Ο Φεμινισμός, οι «Χαζογκόμενες» και οι Νοικοκυρές

16299209_697760513738840_4614358693445101159_n

Για να λύσουμε μια και καλή αύτη την παρεξήγηση (που μάλλον σαν εσκεμμένη διαστρέβλωση μου φαίνεται): Οι φεμινίστριες ΔΕΝ αγωνίζονται ενάντια στο «πρότυπο της χαζής γκόμενας με το ωραίο σώμα» ούτε ενάντια στην επιλογή των γυναικών να είναι νοικοκυρές. Ο φεμινισμός αγωνίζενται ενάντια στην υποτίμηση των γυναικών («ξέκωλο», «νοικοκυρούλα») και την μείωση τους σε στερεότυπα. Ο φεμινισμός πολεμά για να μπορεί να κάνει μια γυναίκα ό,τι γουστάρει με σώμα της και τη ζωή της χωρίς να υποτιμάται, να απαξιώνεται ή να κινδυνεύει από αυτό. Τόσο η σεξουαλική εργασία όσο και η οικιακή εργασία πχ υποτιμούνται ακριβώς επειδή ειναι είδη εργασίας που παραδοσιακά επιτελούν οι γυναίκες και έχουν συνδεθεί με το γυναικείο. Σκοπός του φεμινισμού δεν είναι να τους στερήσει αυτές τις επιλογές αλλά να τους δώσει περισσότερες. Ταυτόχρονα, επιδιώκει να δώσει τέλος σε αυτή την πολιτισμική υποτίμηση κάθε πράγματος που θεωρείται θηλυκό και γυναικείο.

Οταν οι γυναίκες μειώνονται σε στερεότυπα, δεν έχει νόημα να λέμε στις γυναίκες να μην ταιριάζουν στο στερεότυπο αυτό, γιατί τότε είναι σαν να κατηγορούμε τις ίδιες για την καταπίεση τους. Αντιρατσισμός αναλόγως δεν θα ήταν να αποθαρρύνουμε τους μετανάστες από το να γίνουν πλανόδιοι πωλητές -για να μην ταιριάξουν τάχα σε κάποιο στερεότυπο-, αντιρατσισμός θα ήταν να σεβόμασταν τους πλανόδιους πωλητές και ταυτόχρονα να δημιουργούσαμε μια κοινωνία που η μοναδική τους επιλογή δε θα ήταν μια κακοπληρωμένη και επισφαλής εργασία. Ούτε είναι αντιρατσισμός να θεωρούμε πως αν ένας μετανάστης κλέψει «διαιωνίζει» τον ρατσισμό, γιατί ο ρατσισμός δεν ξεκίνησε επειδή ενας μετανάστης έκλεψε, ο ρατσισμός ξεκινάει όταν σε μια καταπιεσμένη ομάδα αποδίδονται αρνητικά χαρακτηριστικά ή τα δικά της χαρακτηριστικά χρωματίζονται αρνητικά. Δεν φταίνει οι μετανάστες που κλέβουν για τον ρατσισμό όπως δεν φταίνε οι χαζές γυναίκες για τον μισογυνισμό, γιατί ένας κλέφτης Έλληνας και ένας χαζός άντρας ποτέ δε θα ενίσχυαν κάποιο στερεότυπο για την προνομιούχα ομάδα.

~HürrFem Sultan

Λίγη Ανθρωπία Κάπου

poutanes

Στέλνουμε τα βυζιά μας -πουτάνες.
Δε στέλνουμε τα βυζιά μας -πάλι πουτάνες.
Και πάντα λιγότερο άνθρωποι, αντικείμενα που υπάρχουν απλά για να τον παίζουν άντρες σαν τον σχολιαστή.

~Hürrfem Sultan

Το DNA των Αντρών και οι «Μ@υνάρες»

To ότι τα γούστα μας και οι προτιμήσεις μας είναι κοινωνικά κατασκευασμένες δεν είναι μια ιδέα που εξέφρασαν πρώτες οι φεμινίστριες, είναι βασική παραδοχή κάθε κοινωνιολογικής ανάλυσης. Αν ήταν θέμα «φυσης» και «DNA» δε θα βλέπαμε τα πρότυπα ομορφιάς να αλλάζουν από δεκαετία σε δεκαετία, σόρυ δεν δουλεύει έτσι η «εξέλιξη» όπως την έχετε στο μυαλό σας.

Παρολαυτά καμία φεμινίστρια δεν υποχρέωσε ποτέκανέναν να του αρέσουν οι μη «αδύνατες», ή «ασουλούπωτες» -ό,τι και να σημαίνει αυτό σε κάθε εποχή. Οι φεμινίστριες απλά αντιτίθενται στο συνεχές shaming, την καθημερινή υποτίμηση, ακόμα και λεκτική κακοποίηση των γυναικών που δεν ταιριάζουν με τα πρότυπα ομορφιάς. Είναι άλλο να μη σου αρέσουν οι «χοντρές» και άλλο να κάθεσαι και να της χλευάζεις επειδή θεωρείς οτι έχει υποχρέωση να ικανοποιεί τα αισθητικά σου κριτήρια. Είναι άλλο να έχεις αισθητικά κριτήρια και άλλο να θεωρείς οτι η αξία μιας γυναίκας βασίζεται εξ ολοκλήρου στην εμφάνισή σας.

Δε σου φταίει ο φεμινισμός, φταίει που είσαι σκατόψυχος μισογύνης.

~Hürrfem Sultan

Οι Δύο Όψεις του Πατριαρχικού Νομίσματος

Το «αν δεν έχετε κώλο και στήθος τι πάτε στην παραλία;» και το «γιατί δείχνετε τον κώλο σας και το στήθος σας;» είναι οι δύο πλευρές του ίδιου πατριαρχικού νομίσματός σύμφωνα με το οποίο οι γυναίκες υπάρχουν απΟκλειστικά και μόνο για να ικανοποιούν την αντρική ματιά και υφίστανται slut shaming όταν το κάνουν αυτό -χωρίς κανένα περιθώριο να υπάρχουν αυτόνομα.
Η φάση είναι γράμματα κερδίζουν, κορώνα χάνουμε

~Hürrfem Sultan

«Δεν Έχω Θέμα με τους Ομοφυλόφιλους»

homophobia

Ρε συ, δεν είμαι ομοφοβικός, αλλά θεωρώ οτι οι ομοφυλόφιλοι δε θα πρέπει να έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους ετεροφυλόφιλους.
Ρε συ, δεν είμαι ούτε σεξιστής, απλά θεωρώ οτι δουλειά μιας γυναίκας είναι να το βουλώνει και να είναι όμορφη μπας και βρει γκόμενο και όχι να έχει πολιτικές απόψεις.

Προσέξτε πώς το ενδεχόμενο μια γυναίκα να γίνει «αντιπαθητική» λειτουργεί ως μέσο επιτήρησης με στόχο να τη βάλει στη θέση της, καθώς προφανώς μέλημα των γυναικών είναι να γίνονται ευχάριστες και να μην δυσαρεστουν κανεναν.

~Hürrfem Sultan

«Κάνε τους Άλλους να σε Βλέπουν ως Θηλυκό»

INSTA

Δεν χρειάζεται να συμμορφωθούμε εμείς στα δικά σας ιδεώδη περί θηλυκότητας για να μη μας αντιμετωπίζετε ως αντικείμενα, εξακολουθούμε να έχουμε προσωπικότητα όσα ρούχα και να βγάλουμε, από εσάς εξαρτάται αν θα το δείτε, δεν είναι δική μας δουλειά να σας το αποδείξουμε.
Αντί να προσπαθούμε εμείς να μας βλέπετε σαν «θηλυκά» και οχι ως «μο@νια», γιατι δεν προσπαθείτε εσείς να σας βλέπουμε ως ανθρώπους και όχι ως μισογυνικά σκουπίδια?

~Hürrfem Sultan

(Λογόκρινα τη εικόνα γιατι φυσικά τα ίδια σεξιστικά απόβλητα που δημοσιεύουν τέτοιες φωτογραφίες είναι που κάνουν και αναφορές όταν ανεβαίνουν εδώ)

Ο-Αστυνομικός-Είναι-Μπουζούκι Logic

Ναι, Είσαι Μισογύνης's photo.

H λογική «το μπουζούκι είναι όργανο-ο αστυνομικός είναι όργανο-άρα ο αστυνομικός είναι μπουζούκι», θριαμβεύει για άλλη μια φορά στο μυαλό των μισογύνηδων, που έτσι κι αλλιώς δεν τους κόβει και παραπάνω. Κατα τ’άλλα μου μάθανε και το BBC γιατί αν δεν αντλήσουν για τον σεξισμό τους και από διεθνείς πηγές δεν μπορουν, τους πληγώνεται ο κοσμοπολιτισμός.

Ακόμα και αν αλήθευε το ρεπορτάζ-παρωδία ζώα, το αν επιλέγει μια γυναίκα να ανταλλάξει το σεξ με μία τυρόπιτα, δεν καθιστά την ίδια αντικείμενο ουτε διαθέσιμη σε όποιον ξελιγωμένο την βάλει στο μάτι. Και για άλλη μια φορά: το ποσό για το οποίο μια γυναίκα αναγκάζεται ή επιλέγει να πουλήσει μια υπηρεσία της, δεν υποδηλώνει την αξία της. Γενικότερο ο μισθός ή η αμοιβή κάποιου στον καπιταλισμό δεν αντιστοιχεί στην αξία του ως άτομο, γι αυτό εσείς θα παραμείνετε σκουπίδια όσο υψηλή και αν ήταν η αμοιβή σας.

Οι Γυναίκες ΔΕΝ Είναι Τυρόπιτες. Τρομερό?

rape culture.jpg

Aυτό το σχόλιο στη χθεσινή ανάρτηση για την κουλτούρα του βιασμού είναι άλλο ένα επιχείρημα υποστήριξης βιαστών που έχει σκοπό να μας φέρει σε αμηχανία: Με τη καρδιά θα καταδικάζαμε έναν άστεγο που κλέβει μια ζουμερή τυρόπιτα? Με τι καρδιά -σύμφωνα με την αναλογία που επιχειρεί- θα καταδικάζαμε έναν στερημένο άντρα που βίασε μια ελκυστική γυναίκα? Η βιτρίνα εδώ φαντάζομαι θα υπονοεί ότι το ελαφρύ ντύσιμό μας, μας καθιστά προς έκθεση. Ας δούμε λίγο γιατί η αναλογία είναι όχι μόνο για κλάματα αλλά και μισογυνική από μόνη της

1. Οι γυναίκες δεν είναι τυρόπιτες. Οι γυναίκες δεν είναι ούτε τυρόπιτες, ούτε μπριζόλες, ούτε λαχταριστά επιδόρπια με σιρόπι καραμέλας. Οι γυναίκες δεν είναι γενικότερα αντικείμενα, έχουν δικά τους συναισθήματα και αυτοδιάθεση και δεν υπάρχουν ούτε κατασκευάστηκαν για να ικανοποιούν τις ανάγκες κάποιου άλλου γιατί -σε αντίθεση με τις τυρόπιτες- έχουν ανάγκες οι ίδιες. Το ότι σε κάθε τέτοια ηλίθια αναλογία η γυναίκα συγκρίνεται με ένα αντικείμενο -τυρόπιτα, αμάξι, ξεκλείδωτο σπίτι- δείχνει ακριβώς τα επίπεδα αντικειμενοποίησης της γυναίκας από την πατριαρχία που της αφαιρεί κάθε τι ανθρώπινο

2. Ο άστεγος, ο άνεργος, ο πεινασμένος αν δεν μπορεί να εξασφαλίσει το φαγητό του, θα πεθάνει. Δεν κλέβει τη τυρόπιτα γιατί του γυάλισε, την κλέβει για να επιβιώσει. Αντιθέτως, ποτέ κανείς στην ιστορία δεν πέθανε επειδή δεν έκανε σεξ.

3. Ο άστεγος, ο άνεργος, ο φτωχός, ο πεινασμένος που κλέβει διαπράττει ένα έγκλημα από μία θέση μειονεκτική. Αντιθέτως, ο βιασμός είναι ένα έγκλημα που διαπράττεται από θέση προνομίου. Ο βιαστής είναι σε θέση ισχύος σε σχέση με το θύμα. Ο βιασμός είναι ένα έγκλημα που διαπράττεται κατά συντριπτική πλειοψηφία από άντρες σε γυναίκες γιατί οι άντρες έχουν σε συστημικό επίπεδο εξουσία έναντι των γυναικών. Για τον ίδιο λόγο συχνά θύματα είναι ανήλικα παιδιά ή υφιστάμενοι του θύτη. Δεν είναι τυχαίο πως στις σπάνιες περιπτώσεις γυναίκας θύτριας, πολύ συχνά αυτή είναι δασκάλα, δηλαδή έχει μια σχέση εξουσίας σε σχέση με το θύμα.

Το να συγκρίνεις έναν άνθρωπο που ηθικά έχει δικαώμα να εξασφαλίσει τα προς το ζην -τα οποία ο καπιταλισμός και η ατομική ιδιοκτησία του στέρησαν- με έναν βιαστή, είναι σαν να υπονοείς πως οι άντρες έχουν κάποιου είδους δικαίωμα στο σεξ. Και όντως, το male entitlement, η αντίληψη πως οι άντρες δικαιούνται το σεξ, τα σώματα των γυναικών, την ικανοποίηση των σεξουαλικών επιθυμιών τους σε βάρος μας, είναι η βάση της κουλτούρας του βιασμού. ΚΑΜΙΑ κατανόηση προς τους βιαστές.

~Hürrfem Sultan

Η «Βαθμολόγησης» της Εξωτερικής Εμφάνισης των Γυναικών και η Αντικειμενοποίησή τους

Η πρακτική πολλών αντρών να κατατάσσουν τις γυναίκες στην κλίμακα του 10 βάσει της εξωτερικής τους εμφάνιση αποτελεί την υπέρτατη μορφή αντικειμενοποίησης. Οι γυναίκες μειώνονται σε αντικείμενα προς αξιολόγηση και μάλιστα μόνο με βάση τα εξωτερικά τους χαρακτηριστικά, υπενθυμίζοντάς μας πως στην πατριαρχία αξιολογούμαστε αποκλειστικά με κριτήριο την χρησιμότητά μας ως σεξουαλικά αντικείμενα προς τέρψιν της αντρικής ματιάς.

Ο βαθμός συνήθως συνυπολογίζει παράγοντες οπως πρόσωπο και μέλη τους σώματός τεμαχίζοντας τη γυναίκα σε επι μέρους κομμάτια με τρόπο ανάλογο όταν αξιολογώντας ένα κινητό λαμβάνουμε υπόψη παράγοντες όπως διάρκεια μπαταρίας, χωρητικότητα κτλ. Οι γυναίκες δεν είθισται να βαθμολογούν τους άντρες με ανάλογο τρόπο, ούτε βάσει εμφάνισης αλλά ούτε βάσει προσωπικότητας ή αλλων χαρακτηριστικών, καθώς δυσκολευόμαστε να βαθμολογήσουμε κάποιον που βλέπουμε ως ολοκληρωμένο ανθρώπινο ον.Βαθμολογώντας μας σαν προιόντα στο skroutz, οι άντρες αποκτούν την αίσθηση του ελέγχου πάνω μας (αγνοώντας συχνά ότι η βαθμολογία τους έχει ελάχιστη σημασία για εμάς) και την ψευδαίσθηση ότι μπορούν να μας φέρονται και αναλόγως. Το να θαυμάζεις και να ελκύεσαι από την εμφάνιση κάποι@ βέβαια δεν είναι από μόνο του κακό, υπάρχει κάτι το πολύ ωμό όμως στην καθιέρωση ενος ολόκληρου συστήματος αξιολόγησης όπου μειωνόμαστε μόνο σε αυτό ενώ ταυτόχρονα καθορίζει την συμπεριφορά των αντρών απέναντί μας λες και ολόκληρη η αξία μας θεμελιώνεται στο sex appeal μας.

~Hürrfem Sultan

κλιμακα

Ο Μύθος ότι οι Γυναίκες Μισούν τις Άλλες Γυναίκες

Καταρχάς ας αγνοήσουμε για λίγο πως ο σχολιαστής κατά πάσα πιθανότητα προβάλλει τις δικές τους φαντασιώσεις για γυναίκες που ανταγωνίζονται για τα μάτια του παλεύοντας να κοιλιούνται στη λάσπη φορώντας λευκά ημιδιάφανα μπλουζάκια. Ας δεχθούμε πως, έστω, υπάρχει γυναικείος ανταγωνισμός όπως άλλωστε υπάρχει αντρικός ανταγωνισμός -μόνο που εμείς συνήθως δεν πλακωνόμαστε στο ξύλο. ΚΑΙ ΠΑΛΙ αυτό δε θα έκανε το φθόνο των γυναικών για άλλες γυναίκες τον «ισχυρότερο μισογυνισμό». Ο ισχυρότερος μισογυνισμός είναι αυτός που οδηγεί στην κακοποίησή, τον βιασμο και συχνα τη δολοφονία γυναικών. Και οι μορφές αυτές, όσο και αν αυτο σας κάνει να αισθάνεστε άβολα, στη συντριπτική πλειοψηφία τους δεν προέρχονται από τη γυναικεία ζήλεια και τον γυναικείο ανταγωνισμό αλλά από την ανισότητα των φύλων και την αντικειμενοποίηση των γυναικών από τους άντρες.

Οπότε σταματήστε να χρησιμοποιείτε τη υποτιθέμενη ζήλια μας ως αντιπερισπασμό για τον δικό σας μισογυνισμό. Οι γυναικεία αλληλεγγύη ήταν και παραμένει ισχυρή ως όπλο ενάντια στην πατριαρχία και ακριβώς γι αυτό το πατριαρχικό φαντασιακό ανέκαθεν προσπαθούσε να την αποδυναμώσει. O μύθος των mean girls έχει μακρά ιστορία, και όχι τυχαία
(δείτε και εδώ http://www.smh.com.au/…/the-myth-that-women-secretly-hate-o…)

~Hürrfem Sultan

photo 3.7.2017.jpg