Προς όλους τους παρεξηγημένους ιππότες που τριγυρνάνε με την αστραφτερή τους πανοπλία ψάχνοντας μία ευκαιρία να επιδείξουν την ανώτερη μυική τους δύναμη και την ανιδιοτέλειά τους. Δεν είναι φεμινίστρια όποια γυναίκα δε δέχεται την ευγενική σας προσφορά. ΔΕΝ χρειάζεται να είναι κάποια φεμινίστρια για να μη θέλει ένας άγνωστος άντρας να την πάει μέχρι το αμάξι της ή μέχρι το σπίτι της, μπορεί απλά να είναι η μέση γυναίκα με στοιχειώδες ένστικτο επιβίωσης η μηδενική διάθεση να φορτωθεί τον κάθε πικραμένο που μετά θα της πιάσει την πάρλα, θα την ρωτήσει αν έχει αγόρι και θα την πιέσει να του δώσει το τηλέφωνό της.

Μπορεί και να μην έχει τέτοια πρόθεση κάποιος, αλλά έχοντας μεγαλώσει σε μία πατριαρχική κοινωνία, μαθαίνουμε πως ακόμα και τη ώρα να μας ρωτήσουν κινδυνεύουμε μετά να φορτωθούμε κάποιον γλοιώδη τύπο που δε θα ξέρουμε πώς να ξεφορτωθούμε. Και όπως αποδεικνύει η αντίδραση των δύο εξομολογούμενων, και η κλασική πια χρήση της λέξης «ξινομούνα» είναι προφανές πως είναι από αυτούς που θα ένιωθαν μετά πως η κοπέλα τους χρωστάει υποχρέωση για τη βοήθεια που τους προσέφεραν εθελοντικά. Οπότε, απλά κι αυτές προτίμησαν το ρίσκο της κοίλης ή ενός καθυστερημένου λεωφορείου γιατί προφανώς είναι προτιμητέα από άλλη μία μέρα με έναν άντρα που διεκδικεί το χρόνο τους νομίζοντας ότι μας σώζει.

Όλες αυτές οι επιθέσεις προς τις «ξινομούνες», τις «ψηλομύτες» και τις «arxhsnobaries» πάντως δίνουν ένα υπόρρητο μήνυμα πως οι γυναίκες θα πρέπει να δείχνουν ευγνωμοσύνη για τους άντρες που τους δίνουν σημασία και να μην προσβάλλουν τον εγωισμό τους γιατί αυτό ξυπνάει βίαιες αντιδράσεις. Κι αυτό ειναι ένα μήνυμα που εσωτερικεύουμε από νωρίς, όταν ο φόβος μας να μην χαρακτηριστούμε κάτι από αυτά, ο φόβος να μην καταταχτούμε σε αυτο το μισητό είδος της «σκύλας» -ή ο φόβος μας για να μην τα πάρει στο κρανίο ένας άγνωστος με απρόβλεπτες αντιδράσεις- μας κάνε να ανεχόμαστε δεκάδες άντρες που μας πιάνουν την κουβέντα όταν βαριόμαστε, που επιμένουν να πάρουν το τηλέφωνό μας ακόμα και όταν βρίσκουμε δικαιολογίες να αρνηθούμε, όταν κάθονται λίγο υπερβολικά κοντά μας στο λεωφορείο ή οταν μας κοιτάνε με το πιο χυδαίο βλέμμα κι εμείς ντρεπόμαστε να αλλάξουμε θέση. Οι χάρες αυτές που προσφέρονται να κάνουν για εμάς, εκτός απο εξ ορισμού σεξιστικές γιατί τις κάνουν μονο για γυναίκες και όχι άλλους άντρες οι οποίοι πιθανότατα βρίσκουν μια εξάδα νερά εξίσου βαριά και ένα αργοπορημένο λεωφορεία εξίσου αγχωτικό, εντείνουν αυτό το κλίμα πίεσης μέσα στο οποίο αν αρνηθούμε θα μας κάνουν να νιώσουμε άβολα. Οι χάρες αυτές συνήθως μας προσφέρονται απλά για να είναι δυσκολότερο μετά να τους πούμε σε ό,τι άλλο μας ζητήσουν μετά.

~Hürrfem Sultan

Άλλος ένας κομπλεξικός θυμωμένος άντρας που νομίζει ότι οι στοιχειώδεις κανόνες ευγένειας που κανονικά αφορούν όλα τα φύλα (ω ναι, δίνουν και οι γυναίκες προτεραιότητα, κρατάμε κι εμείς την πόρτα για τ@ν από πίσω μας, ανεξαρτήτως φύλου) οφείλουν να του εξασφαλίζουν την αιώνια ευγνωμοσύνη των γυναικών που θα πρέπει να του χαμογελούν όλο υποσχέσεις και να θεωρούν τους εαυτούς τους πολύ τυχερές που βρέθηκε ένας τέτοιος gentleman, αυτό το αξιοθαύμαστο είδος υπό εξαφάνιση, στο δρόμο τους. Συγγνώμη ρε καραγκιόζη που όταν περπατάω αφηρημένη στο δρόμο δεν μπορώ να σταματάω σε κάθε διάβαση να χαμογελάω στον οδηγό που δεν φαίνεται καν πισω από το τζάμι. Πιθανότατα δε το πρόσεξα καν ξέρεις, δεν είναι ότι μου άλλαξε και τη ζωή, θα μπορούσα να περιμένω 10 δευτερόλεπτα. Αλλά αυτό συμβαίνει όταν το male entitlement κάνει τον κάθε σεξιστή να νομίζει ότι είναι Παπικό του δικαίωμα να του χαμογελάμε και να αναγνωρίζουμε την ύπαρξή του σε καθημερινή βάση επειδή έκανε το προφανές.

Ίσως αντί να συσσωρεύεις τόση οργή που σου βγαίνει σε επιθετικότητα και βίαιες τάσεις, να συνέχιζες το δρόμο σου χωρίς να δώσεις προτεραιότητα ή να κρατήσεις την πόρτα ανοιχτή σε καμία κοπέλα? Πιστεψέ μας, δε θα το προσέχαμε καν. Δεν το θεωρούμε Παπικό μας δικαίωμα, ΧΕΤΗΚΑΜΕ! Επίσης μια καλή ιδέα θα ήταν να αρχίσεις να κάνεις τα ίδια πράγματα και για τους άντρες και όχι μόνο για οποια γυναίκα φαντασιώνεσαι ότι θα γονατίσει και θα σου κάνει στοματικό επειδή δεν της έκλεισες τη πόρτα στη μούρη. Όχι, η ζωή μας δεν έγινε καλύτερη επειδή δεν ανοίξαμε μόνες μας μια πόρτα, θα το ανταλλάζαμε αυτό το υπέρτατο «προνόμιο» για μια κοινωνία με λιγότερου γελοιους μισογύνηδες σαν εσένα.

Όλα αυτά τα status πάντως στα οποία άντρες εκφράζουν βίαια την οργή τους που οι γυναίκες δεν είναι υποτίθεται πιο ευγενικές δείχνουν πως έμφυλη κοινωνικοποίηση έχεις ως αποτέλεσμα να είναι οι γυναίκες αυτές που πάντα αναμένεται να είναι γλυκές και χαμογελαστές, απαιτήσεις που δεν ισχύουν ανάλογα και για τους άντρες, οι οποίοι θεωρείται φυσικό να είναι βλοσυροί και απόμακροι. Και εννοείται ότι οι διαφορετικές προσδοκίες των δύο φύλων έχεις ως αποτέλεσμα τόσοι άντρες να νιώθουν συνεχώς πως τους στερούμε κάτι που τους χρωστάμε.

~Hürrfem Sultan