Γιατί τα Θύματα του #ΜeToo το «Θυμήθηκαν» Τώρα

27294375_343147152828593_91308588_n.png

‘Γιατί το θυμήθηκε τώρα?» αναρωτιούνται δήθεν έκπληκτα τα τσιράκια της πατριαρχίας που θεωρούν το «χαχα» αποδεκτή αντίδραση σε ένα άρθρο περί βιασμού. Tρομερής ποιότητας επιχείρημα που δεν αρνείται το ίδιο το γεγονός του βιασμού αλλά μεταφέρει το βάρος στο θύμα που δεν το κατήγγειλε νωρίτερα για να μπορέσουν να τη βγάλουν ψεύτρα από την αρχή όπως κάνουν με τα περισσότερο θύματα -ιδίως θύματα διασήμων και πλουσίων οι οποίοι προφανώς δεν μπορούν εξ ορισμού να βιάσουν αφού αυτόματα κάποια θα κατηγορηθεί ότι το κάνει για τα χρήματα και τη διασημότητα.

Οι σχολιαστές και σχολιάστριες κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν γιατί ένα κίνημα όπως το #metoo που ξεκίνησε από μερικές γυναίκες που δεν είχαν τίποτα να κερδίσουν αλλά μόνο να χάσουν, δημιουργήθηκε ακριβώς για να σπάσει το πέπλο σιωπής που καλύπτει τέτοιες περιπτώσεις. Το «μα γιατί το θυμήθηκε τώρα» κλείνει τα μάτια στην πραγματικότητα των γυναικών που μαθαίνουν να ζουν με την σεξουαλική παρενόχληση και τον βιασμό γιατί αν μιλήσουν γι αυτά απλά θα χειροτερεύσουν τη θέση τους, απωθούν το γεγονός και συνεχίζουν τη ζωή τους σαν όλα να είναι φυσιολογικά. Αναρωτιέμαι αν το «τώρα το θυμήθηκε» θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε άλλα κοινωνικά κινήματα τα οποία εμφανίστηκαν ακριβώς όταν οι συνθήκες ωρίμασαν. «Τώρα το θυμήθηκαν οι γυναίκες οτι θέλουν δικαίωμα ψήφου? Τόσο καιρό δηλαδή που δεν ψήφιζαν γιατί δεν έλεγαν τίποτα?». «Τώρα το θυμήθηκαν οι ομοφυλόφιλοι ότι θέλουν ίσα νομικά δικαιώματα? Δηλαδή πώς ζούσαν όλα αυτά τα χρόνια που δεν μπορούσα να παντρευτούν?Μήπως απλά θέλουν να τραβήξουν την προσοχή?». «Τώρα το θυμήθηκαν οι μαύροι οτι δεν θέλουν να είναι σκλάβοι? Τόσο καιρό που βολεύονταν με δωρεάν τροφή και στέγη δεν μιλούσαν?».

Οι γυναίκες που μιλάνε για τις εμπειρίες σεξουαλικής παρενόχλησης και επίθεσης μετά από χρόνια δεν το θυμήθηκαν τώρα γιατι δεν το είχαν ξεχάσει ποτέ. Πολλές από αυτές μιλούσαν και τότε αλλά δεν τις άκουγε κανείς. Πολλές από αυτές απλά ελπίζουν οτι τώρα επιτέλους θα ακουστούν. Όλες τους παίρνουν κουράγιο η μία από την άλλη γιατί τώρα επιτέλους ξέρουν οτι δεν είναι μόνες και ότι ενωμένες οι φωνές τους ίσως ακουστεί δυνατότερα από το «χαχα» της κοινωνίας.

~Hürrfem Sultan

Όταν μια Γυναίκα Λεέι «Άσε με Ήσυχη»

27067589_343235869487816_4345169249847596017_n

Γιατί αυτή η αντίληψη βρίσκει τόση αποδοχή ανάμεσα στις γυναίκες? Γιατί ενδόμυχα ακόμα και ορισμένες φεμινίστριες θα συμφωνήσουν ακόμα και αν δε θέλουν να το παραδεχτούν? Γιατί όλες θα σκεφτούν εκείνες τις περιπτώσεις που ευχήθηκαν αυτός που γουστάρουν να είχε επιμείνει λίγο περισσότερο όταν αυτές πάνω στα νεύρα τους τον έδιωχναν και του έλεγαν να τις αφήσει ήσυχες. Ίσως να αναλογιστούν κι εκείνες τις περιπτώσεις που ευχήθηκαν εκείνος ο κούκλος να είχε επιμείνει λίγο παραπάνω αλλά δεν ήθελαν να τις θεωρήσει και τίποτα εύκολες. Λίγες γυναίκες που συμφώνησαν με αυτό το post θα σκεφτούν όλες εκείνες τις περιπτώσεις που ο επίμονος πρώην τον οποίον ήθελαν να χωρίσουν δεν τις άφηνε σε ησυχία και δεν το έπαιρνε απόφαση δημιουργώντας awkward καταστάσεις. Λίγες θα το συνδυάσουν με όλες εκείνες τις περιπτώσεις που εκείνος ο άγνωστος στις 3 τα ξημερώματα δεν ξεκόλλαγε ενώ του έδειχναν (πρώτα ευγενικά και μετά πιο ωμά) ότι δεν ενδιαφέρονται.

Η εικόνα της έξαλλης πλην ερωτευμένης πρωταγωνίστριας που διώχνει επιθετικά τον γοητευτικό πρωταγωνιστή βασισμένη σε μια παρεξήγηση που αυτός θα μπορούσε να της εξηγήσει ή να επανορθώσει αλλά προτιμά να την τραβήξει πάνω του φιλώντας την είναι σχεδόν ακαταμάχητη. Κι αυτή είναι η εικόνα που έρχεται στο μυαλό των περισσότερων όταν διαβάζουν τέτοια quotes. Ας αναρωτηθούμε όμως, δεν έχουν βρεθεί ποτέ οι άντρες στη θέση που να εύχονται η γυναίκα να είχε επιμείνει σε αντίστοιχες καταστάσεις? Ω, μα η εμπειρία μας λέει ότι έχουν βρεθεί -μπορούν να σας το επιβεβαιώσουν και οι ίδιοι. Γιατί όμως τα quotes υποστηρίζουν ότι οι άντρες είναι αυτοί που θα πρέπει να βρεθούν στη θέση του διεκδικητή και οι γυναίκες σε έναν παθητικό ρόλο? Γιατί αυτά τα quotes και αυτές οι εικόνες έχουν πάντα ένα τόσο ξεκάθαρο έμφυλο πρόσημο? Αλήθεια, στις ομοφυλες σχέσεις ποιος ή ποια είναι αυτ@ που πρέπει να επιμείνει? Τα αναπάντητα αυτά ερωτήματα θα έπρεπε να μας βάζουν σε υποψίες ότι οι προτροπές αυτές δεν ενδιαφέρονται για την προσωπική μας ευτυχία αλλά μάλλον για την διατήρηση του άντρα ως υποκείμενο των σεξουαλικών σχέσεων και των γυναικών ως το παθητικό αντικείμενο.

Τα τσιτάτα αυτά έχουν πέραση γιατί από τη μία οι γυναίκες έχουν μάθει να είναι στον ρόλο του παθητικού δέκτη του αντρικού ενδιαφέροντος και αυτό μπορεί να είναι κάτι που απολαμβάνουν όταν ήδη τον γουστάρουν. Όταν δεν τον γουστάρουν όμως γίνεται από ενοχλητικό μέχρι τρομακτικό και επικίνδυνο. Πολλές γυναίκες θα ήθελαν οι άντρες να μπορούν να διαβάσουν την σκέψη τους και να ξέρουν σε ποιά από τις δύο κατηγορίες ανήκουν οι ίδιοι. Μαντέψτε τι όμως. Οι άντρες ΔΕΝ μπορούν να διαβάσουν τη σκέψη μας! Ακόμα χειρότερα, σε έναν κόσμο male entitlement και γυναικείας αντικειμενοποίησης το πιθανότερο είναι να είναι πεπεισμένοι ότι τους γουστάρουμε. Και άρα, διαβάζοντας τέτοια quotes να θεωρούν ότι είναι χρέος τους να εμμείνουν μέχρι να ενδώσουμε γιατί κατά βάθος αυτό θέλουμε.

Τα quotes αυτά λοιπόν ενώ ταιριάζουν σε κάποιες γυναικείες φαντασιώσεις το μόνο που κάνουν είναι να καλλιεργούν ένα κλίμα όπου οι άντρες θεωρούν ότι όσο πιο πολύ επιμείνουν τόσο πιο πιθανό ειναι να τα καταφέρουν. Δεν είναι το quote που θα δει ο πρώην σου που χώρισες επειδή ήταν offline 9 ώρες και τώρα έχοντας καταλάβει ότι αντέδρασες υπερβολικά εύχεσαι ότι θα τον κάνει να έχει εκείνη την επιφοίτηση που θα τον φέρει κάτω από το μπαλκόνι σου στις 4 τα ξημερώματα για μια ρομαντική επανασύνδεση. Είναι το quote που θα δει ο πρώην σου που χώρισες γιατί δεν είσαι ερωτευμένη πια ή ο τύπος στο μπαρ που δεν λέει να καταλάβει ότι το «έχω βγει με τις φίλες μου, δεν θέλω να τις αφήσω μόνες τους» είναι κωδικός για το «απλά δεν ενδιαφέρομαι». Οπότε ας μη δίνουμε πάτημα, με τέτοια ανόητα τσιτάτα να καταλήγουν οι άντρες να μας stalkάρουν, να μας τραβολογάνε, να μην ξεκολλάνε από πάνω μας ή ακόμα και να μας βιάζουν γιατί θεωρούν ότι δε θέλουμε να μας αφήσουν ήσυχες.

~Hürrfem Sultan

Φλερτ και Σεξουαλική Παρενόχληση

Κάθε φορά που οι γυναίκες επιχειρούν να μιλήσουν για την σεξουαλική παρενόχληση που οι ίδιες υφίστανται, οι μισογυνήδες καραδοκούν να φιμώσουν τις γυναικείες φωνές γιατί αυτοί ξέρουν καλύτερα ποιά είναι η “αλήθεια” κάθε γυναίκας, αν και περισσότερο ακούγεται σαν μια κραυγή απόγνωσης της κατάρρευσης των προνομίων τους.

To σχόλιο αυτό προσφέρει μια λεπτομερή εικόνα του τι συμβαίνει στο μυαλό ενός (υποψήφιου) βιαστή: Η σεξουαλική παρενόχληση είναι αποδεκτή γιατί οι γυναίκες κατά βάθος την θέλουν. Στις γυναίκες -παρά τα όσα λένε- αρέσει το «απρόσμενο» (δηλαδή το χωρίς συναίνεση) άγγιγμα, οπότε γιατί να μπεις στη διαδικασία να εξασφαλίσεις την έγκρισή τους? Σαν χάσιμο χρόνου ακούγεται. Πρώτα κάνε την κίνηση και ανησυχείς μετά -ή μαλλον εσύ δεν χρειάζεται να ανησυχείς , αφηνεις εκείνη να ανησυχήσει τι μπορεί να της συμβει αν σε απορρίψει. Αυτή είναι και η συνήθης λογική του βιαστή ο οποίος πιο συχνά είναι ένας άντρας που απλά δεν παίρνει το όχι σαν απάντηση πεπεισμένος ότι η γυναίκα κατά βάθος γουστάρει παρά κάποιος που φτιάχνεται με την βία και τον φόβο της γυναίκας -όχι ότι αποκλείονται και τα δύο ταυτόχρονα να φτιάχνεται δηλαδή με την αντίστασή της ενώ πιστεύει ότι κατά βάθος αυτή γουστάρει.

Να σχολιάσουμε επίσης και τον φοβο ότι οι καταγγελίες για σεξουαλική παρενόχληση θα αποτελέσουν εμπόδιο για τις σχέσεις των δύο φύλων, τον οποίο ασπάζονται και πολλές αντιφεμινίστριες, οτι ο φεμινισμός θα δημιουργήσει ένα κλίμα που οι άντρες τάχα θα διστάζουν να φλερτάρουν για να μην κατηγορηθούν για σεξουαλική παρενόχληση. Tόσο δηλαδή έχουμε ταυτίσει το φλερτ και τις σχέσεις των φύλων με την κυριαρχία των αντρών που φοβόμαστε ότι αν τους αφαιρέσουν μέρος αυτής τη εξουσίας τους θα σταματήσει να γίνεται νταραβέρι και το ανθρώπινο είδος θα εξαφανιστεί -ή θα αναπαράγεται μόνο με τεχνητή γονιμοποίηση.

~Hürrfem Sultan

~Mihrimah

ΣΕΞ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ.jpeg

Η Κουλτούρα του Βιασμού και ο Ιδανικός Κόσμος

22835581_1777308808966356_1608060788_n

Τρια από τα αγαπημένα «επιχειρήματα» των αντιφεμινιστών σχετικά με την κουλτούρα του βιασμού στα οποία δεν βαριόμαστε να απαντάμε, κυρίως επειδή η απάντηση αναδεικνύει πως δεν έχουν καταλάβει καν τι είναι η κουλτούρα του βιασμού. Πάμε πάλι λοιπόν:

-Κουλτούρα του βιασμού δε σημαίνει ότι κάτι είναι νόμιμο -γι αυτό μιλάμε για ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ. Πολλά πράγματα είναι παράνομα ενώ η κουλτούρα τα επικυρώνει, όπως πχ η ρατσιστική βία, οι μπαλωθιές και ναι, και τα ναρκωτικά. Το να λες δεν υπάρχει κουλτούρα του βιασμού επειδή είναι έγκλημα είναι σαν να λες ότι δεν πλακώνουν οι φασίστες μετανάστες στο ξύλο γιατί αυτό είναι παράνομο και θα πρέπει να καταδικαστούν. Κι αυτό δείχνει λιγότερο wishful thinking και περισσότερο κουτοπονηριά γιατί είναι ένας τρόπος να παραμεριστεί ένα θέμα επειδή υποτίθεται ο νόμος αυτόματα θα το διευθετήσει -κάτι που ξέρουμε ΠΑΡΑ πολύ καλά ότι δε συμβαίνει.

-Τις μαλακίες για ρεαλισμό και «ιδανικό κόσμο» τις ακούμε βερεσέ. Οι γυναίκες δεν μπορούν να περπατήσουν ό,τι ώρα θέλουν μόνες τους εξαιτίας του σεξισμού. Όσο δεν το αναγνωρίζουμε αυτό και το αντιμετωπίζουμε ως φυσικό και αναπόσπαστο μέρος το κόσμο όπως ένα σεισμό ή έναν καλοκαιρινό καύσωνα τόσο γινόμαστε μέρος του προβλήματος. Υπάρχει λόγος που είναι οι ΓΥΝΑΙΚΕΣ που πρέπει να προγραμματίζουν από πριν πότε, πώς και με ποιον θα επιστρέψουν σπίτι, να βγάζουν δηλαδή πρόγραμμα με βάση την πιθανότητα να βιαστούν. Ο λόγος είναι πως στην κουλτούρα του βιασμού ο βιασμός τους έχει φυσικοποιηθεί τόσο που ένας κόσμος όπου δε θα κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή θεωρείται μία ρομαντική ουτοπία.

-Το κλασικό επιχείρημα που συγκρίνει το βιασμό με κλοπή επίσης τον ακούμε βερεσέ. Πρώτον γιατί οι γυναίκες δεν είναι πάκοι λεφτά/ξεκλείδωτα αμάξια/ακριβά ρολόγια. Ο λόγος που τους επιτίθενται δεν είναι η ανισότητα και η φτώχια που δημιουργεί ο καπιταλισμός αλλά αντιθέτως το προνόμιο που αποδίδει η πατριαρχία στους άντρες να πιστεύουν ότι τα σώματα των γυναικών υπάρχουν προς τέρψη τους. Τόσο η κλοπή βέβαια όσο και ο βιασμός λαμβάνουν χώρα μέσα σε ένα συγκεκριμένο σύστημα εξουσίας, ανισότητας και προνομίων και χωρίς να χτυπήσουμε το πρόβλημα στη ρίζα του εξαλείφοντάς τα, κανένα από αυτά τα εγκλήματα δε πρόκειται να καταπολεμηθεί.

~Hürrfem Sultan

Όταν οι Άντρες Αυτοθυματοποιούνται Επειδή οι Γυναίκες Φοβούνται

22834340_307533776389931_1845707888_n

Tέτοια είναι η σκατοψυχιά του μέσου μισογύνη που θεωρεί οτι πέφτει ο ίδιος θύμα σεξισμού όταν οι γυναίκες φαίνονται να βλέπουν την αντρική παρουσία το βράδυ ως απειλητική. Το ότι εμείς μεγαλώνουμε σε έναν κόσμο που κινδυνεύουμε να βιαστούμε ή να παρενοχληθούμε ανά πάσα στιγμή (και που αν αυτό συμβεί θα κατηγορηθούμε εμείς που ήμασταν έξω αργά το βράδυ) και πάλι υπάρχουν άντρες που βρίσκουν τρόπο να αυτοθυματοποιηθούν γι αυτό δενλν είναι βέβαια σκέτη σκατοψυχιά ούτε ηλιθιότητα. Ειναι ο τρόπος της πατριαρχίας να μετατρέπει τη γυναικεία καταπίεση σε αντρικό πρόβλημα για να μας κλείνει το στόμα.

Μιλάμε για την σεξουαλική παρενόχληση που έχουμε ΕΜΕΙΣ υποστεί? Θυματοποιούμε τους άντρες οπότε καλύτερα να το βουλώσουμε. Φοβόμαστε το βράδυ ότι κάποιος θα μας επιτεθεί? Θυματοποιούμε τους άντρες οπότε καλύτερα να του χαμόγελάσουμε φιλικά -κι αν μετά μας παρενοχλήσει θα φταίμε εμείς που φαινόταν ότι πάμε γυρεύοντας. Κατά τ’άλλα είναι οι φεμινίστριες που το παίζουν θύματα. Και φυσικά για να φοβόμαστε τον βιασμό θα πρέπει να πιστεύουμε ότι έχουμε το χρυσό μουνί -αυτές που έχουν το χάλκινο προφανώς δεν πέφτουν ποτέ θύμα βιασμού. Κάπως κατάφεραν δηλαδή και τον φόβο του βιασμού να τον ονομάσουν φιλαρέσκεια και να μας κατηγορήσουν και γι αυτό λες και ο βιασμός είναι κοπλιμέντο.

Και για να μην ξεχνιόμαστε, αυτός είναι ακριβώς ο λόγος που ΔΕΝ υπάρχει αντίστροφος σεξισμός. Γιατί το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σε έναν άντρα αργά το βράδυ είναι να τον κοιτάξει μία γυναίκα τρομαγμένη. Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σε μία γυναίκα είναι να την βιάσει ένας άντρας και γι αυτό ειναι καταδικασμένη να κοιτάει για πάντα πάνω από τον ώμο της.

Μισογύνηδες βουλώστε το. This is NOT about you.

~Hürrfem Sultan

O Βιασμός και το Δικαίωμα της Αυτοάμυνας

Mητερα μαχαίρωσε τον φιλο τυς.png

Οι μισογύνηδες που κλαίγονται όλη μέρα για τα υποτιθέμενα προνόμια των γυναικών θα επιθυμούσαν να αφήνουμε τους βιαστές να βιάζουν ανενόχλητοι, να αποτραβιόμαστε σε μια γωνίτσα και να περιμένουμε την αστυνομία να τους διακόψει όταν και αν φτάσει. Φυσικά, όπως κάθε προνομιούχος, αρνούνται να παραδεχτούν ότι ο νόμος είναι παντού και πάντα με το πλευρό του ισχυρού καθώς οι νόμοι ψηφίζονται από προνομιούχους για προνομιούχος και ακόμα και το δικανικό σύστημα λειτουργεί εντός συγκεκριμένου συστήματος εξουσίας. Γι αυτό και οι βιαστές συχνά δεν καταγγέλονται, όταν καταγγέλονται δεν καταδικάζονται και όταν καταδικάζονται είναι ελεύθεροι* σε μερικούς μήνες, πολύ συχνά για να συνεχίσουν να βιάζουν.
Γνωρίζοντας καλά τι σημαίνει να είσαι γυναίκα σε μια πατριαρχική κοινωνία που έχει διαποτιστεί από την κουλτούρα του βιασμού, κάποιες γυναίκες εξασκούν το δικαίωμα στην αυτοάμυνα και παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους τρομάζοντας όσους ταυτίζονται υποσυνείδητα με την πλευρά του βιαστή. Σε αντίστοιχη περίπτωση στην Ελλάδα, η 22χρονη από τη Κόρινθο που αμύνθηκε με μαχαίρι στην σεξουαλική επίθεση που δέχτηκε η ίδια και η φίλη της, δυστυχώς καταδικάστηκε** αποδεικνύοντας ότι οι γυναίκες στην Ελλάδα δεν έχουν δικαίωμα να προστατεύσουν τον εαυτό τους αλλά θα πρέπει να ζουν μόνιμα υπό τον φόβο της σεξουαλικής επίθεσης με μόνη παρηγοριά την σπάνια περίπτωση της εκ των υστέρων δικαίωσης.
~Hürrfem Sultan
* http://news247.gr/…/larisa-enoxos-men-eleutheros-de-o-pater…
**https://omniatv.com/…/6278-καταδίκη-15-χρόνια-και-4-μήνες-γ…

Το Σεξ ως Καθήκον για να Αποφύγεις το Κέρατο

22092457_297502767393032_1609238259_o

Οι γυναίκες μαθαίνουν από νωρίς πως το σεξ δεν είναι κάτι που θα πρέπει να απολαμβάνουν και οι δύο (ή τρεις ή τέσσερις). Το σεξ στην πατριαρχία είναι κάτι που το θέλουν οι άντρες και το προσφέρουν οι γυναίκες. Το σεξ στην πατριαρχία είναι κάτι που το κάνουμε σαν χάρη ή παραχώρηση για να τους κρατήσουμε. Κι αν δεν τους το δώσουμε εμείς θα τους το δώσει κάποια άλλη καθώς είμαστε τόσο εναλλάξιμες και αντικαταστίσιμες. Η αντίληψη αυτή για το σεξ είναι που κάνει τόσο δύσκολο να χωνέψουν ότι κάποιες γυναίκες κάνουν σεξ με έναν ή πολλούς άντρες για δική τους ευχαρίστηση. Αν δεν το κάνουν για να κρατήσουν κάποιον από αυτούς τότε ποιο το νόημα? Είναι απλά «πουτ@νες».
Μετατρέποντας έτσι το σεξ σε καθήκον -αν όχι σε αγγαρεία- είναι φυσικό να αφαιρούν μεγάλο μέρος της απόλαυσης του από τις γυναίκες που έτσι καταλήγουν συχνά να το βλέπουν είτε σαν κάτι που θα πρέπει να κάνουν για να ξεμπερδέψουν (προσποιούμενες μάλιστα οργασμό) είτε σαν κάτι που θα πρέπει να αποφύγουν όχι όμως εκφράζοντας την έλλειψη επιθυμίας εκείνην την ώρα αλλά προφασιζόμενες μία δικαιολογία όπως ένα πρόβλημα υγείας. Στα σχόλια βλέπουμε βέβαια και την άποψη ότι η γυναίκα στο γάμο δε θα πρέπει καν να έχει επιλογή να πει όχι καθώς η ιδέα του συζυγικού βιασμού δεν υφίσταται καν στο μυαλό πολλών -σε παντρεύτηκε άρα δεν χρειάζεται καν να την ρωτήσεις αν θέλει σεξ.
Η πατριαρχική απειλή πως αν δεν καλύψουμε τις σεξουαλικές ανάγκες των αντρών αυτοί θα τις ικανοποιήσουν με κάποια άλλη είναι άλλος ένας εκβιασμός που δίνει στις γυναίκες το μήνυμα πως το σώμα τους πρέπει να μπαίνει στην υπηρεσία των αντρών. Κάπως έτσι γίνεται πραγματικότητα η φράση:
«Δεν είναι ο πονοκέφαλος ούτε η αδυναμία
Την καύλα μας την στέρησε η πατριαρχία».
~Hürrfem Sultan

Πού Πας Κυρά μου στα Τουρ Μπας

victim blaming

Τι θα πρέπει να περιμένουν οι άντρες όταν παρτάρουν σε tour bus? Hangover
Τι θα πρέπει να περιμένουν οι γυναίκες? Βιασμό.

Εδώ η συγγραφέας του στάτους θεωρεί αδιανότητο ένας διασημος μουσικός να βιάσει, δεν αναρωτιέται όμως αν και οι γυναίκες είχαν αλλη όρεξη από το να υποβάλουν δήθεν ψευδείς μηνύσεις για βιασμό και να τις λένε μετά όλες κ@ριόλες που πήγαιναν γυρεύοντας. Η λογική ότι ένας πλούσιος και διάσημος άντρας δεν έχει ανάγκη να βιάσει καλλιεργεί ακριβώς το είδος του entitlement που οδηγεί στο βιασμό γιατί και ο ίδιος μπορεί να θεωρεί οτι καμία γυναίκα δεν έχει δικαίωμα να του πει όχι. Να προσθέσουμε επίσης ότι ακόμα και αν οι συγυεκριμένες γυναίκες είχαν σκοπό το σεξ με τους μουσικούς, αυτο δε σημαίνει οτι δεν γίνεται να βιαστούν και μάλιστα ομαδικά από όλα τα μέλη του συγκροτήματος. Το να θες σεξ δεν σημαίνει οτι δεν γίνεται να σε βιάσει κάποιος. Kαι επιτέλους θα πρέπει να σταματήσουμε να πιστεύουμε ότι οι άνθρωποι που θαυμάζουμε καλλιτεχνικά δεν είναι ικανοί για βιασμό και να τους υποστηρίζουμε με νύχια και με δόντια απλά και μόνο επειδή ευχόμαστε να μην ήταν αληθινές οι κατηγορίες βιασμου.

~Hürrfem Sultan

Ο Βιασμός ως Εναλλακτικός του Ραντεβού

ρενος

Στο status αυτό ο βιασμός παρουσιάζεται ως εναλλακτική του ραντεβού, δηλαδή ως άλλη μία μέθοδος στην αναζήτηση σεξ. Υπό αυτό το πρίσμα ο βιασμός μπορεί να είναι «βλακώδης» γιατί ειναι ο δύσκολος τρόπος, εξακολουθεί να είναι όμως θεμιτός. Από την άλλη, αν οι γυναίκες είναι τόσο εύκολες και ξεδιάντροπες που σου κάθονται με ένα ποτό, τότε η διαφορά ανάμεσα στον βιασμό και το ραντεβού είναι απλά αυτό το ένα ποτό και άρα το να βιάσεις κάποια δεν είναι και μεγάλη υπόθεση. Είναι απλά αυτό που κατά βάθος θέλουν οι γυναίκες, που όμως αφού είναι τόσο φτηνές δεν αξίζουν τον σεβασμό σου έτσι κι αλλιώς. Σε κάθε περίπτωση βλέπουμε πώς το slut shaming συνδέεται άμεσα με την κουλτούρα του βιασμού και πώς ο βιασμός κανονικοποιείται έμμεσα αφού συνδέεται με την αναζήτηση του σεξ.

~Hürrfem Sultan

Boys Will be Boys

2017-08-20 21.28.53.jpg

O τρόπος που οι πινακίδες της τουαλέτας απεικονίζουν σχηματικά το φύλο φέρουν συχνά όλα τα πατριαρχικά στερεότυπα της κοινωνίας σχετικά με τους άντρες και τις γυναίκες. Οι πινακίδες της τουαλέτας ουσιαστικά συμπυκνώνουν έμφυλα νοήματα και αντιλήψεις αναγκασμένες να τα χωρέσουν σε μια εικόνα.

Εδώ βλέπουμε τον άντρα να σκαρφαλώνει ώστε να κρυφοκοιτάξει ημίγυμνη την γυναίκα χωρίς την συναίνεσή της. Το κρυφοκοίταγμα αυτό ειναι πολύ οικείο παιχνίδι που παίζουν τα αγόρια από μικρα σεξουαλικοποιώντας τις γυναίκες των οποίων το σώμα θεωρείται κάτι που υπάρχει για να το κοιτάς -και μάλιστα με όσο το δυνατον λιγότερα ρούχα. Ο τρόπος που αυτό θεωρείται μια αναμενόμενη και σχεδόν χαριτωμένη αντρική συμπεριφορά είναι ενδεικτική τους κουλτούρας του βιασμού όπου οι άντρες παραβιάζουν τα όρια των γυναικών και όχι μόνο αγνοούν την έλλειψη συναίνεσης αλλά αυτή η έλλειψη γίνεται ακριβώς μέρος της ικανοποίησης τους, μέρος του παιχνιδιιού. Πινακίδες σαν αυτή παρουσιάζοντας το κρυφοκοίταγμα ως κάτι που οι γυναίκες θα πρέπει όχι μόνο να περιμένουν αλλά και να γελάσουν με αυτό στην ουσία τις διδάσκουν οτι πουθενά δεν μπορούν να είναι ασφαλείς και ούτε θα πρέπει να απαιτούν κάτι τέτοιο. Η κουλτούρα του βιασμού διδάσκει τους άντρες ότι μπορούν να καταπατούν τα όρια των γυναικών και τις γυναίκες ότι αυτό είναι απλά μέρος της πραγματικότητάς τους γιατί… boys will be boys!

~Hürrfem Sultan