Όταν μιλάμε για κουλτούρα του βιασμού και όταν λέμε «διδάξτε τους άντρες να μη βιάζουν, όχι τις γυναίκες να προσέχουν» δεν εννοούμε οτι έκατσε ποτέ κανείς μπροστά σε έναν πίνακα και είπε «παιδάκια, σήμερα θα μάθουμε πώς να βιάζουμε γυναίκες». Εννοούμε οτι οι άντρες και η κοινωνία γενικότερα διδάσκονται ότι η γυναικεία συναίνεση δεν έχει σημασία με αμέτρητους διαφορετικούς τρόπους, από ταινίες, memes, συμβουλές μπαρμπάδων για το τι-θέλουν-οι-γυναίκες και ενίοτε μέσω της επίσημης εκπαίδευσης, όπως εδώ.

Στο βιβλίο «Η Τέχνη της Επικοινωνίας στις Γραφικές Τέχνες», (γραμμένο από 4 άντρες) το οποίο αποτελεί σύγγραμα μεταπτυχιακού μαθήματος στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, χρησιμοποιείται το παράδειγμα της Ελένης που λέει όχι αλλά εννοεί ναι. Η Εύα λέει όχι, ο Γιώργος την φιλάει έτσι κι αλλιώς και η Εύα γουστάρει γιατι ποτέ δεν το εννοούσε το όχι ή τελοσπάντων και να το εννοούσε ο Γιώγος ξέρει καλύτερα τι θα αρέσει στην Εύα. Η παραβίαση, για να έχει νόημα, έχει τόσο ευτυχές τέλος που καταλήγει σε γάμο -άρα αν έχεις αγνές προθέσεις μπορείς να παραβιάζεις γυναικες ή αν είσαι γυναίκα μπορείς να αγνοήσεις μια παραβίαση γιατί ποιος ξέρει, μπορεί να είναι ο άντρας της ζωής σου.

Δεν μας εξηγεί κάπου γιατί αυτή η Εύα λέει όχι ενώ εννοεί ναι και γενικά στα σενάρια αυτά που συχνά χρησιμοποιούνται όταν μιλάμε για την κουλτούρα του βιασμού κανείς δεν εξηγεί γιατι μία γυναικα λέει όχι σε ένα φιλι ή σε ένα μήνυμα στο inbox της το 2020 που δεν χρειάζεται να έχει τη φήμη της παρθένας για να την παντρέψει ο πατέρας της και να μην την έχουν δει σε απόσταση 500 μέτρων από άλλο αρσενικό για να μην αμαυρωθεί η τιμή τους. Οι γυναικες απλά είναι βλαμμένες από τη φύση τους και κάνουν αχρείαστα νάζια -αλλά αυτό είναι μωρέ που τις κάνει πικάντικες. Ή ίσως οι γυναίκες να λένε όχι για να μην της περάσουν για εύκολες αλλά όταν κάνει ο άλλος κίνηση πέφτουμε με τα μούτρα γιατί όλες ξέρουμε οτι με αυτό το απλό τρίκ έχουμε προστατέψει την τιμή μας κι αυτό θα μας θωρακίσει για πάντα από το slut shaming.

Το αν και πόσες γυναίκες λένε όχι ενώ εννοούν ναι είναι ένας σκοτεινός αριθμός πολύ κοντά στο 0, δεν αλλάζει όμως το γεγονός οτι η Εύα είναι ένα φανταστικό πρόσωπο που επινόησε ένας άντρας συγγραφέας και πως η κατάσταση αυτή διδάσκεται ως το αρχετυπικό σενάριο του «άλλα λέμε και άλλα εννοούμε» περνώντας έτσι στη συνείδηση τόσο των αντρών όσο και των γυναικών ότι «οι γυναικες δεν ξέρουν τι θέλουν» οπότε ας μην τις παίρνουμε στα σοβαρά. Κι αν αυτές κατηγορήσουν κανέναν Γιώργο ποτέ για σεξουαλική παρενόχληση ή βιασμό, ε έντάξει, φταίνε οι ίδιες που έστελναν ανάμικτα μηνύματα -άλλα έλεγαν με τις λέξεις και άλλα με την ελαφριά αλλαγή της στάσης του σώματος ή τους μυς του σώματός τους. Και τελοσπάντων ο Γιώργος είναι Καλό Παιδί™, απλά μπερδεύτηκε από τις πολλές ασκήσεις που έλυσε στο μεταπτυχιακό του, που να καταλάβει ότι το όχι σημαίνει όχι! Αυτός είναιi ένας τίμιος σημειολόγος, έλυσε απλά την άσκηση λάθος στην πραγματική ζωή, δεν υπολόγισε σωστά την γωνία των μυών του στόματος.

Πέρα από την αναπαραγωγή της κουλτούρας του βιασμού με τα γνωστά ολέθρια αποτελέσματα, είναι τραγικό που στην επίσημη εκπαίδευση οι γυναίκες είναι υποχρεωμένες να διαβάζουν τέτοιες αθλιότητες και να συμμετέχουν στον εξευτελισμό τους ξέροντας ότι μία διαφωνία μπορεί να τους κοστίσει σε βαθμούς. Είναι ένας από τις καθημερινούς τρόπους που θεωρητικά ουδέτερα περιβάλλοντα μετατρέπονται σε εχθρικά προς τις γυναίκες κάνοντάς τις να νιώθουν οτι αυτές κινούνται σε έναν αντρικό χώρο