O επίσημος λογαριασμός της Εθνικής Αστυνομίας της Ισπανίας τουίταρε με αφορμή την μέρα του Αγίου Βαλεντίνου:
«Αν σου ‘κλέψει’ ένα φιλί, δεν είναι έγκλημα. Xαρούμενη μέρα του Αγίου Βαλεντίνου».
Η Ενωμένη Αριστερά, πολύ σωστά, απάντησε:
«Αν σου κλέψει ένα φιλί είναι σεξουαλική παρενόχληση και πρέπει να δράσετε, όχι να την υποκινείτε».
Ένα από τα πιο επικίνδυνα αξιώματα της κουλτούρας του βιασμού είναι πως οι άνδρες βιάζουν λόγω της σεξουαλικής στέρησης. Η ιδεα αυτή υπονοεί πως οι άντρες έχουν εκ φύσεως τόσο έντονες ορμές που αν δεν μπορούν να τις εκτονώσουν κάπως θα προβούν σε σεξουαλική επίθεση, ακόμα και βιασμό ανηλίκου. Όπως και κάθε άλλη αντίληψη που ενισχύει την κουλτούρα του βιασμού, έτσι κι αυτή φυσικοποιεί μια πράξη που οφείλεται στις σχέσεις εξουσίας και στην αντικειμενοποίηση της γυναίκας και υποβιβάζει τον άνδρα στο επίπεδο του ζώου -κάτι που φυσικά στην πατριαρχία ισχύει μόνο επιλεκτικά, αφού στις περισσότερες περιπτώσεις ο άντρας θεωρείται ανώτερο πνευματικό ον που διακρίνεται από την λογική και την αυτοσυγκράτηση,σε αντίθεση με την γυναίκα που διακατέχεται πχ από το συναίσθημα.
Κανένας άντρας δεν βιάζει από υπερβολική και ασυγκράτητη σεξουαλική επιθυμία. Βιάζει επειδή η κοινωνία του δίνει το μήνυμα πως οι γυναίκες είναι σεξουαλικά αντικείμενα που οφείλουν να ικανοποιούν την επιθυμία αυτή είτε το θέλουν είτε οχι. Όπως τόνισε και ο σχολιαστής, υπάρχουν και άλλη τρόποι να εκτονώνεις τις ορμές σου οταν δεν βρίσκεις σύντροφο που συναινεί, κανείς ποτέ δεν πέθανε από υπερβολική καύλα.
~Hürrfem Sultan
Το ΝΕΟ στάτους του χθεσινού μισογύνη που λατρέψαμε και απ’ ότι φαίνεται δεν θα γλιτώσει το ειδικό αφιέρωμα σήμερα, δεν έχει να προσφέρει κανένα πρωτότυπο εργαλείο στη σεξιστική ρητορική. Είναι ένα πολύ τετριμμένο αναμάσημα, που δημιουργεί βέβαια μέσα στην ανακύκλωση του θέματος τη γραφική απόλαυση στο συγγραφέα και σε καποι@ς αναγνώστ@ς, ότι έγραψαν κάτι πρωτοτυπο, ενώ είναι μέσα στην κοινοτοπία -όπως η ιδέα ότι η κουλτούρα του βιασμού είναι καλή αν περιορίζεται σε ένα μίνιμουμ κοσμιότητας, το μέτρο της οποιας βέβαια θα το ορίσουν οι εκάστοτε σεξιστές, άρα το θύμα ό,τι και να κάνει θα κατηγορηθεί.
Στο κείμενο το slut-shaming πάει χέρι-χέρι με το prude-shaming στη βάση το διπόλου madona/whore (η ανικανότητα ενός άνδρα να δει με σεβασμό την γυναίκα για την οποία αισθάνεται σεξουαλική έλξη). Απ’ τη μία οποιαδήποτε συγκράτηση της ανδρικής επιθετικότητας αναπαρίσταται ως σεμνοτυφία, απ’ την άλλη το γυναικείο σώμα υστερικοποιείται ως υπερ-σεξουαλικό και τόσο η γυμνότητα του όσο και η συνειδητή σεξουαλικοποίηση του πρέπει να τιμωρούνται με ανεπιθύμητη ερωτική πρόταση, δηλαδή με παρενόχληση. Η γυναίκα κατηγορείται όταν εκφράζει τα ναι και τα όχι της εξαρχής ως πουριτανή/σεμνότυφη ή ως π@υτάνα και είναι εκ των προτέρων ένοχη γι’ αυτές τις κατηγορίες.
Ταυτόχρονα έχουμε μια αφήγηση σύμφωνα με το κομμάτι του σεξουαλικού λόγου που η ίδια η πατριαρχία παράγει υποτιμημένα ως χυδαίο/πρόστυχο, να γίνεται ο τόπος παραγωγής αλήθειας του σεξ. Σε αυτό το αντι-ηγεμονιστικό σεξιστικό αφήγημα η αρρενωπότητα ταυτίζεται με την εξεγερμένη φύση που καταπιέζεται από μια πολιτισμική απαγόρευση -την αστική υποκρισία που προβάλλεται στις γυναίκες.
Να πω τέλος στα πλαίσια του δικαιωματικού discourse ότι το πέσιμο απ’ όποι@δήποτε είναι προνόμιο και όχι δικαίωμα. Αυτό δε σημαίνει ότι είναι προβληματικό το πέσιμο καθαυτό, αλλά ότι όποι@ το επιτελεί αναλαμβάνει την ευθύνη να το κάνει με τρόπο που ο δέκτ@ να νιώσει ασφάλεια και εμπιστοσύνη ώστε να’ ναι φλερτ και όχι παρενόχληση. Αντίθετα η αποδοχή ή άρνηση από οποι@δήποτε είναι δικαίωμα. Αντίστοιχα η αυτοδιάθεση του σώματος και της εικόνας οποι@δήποτε είναι δικαιωμα του όπως και η αποδοχή ή όχι οποι@δήποτε σχολίων γι’ αυτό. Δεν υπάρχει κάποια ουσιοκρατική διάκριση ανάμεσα στο θεωρούμενο χυδαίο και το ρομαντικό, κάθε άτομο ορίζει ποια λόγια του αρέσει να ακούει, το «μωράκι μου» η «το αγάπη μου» δίχως συναίνεση μπορεί να ‘ναι κακοποιητικό, κι αν είναι γλοιώδες μπορεί να γίνει αντιληπτό ως χυδαίο με την πλέον απωθτική/αρνητική σημασία της λέξης. «το πουστ@ρα μου» με συναίνεση μπορεί να ‘ναι όμορφο και ερωτικό, και ταυτόχρονα ρομαντικό και χυδαίο. Σαφέστατα στα πεσίματα αρρενωπών απέναντι σε θηλυκά υποκείμενα υπάρχει δυναμική εξουσίας που απαιτεί αυξημένη ευθύνη απ’ τα αρρενωπά υποκείμενα ιδίως αν είναι ή περνάνε ως cis άνρες.
-Ανώμαλη Επιθυμία
Κλασική περίπτωση «εγώ δεν είμαι μισογύνης, δεν υπάρχει τίποτα πιο όμορφο από τη γυναίκα». Αθάνατος μισογυνισμός σύμφωνα με τον οποίο η γυναίκα αξίζει τον σεβασμό όταν σου κάνει παιδιά και συμμορφώνεται στο πρότυπο της Μάνας αλλά όχι όταν θέλει απλά να πηδηχτεί -ή νομίζεις εσύ ότι θέλει. Δεν είναι μόνο πως όποια γυναίκα βάζει σορτσάκι δεν το κάνει για την αντρική προσοχή, είναι και πως ακόμα και αν το έκανε ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ?! Γιατί τραβάνε τόσα ζόρια τέτοιοι τύποι? Γιατί θεωρούν πως αν θες να αρέσεις σου αξίζε και η χυδαία συμπεριφορά -λες και οι άντρες δεν μπορούν να εκφράσουν την ερωτική τους έλξη με άλλο τρόπο πέρα από τη χυδαιότητα και την απαξίωση προς γνωστές και άγνωστες γυναικες στο δρόμο.
Το θέμα δεν είναι αν οι γυναίκες με σορτσάκια ψάχνουν να πηδηχτούν ή οχι (spoiler alert: κάποιες ΔΕΝ θέλουν) ειναι το γιατί αν θέλουν κάτι τέτοιο τις υποτιμά αυτόματα στα μάτια της κοινωνίας, γιατί τόσοι πολλοί «εξοργίζονται» ή «στενοχωριούνται» (aww 😦 ) όπως λέει και ο σχολιαστής. Γιατί δεν υπάρχει τόσο μίσος και τόσος χλευασμός προς τους άντρες που θέλουν να αρέσουν? Γιατί υπάρχουν προσβλητικές λέξεις όπως «πλαστική γκόμενα» , «bimbo», «ξέκωλάκι» μόνο για τις γυναίκες λες και οι άντρες δεν μπορούν να είναι ποτέ ρηχοί αλλά κυρίως, λές και το να προσέχουμε την εμφάνισή μας μας εμποδίζει από το να έχουμε και βάθος και πρέπει απαραίτητα να είμαστε «θύματα της εικόνας μας»? Και όλο αυτό τόσο μα τόσο συχνά δεν εκλαμβάνεται ως μισογυνισμός γιατί η γυναικεία σεξουαλικότητα είναι τόσο στιγματισμένη που η γυναίκα μπαίνει αυτόματα στη θέση να απολογηθεί αντί να πει «ναι, γουστάρω σεξ αλλά θέλω και σεβασμό, γιατί να είναι αυτά τα δύο αλληλοαποκλειόμενα?». Ως πότε θα δικαιολογούν τέτοιες αντιλήψεις τον μισογυνισμο?
Και φυσικά η λογική αυτή ειναι ο ακρογωνιαίος λίθος της κουλτούρας του βιασμού καθώς «κάθε γυναίκα με σεβασμό για τον εαυτό της» (δηλαδή συμμόρφωση στα πατριαρχικά πρότυπα της σεμνότητας) δε γίνεται υποτίθεται δέκτης ανάρμοστων συμπεριφορών. Που σημαίνει δηλαδή ότι αν γίνει δέκτης ανάρμοστων συμπεριφορών, ήταν επειδή δεν σέβεται τον εαυτό της -άλλη μια περίπτωση κυκλικής πατριαρχικής λογικής
~Hürrfem Sultan
Από τα παραληρήματα για τις «σνομπ», τις «ντίβες» και τις «ξινές» μέχρι τον βιασμό ένα rape culture δρόμος.
Έτσι, για να μην ξεχνάμε ότι ο βιασμός δεν έχει να κάνει με το σεξ και την ερωτική επιθυμία αλλά με την υποταγή και το male entitlement. Είναι η τιμωρία για την αμφισβήτηση της αντρική εξουσίας.
~Χιουρφέμ Σουλτάν
Κλασικό επιχείρημα περί εκθήλυνσης των αντρών από τον φεμινισμό. Τι εννοούν άραγε όταν λένε πως έχουμε κάνει τους άντρες να παρακαλούν για λίγο σεξ? Σε ποιο προ-φεμινιστικό παρελθόν αναφέρονται? Σε αυτό που οι άντρες δεν παρακάλαγαν για το σεξ αλλά το απαιτούσαν ή το έπαιρναν με το ζόρι γιατί οι γυναίκες άνηκαν στους άντρες τους και γενικά δεν είχαν κανένα δικαίωμα επιλογής? Αυτό τους στέρησε ο φεμινισμός?
Η αντιφεμινιστική λύσσα έχει να κάνει ακριβώς με το ότι κάποιοι άντρεςνοσταλγούν το παρελθόν που οι γυναίκες δεν είχαν δικαιώματα και ελευθερίες να τους αρνηθούν, ούτε να τους χωρίσουν όταν δεν ήταν ευχαριστημένες με τον γάμο τους. Για τους αντιφεμινιστές το να ζουν σε μια «φεμινιστική χώρα» που οι γυναίκες έχουν «κατατροπωσει» τους άντρες δε σημαίνει τίποτα άλλο από το να στερούνται οι άντρες τα προνόμια που νομίζουν ότι δικαιωματικά τους άνηκαν. Ο αντιφεμινισμός δεν είναι τίποτα άλλο από την νοσταλγία ενός καταπιεστικού παρελθόντος το οποίο εκλαμβάνεται ως default, ως το σημείο ισορροπίας με κάθε παρέκκλιση να θεωρείται ως διασάλευση της τάξης.
Η ίδια αίσθηση entitlement κάνει κάποιους να νομίζει ότι οι γυναίκες τους παίρνουν τις δουλειές, που προφανώς κανονικά ανήκουν σε αυτούς, γιατί βλέπουν περισσότερες γυναίκες εκτός κουζίνας από όσες θα επιθυμούσαν οι ίδιοι. Την ίδια στιγμή οι γυναίκες σύμφωνα με όλα τα στατιστικά αντιμετωπίζουν υψηλότερα ποσοστά ανεργίας από τους άντρες.
~Hürrfem Sultan
Έλα ντε, γιατί τόσο πάθος να τιμωρηθεί ένας άντρας που απλά βίασε μερικές ντουζίνες γυναίκες όταν υπάρχουν σοβαρότερα εγκλήματα, δηλαδή εγκλήματα που αφορούν τους ίδιους τους άντρες?
Πόσες φορές θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι οι προτεραιότητες τις πατριαρχίας ευνοούν τα προβλήματα των αντρών και δε θεωρούν πραγματικά προβλήματα θέματα όπως ο βιασμός και η έμφυλη βία που θίγει κατά συντριπτική πλειοψηφία γυναίκες? Ας αφήσουμε τον νόμο να κάνει τη δουλειά του λοιπόν, λες και ο νόμος ανήκει σε μία ξεχωριστή από την υπόλοιπη κοινωνία σφαίρα όπου η κοινή γνώμη ξαφνικά δεν μπορεί να ασκεί κριτική.
Τα πολιτικο-οικονομικά σκάνδαλα θα θεωρουνται πάντα σοβαρότερα από τα εγκλήματα κατα της σωματικής ακεραιότητας των γυναικών σύμφωνα με μια αυθαίρετη πατριαρχική κλίμακα «σοβαρότητας» που σκοπό έχει απλά να αποσιωπήσει την καθημερινή εμπειρία χιλιάδων γυναικών και να ιεραρχήσει τα προβλήματα με βάσει την ανάγκη των κάθε είδους προνομιούχων. Η οικονομική βία και το να «μην έχεις μία» είναι το μόνο πρόβλημα που αναγνωρίζουν οι σεξιστές, οι ρατσιστές, οι ομοφοβικοί γιατί ειναι το μόνο που μπορεί να αγγίξει τους ίδιους.
Κι αυτός είναι μόνο ένας από τους τρόπους με τον οποίο η κουλτούρα του βιασμού σπρώχνει το ζήτημα της σεξουαλικής βίας κάτω από το χαλάκι.
~Hürrfem Sultan
Oι απολογητές της πατριαρχίας όχι μόνο νοσταλγούν ένα παρελθόν που δεν έχουμε ιδέα αν υπήρξε ποτέ, αλλά παραδέχονται και ανοιχτά πως θα προτιμούσαν να μπορούν να βιάζουν γυναίκες αντί να αλληλεπιδρούν μαζί. Σοβαρά τώρα, γιατί ο βιασμός κάνει κάποιον περισσότερο άντρα? Και γιατί είναι κάτι άξιο θαυμασμού?
Η φυσικοποίηση αυτή του βιασμού ως κάτι που ήταν στην φύση του άντρα αλλά τον καταπίεσε ο νόμος και ο πολιτισμός, είναι η βάση της κουλτούρας του βιασμού που βλέπει τον άντρα ως έναν πάντα εν δυνάμει βίαιο βιαστή που θα προχωρήσει την πράξη αν βρει την κατάλληλη δικαιολογία οι τις κατάλληλες συνθήκες.
Περισσότερα εδώ:
«In other words, the caveman-club-‘er-over-the-head-and-drag-her-by-the-hair narrative is pure mythology. The mythology, nonetheless, affirms the idea that men are naturally coercive and violent by suggesting that our most natural and socially-uncorrupted male selves will engage in this sort of behavior. Rape, that is.
The idea also affirms the teleological idea that society is constantly improving and, therefore, getting closer and closer to ideals like gender equality. If it’s true that “we’re getting better all the time,” then we assume that, whatever things are like now, they must have been worse before. And however things were then, they must have been even worse before that. And so on and so forth until we get all the way back to the clubbing caveman.
Thinking like this may encourage us to stop working to make society better because we assume it will get better anyway (and certainly won’t get worse). Instead of thinking about what things like gender equality and subordination might look like, then, we just assume that equality is, well, what-we-have-now and subordination is what-they-had-then. This makes it less possible to fight against the subordination that exists now by making it difficult to recognize.»
http://thesocietypages.org/socimages/…/08/caveman-courtship/
Κι εδώ έχουμε άλλη μία γερή δόση κουλτούρας του βιασμού, απο-ανθρωποποίησης των σεξεργατριών και σκατοψυχιάς βλέποντας τις αντιδράσεις μερικών αντρών στην είδηση -ανεξάρτητα από το αν όντως συνέβει ή οχι, αυτό δεν ειναι κάτι που αμφισβητείται στα σχόλια.
Εκτός από το κλασικό και καλά αθώο αστείο σχετικά με το όχι που σημαίνει ναι, εκτός από το ξεκάθαρο «στ’αρχίδια μας» γιατί μερικοί απλά δεν θεωρούν τις σεξεργάτριες σαν ανθώπους και το βιασμό ως κάτι που τους αφορά, έχουμε και τον Στέλιο που δηλώνει ξεκάθαρα ότι μία σεξεργάτρια δεν δικαιούται να «θιχτεί» (λες και ο βιασμός είναι απλά θέμα τιμής) από το μη συναινετικό σεξ. Για άλλη μια φορά δηλαδή το να προσφέρεις σεξουαλικές υπηρεσίες με αντάλλαγμα το χρήμα ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΣΟΥ είναι το ίδιο με το να σου ασκείται βία παρά τη θέλησή σου γιατι, όπως είπε και προηγούμενη σχολιάστρια, μπορείς να ληστέψεις ένα κατάστημα με την δικαιολογία οτι τα προιόντα τα πουλούσαν χωρίς αυτό να θεωρείται κλοπή. #FuckLogic
Και ας μη γελιόμαστε, όλες αυτές οι αντιδράσεις δεν περιορίζονται στην περίπτωση βιασμού σεξεργατριών, επεκτείνονται σε ολες τις γυναίκες που βιάζονται, γιατί είτε «τα ‘θελε ο κώλος τους», είτε δεν εννοούσε το «οχι», είτε δεν μας ενδιαφέρουν, είτε απλά μια ακόμα π@ουτσα δε θα κάνει διαφορά μωρέ -το οποίο αποτελεί την άμεση σύνδεση του slut shaming με την κουλτούρα του βιασμού που μας αφορά όλες.
~Hürrfem Sultan
Ναι, Είσαι Μισογύνης 