Ο Μισογυνισμός Έχει Πολλά Πρόσωπα:

Ο μισογυνισμός έχει πολλά πρόσωπα. Εδώ μοιραζόμαστε σχόλια, αναρτήσεις, άρθρα  με σεξιστικό περιεχόμενο με σκοπό να αναδείξουμε και να μάθουμε να αναγνωρίζουμε τις διαφορετικές μορφές που παίρνει  ο σεξισμός αλλά και να αποδειξουμε ότι ο ακραίος μισογυνισμός δεν περιορίζεται σε μεμονωμένα περιστατικά αλλά είναι διάχυτος παντού.

Ακολουθήστε μας στο facebook στις σελίδες:

στο: https://www.facebook.com/yesyoureamisogynist/

στην εφεδρική: https://www.facebook.com/naieisaimisogynis/ (προσωρινά κλειστή)

https://www.facebook.com/Feminism4Beginners/

στη νέα μας σελίδα https://www.facebook.com/feminist.memes.reloaded/ η οποία δημιουργήθηκε προς αντικατάσταση της σελίδας https://www.facebook.com/Feminist.Meme/ στην οποία χάσαμε πρόσβαση

στο twitter: https://twitter.com/yesurmisogynist

 

Advertisements

H Αριστερά και το Έλλειμμα Διαθεματικότητας

33775999_197315657572050_7594748918139715584_n

Η Ουρανία είναι χοντρή. Οι χρυσαυγίτες είναι φλώροι. Οι μπάτσοι είναι μουνιά. Ο Κασιδιάρης είναι π**στης. Τους φασίστες θα τους γαμήσουμε.

Προσπαθείστε να εξηγήσετε σε έναν αριστερό ή αναρχικό ότι ο αντι-ρατσιστικός και αντι-καπιταλιστικός του ζήλος δεν δικαιολογεί αυτή τη γλώσσα, και θα χαρακτηριστείτε αυτόματα νεοφιλελεύθεροι. Επειδή η ματσίλα της αριστεράς δεν σηκώνει «αστική ευγένεια». Και το να μην στιγματίζεις περιθωριοποιημένες ομάδες που δεν έχουν καμία σχέση με το φασισμό, το να μην αναπαράγεις συστημική βία μέσω της γλώσσας, θεωρείται από αυτούς ζήτημα καλών τρόπων, ένα είδος αχρείαστου «savoir vivre», ανάλογο με το να τρως την πίτσα με μαχαιροπίρουνα. Ή ακόμα χειρότερα: υποκριτική πολιτική ορθότητα – αγαπημένος όρος και της ακροδεξιάς – και όχι αγώνας ενάντια σε πολλαπλές μορφές καταπίεσης. Συχνά αρέσκονται να προσποιούνται πως η αντίθεσή μας σε αυτήν τη ρητορική πηγάζει τάχα από την συμπόνοια και την συμπάθειά μας προς τα λεπτεπίλεπτα συναισθήματα του φασίστα και πως όλο αυτό το debate απορρέει από κάποιο είδος ανθρωπισμού και καλοσύνης, λες και οι φεμινίστριες είναι τίποτα χριστιανοί ιεραπόστολοι που ήρθαν να κηρύξουν την αδελφοσύνη με τους ναζί.

Γιατί αρνούνται πεισματικά οι αριστεροί και οι αναρχικοί να τροποποιήσουν την γλώσσα τους ούτως ώστε να συμπεριλάβουν και άλλες ομάδες, ομάδες ευάλωτες, που παραδοσιακά θεωρούνται θύματα μόνο της Δεξιάς και του φασισμού; Επειδή οι manarchists και οι brocialists θεωρούν πως ο αντιφασιστικός και αντικαπιταλιστικός χώρος είναι χωράφι τους. Και δε θα τους πει κανείς πώς να το κουμαντάρουν – πόσο μάλλον μιά γυναίκα, ή μιά χοντρή, ή ένας γκέι. Ακόμα κι αν είναι και αυτοί αριστεροί ή αναρχικοί. Δεν έχει σημασία, για να μην υποστηρίζουν κάθε προσβολή προς τους φασίστες, σίγουρα θα έπεσαν κι αυτ@ θύματα της νεοφιλελεύθερης προπαγάνδας.

Οι αριστεροί και οι αναρχικοί αυτοί δε θέλουν να καταλάβουν πως χρησιμοποιώντας μία ταυτότητα ως προσβολή, θίγουν ΌΛΑ τα μέλη που αγγίζει/συμπεριλαμβάνει αυτή η ταυτότητα. Όταν αποκαλείς την Μιχαλολιάκου χοντρή με τρόπο που υπονοεί ότι αυτό είναι κάτι το αρνητικό για το οποίο θα έπρεπε να ντρέπεται, είναι αδύνατο να θίξεις ΜΟΝΟ τις ακροδεξιές χοντρές. Όταν χαρακτηρίζεις τους μπάτσους μουνιά, υπονοώντας πως τα (cis) γυναικεία γεννητικά όργανα πάνε πακέτο με την έλλειψη θάρρους ή «μπέσας», είναι αδύνατο να μην αναπαράγεις ταυτόχρονα την υποτίμηση προς το γυναικείο φύλο εν γένει. Δεν είναι αυτός ο τρόπος που λειτουργεί η γλώσσα. Τα νοήματα που δίνεις στις λέξεις μπαίνουν σε κυκλοφορία ανεξάρτητα από τις προθέσεις σου.

Αλλά όχι, προσπάθησε να το εξηγήσεις αυτό σε έναν manarchist ή σε έναν brocialist και θα κατηγορηθείς αμέσως για ισαποστακισμό, λες και ο ταξικός αγώνας αποδυναμώνεται αν αρνηθούμε να μειώσουμε τους πολιτικούς μας αντιπάλους με λέξεις που ταυτόχρονα απαξιώνουν ομάδες τις οποίες η αριστερά και η αναρχία θα έπρεπε κανονικά να προστατεύουν. Το να μη βρίζεις την Μιχαλολιάκου ως «χοντρή», είναι γι’ αυτούς το ίδιο με το να καταδικάζεις τη βία από όπου κι αν προέρχεται. Μόνο που στην πραγματικότητα το να αρνείσαι να θίξεις την Μιχαλολιάκου με βάση το βάρος της, σημαίνει ότι καταδικάζεις την λεκτική βία που απευθύνεται και σε ανθρώπους ΠΕΡΑ της Μιχαλολιάκου. Αν πετάξεις μιά πέτρα σε έναν φασίστα θα πετύχεις μόνο τον φασίστα. Όλα καλά. Αν πετάξεις όμως στον φασίστα μιά βρισιά που δεν αφορά μόνο το άτομο του, αλλά μαζί και μιά ολόκληρη ομάδα που ΗΔΗ αντιμετωπίζει λεκτική και όχι μόνο βία, τότε δε θα θίξεις μόνο τον φασίστα. Αλλά προφανώς οι ομάδες εκείνες θεωρούνται απλά «παράπλευρες απώλειες» που δε θα έπρεπε να αποθαρρύνουν τους γενναίους μας πολεμιστές, οι οποίοι με θάρρος και αυταπάρνηση τουϊτάρουν ασταμάτητα προς την Μιχαλολιάκου και φτιάχνοντας χοντροφοβικά memes. Δεν είναι κακό βέβαια να θεωρείς τα memes και τα tweets πολιτική πράξη. Αν όμως δέχεσαι την πολιτική πράξη και σε επίπεδο λόγου, γιατί να μην είναι πολιτική πράξη και η τροποποίηση της γλώσσας σου?

Αριστεροί και αναρχικοί όφειλαν να τα γνωρίζουν όλα αυτά. Γιατί Αριστερά και Αναρχία – σε αντίθεση με τον νεοφιλελευθερισμό – έχουν στη διάθεσή τους καλύτερα θεωρητικά εργαλεία για να αντιληφθούν τις διάφορες μορφές συστημικής βίας. Ίσως αν το είχαν ψάξει λίγο περισσότερο να είχαν δει, για παράδειγμα, τον τρόπο με τον οποίο το στίγμα του χοντρού συνδέεται με μιά νεοφιλελεύθερη θεώρηση του κόσμου, όπου ο έλεγχος του σώματος από το άτομο είναι κεντρικής σημασίας και η «αποτυχία» του καταλογίζεται στην ατομική ευθύνη και σε χαρακτηριστικά όπως η οκνηρία και η αδυναμία – τεράστια αμαρτήματα στο νεοφιλελεύθερο αξιακό σύστημα. Αν προσποιείσαι ότι οραματίζεσαι έναν δικαιότερο κόσμο, αλλά κλείνεις τα μάτια στις μορφές αυτές αδικίας και καταπίεσης, που πιστεύεις πως δε σε αφορούν, τότε μάλλον θεωρείς πως ο δικαιότερος αυτός κόσμος γυρίζει γύρω από εσένα. Αν ισχυρίζεσαι πως είσαι αριστερός ή αναρχικός αλλά ενδιαφέρεσαι μόνο για τις μορφές της καταπίεσης που σε αγγίζουν άμεσα – όπως η ταξική – τότε δεν είσαι πραγματικά αντικαπιταλιστής, είσαι αποτυχημένος καπιταλιστής.

Όλη αυτή η επιθετικότητα που βγάζουν οι manarchists και οι brocialists όταν τους ζητάμε να ελέγξουν την γλώσσα που χρησιμοποιούν έχει και μια δόση ματσίλας. Οι Αριστεροί και οι Αναρχικοί άντρες είναι πολύ τεμπέληδες για να σκεφτούν καλύτερες προσβολές από αυτές που έμαθαν στο δημοτικό και τις οποίες βαριούνται να αναθεωρήσουν από τότε, και δε θα τους ξεβολέψουμε εμείς, οι υστερικές φεμινίστριες. Κάποιο ευαίσθητο νεύρο τους χτυπάει όταν οι γυναίκες, οι γκέι, οι τρανς ή οι χοντροί, διεκδικούν τον χώρο τους μέσα στη Αριστερά ή την Αναρχία ζητώντας αλλαγές. Ωραίες οι αριστερές και οι αναρχικές γκόμενες και οι γκέι φίλοι, αλλά όχι και να τους λένε πώς θα ασκήσουν πολιτική! Ταυτόχρονα, η επίθεση στον ανδρισμό των φασιστών αποτελεί ένα είδος σύγκρουσης αρρενωποτήτων για το ποιος είναι ο «πραγματικός» άντρας. Σε αυτή την σύγκρουση ο σεξιστικός και ομοφοβικός λόγος είναι αποδεκτός γιατί το διακύβευμα είναι ακριβώς αυτό: να μην εξισωθούν με τίποτα γυναικούλες ή τίποτα γκέι.

Πέρα από ματσίλα όμως, η ρητορική αυτή αποτελεί στη ουσία και έκφραση της πλήρους αδιαφορίας τους για ομάδες όπως οι γυναίκες, οι ομοφυλόφιλοι, οι χοντροί, οι τρανς, ομάδες που στην ουσία περιθωριοποιούνται ΚΑΙ στα πλαίσια της Αριστεράς και της Αναρχίας. Κι όχι μόνο περιθωριοποιούνται, αλλά τα αιτήματά τους χαρακτηρίζονται διασπαστικά – αν οχι νεοφιλελέ. Στην πραγματικότητα όμως αυτό που διασπά Αριστερά και Αναρχία είναι η έλλειψη διαθεματικότητας. Όσο η Αριστερά και η Αναρχία αφήνουν απ’ έξω ομάδες με τις οποίες θα έπρεπε να εναρμονίζουν τον αγώνα τους, με τη δικαιολογία πως οι αγώνες αυτών τάχα δεν συνδέονται με τον καπιταλισμό – spoiler alert: συνδέονται – θα είναι καταδικασμένες σε μία αέναη διάσπαση, για την οποία ευθύνονται οι cis, ετεροφυλόφιλοι, abled-bodied άντρες αριστεροί κι αναρχικοί, που προσπαθούν να οικειοποιηθούν Αριστερά και Αναρχία ως φέουδά τους, επιβάλλοντας τις δικές τους προτεραιότητες και ιεραρχίες σε όλους τους υπόλοιπους που απλά θα πρέπει να φέρονται ως φιλοξενούμενοι στους κόλπους τους.

 

Γιατί οι Άντρες Έχουν Trust Issues

this-is-why-i-have-trust-issues-mur-oh-shit-4132264

«This is why I have trust issues» δηλώνουν οι άντρες σε διάφορες παραλλαγές αυτού του meme που δείχνουν την ίδια γυναίκα βαμμένη και άβαφτή -ή απλά σε μια λιγότερο κολακευτική φωτογραφία. Η έκφραση του φοβου τους ότι οι γυνάικες θα τους «κοροιδέψουν» με τις ψεύτικες βλεφαρίδες τους και το make up τους έρχεται να προστεθεί σε ένα ευρύτερο discourse όπου οι γυναίκες φτιασιδώνονται με σκοπό να παρασύρουν τους άντρες. Αυτός ειναι ο λόγος που οι άντρες αυτοί δυσκολεύονται να εμπιστευτούν τις γυναίκες. Αυτό ειναι το χειρότερο που μπορεί να τους συμβεί -να ξυπνήσουν δίπλα σε μια γυναίκα που δεν είναι το πρωι τόσο εμφανίσιμη όσο την προηγούμενη βραδιά γιατί αυτό θα τους στερούσε τους πόντους που κέρδισαν σκοράροντας ένα ωραίο «κομμάτι».

Στο μεταξύ οι γυναίκες δυσκολεύονται να εμπιστευτούν τους άντρες εξαιτίας της πιθανότητας βιασμού, κακοποίησης, slut shaming, revenge porn, σεξουαλικής παρενόχλησης και φυσικά τους γεγονότος ότι τις βλέπουν απλα σαν ένα διακοσμητικό αντικείμενο που χάνει αξία αν οι βλεφαρίδες της όντως δεν είναι τόσο μακριές και τα φρύδια της τόσο καλοσχηματισμένα. Αλλά αυτές ειναι απλά υστερικές φεμινίστριες και επισης #NotAllMen.

Μπορούμε να καταλάβουμε πάντως ότι δεν έχουμε ισότητα από αυτά που προκαλούν trust issues στο κάθε φύλο.

~Hürrfem Sultan

To «Αριστερό» Fat Shaming

33495878_1016246485197651_5058275777267630080_n

Πάμε πάλι μπας και το επεδώσουμε: Το να σχολιάζεις κοροϊδευτικά το βάρος της Μιχαλολιάκου δεν σε κάνει περισσότερο αριστερό ούτε καλύτερο αντιρατσιστή. Σε κάνει ένα χοντροφοβικό και μισογυνικό σκουπίδι που νομίζει ότι ο αντιρατσισμός του έδωσε πόντους που μπορεί να εξαργυρώσει στον σεξισμό και την χοντροφοβία με τα οποία νιώθει πιό άνετα. Κανενός μετανάστη η ζωή δε θα γίνει καλύτερη επειδή εσείς αποκαλέσατε μιά ναζί «φάλαινα» ή «φώκια», μην κολακεύετε τον εαυτό σας.

Ούτε η Ουρανία θα κοιταχτεί στον καθρέφτη και θα πει «Ω Θέε μου, τι έχω κάνει! I am wrong about all the things!». To μόνο που καταφέρατε είναι η στιγμιαία ικανοποίηση πως μειώσατε μιά πολιτική αντίπαλό σας με όπλα που δανειστήκατε από το ίδιο οπλοστάσιο που ψωνίζει συνήθως η ίδια. Είστε εκτός από υποκριτές ΚΑΙ ηλίθιοι, νομίζοντας ότι αυτό είναι κάποιου είδους πλήγμα στον φασισμό. Άλλο ένα πράγμα που κατορθώσατε; Να δώσετε το μήνυμα στην χοντρή της διπλανής πόρτας (από αυτές τις «καλές», που είναι αριστερές) πως το βάρος της είναι κάτι κακό που αξίζει να επισύρει τον χλευασμό.

Το ότι και η Μιχαλολιάκου είναι μιά υποκρίτρια που ενδιαφέρεται επιλεκτικά για τις διακρίσεις εκείνες που θίγουν την ίδια, δε σημαίνει κάτι καλύτερο για εσάς. Είναι το να είσαι χοντροφοβικός καλύτερο στην κλίμακα της σκατοψυχιάς από το να είσαι φασίστας? Προφανώς. Αλλά δεν είναι διαγωνισμός, ε?

~HürrFem Sultan

Αναλυτικότερα σε παλιότερο ποστ με το ίδιο θέμα: https://naieisaimisogynis.com/…/oi-feministries-sfadodai-g…/

Οι Γυναίκες ως Επιβράβευση στους Άντρες

33613814_196207791016170_7185518554366607360_n

«Στους σκληρά εργαζόμενους πιστούς άντρες αξίζουν τρελά κορίτσια που ξέρουν να μαγειρεύουν».

Σε αυτή τη φωτογραφία που περιέχει λιγότερες από δέκα λέξεις, αποτυπώνονται όχι μόνο οι έμφυλοι ρόλοι αλλά και όλο το male entitlement που εκφράζει η λέξη «αξίζουν»

Δεν είναι το θέμα μόνο πως, σύμφωνα με αυτό το meme, οι άντρες πρέπει να δουλεύουν και οι γυναίκες να ασχολούνται με την οικιακή εργασία. Είναι αυτή η έννοια της ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΣΗΣ προς τους άντρες, ακόμα και για τα αυτονόητα, δηλαδή το να δουλεύουν (και άρα να έχουν λεφτά να μας συντηρούν ή απλά να επιδεικνύουν κάποιο είδος προτεσταντικής ηθικής?) και να είναι πιστοι στην μονογαμική σχέση που επέλεξαν οι ίδιοι. Πίσω από αυτό βέβαια αποκρύπτεται και ο πατριαρχικός μύθος περί έμφυτης πολυγαμικότητας των αντρών που οφείλει να μας καλλιεργεί μια αίσθηση εγνωμοσύνης οταν αυτοί δεν ξενοπηδάνε -και κατανόησης όταν το κάνουν.

Στους άντρες λοιπόν ΑΞΙΖΟΥΝ γυναίκες. Και μάλιστα σωστές γυναίκες, από αυτές που είναι «δούλες στην κουζίνα, κυρίες στο σαλόνι αλλά **** στο κρεβάτι» -freaky,όχι τίποτα ξενέρωτες. Και αυτή η αίσθηση πως οι γυναίκες τους χρωστάνε είναι ο λόγος που βλέπουμε χιλιάδες από αυτούς να κλαίγονται καθημερινά επειδή δεν βρίσκουν την γκόμενα που τους έταξε η πατριαρχία και ενίοτε να σκοτώνουν αυτή που δεν τους έκανε τα χατίρια ή τους απερριψε, ή -όπως πρόσφατα είδαμε και με τους «incels»- να προβαίνουν σε μαζικές εκδικητικές δολοφονίες από μίσος προς τις γυναίκες που δεν τους προσφέρουν σεξ. Ολα αυτά επειδή η κοινωνία τους δίδαξε οτι οι γυναίκες τους χρωστάνε, οτι οι σχέσεις δεν είναι εθελοντικές και δεν πηγάζουν από αμοιβαία έλξη, επιθυμία, προσπάθεια και φυσικά καλή τύχη αλλά είναι ένα ΔΙΚΑΙΩΜΑ που κερδισαν επειδή απλά υπάρχουν και έχουν να προσφέρουν το ελάχιστον δυνατό.

~HürrFem Sultan

We Read This Article so That You Don’t Have to: «Ξέρεις τι δεν καταλαβαίνω με σας τις νέες, σήμερα; Το γιατί παραπονιέστε;»

ti les twra emetos

We Read This Article so That You Don’t Have to: «Ξέρεις τι δεν καταλαβαίνω με σας τις νέες, σήμερα; Το γιατί παραπονιέστε;»

Το Τι λες τώρα;, η φασιστοσελίδα με το ποπ προσωπείο, αφιέρωσε ένα άρθρο που αν το αποδομήσεις το βασικό μήνυμα είναι «δε φτάνει που σου πήρανε πλυντήριο μωρή, θες και φεμινισμό!».

Το κείμενο αυτό βέβαια -που αν ήταν φιλτρο στο instagram θα ήταν το sepia με έξτρα γρατζουνιές- είναι μία υποτιθέμενη αναπόληση κάποιας γιαγιάς όπως όμως θα την περιέγραφε ένας σύγχρονος άντρας που πάσχει από έντονο Golden Age Syndrome. Η ρομαντικοποίηση του παρελθόντος είναι τόσο έντονη που σε κάνει να αναρωτιέσαι αν ο συγγραφέας το έγραψε υπό το φως ενός κεριού με μελάνι και πένα, από αυτές με το φτερό, και το έστειλε στον εκδότη του με το ταχυδρομείο. Για να το κάνει πιο πειστικό χρησιμοποιεί λέξεις όπως το «ντυστί», «γκιουμι» που δεν έχω ιδέα τι σημαίνουν, αναδύουν όμως μια έντονη μυρωδιά εποχής που δεν είχαν ντους στο σπίτι και γι αυτό και δε θέλω να μαθω.

Το άρθρο βέβαια χρησιμοποιεί και fancy λεξιλόγιο όπως και άψογη γραμματική -το είδος που μια γιαγιά που μεγαλωσε στο χωριό έτσι οπως περιγράφει και που σίγουρα ποτέ δεν θα είχε τελειώσει ούτε το δημοτικό δε θα κατείχε δυστυχώς ποτε. Και γι αυτό είναι σημαντικό να τονίσουμε πως οι φωνές των γυναικών αυτών (όπως και των γυναικών όλων των προηγουμενων εποχών)έχουν χαθεί στην ιστορία και δε δε θα ακουστούν ποτέ. Θα είναι πάντα μέρος της αφήγησης πιο προνομιούχων και μορφωμένων αντρών που θα κάνουν τις δικές τους προβολάρες και θα τις βλέπουν μέσα από τα δικά τους μάτια.

Τελοσπαντων μέσα απο την περιγραφή της φανταστικής καθημερινής ρουτίνας μιας γυναίκας της προ-προηγουμενης γενιάς (και βάλε) ο συγγραφέας θέλει να μας πει οτι οι γυναικες τότε καναν πολλά περισσότερα και δεν παραπονιόντουσαν,τα έκαναν χαρωπά και με την ενέργεια τριων red bull μόνο για την ηθική ικανοποίηση της φάσης, ενώ εμείς οι ακαμάτρες, τεμπέλες, αχαΐρευτες που ούτε ένα αυγό δε θα μπορούμε να βράσουμε στον αντρούλη μας έχουμε και το θράσος να παραπονιόμαστε για ολη τη φασίνα που προφανώς το άρθρο θεωρεί γυναικείο καθήκον. Το άρθρο δεν μιλάει για τους άντρες που παραπονιούνται για το 10ωρο στο γραφείο όπου πιάνεται ο σβέρκος τους να κοιτάνε την οθόνη του υπολογιστή ενώ την παλια εποχη οι άντρες εσκαβαν ολη μερα το χωράφι γιατι το θέμα ΔΕΝ είναι τα καλά της τεχνολογία. Το θέμα είναι το πόσο αχάριστες είναι οι σύγχρονες γυναίκες.

~HürrFem Sultan

Λόγοι να Ξεθάψεις Ένα Παλιό Προφίλ

Screenshot

Πέρα από το τεράστιο male entitlement που κάνει τόσους άντρες να λυσσάνε και να αφρίζουν όποτε τρώνε χυλόπιτα και να κάνουν τα πάντα για να έχουν την τελευταία λέξη αντί να πάρουν την απορριψη με αξιοπρέπεια

Πέρα από το κλασικό #ByeFelipe κατά το οποιο η γυναίκα που μολις πριν εκθείαζες και θεωρούσες κατάλληλη για σχέση μεταμορφώνεται σε αποτυχημένη 40άρα και διάφορα άλλα μειωτικά

Πέρα απο τον αγαπημένο μύθο κάθε entitled αρσενικού που θεωρεί οτι ο λόγος που δεν τον θέλουν ειναι τα χρήματα, γιατι θεωρεί οτι όλα τα αλλα τα έχει και πως γι αυτό οποια γουστάρει ΟΦΕΙΛΕΙ να του το ανταποδώσει

να επιστήσουμε και την προσοχή στο πώς ο μύθος πως οι άντρες θέλουν μονο σεξ και οι γυναίκες σχέση κάνει τον κάθε κακομοίρη να νομίζει οτι του χρωστάμε ευγνωμοσύνη επειδή δεν ζήτησε απλά πήδημα.

~HürrFem Sultan

H «Χοντρή» και η «Μουνάρα»

32349473_608661332829136_5913575633312546816_n.png

H «χοντρή» και η «μουνάρα», είναι και οι δύο βασικές κατηγορίες στις οποίες χωρίζονται οι γυναίκες στην πατριαρχία όσο ταλέντο, όση προσωπικότητα, όση επαγγελματική επιτυχία κι αν έχουν. «Χοντρή» και η «μουνάρα» είναι ο μόνος τρόπος που μας βλέπουν ορισμένοι ο,τι και να κάνουμε, γι αυτό και δεν έχει και τόση σημασία σε ποια κατηγορία ανήκουμε, δεν ειμαστε ευνοημένες αν ανήκουμε στην κατηγορία «μουνάρα» γιατί και πάλι μας καθορίζει η εμφάνισή μας, γιατί και πάλι στο φινάλε ο εκάστοτε τίτλος περνάει μέσα απο την αντρική ματιά.

Κι αν θα συνεχίσουμε να χωριζόμαστε στις δύο αυτές κατηγορίες, ίσως το οτι κέρδισε η «χοντρή» να έκοψε προσωρινά την όρεξη των μισογύνηδων που δυσκολεύτηκαν να χωνέψουν το γεγονός οτι μια «χοντρή» όχι μόνο τους χάλασε αισθητική -την υψηλή αισθητική της Εurovision που έμαθαν να βλέπουν σαν αλλη μια πασαρέλα για τα μάτια τους μονο -αλλά κέρδισε και τον διαγωνισμό.

Ηθικό Δίδαγμα: We are not your toys stupid boys