Male tears ματαίωσης και απόρριψης που κάνουν αλλον έναν entitled άντρα να εκφράσει την αγανάκτηση του για τις γυναίκες που δεν ανταποκρίνονται στο φλερτ του χαμογελώντας του μειλίχια. Οι άντρες σαν αυτόν προβάλλουν το σοκ των απραγματοποιητων προσδοκιων τους αλλοτε στην ελληνική επαρχία, άλλοτε στην σημερινή «Ελεεινιδα»και αλλοτε στην σύγχρονη εποχή διατηρώντας την φαντασίωση πως κάπου άλλου ή σε κάποια αλλη εποχή υπάρχουν ή υπήρξαν αυτες οι ιδανικές γυναίκες που σκοπό έχουν να τον κάνουν να αισθανθεί καλά ανταπόκρινομενες στις επιθυμίες του.

Οχι όμως, δε σε κάνει η απόρριψη μισογύνη, σε κάνει ο τρόπος που την διαχειρίζεσαι. Οταν η παρατήρηση οτι οι γυναικες υπάρχουν αυτόνομα και περναν καλά και χωρίς άντρες παθολογικοποιειται, οταν αρνεισαι να δεχθεις οτι δεν ψάχνουν όλες οι γυναίκες το φλερτ σου για να επιβεβαιωθούν και θα μετανιωσουν τη στάση τους αυτή, τότε το πρόβλημα σου είναι η αντικειμενοποιηση των γυναικών, οχι η χυλοπιτα που εφαγες. Ο φεμινισμός μπορεί να απαλλαξει τους άντρες σαν το σχολιαστη απο τα πικροχολα συναισθηματα βγαζοντας τους από τη βαθιά άρνηση και βοηθωντας τον να καταλάβουν ότι οι γυναίκες δεν τον αγνοουν απο κακιά η σνομπισμο αλλα επειδή πολύ συχνά έχουν καλυτερα πράγματα να κανουν από το να μιλάνε σε άγνωστους και δεν έχουν καμία υποχρέωση να τους το φέρουν μαλακά. Τόσο απλά. Αν τώρα το πρόβλημα είναι ακριβώς ο φοβος οτι ΔΕΝ κλαίνε όλες οι γυναικες να βρουν γκομενο, τότε δεν υπαρχει σωτηρία.

~Hurrfem Sultan