Γιατί Συνεχίζουμε να Πιστεύουμε ότι οι Γυναίκες λένε Ψέματα;

H Emily Ratajkowski, ένα από τα πλουσιότερα, διασημότερα και πιο επιτυχημένα μοντέλα στον κόσμο, καταγγέλει σεξουαλική κακοποίηση από φωτογράφο στο παρελθόν αλλά για το μέσο μισογυνικό σκουπίδι είναι πιο πιθανό να το κάνει απλά για την φήμη και την αποζημίωση από το απλά να λέει την αλήθεια -λες και είπε κάτι απίστευτο και απίθανο όπως ότι την απήγαγαν εξωγήινοι. Είναι βέβαια πολύ εύκολο να απαξιώσουμε το βίωμα μιας γυναικας και να την βγάλουμε «τρελή», ψέυτρα, εκδικητική όταν όλη η κοινωνία προσπαθεί να μας πείσει με χιλιάδες τρόπους -ανάμεσα στους οποίους και «αθώα» αστειάκια»- ότι οι γυναίκες είναι ύπουλες, αναποφάσιστες, φαντασιόπληκτες, υπερβολικές, «δεν ξέρουν τι θέλουν» και αλλάζουν γνώμη συνέχεια. Οι απεικονίσεις αυτες των γυναικών εξυπηρετούν ακριβώς στο να μειώνεται η αξιοπιστία τους με αποτέλεσμα ο λόγος τους και η μαρτυρία τους να μην έχει ποτέ ποτέ όση αξία έχει ενός άντρα ακόμα και όταν δεν φαίνεται να έχει ΚΑΝΕΝΑΝ λόγο να πει ψέματα.

To οτι το καταγγέλει 8 χρόνια μετά βέβαια δεν σημαίνει ούτε ότι το ξέχασε στο ενδιάμεσο ούτε ότι λέει ψέματα. Σημαίνει οτι είναι πιο εύκολο για μία γυναίκα αφού έχει ξεπεράσει το τραύμα που της άφησε η κακοποιήση, να την καταγγείλει όταν πλέον ο άντρας που την κακοποίησε δεν μπορεί να ανακόψει την καριέρα της ή γενικά έχει μειωθεί η εξουσία του πάνω της αλλά και όταν οι κοινωνικές συνθήκες που δημιούργησε το κίνημα του #Metoo το κάνουν πιο πιθανό να γίνει πιστευτή. Η Emily Ratajkowski χρησιμοποιεί δηλαδή το προνόμιό της για να μιλήσει για ένα γεγονός που βιώνουν χιλιάδες γυναικες, φανταστείτε όμως πόσες φτωχότερες και ασημότερες αποθαρρύνονται από την καταγγελία ακριβώς επειδή φοβούνται τις επιπτώσεις και επειδή θα κατηγορηθούν οτι το κάνουν για τα λεφτά και τη διασημότητα -γιατί όλες ξέρουμε τι ευχάριστη διασημότητα κερδίζεις όταν καταγγέλεις έναν ισχυρό άντρα.

Αλήθεια, όλα αυτά τα άσημα θύματα του Bill Cosby και άλλων διάσημων τα θυμάται ονομαστικά κανείς ή τσάμπα τον κατείγγειλαν για την φήμη και την δόξα που θα αποκτούσαν?

Όταν τα ΜΜΕ Εστιάζουν στην Φούστα των Μαθητριών

οι εφημερίδες δεν μπορούν να ξερασουν τον μισογυνισμο τους οσο ελεύθερα οσο ενα τυχαίο μισογυνικο τρολ, μπορούν όμως να στείλουν ενα υπορρητο μήνυμα συνοδεύοντας το άρθρο με την κατάλληλη φωτογραφία. Εδώ, παράλληλα με την φαινομενική καταδίκη του καθηγητή μεσω του κειμενου η φωτογραφία μαθητριων με κοντές φούστες οχι μόνο αισθητικοποιει την είδηση προσδιδοντας μια εσανς τσοντας αλλα υπονοεί αυτο που έχουμε ακούσει ξανα και ξανα: πώς είναι οι μαθήτριες που προκαλούν με τον τροπο που ντύνονται. Δεν χρειάζεται να ψάχνουμε πάντα τον ακραιο μισογυνισμο, οι λεπτομέρειες ειναι που κάνουν τη διαφορά 😉

H Σεξουαλική Βία ως «Καυτό» Νέο

Το γεγονός ότι τα ΜΜΕ έχουν γεμίσει με ειδήσεις σχετικά με την σεξουαλική βία που υφίστανται καθημερινά οι γυναίκες μπορεί να δίνει την ψευδαίσθηση ότι γίνεται κάποια φεμινιστική πρόοδος στην κοινωνία. Ορίστε, τι άλλο θέλουμε, τα θέματα που οι φεμινίστριες επισημαίνουν βρίσκουν το δρόμο τους στα πρωτοσέλιδα και κερδίζουν δημοσιότητα.

Στην πραγματικότητα όμως θα πρέπει να δώσουμε περισσότερο βάση στο πώς απεικονίζονται αυτές οι ειδήσεις από τα mainstream media, στον τρόπο που αισθητικοποιούνται και στην ουσία συγχέονται με γαργαλιστικά νέα και εικόνες . Η διαρροή προσωπικών στιγμών μετατρέπεται σε «ροζ» βίντεο, τα περιστατικά σεξουαλικής βίας σε άναμμα «φωτιάς», ο βιασμός (όπως έχουμε δει σε άλλες περιπτώσεις) σε αφορμή για φωτογραφίες με ψηλοτάκουνα, δικτυωτά καλσόν και κοντές φούστες. Προσέξτε εδώ την φωτογραφία που συνοδεύει την είδηση, μια γυναίκα που σφίγγει το σεντόνι, εικόνα που έχουμε συνδέσει με την ηδονή και την απόλαυση του γυναικείου οργασμού. Με τον τρόπο αυτό η φρικτή πραγματικότητα των γυναικών δεν αναδεικνύεται ως τέτοια αλλά απεικονίζεται με τρόπο που ανατροφοδοτεί την κουλτούρα του βιασμού όπου αυτός συγχέεται με το σεξ και μετατρέπεται σε άλλη μια ερεθιστική λεπτομέρεια, όπου τα όρια του σεξ με τον βιασμό είναι θολά και που τα πάντα παρουσιάζονται ως υλικό για τσόντα.

Όχι, τα ΜΜΕ δεν άρχισαν ξαφνικά να νοιάζονται για τα θύματα τις σεξουαλικής βίας, βρήκαν απλά άλλη μια ευκαιρία να περιγράψουν σκηνικά που θα ερεθίσουν την φαντασία και θα κερδίσουν εύκολα click, αποκομμένα από το πατριαρχικό συγκείμενό τους ώστε οι αναγνώστες να μπορούν να τα ερμηνεύσουν ελεύθερα ως αποτέλεσμα της ηθικής κατάπτωσης των γυναικών ή των παρορμήσεων κάποιου «ανώμαλου». Η κουλτούρα του βιασμού άλλωστε δεν θέλει απαραίτητα την σεξουαλική βία μόνο κρυφή, θέλει αυτή να λειτουργεί ως συνεχής απειλή και ως παραδειγματισμός στο τι μπορεί να συμβεί στις γυναίκες που δεν «προσέχουν» αρκετά, που ξεφεύγουν από τα πατριαρχικά standards ή απλά τολμούν να αφήσουν το σπίτι τους. ΜΟΝΟ η φεμινιστική ανάλυση και παρουσίαση των περιστατικών βοηθά στην αποδόμησή της κουλτούρας του βιασμού, τα πατριαρχικά μέσα απλά την ενισχύουν εσκεμμένα χρησιμοποιώντας τα περιστατικά αυτά ως προσάναμμα για περισσότερη αντικειμενοποίηση των γυναικών και περισσότερη έμφυλη βία.

Αντρικές Κουβέντες

Ο Παίκτης του reality που δήλωσε πως αν «δεν αδειάσει το πακέτο του» μια φορά τη μέρα έχει βιασμό μπορεί να αποπέμφθηκε θριαμβευτικά, σε ένα τελετουργικό εξορκισμού για να μας κάνει να αισθανθούμε ότι η παραγωγή και η κοινωνία σύσσωμη καταδικάζει τέτοιες ρητορικές, όπως ήταν φυσικό όμως βρήκε πολλούς υποστηρικτές -και δεν εννοούμε μόνο τους άλλους παίκτες που χασκογέλαγαν μαζί του.

Ας αποφασίσουν όμως οι απολογητές της πατριαρχίας, τι από τα δύο ισχύει? Οτι «δεν είναι όλοι οι άντρες έτσι» ή ότι ΟΛΟΙ οι άντρες τα λένε αυτά με την παρέα τους? Είναι αυτές απλά «αντρικές κουβέντες» ή είναι ακραίες εξαιρέσεις? Και ας αποφασίσουν λίγο τι είναι τελικά το «Καλό Παιδί»? Είναι το κακόμοιρο ευαίσθητο αγόρι που σέβεται υπερβολικά τις γυναίκες και γι αυτό εκείνες δεν του δίνουν σημασία ή είναι αυτό που απλά επιτελεί μια επιφανειακή ευγένεια και κρατάει τις χυδαίες μισογυνικές σκέψεις για τον εαυτό του και την παρέα του? Επίσης ας αναλογιστούν λίγο, πώς γίνεται να είναι κάποιος «Καλό Παιδί» όταν δεν είναι καν καλός άνθρωπος, μισώντας και υποβιβάζοντας γυναίκες, χοντρά και ομοφυλόφιλα άτομα δηλαδή μάνι μάνι πάνω από το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού. Από τι κρίνεται η καλοσύνη κάποιου, από το πώς συμπεριφέρεται μόνο σε άλλους αρρενωπούς άντρες που θεωρεί ίσους του, καθώς οι υπόλοιποι είναι απλά λιγότερο άνθρωποι και δεν μετράνε?

Οσοι τον υπερασπίζονται γιατί τάχα τα είπε χωρίς να τα εννοεί, να ξέρει ότι οι πραγματικοί ή οι υποψήφιοι βιαστές δεν κάνουν ούτως ή άλλως τέτοιες διακρίσεις και ότι κάθε φορά που γελάτε με ένα τους «αστείο» για τον βιασμό απλά παίρνουν το μήνυμα οτι αυτό είναι αποδεκτό από την παρέα και ότι απλά έχει να κάνει με άλλους βιαστές-ή επίδοξους βιαστές- που τον καταλαβαίνουν και συμφωνούν μαζί του. Έτσι δημιουργείται ένα κλίμα συνενοχής όπου πολλοί καταλήγουν να πιστεύουν πως αφού όλοι γελάνε με τον βιασμό αυτό δεν μπορεί να είναι κάτι τόσο κακό. Αυτό εννοούμε με τον όρο «κουλτούρα του βιασμού» και αν μας λέτε πως όλοι οι άντρες μιλάνε έτσι με την παρέα τους τότε όλοι συμμετέχουν σε αυτήν, δίνοντας το πράσινο φως στους επόμενους βιαστές.

Πώς το Γυναικείο Σώμα Κατασκευάζεται Κοινωνικά ως «Προκλητικό»

φοβαμαι μην ορμησω

 

Φοβάται μην ορμήσει ο επίδοξος βιαστής και ενώ αρχικά απευθύνεται στους υπόλοιπους άντρες, τους «μόρτηδες», που θα τον καταλάβουν και θα συμπάσχουν μαζί του, όταν μιλάει για τα σώματά μας απευθύνεται και σε εμάς, ως προειδοποίηση. Η κουλτούρα του βιασμού είναι ανάμεσα στα άλλα μέσο για male bonding άλλα και μέσο συμμόρφωσης των γυναικών που θα πρέπει να υποτάσσονται διαρκώς στους κανόνες της πατριαρχίας.

Οι οδηγίες παραμένουν εσκεμμένα ασαφείς έτσι ώστε σε περίπτωση σεξουαλικής επίθεσης να βρεθούμε υπόλογες ό,τι κι αν φοράμε. Η αναφορά στα πέλματα βέβαια μπορεί να προκαλέσει γελάκια και χαρακτηρισμούς περί «ανώμαλου» που θα υπονοεί ότι μέχρι τα «μπουτάκια» ο συντάκτης ήταν σωστός. Το μονό που αποδεικνύει όμως είναι ο ρόλος της κοινωνίας στην κανονικοποίηση της κουλτούρας του βιασμού και τη σεξουαλικής επίθεσης. Αν μη τι άλλο, η απόκλιση των σημείων του σώματός μας που τάχα προκαλούν από κουλτούρα σε κουλτούρα αλλά και από άντρα σε άντρα μας αποδεικνύει ότι τα σημεία αυτά δεν είναι παρά κοινωνικές κατασκευές, που αναδεικνύονται σε κόκκινές γραμμές πέρα από τις οποίες αξίζουμε τον βιασμό. Τα (γυναικεία) μπούτια, το στήθος, οι γλουτοί, τα πέλματα, οι γάμπες, τα μαλλιά έχουν όλα σεξουαλικοποιηθεί σε διαφορετικές κοινωνίες ή διαφορετικές εποχές όπως και υπήρξαν και κοινωνίες ή εποχές στις οποίες οι γυναίκες μπορούσαν να κυκλοφορούν γυμνόστηθες χωρίς να βιάζονται κάθε 5 λεπτά, χωρίς καν να προκαλούν τα βλέμματα, και γι αυτό ουδεμία σχέση έχει η σεξουαλικοποίηση τους με την «φύση».

Τι μας λέει όμως η πατριαρχία όταν μας προστάζει να καλύπτουμε το σώμα μας για να μη βιαστούμε? Μας λέει ότι το σώμα, το γυμνό σώμα αυτό με το οποίο γεννηθήκαμε και μας έδωσε η φύση, αξίζει εγγενώς τον βιασμό και μόνο κρύβοντας του σταματάμε να τον αξίζουμε. Η πατριαρχία παρουσιάζει με λίγα λόγια τους άντρες ως εκ φύσεως βιαστές αλλά και τις γυναίκες ως εκ φύσεως βιάσιμες επειδη απλά έχουν βυζιά, μπούτια και… πέλματα.

Στην Πατριαρχία οι Βιαστές Θεωρούνται Καλύτεροι από τις «Πουτάνες»

τις πουτανες που τους κανουν βιαστες

Στην κλίμακα αξιών της πατριαρχίας οι «πουτάνες» βρίσκονται πιο κάτω απο τους βιαστές. Μια γυναίκα δηλαδή που κάνει ό,τι θέλει με το σώμα της θεωρείται χειρότερη από κάποιον που παραβιάζει το σώμα κάποιου άλλου. Μη μας λέτε ότι δεν υπάρχει κουλτούρα του βιασμού, μη μας λέτε οτι η κοινωνία καταδικάζει τη βία κατά των γυναικών όταν όχι μόνο την δικαιολογεί με κάθε ευκαιρία αλλά την ενθαρρύνει κιόλας. Πόσο πιο καθαρά να το πουν πια: «σκοτώστε τις π@@τανες, δικαιολογήστε τους βιαστές». Όλη η βία της πατριαρχίας σε μία φράση.

Το Απόσταγμα Νεοελληνικής Σοφίας ως Καθρέφτης Μισογυνισμού

οταν ντυνεσαι σαν οπυτανα

Το απόσταγμα νεοελληνικής σοφίας «όταν ντύνεσαι σαν π@@τ@να σαν π@@τάνα θα σου φέρονται» δεν είναι παρά μια τεράστια ταυτολογία. Το ποια ντύνεται σαν π και το ποια συμπεριφορά αρμόζει σε μια π δεν βρίσκεται παρά στα μάτια (και το σάπιο μυαλό) του μισογύνη παρατηρητή που καλείται να ορίσει και τα δύο. Ο όρος «π@@τ@να» άλλωστε είναι αρκετά ευρύς για να χωρέσει κάθε γυναίκα: σεξεργάτριες, γυναικες με βαθύ ντεκολτέ, γυναικες με κοντή φούστα, γυναικες με εφαρμοστό παντελόνι, γυναικες που γυρνάνε σε κλάμπ, γυναίκες που φλερτάρουν με άντρες, γυναικες που κάνουν πολύ σεξ, γυναίκες που δεν κάνουν σεξ με οποιον το περιμένει από αυτές και ο κατάλογος συνεχίζεται μέχρι να μη μείνει καμία απ’έξω.

Πώς φέρεσαι όμως σε μια π@@τάνα? Αν η λέξη σημαίνει κυριολεκτικά την σεξεργάτρια τότε η ενδεδειγμένη συμπεριφορά είνα να την πληρώσεις για σεξ, αφού το συμφωνήσετε φυσικά. Εδώ φυσικά φαίνονται και τα όρια του μισογυνικού τσιτάτου γιατί φυσικά δεν μπορείς να πληρώσεις για σεξ μια γυναίκα που δεν είναι σεξεργάτρια απλά επειδή ντύνεται με τον τρόπο που εσύ φαντάζεσαι ότι ντύνονται οι σεξεργάτριες. Αυτό θα ήταν σαν να λέω εγώ «Όταν ντύνεσαι σαν σερβιτόρος, σαν σερβιτόρος θα σου φέρονται» και μετά να περιμένω κάθε άντρα που φοράει μαύρο παντελόνι, λευκό πουκάμισο και μαύρο γιλέκο να μου φέρει ένα ποτήρι σαμπάνια. Όχι μονο θα περιμένω μάταια αλλά θα ξεφτιλιστώ κιόλας.

Η κουτοπονηριά αυτής της πρότασης όμως είναι ακριβώς η ασάφειά της. Στην ουσία κάθε άντρας που επικαλείται αυτή τη φράση δίνει άδεια στον εαυτό του να φερθεί απαίσια στις γυναικες, γιατί αυτή τη συμπεριφορά θεωρούν οτι αξίζουν αυτές που κρίνουν ως «πουτ@νες». Η λέξη δεν έχει να κάνει με το σεξ, έχε να κάνει με την αξία της εκάστοτε γυναίκας στην πατριαρχία και το πώς δικαιολογείται κάθε άσχημη συμπεριφορά ακριβώς επειδη η γυναίκα ξεφεύγει από τα πατριαρχικά στεγανά.

Στο συγκεκριμένο σκρηνσοτ βλέπουμε ακριβώς τον τρόπο που αυτή η φράση λειτουργεί ως καθρέφτης στον οποίο ο κάθε μισογύνης βλέπει να αντικατοπτρίζονται οι δικές του μισογυνικές πεποιθήσεις. Για τον Αλέξη οι γυναίκες που θεωρεί π@@τ @νες αξιζουν ΒΙΑΣΜΟ, έτσι ερμηνεύει ο ίδιος την πρόταση. Και έτσι γι άλλη μια φορά βλέπουμε το πως το slut shaming δεν είναι μια απλή αισθητική προτίμηση αλλά άμεσα συνδεδεμένο με την κουλτούρα του βιασμού και την βία εναντίον των γυναικών.

Η λέξη π@@τ@να είναι απλά το πρώτο βήμα προς την κακοποίηση των γυναικών.

Πότε δεν Είναι «Ακριβώς Βιασμός»

πατερας παρεδωσε τον 18χρονο γιο του στην αστυνομιαΓελάνε όταν λέμε «μάθετε στους γιους σας να μην βιάζουν, όχι στις κόρες σας να προσέχουν» αλλά κυκλοφορούν άντρες εκεί έξω που νομίζουν οτι «δεν είναι ακριβώς βιασμός» αν ξεκινήσουν μαζί κάτι και η γυναικά δε θέλει να ολοκληρώσουν. «Μα όλοι ξέρουν ότι ο βιασμός είναι κακός» μας λένε, απλά αλλάζουν τον ορισμό του βιασμού όπως τους βολεύει. Μόνο το 13.8% των βιασμών διαπράττεται απο έναν άγνωστο και ένα μεγάλο ποσοστό είναι date rapes, δηλαδή βιασμοί που συμβαίνουν σε ραντεβού μεταξύ γνωστών, συχνά από άντρες που οι γυναίκες συμπαθούν, εμπιστεύονται και βλέπουν ερωτικά αλλά δε θέλουν (ή δε θελουν ακόμα) να κανουν σεξ μαζί τους. Όπως αποδεικνύει και ο Αντώνης όμως, αυτό πολλοί άντρες δεν το εκλαμβάνουν καν ως βιασμό. Κατά τ’άλλα βέβαια είναι παράλογο να διδάξουμε στους άντρες την έννοια της συναίνεσης και φταίνε οι γυναίκες που δεν προσέχουν.

Το στερεότυπο του βιαστή που ξεπροβάλλει από τους θάμνους για να βιάσει μια άγνωστη εξυπηρετεί απλά όλους αυτούς τους άντρες που βιάζουν γυναίκες τις οποίες όμως θεωρούν οτι έχουν δικαίωμα να βιάσουν γιατί….δεν κρατήθηκαν, λες και οι γυναίκες είναι πατατάκια που αν ανοίξεις το σακουλάκι θα τα φας όλα, αδιαφορώντας για το τι θέλουν τα πατατάκια γιατί τα πατατάκι δεν είναι ανθρωποι. Και φυσικά φταίνε τα θύματα που «καταστρέφουν το μέλλον» των βιαστών, όχι οι βιαστές που κατέστρεψαν τη ζωή των θυμάτων σκοτώνοντας την εμπιστοσύνη τους στους άντρες και τραυματίζοντας τις για ολόκληρη τη ζωή τους. Α ναι, και φυσικά θα μπορούσε να βρεθεί μια «καλύτερη διευθέτηση» που να συμφέρει και τους δύο, για να λένε μετά οτι οι γυναίκες καταγγέλλουν βιασμό για τα λεφτά

Ο Ρατσισμός και οι Σύγχρονοι Δούλοι

συγχρονοι δουλοι
O Νεοέλληνας, πιστός στις αρχαιοελληνική κληρονομιά του, ονειρεύεται την επιστροφή της δουλείας και βλέπει στους μετανάστες τους μελλοντικούς σκλάβους που θα δουλεύουν στα χωράφια ή θα τον σεβρίρουν ενώ αυτός (αμπελο)φιλοσοφεί. Η πλήρης απανθρωποποίηση των μεταναστών όμως δεν είναι κατάντια και ηθική κατάπτωση, ονομάζεται «πατριωτισμός». Τα ρατσιστικά μπάζα δε θα είναι ποτέ μα ποτέ ευχαριστημένοι με το βαθμό εξαθλίωσης των μεταναστών, πάντα κάτι θα τους ενοχλεί -το κραγιόν είναι πολύ έντονο, το κινητό πολύ μοντέρνο, η μαντήλα υπερβολικά πολύχρωμη, τα παπούτσια πολυ καινούρια, τα πρόσωπα υπερβολικά χαμογελαστά ή υπερβολικά κλαμένα. Δε θα ησυχάσουν παρά μόνο όταν οι μετανάστες μετατραπούν σε δούλους σε φυτείες και οι μετανάστριες σε σκλάβες του σεξ, δηλαδή σε απλά αντικείμενα στην υπηρεσία του Έλληνα. Μην ξεχάσουμε να κουνήσουμε το δάχτυλο στους Μουσουλμάνους για τον μισογυνισμό τους την ίδια ώρα που επιφυλάσσουμε χειρότερη μοιρα στις Μουσουλμάνες γυναίκες -αλλά εμείς δικαιολογούμαστε γιατι δεν είναι «δικές μας». Οι γυναίκες βέβαια είμαστε παντού ο Άλλος, ειτε στη δική μας χώρα είτε εκτός.

Ποιες Γυναίκες Είναι ΟΚ να βιάζουμε

γιατι να μην βιαζεις παιδακια

Ο Ηλίας όταν έχει αγαμίες θα βιάζει κι αυτός, αλλά θα βιάζει μια ενήλικη γυναίκα με πιασίματα σαν σωστός άντρας, δεν είναι κανένας ΦΛΩΡΟΣ! Ο Ηλίας παραδέχεται ξεκάθαρα ότι θεωρεί οτι οι γυναίκες υπάρχουν για την δική τους προσωπική ευχαρίστηση και θεωρεί τον βιασμό απόλυτα φυισιολογικό αλλά δεν καταλαβαίνει ειδικά τους βιαστές ανηλίκων κοριτσιών. Για τον Ηλία ο βιασμός είναι εν τέλει θέμα γούστου.

Τόσο κανονικοποιημένος είναι ο βιασμός στην κουλτούρα μας που οι άντρες νιώθουν πολύ άνετα να αναλύσουν τι είδους γυναικα προτιμούν να βιάσουν οι ίδιοι και τελικά ο βιασμός καταλήγει να είναι θέμα αισθητικής. Αρκεί να μην βιάζεις παιδιά, να μην βιάζεις άτομα του ίδιου φύλου, να μην βιάζεις καμία άβυζη και άκωλη ή καμία χοντρή και ο βιασμός αυτόματα δικαιολογείται ως μέρος της φυσιολογικής σεξουαλικής επιθυμίας -ακόμα και αν είναι μονόπλευρη. Ο βιασμός στην πατριαρχία είναι μια κανονικότητα, εν τέλει διαφωνούμε απλά για το ποιες γυναίκες είναι αποδεκτό να βιάζονται. Γιατί βιάζονται και παρενοχλούνται παρολαυτα τόσα πολλά παιδιά? Γιατί ο βιασμός στην πραγματικότητα δεν έχει να κάνει με το σεξ οπως προσπαθούν να μας τον πλασάρουν αλλά με την εξουσία και τα παιδιά είναι πάντα ο ευκολότερος στόχος.