Η υποκρισία της αλληλεγγύης προς την Ιωάννα

H βαθια ειρωνεία ή μαλλον υποκρισία τέτοιων τάχα υποστηρικτικών δηλώσεων βρίσκεται στο οτι είναι ακριβως αυτή η ρητορική περί «ξεβράκωτων» influencers, περί «πορνιδίων», περί ματταιόδοξων γυναικών, περί επικίνδυνης θηλυκότητας που αποσκοπεί στο να τυλίξει ή να «κλέψει» δεσμευμένους άντρες που οδηγεί στον μισογυνισμό και την έμφυλη βία όπως αυτή που δέχτηκε το θυμα της επίθεσης με το βιτριόλι. Είναι το βαθύ μίσος της κοινωνίας προς το γυναικείο σώμα, ο στιγματισμός της γυναικείας σεξουαλικότητας ως μιαρής, η ταύτιση της γυναίκας με τον «πειρασμό» προς τον αθώο και επιρρεπή στην σεξουαλική χειραγώγηση άντρα που υποχρεώνει σήμερα το θύμα να κρύβει το πρόσωπό της.


Ναι, μπορούμε να θαυμάζουμε το κουράγιο και την δυναμη του χαρακτήρα της αλλά όχι συγκρίνοντάς της για άλλη μια φορά με άλλες γυναίκες εν είδει ανταγωνισμού γιατί ήταν ακριβώς αυτός ο γυναικείος ανταγωνισμός που καλλιεργείται επιμελώς ανάμεσα στις γυναίκες που οδήγησε τη θύτρια στο έγκλημα. Οι γυναίκες δεν υπάρχουν μόνο σε αντίπαλα στρατόπεδα και ούτε για να επαινούμε μία πρέπει να μειώνουμε κάποια άλλη, και σίγουρα όχι με το ίδιο μισογυνικό αφήγημα που κατασρέφει τη ζωή αμέτρητων γυναικών, συμπεριλαμβανομένης και της εικονιζόμενης.


Είναι βέβαια πολύ εύκολο να συμπάσχεις με το θύμα όταν δε νιώθεις την παρουσία της πλέον να σε απειλει. Οι γυναίκες όμως δεν αξίζουν συμπαράσταση και αλληλεγγύη μόνο όταν η ζωή τους καταρρέει και οταν «αφοπλίζονται» από το επικίνδυνο όπλο της γυναικείας ομορφιάς γιατί τότε αυτή η συμπαράσταση μόνο ειλικρινής και αυθεντική αλλά εξαρτάται και πάλι από τους όρους που θέτει η ίδια η πατριαρχία -όρους με τους οποίους όπως αποδεικνύει η περίπτωση της συγκεκριμένης επίθεσης δεν κερδίζει καμία. Αρκεί να αναλογιστούμε τι θα πίστευε ο συντακτης κοιτώντας το ινσταγκραμ του θύματος πριν δεχθεί την επιθεση.

Πώς να προφυλαχθείτε από ψευδείς καταγγελίες βιασμού

Πώς θα προφυλαχθούμε από γυναίκες που θα κάνουν συναινετικά σεξ μαζί μας και μετά θα μας κατηγορούν για βιασμό?» αναρωτιούνται άντρες έντρομοι στο ενδεχόμενο μια γυναίκα να έχει όρεξη να μπλέξει με το νόμο και τους «τι-φόραγες» ασυνομικούς, να ξεφτιλιστεί δημόσια ως «π@υτανάκι» και να βρει το παρελθόν της και το ινστα της να γίνεται βορά στην διψασμένη για μισογυνισμό κοινωνία για να τους χαλάσει τη μέρα ή να τους φάει τα 1900 ευρω που έχουν στην τράπεζα.

Θα σας πω εγώ πώς να προφυλαχτείτε. Με τον ίδιο τρόπο που προφυλάσσεστε όταν πηγαίνετε στο σπίτι γνωστών σας από το να σας καταγγείλουν αργότερα ότι τους κλέψατε το καλό τους σερβίτσια και τα χρυσαφικά της γιαγιάς. Οι ψευδείς καταγγελίες για βιασμό σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις είναι όσες οι ψευδείς καταγγελίες για τα υπόλοιπα εγκλήματα οπότε αν δεν χάνετε τον ύπνο σας ότι θα σας κατηγορήσουν ψευδώς για τη διάρρηξη στο σπίτι του γείτονα αλλά για το αν το ραντεβού σας θα σας κατηγορήσει για βιασμό αυτό συμβαίνει είτε επειδη έχετε λερωμένη τη φωλιά σας και εν γνώση σας επιδεικνύετε παραβιαστικές και πιεστικές συμπεριφορές είτε επειδη είστε τόσο μισογυνικά σκουπίδια που έχετε καταπιει αμάσητο το παραμύθι ότι οι γυναικες άλλη δουλειά δεν έχουν από το να σέρνονται για χρόνια σε δικαστήρια από καθαρή κακία ή φανταστικές οικονομικές διεκδικήσεις.


Αν υπάρχουν κάπου τεράστιες πιθανότητες να κατηγορηθείτε ψευδώς για κάτι αυτό είναι αν βρεθείτε καμία Παρασκεύη απόγευμα σε αντιφασιστική πορεία και αφού φάτε ξύλο από τους μπάτσους που προστατεύουν τους φασίστες σας φορτώσουν με φανταστικές κατηγορίες. Αυτό όμως συμβαίνει ακριβώς επειδή υπάρχει μια ασυμμετρία εξουσίας όπου το κράτος και η αστυνομία έχει το καρπούζι έχει και το μαχαίρι και μπορεί να επιβάλει το δικό της αφήγημα. Στην περίπτωση των γυναικών που είναι μια καταπιεσμένη ομάδα θα ήταν ηλίθιο να πιστεύουμε ότι ευνοούνται από την αστική δικαιοσύνη που είναι χτισμένη εξ αρχής εναντίον τους, θα ήταν το ίδιο σαν να πιστεύουμε ότι η καημένη η αστυνομία μας βάλλεται αλύπητα από ψευδείς, κακόβουλες κατηγορίες για αδικαιολόγητη χρήση βίας και αυθαιρεσία. Στην πραγματικότητα ξέρουμε καλά πως, όπως και στην περίπτωση της έμφυλης βίας, είναι απείρως πιθανότερο να διαπράττεται ένα έγκλημα που δεν καταγγείλετε ποτέ ακριβώς λόγω του φόβου μπροστά στον ισχυρό και τον προνομιούχο.

Το φαινόμενο των καρμίρηδων σεξιστών που υπερασπίζονται πελούσιους θύτες

Επειδή όλοι οι αυτόκλητοι υπερασπιστές του ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού που ξεφυτρώνουν σε κάθε thread να ξεράσουν τον μισογυνισμό τους μάλλον δεν είναι κι αυτοί προνομιούχοι εκατομμυριούχοι που δείχνουν την αλληλεγγύη τους στην ελιτ στην οποία ανήκουν, πώς μπορούμε να εξηγήσουμε το φαινόμενο? Πώς μπορούμε να ερμηνεύσουμε το ακούραστο έργο χιλιάδων αντρών των 600 ευρώ (κι άμα) που τσακίζονται να υποστηρίξουν μετά μανίας έναν πλούσιο που τάχα θέλουν οι δολοπλόκες γυναίκες να του φάνε τα λεφτά αγνοώντας πως οι πλούσιοι κατά κανόνα είναι αυτοί που γλιτώνουν φτηνά με τις κατηγορίες βιασμού? Είναι αρκετά απλό: ο καπιταλισμός και η πατριαρχία καλλιεργεί σε πολλούς άντρες αυτό το power fantasy, ότι τάχα αν γίνουν κι αυτοί πετυχημένοι και διάσημοι καμία γυναίκα δε θα τους λέει όχι -και άρα ο λόγος που τώρα τους απορρίπτουν είναι οτι ειναι φτωχοί και άσημοι. Πώς μπορεί μια 17χρονη να αρνήθηκε σεξ σε έναν άντρα με το γόητρο που οι ίδιοι φαντασιώνονται κάθε φορά που ρίχνουν μια ματιά στη μίζερη ζωή τους? Αυτό σημαίνει ότι δε θα μπορέσουν ποτέ να υποτάξουν τις γυναίκες, όσο σκληρά κι αν δουλέψουν όπως υπαγορεύει το νεοφιλελεύθερο όνειρο.

Κατά μία έννοια όλα αυτά τα τσιράκια της ελίτ παίρνουν και την φανταστική τους εκδίκηση από τις γυναίκες μπαίνοντας για λίγο, όσο διαρκεί ένα σχολιο στο facebook έστω, στην θέση ενός ισχυρού άντρα που μπορεί να αντιπαραθέσει τον πλούτο του στις κατηγορίες βιασμού. Ταυτόχρονα όμως ποντάρουν και στο γεγονός πώς αν βγάλουν μια ακόμα γυναίκα αναξιόπιστη χρησιμοποιώντας το ταξικό προνόμιο ενός (φερόμενου ως) βιαστή, αυτό θα λειτουργήσει εις βάρος όλων των γυναικών που θα στιγματιστούν συλλογικά ως δολοπλόκες, φαντασιόποληκτες, ψεύτρες και αυτό ίσως διευκολύνει τις δικές τους παραβιαστικές συμπεριφορές διατηρώντας την αξιοπιστία του λόγου και της μαρτυρίας των αντρών έναντι των γυναικών. Κάθε άντρας μπορεί δυνητικά να επωφεληθεί από την συλλογική υποτίμηση και απαξίωση των γυναικών αλλά αυτό γίνεται πάντα συναρτήσει των υπόλοιπων (ταξικών, φυλετικών κτλ) προνομίων του.