Τα Μαύρα Χριστούγεννα του Ηλία Φραγκούλη

μαύρα χριστούγεννα

Ο Ηλίας Φραγκούλης, γνωστός κρτικός κινηματογράφου, δεν μπορεί να κρύψει την δυσαρέσκεια του για τις γυναίκες σκηνοθέτριες όχι επειδή ειναι κανένας μισογύνης αλλά επειδή δεν μπορεί να επιτρέψει αυτές να προσβάλλουν την ένδοξη ιστορία του κινηματογράφου, για να μην πούμε του Δυτικού πολιτισμού γενικότερα, χαλώντας του κλασικά αριστουργήματα όπως η B-movie Μαύρα Χριστουγεννα και το σύγχρονο έπος οι Άγγελοι του Τσάρλι. Ο Ηλίας Φραγκούλς θα προτιμούσε οι γυναίκες να μην προσπαθούν να αποδείξουν ότι μπορούν το ίδιο καλά με καθε άνδρα συναδελφό τους γίατι τα αποτελέσματα είναι μέτρια. Μόνο που ακριβώς αυτό είναι αποδεικνύει οτι τα καταφέρνουν εξίσου καλά με τους άντρες συναδέλφους τους καθώς αυτοί εδώ και δεκαετίες έφτιαχναν κυρίως μέτριες ταινίες.

Φυσικά, όπως και σε κάθε άλλο χώρο, οι άντρες μπορούν να ανταμείβονται για την μετριότητα τους αλλά όταν οι γυναικες αναλαμβάνουν την ίδια δουλειά ξαφνικά αναμένεται από αυτές μόνο η τελειότητα. Οι άντρες μπορούν να φτιάχνουν μέτριες ταινίες αλλά οι γυναίκες για να αποδείξουν την αξία τους πρέπει να φτιάξουν μόνο αριστουργήματα. Οι άντρες μπορούν να σκηνοθετούν πατάτες που δεν πάτησε άνθρωπος στο σινεμά να δει, αλλά οι γυναικες θα πρέπει να σπάνε κάθε ρεκορ στο Box Office και όλοι να περιμένουμε με αγωνία να δούμε πόσο καλά τα πήγε η Wonder Woman γιατί από αυτό κρίνεται αν θα ξαναεπιτραπεί στις γυναικες να ξανασκηνοθετήσουν «μη-γυναικείο» είδος. Οι άντρες μπορούν να αναπαράγουν τα ίδια μισογυνικα και ρατσιστικα tropes ξανά και ξανά και ξανά θέτοντας το στάνταρ του κινηματογράφου, ενώ κάθε απόκλιση από αυτο θεωρείται πολιτικά ορθή αντζέντα. Οι άντρες μπορούν να προπαγανδίζουν για δεκαετίες τις πατριαρχικές αξίες αλλά προς Θεού, μη μπει σε κάποια ταινία κάποια αναφορά στην κουλτούρα το βιασμού ή κάτι που άπτεται της γυναικείας εμπειρίας, τότε η ταινία γίνεται φεμινιστική προπαγάνδα και ο θεατής που ήρθε απλά να δει καναν λαιμό να κόβεται ή καμία έκρηξη να τα τινάζει όλα στον αέρα βγαίνει εκτός κλίματος.

Οι γυναικες οταν κλαίνε είναι συναισθηματικά πλάσματα που τις ελέγχον οι ορμόνες τους, αλλά όταν ένας boomer άντρας κλαίγεται που του χαλάσαμε «ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ» ενός cult τριτοτέταρτου θρίλερ του 1974 ειναι απλά «κριτικός κινηματογράφου».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s