Το Αξύριστο Γυναικείο Σώμα ως Απειλή



Τους Δεξιούς και λοιπούς συντηρητικούς θα τους αναγνωρίσετε από το γεγονός ότι καταπιέζονται από τις ελευθερίες των άλλων, ακόμα και όταν δεν καταπατούν τις δικές τους στο ελάχιστο. Καταπιέζονται από τις αξύριστες μασχάλες των γυναικών, καταπιέζονται από την δυνατότητα ομόφυλων να παντρεύονται μεταξύ τους, καταπιέζονται από το γεγονός ότι δεν νηστεύουν όλοι την Μεγάλη Βδομάδα, καταπιέζονται από τους μετανάστες που φοράνε τις παραδοσιακές φορεσιές τους και μιλάνε την γλώσσα τους.

Και για να δικαιολογήσουν αυτό το αίσθημα δυσφορίας που τους πιάνει από το τι κανουν τρίτοι με το σώμα τους και τη ζωή τους το βαφτίζουν ως «πάνε να μας επιβάλλουν τα δικά τους πρότυπα» γιατί αρνούνται να ξεχωρίσουν ανάμεσα στην υποχρέωση και το δικαίωμα να κάνεις κάτι, γιατί ουσιαστικά θέλουν ο δικός τους τρόπος και το δικό τους πρότυπο να είναι το ΜΟΝΑΔΙΚΟ, το μόνο αποδεκτό. Σκούζουν λοιπόν από την απώλεια του προνομίου τους να ορίζουν αυτοί κατ’αποκλειστικότητα τα πρότυπα και τα στάνταρ της κοινωνίας. Και θεωρούν ότι αν «νιώθουν άβολα» ή «τους χαλάει την αισθητική» είναι δικαιολογημένοι λες και υπάρχει κάποιο συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα σεβασμού στην δική τους αισθητική.

Για τις αντιφεμινίστριες, συντηρητικές γυναίκες υφέρπει κάπου και ο φθόνος πως αφού αυτές έκαναν τον κόπο να προσαρμοστούν στα πατριαρχικά πρότυπα, ποιες είναι οι άλλες που θα τα αμφισβητήσουν -αν υπέφεραν αυτές πρεπει να υποφέρουμε ΟΛΕΣ! Αν αυτές επιβραβεύονται που συμμορφώνονται στα πρότυπα ομορφιάς, τότε όσες δεν το κάνουν θα πρέπει χρεωθούν-πώς αλλιώς θα διατηρηθεί η ιεραρχία των γυναικών εντός της πατριαρχίας και πώς αλλιώς θα κερδίσουν το πατριαρχκό μπισκοτάκι τους εις βάρος άλλων γυναικών?

Για ός@ς δεν έχουν ακόμα καταλάβει την όχι και τόσο λεπτή διαφορά, το πρότυπο της αξύριστης θα επιβαλλόταν όντως αν οι ξυρισμένες γυναίκες χλευάζονταν με τον ίδιο τρόπο που χλευάζονται ως τώρα οι αξύριστες -ή ενίοτε και οι ξυρισμένοι άντρες. Αν ένα αφεντικό απειλούσε να απολύσει μια ξυρισμένη γυναίκα γιατί έκρινε την εμφάνισή της ως «αντιεπαγγελματική» και επιβλαβή για τις δουλειές. Από τη στιγμή που οι ξυρισμένες γυναίκες μπορούν να εξακολουθούν να ξυρίζονται χωρίς κανένα κοινωνικό κόστος δεν τίθεται θέμα επιβολής προτύπου αλλά απλά επέκτασης των διαθέσιμων επιλογών.

Το πιο αστείο στην ψεύτικη αγανάκτηση της Κας Λατινοπούλου είναι ότι συνεχίζει στο βίντεο της να μιλάει για γυναικεία «φύση» (αναφερόμενη ακόμα και στα oversized ρούχα!), δεν μας εξηγεί όμως γιατί εκ φύσεων συνεχίζουν να φυτρώνουν τρίχες στο γυναικείο σώμα. Αυτή βέβαια είναι μια από τις βασικές αντιφάσεις της πατριαρχίας και ένα από τους κυριότερους τομείς που εύκολα μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι η επίκληση στην περιβόητη «Φύση» δεν είναι παρά μια κοινωνική κατασκευή και ουσιαστικά η «φύση» κατασκευάζεται και ανακατασκευάζεται συνεχώς μέσα από τις ανθρώπινες επεμβάσεις και τις κοινωνικές νόρμες. «Φύση» ονομάζεται απλά το πολιτισμικά καθιερωμένο, αυτό που έχει κανονικοποιηθει τόσο αποτελεσματικά και αναπόδραστα που δεν μπορούμε να σκεφτούμε τον κόσμο χωρίς αυτό. Εχει κυριολεκτικά «φυσικοποιηθεί».

Το βιντεάκι αυτό προξένησε τον αναμενόμενο σάλο για τον απλό λόγο ότι όσο η κοινωνία εξελίσσεται και ο φεμινισμός κερδίζει έδαφος οι συντηρητικοί προσπαθούν να κερδίζουν πόντους παριστάνοντας τους τολμηρούς οπαδούς της ελευθερίας του λόγου επαναλαμβάνοντας απλά κάτι τόσο παλιό και τετριμμένο που μοιάζει σχεδόν καινούριο και «επαναστατικό» ακριβώς επειδή δεν αποτελεί πια την μοναδική και αδιαμφησβήτητη αλήθεια.
Το βιντεάκι είναι και απάντηση σε ολους αυτούς που μας ρωτάνε γιατί ασχολιόμαστε με τρίχες και άλλα τέτοια ασήμαντα. Ας αναρωτηθούν πρώτα γιατί η κοινωνία τρομοκρατείται από τις γυναικείες τρίχες και το φυσικό γυναικείο σώμα, γιατί προσπαθεί τόσο επίμονα να το ελέγξει σε όλες του τις εκφάνσεις, και ίσως καταλάβουν ότι και οι τρίχες τελικά είναι πολιτικές.

Χοντροφοβία και Υγεία


Ο τρόπος που αναπαρίσταται κοινωνικά το πάχος περικλείει μια έντονη, ίσως κυρίαρχη, νότα νοσηρότητας, παθογένειας και δυστυχίας. Το πάχος είναι ασθένεια, είναι ένα ιατρικό πρόβλημα, μας λένε οι χοντροφοβικοί, και το χοντρό άτομο δε γίνεται να είναι ποτέ πραγματικά ευτυχισμένο ή να έχει αποδεχτεί τα κιλά του, γιατί αν το είχε κάνει πραγματικά, δεν θα προσπαθούσε να τα χάσει.

Το βάρος από μόνο του βεβαια δεν προσθέτει ούτε αφαιρεί κάτι από την ευτυχία μας, καθώς το θετικό η αρνητικό πρόσημό του καθορίζεται από το πώς μας αντιμετωπίζει ο κοινωνικός μας περίγυρος λόγω αυτού. Όταν η απώλεια βάρους δοξάζεται σαν την κατάκτηση ενός πρωταθλήματος, όταν τα χοντρά σώματα αποκτούν ορατότητα μόνο ως αντικείμενα κοροϊδίας, χλεύης και αποστροφής, η ευτυχία που συχνά είναι συνυφασμένη με αυτή την αλλαγή έχει λιγότερο να κάνει με το ίδιο το βάρος και περισσότερο με τη συνειδητοποίηση ότι το σώμα μας δεν είναι πια κινούμενος στόχος για την κριτική και την αποστροφή των γύρω μας, ότι ίσως πλέον έχει γίνει αποδεκτό με έναν τρόπο που επιτρέπει και σε εμάς να το αγαπήσουμε

Το επιχείρημα της υγείας ομως, το οποίο πατάει γερά πάνω στις πλάτες του κυρίαρχου επιστημονικού λόγου, είναι το τελευταίο προπύγιο των χοντροφοβικών, όταν αποτύχουν οι επικλήσεις στην αισθητική και στην ηθική (που θέλoυν το πάχος να είναι αποτέλεσμα κάποιου κακού, τεμπέλικου και μη παραγωγικού τρόπου ζωής, ο οποίος προκύπτει από κακές ατομικές επιλογές). Και αυτό συμβαίνει διότι κάτι που παρουσιάζεται ως επιστημονικο δεδομένο (ακόμη κι αν δε συγκλίνουν όλα τα ευρήματα επιστημονικών ερευνών προς μια κατεύθυνση όπως στην περίπτωση της σύνδεσης του πάχους με κάποιες ασθενειες),νοείται ως αδιαμφισβήτητο και υπεράνω κριτικής. Facts don’t care about your feelings, σωστά;


Η υγεία καθίσταται έτσι μια πρόφαση που επιφανειακά αποκρύπτει τη χοντροφοβία, καθώς προβλήματα υγείας έχουν όλοι οι άνθρωποι ανεξαρτήτως πάχους, πολλές φορές ακόμη και εκείνοι που παίζουν το παιχνίδι σύμφωνα με τους ενδεδειγμένους κανόνες διατροφής και άσκησης, όμως τα δικά τους προβλήματα υγείας τα βλέπουμε ως κάτι που προκύπτει οργανικά, από τη φύση, και όχι σαν μια εσφαλμένη ατομική επιλογή, την οποία πρέπει να ψέξουμε. Αντιθέτως, το «ανθυγιεινό» lifestyle ή οι διατροφικές διαταραχές δεν δαιμονοποιούνται εξίσου στα λεπτά σώματα, διότι αυτά έχουν το τεκμήριο της αθωότητας: είναι υγειή μέχρι αποδείξεως του εναντίου.

Όταν λοιπόν ο κακός τρόπος ζωής μάς απασχολεί μόνο σε σχέση με τα χοντρά σώματα, τότε δεν είναι η υγεία το πρόβλημα, αλλά τα ίδια τα σώματα. Έτσι το πάχος παθολογικοποιείται και στιγματίζεται, με την πίεση, το πατρονάρισμα και τα micro-agressions που υφίστανται τα χοντρά άτομα από τον κοντινό τους περίγυρο να δικαιολογούνται στο βωμό της ανησυχίας αφού το πάχος ανάγεται σε ζήτημα ζωής και θανάτου. Όμως, ακόμη κι αν αυτή η ανησυχία ήταν εκατό τοις εκατό βάσιμη, πράγμα για το οποίο διατηρούνται αρκετές επιφυλάξεις, η σωματική υγεία και το ευ ζην μας δεν είναι κάτι που πρέπει σώνει και καλά να αποτελεί την απόλυτη προτεραιότητά μας και σίγουρα όχι κάτι που χρωστάμε στην ανθρωπότητα συλλήβδην, ακόμη και στους ανθρώπους που μας αγαπούν.


Τις περισσότερες φορές, δεν είναι τα κιλά που “βασανίζουν”, αλλά ο συστηματικός ψυχολογικός πόλεμος που δικαιολογείται και καμουφλάρεται ως ενδιαφέρον. Στην τελική, υγεία είναι και η ψυχική, αλλά αυτή οι χοντροφοβικοί δεν έχουν πρόβλημα να την επιβαρύνουν.


~Valide Sultan

Μη γίνετε σαν την Γεωργία

Αυτή τη χρονία, ως new year’s resolution ρε παιδί μου, στοχεύστε να γίνετε αυτό το συμπαθητικό άτομο που δεν αντλεί αξία από το χαμηλό βάρος του και δεν τη βρίσκει μειώνοντας τ@ς άλλ@ς βάσει των κιλών τους ή της σχέσης τους με το φαγητό. Στοχεύστε να γίνετε αυτό το άτομο που, σε αντίθεση με αυτό που μας διδάσκει η κοινωνία, δείχνει ενσυναίσθηση προς τα άτομα που αντιμετωπίζουν διαρκείς διακρίσεις λόγω της εμφανισής τους, δεν αναλώνεται σε μαλακισμένα χοντροφοβικα αστεία και δείχνει κατανόηση σε όσ@ς εσωτερικεύουν την ενοχικότητα που καλλιεργείται στη σχέση όλων μας, πόσο μάλλον τον χοντρών ατόμων, με το φαί. Προσπαθήστε να γίνεται το άτομο, που σε αντίθεση με την Γεωργία, δεν περιφέρει το κόμπλεξ ανωτερότητάς που πηγάζει από τα κιλά της με περηφάνια στα social media και δεν υποτιμά τους ανθρώπους με βάση τις διατροφικές τους συνήθειες, Να φιλοδοξείτε να γίνετε το άτομο που μπορεί να χαρεί με τις μικρές νίκες που σημειώνουν οι γύρω τους, όπως ότι δεν έφαγαν γλυκό, κατανοώντας ταυτόχρονα ότι η δαιμονοποίηση του φαγητού και της απόλαυσης που πηγάζει από αυτό είναι προβληματική και επιβλαβής για τα ίδια τα άτομα ρίχνοντας τα συχνά σε έναν φαύλο κύκλο. Να γίνετε το άτομο που δέχεται τα χοντρά άτομα όπως είναι και δεν γελάει εις βάρος τους ούτε προσποιείται κουτοπόνηρα ότι θέλει το καλό τους ή δεν ειναι πραγματικα το βάρος αλλά η στάση τους που κοροιδεύει.

Αυτό το άτομο να θέλετε να είστε, γιατί αυτό ειναι δυσκολότερο από μια φτηνή επιτέλεση της καφρίλας μέσω ανέμπνευστων αστείων, γιατί αυτό απαιτεί πολλή προσπάθεια να αποβάλλουμε όσα επί χρόνια έχουμε εσωτερικεύσει ως ιδέες και συχνά έχουν χαραχτεί στο σώμα μας ως δεύτερη φύση, γιατι αυτό συνοδεύεται από προσωπική ανάπτυξη και είναι πολύ πιο χρήσιμο στον ήδη πολύ σκληρό με τα χοντρά άτομα κόσμο από άλλη μια ευκαιρία να χλευάσουμε τα χοντρά σώματα

Γιατί οι Χοντρές δεν Θεωρούνται Γυναίκες



Το «οι χοντρές δεν είναι γυναικες, είναι χοντρές» δεν είναι μόνο κομμάτι της απο-ανθρωποποίησης των χοντρών γυναικών που στερούνται την ανθρώπινη ιδιότητά τους αφού δεν είναι ούτε άντρες αλλά ούτε γυναίκες και μετατρέπονται σε ένα είδος τέρατος. Δε είναί μόνο άλλο ένα παράδειγμα εξευτελισμού των χοντρών γυανικών που δύσκολο συναντάμε ανάλογο για τους άντρες καθώς, παρά την χοντροφοβία που και αυτοί αντιμετωπίζυν, δεν ακούγεται αντίστοιχα οτι «οι χοντροί δεν είναι άντρες είναι χοντροί».
Το «Οι χοντρές δεν είναι γυναικες είναι χοντρές» αποτελει και εξήγηση στο γιατί οι μισογύνηδες κάνουν δηλώσεις όπως ότι θα το λάτρευαν αν τους παρενοχλεί σεξουαλικά ή και βίαζε μια γυναίκα ή ότι πχ οι γυναικες μπορούν να βρούν σεξ όποτε θελουν: γιατί όταν μιλάνε για γυναικες έχουν ήδη αποκλείσει αυτές που δε θεωρούν σεξουαλικά επιθυμητές με τα δικά τους πατριαρχικά κριτήριά. Γιατί με τον όρο «γυναικα» εννοούν μόνο τις λεπτές και συμβατικά όμορφες γυναίκες έτσι που οι υπόλοιπες καθιστανται είτε αόρατες είτε απλά μη-γυναικες.
Η ιδια η έννοια της γυναικας είναι ταυτισμένη με την γαμήσιμη γυναικα γιατί η γυναίκα τόσο ορίζεται μέσα από την αντρική ματιά που όσες δεν την ευχαριστούν απλά δεν είναι γυναικες.

Πώς να Μην Ξεχωρίσεις Κάνοντας Share Δεγαμινιώτη

To πρόβλημα με τους μισογύνηδες είναι οτι κάθονται και δίνουν συμβουλές για το πώς να ξεχωρίσουμε την ίδια ώρα που αναπαραγουν ΚΑΡΜΠΟΝ σεξιστικά ποιηματάκια δεκαετιών μοιάζοντας με εκατομμύρια άλλους σεξιστές που κάθονται και τρώγονται για τις γυναικες με τα ωραία βυζιά και τους γυμνασμένους κώλους που κατά πάσα πιθανότητα τους έχουν και χεσμένους. Το πρόβλημα με τους μισογύνηδες είναι ότι κάθονται και μας νουθετούν για το πώς να ξεχωρίσουμε όταν οι ίδιοι δεν μπορούν να σκεφτούν πέρα από κουρασμένα πατριαρχικά κλισέ και τετριμένα σεξιστικά στερεότυπα και νομίζουνο οτι ξεχωρίζουν κάνοντας share Δεγαμινιώτη! Το πρόβλημα με τους μισογύνηδες είναι οτι σπαταλούν υπερβολικά πολλή ώρα αναλύοντας πώς πρέπει να ειναι και τι θα πρέπει να έχει να προσφέρει μια γυναικα και ξεχνάνε ότι αυτοί δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα γιατί σίγουρα με τις θλιβερές μαλακίες που ανεβάζουν ούτε μυαλό έχουν, ούτε χαρακτήρα ούτε καμία πρωτότυπη σκέψη. Νομίζουν όμως ότι αρκεί που ειναι άντρες και εμείς θα πρέπει να επιδιδόμαστε σε ένα ατελείωτο αγώνα να ξεχωρίσουμε στα μάτια τους όταν αυτοί συμμετέχουν μαζικά στις πιο ανέπνευστες μισογυνικές σελίδες χωρίς να έχουν τίποτα καινούριο να πουν οι ίδιοι.

Πώς θα Έμοιαζε Ένας Κόσμος Μισανδρίας

ΤΣΙΛΙ

 

Φανταστείτε έναν κόσμο όπου οι γυναίκες θα έφτιαχναν γκρουπ για να παραπονεθούν μαζικά για τους άντρες που δεν περιποιούνται τις φτέρνες και τα νύχια των ποδιών τους τους ενώ φοράνε σαγιονάρες και θα υπήρχαν σελίδες στο facebook αφιερωμένες σε φωτογραφίες από αφρόντιστες, τραχιές αντρικές πατούσες που τραβήξαμε χωρίς την άδειά τους στο μετρό ή την παραλία. Φανταστείτε έναν κόσμο όπου οι γυναίκες θα αγανακτούσαν και θα θύμωναν επειδή οι άντρες με αρχές φαλάκρας ανεβάζουν φωτογραφίες με σκούφους και καπέλα ή με awkward crop προσπαθώντας να την κρύψουν και ταυτόχρονα θα γελοιοποιούταν όσοι κάνουν μεταμόσχευση μαλλιών. Φανταστείτε έναν κόσμο όπου οι γυναίκες φωτογραφίζουν άντρες που το παντελόνι τους κατεβαίνει όταν σκύβουν, που έχουν τρίμματα κολλημένα στα γένια, που φοράνε την μπλούζα μέσα από το παντελόνι και μετά το ανεβάζουν στα social media για να τους χλευάσουν. Φανταστείτε έναν κόσμο όπου η πόζα «νομίζω οτι ανήκω σε gang της Νέας Υόρκης ενώ είμαι από τα Σούρμενα» θεωρείται τόσο γελοία όσο το duck face. Όπου θεωρούμε ότι θα έπρεπε να απαγορεύεται να ποστάρουν φωτογραφίες οι άντρες που έχουν ακμή ή που δεν διαγράφονται οι κοιλιακοί τους και όπου όσοι ανεβάζουν φωτογραφίες όπου μοστράρουν το 6pack τους θεωρούνται αυτομάτως ηλίθιοι χαζογκόμενοι χωρίς αυτοεκτίμηση. Έναν κόσμο που το διαδίκτυο είναι γεμάτο με κυριολεκτικά χιλιάδες memes υπερβολικά αδύνατων, αγύμναστων αντρών που πάνε στην παραλία και μας χαλάνε την αισθητική και κοροιδευτικά στάτους για τους άντρες όπου το κάπως εφαρμοστό μαγιώ δεν αφήνει πολλά στη φαντασία ή που αυτό που διαγράφεται δεν είναι ικανοποιητικό σε μέγεθος. Έναν κόσμο όπου όταν οι άντρες ανεβάζουν φωτογραφία του σκύλου τους/της γάτας τους/ του καναρινιού τους εκλαμβάνεται απλά ως μια απελπισμένη προσπάθεια να το παίξουν υπεύθυνοι τύπου και να προσελκύσουν καμία υποψήφια νύφη. Όπου θωρούμε θράσος να μιλάει για πολιτική ή φιλοσοφία ο Γιωργάκης από την Κυψέλη γιατί ξέρουμε καλά ότι αυτά αποτελούν γυναικείες ασχολίες και τομείς που κατακλύζονται από γυναίκες φοιτήτριες -οι άντρες ας μιλήσουν για κανένα κύκλωμα. Έναν κόσμο όπου οι γυναίκες ξερνάνε χολή για τις αντροπαρέες που ανεβάζουν φωτογραφίες ντυμένοι σχεδόν πανομοιότυπα με τζιν και μαύρο φούτερ Adidas με λευκές ρίγες και προσποιούνται ότι περνάνε καλά ενώ μέσα τους κλαίνε που είναι μπακούρια. Φανταστείτε έναν κοσμο γεμάτο από γυναίκες μπουχτισμένες από τους άντρες που ανεβάζουν φωτογραφίες από την μπριζόλα ή τα πιτόγυρα που παράγγειλαν και μετά θα τρέχουν να μαζέψουν την χοληστερίνη τους, που πάνε για ελεύθερο camping δήθεν επειδή είναι ελεύθερα πνεύματα ενώ στην πραγματικότητα είναι απλά άφραγκοι, που μιλάνε αδιάκοπα για την δίαιτα keto και σκόνες πρωτείνης, που περνάνε ώρες στο γυμναστήριο και τρώνε ντουζίνες κονσέρβες τόνο χωρίς ποτέ να αποκτούν σημαντική μυική μάζα. Φανταστείτε έναν κόσμο όπου το να είσαι DJ/ Personal trainer/ Φωτογράφος/ Μουσικός/Barista είναι ακριβώς της ίδιας κλίμακας punchline όσο να είναι μια γυναίκα μοντέλο ή influencer ολημερίς και ολονυκτίς κράζουμε τον κάθε άσχετο που δηλώνει τα παραπάνω νομίζοντας ότι κάποιος είναι. Φανταστείτε έναν κόσμο που θα ρίχναμε συνεχώς TYN επειδή κάποιος δεν ήταν όσο ευκατάστατος όσο υπονοούσε το τελευταίο μοντέλο iphone που είχε αγοράσει με δόσεις και νιώσαμε εξαπατημένες και χιλιάδες άλλες γυναίκες θα έσπευδαν να μας παρηγορήσουν για το κακό που μας βρήκε. Φανταστείτε έναν κόσμο όπου καυτό θέμα σε γυναικοπαρέεες είναι οι άντρες το παίζουν ψαγμένοι ενώ έχουν διαβάσει αποσπάσματα Νίτσε σε σελίδα με τσιτάτα, που νομίζουν ότι είναι αλκοολικοί, σκοτεινοί τύποι a la Μπουκόφσκυ επειδή πίνουν 4 ουισκάκια κάθε Σάββατο βράδυ ή που έχουν την εντύπωση ότι ασχολούνται με τα σπορ επειδή βλέπουν όλα τα ματς του Βάζελου αλλά οι ίδιοι παιζουν ένα μπασκετάκι το πολύ μία φορά το μήνα με τα παιδιά και λαχανιάζουν στην 3η επίθεση.

Φανταστείτε έναν κόσμο όπου οι γυναίκες θα ενοχλούνταν οχι μόνο από τις παραβιαστικές και καταπιεστικές συμπεριφορές των αντρών αλλά κυριολεκτικά από οτιδήποτε κάνουν οι άντρες αλλά και που αυτά δεν κάνουν ή και που κάνουν και οι γυναίκες αλλά τα αποδίδουμε στους άντρες απλά για να βρούμε έξτρα λόγους να γκρινιάξουμε, και η γκρίνια αυτή καταλαμβάνει σχεδόν το 1/3 του διαδικτύου εν είδει ενός αδιάκοπου κουτσομπολιού. Φανταστείτε έναν κόσμο όπου το κουτσομπολιό μάλιστα θα θεωρούταν αντρικό χαρακτηριστικό γιατί οι γυναίκες μιλάνε μόνο για σημαντικά θέματα όπως ο φεμινισμός, ο τρόπος που ο καπιταλισμός επηρεάζει την ψυχική μας υγειά, η απάνθρωπη μεταχείριση των ζώων

Αυτός είναι ο κόσμος που ζουν οι γυναίκες. Ένας κόσμος όπου μας μισούν τόσο πολύ που μαζεύονται κατά χιλιάδες να χύσουν χολή για παντελώς αθώες και αδιάφορες συμπεριφορές επειδή τους ενοχλεί ακόμα και που αναπνέουμε. Οι μισογύνηδες θέλουν έναν κόσμο γεμάτο γυναίκες με τραυματισμένη αυτοπεποίθηση, όπου οι γυναίκες ντρέπονται για το σώμα τους και είναι αόρατες.Οι φεμινίστριες πάλι δε θέλουμε έναν κόσμο όπως αυτός που περιγράφεται πιο πάνω, θέλουμε έναν κόσμο όπου τόσο οι άντρες όσο και οι γυναίκες νιώθουν άνετα με το σώμα τους, τα ενδιαφέροντά τους, τις στιλιστικές τους επιλογές και που δεν κρίνονται από την αισθητική τους αλλά από το πόσο σέβονται τον συνάνθρωπό τους.

Η Χοντροφοβία ΔΕΝ είναι Θέμα Υγείας

οι χειρότερες εικόνες

Όχι, η χοντροφοβία και ο χλευασμός του χοντρού σώματος δεν έχουν καμία σχέση με τα ζητήματα υγείας. Έχουν να κάνουν με την ιεράρχηση των σωμάτων και με την αντίληψη ότι αυτά που ιεραρχούνται ως κατώτερα πρέπει να ξέρουν τη θέση τους, να κρύβονται, να ντρέπονται, να περιορίζονται, να συρρικνώνονται, να επιτελούν την κατώτερότητα τους. Έχουν να κάνουν με την αντίληψη ότι οι χοντροί άνθρωποι, και δη οι χοντρές γυναίκες, δεν εχουν τα ίδια δικαιώματα με τις αδύνατες, δεν μπορούν να κάνουν ό,τι θελουν με το ιδιο τους το σώμα, δεν τους επιτρέπετια να νιώθουν άνετα με αυτό. Έχουν να κάνει με τον φασισμό της αισθητικής και την πεποίθηση ότι οι γυναίκες υπάρχουν μονο ως διακοσμητικά αντικείμενα που οφείλουν να είναι ευχάριστες στο μάτι αλλιώς να γίνονται αόρατες. Έχουν να κάνουν με την αντρική ματιά και τον σεξισμό, γιατί σπάνια ακούμε τι είδους μαγιό επιτρέπεται οι άντρες να φορέσουν. Έχουν να κάνουν με την αστυνόμευση του γυναικείου σώματος και τον μισογυνισμό, γιατι οι ίδιοι άντρες που «ΕΞΟΡΓΙΖΟΝΤΑΙ» με τις χοντρές εξοργίζονται και με τις αδύνατες, γιατι απλά μισούν τις γυναίκες και θεωρούν οτι θα πρέπει να ορίζουν τα σώματά τους και θυμώνουν όταν βλέπουν οτι δεν μπορούν. Kι αν είσαι αδύνατη γυναικα θα πρέπει και πάλι να προσβάλλεσαι από την χοντροφοβία που θεωρεί οτι δεν έχεις αυτόματα το δικαίωμα να φοράς ότι θέλεις, αλλά αυτό ειναι κάτι που θα πρέπει να το κερδίσεις με την δίαιτα ή τον καλό μεταβολισμό σου.

Όσο και να χτυπιούνται ότι το πολιτισμικό κλίμα υποτίμησης του χοντρού σώματος έχει δήθεν να κάνει με την υγειά, η αλήθεια πάντα βγαίνει στην επιφάνεια. Η χοντροφοβία και το body shaming έχει να κάνει μονο με την τιμωρία όσον δεν συμμορφώνονται στα πατριαρχικά πρότυπα ομορφιάς και στα πρότυπα του καπιταλισμού που μας θέλει σώματα διαρκώς πειθαρχημένα. Η υγεία είναι απλά ένα ζήτημα ανάμεσα στο συγκεκριμένο άτομο και τον γιατρό που τσεκάρει τα αποτελέσματα των εξετάσεων του.

Αυτά Τραβάνε οι Άντρες

 

αυτά τραβάνε οι άντρες.pngΠοιος ειναι ο χειρότερος φόβος των γυναικών όταν εμπιστευονται την τεχνολογία για να κάνουν γνωριμίες με έναν άντρα? Μην τις βιάσει και τις πετάξει από κανέναν βράχο.

Ποιος ειναι ο χειρότερος φόβος των αντρών? Μην τους βγει χοντρή.

Φυσικά ο δικός μας φόβος δεν είναι σοβαρός γιατι #NotAllMen και αν μιλάμε γι αυτόν ως μέρος της καθημερινότητάς μας είμαστε υπερβολικές και «μίσανδρες».

Μην Είστε Τσιράκια της Πατριαρχίας, να Είστε πιο Αυστηρές με τον Εαυτό σας

κορίτσια δεν το λέω με κακία

Kορίτσια δεν το λέω με κακία, αλλά το να αστυνομεύετε τα σώματα άλλων γυναικών και να μειώνετε την εμφάνισή τους δημόσια δε θας σας κερδίσει κανένα βράβειο άλλο από μερικά μπαγιάτικα πατριαρχικά cookies ούτε θα σας προστατέψει από τον μισογυνισμό και το body shaming όταν έρθει η σειρά σας. Θα ήταν καλύτερο και για εσάς τις ίδιες να αντιληφθείτε ότι δεν χρωστάτε σε κανέναν τον τέλειο πατριαρχικό κώλο (όχι οτι αυτός της φωτογραφίας είναι ατελής) ούτε έχει καμία υποχρέωση να ξοδεύει το χρόνο της σε γυμναστική όταν ας πούμε προτιμά να κοιμηθεί μία ώρα παραπάνω ή να λιώσει στον καναπέ βλεποντας netflix.

Να είστε λίγο πιο αυστηρές με τον εαυτό σας, δεν κοστίζει τίποτα να μην είστε τσιράκια της πατριαρχίας και να βουλώνετε το στοματάκι σας αντί να πασχίζετε να αποδείξετε πόσο καλά έχετε αφομοιώσει εσείς και ο κώλος σας τις πατριαρχικές επιταγές της μέρας 🤐

(Την φωτογραφία την θόλωσα εγώ)

Οι Επιλογές των Γυναικών Σχετικά με το Σώμα τους Προκαλούν Θυμό

οι γυναικες αφήνουν τρίχες.png

Τι κοινό έχει μια είδηση για το ότι κάποιες γυναίκες δεν ξυρίζονται με μια είδηση για το κάποιες γυναίκες βάφονται πριν τον τοκετό για να ανεβάσουν selfies? Οι θυμωμένες αντιδράσεις που προκαλούν. Ο ΘΥΜΟΣ φαίνεται να είναι η επικρατούσα αντίδραση για δύο ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΚΑΚΑ πράγματα που κάνουν οι γυναίκες με το ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΣΩΜΑ. Χιλιάδες άνθρωποι διαβάζουν αυτές τις ειδήσεις και θυμώνουν, ακόμα περισσότεροι από αυτούς που γελάνε ή από αυτούς που στενοχωριούνται με την δήθεν κατάντια των γυναικών.

Ας μη γελιόμαστε, αυτά τα έντονα συναισθήματα είναι ακριβώς ο λόγος που σελίδες όπως το «ο τοίχος είχε τη δική του υστερία» ή το «τι λες τώρα» ανεβάζουν τέτοιες γελοίες μη-ειδήσεις. Μπορούν να στηρίζονται ακριβώς στην αγανάκτηση αντρών και γυναικών για να μπουστάρουν τον αλγόριθμό τους κι αυτός είναι ο μόνος λόγος που τις δημοσιεύουν αναφέροντάς τις τάχα ως ειδήσεις, κλείνονοντας όμως το μάτι στο κοινό, δίνοντας τους το έναυσμα να ξεράσουν τον μισογυνισμό τους.

Οι άντρες νιώθουν υποχρέωση να εκφράσουν την αγανάκτησή τους για το ότι οι γυναίκες είναι ηλίθιες και οι γυναίκες να διαχωρίσουν τη θέση τους από τις γυναίκες τις είδησης γιατι φυσικά οι ίδιες ξέρουν καλά τη θέση τους. Παρατηρώντας τις δύο ειδήσεις που μου έστειλαν κολλητά στο inbox είδα τα σχόλια να μοιάζουν πολύ μεταξύ τους, να κινούνται στην γραμμή του θυμού, της αγανάκτησης, της αηδία για δύο πράγματα φαινομενικά αντίθετα -οι γυναίκες της πρώτης είδησης δεν περιποιούνται το σώμα τους αρκετά και της δεύτερης το περιποιούνται υπερβολικά. Και τα δύο όμως θυμώνουν.

Μια κοινωνία που κρύβει μέσα της τόσο θυμό για όσες γυναίκες ξεφεύγουν από τα πατριαρχίακα πρότυπα, τόσο για γυναίκες που τολμούν να αψηφήσουν την αστυνόμευση τους σώματός τους όσο και για γυναίκες που τολμούν να εκθέσουν το σώμα τους στα social media, είναι μια κοινωνία που μισεί τις γυναίκες και σπεύδει να το εκφράσει αυτό ακόμα και στα πιο αθώα πράγματα.