Γιατί το τσουβάλιασμα των μεταναστών δεν είναι το ίδιο με το «τσουβάλιασμα» των αντρών

Όταν ένας άντρας πιάνει τον κώλο μιας γυναίκας το κάνει επειδή ζει σε ένα σύστημα που του έδωσε την πολυτέλεια να ασκεί εξουσία και σίγουρα δεν είναι γι αυτόν θέμα επιβίωσης. Όταν κλέβει ένα σπίτι ένας μετανάστης ή οποιασδήποτε φτωχός και περιθωριοποιημένος το κάνει για να επιβιώσει σε ένα σύστημα που του στέρησε άλλες δυνατότητες. Όταν λοιπόν μας κατηγορούν ότι «τσουβαλιάζουμε» τους άντρες συγκρίνοντάς τους με το «τσουβάλιασμα» των μεταναστών καλό είναι να θυμόμαστε ότι η πρώτη γενίκευση έχει περισσότερα κοινά με το «τσουβάλιασμα» των μπάτσων ή των αφεντικών, γίνεται δηλαδή με μια διάθεση κριτικής στην ΣΥΣΤΗΜΙΚΉ εξουσία και όχι, αντιθέτως, με στόχο τη διατήρησή της. Και ακριβώς επειδή μιλάμε για συστημικά φαινόμενα δεν έχει ιδιαίτερη σημασία το «μα δεν είναι όλοι έτσι».

Κάθε σύγκριση ανάμεσα στους άντρες και τους μετανάστες δεν είναι παρά μια σοφιστεία που εντέχνως αγνοεί το εξής: ότι οι άντρες είναι μια κυρίαρχη ομάδα (έναντι των γυναικών) που έχει ως σύνολο τη δυνατότητα να ασκήσει την εξουσία της πάνω στις τελευταίες και όταν εγκληματούν το κάνουν από θέση προνομίου. Αντιθέτως οι μετανάστες είναι μια υποτελής ομάδα έναντι των ντόπιων, πάνω στην οποία ασκείται η εξουσία (της φτώχειας, της στέρησης πολιτικών δικαιωμάτων κτλ) και όταν εγκληματούν το κάνουν από τη θέση του καταπιεσμένου.

Η διαθεματικότητα είναι χρήσιμη στην περίπτωση που οι ταυτότητες των εμπλεκόμενων υποκειμένων δεν είναι τόσο γραμμικές. Τι κάνουμε δηλαδή όταν ένας άντρας μετανάστης παρενοχλήσει μία ντόπια γυναίκα ή μια ντόπια γυναίκα ασκήσει ρατσιστική βία σε έναν άντρα μετανάστη? Εκεί προφανώς τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά και σημασία έχει πάντα το context. Δεν σημαίνει ότι ένας μετανάστης ή μια γυναίκα δεν ασκεί ποτέ εξουσία, έχει σημασία από ποια θέση υποκειμένου και εναντίον ποι@ την ασκεί. Όταν για παράδειγμα ένας άντρας μετανάστης παρενοχλεί μια γυναίκα, είναι γελοίο να τσουβαλιάσουμε τους μετανάστες για τον απλό λόγο ότι ασκεί μια εξουσία που του έχει δοθεί από την πατριαρχία και όχι από το στατους του ως πολίτης δεύτερης κατηγορίας.

Για ός@ς μας κατηγορούν πως όταν η σεξουαλική βία ασκείται από μετανάστες δεν εξοργιζόμαστε εξίσου η απάντηση είναι απλή: Ακριβώς λόγω της έλλειψης προνομίων τους εντός της ελληνικής κοινωνίας, οι μετανάστες βιαστές καταδικάζονται σύσσωμοι σε αντίθεση με τους Έλληνες βιαστές που βρίσκουν υποστηρικτές και ξεπλέονται στα πλυντήρια της κοινής γνώμης ενώ ταυτόχρονα έχουν καλύτερα μέσα και διασυνδέσεις στη διάθεσή τους για να την σκαπουλάρουν οπότε συνήθως ως φεμινίστριες δεν έχουμε κάτι να προσθέσουμε σε όλο αυτό πέρα από το συμφωνήσουμε με την καταδίκη -και φυσικά να επιστήσουμε την προσοχή στο ότι δεν φταίει το θρήσκευμα ή η «ξένη κουλτούρα» για κάτι που κάνουν και οι Έλληνες

21 thoughts on “Γιατί το τσουβάλιασμα των μεταναστών δεν είναι το ίδιο με το «τσουβάλιασμα» των αντρών

  1. Ο λούμπεν Σλάβος η Αλβανός σημερινής γενιάς που καίει το μαγαζί του Ινδού ή Πακιστανού στον Άγιο Παντελεήμονα, που τον βλέπει ως προνομιούχο επειδή έχει ιδιοκτησία, είναι κακό ή καλό τσουβάλιασμα;

    Μου αρέσει!

    • Mα και αυτοί οι Ευρωπαίοι μετανάστες που έχουν καπως ενσωματωθεί δεν εχουν ένα προνόμιο ενάντια στους νεότερους, πιο σκουροχρωμους μετανάστες? Δεν είναι ολοι οι μετανάστες το ίδιο. Αλλα γιατί μιλάς για τσουβάλιασμα?

      Μου αρέσει!

  2. Δηλαδή παίρνεις το ευνοϊκό και κοινότυπο τσουβάλιασμα που κάνει προνομιούχος σε μη προνομιούχο. Υπάρχει (και στην Ελλάδα υπάρχει ήδη διάχυτος ενδοφυλετικός ρατσισμός) και τσουβάλιασμα και ρατσισμός και μεταξύ λούμπεν ανθρώπων ίδια ταξικής βαθμίδας. Και υπάρχει πολύ συχνά πλέον.
    Η πρόσοδος του τσουβαλιάσματος και του πολιτικά ορθού έχει τελειώσει. Στη νέα Σμύρνη φάνηκε ποιοι είναι ποιοι και ποιοι απουσίαζαν εδώ και 15 χρόνια από όλες τις κομβικές στιγμές της κρίσης. Καταλαβαίνω ότι για ένα νέο, η διαθεματικότητα και η σύγχρονη αστική φυλετική και σεξουαλική κοινωνική θεωρία είναι κάτι ριζοσπαστικό γιατί με αυτό θα καταπιαστεί πρώτα λόγω ηλικίας, διαφήμισης και γενικότερο σιγοντάρισμα από τα μυαλά της Παντείου και ΑΣΟΕΕ, αλλά το μούδιασμα και η αμηχανία απέναντι στον εγκλεισμό, δείχνει πόσο ακίνδυνα είναι αυτά τα κινήματα. Όπως αμήχανο και τελικά κατώτερο των περιστάσεων ήταν και το «μεταναστευτικό κίνημα» και κάθε κίνημα που κάνει πατ πατ στη πλατούλα της μειονότητας, πουλώντας της φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Η απόδειξη, πως τρέξανε όλοι οι ΜΚΟ να δώσουν ισολογισμούς κοκ στη ΝΔ για τους μετανάστες και τώρα θα δούμε από τους ΚΕΘΕΑ πόσοι θα συμβιβαστούν με το νέο καθεστώς.
    Γι’αυτό και το ταυτοτικό εξίσου, πάει εκεί που πάνε όλα αυτά τα κινήματα μετά το 2000, στο γκρεμό με προδομένες ελπίδες και ένα χώρο που δε ψήνεται για καμία σύγκρουσή.
    Μέχρι στιγμής μόνο ενοχικά δημιουργεί τέτοιο τσουβάλιασμα, όπως μόνο ενοχικά δημιουργούν αυτά τα κινήματα.

    Μου αρέσει!

    • Δεν ξέρω τι να σου πω, τα σκέφτομαι κι εγώ αυτά. Από τη μία βλέπω παραχωρήσεις και εκπτώσεις του καπιταλιστικου κράτους προς τα κινήματα που αναφέρεις, από την άλλη βλεπω και αντίσταση σε αυτά. Σίγουρα για τον καπιταλισμό ειναι πιο εύκολο να κάνει καποιες παραχωρήσεις για να προσαρμοστεί σε νέες απαιτήσεις στο εσωτερικό του αλλά δε μου φαίνεται οτι το κάνει ελαφριά τη καρδία αλλά μετά από δικές μας πιέσεις. Αλλα ναι, εξακολουθεί να ισχύει αυτό που λες, οτι τελικά τα ενσωματώνει και τα καθιστά ακίνδυνα.

      ΥΓ: Αυτό με την Πάντειο και την ΑΣΟΕΕ μου φανηκε πολύ στοχευμένο -_- Αλλά να σε διαβεβαιώσω οτι η ΑΣΟΕΕ ειναι ΠΟΛΥ πιο επικίνδυνη, μια διαρκής νεοφιλελε προπαγάνδα.

      Μου αρέσει!

      • Ε ναι. Σε εποχή αντιθέσεων συνυπάρχουν υπαναχωρήσεις και αντιστάσεις. Οι αντιστάσεις δε γίνονται από μέσους(απεχθής λέξη για ανθρώπους αλλά δεν μου βρίσκεται άλλη) ανθρώπους που παίρνουν αφετηρία τα σύγχρονα κινήματα πιστεύω. Γίνονται από τους boomer που προσπαθούν να ριζοσπαστικοποιήσουν οτι μπορούν πριν την απόσυρση ή από νεολαίους που τη ψιλλιάζονται και αλλιώς και διαβάζουν και πολιτική φιλοσοφία 19αιώνα εκτός των άλλων (γιατί σήμερα δεν έχεις ερέθισμα να ασχοληθείς με αυτό το κομμάτη της πολιτικής επιστήμης, βουτάς κατευεθείαν σε μεταγενέστερα τύπου διαθεματικότητα αν είσαι 21).
        Εγώ πλέον που ήμουν και σε γκρουπάκι ψιλο safe space λέμε τα δικά μας εδώ κοκ, μόλις είδα για τα γεγονότα της Ν.Σμύρνης ψιλο ισαποστέικα κοκ, χαιρέτησα.
        Τί λέμε και τί κάνουμε στο τέλος για τους βιασμούς και τη πατριαρχία έχει σημασία. Όσο τα ατομικά δικαιώματα είναι κάτι ψιλοθολό και ελαφρώς ξέχωρο από τα εργασιακά και γενικά το συνολικό κατεστημένο, ή «ναι εντάξει δεν φταίει απαραίτητα ο καπιταλισμός» τόσο θα βλέπουμε καμπάνιες H&M all inclusive με 700 ευρώ το μήνα 6ήμερο και θα λέμε «τουλάχιστον μπορούμε να πούμε οτι είμαστε τρανς»,
        Δεν αρκεί αυτό. Και όσο οι μεονότητες παίρνουν κομμάτι της εξουσίας – πίτας θα το καταλάβουν και οι ίδιες ελπίζω. Αλλιώς θα λέω όσα λέω (δηλαδή αλλαηή παραδείγματος και κατεύθυνσης) και θα με βγάζεις στη σέντρα ως κρυφοσεξιστή και άντρα-διορθωτή με τη μία, με έτοιμα πακεταρισμένα τσιτάτα. Όχι εσύ. Γενικά γίνεται, αλλά θα ξεθυμάνει και αυτό (ήδη πιστεύω η πολτική ορθότητα σαν εργαλείο έσβησε) όταν φάνε και αυτοί τα χαστούκια τους από το εργοδοσιακό.

        Μου αρέσει!

      • Koιτα γενικα θεωρώ λανθασμένη την αποψη σου οτι καποιες αναμείχθηκαν με τον φεμνισμο επειδη το διαβασαν καπου ή ειχαν αντζέντα. Η προσωπική εμπειρία ειναι οτι διάβασα οντως κατι στην Πάντειο (μετά απο 4 χρόνια στην ΑΣΟΕΕ που μαθαινα τι καλή που ειναι η ελεύθερη αγορα) αλλα αυτό μίλησε παρα πολύ βαθιά στη δική μου εμπειρία και μου έδωσε εργαλεία να ερμηνεύσω την πραγματικότητα μου. Και οχι μονο αυτό αλλά η αμφισβήτηση πατριαρχικά εδραιωμένων απόψεων σε βοηθάει να δεις και άλλες μορφές καταπίεσης και να αφισβητήσεις γενικά το στατους κβο.

        Το οτι υπαρχουν φεμινιστριες που δεν βλεπουν την ταξική ως σοβαρή ειναι μια πραγματικότητα αλλα ειναι λογικό οταν ο καπιταλισμός έχει φυσικοποιηθεί ακόμα πιο πολύ και δυσκολευόμαστε να φανταστούμε εναν κοσμο χωρίς αυτον.
        Δεν νομίζω οτι υπαρχει ανθρωπος που λεει «μπορει να παιρνω 700 ευρω τη βδομαδα αλλα τουλαχισοτν μπορω να λεω οτι ειμαι τρανς». Νομιζω οτι απλα τους φαινεται αδύνατο να αλλαξουν το πρωτο και εστιάζουν στο δεύτερο για να κάνουν τη ζωή τους λιγο πιο υποφερτη. Ουτε νομίζω οτι υπαρχει γυναικα που ηθελε να ριξει τον καπιταλισμο αλλα τωρα που δε θα μπορουν να μας πιανουν τον κωλο στη δουλεια λενε «α τωρα ο καπιταλισμος μου φαινεται πιο ελκυστικός, δεν τον αλλάζω με τίποτα». Υπαρχουν προνομιούχες που λίγο πολύ βολεύονται στον καπιταλισμο ή γυνακες που εχουν ακομα ψευδή συνειδηση.

        Αλλα νομιζω οτι το βασικο θέμα ειναι αυτό που λες, ο ιδιος ο καπιταλισμος επιλέγει να κάνει ένα βήμα πίσω και να αφήνει λιγες ελευθερίες εδώ κι εκεί αλλα φυσικά οχι να υποσκάψει τον εαυτό του. Και αυτες οι ελευθερίες που δίνει μπορεί να τον βοηθούν να επιβιώσει γιατί δινουν το μήνυα οτι ειναι ενα ελαστικο και δίκαιο σύστημα που έχει μια γραμμική πορεία προς την ελευθερία. Κι αυτό ειναι οντως μια παγίδα.

        ΥΓ: Σκατά σε όσους τήρησαν μέσες αποστάσεις για Ν. Σμυρνη αλλα η «καταδικη της βίας από οπου και αν προέρχεται» δεν ειναι επινόηση ουτε του φεμινισμου ούτε των safe space.

        Μου αρέσει!

      • Α δεν ήξερα ότι πηγές στη Πάντειο (τώρα κατάλαβα που είπες ότι έγραψα στοχευμένο). Όχι δεν το έγραψα περί προσωπικού καμία σχέση.
        Ναι στο βασικό θέμα μένω γιατί τι κάνει ο καθένας δε ξέρω κιόλας και δε μπορώ να το κρίνω. Ότι δηλαδή ο καπιταλισμός μετακίνησε τη συζήτηση από το εργασιακό και την εξαθλίωση στα 10 χρόνια «οικονομικής κρίσης» στα δικαιώματα. Αυτό τον βόλεψε στο τέλος. Κάθε φορά αυτό γίνεται εξάλλου όταν ξεπηδάει ένα σχήμα από τη μικροαστική προοδευτική τάξη. Και ότι προλάβεις ριζοσπαστικοποιείς όταν συμβαίνει αυτό.

        Μου αρέσει!

      • Θεωρείς δλδ οτι ο φεμινισμός είναι απλά ένας αντιπερισπασμός που μας αποσπά απο τον πρωταρχικό αγώνα? Εγώ βλέπω πάντως περισσότερες φεμινίστριες απ’ό,τι μη φεμινιστριες (ποσο μαλλον αντιφεμινιστριες) να είναι εναντια στον καπιταλισμο. Περισσότερο συμπληρωματικά το βλέπουμε παρα ανταγωνιστικά.
        Τα δικαιώματα εντός καπιταλισμού ήταν ανέκαθεν ένα ζητούμενο, γι αυτό παλεύουμε (ακόμα) και για το 8ωρο, δεν νομίζω ότι ειναι απαραιτητα αντιθετικά. Οπως καποιοι πιστεύουν οτι ο καπιταλισμος από μονος του καλυτερεύει τις συνθήκες εργασίας εντός του από μεγαλοψυχία και ωριμότητα, το ίδιο μπορούν να πιστεύουν για για την απόδοση δικαιωμάτων στις γυναικες και τις μειονότητες και να το επικροτούν γι αυτο. Σημαίνει αυτό οτι δε θα πρέπει να αγωνιζόμαστε για βελτίωση των συνθηκών μέσα στον καπιταλισμο? Δεν ρωτάω ρητορικά, συζήτηση κανουμε, με ενδιαφέρει η άποψη σου.

        Μου αρέσει!

      • Μέχρι στιγμής η Ελλάδα έχει προσανατολιστεί στο κεντροευρωπαϊκό κίνημα -το γερμανικό-, που μετά από μεγάλες ήττες αναγκάστηκε για να επιζήσει να πουλήσει κλιματικό, σεξουαλικό, φυλετικό, μεταναστευτικό, καταλήψεις κοκ. Γι’αυτό ο γερμανικός χώρος υπάρχει στο διηνεκές αλλά χωρίς να προσφέρει τίποτα στον Γερμανό και είναι στο περιθώριο πλέον, διότι αγκάλιασε αδιέξοδα ευφιολογήματα. Τα πρότυπά μας ως χώρος πιστεύω οφείλουν να είναι προς ανατολάς – να κοιτάμε δηλαδή τους Τούρκους από τα γόνατα και κάτω. Στην Γαλλία, στην Αμερική, στην Ιταλία, Αγγλία κάτι γίνεται επίσης. Στην Ελλάδα, όταν αυτό που ονομάζουμε χώρος παρότι αυτοαναφορικός, έχει καταφέρει πολλά πράματα. Όταν καταναλώθηκαν και πέθανε (= κάνω μπάχαλα και πλέον ΔΕΝ παίρνουν πίσω νομοσχέδια), κάποιοι έκαναν απεργία πείνας, άλλοι κάνανε πορεία στην γερμανική πρεσβεία. Άλλοι έκαναν μπάχαλα μόνοι τους στην Ομόνοια. Άλλοι το γυρίσανε στα δικαιώματα, μπας και συνεχίσουν να υπάρχουν στο διηνεκές. Η ουσία ποιά είναι τώρα. Η μαζική απολιτικοποίηση της νεολαίας γίνεται μέσα από τις ίδιες τις αρχές του κοσμικού κράτους, δηλαδή δικαιώματα, Ισραλ=φεμινισμός, υβριδικός πόλεμος (τρανς στρατιώτες και inclusivity), στις ΗΠΑ οι liberals στήρξαν Χίλαρι=χασάπη Λιβύης, Ρωσία κακιά, Κίνα κακιά. Η πιτσιρικαρία λοιπόν, που θα εισαχθεί σε αυτές τις ιδέες, δε θα προσφέρει τίποτα στο «κίνημα», αντίθετα θα ασχοληθεί με όλα αυτά τα αδιέξοδα ιδεολογήματα που θα τον αναγκάσουν να ιδιωτεύσει (φυσικότητα καπιταλισμού = σύντομη ιδιώτευση) στα 22 αντί στα 30 που ιδιωτεύσαμε εμείς. Και αυτό ακριβώς γίνεται τώρα με τη πιτσιρικαρία που ούτε φαγωπότι στους Ολυμπιακούς πρόλαβε, ούτε ΓΑΠ στο Καστελόριζο, ούτε Δεκέμβρη ούτε τίποτα.

        Μου αρέσει!

      • Μου βγάζεις μια νοσταλγία του παρελθοντος, κατι σαν golden age syndrome. Eγώ ειμαι πιο αισιόδοξη, βλέπω τους νεότερους πλεον πιο ψυλλιασμένους και τον αντικαταλισμο να ανδύεται πιο εντονα στο διαδίκτυο με τρόπο που δεν τον εβλεπα παλια που θεωρουταν γραφικος και καθολου κουλ. Τώρα, αν το να κανεις τον καπιταλισμο κουλ και να τον καταναλωνεις μεσα απο μημ και social media ειναι κι αυτο μερος της συνωμοσιας του καπιταλισμου που θα το καταστήσει ακινδυνο και εικονικο και θα τον ενσωματώσει προς οφελος του, δεν μπορω να στο πω τωρα. Σιγουρα βλεπω παντως ενα κυμα αμφισβητησης του καπιταλισου που δεν το εβλεπα πριν 10-15 χρονια.

        Μου αρέσει!

  3. Σήμερα αν κοιτάξεις στη διεθνή αρθρογραφία, όποιος ασχολείται με «πολιτική φύλου» ξεκόβει από την υπόλοιπή πολιτική εξ’ολοκλήρου.

    Μου αρέσει!

    • Την έχω κοιταξει και δεν βλέπω τιποτα τέτοιο, παντα το φυλο ακαδημαικα αναφέρεται πλαι πλαι με το ταξικο και η αναλυση θεωρείται ελλιπής αν δε λαβει υποψη την ταξική και αλλες μορφές καταπιεσης -ακομα πχ και οταν λεμε «ο φεμινισμος διεκδικει οι γυναικες να βγουν στο χωρο εργασίας» παντα οφειλουμε να θυμομαστε οτι οι γυναικες των κατώτερων ταξεων παντα δουλευαν. Και σιγουρα στις σπουδες φυλου μεγαλες θεωρητικοί γράφουν ταυτόχρονα και για την αποικιοποίηση και την μετα-αποικιοκρατία . Τι διαβάζεις εσύ θα θελα να ξερα

      Μου αρέσει!

      • Ο πολιτικός αντικαπιταλισμός και ιμπεριαλισμός εδώ και ένα αιώνα έχουν τις ίδιες αρχές και ορολογία. Τα κινήματα των δικαιωμάτων είναι νεόφυτα και αρχίζουν και ακουμπιούνται με το αστικό αφήγημα. Είναι ειρωνία το syndrome, κατάλαβες.
        Εδώ και 15 χρόνια η χώρα και η Ευρώπη πέρασε τη πιο βάρβαρη οικονομικη περίοδο από την μεταπολίτευση. Τα αντανακλαστικά που γεννήθηκαν τότε είναι αυτά τα απόνερα που βλέπεις σήμερα. Εγώ δε θυμάμαι από το 2008 κανένα πρόταγμα δικαιωμάτων στις πορείες. Που ήταν αυτοί τότε; Για τους προοδευτικούς ανανεωτικούς ξέρουμε ότι ήταν ψηφοφόροι του ΚΙΝΑΛ, ΠΟΤΑΜΙ και υπέρ μνημονίων. Και οι αναρχοφεμ που είναι σταθερά ότι είναι. Οι άλλοι? Ότι βλέπεις σήμερα από πολιτικό αγώνα συν δικαιώματα είναι είτε από παλαιούς ή από κύκλους δικούς μας.

        Μου αρέσει!

      • Eγω το 2008 δεν ασχολιομουν ιδιαιτερα, ευτυχως μπηκα Παντειο απο σπόντα και με βοήθησε να αμφισβητήσω καταρχάς όσα μου φύτεψε η ΑΣΟΕΕ στο κεφάλι κατά δευτερον την πατριαρχία. Σε καθε περίπτωση θα δυσκολευτούν να πλησιάσουν οι φεμινίστριες και οι κουηρ τους αντικαπιταλιστικους αγώνες αν πρεπει να αφιερώνουν την ενέργεια τους στο να αποδειξουν οτι δεν ειναι νεοφιλελε και δάκτυλος του αστικου κρατους. Νομιζω αυτή η στάση ειναι ο βασικος λογος που αποθαρρυνει την σύγκλιση. Αυτο και φυσικά η ακροδεξια και alt-right ρητορική που εχουν υιοθετήσει και παρα πολλοί αριστεροι τελευταια οπως «δικαιωματιστές» ή «πολιτική ορθότητα». Οταν μια φεμινιστρια που ζει και την πατριαρχία και τον καπιταλισμο στο πετσί της καθε μερα θελει να αγωνιστεί ενάντια σε ολα αυτά, σε τι θεση πιστεύεις τη βάζει ολο αυτο?

        Μου αρέσει!

      • Επίσης αν θυμάμαι καλά το 2008 ειχε προκύψει θέμα με το συνθημα ‘μπατσοι μουνια» και κατι παρομοια. Μην αναρωτιέσαι που ειναι ο φεμινίστριες στις πορειες αν δεν μπορούσε ο χώρος να κανει το μινιμουμ για να συμπεριλάβει γυναικες που απλα δεν γουσταρουν σεξισμο. Οταν αποξενώνεις άτομα επειδη λες «ετσι ειναι τα πραγματα αν θες παρτα αν θες φυγε» δεν ειναι αυτες οι διασπαστικες.

        Μου αρέσει!

  4. Ο δικαιωματισμός και η πολιτική ορθότητα ήταν στη κριτική και παλιότερα. Οι πρώιμοι φασέοι είναι που προσπαθούν να βρίσκονται σε δύο βάρκες ταυτόχρονα και προδίδονται επειδή παθαίνουν εκπληξη. Γιατί δεν ήταν και ποτέ ανάμεσα μας και μπερδέυονται.
    Ο πολιτικός αγώνας είναι και βρώμικος. Και ο πόλεμος ακόμη πιο πολύ. Και σεξισμό θα πετάξεις στο καθεστώς, και ύπουλα και απόλα. Η τέχνη του πολέμου είναι αυτό. Αλλά και πάλι, τότε επειδή το ξέρω το σκηνικό, σεβαστό το αίτημα έγινε. Δεν είπε κανείς όχι.
    Το ζούμι είναι αν όλα τα αυτά τα κινήματα στο τέλος θα αφήσουν κάτι ή θα τα πάρει η μπάλα και θα τα οικειοποιηθούν οι από πάνω. Μη κοιτάς στο φβ της ομάδες τις φεμινιστικές που είναι χωρικές κοκ. Στην Ευρώπη αυτό ΔΕΝ υπάρχει. Στην Ευρώπη αυτή τη στιγμή συνυπάρχει ποσόστοση στην εκάστοτε Βουλή των ευρωπροτεκτοράτων για τα φύλα, επιτακτικό gay pride ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ φασιστική σεξιστική Πολωνία και σιγά σιγά τρομονόμος, ξανά στρατός αμερικάνικος στη Συρία, το Ισραήλ ξαναπετσοκόβει κοκ.
    Εγώ από αυτά καταλαβαίνω οτι πρόκειται για νέο καπιταλιστικό αφήγημα μέσα από τις ίδιες αρχές του κοσμικού κράτους για να το αναμασά η εργατιική αριστοκρατία της δύσης που της δίνουν «δικαιώματα».

    Μου αρέσει!

    • Καταρχάς να ξεκαθαρίσουμε κάτι: «Δικαιωματισμος» και «πολιτική ορθότητα» ειναι όροι της δεξιάς που επινοήθηκαν για να υποτιμήσουν και να ακυρώσουν αιτήματα κοινωνικής δικαιοσύνης. Δεν έχω ακούσει ποτέ φεμινίστριες να επικαλούνται την πολιτική ορθότητα ή να περιγράφουν τις διεκδικήσεις τους ως «δικαιωματισμό’. Στο κατω κατω δεν διεκδικούμε «δικαιώματα» και σίγουρα οχι μονο αστικα, διεκδικούμε απελευθέρωση. Οπότε αυτόματα με το να χρησιμοποιείς όρους με τέτοιο φορτίο και τέτοια ιστορία παιρνεις θέση απέναντι και πλάί με την alt-right. Δε νομίζω οτι είναι αυτή καλή βάση για συζήτηση περι φεμινισμου.
      Απο εκει και πέρα καλό είναι να τα ξεμπερδέψουμε γιατι κανουμε κυκλους: ΝΑΙ, ο καπιταλισμος εχει κανει co-opt προοδευτικά κινήματα και ναι υπαρχουν φεμινιστριες και ΛΟΑΤΚια και αλλες περιθωριοποιημένες ομάδες που δεν αντιλαμβάνονται τους αγώνες τους σε ένα ευρύτερο καπιταλιστικο πλαίσιο είτε γιατι δεν εχουν ταξική συνειδηση ειτε επειδή αυτό τους βολεύει. Υπαρχουν όμως και άτομα που εχουν και ταξική συνείδηση και αντικαπιταλιστικα προταγματα. Η προσπάθεια να παρουσιαστουν τις φεμινιστριες ή τα ΛΟΑΤΚΙ ως απολιτικ βουρλα που ασχολούνται ΜΟΝΟ με ένα πραγμα είναι σαν να προσπαθώ εγω να παρουσιάσω όλη την αναρχία ως μισογύνηδες, κακοποιητές και βιαστές. ΝΑΙ, υπαρχουν κι αυτοί (πολλοί, λίγοι, δεν με ενδιαφέρι εδω) αλλά για μένα δεν χαρακτηρίζυν το κίνημα. Και μπροστά μπορούμε να παμε μονο αν λαβουμε υπόψη ΟΛ@ τις πολλαπλές καταπιέσεις ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ. Μπορούμε να συμφωνήσουμε σε αυτό τουλαχιστον? Γιατι δεν εχω καταλάβει που διαφωνούμε και γιατί καμια φορά στραβώνεις και ιδώς σε αυτό το ποστ. Θα με βοηθούσε ίσως αν μπορούσες να μου το εξηγήσεις καλύτερα.
      Επισης τι σημαινει «φασαίοι» και «δεν ήταν ποτε αναμεσα μας»? Δηλαδη αν καποιος αργησε να παρει μπρος και να πολιτικοποιηθεί και να οργανωθεί καλύτερα να σκάσει και να κάτσει σπίτι του? Θα επρεπε ολοι να εχον ασχοληθεί από το 2008 ή καθόλου?
      Επισης αν νομίζεις οτι το «μπατσοι μουνια» βλαπτει το καθεστώς είσαι λιγο αφελής. Θα πετάξεις σεξισμό στο καθεστώς , σοβαρά τωρα? Οτι θα τα ακουσουν αυτα οι μπατσοι και θα κλαίνε στο μαξιλάρι τους? Τα συνθήματα απευθύνονται ΚΑΙ σε εμάς και συνοψίζουν τα προτάγματά μας, δεν είναι rap battle να προσπαθείς να πεις την μεγαλύτερη εξυπνάδα. Δεν κανεις πολιτική με το «μπατσοι μουνια» και σίγουρα δε θα κανεις λιγότερο αποτελεσματική πολιτική αν το κόψεις.

      Μου αρέσει!

      • Όχι τι να στραβώσω.
        Για να συνοψίσω γιατί ξεφύγαμε και ανοίγουμε πολλά θέματα που είναι περίπλοκα.
        Η πλειοψηφία είναι όντως απόλιτίκ. Εγώ αυτό ισχυρίζομαι ξεκάθαρα. Στην Ελλάδα το ΛΟΑΤΚΙ κίνημα, τα ανθρωπιστικά σχήματα, και ειδικά το τρανς που είναι τελειώς αποπολιτικοποιημένο σε μια κατάσταησ λούμπεν ιλιγκαλισμού φετιχοποίησης, είναι τελείως ταξικά ανύπαρκτα όχι για τους ίδιους λόγους εννοείται. Άλλοι είναι φτωχοδιάβολοι και μαζί μας εκ φύσεως, άλλοι κάνουν μπιζνες.
        Γιατί; Γιατί ποιο πολλοί διαβάζουν Lifo και Vice παρά Infowars.
        Βλέπεις είναι boomer να λέμε οτι στη Σοβιετική Ένωση οι γυναίκες είχαν καλύτερο οργασμό, οτι ο Κόκκινος Στρατός έκανε παρτούζες μετά τη μάχη και άλλα τέτοια ωραία.

        Μου αρέσει!

      • Δε συμφωνώ με κομμάτια της διατύπωσης σου αλλά θα έλεγα ψέματα αν έλεγα οτι δε με απογοητευει καθημερινά πλεον κι εμένα αυτο. Οι περισσότεροι άνθρωποι ομως ειναι απολιτικ και ταξικά ανυπαρκτοι, τα κινήματα αυτά τουλάχιστον εχουν και ένα ριζοσπαστικό κομμάτι και νομίζω αυτό μπορει να αποτελέσει βάση συμμαχιών και ευρυτερης ριζοσπαστικοποιησης. Αλλά θέλει δουλειά και από την άλλη πλευρά γιατι ο σεξισμός, η ομοφοβία, ο ρατσισμος κτλ δρουν διασπαστικα

        Αρέσει σε 1 άτομο

  5. Μη δημιουργούμε εντυπώσεις. Τα pride σήμερα σώζονται επειδή κατεβαίνουν εργατιστές λοάτκι. Αυτοί δεν έχουν να αποδείξουν τίποτα. Σε όλες τις συνελεύσεις πλέον μιλάνε για τα παραβιαστικά βλέμματα. Ποιός να νιώθει άβολα; Παλιότερα ναι, τώρα ποιός; Οι άλλοι έχουν να αποδείξουν και να νιώθουν άβολα, που κατέβαζαν ανακοινώσεις να μη ξαναπατήσουν εργατικά σωματεία στο pride και ξενέρωσαν που διώξαμε τους gay μπάτσους. Αυτοί είναι η κυρίαρχη τάση.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s