Η Πατριαρχία δεν Υπάρχει Μόνο στη Βουλή

 

κακογηρου

Θα έπρεπε να έχει γίνει σαφές μέχρι τώρα ότι σκοπός αυτής της σελίδας είναι να αναδείξει τις καθημερινές μορφές σεξισμού, να αναλύσει τον μισογυνισμό ως «λογο» (discourse) και όχι ως κυβερνητικές πολιτικές. Οι κυβερνητικές πολιτικές και οι νομοι όπως και οι άγριες δολοφονίες και οι βιασμοί γυναικών είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου που στην ουσία αντικατοπτρίζουν τις μισογυνικές νοοτροπίες που τις βλέπουμε σε ντουζίνες σχολίων, τις βλέπουμε ως αναπαραστάσεις στην τηλεόραση, τις παρατηρούμε στον τρόπο μετάδοσης των ειδήσεων για βιασμούς και γυναικοκτονίες από τα ΜΜΕ , τις αντιλαμαβανόμαστε στο τρόπο που αναπαρίστανται οι γυναίκες στις διαφημίσεις κοκ.

Μην έρχεστε εδώ με υφάκι «ναι αλλά για ΑΥΤΟ δε λέτε τίποτα» να εκτροχιάσετε τη συζήτηση που κάνουμε εδώ (η οποία δεν είναι περισσότερο σημαντική ούτε λιγότερο σημαντική από τη συζήτηση για τις πολιτικές) και μάλιστα με συνωμοσιολογική διάθεση και χωρίς εσείς οι ίδιοι να έχετε στείλει ποτέ μηνυμα να προτείνετε να σχολιαστεί κατι. Υπάρχουν σελίδες που έχουν κάνει πολύ καλή δουλειά στο να αναδείξουν το συγκεκριμένο ζήτημα -αυτό της τροποποίησης της διάταξης για το βιασμό -και για να πω την αλήθεια εγώ οταν ένα θέμα το βλεπω πολύ στο feed μου δε νιώθω οτι υπάρχει λόγος να προσθέσω κι εγώ την οπτική μου αφού δεν έχω κάτι νέο να πω.

Αν θεωρείται οτι αυτή η σελίδα έχει κάποια αξία για εσάς καλώς. Αν θεωρείται οτι δεν έχει, καλά ξεκουμπιδια. Δεν έχω την όρεξή σας, κυριώς όταν συνοδεύεται από το mansplaining και την προνομιάρα του άντρα που θα μας πει πώς να κάνουμε φεμινισμό γιατί αυτός ξέρει τον σωστό τρόπο κι εμείς ασχολούμαστε με πράγματα ήσσονος σημασίας -όπως η κυρίαρχη κουλτουρα ή το τι λένε εντελώς πραγματικοί άνθρωποι κρυμμένοι πισω από την ανωνυμία του διαδικτύου. Αν δεν συνειδητοποιείς οτι η πατριαρχία ειναι παντού και όχι μονο στη Βουλή μήπως κάνεις φεμινισμό για να ενισχύσεις το κινηματικό σου προφίλ και να μαζέψεις φεμινιστικούς πόντους? Ή μήπως υιθετείς κι εσύ τις συμπεριφορές και τις ρητορικές που κατακρίνουμε και δε θες να ξεβολευτείς αλλα νομίζεις οτι θα σε ξεπλύνει αν πας σε μια πορεία?

Εν παση περιπτώσει, πήγαινε κάνε τον φεμινισμό σου όπως νομίζεις και άσε μας εμάς να κανουμε τον δικό μας.

Εδώ μια ανάλυση του τι θα ίσχυε με την νέα διάταξη που προς το παρόν δεν πέρασε https://www.amnesty.gr/…/aparadekto-arthro-336-poy-emperieh…

20άρες εναντίον 45άρων

κινητή διαφήμιση πιτόγυρου

Eίναι γεγονός ότι ενώ χοντροφοβία αντιμετωπίζουν όλα τα φύλα, το γυναικεία σώμα αστυνομεύεται πολύ πιο αυστηρά λόγω της πεποίθησης οτι οι γυναίκες χρωστάνε στους άντρες να είναι όμορφες και σέξι και η αξία τους -τουλάχιστον πριν κανουν παιδιά- απορρέει μονο από την εμφάνισή τους. ]Το στάτους αυτό θα μπορούσε να ειπωθεί και για τους άντρες και θα ήταν εξίσου μαλακισμένο, η πατριαρχία όμως εστιάζει με έμφαση στο γυναικείο σώμα με αποτέλεσμα τα μισογυνικά σκουπίδια να βρίσκουν κάτι ιδιαιτέρως αστείο στο χοντρό γυναικείο σώμα και στην ιδέα οτι οι γυναίκες νιώθουν άνετα να κυκλοφορούν με αυτό αφού φάνε πιτόγυρα. Ταυτόχρονα ο συντάκτης του ποστ εισάγει και λίγο τεχνητό ανταγωνισμό: εδώ έχουν κορμάρα οι 45αρες και δεν έχετε εσείς, οι 20άρες, που στο κάτω κάτω δεν έχετε καν μια δικαιολογία (οι γυναίκες χρειάζονται δικαιολογία για να φάνε), που δε μπορούμε καν να υποθέσουμε ότι έχετε εκπληρώσει τα αναπαραγωγικά σας καθήκοντα γεννώντας 3-4 παιδιά και υπάρχετε ακόμα αποκλειστικά ως σεξουαλικά αντικείμενα προς τέρψη των ανδρών?!

Αυτά που Κοροιδεύαμε στις Παλιές Ταινίες με την Βασιλειάδου

δημαρχίνες

Για να εμπεδώσουμε ότι άλλο ίσα δικαιώματα και άλλο ίσες ευκαιρίες, σε κάτι τέτοια σχόλια φαίνεται ξεκάθαρα ο λόγος που παρόλο που οι γυναίκες έχουν κατακτήσει το δικαίωμα του εκλέγεσθαι δεν έχουν καταφέρει να εκλέγονται σε ίσα ποσοστά με τους άντρες. Το ποσοστό παραμένει πολύ χαμηλό ακριβώς επειδη η κυρίαρχη αντίληψη θέλει τις γυναίκες νοικοκυρές και μακριά από το δημόσιο χώρο, ο οποίος θεωρείται οτι ανήκει φυσικά στους άντρες.

Οι γυναίκες πολιτικοί κρίνονται με εντελώς διαφορετικά κριτήρια από τους άντρες πολιτικούς, επομένως κινούνται σε ένα ιδιαιτέρως εχθρικό περιβάλλον με αποτέλεσμα τα αντικειμενικά τους προσόντα να μην είναι ποτέ αρκετά. Καθώς η εκλογή τους βασίζεται στις κυρίαρχες αντιλήψεις του μέσου ψηφοφόρου, συνεχίζουν πάντα να κρίνονται από το εκλογικό σώμα πρώτα απ’όλα ως γυναίκες οι οποίες για να αποδείξουν την αξία τους πρέπει να μπορούν «να βαλουν σε σειρά το σπίτι τους» – να κάνουν δηλαδή ΚΑΙ την δουλειά των αντρών στο σπίτι όσο αυτοί ασκούν πολιτική εξουσία αφήνοντας νοικοκυριό και παιδιά στην πλάτη των συζύγων τους. Και φυσικά, διαβάζοντας τέτοια σχόλια είναι αρκετό για να αποθαρρύνει πολλές γυναίκες ακόμα και από την σκέψη να ασχοληθούν με την πολιτική καθώς δεν έχουν όλες το ίδιο απόθεμα ενέργειας να παλεύουν με αυτό το είδος σεξισμού ενώ ταυτόχρονα οι αντιλήψεις αυτές συνεχίζουν από μικρή ηλικία να διαμορφώνουν τις φιλοδοξίες και την αυτοεικόνα τους.

Για άλλη μια φορά φαίνεται το πώς ο έμφυλος καταμερισμός εργασίας δεν βασίζεται σε ρόλους διαφορετικούς αλλά ισότιμους. Αντιθέτως οι γυναίκες αποκλείονται συστηματικά από θέσεις εξουσίας και θα πρέπει να αρκούνται στην περιορισμένη επιρροή τους εντος σπιτιού την ίδια ώρα που οι άντρες στην πολιτική αρένα θα παίρνουν αποφάσεις εκ μέρους τους.