Εσείς Έχετε την Ανάγκη Ενός Άντρα ή Είστε Τίποτα Λεσβίες;

μήπως εισαι λεσβία

Εσείς έχετε την ανάγκη ενός άντρα ή είστε τίποτα λεσβίες;

Βλέπουμε για άλλη μια φορά πώς η γυναίκα κατασκευάζεται ως εγγενώς μη αυτόνομη εκτός αν είναι λεσβία. Η ετεροφυλόφιλη γυναίκα δεν είναι αυτή που απλά ελκύεται από τους άντρες, είναι αυτή που τους έχει ΑΝΑΓΚΗ. Περιέργως δεν ακούμε ποτέ οτι χαρακτηριστικό του ετεροφυλόφιλου άντρα είναι να έχει την ανάγκη μιας γυναίκας -εκτός φυσικά αν μιλάμε για σεξ ή κανένα ξεσκόνισμα, δηλαδή αυτά που έχει μια γυναικα να του προσφέρει μονομερώς, καθώς και το σεξ στην πατριαρχία δεν είναι μια αμοιβαία ανταλλαγή.

Κοιτάχτε να δείτε, ζούμε σε μια κοινωνία, όλοι έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλον κατά μια έννοια. Και οι λεσβίες μπορεί να χρειάζονται την παρέα των στρείτ ή γκεί ανδρών και οι άντρες να έχουν ανάγκη την φιλία άλλων στρέιτ ανδρών ή των λεσβιών. Είναι όμως προβληματικό να ακούμε συνεχώς (όπως και στο προχθεσινό ποστ) ότι είναι οι γυναίκες που χρειάζονται τους άντρες εκτός αν είναι λεσβίες γιατί υπονοείται οτι η θηλυκότητα πάει πακέτο με την απουσία αυτονομίας.

Ο σεξουαλικός προσανατολισμός έχει σχέση με το σεξ, μπορεί να μας αρέσουν οι άντρες για σεξ ή ερωτικές σχέσεις και ταυτόχρονα να μην είμαστε διατεθειμένες να υποστούμε τις σεξιστικές μαλακίες και το male entitlement κάποιων εξ’ αυτών -κανείς δεν πέθανε χωρίς σεξ άλλωστε, ενώ αντιθέτως πολλές πέθαναν από την έμφυλη βία. Κατά μία έννοια λοιπόν όχι δεν έχουμε την ανάγκη των αντρών, ειδικά αυτών που που παρερμηνεύουν την ανεξαρτησία μας. Η πατρίαρχία είναι αυτή που φρόντισε να μας στερήσει την ανεξαρτησία μας για να έχουμε ανάγκη τους άντρες για την επιβίωσή μας. Όσο η κατάσταση αντιστρέφεται τόσο η ανάγκη εκείνη εξαφανίζεται. Θα ήταν ωραία όμως να τα βρίσκαμε σε μία ισότιμη βάση, αν μη τι άλλο σαν άνθρωποι, έτσι, για να κάνουμε τη ζωή μας ομορφότερη, όχι από «ανάγκη».

Δηλαδή Τι Άλλο Ήθελε;

δηλαδη τι αλλο ηθελε

H ιστορία του male entitlement (δηλαδή της αίσθησης των αντρών ότι η ζωή, το σύμπαν αλλά πρωτίστως οι γυναικες τους χρωστάνε) είναι μία θλιβερή ιστορία, όπως φαίνεται και από τις λυπημένες αντιδράσεις που κυριαρχούν στην ανάρτηση. Είναι αυτό που μετατρέπει μια αποτυχημένη σχέση ή μια μονόπλευρη αγάπη όχι απλά σε ένα προσωπικό δράμα δίχως προηγούμενο αλλά στην πεποίθηση των αντρών ότι μια γυναίκα τους αδίκησε, οτι ΕΠΕΛΕΞΕ να τους πληγώσει. Έχοντας μάθει ότι οι γυναικες του χρωστάνε, ιδίως αν είναι στοιχειωδώς καλοί μαζί τους, δεν έχουν κανέναν άλλο πλαίσιο να ερμηνεύσουν μια χυλόπιτα ή έναν χωρίσμό. Προσθεστε σε αυτό το εκρηκτικό πατριαρχικό μείγμα και τη γαλούχηση των αντρών με την ιδέα ότι ένα αμάξι, ένα σπίτι και μια καλή εμφάνιση (έστω και με κοιλίτσα) τους καθιστά κελεπουρια και έχετε έναν άντρα που όχι μονο δε θα κάνει καμία αυτοκριτική αλλά δε θα αναγνωρίζει καν στις γυναικες και την ελευθερία της βούλησης να το απορρίψουν.

Το ΑΠΛΑ ΔΕ ΣΕ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ μετατρέπεται έτσι στο «η κάρχια επέλεξε να με πληγώσει» και αυτό με τη σειρά του μετατρέπεται σε ατόφιο μισογυνισμό δικαιολογώντας εκ των προτέρων την άσχημη συμπεριφορά προς τις γυναικες στο μέλλον. Η αφήγηση ότι ένας άντρας έγινε μαλάκας ή συναισθηματικά μη διαθέσιμος επειδή μια αχάριστη των πλήγωσε -δηλαδή απλά δεν ανταπέδωσε την αγάπη του και δεν έμεινε μαζί του για πάντα- είναι αγαπημένη ιστορία της πατριαρχίας γιατί μπορεί έτσι να κατηγορεί για την απαίσια συμπεριφορά των αντρών πάλι τις γυναικες κάνοντας τις να τρέχουν να του αποδείξουν ότι δεν είναι όλες ίδιες. Με αυτή τη λογική βέβαια ίσως και την πρώην του θεματοθέτη να την είχε πληγώσει κάποιος και να το χρωστούσε στον επόμενο. Αλλά η αλήθεια είναι ότι όσο κι αν πονάει η απόρριψη και ο χωρισμός κανένας και καμία δεν αφήνει μια σχέση έτσι για σπάσιμο, το κάνει γιατί ειναι το καλύτερο για τ@ν ίδι@ και δε σου χρωστάει να μείνει μαζί σου απλά για να μη σε στενοχωρήσει.

Εδώ, αρκεί να αναρωτηθούμε ποιες θα ήταν οι αντιδράσεις στην ανάρτηση αν μια γυναίκα δήλωνε οτι ειναι εμφανίσιμη με κοιλίτσα και πχ φανταστική μαγείρισσα αναρωτώμενη μετά τι άλλο ήθελε ένας άντρας. Κάτι μου λέει ότι θα ήταν τα γέλια. Το κοινό όμως συμπάσχει με τον θεματοθέτη γιατί έχει μάθει ότι ένας άντρας αξίζει μια γυναίκα ως ανταμοιβή για βασικά πράγματα και ότι οι γυναικες θα πρέπει να συμβιβάζονται με αυτά γιατί έτσι κι αλλιώς τι περισσότερο μπορεί να θέλουν από έναν μικροαστό;

Όταν το Αδύναμο Φύλο Αποφασίζει να Χωρίσει

89027828_207400327039757_2365612147766984704_n

Αυτές τις μαλακίες κάθεστε και λέτε στους άντρες και μετά όταν τους χωρίζουν οι γυναίκες χάνουν την γη κάτω από τα πόδια τους και είτε νιώθουν ιδιαιτέρως αποτυχημένοι είτε συχνά καταλήγουν να γίνουν επικίνδυνοι και βίαιοι. Γιατί, αφού οι γυναικες είναι το αδύναμο φύλο που δύσκολα χωρίζουν και προτιμάνε την ασφάλεια και την θαλπωρή, η δική του θα έπρεπε να είναι ένα ιδιαίτερο είδος «κάρχιας» για να έχει πάρει αυτή την απόφαση. Ωστόσο αυτό δεν επιβεβαιώνεται από τα πραγματικά δεδομένα, καθώς είναι γνωστό για παράδειγμα εδώ και δεκαετίες ότι οι γυναικες είναι αυτές που πιο συχνά παίρνουν την απόφαση να υποβάλλουν αίτηση διαζυγίου, και όπως επιβεβαιώνεται από πρόσφατες έρευνες, είναι κι αυτές που είναι πιο χαρούμενες μετά σε σχέση με τους χωρισμένους άντρες. Επομένως τι νόημα έχει να καλλιεργούμε στους άντρες τέτοιες ψευδαισθήσεις πέρα από το να παίρνουν τις γυναικες ως δεδομένες και μετά, αφού αυτοσαμποτάρονται, να απογοητεύονται διπλά?

Η καλλιέργεια του male entitlement ξεκινάει από νωρίς με αποτέλεσμα αυτοί να αποκτούν αδικαιολόγητη αυτοπεποίθηση και αβάσιμες προσδοκίες που αργά ή γρήγορα διαψεύδονται. Καταδικάζονται έτσι σε μια συνεχή κατάσταση ματαίωσης που μετουσιώνεται σε θυμό γιατί δεν έχουν τα εργαλεία να την επεξεργαστούν. Θυμό που τους απέρριψε η γκόμενα ενώ είναι γνωστό ότι αυτές ψοφάνε για σχέση, θυμό που δεν τους απάντησε στο μήνυμα ενώ είναι γνωστό ότι πεθαίνουν για προσοχή, θυμό που τους χώρισε ενώ είναι πασίγνωστο ότι είναι το αδύναμο φύλο που αποζητούν απελπισμένα την ρουτίνα και την ασφάλεια, θυμό που πήρε προαγωγή πριν από αυτόν ενώ είναι γνωστό ότι οι γυναικες είναι ανίκανες και προτιμούν να μένουν σπίτι. Η πατριαρχία στήνει μια συνεχή παγίδα στους άντρες δίνοντάς τους μια εντελώς ψευδή εικόνα του κόσμου και φουσκώνοντάς τους τα μυαλά το οποίο τους οπλίζει μεν με περίσσια αυτοπεποίθηση που είναι χρήσιμη για να πλοηγηθούν στον νεοφιλελεύθερο κόσμο μας, μπορεί όμως εύκολα να ξεφουσκώσει αφήνοντάς τους με κατάθλιψή ή ρίχνοντάς τους στο cult των incels.

Μ’αυτά και μ’αυτά θα με αναγκάσετε να γράψω ένα βιβλίο αυτοβοήθειας για άντρες. Κάποιος πρέπει να τους σώσει από τον Jordan Peterson και όσ@ς τους κολακεύουν λέγοντάς τους αυτό που θέλουν να ακούσουν

Dick Pics Μέχρι να Σβήσει ο Ήλιος

 

dick pics

Άλλη μια απόδειξη ότι οι άντρες που στέλνουν dick pics ξέρουν πάρα πολύ καλά ότι δεν γουστάρουμε να τις λαμβάνουμε αλλά το κάνουν έτσι κι αλλιώς ως μέσω επιβολής αλλάς και τιμωρίας που «τολμάμε» να ανεβάζουμε σέξι φωτογραφίες δημόσια -τάχα «με το μουνί μας» όπως φαντασιώνεται ο Γιώργος προσπαθώντας να εξισώσει τις δύο πράξεις. Προσέξτε τον θυμό στην λυσσασμένη αντίδραση του στην κοπέλα που ευγενικά προσπαθεί να εξηγήσει ότι δεν είναι η ενδεδειγμένη μέθοδος φλερτ. Το ήξερε πολύ καλά αυτό αλλά η dick pic είναι ο τρόπος που θα βάλει την Σάντυ και τις γυναίκες σαν αυτή στη θέση τους, για να μη νομίζουν ότι αξίζουν και τίποτα ευγένειες.

Οι unsolicited dick pics -δλδ αυτές που δεν ζητήθηκαν αλλά αποστέλλονται έτσι ξεκάρφωτα- δεν είναι τακτική φλερτ με τον ίδιο τρόπο που οι επιδειξίες στο δρόμο δεν «φλερτάρουν» με τις περαστικές. Είναι τακτική ταπείνωσης και εξευτελισμού των γυναικών, μέσο εκδίκησης για την δική τους σεξουαλικότητα ως υπενθύμιση ότι αυτή θα έπρεπε να ανήκει στους άντρες. Δεν έχει νόημα να τους εξηγούμε συνεχώς ότι είναι δυσάρεστο να τις λαμβάνουμε -αυτός είναι ακριβώς ο λόγος που το κάνουν.

Καλό Είναι να μη Θεωρούμε ότι οι Γυναίκες μας Χρωστάνε

καλές αποψεις

Η επιτομή του male entitlement είναι όταν άντρες θεωρούν ότι οφείλουμε να ανταποκριθούμε στο φλερτ τους. Η ψευδαίσθηση ότι τους χρωστάμε χρόνο, ενέργεια και σεξ επειδή απλά το ζήτησαν είναι προσεκτικά καλλιεργημένη από την πατριαρχία που θεωρεί οτι οι γυναικες δεν είναι παρά κινούμενοι στόχοι των αντρών που ψάχνουν για σεξ. Εδώ όμως υπάρχει και η αλλη διάσταση: οι άντρες που μας συμπεριφέρονται με αγένεια και χυδαιότητα ουσιαστικά ανοίγουν το δρόμο ώστε αυτοί που μας προσεγγίζουν με στοιχειώδη ευγένεια να θεωρούν οτι τους χρωστάμε παραπάνω ευκαιρίες. Οι πρώτοι δηλαδή θέτουν τον πήχη αρκετά χαμηλά ώστε οι δεύτεροι να νομίζουν οτι είναι τίποτα κελεπούρια και αν τους απορρίψουμε ουσιαστικά δεν μας άξιζε έτσι κι αλλιώς η ευγένεια.

Έτσι προκύπτουν τα αυτοαποκαλούμενα Καλά Παιδιά™ που νομίζουν ότι είναι καλά μόνο και μόνο επειδη δεν είναι εντελώς άξεστοι και όταν δουν οτι αυτό το «κολπο» δεν πιάνει χτυπιούνται ότι οι γυναίκες δεν τους θέλουν ακριβώς επειδη είναι καλοί και ευγενικοί και άρα είναι κάρχιες που δεν τους αξίζει καμία καλοσύνη. Ζώντας στην πατριαρχία οι γυναίκες μπορεί κι αυτές να πιστέψουν οτι παιδιά σαν τον Δημήτρη είναι Καλά Παιδιά που αξίζουν μια ευκαιρία ενώ στην πραγματικότητα είναι μισογυνικά entitlend κωλόπαιδα.

Με λίγα λόγια μέσα στην πατριαρχία η συνεχής σωματική και λεκτική κακοποίηση των γυναικών θέτει τα standards σύμφωνα με τα οποία ένας άντρας μπορεί να καυχιέται ότι είναι καλός χωρίς να χρειαστεί να κάνει τίποτα άλλο πέρα από το να μας δείξει τον στοιχειώδη ανθρώπινο σεβασμό και να περιμένει μετά να τον ανταμείψουμε γι αυτό με σεξ ή σχέση.

 

Δειλές Γυναίκες. Αυτή η Μάστιγα

δειλες

Ο άλλος δε μπορεί να βρει γκόμενα και νομίζει ότι φταίει που οι γυναίκες είναι «δειλές». Όταν σε φτύνουν και νομίζεις οτι βρέχει με λίγα λόγια. Σκέφτηκε λοιπόν να φτιάξει ένα γκρουπ το οποίο χρησιμοποιώντας αντίστροφη ψυχολογία θα αντιστρέψει την κατάσταση. Aν negάρουν αρκετά τις γυναικες αυτές θα βρούν το θάρρος να τους κάτσουν!

Έχει πλάκα που η απάντηση τέτοιων αντρών στο φτύσιμο που τρώνε δεν είναι ποτέ η αλλαγή της δική τους συμπεριφοράς. Δεν καταλαβαίνουν οτι 100-200-300 χρόνια πριν θα είχαν εξασφαλισμένη μία νύφη από την προξενήτρα του χωριού αλλά τώρα πρέπει να την κερδίσουν γιατι οι γυναίκες μπορούν να επιβιώσουν πλέον και χωρίς γάμο. Οπότε διατηρούν απαράλλαχτο το entitlement προηγούμενων αιώνων και περίμένουν να δουλέψουν τρικ τύπου «δεν είστε χρήσιμες σε καποιον όταν είστε single» και «ανοίξτε τους ορίζοντές σας». Τουλάχιστον παραδέχονται ανοιχτά ότι ο φόβος τους είναι μην και γίνουμε ευτυχισμένες χωρίς αυτούς.

Πάμε παιδιά, γερά, στην Αμερική έκαναν 50 εκατομμυρια γάμους από τέτοιες σελίδες, δεν μπορούμε στην Ελλάδα να κάνουμε τουλάχιστον 5-10 εκατομμυριάκια τέτοιων γάμων?!?! Μην είστε ξινές!

Τα 3 Στάδια του Friendzone

friendzone

Εδώ ένας άντρας μας δείχνει από μόνος πώς η τοξική αρρενωπότητα ειναι άρρηκτα συνδεδεμένη όχι μόνο με την σεξουαλική αντικειμενοποίηση των γυναικών σε σημείο του να θεωρεί οτι αυτές δεν ειναι οτιδήποτε άλλο πέρα από υποψήφιες σεξουαλικές παρτενέρ των οποίων η προσωπικότητα δε θα είναι ποτέ ισάξια με αυτή των αντρών αλλά και με το είδος αυτό του entitlement που τον κάνει όταν αυτές δεν ανταποδίδουν τις σεξουαλικές του προσδοκίες να θυμώνει και να τις μισεί. Μπορούμε φυσικά να παρατηρήσουμε οτι «απλά» είναι θυμωμένος που έφαγε χυλόπιτα και να γελάσουμε μαζί του, αλλα το πρόβλημα είναι ακριβώς αυτο: οτι η τοξική αρρενωπότητα και οι μη ρεαλιστικές προσδοκίες που τους καλλιεργεί η πατριαρχία κάνει αρκετούς άντρες να μισούν τις γυναικες και να θέλουν συλλογικά να τις μειώσουν όταν κάποιες απο αυτές τις απορρίπτουν. Το μένος αυτό θεωρείται φυσικό και δικαιολογημένο σε βαθμό που δεν προσπαθούν καν να το εκλογικεύσουν ακριβώς γιατί η πατριαρχία τους έμαθε πως οι γυναικες υπάρχουν μόνο για να ικανοποιούν τις επιθυμίες τους και να πλαισιώνουν τις ζωές τους οπότε η άρνησή τους να το κανουν εκλαμβάνεται ως αποτυχία των γυναικών να εκπληρώσουν τον ρόλο τους ή κάποιο ύπουλο σχέδιο τους και όχι ως μέρος ων ανθρώπινων σχέσεων μεταξύ ατόμων με διαφορετικές προσωπικότητες.

Πολύ συχνά οι γυναίκες γνωρίζοντας εμπειρικά τις τακτικές που περιγράφονται στο στατους και αντιλαμβανόμενες ενστικτωδώς ότι η απόρριψη θα οδηγήσει σε ξέσπασμα, passive aggressive αντιδράσεις και θάψιμο στους κοινούς κύκλους αναγκάζονται να παραμείνουν ευγενικές και να διατηρούν τουλάχιστον τυπικές σχέσεις με τέτοιους άντρες αντί να τους διαολοστείλουν, κάτι που εκείνοι εκλαμβάνουν ως «friendzone» ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι καν φιλία αλλά απλή τακτική επιβίωσης στην πατριαρχία. Προσπαθώντας να αποφύγουν από awkward έως βίαια σκηνικά, οι γυναικες προσπαθούν συνεχώς να προστατευθούν με το να είναι ευγενικές κάτι που πάλι χρησιμοποιείται εναντίον τους καθώς θεωρείται ότι έριξαν τα δίχτυα τους για να εκμεταλλευτούν τους ανυποψίαστους άντρες δίνοντάς τους ελπίδες.

Ο συντάκτης αυτής της ανάρτησης και οι όμοιοί του βέβαια δε θα ένιωθαν καθόλου καλύτερα αν ήξεραν ότι με αυτή την σάπια προσωπικότητα καμία στην πραγματικότητα δεν τους βάζει στο «friendzone» αλλά μάλλον στο Ωχ -πάλι-αυτός-ο-creepy-τύπος-που-δε-με-αφήνει-σε-ησυχία-ας-του-απαντήσω-μονολεκτικά-στο-4ο-κατά-σειρά-αναπάντητο-μήνυμα-που-μου-έστειλε-για-να-μην-ξεκινήσει-το-shade-και-αρχίσει-να-με-κακολογεί-όπου-σταθεί-και-όπου-βρεθεί-zone.