
Τι εννοούν οι αντιφεμινιστές όταν λένε ότι οι φεμινίστριες τους λογοκρίνουν -είχε και συνέχεια το inception banαρισμένων σχολίων.
~Hürrfem Sultan

Τι εννοούν οι αντιφεμινιστές όταν λένε ότι οι φεμινίστριες τους λογοκρίνουν -είχε και συνέχεια το inception banαρισμένων σχολίων.
~Hürrfem Sultan

We read this article so that you don’t have to:
Στο κείμενο αυτό του συντηρητικού Fox News, η συγγραφέας μας προειδοποιεί, γυναίκα προς γυναίκα, για τον κίνδυνο που προκύπτει από τις νέες γενιές γυναικών που είναι πολύ σκληρές για να αγαπήσουν (τους άντρες). Ο όρος φεμινισμός δεν αναφέρεται στο κείμενο, τι είναι όμως αυτό που κάνει άραγε τις γυναίκες πλέον τόσο διαφορετικές αν όχι το γεγονός οτι απέκτησαν περισσότερα δικαιώματα και πήραν αέρα?
Η συγγραφέας συμβουλεύει τις ομόφυλές της κυριολεκτικά να αναλάβουν δευτεραγωνιστικό ρόλο στις σχέσεις τους με τους άντρες αν θέλουν αυτές να είναι ομαλές αφήνοντας αυτούς να είναι πρωταγωνιστές -κάτι που κρύβεται πίσω απο την ανάδειξη του προτύπου του alpa male που θα πρέπει να συνοδεύεται από ένα beta female, λέξεις που εμπεριέχουν ξεκάθαρη ιεραρχία.
Η φράση κλειδί σε αυτό το κείμενο -όπως και σε όλα τα παρόμοια- είναι πως «οι γυναίκες γίνονται σαν τους αντρες». Στο συγκεκριμένο άρθρο αυτο σημαίνει πως οι σύγχρονες γυναίκες γίνονται «υπερβολικά ανταγωνιστικές, υπερβολικά αρρενωπες, υπερβολικά alpha». Και ενώ θα νόμιζε κανείς οπως τα παρουσιάζει πως τα χαρακτηριστικά αυτά είναι αρνητικά και ίσως να είναι οι άντρες αυτοί που θα έπρεπε να αλλάξουν, με ένα πατριαρχικό plot twist τα χαρακτηριστικά αυτά ειναι αρνητικά ΜΟΝΟ όταν υιοθετούνται απο γυναικες. Οι τελευταίες αντιθέτως καλούνται να διατηρήσουν την θηλυκότητά τους που, με τα λόγια της συγγραφέως, σημαίνει να έιμαστε «ήπιες» (soft) και «ευγενικές» (nice).
Στο κείμενο αυτό, ως συνήθως, τα δύο φύλα παρουσιάζονται ως δύο αντιθετικοί πόλοι που θα πρέπει ο ένας να εξισορροπεί τον άλλο, καθώς, όπως το θέτει η αρθρογράφος, μια σχέση χρειάζεται τόσο αρσενική όσο και θηλυκή ενέργεια. Και είναι κρίμα που η συγγραφέας έτσι αδυνατεί να φανταστεί μια σχέση όπου και οι δύο θα ειναι ήπιοι και ευγενικοί ή έστω, και οι δύο ανταγωνιστικοί και δυναμικοί αλλά με αμοιβάιους συμβιβασμούς και υποχωρήσεις.Και της είναι αδιανόητο γιατί το θεωρεί δεδομένο πως οι άντρες δρουν με ένα συγκεκριμένο τρόπο (δε μας λέει βέβαια τι τους κάνει έτσι καθως και η λέξη πατριαρχία έντεχνα αποσιωπάται και εδώ) και είναι οι γυναίκες αυτές που θα πρέπει να προσαρμοστούν στις ανάγκες των αντρών, αφού αυτοί αποκλείεται να γίνουν διαφορετικοί.
Το άρθρο αυτό έρχεται να προστεθεί σε μία πλούσια αρθρογραφία με θέμα «πώς να κρατήσετε τον άντρα σας» η οποία εναποθέτει το βάρος της αποτυχίας μια σχέσης στη γυναίκα η οποία καλείται να επιτελέσει όλη την συναισθηματική εργασία (emotional labor) με σκοπό να κρατήσει την ισορροπία του ζευγαριού. Ο φεμινισμός αντιθέτως, πιστεύοντας στους άντρες περισσότερο από την πατριαρχία, θεωρεί πως και οι άντρες μπορεί να είναι ήπιοι, ευγενικοί, να κάνουν υποχωρήσεις και να μην νιώθουν άβολα σε μία σχέση που δεν έχουν τον πρώτο λόγο. Κι αν τους είναι αδύνατον, τότε ίσως η σχέση μαζί τους να είναι κάτι που μερικές από εμάς δεν επιθυμούμε ούτως ή άλλως.

H σελίδα αυτή -που όπως το έθεσε ένας follower μας είναι το μέρος που σύρθηκε ο εσωτερικευμένος μισογυνισμός για να ψοφήσει- αυτοπροσδιορίζεται ως η απάντηση στον συγχρονο φεμινισμό .Η απάντηση αυτή είναι υποτίθεται η διατήρηση της «θηλυκότητάς» μας -η οποία απεικονιζεται με φωτογραφίες γυναικών απο τα ’50’s που είναι τόσο παλιές οσο και οι ιδέες που πρεσβεύει η σελίδα. «Ποια θα ειναι η δύναμή μας αν αποποιηθουμε τις θηλυκές αρετές μας», αναρωτιούνται οι editors.
Εμείς πάλι αναρωτιόμαστε ποια ακριβώς δύναμή μας προσέφεραν ιστορικά αυτές οι «θηλυκές αρετές» τόσους αιώνες πατριαρχίας, όταν οι γυναίκες είχαν λιγότερα δικαιώματα από ένα κατοικίδιο. Η μόνη δύναμή που μας προσέφραν ήταν μία έμμεση επιρροή πάνω στους άντρες της ζωής μας -τους πατεράδες και τους συζύγους μας- αν και εφοσον καταφέρναμε να τους κρατήσουμε ικανοποιημένους με τη σωστή επιτέλεση τις θηλυκότητάς μας ως μητέρες και ερωμένες. Όταν όμως η δύναμή σου εξαρτάται από την γενναιοδωρία των αντρών, δεν είναι δύναμη, είναι υποταγή. Και γι αυτό χρειαστήκαμε τον φεμινισμό με τον οποιο αποκτήσαμε δική μας, αυτόνομη δύναμη που να μην πηγάζει από την ευγενική χορηγεία όποιου κατέχει την εξουσία. Και αν θέλουμε να ειμαστε «θηλυκές», μπορουμε και ως φεμινίστριες, thank you very much.
Δεν είναι τυχαίο ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των σχολίων προέρχεται απο άλλους αντρες ή γνωστές μισογυνικές σελίδες που σπεύδουν να προσφέρουν πατριαρχικά cookies στις αντιφεμινίστριες γυναίκες για να τις αποτρέψουν από τον φεμινισμό.
~Hürrfem Sultan

Eδώ βλέπουμε πώς ο mansplainer από το χθεσινο post ερμηνεύει την απλή ιδέα πως ΔΕΝ ολοκληρώνει όλες τις γυναίκες η μητρότητα ούτε είναι στη «φύση μας» -ως μίσος για την Ελλάδα και υποστήριξη για το «σκληρό Ισλάμ». Το μήνυμα αυτό δείχνει ένα από τα σοβαρότερα διακυβευματα της πατριαρχίας, που είναι η αντιμετώπιση της γυναίκας ως μηχανή αναπαραγωγής του Ένδοξου ΄Εθνους, και γι αυτό ακριβώς ο φεμινισμός εκλαμβάνεται και ως ανθελληνισμός, γιατί η μήτρα μας θα πρέπει να είναι στην υπηρεσία της μαμάς πατρίδας. Η φασιστική πρακτική βέβαια δεν βλέπει καμία αντίφαση ανάμεσα στην «μονόπλευρη κριτική» για την οποία παραπονιέται και τις ευθείες απειλές -θα είναι σιγουρα οι ίδιοι που θα κλαίγονται για τη πολιτική ορθότητα.

Το να επικαλείσαι το γυναικείο κοινό σου για να ισχυριστείς οτι δεν είσαι σεξιστής είναι σαν να επικαλείσαι τις γυναίκες ψηφοφόρους του Τραμπ για να υποστηρίξεις οτι δεν είναι μισογύνης. Ευτυχώς οι κοινωνιολόγοι εδώ και δεκαετίες προσφέρουν ερμηνείες για το γεγονός οτι ο καταπιεσμενος συμμετεχει στο σύστημα καταπίεσής του, οι οποίες έχουν αποδωθει με όρους όπως «ψευδής συνείδηση», «ηγεμονια», «εσωτερικευμένη καταπίεση». Oι γυναίκες οπαδοί σελιδών όπως Το Κλάρκ είναι συνήθως τα λεγόμενα cool girls των οποιων η συμπεριφορά περιγραφεται στο παρακάτω άρθρο.*
«Όλοι ξέρουμε το «cool girl», αυτήν που προσπαθεί υπερβολικά για να πει ότι τα πάει καλύτερα με τους άντρες παρά με τις γυναίκες. Αύτη που θεωρεί τον εαυτό της «μία από τα παιδιά». Που αποφεύγει το «δράμα» αλλά δεν έχει πρόβλημα να κριτικάρει άλλες γυναίκες -μεμονωμένα ή ως φύλο- παρέα με τους άντρες. Κατηγορίες βίας κατά των γυναικών? Θα είναι η πρώτη που θα επισημάνει πως κάποιες γυναίκες λένε ψέματα. To «cool girl» το πιάνει. Δεν παραπονιέται για τον καθημερινό μισογυνισμό ή τα σεξιστικά αστεία από τους άντρες της ζωής της. Δεν είναι «ξινή». Θα προτιμούσε να πεθάνει από το να την πουν «φεμινίστρια». Λατρεύει τα σπορ/τα video games/ το κυνήγι/ την μπύρα/ το κόκκινο κρέας/ τα βρώμικα αστεία/ το σεξ χωρίς δεσμεύσεις.
Όχι πως πολλές γυναίκες δεν αγαπούν αυθεντικά αυτά τα πράγματα. Εγώ πάντα λάτρευα τα σπορ και τώρα δουλεύω στα αθλητικά ΜΜΕ, όπου η πίεση να είσαι «cool girl» μπορεί να είναι ανυπόφορη.
[…]
Υπάρχει αυτή η ιδέα πως αν αποστασιοποιηθείς από τις άλλες γυναίκες και συμφωνήσεις με τους άντρες, όχι μόνο θα «διαλέξουν» εσένα αντί για τις άλλες γυναίκες αλλά θα σου συμπεριφερθούν με τον ίδιο σεβασμό που δείχνουν στους φίλους τους. Είναι ένα φαινόμενο γνωστό ως «εγγύτητα στην εξουσία» (proximity to power): η ιδεά πως η εναρμόνιση με το πρόσωπο ή την όμάδα που κατέχει την εξουσία, θα σου δώσει πρόσβαση στην εξουσία αυτη.»
~Hürrfem Sultan
*https://theestablishment.co/the-dangers-of-the-cool-girl-id…

Θυμάστε παλιά, στην χθεσινή ανάρτηση*, που οι γυναίκες διαδήλωναν υπερ των δικαιωμάτων τους και εναντίον του Τραμπ επειδή ήταν άσχημες, αγάμητες και ανοργασμικιές? Ε, σε αυτή την ανάρτηση οι γυναίκες που διαδηλώνουν για τα δικαιώματά τους είναι κάτι ξέκωλα τσουλάκια που αναδεικνύουν την σεξουαλικότητά τους και πιθανότατα κάνουν και σεξ.
Οι γυναίκες που κινητοποιούνται πολιτικά μειώνονται στη βάση της εξωτερικής τους εμφάνισης και της σεξουαλικότητάς τους, είτε θεωρούνται «άσχημες» και «αγάμητες» είτε όμορφες και υπερσεξουαλικές. Με λίγα λόγια, οι αγωνες για τα δικαιώματα των γυναικών απαξιωνονται ακριβώς επειδή αφορούν γυναίκες.
~HürrFem Sultan
*https://naieisaimisogynis.com/2017/01/31/kakashims-feminazi-vs-tramp/

Χιλιάδες γυναίκες διαδήλωσαν κατά του Τραμπ και υπέρ των γυναικείων δικαιωμάτων, τι σημασία όμως έχουν τα δικαιώματα γυναικών που δεν θα πήδαγε ένας τυχαίος οπαδός του Τραμπ -ο τελευταίος άλλωστε παντρεύτηκε ένα μοντέλο, κάτι που αποδεικνύει την αξία του στα μάτια τέτοιων σκουπιδιών.
Όταν η αξία μιας γυναίκας κρίνεται μόνο από την χρησιμότητά της ως σεξουαλικο αντικείμενο, o καλύτερος τρόπος να αγνοήσεις ένα κίνημα είναι το κατασκευάσεις ως ένα πληθος unfuckable με τα πατριαρχικά κριτήρια γυναικών. Kαι αυτός είναι ακριβώς ο λόγος που ΟΛΕΣ οι γυνάικες χρειάζονται τον φεμινισμό.
~HürrFem Sultan

Οταν προσπαθείς να απεικονίσεις το φεμινιστικό κίνημα ως ζήτημα πεος vs κλειτορίδα γιατί αδυνατείς να καταλάβεις πως το πρόβλημα με την πατριαρχία ειναι η ιεραρχία μεταξύ των δύο και οι ρόλοι που έχει επιβάλει στο καθένα. Φυσικά οι σύμμαχοί μας εξακολουθούν να δέχονται επίθεση από τους αντιφεμινιστές γιατι τους χαλάνε αυτό το «υστερικές γυναίκες εναντίον αντρών» που έχουν στο μυαλό τους, οποτε ψάχνουν απελπισμένα να τους μειώσουν ως ευνουχισμένος, self hating άντρες, και άρα ανάξιους λόγου.
~HürrFem Sultan

Η αμήχανη στιγμή που έχεις τέτοια ιδεολογική τρικυμία εν κρανίω που ταυτίζεις liberals με αναρχικούς κ anti-fa, και liberal φεμινιστές με radical φεμινιστές, ενώ μιλάς για ‘φασισμό της πολιτικής ορθότητας’ και ταυτόχρονα αντιλαμβάνεσαι/ορίζεις ως ελευθερία λόγου να μπορείς να ξερνάς τον πρωτόγονο κομμουνιστοφοβικό, μισογυνικό, ρατσιστικό, cis-ομοφοβικό/τρανσφοβικό, κ εν γένει μισανθρωπικό οχετό σου, κ αν κάποι@ τολμήσει να σου απαντήσει να τ@ χαρακτηρίζεις ‘cuck’, ‘snowflake’, φοβισμέν@/ευνουχισμέν@ millennial που τρέχει στο safe space τ@ (το οποίο φυσικά κ συ αποζητάς αμέσως, αν τύχει να φας καμιά ψιλή απ’ τους αντι-φα).
-Herculine

Οταν οι γυναίκες μειώνονται σε στερεότυπα, δεν έχει νόημα να λέμε στις γυναίκες να μην ταιριάζουν στο στερεότυπο αυτό, γιατί τότε είναι σαν να κατηγορούμε τις ίδιες για την καταπίεση τους. Αντιρατσισμός αναλόγως δεν θα ήταν να αποθαρρύνουμε τους μετανάστες από το να γίνουν πλανόδιοι πωλητές -για να μην ταιριάξουν τάχα σε κάποιο στερεότυπο-, αντιρατσισμός θα ήταν να σεβόμασταν τους πλανόδιους πωλητές και ταυτόχρονα να δημιουργούσαμε μια κοινωνία που η μοναδική τους επιλογή δε θα ήταν μια κακοπληρωμένη και επισφαλής εργασία. Ούτε είναι αντιρατσισμός να θεωρούμε πως αν ένας μετανάστης κλέψει «διαιωνίζει» τον ρατσισμό, γιατί ο ρατσισμός δεν ξεκίνησε επειδή ενας μετανάστης έκλεψε, ο ρατσισμός ξεκινάει όταν σε μια καταπιεσμένη ομάδα αποδίδονται αρνητικά χαρακτηριστικά ή τα δικά της χαρακτηριστικά χρωματίζονται αρνητικά. Δεν φταίνει οι μετανάστες που κλέβουν για τον ρατσισμό όπως δεν φταίνε οι χαζές γυναίκες για τον μισογυνισμό, γιατί ένας κλέφτης Έλληνας και ένας χαζός άντρας ποτέ δε θα ενίσχυαν κάποιο στερεότυπο για την προνομιούχα ομάδα.
~HürrFem Sultan