Oι Γάτες, οι Κόκορες και η Κουλτούρα του Βιασμού

 

51882945_470442693493286_766540001776238592_n.jpg

Στο σημερινό επεισόδιο του «ποιό ζώο να επικαλεστούμε για να δικαιολογήσουμε τον βιασμό» η απάντηση είναι γάτα και κόκορας!

Για μια ακόμα φορά η επίκληση στη «φύση» γίνεται προς βοήθεια των επίδοξων βιαστών και των φίλων τους καθώς και όσων θέλουν να δικαιολογήσουν μια μορφή καταπίεσης που δεν είναι παρά απόρροια του ανθρώπινου πολιτισμού. Η πατριαρχία παίζει πάρα πολύ καλά αυτό το παιχνίδι και οι απολογητές της μπορούν να κινούνται με μεγάλη ευχέρεια μέσα στις αντιφάσεις της -το πώς δηλαδή οι άντρες παρομοιάζονται ως ζώα ανίκανα να ελέγξουν τις ορμές τους από τη μία ενώ ταυτόχρονα από την άλλη ως λογικά ορθολογικά υποκείμενα κατάλληλα για την πολιτική ηγεσία, σε αντίθεση με τις συναισθηματικές γυναίκες. Κλασική μισογυνική αξία βέβαια αποτελεί και η θεώρηση του βιασμού ως κάποιου είδους κομπλιμέντο προς τις όμορφες γυναίκες και που οι «άσχημες» κατά βάθος ζηλεύουν. Όπως έχουμε δει ξανά και ξανά, οι συμβατικά όμορφες γυναίκες θα πρέπει να πληρώνουν το τίμημα της ομορφιάς περιμένοντας να παρενοχληθούν, ενώ οι μη συμβατικά όμορφες θα πρέπει να νιώθουν και ευγνωμοσύνη όταν τις παρενοχλούν.

Μπορούσαμε να προβλέψουμε βέβαια ότι αυτό το σχόλιο δε θα τελείωνε καλά ήδη από το σημείο που θεωρεί την «άλλη πλευρά » των ανδρών βιαστών αυτούς που ΔΕΝ παρενοχλούν γυναίκες. Η άλλη πλευρά ΔΕΝ είναι οι άντρες που κάνουν το ελάχιστο για να θεωρούνται άνθρωποι. Η άλλη πλευρά είναι όσοι καταλαβαίνουν την λειτουργία της κουλτούρας του βιασμού και παλεύουν ενεργά εναντίον της. Το να μη βιάζεις γυναίκες δεν σε κατατάσσει αυτόματα στην «άλλη πλευρά» όσο και αν θέλουν τα Καλά Παιδιά να το πιστεύουν αυτό.

Advertisements

Άγιος Βαλεντίνος vs Sex

51906501_400901550684416_7155600035520970752_n

Η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου είναι μια αφορμή για τους ερωτευμένους να γιορτάσουν την αγάπη τους, κυρίως μέσω της κατανάλωσης όπως και σε κάθε άλλη επέτειο -γιατί αυτή να είναι διαφορετική? Για τους μισογύνηδες όμως αποτελεί άλλη μία ευκαιρία να μας υπενθυμίσουν ότι ενώ η αγάπη είναι «γένους θηλυκού» το σεξ είναι η μόνη αντρική επιθυμία. Τα αστειάκια σχετικά με τα προφυλακτικά αλλά και η ίδια η επέτειος που καθιερώθηκε ένα μήνα μετά στις 14 Μάρτη, την λεγόμενη Steak and a Blowjob day, έχουν ως μοναδικό σκοπό να επιβάλλουν άλλον έναν έμφυλο διαχωρισμό. Σύμφωνα με αυτόν η αγάπη είναι αυτό που θέλουν οι γυναίκες ενώ οι άντρες που είναι απλά πλάσματα θέλουν σκέτο σεξ (και καμία μπριζόλα για να μην ξεχνάμε την αρρενωπότητα της κατανάλωσης κρέατος). ‘

Είναι πολύ σημαντικό να μας υπενθυμίζουν συνεχώς οι σεξιστές ότι η αγάπη και οι τρυφερές κινήσεις είναι απλά το τίμημα που πρέπει να πληρώνουν οι άντρες για να μας πηδήξουν γιατί διαφορετικά μπορεί να γίνει κάνα λάθος και να σχηματίσει κανείς την εντύπωση ότι οι γυναίκες και οι άντρες μπορούν να σχετίζονται επί ίσοις όροις. Όχι φίλες μου, οι σχέσεις στην πατριαρχία πρέπει να παρουσιάζονται ως ανταλλαγή -δίνεις σεξ, παίρνεις αγκαλίτσα και ένα μπουκέτο λουλούδια. Γι’ αυτό και η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου παρουσιάζεται ως μία γυναικεία επινόηση που επιβάλλουν οι καταπιεστικές γυναίκες στα αγόρια τους ενώ αυτοί έχουν μόνο ένα πράγμα στο μυαλό τους και τα βαριούνται μωρέ αυτά. Η γελοιοποίηση του ρομαντισμού κατά αυτόν τον τρόπο είναι μέρος της επιτέλεσης της ηγεμονικής αρρενωπότητας. Ο σωστός άντρας πρέπει να διατυμπανίζει πως αυτό που θέλει από τη γυναίκα είναι πάνω απ’ όλα το σεξ, όχι αυτά τα γυναικουλίστικα πράγματα.

Πέρα από αυτό, η αντίληψη ότι ένας άντρας πρέπει να υπερπηδήσει τις «δικαιολογίες» της γυναίκας για να την πηδήξει είναι βαθιά μισογυνική και παρουσιάζει το σεξ ακριβώς ως κάτι που η γυναίκα παραχωρεί. Ακριβώς αυτός άλλωστε είναι ο λόγος που οι γυναίκες αναγκάζονται συχνά να επινοήσουν «δικαιολογίες» για να αποφύγουν το «καθήκον τους» αντί να πουν απλά ότι δεν έχουν όρεξη. Η αντρική εμμονή όμως να καμφθούν οι αντιστάσεις της αντί να σεβαστούν τον πονοκέφαλό της -πραγματικό ή φανταστικό- είναι ακριβώς η απόδειξη ότι η πατριαρχία δεν ενδιαφέρεται για την σεξουαλική απόλαυση της γυναίκας αλλά ακριβώς να την φέρει στη θέση που δε θα μπορεί να πει όχι.

Η Κουλτούρα του Βιασμού ως Στρατηγική Marketing

honda

Διαφημιστής: Να βάλουμε μια ξανθιά πληθωρική γκόμενα με μπικίνι πάνω στη μηχανή

CEO: Δεν το έχουμε ξαναδεί αυτό;

Διαφημιστής: Το βρήκα! Η Γκόμενα θα είναι η ίδια η μηχανή κι εμείς θα τους ενθαρρύνουμε να την βιάσουν! Η κουλτούρα του βιασμού είναι καταπληκτική στρατηγική Marketing!

CEO: Μπράβο, αυτό

Γυναίκες Εργαζόμενες στα Κάτεργα της Πατριαρχίας

ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΕΟΧΛΗΣΗ

Oι ίδιοι που δεν καταλαβαίνουν γιατί χρειαζόμαστε φεμινισμό το 2019 και τι νόημα έχει το κίνημα #metoo είναι οι ίδιοι που περιμένουν να διαβάσουν το πόσο αμήχανα ή πόσο «γάργαρα» γελάει μία γυναίκα ως απάντηση στην σεξουαλική παρενόχληση και τα σεξουαλικά ταπεινωτικά αστεία που δέχεται από έναν προϊστάμενό της. Στο γάργαρο γελάκι της θα δουν την σύμπραξη και την αποδοχή της, ένα απλό «αστείο» μεταξύ συνεργατών -κι ας είναι ο διευθυντής της κλινικής ανώτερος στην ιεραρχία.

Αυτές είναι οι δύο επιλογές των γυναικών -ένα αμήχανο ή ένα γάργαρο γελάκι. Τρίτη επιλογή είναι να του πει «βουλωσέ το ρε σεξισταριό, σε ποιά νομίζεις ότι μιλάς?». Είναι η επιλογή όμως που θα την κάνει να ρισκάρει την επαγγελματική της ανέλιξη αν όχι την ίδια τη θέση της. Είναι η επιλογή που θα τους κάνει να την πουν υστερική και υπερευαίσθητη και ότι οι γυναίκες δεν παίρνουν από αστεία. Το γάργαρο ή έστω αμήχανο γελάκι της γυναίκας που θέλει να κρατήσει τη θέση της και να μη ζει σε ένα ακόμα πιο εχθρικό εργασιακό περιβάλλον βέβαια θα ερμηνευτεί ως συναίνεση, ενώ αν αντιθέτως αυτή αποφασίσει ποτέ να ακολουθήσει το κίνημα #metoo ή έστω να καταγγείλει τον διευθυντή της στο τμήμα ανθρωπίνων πόρων “Μα καλά τώρα το θυμήθηκε?”, “Ε βέβαια, έτσι έγινε προϊσταμένη, γλείφοντας (μεταφορικά ή κυριολεκτικά) το αφεντικό της” θα πουν όλοι.

Οι γυναίκες δε θα έπρεπε να έχουν να επιλέξουν ανάμεσα στο αμήχανο ή το γάργαρο γελάκι. Ούτε ανάμεσα στο γέλιο και την καταγγελία ή στο να υψώσουν τη φωνή τους και να υπερασπιστούν το εαυτό τους. Για τον απλό λόγο ότι οι άντρες δεν βρίσκονται σχεδόν ποτέ σε αυτό το δίλημμα. Οι εργαζόμενοι άντρες δεν χρειάζεται να επιλέξουν ανάμεσα στην αξιοπρέπειά τους και στην ανεργία και γι αυτό ο χώρος εργασίας δεν είναι το ίδιο ψυχοφθόρος γι’ αυτούς όσο για τις γυναίκες που πρέπει να αντιμετωπίζουν χιλιάδες μικρές ή μεγάλες ταπεινώσεις. Η σεξουαλική παρενόχληση στον χώρο εργασίας, όπως και τα σεξουαλικά αστεία που μειώνουν τις γυναίκες σε σεξουαλικά αντικείμενα, έχουν σκοπό να τους υπενθυμίσουν ποια είναι η θέση τους. Να τους θυμίσουν πως όποια δουλειά και να κάνουν οι άντρες θα τις σκέφτονται πάντα να τους ξεκουμπώνουν το παντελόνι. Να τους υπενθυμίσουν πως ίσως αν θέλουν να αποφύγουν να κινούνται σε ένα εργασιακό περιβάλλον φτιαγμένο από άντρες για άντρες θα έπρεπε καλύτερα να μείνουν σπίτι. Η πατριαρχία δημιουργεί το περιβάλλον στο οποίο θα εργάζονται οι γυναίκες και μετά τους ρίχνει το μπαλάκι αφήνοντάς τες να αποφασίσουν πόσο δυνατά θα γελάσουν. Πώς θα αντιδράσουν στην καταπίεση και τον εξευτελισμό τους. Αυτή είναι η ελευθερία και τα ίσα δικαιώματα που μας επιτρέπει η πατριαρχία σε κάθε εργασιακό περιβάλλον.

Η Μπουγάδα της Μαμάς

ΝΕΟΜΑΤ

Πρίν λίγο καιρό άκουγα δύο άντρες στο μετρό να συζητάνε για το πώς σιδερώνουν τα πουκάμισα μέχρι που ένας από αυτούς έκλεισε τη συζήτηση λέγοντας «βέβαια αν δεν μπει γυναικείο χέρι δεν είναι το ίδιο», παρατήρηση στην οποία ο άλλος έγνεψε καταφατικά και με μία παραίτηση. Παρόμοιο επιχείρημα χρησιμοποιούσα κι εγώ όποτε ήθελα να αφήσω την μανούλα μου να καθαρίσει τον νεροχύτη μου. Μα αφού όταν τον καθαρίζω εγώ δεν αστράφτει το ίδιο ισχυριζόμουν. Κι αυτή είναι η υπέρτατη μορφή πατροναρίσματος που απευθύνεται στις γυναίκες. Γιατί όταν μου έδειξε πώς να καθαρίζω το σιφόνι ξαφνικά μπορούσα να είμαι κι εγώ αποτελεσματική και να μην έχω ανάγκη το χεράκι της μαμάς. Το τίμημα ήταν ότι από τότε έπρεπε να κάνω την συγκεκριμένη δουλειά μόνη μου.

Το mama’s laundry λοιπόν δεν είναι κάποιου είδους κομπλιμέντο προς τις ανώτερες καθαριστικές δεξιότητες των γυναικών, ή το ευχαριστώ για τις υπηρεσίες τους. Είναι απλά ένας τρόπος να χειραγωγούνται οι μαμάδες θεωρώντας ότι η οικιακή εργασία είναι αποκλειστικά δική τους αρμοδιότητα. Η κολακεία είναι απλά ο τρόπος που η πατριαρχία τους χρυσώνει το χάπι.

Και μιλώντας πολύ για διαφημίσεις τελευταία, ας παρατηρήσουμε πως απεικονίζοντας τις οικιακές εργασίες να επιτελούνται σταθερά από γυναίκες η διαφήμιση συντηρεί τους έμφυλους ρόλους. Η ίδια αναπαράσταση όταν επαναλαμβάνεται συνεχώς δημιουργεί ένα στερεότυπο από το οποίο μετά είναι δύσκολο να ξεφύγει κάποιος που απλά μαθαίνει κοιτώντας γύρω του ότι αυτό είναι το φυσιολογικό. Δεν χρειάζεται να πεις στις γυναίκες ρητά ότι οι δουλειές του σπιτιού είναι δική τους ευθύνη. Μπορείς να τους δώσεις το ίδιο μήνυμα απλά φροντίζοντας να μην υπάρχει αντίθετο πρότυπο.

Οι διαφημίσεις είχαν ανέκαθεν ενεργό ρόλο στην αναπαραγωγή της πατριαρχίας γιαυτό δεν είναι παράλογο να αξιολογούμε θετικά την ανάδυση νέων προτύπων δίπλα στα παλιά -χωρίς φυσικά αυτό να σημαίνει πως τρέφουμε ψευδαισθήσεις για την ηθική του καπιταλισμού.

Η Τοξική Αρρενωπότητα προκαλεί Εμμετό

toxicΚι έτσι απλά και λακωνικά με 4 σχόλια κάτω από τη διαφήμιση της lacta ο Αλέξης και ο Νίκος κάνοντας ο ένας πατ πατ στην πλατούλα του άλλου επιβεβαίωσαν δημόσια τον ανδρισμό τους. Γιατί στο κάτω κάτω πως θα ξέρεις ότι είσαι 100% γνήσιος αυθεντικός ανδρικός άνδρας αν όχι αηδιάζοντας στη θέα ενός ομόφυλου ζευγαριού; Και πως θα το ξέρουν και οι υπόλοιποι αν όχι βλέποντας το σχόλιο σου που εκφράζει την αηδία αυτή -έτσι «πρέπει»;

Οι απανταχού ομοφοβικοί κανονικά θα πρέπει να ευχαριστήσουν την Lacta που τους προσέφερε ένα τεστ αρρενωπότητας το οποίο πέρασαν με άριστα, και μια ευκαιρία να επιτελέσουν την αρρενωπότητα αυτή για τα μάτια των φίλων τους επιβεβαιώνοντας ο ένας στον άλλο πόσο άντρακλες είναι. Ήταν πολλοί αυτοί οι άντρες που τάγκαραν τους άντρες φίλους τους για να γελάσουν και να καταλήξουν μαζί στο πόσο απωθητική βρίσκουν την εικόνα. Κι αυτή είναι η τοξική αρρενωπότητα. Σε αυτό το φαινόμενο αναφερόταν εκείνη η άλλη controversial διαφημιση, της Gillette.

Μια Διαφήμιση ως Ήττα του Πατριωτισμού

η ομοφοβια του 3ου κόματοςΣχόλιο κατω απο τη διαφήμιση της lacta που σκοπό έχει να δώσει κουράγιο στους φασίστες που προφανώς βιώνουν τις διαφημιστικές καμπάνιες ως ταπεινωτική ήττα στο πεδίο της μάχης και να υπενθυμίσει σε έμας οτι στο τρίτο κόμμα πάνω απ ολα είναι πατριώτες