Όταν μαθαίνεις στους γιους σου να μη σκοτώνουν γυναίκες υπό προυποθέσεις

Προσοχή στις αναρτήσεις αυτές που προσποιούνται οτι τάσσονται κατά της έμφυλης βίας, ύπουλα όμως περνάνε το μήνυμα οτι οι γυναίκες οφείλουν να συμμορφώνονται με τα πατριαρχικά ιδεώδη αλλίως η βία που δέχονται τους αξίζει.

Η «αλλη πλευρά» της έμφυλης βίας, της κακοποίησης των γυναικών και των γυναικαικοκτονιών ΔΕΝ ειναι φυσικά ο πατριαρχικός αξιακός κώδικας της «σεμνότητας» ή της «χειρωνακτικής εργασίας» (???). Η «άλλη πλευρά» της τοξικής αρρενωπότητας που κυριολεκτικά σκοτώνει ΔΕΝ είναι τα πρότυπα των πρωινάδικων που δεν δολοφονούν αλλά απλά προσβάλλουν την αισθητική μας. Η «άλλη πλευρά» της πατριαρχίας δεν είναι οι γυναίκες που δεν διδάσκονται τις αξίες της «συντροφικότητας» γιατί καμία γυναίκα δεν οφείλει να είναι σύντροφος κανενός και σίγουρα όχι σε μία σχέση που αποτελεί «δύσβατο μονοπάτι». Είναι δικαίωμα της καθεμιας να μην είναι σε σχέση ή να ορίζει αυτή σε ποιες σχέσεις οφείλει. Oι σχέσεις δεν είναι απαραίτητο να είναι δύσκολες και αν κάποια γουστάρει αν χωρίσει επειδή δεν είναι στρωμένος ο δρόμος με ροζοπέταλα δεν σημαίνει οτι δεν διδάχτηκε της σωστές αξίες. Ούτε φυσικά οφείλει κάποια γυναίκα να σπουδάζει για να μην αξίζει τη βία.

Καλή προσπάθεια, αλλά η ασφάλεια και η σωματική ακεραιότητα των γυναικών ΔΕΝ περνάει μέσα από τους όρους που θέτει η πατριαρχία και κάθε σύνδεση του φαινομένου της έμφυλης βίας με την υποτιθεμενο «ηθικό ξεπεσμό» των γυναικών δεν κάνει τίποτα άλλο από το να την δικαιολογεί. Αποδεχτείτε ότι οι γυναίκες δεν οφείλουν να συμμοφρώνονται με τα πρότυπα θηλυκότητας που έχετε στο μυαλό σας γιατί τότε μόνο μία πλευρά υποστηρίζετε: Αυτή της πατριαρχίας που δολοφονεί γυναίκες.

Όταν σε κατηγορουν ακομα και για τον βιασμό απο τον πατέρα σου

Αλήθεια, υπάρχει έγκλημα άντρα εναντίον γυναίκας για το οποιο δε θα βρουν τρόπο να κατηγορήσουν την ίδια? Ακόμα και αν σε βιάζει ο πατέρας σου από 11 χρονών αυτό θα χαρακτηριστεί ως «διαστροφή» και όχι εκμετάλλευση της σχέσης σχεδόν απόλυτης εξουσιας του, λες και ένα παιδί μπορεί να σηκωθεί να φύγει από το σπίτι ή να πάει στην αστυνομία να καταγγείλει τον υπευθυνο για την ίδια της την επιβίωση.

Στους μισογυνηδες αρέσει να αγνοούν πατνελώς τις σχέσεις εξουσίας, τις συνθήκες στις οποίες μια γυναικα μεγαλώνει, ανατρέφεται και είτε μαθαίνει να θεωρεί καποια πράγματα «φυσιολογικά» είτε απλα παραλύει από το φόβο και την αβεβαιότητα για το τι την περιμένει αν τολμήσει να μιλήσει. Έτσι ένας ενήλικος που εκμεταλλεύεται την εξουσία του ως άντρας και ως γονιός εξισώνεται με ένα παιδί που εξαρτάται από αυτόν και το θύμα εξισώνεται με το θύτη σε ένα ομολγουμένως τραβηγμένο victim blaming που ειναι ομως ενδεικτικό του πώς η κοινωνία ψάχνει συνεχώς τρόπους να κατηγορήσει τις ίδιες τις γυναικες για αυτά που τους συμβαίνουν, λαμβάνοντας την ίδια τους την αδυναμία που επιβάλλεται από την κοινωνία ως απόδειξη ότι τους αξίζουν όλα αυτά.

Παρεμπιπτόντως, όταν φωνάζουμε «στο διάλο η οικογένεια στο διάλο και η πατρίς» δεν εννούμε οτι μισούμε τα μέλη της οικογένειάς μας αλλά ακριβώς τη σχέση εξουσίας και εξάρτησης που επιβάλλει η πυρηνική οικογένεια η οποία μετατρέπεται σε πυρήνα εκμετάλλευσης και «κουκουλώματος» του στο όνομα της ιερότητας της οικογένειας αυτης. Ένας άντρας μπορεί να κακοποιεί τις κόρες (ή και τους γιους του) όχι εξαιτίας κάποιας «διαστροφής» αλλά επειδή η πρόσβαση που έχει σε αυτές και η εξουσία που ασκεί πανω τους το κάνει ευκολότερο να επιβληθει η σιωπή και ο ίδιος να παραμείνει ατιμώρητος

To victim-blaming το ορθόδοξο

To αρχετυπικό victim-blaming ειναι αυτό που ευθέως κατηγορεί τα θύματα αποδίδοντάς τους μεγαλύτερη ευθύνη από τον ίδιο τον θύτη. Έτσι κι εδώ, η συντάκτρια της ανάρτησης θεωρεί πως το πρόβλημα ξεκινάει από τις γυναίκες που ειναι «ηλίθιες» και δεν αντιδρούν παρά από αυτούς που κάνουν «τα αίσχη». Αυτό φυσικά υπονοεί πως τα αίσχη αυτα δε θα διαπράττονταν αλλά είναι οι ίδιες οι γυναικες που τα προκαλούν με την αδύναμία και την παθητικότητά τους, με λίγα λόγια ο κόσμος μας ήταν όμορφος και αγγελικά πλασμένος μέχρι που εμφανίστηκαν οι «ηλίθιες» και τότε κάποιοι άντρες, που μέχρι πριν δε θα τους περνούσε από το μυαλό, σκέφτηκαν «ρε μπας και να δοκιμάσουμε να κάνουμε τα αίσχη και να δούμε πώς θα πάει αυτό»? Υπάρχει μια αντίστροφη αιτιακή σχέση εδώ, όπου αντί να συνειδητοποιούμε οτι η πατριαρχία γεννά την παθητικότητα του θύματος, συμβαίνει το αντίθετο, η παθητικότητα του θύματος προκαλεί τον σεξισμό και τις παρενοχλήσεις.

Κεντρική θέση στο επιχειρημα της συντάκτριας εδώ έχει η δική της εμπειρία την οποία χρησιμοποιεί από τη μία για να επιβεβαιώση την κοσμοθεωρία ενός «δίκαιου κόσμου», και από την άλλη για να επιβεβαιώσει την ιδια ως δυναμική γυναικα που δεν της αξίζει η κακοποιηση, σε αντίθεση με τις άλλες, γιατί αυτό που την ενδιαφέρει περισσότερο είναι να εξυψωθεί η ιδια σε σχέση με τις αλλες γυναικες.

Η ειρωνεία είναι πως ενώ δέχεται πως οι παρενοχλήσεις και οι κακοποιήσεις είναι ο κανόνας, μεταφέρει την ευθύνη στα θύματα και την αντίδραση τους που λαμβάνει χώρα σε δεύτερο επίπεδο. Για την ίδια δηλαδή δεν έχει τόση σημασία που παρενοχλήθηκε στα 12 αλλά το οτι έγινε «χαμός» μετά, λες και ο χαμός θα ξε-κάνει, θα αντιστρέψει το τραύμα και την παρενόχληση. Με τον τρόπο αυτό καταφέρενει όχι μόνο να θεωρεί συνυπεύθυνα 12χρονα ή και μικρότερα παιδιά αλλά ουσιαστικά αποσιωπά και όλες αυτές τις περιπτώσεις που τα θύματα δολοφονήθηκαν ακριβώς επειδη αντέδρασαν και γι αυτό δεν μπόρεσε να ακολουθήσει κανένας χαμός γιατί έχασαν την φωνή τους για πάντα.

Η συντάκτρια καταλήγει να ξεπλένει τους κακοποιητές μεταφέροντας την ευθύνη στους πάντρες εκτός από τους ίδιους και για άλλη μια φορά βλέπουμε ότι το victim blaming αυτό δεν το κάνουν γυναίκές που είχαν την τύχη να μην παρενοχληθούν ποτέ αλλά γυναικες που είναι και οι ίδιες θύματα, κατάφεραν όμως το τραύμα τους αυτό να το εργαλοποιήσουν εναντίον άλλων γυναικών για να διατηρήσουν την προσωπική ψευδαίσθηση ασφάλειας, δικαιοσύνης και δικής τους ανωτερότητας.

Δύο Λόγοι που οι Γυναίκες Κάνουν Victim Blaming

14xrono

Κάθε φορά που μία γυναίκα κάνει victim blaming (κατηγορεί το θύμα)ή slut shaming (επιτίθεται στη σεξουαλικότητα μιας άλλης γυναικας) ΔΥΟ πράγματα είναι αυτά που θέλει να πετύχει:

1)να μαζέψει κανένα μπισκοτάκι, λίγη σκόρπια αποδοχή δηλαδή, διακηρύσσοντας την δική της ηθική ανωτερότητα και σεμνότητα, συμμετέχοντας στην κουλτούρα υποτίμησης των γυναικών με την ελπίδα ότι αυτή θε ξεχωρίσει από αυτες και θα μεγιστοποιήση την αξία της σε βάρος άλλων γυναικών

2) να εκφράσει την φαντασίωσή της ότι σε αυτήν την ίδια δε θα συνέβαινε ποτέ αυτό που συνέβη σε μία άλλη γυναικα , οτι κανείς δε θα τολμούσε να την ακουμπήσει, να τη βιάσει, να την χουφτώσει, να την μειώσει γιατί ειναι πολύ δυναμική, έχει πολλή αυτοπεποίθηση, είναι πολύ σίγουρη για το εαυτό της και γιατί πιστεύει οτι αν υπακούει όλους τους πατριαρχικούς κανόνες τίποτα κακό δε θα τις συμβεί. Κι αν της συνέβαινε κάτι θα ουρλιαζε, θα του έσπαγε το χέρι, θα τον σκότωνε ή έστω θα πηγαινε στην αστυνομία, θα τον έκανε ρεζίλι, θα το έλεγε σε όλους γιατί δεν είναι ένα παθητικό θύμα και γιατί η παθητικότητα είναι σημάδι ενοχής. Αυτή είναι μια θλιβερή προσπάθεια να ξορκίσει το κακό και να καθησυχάσει τον εαυτό της πείθοντάς τον οτι ο κόσμος είναι δίκαιος και οι αξιοσέβαστες και δυναμικες γυναικες δεν βιάζονται ούτε παρενοχλούνται. Βιάζονται και παρενοχλούνται μονο αυτές στις οποίες αξίζει και αυτή δεν είναι έτσι, οπότε όλα καλά, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Η διατήρηση της ψευδαίσθησης οτι ο κόσμος είναι δίκιαιος (γνωστό ως Just World Hypothesis) και οι ηθικοί κανόνες υπάρχουν για να μας προτατεύουν βοηθάει πολλές γυναικες να επιβιώσουν σε έναν σκληρό και παράλογο πατριαρχικό κόσμο χωρίς να κλονιστεί η ψυχική τους υγεία και χωρίς να ξεβολευτούν από τις βεβαιότητες που τους προσφέρει η πατριαρχία

Όταν Μαθαίνουμε στις Κόρες μας Αντί να Μαθαίνουμε στους Γιους Μας

μαθε 2 σε 1

Σε ένα screenshot ό,τι πάει στραβά με τον τρόπο που προσπαθεί η κοινωνία τάχα να καταπολεμήσει την έμφυλη βία: Να μάθουμε στα κορίτσια να μην ανέχονται τη βία ενώ μαθαίνουμε στα αγόρια ότι αν τους βγάλει γλώσσα η γυναίκα της αξίζουν μία δυο σφαλιάρες. Να μάθουμε στις γυναίκες να μην συγχωρούν αλλά και ταυτόχρονα ότι αυτές είναι που πρέπει να ζητήσουν την συγχώρεση που έκαναν τον άντρα να παραφερθεί με την αυθάδειά τους. Για άλλη μια φορά το βάρος πέφτει στις γυναίκες που επιλέγουν να μην φύγουν και όχι στους άντρες που μπορούν μέχρι και να τις δολοφονήσουν.

Πού είναι οι καμπάνιες για να μάθουμε στα αγόρια ότι οι γυναίκες δεν είναι ιδιοκτησία τους, ότι δεν είνα οικιακές συσκευές που όταν δεν επιτελούν την λειτουργία τους τους χώνουμε μια κλωτσιά πάνω στα νεύρα μας, ότι οι γυναίκες δεν είναι σάκος του μποξ και δεν έχουν υποχρέωση να ακροβατούν γύρω από τα νεύρα τους «κρατώντας τη γλώσσα τους»? Οι μητέρες σαν αυτές που απαντούν όπως στο screenshot μεγαλώνουν τους αυριανούς γυναικοκτόνους και κακοποιητές και πολύ τραγικά συχνά μεγαλώνουν και τις κόρες που θα νομίζουν οτι η βία που δέχονται είναι από δικό τους λαθος.

Γιατί δεν Φεύγουν οι Γυναίκες

διαχειρίστρια Ελευθερία Μερκουλιδη

Aν θέλετε να εξηγείτε με ένα μόνο screenshot τι είναι το victim blaming σε όσους δεν ξέρουν μπορείτε να τους δείχνετε αυτή την ανάρτηση όπου η διαχειρίστρια έμαθε για την γυναικοκτονία στην Κρήτη και αυτό για το οποίο αναρωτιέται δεν είναι γιατί οι άντρες σκοτώνουν τις γυναικες (αυτό μαλλον της φαίνεται φυσικο) αλλά γιατί οι γυναίκες δεν φεύγουν.

«Γιατί να υπάρχουν αδύναμες γυναίκες στις μέρες μας;» Θα ναι Ελευθερία μου που δεν είχαν τύχει να διαβάσουν τα εμπνευστικά στατους σου, μαζί με μια ντουζίνα inspirational quotes να βρουν τη δύναμη μέσα τους και να μαθουν ότι όταν θελουν κατι πολύ όλο το συμπαν συνωμοτεί. Η ξερω γω, έτσι που το θέτεις θα ναι στην φύση μας. Μήπως αυτο είναι τελικα, αφού οι γυναικες ακομα δολοφονούνται το 2019 την ώρα που ο παγκόσμιος πολιτισμός μας έδωσε την Wonder Woman ΚΑΙ την Captain Marvel, μήπως τελικά τα θέλει ο οργανισμός μας και γουστάρουμε βία και υποταγή? Μήπως αν τόσες γυναικες ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ να είναι υποχείρια παει τελικά κάτι στραβά με τις γυναικες?

Οι απαντήσεις στις ερωτήσεις της διαχειρίστριας είναι εύκολο να απαντηθούν για οποιον θέλει όντως να καταλάβει και όχι να περιαυτολογήσει για το ποσο δυναμική και ανεξάρτητη είναι η ίδια και το πόσο καλύτερα θα είχε διαχειριστεί την κατάσταση. Τι φοβούνται οι γυναικες? Ξέρω γω, ΟΤΙ ΘΑ ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΟΥΝ?! Με την ύστερη γνώση, δεν τις λες και παράλογες ε? Γιατι δεν καταγγέλουν? Πολύ συχνά το κάνουν και τα αποτελέσματα είναι ίδια. Γιατί δεν φεύγουν? Πολύ συχνά το κάνουν και είναι τότε που οι περισσότερες δολοφονούνται όπως είδαμε και την χρονιά που πέρασε.

Και γιατί δεν είναι δυναμικές και ανεξάρτητες που να μην τα σηκώνουν αυτά όπως μας προστάζει το νέο πρότυπο της Δυναμικής Γυναίκας™? Kαταρχάς γιατί δεν είναι υποχρεωτικό να είμαστε ολες δυναμικές και διεκδικητικές προσωπικότητες. Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι. Το να κατηγορείς την προσωπικότητα κάποιας για το ότι δολοφονήθηκε είναι σαν να υπονοείς ότι στους αδύναμους και τους άτολμους αξίζει να δολοφονηθούν. Δεν βλέπω τους μη δυναμικούς και χωρίς αυτοπεποθηση άντρες να δολοφονούνται μαζικά από τις συντρόφους τους.

Δεύτερον, περιμένουμε από τις γυναικες να είναι «ανεξάρτητες» την στιγμή που η δομή της κοινωνίας τους επιβάλλει την οικονομική εξάρτηση από τους άντρες εφόσον αυτές θυσιάζουν την καριέρα τους για να μεγαλώσουν τα παιδιά, πληρώνονται λιγότερο, έχουν μεγαλύτερα ποσοστά ανεργίας και λιγότερες ευκαιρίες επαγγελματικής ανέλιξης. Τι είδους ανεξαρτησία περιμένουμε όταν η επιβίωσή η δική τους και των παιδιών τους εξαρτάται από τον σύντροφό τους και αν πάρουν την απόφαση να φύγουν μπορεί να βρεθουν στο δρόμο ή να παλευουν να συντηρηθουν με ένα πενιχρό επίδομα?

Τριτον ζητάμε από τις γυναίκες να είναι δυναμικές σε έναν κόσμο που φροντίζει να τις κοινωνικοποιήσει ακριβώς έτσι ώστε να μην απειλούν τους άντρες, να μην είναι υπερβολικά διεκδικητικές γιατι τους «ευνουχίζουν», να χαμογελάνε, να είναι ευχάριστες, να μην ειναι «bitches», «bossy» και «υστερικές», σε μια κοινωνία που όταν οι φεμινίστριες διεκδικούν και δεν σηκώνουν πολλά πολλά τις λένε αγάμητες που θα πεθάνουν μόνες τους. Ζητάμε από τις γυναίκες να γίνουν δυναμικές σε έναν κόσμο που τους συντρίβει την αυτοπεποίθηση από τότε που γεννιούνται με χιλιάδες διαφορετικούς τρόπους, διδάσκοντάς τους ότι οι ίδιες δεν είναι καν ολοκληρωμένοι άνθρωποι, είναι καλές μόνο για ένα γαμήσι και θα θεωρούνται αποτυχημένες αν δεν βρουν έναν άντρα να τις αγαπήσει και να τις τιμήσει με έναν γάμο. Απαιτούμε να καταγγείλουν την βία του συντρόφου τους την ίδια στιγμή που τους ψιθυρίζουμε «ε μωρέ, έτσι είναι οι άντρες, βίαιοι από τη φύση τους, από αγάπη τα κάνει, αν δε σε αγαπούσε δε θα ζήλευε» και όταν φεύγουν τις κατηγορούμε ότι «διέλυσαν την οικογένειά τους».

Η πατριαρχική πραγματικότητα δεν χωράει ρητορικές ερωτήσεις και όποι@ τις κάνει κλείνοντας τα μάτια σε αυτήν το μόνο που καταφέρνει είναι να δικαιολογήσει την βία εναντίον μας. Μπράβο σου αν σε αυτόν τον κόσμο εσύ κατάφερες να γίνει δυναμική και ανεξάρτητη, αντί να θεωρείς όμως ότι εσένα γι αυτό σου αξίζει να ζείς, μήπως να χρησιμοποιήσεις το προνομιό σου για να μιλήσεις για την συστημική βια που δολοφόνησε χιλιάδες άλλες?

Τι Μπορεί να Έκανε μια Γυναίκα για να Φτάσει έναν Άντρα σε Αυτό το Σημείο

βόλος

Η βία κατά των γυναικών είναι το μόνο έγκλημα όπου το θύμα θεωρείται εξαρχής πιο ένοχο από τον θύτη. Το σχόλιο αυτό το βλέπουμε πάρα πολύ συχνά κάτω από τέτοιες ειδήσεις και δεν χρειάζεται περισσότερες εξηγήσεις. Ο καθένας μπορεί να φανταστεί τι μπορεί η γυναίκα να έκανε για να τον «φτασει σε αυτο το σημείο» βασισμένος σε πολιτισμικά σενάρια που έχει φροντίσει η πατριαρχία να καταγραφούν στη συνείδησή μας μέσα από αστειάκια, ανεκδοτάκια, memes, σειρές, ταινίες και δήθεν χιουμοριστικά άρθρα. Μήπως του γκρίνιαζε ασταμάτητα καθώς οι γυναίκες είναι αφόρητα γκρινιάρες? Μήπως τον έκανε να ζηλέψει καθώς οι γυναικες είναι άπιστες και π@@τ@νες όπως όλοι γνωρίζουμε? Ή μήπως του έκανε σκηνές ζηλοτυπίας, γιατί ξέρετε τώρα πόσο παθολογικά ζηλιάρες και ανασφαλείς είναι οι γυναίκες. Η πατριαρχία πρώτα κατασκευάζει τις γυναικες ως μια συνεχεί πηγή ενόχλησης και άγχους για τον άντρα και μετά μας αφήνει να υποθέσουμε μόνοι μας τους λόγους για τους οποίους άξιζε το ξύλο που έφαγε. Αλλά το ότι το άξιζε είναι το μόνο σίγουρο.

Μα Γιατί Δεν Αντέδρασες

ελεγκτης0

Η αμέσως πιο μαλακισμένη κατηγορία μετα το «πήγαινες γυρεύοντας» είναι οι «μα γιατί δεν αντέδρασες».

Οι μα-γιατι-δεν-αντέδρασες όχι μόνο μετατοπίζουν κι αυτοί το βάρος από τον θύτη στο θύμα αλλά προσποιούνται κιόλας οτι ζούμε σε έναν κόσμο όπου αν δεν αντιδράσουμε ειναι επειδή μας αξίζει να είμαστε θύματα. Οι μα-γιατι-δεν-αντέδρασες είναι είτε άντρες που μέσα στην προνομιάρα τους νομίζουν οτι είναι ο superman είτε γυναίκες που νομίζουν οτι ειναι οι Wonder Woman. Kαι οι δύο ζουν σε έναν φανταστικό κόσμο όπου οι γυναίκες δεν έχουν ήδη φάει ξύλο ή ακόμα και δολοφονηθεί επειδή αντέδρασαν στην παρενόχληση αλλά και που έχουν ανεξάντλητα αποθέματα ψυχικής ενέργειας κάθε μέρα για να τσακώνονται με κάθε μισογύνη στη δουλειά, την παρέα, το δρόμο -ή ανεξάντλητες πηγές κεφαλαίων για να κάνουν μηνύσεις. Ο φανταστικός αυτός κόσμος είναι επίσης γεμάτος υποστηρικτικούς περαστικούς και ξένους που θα σπεύσουν προς βοήθειά σου -ξέρετε μωρέ, όπως στην περίπτωση του Ζακ.

Οι μα-γιατι-δεν-αντέδρασες είναι εξυπνάκηδες όχι μόνο επειδή έχουν άγνοια του πραγματικού κινδύνου όταν οι γυναίκες όντως αντιδρούν αλλά και επειδή προτιμούν να αγνοούν το αίσθημα φόβου/ αδυναμίας/ ντροπής/ αμηχανίας που μπορούν να κάνουν ένα θύμα να παγώσει. Κι έτσι καταλήγουν να αναπαράγουν την ιδέα οτι τα θύματα είναι υπεύθυνα γι αυτό που τους συμβαίνει εξαιτίας της αδυναμίας τους.

Μία Χούντα θα μας Σώσει

Διοτιμα

Εδώ έχουμε ένα εξαιρετικό παράδειγμα του πως ένας βιασμός χρησιμοποιείται από την Ακρο-Δεξιά αποκλειστικά ως εργαλείο φασιστικής προπαγάνδας και όχι επειδή κόπτονται πραγματικά για την φρικτή πραγματικότητα των γυναικών. Αυτό γίνεται ξεκάθαρο ήδη από την αρχή, με την αξιοθρήνητη προσπάθεια να παρουσιάσει η συντάκτρια (η γνωστή μας Διοτίμα του Ladyi-sm) την Αριστερά ως μια ιδεολογία που ισχυρίζεται πως «όλοι είμαστε ίδιοι» -και όχι μια ιδεολογία που στην πραγματικά υποστηρίζει πως όλοι είμαστε διαφορετικοί αλλά ΙΣΟΙ.

Η προσπάθεια διαστρέβλωσης εντείνεται με την άτσαλη αν όχι γελοία προσπάθεια να αποσιωπηθεί πως ένοχος είναι εξίσου και ένας Έλληνας και με την αποκλειστική εστίαση στον αλλοδαπό ένοχο -ο Έλληνας δεν αναφέρεται παρά στο τέλος, όταν προσπαθούν να κατασκευάσουν έναν αχυράνθρωπο ενός υποτιθέμενου Αριστερού που ΧΑΡΗΚΕ με το βιασμό της Τοπαλούδη. Ο βιασμός έτσι δεν αντιμετωπίζεται ως κομμάτι συστημικής, έμφυλης καταπίεσης αλλά ως κάτι απομονωμένο που διαπράττεται κυρίως από τους Άλλους. Ένα πρόβλημα λοιπόν που ενυπάρχει στη δική μας κοινωνία μεταβιβάζεται στις κοινωνίες των Άλλων και αντιμετωπίζεται ως ένας παράγοντας εξωτερικός τον οποίο οφείλουμε να πολεμήσουμε κλείνοντας τα σύνορά, κόντρα στην εμπειρική πραγματικότητα χιλιάδων γυναικών που έχουν παρενοχληθεί, κακοποιηθεί και βιαστεί από 100% γνήσιους Έλληνες.

Η εγκληματικότητα άλλωστε όπως φροντίζει να μας ενημερώσει η συντάκτρια με τα στατιστικά που επινόησε καθώς έγραφε εκείνη την πρόταση οφείλεται 90% στους αλλοδαπούς. Με τον όρο αλλοδαπός βέβαια εδώ εννοούμε τους φτωχούς μετανάστες και όσους προέρχονται από εξαθλιωμένες ή τέλος πάντων χώρες με χειρότερη οικονομική κατάσταση από εμάς. Όλοι γνωρίζουμε άλλωστε ότι όταν ένας Δυτικός τουρίστας κατηγορείται για βιασμό στην Ελλάδα μας είναι απλά για να εισπράξει μια τουρίστρια τα λεφτά της ασφάλειας.

Αν όμως είναι οι ξένοι αυτοί που κατά κύριο λόγο βιάζουν δεν μας εξηγεί κανείς γιατί δεν βιάζουν και σκοτώνουν οι αλλοδαπές γυναίκες μετανάστριες αλλά μόνο οι άντρες. Επικεντρώνοντας έτσι τη συζήτηση στην εθνικότητα του βιαστή χάνουμε το πιο προφανές στατιστικό δεδομένο, που είναι ότι περίπου 99% των βιαστών είναι άντρες. Εδώ ξαφνικά η στατιστική δεν έχει σημασία, είτε είναι τυχαίο γεγονός είτε οφείλεται, δεν ξέρω, στην διαφορετική «ψυχοσύνθεση» των αντρών? Μήπως θέλουν εδώ οι αγαπητοί ρατσιστές να μας πουν ότι οι άντρες έχουν εγγενώς πιο «βίαιη ψυχοσύνθεση»? Μήπως οι άντρες γεννιούνται με «εγκληματική προσωπικότητα»? Θα υποστήριζα ότι κάτι τέτοιο είναι σεξιστικό. Τις φαντασιοπληξίες περί εγγενούς εγκληματικότητας τις υποστηρίζουν μόνο τα φασισταριά.

Ο μύθος του ξένου βιαστή εδώ συνδυάζεται τέλεια με τον άλλο αγαπημένο πατριαρχικό μηντιακό μύθο: αυτό της αριστερής γυναίκας που βιάζεται από μετανάστες και άρα καλά να πάθει. Το ξεκάθαρο victim blaming εδώ, στρέφεται ενάντια στο θύμα που αν ήταν περισσότερο ρατσίστρια και επιφυλακτική με τους ξένους δε θα είχε δολοφονηθεί -αλλά αυτά παθαίνεις όταν συναναστρέφεσαι με Αλβανούς. Επρεπε να το περιμένει, το φαγε το κεφάλι της, της γύρισε ο αντιρατσισμός μπούμερανγκ αλλά ας γίνει τουλάχιστον μάθημα στις υπόλοιπες. Μονο που κάθε είδους προωθήση αλλαγών στη συμπεριφορά των γυναικών για να αποφύγουν να βιαστούν συνιστά απλα μεταβίβαση της ευθύνης στο θύμα με συνέπεια να φταιει αυτο ο,τι και να του συμβεί που δεν πρόσεχε αρκετά.

Νομίζω ότι πλέον είναι ξεκάθαρο ποιος πραγματικά χάρηκε από το βιασμό και τη δολοφονία μιας ‘Αριστερής και αντι-ρατσίστριας» από έναν αλλοδαπό.

Η Σεξουαλική Παρενόχληση ως Σέξι

πρίαμος.png

Κάντε κι εσείς λίγο victim blaming και κερδίστε ένα δώρο πέρα από την ηθική ικανοποίηση της προώθησης της κουλτούρας του βιασμού που ούτως ή άλλως κάνετε καθημερινά! ΧΙΟΥΜΟΡΙΣΤΙΚΑ πάντα! Αυτή ειναι η λέξη κλειδί που νομίζουμε θα μας προστατεύσει σαν φυλαχτό από κάθε κριτική.

Δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε να χρησιμοποιείται ο σεξισμός για να προωθήσει ένα προιόν. Εδώ βασίζεται συν τοις άλλοις και στον ίδιο τον καταναλωτή που θα σπεύσει να ξεράσει τον μισογυνισμό του δίνοντας ορατότητα στην ανάρτηση βάσει του αλγόριθμου του facebook. Η διαφήμιση έτσι στηρίζεται στον σεξισμό και τον προωθεί ταυτόχρονα. Αν κάτι άλλωστε τραβάει περισσότερα likes από το γυναικείο σώμα αυτό είναι ο εξευτελισμός των γυναικών για το ότι διαθέτουν αυτό το σώμα και η συγκεκριμένη ανάρτηση συνδυάζει και τα δύο. Οι φωτογραφίες δείχνουν ακριβώς τον τρόπο που η παρενόχληση σεξουαλικοποιείται θολώνοντας τα όρια ανάμεσα στο «όχι» των δύο πρώτον φωτογραφιών με την εκλαμβανόμενη ως σεξουαλική πρόσκληση που αντιπροσωπεύει η all time classic φαντασίωση της σέξυ γραμματέως. Και κάπως έτσι ο σεξισμός καταλήγει να θεωρείται σέξι.

~HurrFem Sultan