Οι Γυναίκες δεν Είναι Τρελές

ολες οι γυναικες είναι μουρλες

 

To ανεβάζω όχι τόσο για την μπανάλ κοινοτοπία «όλες οι γυναίκες είναι μουρλές» που λέγεται τάχα ειρωνικά όσο για την προθυμία -αν όχι τον ενθουσιασμό- με την οποία σπεύδουν οι γυναίκες να αποδεχτούν τον χαρακτηρισμό. Οι γυναίκες ως τρελές είναι βαθιά εντυπωμένη στην πατριαρχική κουλτούρα εδώ και αιώνες, καθώς οι άντρες ήταν αυτοί που είχαν το μονοπώλιο της λογικής και του ορθού λόγου ενώ οι γυναικες παρακινούνταν τάχα από το συναίσθημα. Ο όρος «υστερία’ άλλωστε αναφέρεται στην γυναικεία μήτρα και είναι ένας κατεξοχήν έμφυλος ρόλος που παραπέμπει στον γυναικείο παραλογισμό και την υπερβολική αντίδραση.

O ζήλος με τον οποίο οι ίδιες οι γυναικες έχουν μάθει να αποδέχονται τον ορισμό, σχεδόν ως μια χαριτωμένη ιδιότητα, είναι η εσωτερίκευση της αντρικής οπτικής. Είναι ο λόγος που όπως εξηγεί ο συγγραφέας Yashar Ali, στο viral κείμενό του «Ένα Μήνυμα στις Γυναίκες από έναν Άντρα: Δεν Είστε ‘Τρελές'»* οι γυναίκες είναι πιο επιρρεπής στον συναισθηματικό χειρισμό και στην τακτική του gaslighting, Όπως το θέτει «Είναι πολύ πιο εύκολο να χειραγωγήσεις συναισθηματικά κάποια που έχει προετοιμαστεί από την κοινωνία να το αποδεχτεί».

Η αποδοχή του χαρακτηρισμού «τρελές» από τις ίδιες τις γυναικες σημαίνει ότι οι ίδιες ειναι πιο εύκολο να αμφισβητήσουν την πραγματικότητά τους αλλά και πιο εύκολο για την κοινωνία να απορρίψει την δική τους μαρτυρία Οι φεμινίστριες απαξιώνονται συνεχώς ως τρελές που φαντάζονται πράγματα, οι γυναικείς ιστορίες για περιστατικά σεξισμού θεωρούνται υπερβολές και ακόμα και οι μαρτυρίες τους σε περιπτώσεις σεξουαλικής παρενόχλησης ή βιασμού απορρίπτονται ως εκκεντρικότητες ή προσπάθεια να κερδίσουν την προσοχή. Οι γυναίκες θεωρούνται έτσι γενικά πιο αναξιόπιστες επειδη είναι «τρελές» αλλά είναι κι αυτές που πιο συχνά αμφισβητούν τον εαυτό τους και την πραγματικότητά τους αποδεχόμενες ευκολότερα αυτό που τους λέει ένας άντρας ως πιο «αντικειμενική» εκδοχή. «Ναι αλλά μας αγαπάτε» προσπαθεί να επιβεβαιώσει η σχολιάστρια γιατί έχουμε μάθει να αποδεχόμαστε την ίδια αγάπη που δείχνουν οι άνθρωποι στις γάτες τους ακόμα κι όταν αυτές επιτίθενται σε αόρατα τέρατα.

Οι γυναίκες ζώντας σε ένα τέτοιο περιβάλλον είναι πιο εύκολο να αγκαλιάσουν τον προσδιορισμό της «Τρελής» ως ένα τάχα πικάντικο χαρακτηριστικό τους παρά να τον πολεμήσουν -η αντίστασή τους άλλωστε θα γίνει πάλι αφορμή για να χαρακτηριστούν τρελές. Θα πρέπει όμως να καταλάβουν ότι έτσι δημιουργούν έναν κόσμο που οι άντρες είναι το μέτρο της αλήθειας και αυτό αργά ή γρήγορα αυτό θα τους γυρίσει boomerang.

*https://naieisaimisogynis.com/2015/12/22/den-eiste-treles-2/

Υπάρχουν και Αυτές οι Γυναίκες

I M a girl i don't smoke i don't drink

«Eγώ δεν φοράω make up και δεν δείχνω τα βυζιά μου για να κερδίσω αντρική προσοχή, προτιμώ για να την κερδίσω να συντάσσομαι με την πατριαρχία και να επιδίδομαι σε slut shaming άλλων γυναικών για να φανώ ξεχωριστή».

O μισογυνικός μύθος σύμφωνα με τον οποίo οι γυναίκες «γδύνονται» στα social media αποκλειστικά και μονο για να κερδισουν την αντρική επιβεβαιώση καταρρέει μπροστά σε κατι τέτοιες γελοίες επιδείξεις εσωτερικευμενου μισογυνισμού που κατακλύζουν καθημερινά τα social media και κερδίζουν όσα likes όλες οι selfies με bikini απο το Μύκονο αυτόν τον Ιούνη μαζεμένα. Αν υπάρχει κάτι που πουλάει περισσότερο απο τη θεα ενός καλλίγραμμου σώματος, αυτό ειναι ο μισογυνισμός και το slut shaming και αυτό το χρησιμοποιούν προς όφελός τους όσες αποζητούν τα πατριαρχικά cookies.

Οι γυναίκες, μας λένε, ανεβάζουν σέξι πόζες γιατί παίζουν το παιχνίδι της πατριαρχίας. Ενώ ας πούμε οι σεμνότατες τύπισσες σαν αυτήν εδώ, που διαφημίζουν την σεμνότητά τους πατώντας στα πτώματα άλλων γυναικών (τόσο μεταφορικά όσο και κυριολεκτικά στα πτώματα που έχει δολοφονήσει η πατριαρχία και το slut shaming) τι παιχνίδι παίζουν? Είναι άραγε οι χειραφετημένες από την αντρική ματιά γυναίκες που προσποιουνται ότι ειναι όσες περηφανεύονται πως δεν χρειάζεται να δείξουν γυμνό δέρμα για να κερδίζουν έναν άντρα -ομολογώντας εμμέσως ότι το να κερδίσεις την προσοχή ένός άντρα παραμένει ο πιο σημαντικός στόχος μιας γυναίκας? Είναι αυτές που αντλούν την ανωτερότητά τους από την αξία που τους αποδιδει το πατριαρχικό ιδανικό της σεμνοτυφίας οι πραγματικά απελευθερωμένες, ενώ αυτές που προβάλλουν την σεξουαλικότητά τους είναι σκλάβες της πατριαρχίας?

Η πατριαρχία δεν λέει στις γυναικες να γδυθούν ώστε να είναι επανάσταση να καλύψουν το σώμα τους. Η πατριαρχια δεν τους λέει ούτε να καλυφθούν ωστε να είναι ανατροπή να πετάξουν τα ρούχα τους. Η πατριαρχία επιτάσσει τις γυναίκες να δείξουν το σώμα τους και ταυτόχρονα να το κρύψουν ενώ παραλληλα τις υποτιμά και τις γελοιοποιεί για οποιαδήποτε επιλογή κι αν κάνουν. Η απάντηση λοιπόν είναι να βρει η καθεμία την απελευθέρωση εκεί που νομίζει, να κάνει την ανατροπή στην επιταγή που νιώθει ότι περιορίζει την ίδια χωρις να περιορίζει τις άλλες, χωρίς να θεωρεί ότι πρεσβεύει την μια και μοναδική αλήθεια. Επαναστατικο είναι να απελευθερώσουμε κι εμείς τις γυναίκες από το συνεχές πατρονάρισμα και την αδυναμία να εμπιστευτούμε την κρίση τους και να τις δούμε πέρα από ένα προιον της αντρικής ματιάς που δεν έχει καμία αυτονομία.

Κι αν πρέπει να εμπιστευτούμε τις γυναίκες πως επιλέγουν για το δικο τους σωμα αυτό που ενδυναμώνει τις ίδιες, καμία εμπιστοσύνη δεν πρέπει να δείξουμε σε αυτές που νιώθουν την ανάγκη να μειώσουν τις ομόφυλές τους για να υπερασπιστούν την δική τους επιλογή. Γιατί στο φινάλε κακό δεν είναι να προσπαθείς να προσελκύσεις την προσοχή πιθανών ερωτικών συντρόφων, κακό είναι να υποβιβάζεις άλλες γυναικες για να το πετύχεις λες και τους πόντους που χάνουν αυτές τους κερδίζεις εσυ.

 

Μα τι Θέλουν Τελικά οι Άντρες

57155536_668932973536763_2594373277161881600_n

Αναφορικά με ΟΛΑ αυτά τα memes τύπου «τι νομίζουν οι γυναίκες οτι θέλουν οι άντρες και τι θελουν πραγματικα» τα οποία αναπαράγουν την ιδέα οτι υπάρχουν μόνο δύο είδη γυναικών:

Καταρχας ΚΑΜΙΑ μας δε νομίζει οτι αυτό που οι άντρες θελουν ειναι οι γυναίκες της πάνω φωτογραφίας. Το ατελείωτο slut shaming και ο εξευτελισμός που υφίστανται οι γυναικες τέτοιου είδους φωτογραφιών από αλλους άντρες μας το χει κάνει ξεκάθαρο .

Δεύτερον, ούτε τη γυναίκα της δεύτερης φωτογραφίας θέλουν οι άντρες γενικότερα. Οι γυναίκες στην επιστήμη υποτιμούνται αδιάκοπα ειδικά όταν δεν είναι αρκετά γαμήσιμες -ενώ όταν είναι όλοι σχολιάζουν τα μπούτια τους και τα βυζιά τους αντί για τα επιτεύγματά τους. Η απλά υποτιμούν τα επιτεύγματά τους επειδή δεν αντέχουν στην ιδέα οτι οι γυναίκες μπαινουν σε «αντρικά» χωράφια.

Συγκεκριμένα, η γυναίκα της δεύτερης φωτογραφίας, η Katie Bouman, η οποία συνεισέφερε στον αλγόριθμο που συντέλεσε στην πρώτη φωτογραφία μαύρης τρύπας, δέχθηκε αμέτρητες on-line επιθέσεις και απειλές από θυμωμένους άντρες που δε μπορούσα να δεχτούν οτι η φωτογραφία της και το όνομά της έγιναν viral. Της επιτέθηκαν με τη δικαιολογία ότι κλέβει την δόξα αντρών που συνεισέφεραν το ίδιο ή και περισσότερο. Δεν έχει σημασία που στο κάτω κάτω η ίδια δεν ισχυρίστηκε ποτέ οτι αυτή ήταν υπεύθυνη για τον αλγόριθμο, δεν έχει σημασία που η ιδια είπε ότι ηταν ομαδική προσπαθεια. Αυτό δεν εμπόδισε την οργή των σχολιαστών που την χαρακτήρισταν ως «bitch,” “the black hole c*nt” ή απλα ως «η τρύπα».*

Οπότε πριν βιαστείτε να το παίξετε ψαγμένοι και ποιοτικοί λέγοντας πως οι άντρες θέλουν τις σοβαρές επιστημόνισσες αντιπαραβάλλοντάς τις με τις τύπισσες της πρώτης, υπονοώντας ότι εμείς έχουμε παρεξηγήσει τα γούστα σας και τσάμπα βγάζουμε σέξι selfies, χαλαρώστε λίγο. Δε μας πείθετε.

Και στο κάτω κάτω, δε ρώτησε καμία τι θέλουν οι άντρες. Όσο κι αν σας φαίνεται περίεργο, οι γυναίκες δεν βγάζουν σεξι selfies ούτε παίρνουν πτυχία στο MIT για να τους αρέσουν.

*http://www.wehuntedthemammoth.com/2019/04/12/black-hole-of-misogyny-reddit-trolls-just-cant-stop-attacking-dr-katie-bouman-for-her-crime-of-doing-nothing-wrong/?fbclid=IwAR0Awb8Z1I7b0MyADvTsW4RxkqffYqG5uQ_4zSW9XX6PRvD2fp482Qfi2xA

Όταν Είσαι Μισογύνης για τον Μισογυνισμό σου θα Μιλάμε

56201188_415285312605717_5540025551437168640_n.png

Ο Μάνος ειναι ένας από αυτούς τους συμπολίτες μας που απαιτει οι γυναίκες να ΚΡΥΒΟΥΝ τα μπούτια τους για να μη μιλάει για τα μπούτια τους. Ιδανικά δε θα είχαν καν μπούτια αλλά αφού εχουν κι αυτό για καποιο λόγο αποτελεί είδηση θα έπρεπε τουλαχιστον να τα κανουν crop out απο την φώτο ή έστω να φοράνε κάτι πιο φαρδύ και μακρύ για να καμουφλάρουν τα μπούτια τους και να αφήνουν να εννοηθεί οτι μπορει να έχουν και ουρά γοργόνας. Αλλιώς τα μπουτια είναι εκεί και ειναι ΑΔΥΝΑΤΟ να μη μιλάμε γι αυτα.

Ο Μάνος είναι υποκριτής όχι μόνο γιατι προσποιειται οτι οι γυναίκες κατά βάθος δείχνουν τα μπουτια τους μόνο και μόνο για να τα δει αυτός και να μιλήσει για τα μπούτια τους αλλά και επειδή κάνει πως δεν ξέρει πως όταν είσαι γυναίκα θα μιλάνε για τα μπούτια σου ακομα και αν γίνεις αστροναύτης. Ο Μάνος θα είναι από αυτούς του συμπολίτες μας που κάνουν σαν ξελιγωμένοι όταν βλέπουν γυναικεία μέρη του σώματος που παρόλο που τα εχει σχεδόν το 100% των γυναικών θεωρούν οτι υπάρχουν μόνο για να καβλώνουν οι άντρες, αλλά θα απαιτουν να μη γίνεται κουβέντα για το πόσο λιγούρια ειναι.

Γιατί Φοράνε οι Γυναίκες Κοντά Σορτσάκια?

53259891_390877075042645_3014924049445814272_n

Γιατί φοράνε οι γυναίκες κοντά σορτσάκια? Γιατί φοράνε κοντές φούστες, ντεκολτέ, στεΓιατί φοράνε οι γυναίκες κοντά σορτσάκια? Γιατί φοράνε κοντές φούστες, ντεκολτέ, στενά φορέματα? Αν ήθελαν να νιώθουν άνετα δε θα έπρεπε όλες να κυκλοφορούν με φόρμες, μακό ξεχειλωμένα μπλουζάκια και αθλητικά παπούτσια με αερόσολα?

Γιατί φοράνε οι άντρες γραβάτα? Νιώθουν πιο άνετα με κάτι να τους σφίγγει το λαιμό? Γιατί δεν μιλάμε ποτέ για το αντρικό ντύσιμο με τους όρους που μιλάμε για το γυναικείο? Γιατί δεν αμφισβητούμε τις αντρικές επιλογές? Γιατί δε θεωρούμε κάθε τι που φοράνε ή κάνουν οι άντρες ότι απευθύνεται στις γυναίκες? Γιατί δεν λέμε οτι οι άντρες βάζουν στενά τζιν και κολλητά μπλουζάκια ή δείχνουν τους κοιλιακούς τους για να «τουρμπίσουν», να «καβλώσουν», να «ανάψουν» τις γυναίκες? Γιατί αυτές είναι λέξεις που αναφέρονται σχεδόν αποκλειστικά σε άντρες?

Γιατί είναι οι γυναίκες αυτές που εκλαμβάνονται εκ των προτέρων ως αυτές που υπάρχουν για την σεξουαλική απόλαυση των αντρών. Γιατί είναι αυτές που υποβάλλονται συνεχώς στο male gaze με αποτέλεσμα ό,τι κάνουν να ερμηνεύεται ότι γίνεται για χάρη του. Γιατί είναι οι άντρες που θεωρείται ότι έχουν σεξουαλική επιθυμία και οι γυναίκες αυτές που την εξάπτουν και την ικανοποιούν.

Οι γυναίκες μπορεί να έχουν διαφορετικούς λόγους να φοράνε ένα κοντό σορτσάκι. Ή μάλλον να έχουν διαφορετικούς λόγους για να μην θέλουν να κρύψουν το σώμα τους -συνήθως άλλωστε είναι που το κρύβουν εξαιτίας τον αντρών και νιώθουν πιο άνετα με λιγότερα ρούχα μεταξύ τους. Μπορεί να νιώθουν άνετα με το σώμα τους και να γουστάρουν τον κώλο τους, μπορεί να θέλουν να ακολουθήσουν τη μόδα. Μπορεί να θέλουν να νιώσουν σέξι χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ψάχνουν σεξ. Μπορεί να ψάχνουν για σεξ χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θέλουν να «τουρμπίσουν» κάθε λιγούρι εκεί έξω που νομίζει ότι μια γυναίκα που ψάχνει για σεξ είναι σεξουαλικά διαθέσιμη σε ΚΑΘΕ άντρα ταυτόχρονα δίχως διακρίσεις. Το θέμα δεν είναι γιατί οι γυναίκες φοράνε κοντά σορτσάκια. Το θέμα είναι γιατί ο μόνος λόγος που μπορεί να σκεφτεί κάποιος είναι ότι απευθύνεται σε αυτόν προσωπικά και αυτό του δίνει δικαίωμα πάνω της.

Δημόσιος Θηλασμός και Male Entitlement

θηλασμός

Ο διάλογος αυτός είναι ενδεικτικός της συζήτησης που διεξάγεται σχετικά με το θέμα του δημόσιου θηλασμού.

Από τι μία, το είδος αυτό των αντρών διακατέχεται από τέτοιο entitlement που αδυνατούν να διανοηθούν πως τα σώματα των γυναικών υπάρχουν για κάτι άλλο πέρα από την δική τους οπτική τέρψη. Ακόμα και μία φυσική και απαραίτητη διαδικασία όπως ο θηλασμός (που είναι και ο βασικός λόγος που τα θηλαστικά έχουν θηλές) υποβάλλεται στην αντρική ματιά με τρόπο που να ερμηνεύεται -όπως άλλωστε όλα όσα κάνουν οι γυναίκες- ως ένα ερωτικό κάλεσμα που απευθύνεται στους ίδιους. Η ερμηνεία τους αποδίδεται για άλλη μια φορά στην «φύση» παρόλο που στην φύση έχουν υπάρξει φυλές όπου το στήθος των γυναικών αφήνεται ακάλυπτο χωρίς αυτό να αποσπα τους άντρες ούτε να τους κάνει να βρίσκονται σε κατάσταση μόνιμης στύσης. Η σεξουαλικοποίηση του γυναικείου στήθους, ένα πολιτισμικό φαινόμενο, παρουσιάζεται για άλλη μία φορά ως κάτι διαχρονικό και επιστημονικά τεκμηριωμένο γιατί, μην ξεχνάμε, η «φύση» του άντρα περιλαμβάνει όλες αυτές τις συμπεριφορές που η πατριαρχία θέλει να δικαιολογήσει.

Απο την άλλη, το άλλο διακύβευμα του δημόσιο θηλασμού είναι η ορατότητα των γυναικών -και δη των μανάδων- στο δημόσιο χώρο. Δημιουργώντας συνθήκες εχθρικές στον δημόσιο θηλασμό -μια διαδικασία που αναγκαστικά πρέπει να επαναλαμβάνεται κάθε λίγες ώρες- οι μητέρες αποκλείονται από τον δημόσιο χώρο και αναγκάζονται να μένουν στο σπίτι τους. Αυτός άλλωστε θεωρείται και ο φυσικός χώρος της γυναίκα, ιδίως μετά την μητρότητα όπου ξαφνικά η εμφάνισή τους εκτός αυτού εκλαμβάνεται ως σημάδι ηθικής κατάπτωσης. Οι μανάδες δεν έχουν καμία δουλειά σε καφετέριες γιατί μετά την γέννα θα πρέπει να υπάρχουν αποκλειστικά ως μανάδες και όχι ως αυτόνομα όντα που αξίζουν κι αυτές προσωπικό χρόνο και διασκέδαση. Η μάνα -και μέσω αυτής η γυναίκα γενικότερα- ταυτίζεται έτσι με την οικιακή σφαίρα. Και όπως έχουν παρατηρήσει οι φεμινίστριες εδώ και δεκαετίες, η σεξουαλική παρενόχληση, τόσο στον χώρο εργασίας όσο και γενικότερα στη δημόσια σφαίρα, είναι ένας τόπος να τις αναγκάσουν να επιστρέψουν εκεί.

Ρεπορτάζ για Βιασμό και Ηδονοβλεπτική Ματιά

βιασμος.png

Πριν λίγο έπαιζε στον ΑΝΤ1 «ρεπορτάζ» πάνω στο trafficking το οποίο ήταν πλαισιωμένο με πλάνα γυναικών που χόρευαν αισθησιακά pole dancing ή φαίνονταν από τη μέση και κάτω, ντυμένες σέξι. Με παρόμοιο τρόπο το συγκεκριμένο «ρεπορτάζ» σχετικά με ένα βιασμό πλαισιώνεται με τη φωτογραφία μιας γυναίκας με γυμνές γάμπες και ψηλοτάκουνα, τα οποία αναρωτιέται κανείς τι σχέση έχουν με το θέμα. Και στις δύο περιπτώσεις η σεξουαλική βία ενάντια στις γυναίκες εξετάζεται με μια ηδονοβλεπτική διάθεση και μέσα από την αντρική ματιά, όχι τόσο με ενδιαφέρον για τα θύματα αλλά μάλλον σαν αφορμή να ερεθίσει το (ανδρικό κυρίως) κοινό. Η αισθητικοποίηση αυτή του βιασμού ταυτίζεται με την πατριαρχική οπτική που τον βλέπει απλά σαν μια αντρική φαντασίωση μέσα από τη λογική «ο βιασμός είναι σεξ και το σεξ πουλάει».

Κι ενώ πληθώρα παρόμοιων «ρεπορτάζ» δίνουν την εντύπωση πως η κοινωνία καταπιάνεται συχνά με τέτοια θέματα, ο τρόπος που αυτά παρουσιάζονται είναι τέτοιος που όχι μόνο να μην αναδεικνύεται ως πρόβλημα αλλά μάλλον να στηρίζει υπόρρητα την αντίληψη πως οι γυναίκες είναι «πουτάνες» και άρα δε θα πρέπει να εκπλησσόμαστε ούτε με την εξαναγκαστική πορνεία ούτε με τους βιασμούς.