Πώς να Κάνετε την Κοπέλα σας να Σταματήσει Να Γκρινιάζει

γκρινια

 

Η γυναικεία γκρίνια είναι ένα τεράστιο πατριαχικό κλισέ που μοναδικό λογο ύπαρξης έχει να κάνει τις γυναίκες να το βουλώνουν. Η μέθοδος αυτή απιοσιωπησης υπονοεί ότι οι γυναίκες είναι γκρινιάρες απο τη φύση τους και άρα οι αμφιβολίες, οι προβληματισμοί και οι ενστάσεις που εκφράζουν δεν έχουν βάση, είναι απλά ηχορύπανση που προκαλείται από την έμφυτη ανάγκη τους να παραπονιούνται και να σπάνε τα νεύρα των αντρών. Για το λόγο αυτό ως λύση δεν προτείνεται να τις ακούνε, να συζητάνε μαζί τους και να ενδιαφερονται για όσα τις απασχολούν, αντιθέτως προτεινονται γρήγορες λύσεις οπως «δώσε της σοκολάτες» καθώς αυτό επιπλέον υπονοεί πως η γκρίνια πηγάζει από ορμονικούς παράγοντες.

Ο μύθος αυτός λειτουργεί και ως μια εξαιρετική βάση για το gaslighting καθως έτσι οι άντρες έχουν την δυνατότητα να απαξιώνουν τις ανησυχιες των γυναικών ως «γκρινια» κάνοντας και τις ίδιες να νιώθουν φορτικές και ενίοτε υπερβολικές ή τρελές αμφισβητώντας κι αυτές τον εαυτό τους. Το αποτέλεσμα είναι να μαθαίνουν μόνες τους να καταπιέζουν τις σκέψεις τους και να παραμένουν σιωπηλές καθώς καμία δε θελει να χαρακτηριστεί ως εκείνη η γκρινιάρα γκόμενα που δεν σταματάει ποτέ να παραπονιέται. Το αποτέλεσμα ειναι να νομίζουν και οι ίδιες πως οι ανησυχίες τους δεν αξίζει να ληφθουν στα σοβαρά υπόψη.

~Hürrfem Sultan

Advertisements

Δεν είναι Όλοι οι Άντρες Ηλίθιοι

Xαρακτηριστικό παράδειγμα «χιούμορ» που ενώ υποτίθεται θίγει τους άνδρες στην ουσία είναι μισογυνικό. Σύμφωνα με την αναπαράσταση του γάμου ως σκλαβιά για τους άνδρες και μέσο ολοκλήρωσης για τις γυναίκες, οι πρώτοι δε θα μπορούσε να είναι παρά ηλίθιοι οταν όντως παντρεύονται υποβάλλοντας υποτίθεται τον εαυτό τους στο βασανιστήριο της μονογαμίας και της μόνιμης γυναικείας γκρίνιας. Πίσω από την ηλιθιότητά τους βέβαια υποννοείται πάντα μία καπάτσα γυναίκα που επιστρατεύοντας την γυναικεία της πονηριά είτε τους «τύλιξε» είτε τους πίεσε.

Με τον τρόπο αυτό ο γάμος, ο οποίος εξακολουθεί να προτείνεται σχεδόν αποκλειστικά με αντρική πρωτοβουλία, παρουσιάζεται ως κάτι για το οποίο οι γυναίκες θα πρέπει να νιώθουν ένοχες αφού στην ουσία κορόιδεψαν έναν άντρα ώστε να στερηθεί την προσωπική του ελευθερια ενώ οι ίδιες βγαίνουν κερδισμένες. Εσωτερικεύοντας αυτή την ιδέα, οι γυναίκες γινονται πιο επιρρεπείς στο gashlighting, την χειραγώγηση και την υποταγή στις επιθυμίες του άντρα καθώς καλούνται να δείχνουν συνεχώς την ευγνωμοσύνη τους που ο ηλίθιος παραμένει παντρεμένος μαζί τους.

~Hürrfem Sultan

photo 10.5.2017

O Μύθος της «Τρελής Πρώην»

crazy ex

Το στερεότυπο της «τρελής πρώην» είναι αγαπημένος πατριαρχικός μύθος σύμφωνα με τον οποίο ένας ανυποψίαστος άντρας «εμπλεξε» με μία γυναίκα που αποδειχτηκε ότι ειναι τρέλη και χωρίς κανένα λόγο του έκανε τη ζωή κολαση. Φυσικά όλα τα φύλα έχουν την τάση να αποδίδουν το βάρος μιας αποτυχημένης σχέσης στ@ν σύντροφό τους, όπως και με το gaslighting ομως η πατριαρχια αποτελεί πρόσφορο έδαφος ώστε οι γυναίκες να χαρακτηρίζονται ευκολότερα «τρελές», «υστερικές», και «παράλογες».

Με τον τρόπο αυτό η δική τους πλευρά αποσιωπάται εντελώς και ο άντρας μετατρέπεται σε άλλο ένα αθώο θύμα της γυναικείας κακίας/ανορθολογικότητας/ ζήλειας/ ανισορροπίας. Οι άντρες έτσι δεν χρειάζεται να κάνουν την αυτοκριτική τους, η πρώην τους ήταν απλά «τρελή» και όλες της οι αντιδράσεις ήρθαν από το πουθενά. Η ευκολία με την οποία κάτι τέτοιο γίνεται συνήθως πιστευτό δείχνει ακριβώς το πώς οι φωνές των γυναικών πνίγονται πάντα υπό το βάρος της πατριαρχίας, με τους αιώνες διαιώνισης του μύθου περί γυναικείας «υστερίας, αλλά και το πώς αυτές είναι ευκολότερο να ψυχιατρικοποιηθούν και να στιγματιστούν.

Το σεξιστικο στοιχείο του στερεοτύπου της «τρελής πρώην» που εδώ χρησιμοποιείται για να αναφερθεί σε ένα επαγγελματία μαχητή, γίνεται πιο φανερό όταν αναλογιστούμε ότι το χειρότερο που κάνει συνήθως μία πρώην είναι σκηνές. Αντιθέτως, οι άντρες είναι αυτοί που διαπράττουν το μεγαλύτερο ποσοστό της έμφυλης βίας ή αν θέλετε, ακόμα και τον δολοφονιών των πρώην τους, είτε από ζήλεια είτε επειδή αυτές θέλησαν να τους αφήσουν, και παρολαυτά κανείς δε μιλάει για «τρελό πρωην». Με την αποδοχή του όρου της «τρελής πρώην» λοιπόν μοιάζει σαν η κοινωνία ως σύνολο να παίρνει την πλευρά του άνδρα σε κάθε ενδεχόμενο χωρισμό, σαν όλες οι σχέσεις να είναι ιδωμένες από την ανδρική σκοπιά.

~Hürrfem Sultan
-Mihrimah

To Πατριαρχικό Gaslighting για την Ισότητα

πασχαλιατεικο

Γιατι κυκλοφορεί αυτό το ανέκδοτο σε μια εποχή που οι γυναίκες έχουν περισσότερα δικαιώματα από ποτέ? Γιατί το «αστείο» αυτό ειναι μέρος του πατριαρχικού gaslighting που από τη μία λατρεύει να μας υπενθυμίζει την κατώτερη θέση μας και να υπονοεί οτι ανήκουμε στην κουζίνα και απο την άλλη να αρνείται την ύπαρξη της έμφυλης ανισότητας και την ανάγκη του φεμινισμού. H πατριαρχία δεν θέλει τόσο να πιστεύουμε πως ειμαστε πραγματικα ίσες με τους άντρες, όσο θέλει να έχουμε αίσθηση της κατωτερότητάς μας και απλά να μη μπορούμε να αντιδράσουμε γιατι τότε θα θεωρηθούμε «υστερικές» που φαντάζονται πράγματα.

~Hürrfem Sultan

Ο Mikeus, η Κουλτούρα του Βιασμού και οι Γυναίκες ως σύζυγοι, μητέρες, αδελφές και κόρες

μικεους.jpg

Ο Mikeus τοποθετούμενος σε μια youtubική διαμάχη για την κουλτούρα του βιασμού (στην ουσία ένας τύπος που αναπαράγει όλα τα κλισέ της κουλτούρας του βιασμού και μία κοπέλα που του απαντά) αναιρεί πλήρως τον εαυτό του: από τη μία παραδέχεται ότι η ιδέα του θύματος βιασμού που πάει γυρεύοντας είναι διαδεδομένη και από την άλλη ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει κουλτούρα του βιασμού. Guess what? Το γεγονός ότι συζητάμε τώρα για το αν οι γυναίκες πάνε γυρεύοντας ΕΙΝΑΙ η κουλτούρα του βιασμού.

Έχω καταπιαστεί αλλού* με το γιατί κάθε αναλογία μεταξύ κλοπής και βιασμού ειναι κατά βάση μισογυνική και δε θα πρέπει να χρησιμοποιείται ούτε από εμας. Οι γυναίκες δεν είναι άψυχα αντικείμενα και ο βιασμός, σε αντίθεση με την κλοπή, δεν δικαιολογείται ποτέ ηθικά καθώς η κλοπή μπορεί να προκύψει από την καταπίεση που το ίδιο το σύστημα επιβάλει στον κλέφτη ενώ ο βιασμός πηγάζει από την συστημική εξουσία του βιαστή πάνω στο θύμα.

Θέλω να σταθώ σε ένα άλλο σημείο, στο επιχείρημα ότι κάποιος δεν είναι μισογύνης επειδή έχει φίλες, γυναίκες, αδελφές, ανιψούλες, κόρες και μανάδες. Το επιχείρημα αυτό είναι ανόητο καταρχάς γιατί φίλες, γυναίκες, αδελφές, ανιψούλες, κόρες και μανάδες είχαν οι άντρες σε ΌΛΗ την ιστορία της ανθρωπότητας, δεν είναι καμία πρόσφατη εξέλιξη. Κι αυτό δεν τους εμπόδισε να επιβάλουν στις γυναίκες ένα σύστημα που τις απο-ανθρωποποιεί πλήρως και τους στερεί κάθε δικαίωμα. Ήθελα να ξέρα, όταν μας λένε «δεν ζείτε και στη Σαουδική Αραβία» υποθέτουν οτι οι Σαουδάραβες δεν έχουν γυναίκες, αδελφές, ανιψούλες κόρες και μανάδες? Κατά δεύτερον, και μόνο που η κοινωνία πρέπει να παρουσιάσει τις γυναίκες ως γυναίκες, αδελφές, ανιψούλες, κόρες και μανάδες, δηλαδή να αναδείξει την ύπαρξή τους όχι ως αυτονομη αλλά σε σχέση με τους άντρες για να εμπνεύσει κάποια συμπάθεια προς αυτές, δείχνει πως οι γυναίκες θεωρούνται πολίτες δεύτερης κατηγορίας, λιγότερο άνθρωποι.

Το μόνο που καταφέρνει ο Mikeus με την πολιτική των δήθεν ίσων αποστάσεων είναι να κάνει gaslighting στις γυναίκες (δεν είναι αυτό που καταλάβατε, αντιδράτε υπερβολικά, δεν το πιστεύουν όλοι οι άντρες) αλλά και tone policing (έχεις κάποιο δίκιο αλλά πρέπει να διατηρήσεις την ψυχραιμία σου γιατί η απο-ανθρωποποιησή σου δε θα πρέπει να σου προκαλεί θυμό). Μόνο μίσος για τους άντρες που προωθούν, δικαιολογούν και κανονικοποιούν τον βιασμό μας και όσους τους κάνουν πλάτες.

~Hürrfem Sultan

Δεν Υπάρχουν πια Παρθένες

%ce%bf-%ce%b8%ce%b5%ce%bf%cf%82

Είναι γνωστό ότι η εμμονή της πατριαρχίας με την γυναικεία παρθενιά δεν είναι απλά παρά ένα μέσα ελέγχου της σεξουαλικότητάς τους, όπως αυτή ορίζεται στο στενό πατριαρχικό πλαίσιο όπου σεξ σημαίνει αποκλειστικά την αντρική διείσδυση.
Και τι σημαίνει αυτό το παράπονο των αντρών πως «δεν υπάρχουν πια παρθένες?». Τίποτα άλλο από μια νοσταλγία του χρυσού παρελθόντος της πατριαρχίας με σκοπό να δείξει τη ηθική κατάπτωση των σημερινών γυναικών οι οποιες δεν είνα πια αγνές όπως εκείνες οι παλιότερες και άρα καλά κάνουν πια και δεν τις σέβονται -λες και σέβονταν αυτές των προηγούμενων γενεών.
Χαλαρώστε, ο αριθμός των «παρθένων» είναι ακριβώς ο ίδιος απλά τώρα είναι πιο πιθανό να επιλεξουν αυτές πότε, με ποιον ή ποια- θα την «χάσουν».

~Hürrfem Sultan

Η Γυναικεία Γκρίνια

%ce%b3%cf%85%ce%bd%ce%b1%ce%b9%ce%ba%ce%b5%ce%af%ce%b1-%ce%b3%ce%ba%cf%81%ce%b9%ce%bd%ce%b9%ce%b1

Αυτό που κάνει ακόμα πιο λυπηρές απόψεις σαν την παρακάτω ειναι φυσικά να βλέπεις πως τις εκφράζουν γυναίκες. Η συγκεκριμένη όπως και κάθε άλλη, φροντίζει να αποκηρύξει δημοσίως τη «κακη» γυναικεία συμπεριφορά για να κερδίσει την εύνοια των ανδρων, σχεδόν ταυτιζομενη μαζι τους σε ύφος και αγανάκτηση. Κακά τα ψέματα ο εσωτερικευμένος μισογυνισμός δεν ειναι παρά ένας τρόπος διαχείρισης των συγκρούσεων που δημιουργούνται μέσα μας, εξαιτίας της συνεχούς απαξίωσης και κριτικής προς το φυλο μας. Όταν η πηγή που την αναπαράγει εχει κοινωνική αξία (δλδ αυτή των ανδρών) είναι πολύ πιο πιθανή η ταύτιση παρα η σύγκρουση. Πρώτον γιατί μοιάζει αξιόπιστη και δεύτερον γιατί είναι πολυ πιο δύσκολο και επίπονο να τα βάλεις μαζι της. Σε αυτές τις συνθήκες λοιπον, η ταύτιση μοιάζει αρκετά γοητευτική και σε κανει «έναν από αυτούς» που φαίνονται σημαντικοί και που έχουν αυτό το άνετο υφάκι, το ακριβώς αντίθετο δηλαδή απο τις γυναίκες που γκρινιαζουν.

Η φίλη εδώ δε λέει απλά το δίκαιο και το σωστό, ζει μια μικρή στιγμή καταξίωσης στα μάτια των ανδρών. Αν κάτι λοιπον έχει δημιουργήσει αυτά τα φαινόμενα εσωτερίκευσης δεν ειναι παρά η ακατάπαυστη γκρίνια και κριτική των ανδρών προς τις γυναίκες. Θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε μια λίστα με τα πράγματα που αρέσκονται να πιστεύουν οι άνδρες για μας για να δουμε ποιοί πραγματικά ασκούν ψυχολογική κακοποίηση (τα οποία συσσωρεύονται σε γνωστά κλισέ όπως οτι είμαστε «τρελές» δε ξέρουμε τι θέλουμε και μεταξύ αυτών και της γκρίνιας όταν τολμάμε να τους αντιμετωπίσουμε λεκτικά). Μέχρι να την τελειώσουμε όμως η πατριαρχια θα εχει βαρεθεί και θα εχει κανει χαρακίρι για να πέσει απο μόνη της.

-UltraViolet