Ο Μισογυνισμός Έχει Πολλά Πρόσωπα

Ο μισογυνισμός έχει πολλά πρόσωπα. Εδώ μοιραζόμαστε σχόλια, αναρτήσεις, άρθρα  με σεξιστικό περιεχόμενο με σκοπό να αναδείξουμε και να μάθουμε να αναγνωρίζουμε τις διαφορετικές μορφές που παίρνει  ο σεξισμός αλλά και να αποδειξουμε ότι ο ακραίος μισογυνισμός δεν περιορίζεται σε μεμονωμένα περιστατικά αλλά είναι διάχυτος παντού.

Ακολουθήστε μας στο facebook στη νέα μας σελίδα: https://www.facebook.com/nai.eisai.misogynis.2/

στο: https://www.facebook.com/yesyoureamisogynist/ (κλειστή από το facebook)

στην εφεδρική: https://www.facebook.com/naieisaimisogynis/

https://www.facebook.com/Feminism4Beginners/

https://www.facebook.com/Feminist.Meme/

στο tumblr: http://yesyoureamisogynist.tumblr.com/

στο twitter: https://twitter.com/yesurmisogynist

 

Advertisements

Ένας Πληγωμένος Άντρας

Ο σχολιαστής εδώ εκφράζει την αγωνία του-μια κοινή αγωνία πολλών αντρών- για τη θέση της παραδοσιακής αρρενωπότητας στο σύγχρονο κόσμο. Οι άντρες αυτοί, έχοντας ανατραφεί με την ιδέα ότι οι κόσμος τους ανήκει γιατί είναι άντρες, νιώθουν να απειλούνται από τις γυναίκες και τον φεμινισμό. Έχοντας στηρίξει την ανωτερότητά τους στη μυϊκή τους δύναμη -μια πολύ διαδεδομένη πατριαρχική ερμηνεία της υποτιθέμενης αντρικής ανωτερότητας- παρατηρούν πως αυτή πλέον είναι μια ιδιότητα απαρχαιωμένη. Διαισθάνονται πως οι γυναίκες τώρα μπορούν να τους ανταγωνιστούν στα ίσα αφού έχουν εξίσου όλα τα υπόλοιπα προσόντα που απαιτούνται στον επαγγελματικό στίβο -αποσιωπώντας φυσικά όλους τους τρόπους με τους οποίους  η σύγχρονη πατριαρχία προσπαθεί να αποκλείσει τις γυναίκες από τον εργασιακό χώρο. Η ανεργία και η επαγγελματική αποτυχία  -που αποτελούν πλήγμα στον ανδρισμό του παραδοσιακού άντρα ο οποίος οφείλει να είναι οικονομικά ανεξάρτητος- δεν αποδίδεται στον καπιταλισμό και την ταξική πάλη αλλά στον ανταγωνισμό από άλλες ομάδες -όπως οι γυναίκες και οι μετανάστες που θεωρείται ότι τους «κλέβουν» δουλειές οι οποίες δικαιωματικά τους άνηκαν. Και κάπου εδώ υποβόσκει μια απειλή καθώς ο σχολιαστής εμμέσως αλλά σαφώς  προειδοποιεί ότι οι άντρες που νιώθουν ότι παραγκωνίζονται θα αντιδράσουν «λάθος». Η αρρενωπότητα όταν τη συμφέρει παρουσιάζεται τόσο ευάλωτη που τα πληγωμένα αντρικά συναισθήματα να αποτελούν μια ξεκάθαρη απειλή και να εξηγούν φαινόμενα όπως η αντρική βία. Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα, because it’s all about men’s feelings!

Ταυτόχρονα έχει ενδιαφέρον ο τρόπος που η άνοδος του φεμινισμού ταυτίζεται με ένα είδος ηθικής κατάπτωσης καθώς επιτρέπει υποτίθεται την επικράτηση στερεοτυπικά θηλυκών χαρακτηριστικών όπως ο ναρκισσισμός και ο καταναλωτισμός. Οι άντρες δεν θεωρείται πώς είναι από τη φύση τους ωραιοπαθείς και καταναλωτικοί. Αντιθέτως, όταν εκδηλώνουν τέτοια χαρακτηριστικά θεωρείται ότι έχουν «εκθηλυνθεί», διατηρώντας έτσι ανέγγιχτη την αντίληψη που τα θέλει αποκλειστικά θηλυκές ιδιότητες. Οι selfies εξάλλου (που στην πραγματικότητα βγάζουν τόσο άντρες όσο και γυναίκες) έχουν στιγματιστεί γιατί χαρίζουν ορατότητα στο δημόσιο χώρο και την δυνατότητα αυτοπαρουσίασης που είχαν στερηθεί για χρόνια οι  γυναίκες κι αυτό ερμηνεύεται ως ναρκισσισμός.  Εξίσου αστείος είναι και ο τρόπος που ο καταναλωτισμός αποδίδεται αποκλειστικά στις γυναίκες παρόλο που οι άντρες είναι οι κάτοχοι του μεγαλύτερου μέρους του παγκόσμιου πλούτου. Αυτό συμβαίνει επειδή όλες οι στερεοτυπικά γυναικείες αγορές (όπως ρούχα και καλλυντικά) θεωρούνται περιττός καταναλωτισμός ενώ τα πράγματα που οι άντρες θεωρείται ότι ξοδεύουν τα χρήματά τους (από ηλεκτρονικές συσκευές και gadgets έως πανάκριβα αμάξια/βάρκες/κότερα) θεωρούνται απολύτως δικαιολογημένες αγορές -αν όχι επενδύσεις.

Το σχόλιο αυτό, πυκνό σε πατριαρχικούς μύθους, συμπυκνώνει το πατριαρχικό αφήγημα που θέλει τον φεμινισμό να αποτελεί απειλή όχι μόνο για τους άντρες αλλά για τις παραδοσιακές αξίες γενικότερα.

~Hürrfem Sultan

plhgvmenow antras

 

Πατριαρχικά Cookies για τους Δυτικούς Μισογύνηδες

Το να θεωρείς ότι πρέπει να ευχαριστούμε τους Δυτικούς άντρες επειδή έχουμε περισσότερα δικαιώματα σε σχέση με γυναίκες σε άλλες χώρες, είναι σαν να περιμένεις οι μαύροι να χρωστάνε ευγνωμοσύνη στους λευκούς επειδή κατάργησαν την δουλεία μετά απο μερικούς αιώνες σκλαβιάς. Όταν έχεις εσύ προς οφελός σου στερήσει τα δικαιώματα και τις ελευθερίες μιάς ομάδας για αιώνες, για χιλιετίες, ΔΕΝ σου χρωστάνε κανένα ευχαριστώ όταν μετά από αγώνες της εν λόγω ομάδας και των συμμάχων της τελικά υποχωρήσεις. Αυτό θα ήταν σαν να κλέψεις απο κάποιον 100 ευρώ και μετά να του δώσεις πίσω τα 50. Εξακολουθείς να είσαι κλέφτης.

Σταματήστε λοιπόν να συγκρίνεστε ναρκισσιστικά με τους Μεσανατολίτες λες κι αυτοί υπάρχουν απλά για να δίνουν άλλοθι για τη δική σας πατριαρχική καταπίεση. Σταματήστε επίσης να επινοείτε κάθε τρεις και λίγο ιστορίες φρίκης για να σοκάρετε το κοινό. Εξίσου φρικιαστικά άλλωστε είναι κάτι περιστατικά γυναικοκτονιών ή ομαδικών βιασμών από μερικούς πολύ λευκούς και δυτικούς άντρες. Δεν αξίζετε μπισκοτάκι επειδή βιάζετε τις δυτικές γυναίκες σε χαμηλότερα ποσοστά. Δεν αξίζετε μπισκοτάκι επειδή τις κακοποιείτε ή τις παρενοχλείτε λιγότερο συχνά. Δεν αξίζετε μπισκοτάκι επειδή τους κάνετε slut shaming αντί να τις λιθοβολείτε. Δεν αξίζετε μπισκοτάκι επειδή τους επιτρέπετε να έχουν δουλειά, αλλά οκ, οχι και να κάνουν και καριέρα ενώ θα έπρεπε να είναι μάνες. Για να το ξεκαθαρίσουμε: ακόμα και απόλυτη ισότητα να είχαμε, ΠΑΛΙ δεν σας χρωστάει καμία μπισκοτάκι. Δεν σας χρωστάμε τίποτα για κάτι που θα έπρεπε να είναι αυτονόητο. Δεν είστε οι απόλυτοι κάτοχοι των ελευθεριών και των δικαιωμάτων που θα πρέπει να θεωρήστε γενναιόδωροι όταν τα μοιράζεστε με ομάδες που θα έπρεπε να τα είχαν έτσι κι αλλιώς.

~Hürrfem Sultan

islamofovia

Ρέπλικες και Μισογύνηδες

Ως φεμινίστριες στηρίζουμε 100% σενάριο a la Blade Runner έτσι ώστε κάθε μισογύνης να βολεύεται με μια ρέπλικα που θα έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας «σωστής γυναίκας» και κατά συνέπεια να αποσύρονται από το dating pool και να μένουν σε αυτό οι άντρες που βλέπουν τις γυναίκες ως αληθινούς ανθρώπους. Πολύ φοβάμαι βέβαια πως, όπως και στο Blade Runner, οι γυναίκες – ρέπλικες θα κάνουν κι αυτές αναπόφευκτα την (φεμινιστική) επανάστασή τους.Κι εμείς θα τις στηρίξουμε και πάλι 100%.

~Hürrfem Sultan

 

blade runner.jpg

Φεμινιστές – Μισογύνηδες & Σεξουαλική Ανταπόδοση

Δύο είναι οι υποθέσεις που διατυπώνονται σε αυτό το ποστ με τρόπο που δήθεν εκθέτουν την υποκρισία τόσο των φεμινιστριών όσο και των αντρών συμμάχων. Η μία είναι οτι οι άντρες σύμμαχοι μας περιμένουν κάποιου είδους σεξουαλική ανταπόδοση για το γεγονός οτι στηρίζουν το κίνημα. Η άλλη είναι οτι οι γυναίκες φεμινίστριες δε θα επιλέξουν ποτέ ως σεξουαλικό σύντροφο έναν άντρα φεμινιστή γιατί θα προτιμήσουν το ΣΩΣΤΟ το μπρουτάλ, αρσενικό όπως  το μισογύνη που πόσταρε αυτό το ποστ – που σε κάποιο αλλο ποστ θα παραπονιέται ότι οι γυναίκες δεν επιλέγουν τον ίδιο γιατί δεν έχει φραγκα.

Οι υποθέσεις αυτές ρωτάνε και απαντάνε σε ερωτήματα που μόνοι τους οι αντιφεμινιστές θέτουν, όχι με τρόπο που να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αλλά με προβολή των δικών τους φαντασιώσεων και απωθημένων. Αφενώς δηλαδή προβολή της δικής τους αίσθησης ότι οι γυναίκες τους χρωστάνε σεξ όποτε είναι καλοί μαζί τους. Και αφετέρου της δικής τους φαντασίωσης ότι οι γυναίκες μπορούν να γουστάρουν μόνο μισογυνικά σκουπίδια όπως οι ίδιοι γιατί δήθεν ενσαρκώνουν κάποιο ιδεώδες αρρενωπότητας το οποίο οι άντρες με φεμινιστικές ανησυχίες αποτυγχάνουν να εκπληρώσουν καθως είναι εκθηλυμένοι και «ευνουχισμένοι» από τον φεμινισμό.

To meme αυτό απεικονίζει το πόσο εγκλωβισμένοι παραμένουν οι μισογύνηδες στην δική τους πατριαρχική φαντασίωση στην οποία τα πιστεύω τους επιβεβαιώνονται πλήρως αποδεικνύοντας την φαυλότητα των γυναικών και των αντρών που δεν ασπάζονται τις δικές τους μισογυνικές αντιλήψεις. Η κυκλική αυτή πατριαρχική λογική δεν έχει σημασία που δεν αντιστοιχεί στον πραγματικό κόσμο, όπου οι άντρες δεν στηρίζουν τον φεμινισμό για να βγάλουν γκόμενα και που οι φεμινίστριες νταραβερίζονται όπως είναι φυσικό
κυρίως με άντρες φεμινιστές όχι για να τους ανταμείψουν για την καλή τους διαγωγή αλλά επειδή με αυτούς αναπόφευκτα συναναστρέφονται σε προσωπικό επίπεδο και αυτούς εκτιμούν και θαυμάζουν -πράγματα που τυχαίνει να γεννούν κι αυτά την ερωτική επιθυμία παρά την πεποίθηση των μισογύνηδων πως αυτή προκαλείται στις γυναίκες μόνο από κάποια εξελικτική ανάγκη να βρουν τον πιο δυνατό προστάτη για τα αγέννητα παιδιά τους. Στον post-truth κόσμο τους τα πραγματικά δεδομένα δεν έχουν καμία σημασία.

Φυσικά οι φεμινίστριες μπορούν αν επιθυμούν να πηδηχτούν και με κάποιον μισογύνη καθως δεν ζητάνε πιστοποιητικό φεμινιστικών φρονημάτων πριν επιδοθούν σε στοματικό σεξ. Το να ισχυρίζεται κάποιος πως αυτό θα τις έκανε λιγότερο φεμινίστριες είναι τόσο valid όσο το οτι δεν μπορείς να είσαι πραγματικός αντικαπιταλιστής αν έχεις smartphone. Το σεξ άλλωστε ειναι μια win-win πράξη, όχι κάτι που παραχωρούν οι γυναίκες στους άντρες ως χάρη, παρά την προσπάθεια να το παρουσιάσουν ως μειωτικό για την γυναίκα με τη χρήση εκφράσεων όπως «τον ρουφάει» υποτιμητικά.

~Hürrfem Sultan

μισογυνησ - φεμ

Η Ελληνίδα Μάνα & η Ευθύνη της για την Χρεοκοπία της Ελλάδας

Στην συνέντευξη του γνωστού ψυχολόγου Ματθαίου Γιωσαφάτ στον Φιλελεύθερο βλέπουμε πώς μεγάλο μέρος της ψυχολογίας σήμερα συνίσταται στο αναμάσημα έμφυλων στερεοτύπων, μισογυνικών κλισέ και «λαϊκής σοφίας» με τρόπο που συντηρεί το υπάρχον σύστημα χωρίς να του ασκεί καμία κριτική. Η γοητεία της pop ψυχολογίας άλλωστε έγκειται συχνά στο ότι προσδίδει αληθοφάνεια και επιστημοσύνη σε πράγματα που η κοινωνία ούτως ή άλλως πιστεύει -ίσως καταλληλότερη θα ήταν η λέξη «truthiness» που εισήγαγε ο Colbert για να περιγράψει αντιλήψεις που έχουν την αίσθηση της αλήθειας χωρίς να είναι απαραίτητα αληθινές ή να επιβεβαιώνονται από τα γεγονότα.

Ο Κος Γιωσαφάτ καταρχάς μας πληροφορεί πως οι γυναίκες έχουν μερίδιο ευθύνης στην χρεοκοπία του ελληνικού κράτους γιατί φυσικά οι γυναίκες είναι πάντα η πηγή όλων των κακών σε κάθε εποχή. Η αποτυχία του να λάβει υπόψη του τις σχέσεις εξουσίας δεν είναι εμφανής μόνο στην απουσία οποιασδήποτε αναφοράς στο παγκόσμια καπιταλιστικό σύστημα που αναπόφευκτα δημιουργεί κρίσεις αλλά και στην αποτυχία του ακόμα και να λάβει υπόψη τον ρόλο της γυναίκας στην πατριαρχία. Μιλώντας για τις «γυναίκες της παλιάς εποχής» (το οποίο προφανως αποτελεί ευφημισμό  για τις γυναίκες που είχαν ακόμα λιγότερα δικαιώματα και βίωναν ακόμα μεγαλύτερη καταπίεση από τώρα) αλλά και τις σημερινές, ξεχνάει πολύ βολικά να αναφέρει ΓΙΑΤΙ οι γυναίκες δεν αυτοπραγματώνονται με άλλους τρόπους -παρόλο που ΠΑΝΤΑ συμμετείχαν στην εργασία, γεγονός που η πατριαρχία έχει αποσιωπήσει. Η απάντηση είναι φυσικά η ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ που καταξιώνει την γυναίκα μόνο ως μάνα. Αυτό όμως θα μετέθετε την ευθύνη από τις γυναίκες σε ένα καταπιεστικό σύστημα που επέβαλε σε αυτές την ανατροφή των παιδιών και τις κατηγόρεί για οποιαδήποτε αποτυχία του συστήματος που οι ίδιες στην καλύτερη αναπαράγουν. Φυσικά ο  Γιωσαφάτ κάνει αυτή την μανούβρα για να καταλήξει στην χρήση της λέξης «προστατευτισμός» γιατί η λέξη αυτή δημιουργεί συνειρμούς με τον σοσιαλισμό και στην νεοφιλελεύθερη ρητορική είναι αυτός που δήθεν αποτρέπει την ανάπτυξη μιας εύρωστης ανταγωνιστικής επιχείρησης.

Σε επόμενη ερώτηση ο Γιωσαφάτ καταφέρνει πάλι να κατηγορήσει εμμέσως τις γυναίκες υπονοώντας πως αν αυτές έκαναν ευκολότερο στους άντρες να συνάψουν μία σχέση, αυτοί δεν θα αναγκάζονταν να στρέφονται σε ανόητες ιδέες όπως ο σοσιαλισμός και έχοντας την γυναίκα στο σπίτι να τους πλένει τα σώβρακα και να τους ικανοποιεί σεξουαλικά, θα μπορούσαν να αφοσιωθούν απερίσπαστοι στην μετατροπή τους σε υπάκουα και παραγωγικά πιόνια του καπιταλισμού -το μικροαστικό όνειρο κάθε άντρα. Και πάλι όμως είναι εμφανής η αδυναμία του να δει πέρα από τα στενά όρια της ψυχολογίας , κατανοώντας τις ευρύτερες σχέσεις εξουσίας  που περικλείει ο καπιταλισμός αλλά και των αντιστάσεων που αναπόφευκτα δημιουργούνται, ενώ ταυτόχρονα φαίνεται να θεωρεί τους άντρες ως τα μοναδικά πολιτικά υποκείμενα. Οι ΆΝΤΡΕΣ είναι αυτοί που στρέφονται στον σοσιαλισμό επειδή δεν γαμάνε, οι γυναίκες προφανώς δεν ασχολούνται με την πολιτική, μάλλον επειδή μοναδικό κανάλι αυτοπραγμάτωσης τους θα παραμένει η ανατροφή των γιών τους.

Ο Γιωσαφάτ καταφέρνει να γελοιοποιήσει όχι μόνο τον εαυτό του, αλλά και την ψυχολογία δείχνοντας πώς μία επιστήμη που έχει σκοπό να βοηθήσει το άτομο να φτάσει στην αυτοπραγμάτωση του μετατρέπεται σε μια βαλβίδα ασφαλείας που αναγκάζει το άτομο να προσαρμοστεί στις κυρίαρχες ιδεολογίες  στερώντας του κάθε επαναστατικό πνεύμα.

~Hürrfem Sultan

gisafat

We Read This Article So That You Don’t Have To: «Ναι, αυτό είναι σεξουαλική παρενόχληση. Ε, και;»

We Read This Article So That You Don’t Have To: «Ναι, αυτό είναι σεξουαλική παρενόχληση. Ε, και;»
Στο άρθρο αυτό η συγγραφέας Χριστίνα Ταχιάου ενσαρκώνει την καρικατούρα της Δυναμικής Αντιφεμινίστριας™* η οποία νομίζει ότι η πατριαρχία είναι ένα φαινόμενο το οποίο κάθε γυναίκα οφείλει να αντιμάχεται ατομικά και όχι συλλογικά. Πρεσβεύοντας τα νεοφιλελεύθερα ιδανικά, η συλλογική δράση απαξιώνεται, ενώ η ατομική δράση προβάλλεται ως λύση. Η συγγραφέας δεν έχει συγκεκριμένες προτάσεις αλλά προσφέρει ως παράδειγμα τακτικές όπως η λεκτική απάντηση, θεωρώντας προφανώς πως αν την πεις στο αφεντικό σου ή αν ειρωνευτείς τον καθηγητή σου, η αίσθηση empowerment που αυτό θα σου προσδώσει (και που πιθανότατα θα συνοδευτεί με μία απόλυση ή έναν κακό βαθμό) θα εξαφανίσουν τις συστημικές δομές που είναι ακριβώς αυτές που δίνουν την εξουσία σε τέτοιου είδους άντρες να εκμεταλλεύονται τη θέση τους. Το όλο κείμενό της διαπνέεται από τον φόβο κι άλλων συντηρητικών γυναικών (βλ. και συνέντευξη Tomi Lahren*) να στιγματιστούν ως «θύματα», αφού στο νεοφιλελεύθερο νου αυτό παρουσιάζεται ως προσωπική αποτυχία της καθεμιάς και όχι ως σύμπτωμα του συστήματος.Η Δυναμική Αντιφεμινίστρια™ πιστεύει πως αν είναι αρκετά δυναμική και επιθετική (δηλαδή αν αποκτήσει παραδοσιακά αντρικές αρετές που δε θα συνοδεύονται όμως με την αντίστοιχη κοινωνική/πολιτισμική/θεσμική εξουσία), μπορεί μόνη της να αντιμετωπίσει την πατριαρχία και φαινόμενα όπως η σεξουαλική παρενόχληση. Εκτός φυσικά από το -όπως πολλές γυναίκες πολύ καλά γνωρίζουν- μη ρεαλιστικό χαρακτήρα τέτοιων privileged συμβουλών, που σίγουρα δεν προέρχονται από γυναίκες που παλεύουν να επιβιώσουν ή να πάρουν ένα πτυχίο, η συγγραφέας αδυνατεί να συνειδητοποιήσει ότι αυτό που προτείνει είναι μάλλον θεραπεία παρά πρόληψη. Η συγγραφέας προτείνει πώς θα αντιδράσουμε ΑΦΟΥ συμβεί η σεξουαλική παρενόχληση. Πώς αυτό λοιπόν μπορεί να θεωρηθεί πρόληψη, ακόμα και με τα στάνταρ που θέτει η ίδια? Στην πρόληψη στοχεύουν αντιθέτως τα σποτάκια όπως αυτά της ΓΓΙΦ, της καμπάνιας #metoo και κάθε φεμινιστικής πρωτοβουλίας που στόχο έχει να αναδείξει το πρόβλημα και να αντιστρέψει το κλίμα στο οποίο ζουν οι γυναίκες. Πρόληψη είναι η καταπολέμηση της κουλτούρας του βιασμού, όχι να συμβουλεύουμε τις γυναίκες πώς μόνες τους η καθεμιά να τα βάλουνε με ένα σύστημα χιλιάδων χρόνων που  έχει απομονώσει τη μία από την άλλη, έτσι ώστε συχνά να μην συνειδητοποιούν καν πόσο διαδεδομένο είναι το πρόβλημα.

~Hürrfem Sultan

*https://naieisaimisogynis.com/2016/06/27/i-dynamiki-antifeministria/

*https://naieisaimisogynis.com/2017/07/19/mia-syndhritiki-gynaika-pou-de-thelei-na-einai-thyma/

Το Στίγμα της Πατριαρχίας στις Αδέσμευτες Γυναίκες

30άρα ελεύθερη => Κάποιο κουσούρι θα έχει
30άρης ελεύθερος=> Cool εργένης/ Ξύπνιος που δεν τον τύλιξε καμία επιτήδεια/ Καλό Παιδί™ που δεν κατάφερε να κάνει σχέση γιατι οι γυναίκες έχουν γίνει σνομπ, ακατάδεκτες που περιμένουν τον πρίγκιπα ή/και γουστάρουν Κακά Παιδιά

Η πατριαρχία ανέκαθεν προσπαθούσε να στιγματίσει τις αδέσμευτες γυναίκες ως προβληματικές (βλ. «ράφι», γεροντοκόρη, στερεότυπο cat lady) ώστε να τους ασκήσει πίεση να συμβιβαστούν και να τους υπενθυμίσει ότι η ζωή τους οφείλει να περιστρέφεται γύρω από έναν άντρα και τα παιδιά τους. Η ελεύθερη γυναίκα αποτελεί πρόκληση για την πατριαρχία καθώς είναι δύσκολο να ελεγχθεί έξω από τον θεσμό της οικογένειας ενώ ταυτόχρονα υποκρύπτει τον κίνδυνο να είναι χαρούμενη κι έτσι να καταρρεύσει όλο το πατριαρχικό οικοδόμημα που θέλει την γυναίκα ευτυχισμένη μόνο ως σύζυγο  και μητέρα και όχι ως αυτόνομο άτομο.

Κι όμως, σε post όπως το αμέσως προηγούμενο (και σε ντουζίνες παρόμοια που βλέπουμε καθημερινά) είναι οι άντρες που κλαίγονται ότι δεν βρίσκουν γυναίκα καθώς αυτές έγιναν τάχα μου πολύ επιλεκτικές και εγωίστριες. Είναι αστείο αν το καλοσκεφτεί κανείς πως όταν οι γυναίκες είναι ελεύθερες φταίνε οι γυναίκες ενώ όταν οι άντρες είναι (ακούσια) ελεύθεροι πάλι οι γυναίκες φταίνε.

~Hürrfem Sultan

30ara