s world, ότι της επιτρέπεται να είναι εκεί και ίσως και να διαπρέψει, θα παίζει όμως με τους όρους των αντρών, θα έχει πλήρη επίγνωση ότι είναι όχι φοιτήτρια αλλά ΓΥΝΑΙΚΑ φοιτήτρια, θα αναγκάζεται αν θέλει να τα πάει καλά με τους άντρες να γελάει με τα σεξιστικά τους αστεία και να τα κάνει γαργάρα αλλιώς θα απομονωθεί ως η αγάμητη, υστερική φεμινίστρια. Το περιστατικό που περιγράφει δεν είναι μακριά από την εμπειρία μας καθώς όλες έχουμε γελάσει κάποια στιγμή με την ίδια μας την αντικειμενοποίηση ή με ένα σεξιστικό αστείο επειδή αυτό είναι πάντα ευκολότερο, επειδή οι γυναίκες μαθαίνουν από νωρίς να είναι προσαρμοστικές στον σεξιστικό κόσμο που ζουν και είναι εύλογο να αποδέχονται συχνότερα τον ρόλο τους σε αυτόν τον κόσμο αντί να τον αμφισβητούν καθώς οι άντρες θα τις επιβραβεύσουν γι αυτό ενώ διαφορετικά θα υποστεί τις ανάλογες κοινωνικές ποινές.

Το αστείο που περιγράφει δεν εξισώνει τον συμπαθή (?) καθηγητή με κανέναν βιαστή, αλλά τον κάνει έναν άντρα σεξιστή που αρνείται να δει την γυναίκα πέρα από την γυναικεία της ιδιότητα, που δεν τον ενδιαφέρει αν τα αστεία του κάνουν τις γυναίκες να νιώθουν άβολα και που σίγουρα δεν καταλαβαίνει το βάρος της θέσης του. Στην ουσία αυτό που έκανε και ο ίδιος ήταν male bonding με τους άλλους άντρες που ήταν παρόντες χρησιμοποιώντας απλά την μοναδική γυναικά φοιτήτρια ως εργαλείο για να δώσει το μήνυμα «είμαι ένας από εσάς». Το ότι η συντάκτρια της ανάρτησης δεν έδειξε να ενοχλείται από αυτό δεν σημαίνει ότι η διαδικασία ήταν συναινετική καθώς σίγουρα ο καθηγητής δεν είχε την ίδια στο μυαλό του όταν έκανε το σχόλιο αλλά τους άντρες φοιτητές που θα το έβρισκαν διασκεδαστικό.

Το να αναφέρεις αυτό το περιστατικό ως εκτροχιασμό στη συζήτηση για την σεξουαλική παρενόχληση και ως υπόνοια ότι κάποιες γυναίκες είναι υπερβολικές σε αντίθεση με εσένα που είσαι cool μπορεί να είναι είτε μια προσπάθεια να κερδίσεις πατριαρχικά cookies, είτε ένας μηχανισμός άμυνας για να απωθήσεις το γεγονός ότι ένας καθηγητής έκανε άλλους 40 άντρες να σε φανταστούν γυμνή, είτε και τα δύο μαζί.

~Hürrfem Sultan

Advertisements

Εσωτερικευμένος Μισογυνισμός και Κανονικοποίηση της Σεξουαλικής Παρενόχλησης

μαρω βαμβούνη

Εδώ παρατηρούμε με θλίψη την περίπτωση μιας γυναίκας που όχι μόνο έχει υποταχθεί πλήρως στην μοίρα της στην πατριαρχία αλλά και που συμβουλεύει κι άλλες γυναίκες να κάνουν το ίδιο. Το παράδειγμα αυτό εσωτερικευμένου μισογυνισμού υποδηλώνει πως δεν υπάρχουν τόσο γυναίκες που δεν έχουν βιώσει την πατριαρχία στο πετσί τους επειδή ήταν πολύ τυχερές ή πολύ προνομιούχες αλλά περισσότερο γυναίκες που το έχουν αποδεχθεί αυτό ως πλήρως φυσιολογικό και αναμενόμενο κομμάτι της ζωής και που έχουν καταπιεί αμάσητη την πατριαρχική λογική σύμφωνα με την οποία τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες δεν είναι τόσο σοβαρά όσο αυτά που αντιμετωπίζουν και οι άντρες.

Τι κερδίζουν οι γυναίκες αυτές που αναπαράγουν την κυρίαρχη ρητορική και αστυνομεύουν τις άλλες γυναίκες που αντιστέκονται σε αυτή? Δύο πράγματα. Το ένα είναι τα πατριαρχικά cookies από άντρες που τις αναδεικνύουν ως σωστά πρότυπα θηλυκότητας, ως τα Καλά Κορίτσια που κάνουν το χρέος τους και βγάζουν το σκασμό και δεν τους κάνουν τη ζωή δύσκολη ούτε τους κάνουν να αισθάνονται άβολα φέρνοντας στην επιφάνεια προβλήματα που δεν τους αφορούν. Το ποστ της άλλωστε είναι γεμάτο από αντρικά σχόλια τύπου «να αγιάσει το στόμα σου» και η πατριαρχία όχι μόνο έχει μάθει τις γυναίκες να εκτιμούν την επιβράβευση αυτή αλλά τις ανταμείβει ακριβώς με αυτό που στερεί από όσες γυναίκες τολμούν να μιλήσουν -συχνά με επαγγελματική επιτυχία και ευκαιρίες καριέρας που ίσως μία γυναίκα που είχε μιλήσει κατά τους αφεντικού της ή κάποιου ανωτέρου της να μην είχε.

Το δεύτερο όφελος είναι κυρίως ψυχολογικό. Οι γυναίκες που έχουν αντιμετωπίσει σεξουαλική παρενόχληση -ή ακόμα και επίθεση όπως υπονοεί με την «πιο επικίνδυνη περίπτωση» δεν είναι πάντα εύκολο να επεξεργαστούν το τραύμα τους αλλά και γενικότερα το γεγονός πως ζουν σε έναν κόσμο όπου κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή αυτό να τους ξανασυμβεί. Πολλές λοιπόν βρίσκουν ευκολότερο να το απορρίψουν ως άνευ σημασίας, ως κάτι που μπορείς να απωθήσεις με ένα κυριακάτικο χαμόγελο και λίγη θετική σκέψη. Κάπως έτσι διατηρούν την ψευδαίσθηση πως έχουν τον έλεγχο μιας κατάστασης που όμως στην ουσία απορρέει από ένα σύστημα το οποίο είναι πέρα από τις ίδιες, που δεν εξαφανίζεται αν εσύ απλά «απομακρυνθείς» από συγκεκριμένα άτομα και που θέλει πολύ κουράγιο να τα βάλεις μαζί του.

Πολλ@ θα σπεύσουν να πουν πως οι γυναίκες που εκφράζουν τέτοιες ιδέες είναι χειρότερες από τους άντρες που εκφράζουν παρόμοιες αντιλήψεις. Και είναι αλήθεια πως οι γυναίκες αυτές γίνονται κατά κάποιο τρόπο συνένοχες στο πέπλο σιωπής που καλύπτει ενδημικά φαινόμενα όπως η σεξουαλική παρενόχληση στον χώρο εργασίας και η κουλτούρα του βιασμού γενικότερα. Όσο όμως κι αν ο εσωτερικευμένος μισογυνισμός και η «ψευδής συνείδηση» τέτοιων γυναικών βάζουν και τις υπόλοιπες σε κίνδυνο, ας μην ξεχνάμε ότι δεν είναι συνήθως οι γυναίκες αυτές που βιάζουν και παρενοχλούν σεξουαλικά και από αυτή την άποψη δεν είναι χειρότερες όση θλίψη ή και αποτροπιασμό κι αν προκαλούν.

~Hürrfem Sultan

Πάνω απο όλα Ειλικρίνεια…έπειτα λίγος Εσωτερικευμένος Μισογυνισμός

Βλέπουμε εδώ πόσο εύκολο είναι για μια γυναίκα να κερδίσει πατριαρχικά cookies αναπαράγοντας ένα βαρετό μεν, εμετικό δε μισογυνικό κλισέ. Δικαιολογώντας τα δύο μέτρα και δύο σταθμά της πατριαρχίας σχετικά με το γιατί οι γυναίκες που κάνουν πολύ σεξ ονομάζονται τσούλες ενώ οι άντρες επιβήτορες, κερδίζει τους επαίνους και τον θαυμασμό του άντρα που ονομάζει τον εσωτερικευμένο της μισογυνισμό «ειλικρίνεια». Τίποτα δεν ευχαριστεί τους απολογητές της πατριαρχίας όσο η αποδοχή της γυναικείας κατωτερότητας από τις ίδιες τις γυναίκες γιατί έτσι την κάνει να φαντάζει ως φυσιολογική, δίκαιη και κάτι που κατά βάθος αυτές επιζητούν.

Η επίδειξη του εσωτερικευμένου μισογυνισμού της Moata σε ένα site διαδικτυακών γνωριμιών φαντάζει κατά κάποιο τρόπο παράδοξη καθώς η ύπαρξη της και μόνο σε αυτό το site αρκεί για πολλούς ώστε αυτή να καταταχθεί ανάμεσα στις «τσούλες». Αυτές είναι και οι συνέπειες του εσωτερικευμένου μισογυνισμού: σε αντίθεση με τον μισογυνισμό των αντρών που μόνο προνόμια μπορεί να τους προσφέρει, ο εσωτερικευμένος μισογυνισμός αναγκάζει μία γυναίκα να δεσμευτεί από τις ίδιες τις παραδοχές που έχει υιοθετήσει και έτσι -στην προκειμένη περίπτωση- είτε να περιορίσει την σεξουλικότητά της ώστε να μην χαρακτηριστεί τσούλα είτε να αποδεχτεί ότι το στίγμα της τσούλας είναι κάτι φυσιολογικό και να ζήσει με αυτό και τις συνέπειές του νιώθοντας ότι το αξίζει.

Ο εσωτερικευμένος μισογυνισμός συχνά δημιουργεί την ψευδαίσθηση για την εν λόγω γυναίκα πώς στιγμιαία βγαίνει νικήτρια από το παιχνίδι της πατριαρχίας. Η ανταμοιβή της Moata είναι να την θεωρήσουν σε ΑΝΤΙΘΕΣΗ με τις άλλες γυναίκες ειλικρινή. Η Moata όμως θα συμβάλει έτσι στο να συνεχίσει και η ιδια να ζει σε έναν κόσμο οπου οι γυναίκες θα θεωρούνται λιγότερο ειλικρινείς και αυτό κάποια στιγμή θα της γυρίσει boomerang. Σε τελική ανάλυση, ακόμα κι αν η Moata πιστεύει για τον εαυτό της ότι η ίδια δεν είναι «τσούλα», υπάρχουν άντρες εκεί έξω (και σίγουρα εκεί στο Tinder) που με μαθηματική ακρίβεια θα την χαρακτηρίσουν ακριβώς έτσι απλά και μόνο επειδή είναι γυναίκα και υπάρχει.

Ας αναλογιστούμε επιπλέον, τι θα συνέβαινε στην Moata σε περίπτωση που αυτή έπεφτε θύμα βιασμού και θα είχε να αντιμετωπίσει μία κοινωνία που όχι μόνο θα τη θεωρούσε, ως γυναίκα, λιγότερο ειλικρινή αλλά και θα υποστήριζε πως ως «τσούλα» της άξιζε. Για μια γυναίκα, ακόμα κι αν αυτη πιστευει πως η πατριαρχία δεν την αγγιζει, δεν υπάρχει καμία εγγύηση πως δε θα την βρει μπροστά της.

~Hürrfem Sultan

photo 10.10.2017

Αντροπαρέες και Κοριτσοπαρέες

κοριτσοπαρεα

Εδώ έχουμε κλασική περίπτωση συνδρόμου Δεν-Είμαι-Σαν-Τις-Άλλες από ένα ακόμα Cool Girl™ που θεωρεί τις αντροπαρέες ανώτερες από τις κοριτσοπαρέες. Το ποστ αυτό αποπνέει εσωτερικευμένο μισογυνισμό, όχι φυσικά επειδή η συγκεκριμένη γυναίκα προτιμά την αντρική παρέα, απλά επειδή νιώθει την ανάγκη να υποτιμήσει το δικό της φύλο προκειμένουν να εξυψωθεί στα μάτια τους. Αποστασιοποιώντας τον εαυτό της από την γυναικεία κατωτερότητα προσδοκά ετσι να κερδίσει τα πολύτιμα πατριαρχικά cookies που θα της επιτρέψουν να εξισωθει με τους άντρες. Φυσικά στον πατριαρχικό μας κόσμο οι άντρες δύσκολα θα μπορέσουν να την δουν ως φίλη και όχι απλα ως άλλο ένα ερωτικό ενδιαφέρον -αν οχι σεξουαλικό αντικείμενο με βυζιά. Η εξομολογούμενη όμως δεν πτοείται από αυτό και συνεχίζει να αποζητά την αντρική συντροφιά επί ίσοις όροις, και για να το κάνει αυτό πρέπει όχι μόνο να αποδειξει ότι διαθέτει υποτιθέμενα «αντρικά» χαρακτηριστικά (μπυρίτσα και μπαλίτσα) αλλά και να ξεκαθαρισει οτι δεν διαθέτει χαρακτηριστικά που αποδέχεται ότι διαθέτουν οι γυναίκες (οι Άλλες γυναίκες): «κατινιά», κόμπλεξ, νέυρα, mood swings.

 
Στην πατριαρχία τα στοιχεία αυτά αποδίδονται μόνο στις γυναίκες σε πείσμα κάθε απόδειξης οτι και οι άντρες μπορούν να επιδείξουν ακριβώς την ίδια εναλλαγή διαθέσεων, τα ίδια νεύρα (συχνά με βιαιότερη εκδήλωση), τα ίδια κόμπλεξ. Αρκεί μία βόλτα στις αγαπημένες μας μισογυνικές σελίδες που θάβουν και κλαίγονται όλη μέρα για τις γυναίκες για να το διαπιστώσει αυτό οποιοσδήποτε άλλωστε. Ωστόσο, η ταύτιση ΜΟΝΟ των γυναικών με αυτά τα αρνητικά χαρακτηριστικά δείχνει τον τρόπο που αναπαρίσταται τόσο η γυναίκα όσο και η γυναικεία φιλία στην πατριαρχία, ώστε να εξυψωθούν για άλλη μια φορά οι άντρες και το brotherhood. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον δυστυχώς πολλές γυναίκες νιώθουν πως πρέπει να ξεφορτωθούν το στίγμα της γυναίκας για να νιώσουν οτι χαίρουν κάποιας εκτίμησης και αποδοχής -φυσικά από τους άντρες.~Hürrfem Sultan

To Cool Girl™ δεν Είναι σαν τα Άλλα

notlikeothergirls

To ηθικό δίδαγμα αυτού του ποστ? Όσο σκληρά και να προσπαθεί κάποια να γίνει το Cool Girl™, η «ιδανική γυναίκα» του κάθε άντρα διαφημίζοντας ότι αυτή δεν είναι σαν τις άλλες, η πατριαρχία δε θα είναι ευγενική μαζί της. Θα φροντίσει αργά ή γρήγορα να τη βάλει στη θέση της υπενθυμίζοντάς της άλλοτε πως δεν είναι παρά ένα σεξουαλικό αντικείμενο και άλλοτε ότι ανήκει στην κουζίνα. Δυστυχώς πολλές γυναίκες έχουν αναπόφευκτα εσωτερικεύσει τα (συχνά αντικρουόμενα) πατριρχικά μηνύματα προσπαθώντας να γίνουν αυτό που τάχα κάθε άντρας ονειρεύεται πιστεύοντας ότι αν είναι, γλυκομίλητες, χωρίς απαιτήσεις,σεμνές, και με τα σωστά (ανδρικά) ενδιαφέροντα θα σεβαστούν αυτές προσωπικά παρόλο που υποτιμάται το φύλο μας ως σύνολο.

Στην πραγματικότητα όμως σε ένα κλίμα γενικευμένου μισογυνισμού οι γυναίκες θα θεωρούνται κατώτερες και θα γίνονται αντικείμενο χλευασμού Ο,ΤΙ και να κάνουν. Γι αυτό ίσως θα πρέπει να φροντίζουν να κάνουν αυτό που ευχαριστεί τις ίδιες χωρίς να υποβάλλουν συνεχώς τον εαυτό τους στην αντρική ματιά και χωρίς να προσπαθούν να χωρέσουν σε κάποιο καλούπι αντρικών επιθυμιών ανταγωνιζόμενες τις υπόλοιπες γυναίκες και συμμετέχοντας στη μισογυνική ρητορική που χρησιμοποιείται για να μας απαξιώσει ως ομάδα.

Μπορείς να είσαι σαν την γυναίκα που περιγράφει η εξομολογηση χωρίς να ψάχνεις επιβράβευση από τους άντρες πλασάροντας τον εαυτό σου ως ξεχωριστή χιονονιφάδα υπονοώντας οτι οι υπόλοιπες δεν είναι εξίσου καλές.

~Hürrfem Sultan

Όταν Μία Γυναίκα Περιφρουρεί τα Πρότυπα Ομορφιάς

katerina bourada.png

Eδώ βλέπουμε μία γυναίκα να φροντίζει με ένα meme να περιφρουρήσει τα όρια των προτύπων ομορφιάς όπως τα όρισε η πατριαρχία. Η συγκεκριμένη βέβαια το μόνο που αποδεικνύει με αυτό το meme είναι το άγχος της μήπως χωρέσουν κι άλλες γυναίκες στο κουτάκι των πατριαριχικών στάνταρ ομορφιάς κι αυτό τη κάνει λιγότερο πολύτιμη για την πατριαρχία όπου η ομορφιά της είναι το μόνο που της δίνει αξία. Ταυτόχρονα βέβαια μαρτυρά και την παντελή έλλειψη κατανόησης του φεμινισμού, καθώς σκοπός του φεμινισμού φυσικά δεν είναι να υποχρεώσει τους άντρες να μας βλέπουν ως όμορφες αλλά ακριβώς να απαλλαχθούμε πλήρως από το βάρος της αντρικής ματιάς ως καθοριστικό της αξίας μας.

Προσέξτε πώς η σχολιάστρια φροντίζει να μην έρθε σε ανταγωνισμό με τους άντρες, που έχουν το ελεύθερο να έχουν όσα κιλά θέλουν, καθώς είναι οι γυναίκες που την ενοχλούν. Η όλη λύσσα άλλωστε ενάντια στο κίνημα αποδοχής του σώματό μας (body acceptance και body positive movement) έγκειται ακριβώς στην ανησυχιά της πατριαρχίας και των φυλάκων της για το ποιος θα ελέγξει το discourse, για το ποιος θα έχει την εξουσιά να θέτει τα κριτήρια με τα οποία θα κρίνονται οι γυναίκες. Είναι πραγματικά θλιβερό όταν μία γυναίκα υποστηρίζει από μόνη της τα κριτήρια αυτά επειδή τυχαίνει να την ευνοούν, χωρίς να συνειδητοποιεί πως έτσι οχι μόνο βλάπτει άλλες γυναίκες αλλά περιορίζει τον ιδιο της το εαυτό -που αναπόφευκτα δε θα πληροί πάντα τα κριτήρια αυτά.

~Hürrfem Sultan