Το γεγονός ότι τόσ@ πολλ@ αναγνώστ@ς όχι απλά αστειεύονται αλλά και θεωρούν πώς μία τρανς γυναίκα αποκλείεται να μην ήθελε να βιαστεί, συμπέρασμα που βγάζουν απλά και μόνο απο το γεγονος ότι ειναι τρανς, δείχνει το πόσο επικρατούσα είναι η κουλτούρα του βιασμού αλλά και το πόση λίγη αξία αποδίδει η κοινωνία στη ζωή των τρανς ατόμων. Η τρανσφοβία που δημιουργεί μια καρικατούρα των τρανς ατόμων και πολλών αυθαίρετων και αηδιαστικών παραδοχών για την σεξουαλικότητά τους συνδυάζεται με τον μισογυνισμό για το αποτέλεσμα που βλέπετε στα σχόλια.

~Hürrfem Sultan

Kαι επιστρέφουμε στο αιώνιο ερώτημα: είναι όντως οι αντιφεμινιστές τόσο ηλίθιοι, ή το παίζουν? Γιατί βλέπω πως η κριτική προς τον φεμινισμό προέρχεται από άτομα που αδυνατούν να κατανοήσουν ακόμα και τους πιο απλές και βασικές έννοιες, όπως βλέπουμε συχνά με την κουλτούρα του βιασμού.

Για να το διευκρινίσουμε: ο Θέμος ΔΕΝ μίλησε για «κουλτούρα του βιασμού». Ο Θέμος μίλησε για DNA. To DNA είναι το ακριβώς αντίθετο της κουλτούρας. Ο Θέμος μίλησε ακόμα για «σεξουαλικά πεινασμένους», διαιωνίζοντας έτσι ο ίδιος έναν μύθο της κουλτούρας του βιασμού που θέλει το βιασμό να οφείλεται σε κάποιου είδους κοινωνικά κατασκευασμένη «σεξουαλική πείνα». Κουλτούρα του βιασμού αντίθετα σημαίνει πως η σεξουαλική βία κατά των γυναικών, όπως και οι υπόλοιπες μορφές έμφυλης βίας, οφείλεται στις ίδιες τις πατριαρχικές δομές και όχι στις υποτιθέμενες φυσικές ορμές των αντρών. Ο Θέμος απλά χρησιμοποίησε την απειλή του βιασμού για να δικαιολογήσει τις δικές του θέσεις όπως είδαμε πρόσφατα πως κάνουν και άλλοι ρατσιστές. Η κουλτούρα του βιασμού άλλωστε θέλει τον βιασμό να αποδίδεται πάντα στους Άλλους (τους μετανάστες, τους μουσουλμάνους, τους «ψυχοπαθείς») και ποτέ στους «δικούς μας» άντρες.

Μα αφού δεν υπάρχει κουλτούρα του βιασμού, ο βιασμός είναι παράνομος και τιμωρείται από το νόμο! Τι, όχι?

Αυτή η είδηση αποδεικνύει πως όχι μόνο υπάρχει κουλτούρα του βιασμού, αλλά και ότι αυτή δεν αφορά ένα μικρό περιθωριακό κομμάτι της κοινωνίας, διεισδύει σε όλο το φάσμα της επηρεάζοντας την αντίληψη ακόμα και των δικαστών και άρα τον τρόπο που η δικαιοσύνη αντιμετωπίζει τα σεξουαλικά εγκλήματα. Κι αυτό εξηγεί εν μέρει τα υψηλά ποσοστά ατιμωρησίας των βιαστών και τα χαμηλά ποσοστά καταγγελίας των θυμάτων.

~Hürrfem Sultan

Άλλο ένα δήθεν «αστειάκι» που αναπαράγει έναν επικίνδυνο μύθο της κουλτούρας του βιασμού: ότι ο βιασμός είναι κάποιου είδους κοπλιμέντο για το θύμα γιατί υποδηλώνει το ασυγκράτητο πάθος κάποιου γι αυτ@, αντί για την αδυναμία του θύτη να δει το θύμα ως άνθρωπο και όχι απλά ως μία «καριόλα» -όπως ρομαντικά μας βλέπει και ο σχολιαστής. Τα υψηλά ποσοστά ατιμωρησίας του συγκεκριμένου εγκλήματος πάντως, ακριβώς λόγω της κουλτούρας του βιασμού, σημαίνουν ότι οι βιαστές έτσι κι αλλιώς δεν «ρισκάρουν» και πάρα πολλά.
Μέσα στα 25 likes πιθανότατα περιλαμβάνεται και κάποιος υποψήφιος βιαστής.

~Hürrfem Sultan

Ένα από τα πιο επικίνδυνα αξιώματα της κουλτούρας του βιασμού είναι πως οι άνδρες βιάζουν λόγω της σεξουαλικής στέρησης. Η ιδεα αυτή υπονοεί πως οι άντρες έχουν εκ φύσεως τόσο έντονες ορμές που αν δεν μπορούν να τις εκτονώσουν κάπως θα προβούν σε σεξουαλική επίθεση, ακόμα και βιασμό ανηλίκου. Όπως και κάθε άλλη αντίληψη που ενισχύει την κουλτούρα του βιασμού, έτσι κι αυτή φυσικοποιεί μια πράξη που οφείλεται στις σχέσεις εξουσίας και στην αντικειμενοποίηση της γυναίκας και υποβιβάζει τον άνδρα στο επίπεδο του ζώου -κάτι που φυσικά στην πατριαρχία ισχύει μόνο επιλεκτικά, αφού στις περισσότερες περιπτώσεις ο άντρας θεωρείται ανώτερο πνευματικό ον που διακρίνεται από την λογική και την αυτοσυγκράτηση,σε αντίθεση με την γυναίκα που διακατέχεται πχ από το συναίσθημα.