Όταν το Αδύναμο Φύλο Αποφασίζει να Χωρίσει

89027828_207400327039757_2365612147766984704_n

Αυτές τις μαλακίες κάθεστε και λέτε στους άντρες και μετά όταν τους χωρίζουν οι γυναίκες χάνουν την γη κάτω από τα πόδια τους και είτε νιώθουν ιδιαιτέρως αποτυχημένοι είτε συχνά καταλήγουν να γίνουν επικίνδυνοι και βίαιοι. Γιατί, αφού οι γυναικες είναι το αδύναμο φύλο που δύσκολα χωρίζουν και προτιμάνε την ασφάλεια και την θαλπωρή, η δική του θα έπρεπε να είναι ένα ιδιαίτερο είδος «κάρχιας» για να έχει πάρει αυτή την απόφαση. Ωστόσο αυτό δεν επιβεβαιώνεται από τα πραγματικά δεδομένα, καθώς είναι γνωστό για παράδειγμα εδώ και δεκαετίες ότι οι γυναικες είναι αυτές που πιο συχνά παίρνουν την απόφαση να υποβάλλουν αίτηση διαζυγίου, και όπως επιβεβαιώνεται από πρόσφατες έρευνες, είναι κι αυτές που είναι πιο χαρούμενες μετά σε σχέση με τους χωρισμένους άντρες. Επομένως τι νόημα έχει να καλλιεργούμε στους άντρες τέτοιες ψευδαισθήσεις πέρα από το να παίρνουν τις γυναικες ως δεδομένες και μετά, αφού αυτοσαμποτάρονται, να απογοητεύονται διπλά?

Η καλλιέργεια του male entitlement ξεκινάει από νωρίς με αποτέλεσμα αυτοί να αποκτούν αδικαιολόγητη αυτοπεποίθηση και αβάσιμες προσδοκίες που αργά ή γρήγορα διαψεύδονται. Καταδικάζονται έτσι σε μια συνεχή κατάσταση ματαίωσης που μετουσιώνεται σε θυμό γιατί δεν έχουν τα εργαλεία να την επεξεργαστούν. Θυμό που τους απέρριψε η γκόμενα ενώ είναι γνωστό ότι αυτές ψοφάνε για σχέση, θυμό που δεν τους απάντησε στο μήνυμα ενώ είναι γνωστό ότι πεθαίνουν για προσοχή, θυμό που τους χώρισε ενώ είναι πασίγνωστο ότι είναι το αδύναμο φύλο που αποζητούν απελπισμένα την ρουτίνα και την ασφάλεια, θυμό που πήρε προαγωγή πριν από αυτόν ενώ είναι γνωστό ότι οι γυναικες είναι ανίκανες και προτιμούν να μένουν σπίτι. Η πατριαρχία στήνει μια συνεχή παγίδα στους άντρες δίνοντάς τους μια εντελώς ψευδή εικόνα του κόσμου και φουσκώνοντάς τους τα μυαλά το οποίο τους οπλίζει μεν με περίσσια αυτοπεποίθηση που είναι χρήσιμη για να πλοηγηθούν στον νεοφιλελεύθερο κόσμο μας, μπορεί όμως εύκολα να ξεφουσκώσει αφήνοντάς τους με κατάθλιψή ή ρίχνοντάς τους στο cult των incels.

Μ’αυτά και μ’αυτά θα με αναγκάσετε να γράψω ένα βιβλίο αυτοβοήθειας για άντρες. Κάποιος πρέπει να τους σώσει από τον Jordan Peterson και όσ@ς τους κολακεύουν λέγοντάς τους αυτό που θέλουν να ακούσουν

Dick Pics Μέχρι να Σβήσει ο Ήλιος

 

dick pics

Άλλη μια απόδειξη ότι οι άντρες που στέλνουν dick pics ξέρουν πάρα πολύ καλά ότι δεν γουστάρουμε να τις λαμβάνουμε αλλά το κάνουν έτσι κι αλλιώς ως μέσω επιβολής αλλάς και τιμωρίας που «τολμάμε» να ανεβάζουμε σέξι φωτογραφίες δημόσια -τάχα «με το μουνί μας» όπως φαντασιώνεται ο Γιώργος προσπαθώντας να εξισώσει τις δύο πράξεις. Προσέξτε τον θυμό στην λυσσασμένη αντίδραση του στην κοπέλα που ευγενικά προσπαθεί να εξηγήσει ότι δεν είναι η ενδεδειγμένη μέθοδος φλερτ. Το ήξερε πολύ καλά αυτό αλλά η dick pic είναι ο τρόπος που θα βάλει την Σάντυ και τις γυναίκες σαν αυτή στη θέση τους, για να μη νομίζουν ότι αξίζουν και τίποτα ευγένειες.

Οι unsolicited dick pics -δλδ αυτές που δεν ζητήθηκαν αλλά αποστέλλονται έτσι ξεκάρφωτα- δεν είναι τακτική φλερτ με τον ίδιο τρόπο που οι επιδειξίες στο δρόμο δεν «φλερτάρουν» με τις περαστικές. Είναι τακτική ταπείνωσης και εξευτελισμού των γυναικών, μέσο εκδίκησης για την δική τους σεξουαλικότητα ως υπενθύμιση ότι αυτή θα έπρεπε να ανήκει στους άντρες. Δεν έχει νόημα να τους εξηγούμε συνεχώς ότι είναι δυσάρεστο να τις λαμβάνουμε -αυτός είναι ακριβώς ο λόγος που το κάνουν.

Καλό Είναι να μη Θεωρούμε ότι οι Γυναίκες μας Χρωστάνε

καλές αποψεις

Η επιτομή του male entitlement είναι όταν άντρες θεωρούν ότι οφείλουμε να ανταποκριθούμε στο φλερτ τους. Η ψευδαίσθηση ότι τους χρωστάμε χρόνο, ενέργεια και σεξ επειδή απλά το ζήτησαν είναι προσεκτικά καλλιεργημένη από την πατριαρχία που θεωρεί οτι οι γυναικες δεν είναι παρά κινούμενοι στόχοι των αντρών που ψάχνουν για σεξ. Εδώ όμως υπάρχει και η αλλη διάσταση: οι άντρες που μας συμπεριφέρονται με αγένεια και χυδαιότητα ουσιαστικά ανοίγουν το δρόμο ώστε αυτοί που μας προσεγγίζουν με στοιχειώδη ευγένεια να θεωρούν οτι τους χρωστάμε παραπάνω ευκαιρίες. Οι πρώτοι δηλαδή θέτουν τον πήχη αρκετά χαμηλά ώστε οι δεύτεροι να νομίζουν οτι είναι τίποτα κελεπούρια και αν τους απορρίψουμε ουσιαστικά δεν μας άξιζε έτσι κι αλλιώς η ευγένεια.

Έτσι προκύπτουν τα αυτοαποκαλούμενα Καλά Παιδιά™ που νομίζουν ότι είναι καλά μόνο και μόνο επειδη δεν είναι εντελώς άξεστοι και όταν δουν οτι αυτό το «κολπο» δεν πιάνει χτυπιούνται ότι οι γυναίκες δεν τους θέλουν ακριβώς επειδη είναι καλοί και ευγενικοί και άρα είναι κάρχιες που δεν τους αξίζει καμία καλοσύνη. Ζώντας στην πατριαρχία οι γυναίκες μπορεί κι αυτές να πιστέψουν οτι παιδιά σαν τον Δημήτρη είναι Καλά Παιδιά που αξίζουν μια ευκαιρία ενώ στην πραγματικότητα είναι μισογυνικά entitlend κωλόπαιδα.

Με λίγα λόγια μέσα στην πατριαρχία η συνεχής σωματική και λεκτική κακοποίηση των γυναικών θέτει τα standards σύμφωνα με τα οποία ένας άντρας μπορεί να καυχιέται ότι είναι καλός χωρίς να χρειαστεί να κάνει τίποτα άλλο πέρα από το να μας δείξει τον στοιχειώδη ανθρώπινο σεβασμό και να περιμένει μετά να τον ανταμείψουμε γι αυτό με σεξ ή σχέση.

 

Δειλές Γυναίκες. Αυτή η Μάστιγα

δειλες

Ο άλλος δε μπορεί να βρει γκόμενα και νομίζει ότι φταίει που οι γυναίκες είναι «δειλές». Όταν σε φτύνουν και νομίζεις οτι βρέχει με λίγα λόγια. Σκέφτηκε λοιπόν να φτιάξει ένα γκρουπ το οποίο χρησιμοποιώντας αντίστροφη ψυχολογία θα αντιστρέψει την κατάσταση. Aν negάρουν αρκετά τις γυναικες αυτές θα βρούν το θάρρος να τους κάτσουν!

Έχει πλάκα που η απάντηση τέτοιων αντρών στο φτύσιμο που τρώνε δεν είναι ποτέ η αλλαγή της δική τους συμπεριφοράς. Δεν καταλαβαίνουν οτι 100-200-300 χρόνια πριν θα είχαν εξασφαλισμένη μία νύφη από την προξενήτρα του χωριού αλλά τώρα πρέπει να την κερδίσουν γιατι οι γυναίκες μπορούν να επιβιώσουν πλέον και χωρίς γάμο. Οπότε διατηρούν απαράλλαχτο το entitlement προηγούμενων αιώνων και περίμένουν να δουλέψουν τρικ τύπου «δεν είστε χρήσιμες σε καποιον όταν είστε single» και «ανοίξτε τους ορίζοντές σας». Τουλάχιστον παραδέχονται ανοιχτά ότι ο φόβος τους είναι μην και γίνουμε ευτυχισμένες χωρίς αυτούς.

Πάμε παιδιά, γερά, στην Αμερική έκαναν 50 εκατομμυρια γάμους από τέτοιες σελίδες, δεν μπορούμε στην Ελλάδα να κάνουμε τουλάχιστον 5-10 εκατομμυριάκια τέτοιων γάμων?!?! Μην είστε ξινές!

Τα 3 Στάδια του Friendzone

friendzone

Εδώ ένας άντρας μας δείχνει από μόνος πώς η τοξική αρρενωπότητα ειναι άρρηκτα συνδεδεμένη όχι μόνο με την σεξουαλική αντικειμενοποίηση των γυναικών σε σημείο του να θεωρεί οτι αυτές δεν ειναι οτιδήποτε άλλο πέρα από υποψήφιες σεξουαλικές παρτενέρ των οποίων η προσωπικότητα δε θα είναι ποτέ ισάξια με αυτή των αντρών αλλά και με το είδος αυτό του entitlement που τον κάνει όταν αυτές δεν ανταποδίδουν τις σεξουαλικές του προσδοκίες να θυμώνει και να τις μισεί. Μπορούμε φυσικά να παρατηρήσουμε οτι «απλά» είναι θυμωμένος που έφαγε χυλόπιτα και να γελάσουμε μαζί του, αλλα το πρόβλημα είναι ακριβώς αυτο: οτι η τοξική αρρενωπότητα και οι μη ρεαλιστικές προσδοκίες που τους καλλιεργεί η πατριαρχία κάνει αρκετούς άντρες να μισούν τις γυναικες και να θέλουν συλλογικά να τις μειώσουν όταν κάποιες απο αυτές τις απορρίπτουν. Το μένος αυτό θεωρείται φυσικό και δικαιολογημένο σε βαθμό που δεν προσπαθούν καν να το εκλογικεύσουν ακριβώς γιατί η πατριαρχία τους έμαθε πως οι γυναικες υπάρχουν μόνο για να ικανοποιούν τις επιθυμίες τους και να πλαισιώνουν τις ζωές τους οπότε η άρνησή τους να το κανουν εκλαμβάνεται ως αποτυχία των γυναικών να εκπληρώσουν τον ρόλο τους ή κάποιο ύπουλο σχέδιο τους και όχι ως μέρος ων ανθρώπινων σχέσεων μεταξύ ατόμων με διαφορετικές προσωπικότητες.

Πολύ συχνά οι γυναίκες γνωρίζοντας εμπειρικά τις τακτικές που περιγράφονται στο στατους και αντιλαμβανόμενες ενστικτωδώς ότι η απόρριψη θα οδηγήσει σε ξέσπασμα, passive aggressive αντιδράσεις και θάψιμο στους κοινούς κύκλους αναγκάζονται να παραμείνουν ευγενικές και να διατηρούν τουλάχιστον τυπικές σχέσεις με τέτοιους άντρες αντί να τους διαολοστείλουν, κάτι που εκείνοι εκλαμβάνουν ως «friendzone» ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι καν φιλία αλλά απλή τακτική επιβίωσης στην πατριαρχία. Προσπαθώντας να αποφύγουν από awkward έως βίαια σκηνικά, οι γυναικες προσπαθούν συνεχώς να προστατευθούν με το να είναι ευγενικές κάτι που πάλι χρησιμοποιείται εναντίον τους καθώς θεωρείται ότι έριξαν τα δίχτυα τους για να εκμεταλλευτούν τους ανυποψίαστους άντρες δίνοντάς τους ελπίδες.

Ο συντάκτης αυτής της ανάρτησης και οι όμοιοί του βέβαια δε θα ένιωθαν καθόλου καλύτερα αν ήξεραν ότι με αυτή την σάπια προσωπικότητα καμία στην πραγματικότητα δεν τους βάζει στο «friendzone» αλλά μάλλον στο Ωχ -πάλι-αυτός-ο-creepy-τύπος-που-δε-με-αφήνει-σε-ησυχία-ας-του-απαντήσω-μονολεκτικά-στο-4ο-κατά-σειρά-αναπάντητο-μήνυμα-που-μου-έστειλε-για-να-μην-ξεκινήσει-το-shade-και-αρχίσει-να-με-κακολογεί-όπου-σταθεί-και-όπου-βρεθεί-zone.

Αν δε θες να σε Παρενοχλούν να Ακούσεις Μουσική Σπίτι σου

τακτικές για να μη με ενοχλούν οι άντρες στα κλαμπ.jpg

Καταρχάς να πω πόσο αστείο μου φαίνεται απο την μιά όταν τέτοια ποστ αγγίζουν τις ευαίσθητες χορδές των μισογυνικών σκουπιδιών και μυγιάζονται όσο δεν παίρνει ενώ αποκαλούν εμάς εύθραυστες χιονονιφάδες. Από την άλλη να πω πόσο θλιβερό μου φαίνεται ότι δείχνουν να έχουν πλήρη επίγνωση ότι γίνονται ενοχλητικοί αλλά δεν δείχνουν καμία πρόθεση να σταματήσουν να είναι. Δεν είναι δηλαδή ότι δεν καταλαβαίνουν ότι γίνονται πιεστικοί και μας χαλάνε την βραδιά, ότι δεν βλέπουν τα σημάδια της δυσαρέσκειας οταν προσπαθούμε ευγενικά να τους διώξουμε. Απλά η απάντησή τους είναι ότι αν δε θέλουμε να μας παρενοχλούν να μείνουμε σπίτι μας.

Για άλλη μία φορά η πατριαρχική λογική ότι από την στιγμή που βρισκόμαστε σε δημόσιο χώρο μας αξίζει η παρενόχληση, ότι μας αξίζει απλά επειδή περάσαμε την εξώπορτα του σπιτιού μας δείχνει πώς η πατριαρχία ορίζει το σπίτι ως το μόνο ασφαλές μέρος για τις γυναίκες. Μια γυναίκα που έχει βγει από αυτό υπάρχει αποτελεί πλέον δημόσια περιουσία, υποβάλλεται στην αντρική ματιά και αυτόματα θεωρείται ένα σεξουαλικό αντικείμενο-στοχος γιατί αν δεν ήθελαν να είναι, δε θα είχε βγει από αυτό. Κι ακόμα και αν παραβλέψουμε ποσο αξιορθήνητο είναι να παραδέχονται ότι ο μονος λόγος για την βραδινή τους έξοδο είναι να βρουν γκόμενα, παραμένει επικίνδυνο οτι στερούν και από εμάς το δικαίωμα να βγούμε απλά για να απολαύσουμε την μουσική και το ποτό μας με την παρέα μας σε έναν δημόσιο χώρο

Πώς να Προετοιμαστείτε για ένα Ραντεβού

οταν βγαινεις πρωτο ραντεβου.png

Πατριαρχία: *εκατοντάδες ‘αστειάκια’ και ανεκδοτάκια για γυναίκες που αξίζουν βία επειδή δεν «κάθονται» στους άντρες*

Επίσης πατριαρχία: *εκατοντάδες πραγματικά περιστατικά βίας ενάντια στις γυναίκες που δεν «έκατσαν» στους άντρες*

Αντιφεμινιστικά σκουπίδια: Αδυνατούμε να δούμε ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ συσχέτιση ανάμεσα στα δύο. 🤷‍♂️🤷‍♀️
Δεν υπάρχει κουλτούρα του βιασμού! 🙈🙈🙈

Άντε Γαμήσου Μωρή Χοντρή, Χάρη σου Κάνω

θυμισέ μου

Φαντάσου πόσο σημαντικούς θεωρούν τους εαυτούς τους αλλά και πόσο κατώτερες θεωρούν τις γυναίκες που νομίζουν οτι μας κάνουν ΧΑΡΗ που μας μιλάνε. Φαντάσου πόσο πολύ μας μισούνε για να είναι έτοιμοι να μας μειώσουν όταν δεν ανταποκρινόμαστε -παρόλο που αυτοί είναι που επιμένουν να μας μιλάνε. Φαντάσου ποσο λίγη αξιοπρέπεια έχουν αλλά και πόσο λίγο ενδιαφέρονται για το τι θέλουμε εμείς για να μας πιέζουν να ανταποκριθούμε ακομα και όταν βλέπουν ότι δεν ψηνόμαστε. Και φαντάσου πόσο entitled νιώθουν και πόσο υποχρέωση μας να ανταποκρινόμαστε στις επιθυμίες τους και να υπακούμε στην εξουσία τους, που γεμίζουν με τόσο θυμό απλά επειδή οι επιθυμίες μας δεν συμπίπτουν με τις δικές τους, απλά επειδή δεν υπάρχουμε για να τους γεμίζουμε το χρόνο. Και φαντάσου πόση υπεροψία κουβαλάει ακόμα και ο τελευταίος πεταμένος μισογύνης για να νομίζει ότι ο μόνος λόγος να μην θέλουμε να του μιλήσουμε είναι επειδή είμαστε «πιασμένες».

Αυτή είναι η καθημερινότητα των γυναικών, κι αν το θέμα στο inbox λύνεται με ένα μπλοκάρισμα στην πραγματική ζωή πρέπει κάθε μέρα να ξοδευουμε χρονο και ενέργεια, νιώθοντας πίεση και συχνά απειλή απλά για να αποφύγουμε τύπους που θέλουν να μας πηδήξουν -αλλά ταυτοχρονα μας θεωρούν και χοντρές γιατί φροντίζουν να εντοπίσουν ένα (πατριαρχικό) ψεγάδι πριν καν τους απορρίψουμε για να το έχουν στο οπλοστάσιό τους.

 

Γεια σου Κούκλα

γεια σου κουκλί μου.png

Λίγα πράγματα στα social media είναι πιο συνηθισμένα από αυτή την ανταλλαγή

-Άντρας απευθύνεται σε άγνωστη γυναίκα μήνυμα που παραβιάζει τα όρια της είτε απευθυνόμενος με περίσσια οικειοτητα λες και μιλάει στην γκόμενα του είτε κάνοντας αναφορά στην εμφάνισή της και σεξουαλικοποιώντας την («μωρό μου», «κουκλί μου» κτλ)

-Γυναίκα δείχνει ενοχλημένη και το επικοινωνεί

-Άντρας κάνει χυδαία επίθεση σε εν λόγω γυναίκας με αναφορά σε σεξουαλικές πράξεις («τα καταπίνεις?», «ρουφάς πούτσες», «είσαι ξέκωλο» κτλ). Εδώ προστίθεται συχνά η αυτοθυματοποίηση «ένα γεια σου είπα» όπου βολικά παραλείπει οτι ΔΕΝ της είπε ένα σκετο «γεια».

Εξίσου συνηθισμένο είνα να παραλείπεται εντελώς το ενδιάμεσο βήμα, δηλαδή η γυναίκα να μην απαντάει καν μέχρι ο εν λόγω άντρας να αρχίσει να τη βρίζει χυδαία μειώνοντας τη

Οι στιχομυθίες αυτές στηρίζονται σε δύο πατριαρχικές παραδοχές που οι εν λόγω άντρες έχουν αποδεχτεί ως αληθινές
α) ότι οι γυναίκες τους χρωστάνε ανταπόκριση στο φλερτ τους και άρα η ματαίωση της προσδοκίας τους προκαλεί θυμό καθώς η γυναίκα δε θεωρείται ότι έχει δικαίωμα να θέτει όρια
β) ότι επειδη οι γυναίκες ρουφάνε κάποιες υποτιθέμενες πούτσες, έχουν δηλαδή σεξουαλική ζωή, χρωστάνε και σεξ στον ίδιο και άρα η μη ανταπόκριση δείχνει κάποια αντίφαση και υποκρισία εκ μέρους των γυναικών

Το αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι χιλιάδες κακοποιητικοί άντρες να αλωνίζουν τα social media διαρκώς θυμωμένοι που οι γυναίκες δεν ανταποκρίνονται στο καθήκον τους να τους κάνουν το χατίρι και μονίμως έξαλλοι που αυτές κάνουν σεξ με άλλους άντρες. Πίσω από αυτό φυσικά βρίσκεται και η κουλτούρα του βιασμού σύμφωνα με την οποία η σεξουαλικότητα της γυναίκας δεν της ανήκει και ούτε αυτή έχει δικαίωμα να διαλέξει με ποιούς θα κάνει σεξ και υπό ποιες προυποθεσεις -από τη στιγμή που αυτή εκλαμβάνεται ως σεξουαλικά διαθέσιμη χρωστάει σεξ σε ΟΛΟΥΣ τους άντρες.

Γιατί οι Γυναίκες Πρέπει να Είναι Διαθέσιμες

καλο ειναι να ειστε διαθεσμες

Γιατί προσπαθούν οι incels να παρουσιάσουν το 5κιλο παγωτό και τις δύο τουρτες με την κολλητή ως τιμωρία όταν για πολλές είναι η πρώτη επιλογή για το πως να περάσουν το βράδυ τους?

Και γιατί συνεχίζουν να μας απειλούν ότι θα μείνουμε μόνες μας μπας και τους κάτσουμε? Γιατί νιώθουν τόσο άνετα με την ιδέα οτι οι γυναίκες θα τους δώσουν μια ευκαιρία όχι επειδή τους γουσταρουν αλλά επειδή φοβούνται μη μείνουν μονες τους?

Πότε θα καταλάβουν οτι οι γυναίκες τους απορρίπτουν ακριβώς επειδή προτιμάνε να είναι μόνες τους παρά με αυτούς? Πότε θα κάνουν την αυτοκριτική τους και πότε θα αντιληφθούν οτι να απειλείς άγνωστες γυναίκες που σε έχουν ήδη απορρίψει ή θα σε απορρίψουν στο μέλλον με έναν φανταστικό ανταγωνισμό δε θα έχει καμία μα καμία επίδραση πανω τους? Οτι καμία δε θα διαβάσει αυτά τα στατους και θα πει «εχει δίκιο ο άγνωστος, ας βγω ενα ραντεβου με τον επόμενο τύπο που δε μου προκαλεί κανένα μα κανένα ενδιαφέρον πριν πλακώσουν οι νέες φοιτήτριες στο Ρεθυμνο γιατί το να βαριέμαι μαζί του και να προσπαθώ όλο το βράδυ να αποφύγω το χέρι του στην μέση μου ειναι καλύτερο από ένα βραδυ με ενα πεντόκιλο παγωτο και την κολλητή».

Όλη αυτή η πικρία και αυτό το μίσος προς τις γυναίκες που σιγοβράζει πηγάζει από την αίσθηση που τους καλλιέργησε η πατριαρχία ότι οι γυναίκες τους χρωστάνε -το τηλέφωνό τους, το χρόνο τους, μια ευκαιρία, ένα χαμόγελα. Και όσο δε συνειδητοποιούν οτι οι γυναίκες είναι ανεξάρτητα όντα που δεν τις έβαλε ο Θεός στη γη ως υποψήφιες γκόμενες των αντρών, τόσο θα πνίγονται στη χολή τους και τοσο πιο απωθητικοί (αλλά και επικίνδυνοι) θα γίνονται.