Η Γυναίκα ως Σόμπα

48418589_2343231549233930_1312557531964375040_n

Καλωσήρθατε στην πατριαρχία όπου οι γυναίκες θεωρούνται υπεύθυνες για τον μισογυνισμό σε τέτοιο βαθμό που να απαιτείται από αυτές να καλοπιάσουν ένα άντρα μπας και εξιλεωθούμε όλες στα μάτια τους. Το να μισεί ένας άντρας τις γυναίκες θεωρείται φυσιολογικό, ξεκινάμε όλες ένοχες μέχρι αποδείξεως του εναντίου. Και για να αποδείξουμε το αντίθετο θα πρέπει να κανακεύουμε έναν άντρα, να καταβάλουμε όλο αυτό το emotional labor για να νιώθει αυτός την ασφάλεια και ζεστασιά μιας σχέσης και φυσικά να του κάνουμε και όλες τις σεξουαλικές χάρες που αυτός ζητά. Για άλλη μια φορά βλέπουμε πώς οι γυναίκες καθίστανται υπεύθυνες για την αντρική ηθική και συμπεριφορά με τρόπο που η τελευταία να δικαιολογείται αν εμείς δεν τρέξουμε να τους προφυλάξουμε από τις κακοτοπιές και τις κακές σκέψεις και να τον εξευμενίζουμε συνεχώς με την στοργή και την τρυφερότητά της. Οι γυναίκες και τα δικά μας συναισθήματα δεν είμαστε παρά προσάναμμα για να ζεσταθεί η παγωμένη καρδιά των ανδρών.

Μόνο που ένας άντρας που περιμένει όλον αυτόν τον κόπο από τις γυναίκες για να μη τις μισεί ως σύνολο, παραμένει μισογύνης και βαθιά entitled στην αγάπη μας, που θεωρεί ότι του αξίζει απλά επειδή είναι άντρας. Και ένα σύστημα που οι άντρες δεν μισούν τις γυναίκες μόνο όταν αυτές τους κάθονται και τους κανακεύουν, παραμένει μισογυνικό.

Advertisements

We read this artice so that you don’t have to: Αν θες να αλλάξεις τον Κόσμο Αγάπα έναν Άντρα

αν θες να αλλάξεις τον κόσμο αγάπα έναν άνδρα

 

Το άρθρο αυτό αποτελείται από ένα υποτίθεται παραδοσιακό ποίημα και το κείμενο-σχόλιο του blogger. Και τα δύο είναι εξίσου αναγουλιαστικά διαιωνίζοντας σεξιστικά κλισέ περί γυναικείας και αντρικής φύσης και φυσικά ταυτίζοντας την θηλυκή με την αγάπη, την υπομονή, την αποδοχή, την καρτερικότητα και όλες αυτές τις «γυναικείες» αρετές που πάνε πακέτο με την μήτρα μας -όπως ξεκάθαρα cis-σεξιστικά το θέτει ο ένας στίχος («Επειδή έχεις μια μήτρα, μια γλυκιά, βαθιά πύλη που ξεπλένει και αναζωογονεί παλιές πληγές).

Η ιδέα πως μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο αγαπώντας τους άντρες διαιωνίζει την αντίληψη ότι είναι αρμοδιότητα των γυναικών να φροντίζουν, να περιποιούνται και να παρέχουν συναισθηματική υποστηριξη στους άντρες ώστε αυτοί να εκπληρώνουν τη δική τους φύση με τον καλύτερο τρόπο -και όχι πως αυτά είναι πράγματα που γίνονται αμοιβαία σε μία σχέση. Θέτει στην ουσία υπέυθυνες τις γυναίκες για την ολοκλήρωση και την ωρίμανση των αντρών και βάζει στους δικούς τους ώμους το βάρος της διαμόρφωσης και της εξέλιξης των τελευταίων. Κι ολο αυτό παρουσιάζεται ως ένα ευγενές καθήκον που πρέπει να επιτελούν οι γυναίκες επειδή απλά αυτές είναι καλύτερες στον συγκεκριμένο τομέα, μια κολακεία δηλαδή που έχει σκοπό να μας χρυσώσει το χάπι ή να μας πιάσει στο φιλότιμο.

Ποίημα και σχόλιο αντανακλούν αυτό που οι φεμινίστριες ονομάζουν «συναισθηματική εργασία»(emotional labor) δηλαδή: «τα καθήκοντα αυτά που απαιτούν έναν υψηλό βαθμό κατανόησης ή διαχείρισης συναισθημάτων. Οι γυναίκες θεωρούνται δυσανάλογα καλύτερες σε αυτές τις εργασίες ως λειτουργία του φύλου τους, ανεξάρτητα από τις πραγματικές ικανότητες ή την προθυμία τους. Οι εργασίες αυτές συχνά θεωρούνται «έξτρα» ή υποτιμούν το ποσό της πραγματικής εργασίας ή του χρόνου που καταναλώνεται σε αυτές και αποκλείονται από την επίσημη περιγραφή μίας θέσης ή ανάθεσης κάποιου έργου ακόμα και όταν η λειτουργία τους είναι απαραίτητη για τον οργανισμό»*

*πηγή:http://geekfeminism.wikia.com/wiki/Emotional_labor

περισσότερα για την συναισθηματική εργασία στην προσωπική ζωή αλλά και τον χώρο εργασίας: https://www.theguardian.com/…/women-gender-roles-sexism-emo…