Όταν Ψάχνουν την Αγάπη του Κώστα

kostas p1

Breaking news: Γυναίκα που καβλάντιζε με μισογυνικό σκουπίδι γράφει το εν λόγω μισογυνικό σκουπιδι στο μουνί της (το οποίο πιθανότατα να έστειλε κι αυτό σε φωτογραφία) μόλις καταλαβαίνει οτι ειναι μισογυνικό σκουπίδι!!!!!!

Τεράστιο σοκ βίωσε χθες το απόγευμα μισογυνικό σκουπίδι όταν γυναίκα με την οποία έκανε sexting τον έστειλε στο διάλο μόλις κατάλαβε πόσο μισογυνίκο μπάζο είναι. Το σοκ μοιράστηκε και Pick-me φιλενάδα του μισογυνικού σκουπιδιού που του χτύπησε φιλικά τον ώμο και ένγεψε με κατανόηση για το πόσο πολύ delusional είναι τη σήμερον ημέρα οι γυναίκες που στέλνουν ιδιωτικά σέξι φωτογραφίες ενώ ταυτόχρονα περιμένουν σεβασμό στο δρόμο από παντελώς άγνωστους άντρες σε αντίθεση με αυτή που αξίζει την αγάπη και γι αυτό περιμένει να ανταμειφθεί από τους ίδιους άνγωστους άντρες στο δρόμο αφήνοντάς της στην ησυχία της. Το περιστατικό επιβεβαίωνουν και φεμινίστριες που προσπάθησαν μάταια να του εξηγήσουν ότι είναι διαφορετικό το φλερτ ατομικά όταν έχεις κάβλες και διαφορετικό να περπατάς σε έναν δημόσιο χώρο αλλά το επιχείρημα τους απορρίφθηκε ως «φεμιναζιστικό» γιατί ολοι γνωρίζουμε οτι τα πρώτα στρατόπεδα συγκέντρωσης σχηματίστηκαν όταν ο Φύρερ απαγόρευσε στους άντρες να μιλάνε χυδαία σε γυναικες οι οποίες δεν έχουν δώσει ποτέ τη συναίνεση τους.

Οργανώσεις για τα δικαιώματα των αντρών διαδηλώνουν αυτη τη στιγμή ζητώντας δικαιοσύνη για την άδικη διαγραφή ενώ οι ειδικοί διίστανται για το αν οι τρίχες που φυτρώνουν φυσιολογικά στο σώμα της γυναίκας είναι εκεί για να μοιάσουν με άντρες ή αντιθέτως αυτές τις αφαιρούν για να μοιάσουν σε καποιο πατριαρχικό ιδανικό περί γυνάικας.

Πηγές αναφέρουν οτι το Μισογυνικό Σκουπίδι για να συνέλθει απο την ένταση τράβηξε τρεις μαλακίες κοιτώντας την φωτογραφία του Milo Yannopoulos και ψιθυρίζοντας «ο φεμινισμός είναι καρκίνος» ενώ η Pick-me φίλη του ζει τώρα ευτυχισμένη με τον σύζυγό της τον οποίο γνώρισε όταν αυτός εντυπωσιάστηκε με την ειλικρίνεια του σχολίου της, τα 3 πανέμορφα ξανθά παιδάκια τους και τον σκύλο τους σε πολυτελή κατοικία στην Eκάλη

O Φόβος Μπροστά στην Γυναικεία Επιτυχία

φοιτήτριες

Ο φόβος και το κόμπλεξ του μισογύνη μπροστά στην γυναικεία επιτυχία και ανεξαρτησία βρίσκει στιγμιαία ανακούφιση μεσω της πατριαρχικής κατασκευής του σεξ ως εγγενώς υποτιμητικού για τις γυναικες. Ο αντρικός οργασμός αυτόματα καθιστά την γυναικα κατώτερη και της υπενθυμίζει τη θέση της. Ο πατέρας του σκίτσου αποτελεί σημείο ταύτισης τόσο νεαρών μαθητών και φοιτητών όσο και γονιών που ένιωσαν οτι η επίδοση του γιού τους δεν ικανοποίησε τις μικροαστικές τους φιλοδοξίες αλλά τουλάχιστον είναι «γαμιάς».

Τώρα που πλεον οι γυναίκες παγκοσμίως τα πηγαίνουν καλύτερα απο τους άντρες στο σχολείο και σχεδόν σε όλους τους ακαδημαϊκούς τομείς, η μόνη παρηγορια των μισογυνικών σκουπιδιών είναι να επαναλαμβάνουν σαν μάντρα ότι εμείς παραμένουμε «τσούλες», πως ό,τι και να καταφέρνουμε τα επιτευγματά μας σβήνονται μέσα από τη διαδικασία του σεξ μέσω της οποίας ο άντρας κυριαρχεί επί των γυναικών. Για αιώνες μπορούσαν να βασίζουν την αίσθηση της ανωτερότητας τους στο γεγονός οτι οι άντρες ήταν αυτοί που κατείχαν την (ακαδημαική) γνώση -αγνοώντας βολικά οτι αυτό τους το εξασφάλιζε ο αποκλεισμός των γυναικών από την εκπαίδευση. Η εμμονή που παρατηρούμε με το slut shaming οφείλεται στο ότι όσο νιώθουν οτι χάνουν την ανωτερότητά τους αυτή αλλά και εξουσία πάνω μας μέσω του οικονομικού ελέγχου, τόσο προσπαθούν να την διεκδικήσουν με τον έλεγχο της σεξουαλικότητάς μας -και μέσω αυτής, των σωμάτων μας- μέσω πολιτισμικών κατασκευών.

Το είδος αυτό των αναρτήσεων περί φοιτητριών πληθαίνει κάθε χρόνο όταν αρχίζουν σιγά σιγά να βγαίνουν τα αποτελέσματα των πανελληνίων και διάφορα μισογυνικά απόβλητα προσπαθούν να διαχειριστούν το «τραυματικό» γεγονός οτι οι συμμαθήτριές τους τα πήγαιν καλύτερα από τους ίδιους και οτι για άλλη μια χρονιά αυτές θα κατακλύσουν τα πανεπιστήμια αντί να κάτσουν στις κουζίνες τους.

Να Κάνετε Κάτι και για τους Έλληνες

οι ελληνες και οι αλλοι

Σε αυτά τα άσχετα μεταξύ τους διαδικτυακά εκλογικά στιγμιοτυπα, βλέπουμε το πώς η ελληνικότητα ορίζεται με τέτοιον τρόπο που αποκλείει τους Εβραίους και τα LGBTQ+ άτομα και αποδεικνύει πώς κάθε ορισμός του «έθνους» γινεται μέσω αποκλεισμων, ακόμα και ατόμων που γεννήθηκαν και ζουν για γενιές στην Ελλάδα. Η ελληνικότητα είναι κατεξοχήν ετεροφυλόφιλη και χριστιανική, γι αυτό και τα συμφέροντα όσων δεν συμμορφώνονται σε αυτά τα πρότυπα γίνονται αντιληπτά ως αντιτιθέμενα στα συμφέροντα των «Ελλήνων», ως αντιτιθέμενα στο ίδιο το ελληνικό έθνος. Το «γιατι δεν κάνετε κάτι για τους Έλληνες» είναι πάντα φασιστικό ακριβώς γιατι ο «Έλληνας» (όπως και κάθε εθνικότητα) κατασκευάζεται γύρω από αποκλεισμός (των Εβραίων, των γκέι, των μεταναστών) και ακριβώς γιατί πάντα περιλαμβάνει μίσος προς τις ομάδες που δεν νοούνται ως «Έλληνες» ο οποίες δεν πρέπει να δουν προκοπή γιατι σιγουρα θα την στερούν από τους «Έλληνες».

Έρχονται οι Λεσβίες και μας Κλέβουν το Σπέρμα

pride.jpg

 

Χθες μας έψεγαν που δεν κάναμε παιδιά αλλά δεν βλέπω αυτόν εδώ τον τύπο να είναι πολύ ευχαριστημένος με την γυναίκα που τα έκανε! Απόδειξη ότι δεν αρκεί να κάνουμε παιδιά, πρέπει να αναπαράγουμε μονο εντός των στενών πλαισίων της ελληνικής, ετεροφυλόφιλης οικογένειας. Οι γυναίκες κατακρίνονται οταν κάνουν παιδιά εκτός γάμου, όταν τα κάνουν με ξένο, και όταν τα κάνουν ή τα μεγαλώνουν εκτός της παραδοσιακής πατριαρχικής οικογένειας,

Τώρα δεν ξέρω σε πόσο μεγάλη μάστιγα έχουν αναχθεί οι κρυφές λεσβίες που ύπουλα και υπολογιστικά κάνουν σεξ με άντρες για να τους κλέψουν το σπέρμα ενω φυσικά ικανοποιούν και τις καβλες τους. Αν όμως είναι τόσο μεγάλο πρόβλημα οσο υπονοούν τα νεύρα του ΜyNameMyBusiness θα πρότεινα προληπτική αναστρέψιμη στείρωση στους άντρες μέχρι να σιγουρευτούν οτι οι γυναίκες με τις οποίες κάνουν σεξ (και πιθανόν να αφήσουν έγκυες) δεν τους χρησιμοποιούν για το σπέρμα τους και δε θα τους υποχρεώσουν να γίνουν οι δωρητές σπέρματος της μικρής λεσβιακής τους οικογένειας. Είναι πονηροί οι καιροί κύριοι και ο φεμινισμός μετατρέπει αργά αλλά μεθοδικά ολες τις γυναικες σε λεσβίες οι οποίες θα μπορούν να δημιουργούν οικογένειες και να έχουν παιδιά ενώ εσείς θα περνάτε τις γιορτές των Χριστουγέννων μόνοι σας με ένα μπουκάλι ουίσκι παρολο που σαν ΑΤΜ και ως επίσημοι πατέρες έχετε χρηματοδοτήσει το χριστουγεννιάτικο πάρτυ τους.

Ποιος είπε οτι οι γυναίκες δε μπορούν να τα χουν ολα;

Μητρότητα, Γυναίκες και Ορμόνες

Οι φεμινίστριες έχουν αναδείξει εδώ και δεκαετίες το πως στην πατριαρχία οι γυναίκες ταυτίζονται με την φύση ενώ οι άντρες με τον πολιτισμό*. Η δυνατότητων των (cis) γυναικών να μένουν έγκυος και να γεννάνε τις τοποθετεί πιο κοντά στη «Φύση» η οποία όμως ως κι αν εξιδανικεύεται θεωρείται πάντα ιεραρχικά κατώτερη του πολιτισμού που υποτίθεται χτίζουν οι άντρες. Η «ορμονική» εξήγηση της επιταγής να κάνουμε υποχρεωτικά όλες παιδιά μας υπενθυμίζει οτι δεν είμαστε τίποτα παραπάνω από ορμόνες και αναπαραγωγικά όργανα τα οποία οφείλουμε να χρησιμοποιούμε. Οι επιθυμίες μας, οι ανάγκες μας, οι προσωπικοί μας στόχοι και η ξεχωριστή μας προσωπικότητας μας δεν έχουν και τόσο μεγάλη σημασία καθώς όλα αυτά εν τέλει ισοπεδώνονται από την υποτιθέμενη γυναικεία βιολογία μας (ό,τι κι αν σημαίνει αυτο).

Η κοινωνία δείχνει οτι τραβάει μεγάλα ζόρια να διαχειριστεί το γεγονός πως όλο και περισσότερες γυναίκες δεν βάζουν πρωταρχικό τους στόχο την μητρότητα, πως όλο και περισσότερες γυναικες δηλώνουν ότι δε θέλουν ποτέ να κάνουν παιδιά και θέλουν να ακολουθήσουν ένα διαφορετικό lifestyle (έναν τρόπο ζωής που όταν τον επιλέγουν οι εργένηδες άντρες δεν φαντάζουν καθόλου αφύσικο). Η κοινωνία δεν μπορεί να διαχειριστεί τις γυναίκες εκτός του ρόλου της μητρότητας γιατί για την κοινωνία οι γυναίκες δεν είναι τίποτα άλλο από αναπαραγωγικές μηχανές οι οποίες θα πρέπει να «πετάνε» παιδάκια γιατι απλα αυτή είναι η «φύση» τους. Και κάθε γυναίκα που απολαμβάνει το σεξ και την σεξουαλικότητά της χωρίς ρητά αυτόν τον στόχο, είναι «τσούλα».

Φυσικά το γεγονός πως οι γυναίκες λόγω τόσο των επιστημονικών και τεχνολογικών εξελίξεων στην αντισύλληψη όσο και λόγω της (περιορισμένης ) οικονομικής ανεξαρτησίας που αποκτούν σιγά σιγά είναι για πρώτη φορά στην ιστορία τόσο απελευθερωμένες απο την υποχρέωση να μείνουν έγκυες ενώ ταυτόχρονα είναι για πρώτη φορά στην ιστορία τόσο απρόθυμες να κάνουν παιδιά, θα πρέπει να προβληματίσει την κοινωνία. Μήπως το να κάνουμε όλες υποχρεωτικά παιδιά δεν ήταν ποτέ στη «Φύση» μας;

*Is Female to Male as Nature Is to Culture?
https://www.uio.no/…/SOSAN…/v12/Ortner_Is_female_to_male.pd

 

ατεκνη

Όταν οι Γυναίκες Αναμένεται να Ικανοποιούν Σεξουαλικά τους Άντρες

20190607_153951.jpg

Τρεις στις τέσσερις ερωτήσεις του τεύχους Απριλίου του Glitter προέρχονται από γυναίκες οι οποίες νιώθουν οτι καταπιέζονται στο σεξ να κάνουν πράγματα τα οποία δεν τους αρέσουν. Δεν έχει σημασία αν ο σύντροφός τους τις πιέζει συνειδητά παρα τις χλιαρές (ή και όχι) ενστάσεις και αντιθέσεις τους, σημασία έχει οτι σε συστημικό επίπεδο αυτές δεν νιώθουν ενδυναμωμένες να πούν όχι και να θέσουν κάποια όρια ακριβώς επειδή η πατριαρχία τις έχει διδάξει ότι θα πρέπει να ικανοποιούν τις φαντασιώσεις των αντρών. Το slut shaming αποτελεί μόνο την μία πλευρά της γυναικείας σεξουαλικής καταπίεσης. Η άλλη πλευρά στην σύγχρονη πατριαρχία είναι ακριβώς η επιταγή να είναι διαρκώς σέξι, να είναι συνεχώς σεξουαλικά διαθέσιμες, να ικανοποιούν ολες τις φαντασιώσεις και τα kinks των συντρόφων τους ακόμα και οταν όχι μονο δεν φτιάχνουν τις ίδιες αλλά τις κάνουν και να νιώθουν άβολα ή και να πονούν/ Διαφορετικά ειναι ξενέρωτες, ανοργασμικές, βαρετές και πουριτανές. και θα φταίνε αυτές αν ο σύντροφός τους της εγκαταλείψει ή τις απατήσει. Με λίγα λόγια η σεξουαλικότητα των γυναικών δεν τους ανήκει, πρέπει μονίμως να επιβεβαιώνεται μέσω της ικανοποίησης ενός αντρα.

Η αγωνία των γυναικών όπως αποτυπώνεται σε μόνο μια σελίδα ενός γυναικείου περιοδικού φυσικά για άλλη μια φορά δεν βρίσκει ανταπόκριση καθως και στις τρείς περιπτώσεις η απάντηση του Dirty Harry είναι κάτι του τύπου ‘νταξει μην το παρατραβάτε αλλά στο σεξ χρειάζονται συμβιβασμοί». Προσωπική μου άποψη βέβαια ειναι οτι συμβιβασμοί στο σεξ ειναι περισσότερο «κανείς να μην κανει κατι που δεν του αρέσει» παρά «και οι δύο να κάνουν κάτι που δεν τους αρέσει» γιατι στο κάτω κάτω αν ισχύσει το δεύτερο ξέρουμε πολύ καλά ποιο μέρος θα καταλήξει να κάνει πράγματα που δεν του αρέσουν. Αρκεί να στραφούμε στις αντίστοιχες ανησυχίες αντρών που αναδεικνύουν αντρικά περιοδικά οι οποίες συνήθως περιστρέφονται γύρω από το οτι η συντροφός τους δεν κάνει πια αρκετό σεξ μαζί τους ή δεν δέχεται να δοκιμάσουν την τάδε στάση ή πραξη που θα κανει την σεξουαλική τους ζωη πιο πικαντικη. Ίσως όμως αυτά τα δύο να είναι αλληλένδετα. Ίσως πολλές γυναίκες όταν καταπιέζονται όλη τους τη ζωή να κανουν στο σεξ πράγματα που δεν τους αρέσουν στο τελος να καταλήγουν να βαριούνται το σεξ ή τον άντρα με τον οποίο το κάνουν και να το αποφεύγουν -κάτι που η πατριαρχία σπεύδει να μεταφράσει ως «οι γυναίκες δεν είναι το ιδιο σεξουαλικές με τους άντρες».

Μην Είστε Τσιράκια της Πατριαρχίας, να Είστε πιο Αυστηρές με τον Εαυτό σας

κορίτσια δεν το λέω με κακία

Kορίτσια δεν το λέω με κακία, αλλά το να αστυνομεύετε τα σώματα άλλων γυναικών και να μειώνετε την εμφάνισή τους δημόσια δε θας σας κερδίσει κανένα βράβειο άλλο από μερικά μπαγιάτικα πατριαρχικά cookies ούτε θα σας προστατέψει από τον μισογυνισμό και το body shaming όταν έρθει η σειρά σας. Θα ήταν καλύτερο και για εσάς τις ίδιες να αντιληφθείτε ότι δεν χρωστάτε σε κανέναν τον τέλειο πατριαρχικό κώλο (όχι οτι αυτός της φωτογραφίας είναι ατελής) ούτε έχει καμία υποχρέωση να ξοδεύει το χρόνο της σε γυμναστική όταν ας πούμε προτιμά να κοιμηθεί μία ώρα παραπάνω ή να λιώσει στον καναπέ βλεποντας netflix.

Να είστε λίγο πιο αυστηρές με τον εαυτό σας, δεν κοστίζει τίποτα να μην είστε τσιράκια της πατριαρχίας και να βουλώνετε το στοματάκι σας αντί να πασχίζετε να αποδείξετε πόσο καλά έχετε αφομοιώσει εσείς και ο κώλος σας τις πατριαρχικές επιταγές της μέρας 🤐

(Την φωτογραφία την θόλωσα εγώ)

Αποδεχόμαστε την Κουλτούρα των Μεταναστών;

αγαπάμε τους μετανάστες και αποδεχόμαστε την κουλτούρα τους

Αποδεχόμαστε ή οχι την κουλτούρα των μεταναστών, μας ρωτάνε κουτοπόνηρα διάφορα φασιστοειδή νομίζοντας οτι θα μας στριμώξουν σε πλαστά διλήμματα

Στην ερώτηση αυτή θα πρέπει να διευκρινίσουν

  1. ποια είναι αυτή η «κουλτούρα μεταναστών»;
  2. ποιοι αποτελούν αυτό το «εμείς» που υπονοείται στην ερώτησή τους;

Ούτε οι μετανάστες ούτε οι Έλληνες είναι μια ενιαία, αδιαφοροποίητη κατηγορία. Οι φασίστες κάνουν τεράστια λάθος να υποθέτουν οτι μοιραζόμαστε την ίδια κουλτούρα με αυτούς επειδή μοιραζόμαστε την ίδια εθνικότητα. Αυτό το «εμείς» και η ταύτιση συμφερόντων που υπονοεί υπάρχει μόνο στο μυαλό τους. Είναι προφανές βέβαια οτι για πολλες από εμάς η κουλτούρα μας είναι πιο κοντά με αυτή μιας φεμινίστριας μετανάστριας ή ενός αντιραστιστή μετανάστη απ’ό,τι με αυτή ενός Ελληνάρα.

Μιλώντας για «κουλτούρα μετανστών» οι ρατσιστές ψάχνουν μάταια για κάποια αντίφαση ανάμεσα στον φεμινισμό και τον αντιρατσισμό καθώς στο μυαλό τους μετανάστης ίσον μουσουλμάνος μετανάστης και μουσουλμάνος μετανάστης ίσον με φανατικό ισλαμιστή οπαδό του νόμου της Σαρία. Δεν χρειάζεται να μπούμε σε  τέτοια διλήμματα. Ο μισογυνισμός για εμάς είναι απαράδεκτος, είτε προέρχεται από Έλληνα είτε από Σύριο. Απλά δεν είμαστε τόσο ηλίθιες που να πιστεύουμε οτι οι Σύριοι είναι μισογύνηδες ενώ οι Έλληνες οχι.

Αποδεχόμαστε την μουσουλμανική κουλτούρα (αν υποθέσουμε ότι υπάρχει κάτι τέτοιο) όσο αποδεχόμαστε και την χριστιανική. Έχουμε και Χριστιανούς φίλους, αρκεί να μην προκαλούν επιβάλλοντάς μας τα πιστεύω τους.  Πολλές φεμινίστριες μάλιστα ειναι και οι ίδιες  Χριστιανές ή μουσουλμάνες. Αποδεχόμαστε να νηστεύουν, ΔΕΝ αποδεχόμαστε να μας επιβάλλουν να νηστεύουμε. Αποδεχόμαστε να μένουν παρθέν@ μέχρι το γάμο τους, ΔΕΝ αποδεχόμαστε να προσβάλλουν και να επιτίθενται σε όσ@ς κάνουν σεξ εκτός γάμου. Αποδεχόμαστε να μην θέλουν να κάνουν έκτρωση, ΔΕΝ αποδεχόμαστε να περιορίζουν τη δική μας πρόσβαση στο δικαίωμα της έκτρωσης. Μόνο έτσι μπορούν να συνυπάρξουν οι άνθρωποι σε κοινωνίες γιατί, σε αντίθεση με το φασιστικό φαντασιακό οι αξίες εντός οποιωνδήποτε συνόρων δεν είναι ομοιόμορφες.

Η ερώτηση που θέτουν οι ρατσιστές για την «κουλτούρα των μεταναστών» ειναι παραπλανητική ακριβώς γιατι προυποθέτει κάποιες κατηγορίες που πρέπει να αποδεχτούμε πρώτα για να απαντήσουμε με ένα ναι ή οχι. Εμείς ομως δεν αποδεχόμαστε αυτές τις κατηγορίες, γιατί οι κατηγορίες αυτές είναι οριενταλιστικές κατασκευές. Κατασκευάζουν ένα λευκό, χριστιανικό, Δυτικό «εμείς» ακριβώς μέσα από την αντίθεση σε έναν σκουρόχρωμο, μουσουλμανικό, Μεσανατολίτη «Άλλο» αποκρύπτοντας έτσι τον δυτικό μισογυνισμό τον οποίο θεωρούν δεδομένο ότι πρέπει να αποδεχτούμε ως «κουλτουρα μας»

Όταν η Γυναικεία Απιστία Δικαιολογεί την Κακοποίηση

την κουρεψε.jpg

Δεν είναι αστείο που η κοινωνία νομιμοποιεί και δικαιολογεί κάθε μορφής κακοποίηση «απιστων» γυναικών από τους άντρες τους αλλά είναι οι γυναίκες που έχουν το στίγμα της «παθολογικά ζηλιάρας» και της «κατίνας» που ψάχνει το κινητό του γκόμενού της; Δεν είναι αστείο που αν η γυναίκα είχε ψάξει το κινητό κάποιου και είχε βρει μήνυμα από άλλη μπορεί να έτρωγε ξύλο που του ζήτησε το λόγο και τότε πάλι οι ίδιοι θα το δικαιολογούσαν επειδή αυτή θα ηταν η τρελή γκόμενα και καλά να πάθει-όπως είχα διαβάσει σε πολλά sites ότι συνέβη στην περίπτωση της Rihanna με τον Chris Brown πχ? Δεν ειναι λίγο περίεργο που γυναίκες σε όλο τον κόσμο κακοποιούνται και δολοφονούνται και μόνο στην υποψία απιστίας αλλά η κοινωνία το θεωρεί αυτό οκ και εξακολουθεί να αναπαριστά τις γυναίκες ως ζηλότυπες και ανασφαλείς στη σχέση τους; Και που φυσικά παρουσιάζει την αντρική απιστία ως μέρος της «αντρικής φύσης» ενώ η ίδια συμπεριφορά από γυναίκες σημαίνει οτι «γεμίσαμε πουτ@νες» που αξίζουν ξύλο και κακοποίηση αντί ας πούμε το λογικό: ένα διαζύγιο.

Φυσικά αν το περιστατικό αυτό είχε λάβει χώρα κάπου στην Μέση Ανατολή τα σχόλια θα περιστρέφονταν γύρω από το πόσο βάρβαροι και μισογύνηδες είναι στο Ισλαμ και να, να τα βλέπουμε εμείς οι φεμινίστριες αυτα.

Μια Ευλογημένη από την Πατριαρχία

μαρω βαμβουνη

Eδώ έχουμε το humble bragging μιας γυναίκας που επειδή (μάλλον) δεν έχει πέσει θύμα βιασμού και κακοποίησης, επειδή η ζωή της ήταν εύκολη και γεμάτη προνόμια τολμά να πατρονάρει όλες τις γυναίκες που έχουν βιώσει την πατριαρχία στο πετσί τους με το εγωκεντρισμό της. ΕΓΩ δεν βίωσα καταπίεση αρα ΕΣΕΙΣ γιατί παραπονιέστε? Φυσικά το ότι δεν την έχει βιώσει δεν σημαίνει οτι δεν την έχει υποστεί, σημαίνει απλά οτι έχει μάθει να την θεωρεί ως κάτι φυσικό και αναπόφευκτο.

Εδώ βέβαια για να μας πατρονάρει πλήρως η συντάκτρια τους στατους θέτει εσκεμμένα τα λάθος ερωτήματα. Είναι οι άντρες ανάλγητα κτήνη? Είναι οι γυναίκες παθητικές και αδύναμες? Οχι φυσικά. Τα μέλη μιας κυρίαρχης τάξης δεν χρειάζεται να είναι «αναλγητα κτήνη». Δεν ήταν «ανάλγητα κτήνη» όσοι πληρώνουν τον βασικό μισθό στους εργαζομενούς τους ούτε όσοι για παράδειγμα είχαν σκλάβους, ήταν απλά άνθρωποι που γεννήθηκαν με ένα προνόμιο και ένιωθαν ότι τους ανήκει, δεν μπήκαν ποτέ στην διαδικασία να το αμφισβητήσουν. Κάποιοι μπορεί να ανέπτυσσαν και σχέσεις οικειότητας με τους εργαζομένους ή τους σκλάβους τους, Καποιοι αγαπούσαν τους τελευταίους με τον τρόπο τους,τους φρόντιζαν όπως φροντίζουμε το αγαπημένο μας κατοικίδιο. Αλλά παρέμεναν σκλάβοι -κι αν ελευθερώνονταν ήταν πάλι επειδή ο αφέντης τους το επέλεξε.

Και μια που μιλάμε για σκλάβους, ας θυμηθούμε λίγο ότι σκλάβες και παραμάνες τόσο σε κοινωνίες όπως η αρχαία Ελλάδα όσο και για παράδειγμα στην δουλοκτητική Αμερική είχαν την ευθύνη να μεγαλώνουν τα παιδιά και βρίσκονταν δίπλα τους από την πρώτες μέρες της ζωής τους αναπτύσσοντας στενούς δεσμούς. Δεν διατάραξε αυτό το status quo. Όταν μεγαλώνεις ένα παιδί ως υποτελής (ως γυναίκα που είναι υποχρέωσή της αλλά και ως μετανάστρια νταντά για παράδειγμα) το μεγαλώνεις με τις αρχές της κυρίαρχης τάξης τις οποίες στο φινάλε τις εχεις εσωτερικεύσει κι εσύ.

Ούτε βέβαια οι φεμινίστριες πιστεύουν οτι οι γυναίκες είναι τόσο παθητικές και αμέτοχες όπως υπονοεί η κυρία Βαμβούνη. Οι γυναίκες (και όλες οι υποτελείς τάξεις) έδειχναν πάντα agency και αυτενέργεια, πάντα αντιστέκονταν με τους δικούς τους τρόπους στην πατριαρχία (τρόποι που μετά η πατριαρχία χαρακτήριζε ως «γυναικεία πονηριά», «χειριστικότητα» ή passive aggressiveness) αποκτώντας κάποιες φορές αρκετή εξουσία για να κάνουν τις ζωές τους πιο υποφερτές και άνετες.

Όπου υπαρχει εξουσία υπάρχει και αντίσταση. Aυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι οι γυναίκες είχαν και έχουν περιορισμένες δυνατότητες εντός του υπάρχοντος συστήματος. Δυστυχώς ορισμένες επιλέγουν αντί να αντισταθούν να προσαρμοστούν και να προσπαθήσουν να βελτιστοποιήσουν τη θέση τους μέσα σε αυτό, έστω και εις βάρος άλλων γυναικών. Ακριβώς όπως η συντάκτρια αυτού του ποστ.