Η Σεξουαλική Παρενόχληση ως Σέξι

πρίαμος.png

Κάντε κι εσείς λίγο victim blaming και κερδίστε ένα δώρο πέρα από την ηθική ικανοποίηση της προώθησης της κουλτούρας του βιασμού που ούτως ή άλλως κάνετε καθημερινά! ΧΙΟΥΜΟΡΙΣΤΙΚΑ πάντα! Αυτή ειναι η λέξη κλειδί που νομίζουμε θα μας προστατεύσει σαν φυλαχτό από κάθε κριτική.

Δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε να χρησιμοποιείται ο σεξισμός για να προωθήσει ένα προιόν. Εδώ βασίζεται συν τοις άλλοις και στον ίδιο τον καταναλωτή που θα σπεύσει να ξεράσει τον μισογυνισμό του δίνοντας ορατότητα στην ανάρτηση βάσει του αλγόριθμου του facebook. Η διαφήμιση έτσι στηρίζεται στον σεξισμό και τον προωθεί ταυτόχρονα. Αν κάτι άλλωστε τραβάει περισσότερα likes από το γυναικείο σώμα αυτό είναι ο εξευτελισμός των γυναικών για το ότι διαθέτουν αυτό το σώμα και η συγκεκριμένη ανάρτηση συνδυάζει και τα δύο. Οι φωτογραφίες δείχνουν ακριβώς τον τρόπο που η παρενόχληση σεξουαλικοποιείται θολώνοντας τα όρια ανάμεσα στο «όχι» των δύο πρώτον φωτογραφιών με την εκλαμβανόμενη ως σεξουαλική πρόσκληση που αντιπροσωπεύει η all time classic φαντασίωση της σέξυ γραμματέως. Και κάπως έτσι ο σεξισμός καταλήγει να θεωρείται σέξι.

~HurrFem Sultan

Advertisements

O Βιαστής τους Schrodinger

29χρονος

 

Άλλη μια φορά που η πατριαρχική μηχανή μπαίνει σε λειτουργία για να προστατεύσει τον βιαστή και να στρέψει τις κατηγορίες στα θύματα. Άλλη μια φορά που οι γυναίκες κατηγορούνται που δεν αντιμετωπίζουν κάθε άντρα σαν ενδεχόμενο βιαστή, όταν όμως μιλάμε για κουλτούρα του βιασμού πετάγονται από παντού αντιφεμινιστές για να ξεκαθαρίσουν #ΝotAllMen. «Γυναίκες, μια ζωή βόδια» αλλά ποτέ «άντρες, μια ζωή βιαστές». Οι γυναίκες που βιάζονται θα έπρεπε να είχαν ενεργήσει σαν να είναι κάθε άντρας δυνάμει βιαστής, όταν όμως όντως το κάνουν κατηγορούνται ως ξινές και αγενείς που θίγουν τα ευαίσθητα αντρικά συναισθήματα.

Αλήθεια, πόσες από εμάς δεν έχει φέρει ένας άντρας σε δύσκολη θέση επειδή δήθεν τον πληγώσαμε δείχνοντας επιφυλακτικότητα, μην θέλοντας να μείνουμε μόνες μας μαζί του, να πάμε σπίτι του ή να τον καλέσουμε στο δικό μας? Πόσες από εμάς σπεύσαμε να τον καθησυχάσουμε ότι φυσικά δεν θεωρούμε τον ίδιο σαν αυτούς, να τον καθησυχάσουμε κάνοντας πράγματα που αν γινόμασταν όντως θύματα βιασμού θα κατηγορούμασταν πως πηγαίναμε γυρεύοντας και θα έπρεπε να ήμασταν πιο προσεκτικές?

Οι γυναίκες θα πρέπει να είναι μόνιμα σε επιφυλακή να μειώνουν συνεχώς τις επιλογές τους όσον αφορά την κοινωνικοποίηση και τη διασκέδαση αλλά με έναν τρόπο που να παραμένουν ευχάριστες, ανοιχτές και απελευθερωμένες. Τελικά η πατριαρχία τι θέλει από εμάς? Να θεωρούμε κάθε άντρα ως τον βιαστή του Schrodinger ή τότε θα είμαστε μίσανδρες φεμιναζί?

~Hürrfem Sultan

Ο Συνήγορος της Πατριαρχίας

27783803_10212983661900595_1189992127_n.png

 

Άντρας βίασε γυναίκα με γρύλο αλλά εντάξει, μη βγάζουμε βιαστικά συμπεράσματα, δεν έχουμε όλα τα δεδομένα ακόμα. Ας περιμένουμε να ακούσουμε και την πλευρά του μωρέ, μπορεί να υπάρχει μια καλή εξήγηση, μην είμαστε προκατειλημμένοι.

Μετάφραση: Κάτι θα του έκανε η καργίολα που θα το άξιζε. Καλά να πάθει!

Στην πατριαρχία όλες οι γυναίκες θεωρούνται ένοχες μέχρι αποδείξεως του εναντίου για την κακοποίηση που υφίστανται. Η καθημερινή παρουσίασή τους ως στρίγκλες, ως μέγαιρες, ως τρελές απλά χρησιμεύει για να δικαιολογήσει εκ των προτέρων οποιοδήποτε έγκλημα εναντίον τους. Έτσι στην συνείδηση της κοινωνίας δεν υπάρχει έμφυλη βία, υπάρχουν απλά καργίολες και άντρες που τις τιμωρούν όπως τους αρμόζει -άντρες με ευαίσθητα νεύρα που έσπασαν κάποια στιγμή και αξίζουν την κατανόησή μας.

~Hürrfem Sulta

Γιατί τα Θύματα του #ΜeToo το «Θυμήθηκαν» Τώρα

27294375_343147152828593_91308588_n.png

‘Γιατί το θυμήθηκε τώρα?» αναρωτιούνται δήθεν έκπληκτα τα τσιράκια της πατριαρχίας που θεωρούν το «χαχα» αποδεκτή αντίδραση σε ένα άρθρο περί βιασμού. Tρομερής ποιότητας επιχείρημα που δεν αρνείται το ίδιο το γεγονός του βιασμού αλλά μεταφέρει το βάρος στο θύμα που δεν το κατήγγειλε νωρίτερα για να μπορέσουν να τη βγάλουν ψεύτρα από την αρχή όπως κάνουν με τα περισσότερο θύματα -ιδίως θύματα διασήμων και πλουσίων οι οποίοι προφανώς δεν μπορούν εξ ορισμού να βιάσουν αφού αυτόματα κάποια θα κατηγορηθεί ότι το κάνει για τα χρήματα και τη διασημότητα.

Οι σχολιαστές και σχολιάστριες κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν γιατί ένα κίνημα όπως το #metoo που ξεκίνησε από μερικές γυναίκες που δεν είχαν τίποτα να κερδίσουν αλλά μόνο να χάσουν, δημιουργήθηκε ακριβώς για να σπάσει το πέπλο σιωπής που καλύπτει τέτοιες περιπτώσεις. Το «μα γιατί το θυμήθηκε τώρα» κλείνει τα μάτια στην πραγματικότητα των γυναικών που μαθαίνουν να ζουν με την σεξουαλική παρενόχληση και τον βιασμό γιατί αν μιλήσουν γι αυτά απλά θα χειροτερεύσουν τη θέση τους, απωθούν το γεγονός και συνεχίζουν τη ζωή τους σαν όλα να είναι φυσιολογικά. Αναρωτιέμαι αν το «τώρα το θυμήθηκε» θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε άλλα κοινωνικά κινήματα τα οποία εμφανίστηκαν ακριβώς όταν οι συνθήκες ωρίμασαν. «Τώρα το θυμήθηκαν οι γυναίκες οτι θέλουν δικαίωμα ψήφου? Τόσο καιρό δηλαδή που δεν ψήφιζαν γιατί δεν έλεγαν τίποτα?». «Τώρα το θυμήθηκαν οι ομοφυλόφιλοι ότι θέλουν ίσα νομικά δικαιώματα? Δηλαδή πώς ζούσαν όλα αυτά τα χρόνια που δεν μπορούσα να παντρευτούν?Μήπως απλά θέλουν να τραβήξουν την προσοχή?». «Τώρα το θυμήθηκαν οι μαύροι οτι δεν θέλουν να είναι σκλάβοι? Τόσο καιρό που βολεύονταν με δωρεάν τροφή και στέγη δεν μιλούσαν?».

Οι γυναίκες που μιλάνε για τις εμπειρίες σεξουαλικής παρενόχλησης και επίθεσης μετά από χρόνια δεν το θυμήθηκαν τώρα γιατι δεν το είχαν ξεχάσει ποτέ. Πολλές από αυτές μιλούσαν και τότε αλλά δεν τις άκουγε κανείς. Πολλές από αυτές απλά ελπίζουν οτι τώρα επιτέλους θα ακουστούν. Όλες τους παίρνουν κουράγιο η μία από την άλλη γιατί τώρα επιτέλους ξέρουν οτι δεν είναι μόνες και ότι ενωμένες οι φωνές τους ίσως ακουστεί δυνατότερα από το «χαχα» της κοινωνίας.

~Hürrfem Sultan

Το Ξέπλυμα της Έμφυλης Βίας

26943376_339931146483527_1736237445_n (1)

 

 

Κάθε φορά που έχουμε ένα περιστατικό βιασμού, ξυλοδαρμού και γενικότερα έμφυλης βίας μπαίνει σε λειτουργία η πατριαρχική μηχανή ξεπλύματος που σκοπό έχει να δικαιολογήσει τον άντρα, να κατηγορήσει την γυναίκα ή απλά να καλύψει το θέμα με ένα πέπλο σιωπής έτσι ώστε να μην απειληθεί το status quo. Τα επιχειρήματα που επαναλαμβάνονται κάθε φορά είναι σχεδόν πανομοιότυπα:

-Κάτι θα έκανε κι αυτή για να τον προκαλέσει.
Εδώ το victim blaming υπονοεί ότι αν η γυναίκα δεν συμμορφώνεται σε συγκεκριμένους κανόνες, αν αντιδρά σε αυτό που τις λένε και δεν κάθεται πλήρως παθητική ή αν αντίθετα δεν αντιδρά με το σωστό τρόπο φταίει η ίδια για την βία που ασκείται εναντίον της. Οι αντιλήψεις αυτές εκφράζονται συχνά από γυναίκες που νομίζουν ότι οι ίδιες φέρονται με τον ενδεδειγμένο τρόπο και άρα ποτέ δε θα πέσουν θύμα έμφυλης βίας και βρίσκουν έτσι μια ευκαιρία να εκφράσουν την σύμπλευσή τους με τις αντρικές επιθυμίες.

-πάντα φταίνε και οι δύο πλευρές
Η πολιτική των ίσων αποστάσεων υπονοεί ότι σε ένα σύστημα καταπίεσης όπου το ένα μέρος συστηματικά ξυλοκοπεί/βιάζει/δολοφονεί το άλλο και όχι το αντίθετο, με κάποιο μαγικό τρόπο έχουν και οι δύο την ευθύνη.

-Θα πρέπει να κοιτάμε τις δουλειές μας
Η απάθεια προς κοινωνικά φαινόμενα προσπαθώντας να τα χαρακτηρίσουμε ως ιδιωτικά γεγονότα μεταξύ προσώπων που δε μας αφορούν είναι ακριβώς το περιβάλλον που επιτρέπει χιλιάδες γυναίκες να δολοφονούνται από γνωστούς τους άντρες καθώς οι τρίτοι θεωρούν πως δεν έχουν δικαίωμα να επέμβουν και βολεύονται στο να εθελοτυφλούν, κρύβοντας ίσως την δική τους αίσθηση αδυναμίας.

-Ναι αλλά οι άντρες υφίστανται ψυχολογική βία
Η υποτιθέμενη «ψυχολογική βία» που υφίστανται οι άντρες υπονοείται σε κάθε καθεστώς ξυλοδαρμού γυναίκας που σίγουρα θα τον είχε πρήξει τον άνθρωπο για να το φέρει σε αυτό το σημείο, πχ ρωτώντας τον που στο καλό είναι τέτοια ώρα ή γιατί δεν πλένει μόνος του το πιάτο του.

-Θα πρέπει να δείξουμε σεβασμό προς το θύτη για να μην θέσουμε σε κίνδυνο την καριέρα του.
Το ακούμε και σε περιστατικά βιασμού όπου ξαφνικά οι επαγγελματικές προοπτικές του θύτη γίνονται πιο σημαντικές από το τραύμα του θύματος. Οι προοπτικές που χάνουν καθημερινά οι γυναίκες σε επαγγελματικά περιβάλλονται όπου ο καθένας μπορεί να της παρενοχλήσει σεξουαλικά ή να τις χτυπήσει δεν μας αφορούν, το μόνο που μας αφορά είναι ο καημένος ο άντρας που θα υποστεί τάχα εξευτελισμό για κάτι την κακοποιητική συμπεριφορά του.

-Μην κρίνετε για να μην κριθείτε
Οι χριστιανικές καταβολές του κάθε μισογύνη ξυπνάνε υποκριτικά κάθε φορά που συμβαίνει κάτι που θα έκανε και ο ίδιος. Πάλι καλά που δε μας ζητάνε να γυρίσουμε και το άλλο μάγουλο.

Η περίπτωση του ξυλοδαρμού της ηθοποιού δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό, είναι οικεία σε όλες τις γυναίκες που ζουν υπό ένα συνεχές καθεστώς φόβου περιμένοντας την αντρική οργή να ξεσπάσει στη δουλεία, τη στάση του λεωφορείου, το σπίτι, το μπαρ, με αφορμή ότι τους απορρίψαμε, ότι τους σπρώξαμε στην ουρά της τράπεζας, ότι τους «βγάλαμε γλώσσα», ότι ήμασταν αγενής. Οι γυναίκες ζουν σε έναν κόσμο που πρέπει να πατάνε στις άκρες των ποδιών τους για να μην ενοχλήσουν κάποιον άντρα γιατί τότε μπορεί να φάνε καμία σφαλίαρα, κάτι που κανένας άντρας δεν έχει βιώσει γιατί απλά οι γυναίκες δεν έχουν μάθει πώς μπορούν να εκφράσουν την ενόχλησή τους με ξύλο. Ακόμη κι αν ένας άντρας υποστεί βία από γυναίκα είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό δεν είναι μια απειλή με την οποία αναμετράτε σε όλη του τη ζωή, δεν έχει μεγαλώσει σε καθεστώς φόβου που του επιβάλει να αυτοπεριορίζεται διαρκώς.

~Hürrfem Sultan

Πότε Επιτρέπεται να Βαράς τη Γυναίκα σου στην Πατριαρχία

20046668_267338187077585_4330705409080143522_n

Ενας άντρας ξυλοκόπησε την γυναίκα του σε ενα κατάμεστο στάδιο και όχι μόνο δεν βρέθηκε κανείς να τον σταματήσει αλλά εκατοντάδες σχόλια στο διαδίκτυο δικαιολόγησαν και επικύρωσαν την πράξη του με τα συνήθη επιχειρήματα που η κοινωνία κάνει πλάτες στην έμφυλη βία: είτε εκείνη θα το ξεκίνησε πρώτη ασκώντας του ψυχολογική βία, όπως συχνά κάνουν εκείνες οι μέγαιρες, οι γυναίκες. Είτε κάτι θα έκανε και θα το άξιζε.

Ανάμεσα στους αποδεκτούς λόγους να χτυπάς την γυναίκα σου καθώς φαίνεται είναι το κέρατο, η ζέστη καθως και το ακατάστατο σπίτι και η ανατροφή των παιδιών πού προφανώς αποτελούν όχι απλά αποκλειστική αρμοδιότητα της γυναίκας αλλά προσφέρονται και στον άντρα ως αφεντικό που μπορεί να την τιμωρεί όταν αυτή δεν τις εκτελεί σωστά. Να σημειωθεί οτι ενώ το κέρατο αποτελεί υπέρτατο αμάρτημα σε μια σχέση, είναι οι γυναίκες που κακοποιούνται και συχνα δολοφονουνται ως τιμωρία αφού το male entitlement είναι αυτό που σπρώχνει τους άντρες στο να επαναφέρουν στην τάξη την ιδιοκτησία τους. Αντίθετα η γυναίκα οφείλει να αντιδράσει με αξιοπρέπεια αλλιώς είναι μια υστερική ζηλιάρα.

Η βία κατά των γυναικών είναι λοιπόν πάντα έμφυλη γιατί είναι η πατριαρχία που επιτρέπει στους άντρες να ξεσπάσουν στις γυναίκες, καθορίζει τα αποδεκτά κινητρα και μετά τους δικαιολογεί έτσι ώστε να ξέρουν οτι δε θα αντιμετωπίσουν συνέπειες. Ο συγκεκριμένος άντρας δεν ηταν ένας «τρελός», ήταν απλά άλλος ένας άντρας στην πατριαρχία που βλέπει την γυναίκα σαν σάκο του μποξ.

~Hürrfem Sultan

Όταν μια Γυναίκα δεν Φεύγει από μια Κακοποιητική Σχέση

19990416_267356580409079_2760818172816374598_n

Και όταν η κοινωνία δεν κατηγορεί τις γυναίκες για την ίδια την ανδρική βία που υφίστανται, τις κατηγορεί που δεν φεύγουν. Φυσικά τα επιχειρήματα που χρησιμοποιεί η σχολιάστρια είναι αυτά που εμφυτεύει η κοινωνία στις γυναίκες απο μικρές και αυτά για τα οποία θα την κατηγόρησει αν φύγει καθώς η γυναίκα που «διαλύει» την οικογένεια της υφίσταται κριτική ως κακή μάνα. και αποτυχημένη σύζυγος. Το victim blaming της σχολιάστριας βέβαια αγνοεί όχι μόνο τις συνθήκες οικονομικής και ψυχολογικής εξάρτησης που καλλιεργεί η πατριαρχία αλλα και το γεγονός πως το μεγαλύτερο ποσοστό νεκρών απο τη βια του συντρόφου τους γυναικών δολοφονείται ακριβώς όταν αποφασίζουν να τον εγκαταλείψουν.

Σε κάθε περίπτωση, το να θεωρίες ότι μια γυναίκα ΑΞΙΖΕΙ να κακοποιείται απλά επειδή δεν βρίσκει το σθένος να φύγει, συντηρεί μια ταυτολογική λογική σύμφωνα με την οποία κάθε θύμα αξίζει να είναι θύμα και άρα εμείς δεν χρειάζεται να ασχοληθούμε με τον θύτη ούτε με τη ρίζα του προβλήματος, την πατριαρχία.

~Hürrfem Sultan