Η Καημένη η Charlize Theron

σαρλιζ

 

σαρλιζ2

Ξέρεις ότι ζεις σε μια πατριαρχική κοινωνία όταν το «θα καταλήξεις σαν την Charlize Theron» χρησιμοποιείται ως απειλή!

Όσο περισσότερες γυναικες δηλώνουν ευτυχισμένες και ολοκληρωμένες ακόμα και single, όσο περισσότερες γυναίκες δεν βάζουν προτεραιότητα να βρουν ένα σύζυγο από τα 20, όσο αυτές μπορούν ακόμα και οικογένεια να δημιουργήσουν χωρίς εναν άντρα, τόσο οι άντρες θα μας κάνουν κηρύγματα ότι αυτές οι γυναίκες δεν είναι πραγματικά ευτυχισμένες. Τώρα που μπορούμε να κάνουμε απο καριερτα μέχρι οκογένεια χωρίς άντρες τι τους έχει απομείνει? Το στερεότυπο της γεροντοκόρης με το οποίο προσπαθουν μάταια να μας επαναφέρουν στον ίσιο πατριαρχικό δρόμο. Όλο και περισσοτερες άντρες, στερούμενοι ιδεολογικού πλαισίου για να εξηγήσουν το φαινόμενο της ανεξάρτητης γυναίκας, καταφεύγουν σε μία αφήγηση σύμφωνα με την οποία ολες αυτές οι ανεξάρτητες γυναικες το βράδυ κλαίνε στο μαξιλάρι τους.

Φυσικά καμία αντίστοιχη αφήγηση δεν βλέπουμε για τους άντρες. Κανένας διάσημος, πλούσιος και γοητευτικός 50άρης εργένης δεν απεικονίζεται ως κακομοίρης που δεν βρήκε γυναίκα να το πάρει. Κανένας 50άρης εργένης δεν χρησιμοποιείται ως cautionary tale για να προειδοποιήσει τους άντρες ότι αν δεν ασπαστούν τον φεμινισμό θα καταλήξουν μόνοι τους. Αντιθέτως, οι άντρες που καταλήγουν μόνοι τους και δεν βρίσκουν γυναίκα να τους πάρει κλαίγονται και κατηγορούν τις ίδιες τις γυναίκες και τον φεμινισμό.

Ζούμε σε μία εποχή που ο γάμος ειναι πλέον προαιρετικός και όχι απαραίτητος για την επιβίωση της γυναικας. Αυτό σημαίνει καλύτερες σχέσεις, υγιέστερες σχέσεις, σχέσεις που δεν βασίζονται στην οικονομική εξάρτηση και την κοινωνική πίεση. Αλλά σε κάποιους άντρες δεν αρέσει αυτό. Αντί να χαρούν για την εξέλιξη νοσταλγούν τις εποχές που οι γυναίκες ήταν τόσο οικονομικά εξαρτημένες που η μόνη τους ελπίδα ήταν ένας γάμος ως στρατηγική επιβίωσης.

Δεν είναι λίγο ειρωνικό πάντως που η ίδια η πατριαρχία μας υπαγορεύει τόσο ανοιχτά ουσιαστικά να «τυλίξουμε» έναν άντρα απο τα 20 βασισμένες στην εμφάνισή μας (έ και μετα βλέπουμε, ας ελπίσουμε να τον κρατήσουν τα παιδιά) και μετά μας χλευάζει και μας υποτιμά γι αυτό ως ρηχές bimbo που δεν έχουν τίποτα να προσφέρουν σε έναν άντρα πέρα από την ομορφιά τους?

Οι Γκρινιάρες Γυναίκες και οι Αθώοι Άντρες

56219983_274958993415387_8126911055629647872_n

Εδώ βλέπουμε ένα συγκεκριμένο παράδειγμα του πως οι γυναίκες θεωρούνται εκ των προτέρων και by default γκρινιάρες πριν καν αναπτύξουν την δική τους προσωπικότητα, ενώ οι άντρες τα άμοιρα θύματά τους. Φυσικά μεγαλώνοντας παιδιά προβάλλοντας πάνω τους αυτα τα σεξιστικά στερεότυπα είναι αδύνατο να μην τα διαμορφώσεις αναλόγως. Τα κορίτσια θα μεγαλώσουν πιο παθητικά και σιωπηλά από φόβο μην χαρακτηριστούν γκρινιάρες και οι άντρες θα μάθουν να μεταφράζουν οποιαδήποτε επιθυμία των γυναικών κόντρα στη δική τους ως «γκρίνια». Οι γυναίκες «πρήζουν» τους άντρες και γι αυτο οι άντρες μαθαίνουν να μην τις ακούνε και να μη δίνουν σημασία σε αυτά που λένε -δεν φταίει κάποια αντρική φύση που δεν γίνονται καλοί ακροατές.

Αυτό απαντάει και στο ερώτημα πολλών «τι θα έλεγες αν ήταν κόρη σου». Οι πατεράδες και οι μητέρες που εχουν εσωτερικεύσει αυτα τα σεξιστικά στερεότυπα λένε ακριβώς τα ίδια και για τις κόρες τους. Πιθανότατα αν ο «αθωος» άντρας της ριξει και καμία σφαλιαρα να τον δικαιολογήσουν κιόλας και να μην την προτρέψουν να φύγει -γιατι στο κάτω κάτω που θα βρει και άλλον να ανέχεται την γκρίνια της?

Κορίτσια και αγόρια με το που γεννιούνται μαζί με το φύλο τους αποδίδονται και αντίστοιχοι ρόλοι και προσωπικότητες αλλά και η μεταξύ τους δυναμική. Η αντρική βία δικαιολογείται γιατι οι γυναίκες είναι προορισμένες να «πρήζουν» τους άντρες.

Τι Εξυπηρετεί ο Μύθος της Γυναικείας Γκρίνιας

Τι Εξυπηρετεί ο Μύθος της Γυναικείας Γκρίνιας

Προσέξτε εδώ πώς άλλο ένα περιστατικό έμφυλης βίας κανονικοποιείται και παρουσιάζεται ως σχεδόν κωμικό από τον τίτλο του site, o oποίος δείχνει να τον δικαιολογεί υιοθετώντας την οπτική του θύτη -την οπτική του άντρα: δεν άντεξε ο κακόμοιρος ε και … Συνέχεια

Γυναίκα χωρίς Άντρα, Ψάρι χωρίς Ποδήλατο

φεμινιστρια χωρίς αντρα

Fun fact: Ο φεμινισμός ως κίνημα δημιουργήθηκε ακριβώς επειδή οι γυναίκες κάποια στιγμή συνειδητοποίησαν οτι μπορούν και χωρίς άντρες. Ή μάλλον για την ακρίβεια επειδή ήθελαν να ξεφορτωθούν από τις ζωές τους το είδος αυτό άντρα που παράγει η πατριαρχία. Γι αυτό και από τα γνωστότερα φεμινιστικά «ρητά» είναι «γυναίκα χωρίς άντρα, ψάρι χωρίς ποδήλατο».

Αντιθέτως ήταν οι άντρες αυτοί που έχτιζαν τις κοινωνίες επί χιλιετίες έτσι ώστε οι γυναίκες να είναι οικονομικά εξαρτημένες απο αυτούς. Το ότι οι γυναίκες δεν μπορούσαν να επιβιώσουν χωρίς άντρα οφείλεται στην ίδια την πατριαρχία που φρόντισε η επιβιωσή τους να εξαρτάται από έναν άντρα προστάτη -είτε ως πατέρα είτε ως σύζυγο.

Και τώρα που αρχίζει να αλλάζει αυτό -μετά απο αγώνες των ίδιων των γυνακών- μαντέψτε ποιος ζοριζεται. Μαντέψτε ποιος κάθεται και κλαίγεται που οι γυναίκες δεν τους δίνουν πια σημασία, που δεν απαντάνε στα μηνύματά τους, που δεν είναι πια «σοβαρες» και δε θελουν πλέον να παντρευτούν και να κάνουν παιδιά. Μάντεψε ποιοι δημιουργησαν ένα ολόκληρο κίνημα βασισμένο στην ιδέα οτι οι γυναίκες τους χρωστάνε σεξ, χρόνο, προσοχή και κλαψουρίζουν όλη μέρα για τις χυλόπιτες που τρώνε. Spoiler alert: όχι οι φεμινίστριες.

Αν οι φεμινίστριες δεν μπορούσαν χωρίς άντρα θα παρέμεναν κι αυτές παραδοσιακές. Αυτό που οι φεμινίστριες διεκδικούν δεν είναι οι άντρες να ασχολούνται περισσότερο μαζί μας, αλλά μάλλον λιγότερο -να σταματήσουν να μας κακοποιούν, να μας παρενοχλούν, να μας αντικειμενοποιούν και να προσπαθουν να ελέχουν τις ζωές μας. Είναι οι άντρες αυτοι που δημιουργούν κινήματα όπως οι incels και προβαίνουν σε δολοφονικές επιθεσεις διεκδικόντας περισσότερο έλεγχο πάνω στις γυναίκες.

Αυτό δε σημαίνει φυσικά ότι ειναι οι άντρες που δεν μπορούν χωρίς γυναίκα. Σημαίνει περισσότερο ότι πολλοί άντρες δε μπορούν χωρίς κάποια πάνω στην οποία μπορούν να ασκούν εξουσία. Οτι δε μπορούν χωρίς κάποια να τους καθαρίζει, να τους πλένει, να τους ικανοποιεί τις σεξουαλικές ανάγκες χωρίς αυτοί να ενδιαφέρονται για τις δικές της, να τους γεννά παιδιά τα οποία θα μεγαλώνει η ίδια αλλά θα έχουν το όνομα τους.

Είναι οι «παραδοσιακοί» άντρες που δε μπορούν χωρίς την γυναίκα που τους υποσχέθηκε η πατριαρχία. Οι γυναίκες μια χαρά μπορουν να τα καταφέρουν και χωρίς αυτούς. Μόνο που τώρα, με την άνοδο του φεμινισμού παγκοσμίως, δεν υπάρχουν αρκετές «παραδοσιακές» γυναίκες για όλους. Άρα μάλλον οι άντρες θα πρέπει να αρχίζουν να προσαρμόζονται

Όταν οι Γυναίκες δεν Μένουν Σπίτι

55845540_2186379338072658_4543190090444177408_n.png

Το σχόλιο αυτό δεν είναι μόνο άλλο ένα τρανταχτό παράδειγμα του πώς οι γυναίκες κατηγορούνται για την βιαιότητα ενός άντρα. Είναι ταυτόχρονα και μέρος μιας ευρύτερης ρητορικής που κατηγορεί τον φεμινισμό για την ηθική παρακμή της κοινωνίας. Σύμφωνα με το discourse αυτό, οι γυναίκες αφήνοντας τον παραδοσιακό τους ρόλο εντός σπιτιού, δεν μεγαλώνουν πια «σωστά» τα παιδιά με αποτέλεσμα αυτά να καταφεύγουν στην βία και την εγκληματικότητα.

Η ερμηνεία αυτή όχι μόνο αγνοεί άλλους κοινωνικούς, οικονομικούς και πολιτικούς παράγοντες για τα φαινόμενα που περιγράφει αλλά κυρίως αγνοεί ότι η βία παραμένει κυρίως ΑΝΤΡΙΚΗ βία και αυτή δεν είναι σύγχρονο φαινόμενο -ούτε υπάρχουν στοιχεία που να υποστηρίζουν οτι βρίσκεται σε έξαρση -αν μη τι άλλο οι βιασμοί και η αντρική επιθετικότητα είναι τόσο παλιά όσο και η πατριαρχία. Ταυτόχρονα υπονοεί πως οι γυναίκες πρέπει ως μάνες να καταβάλουν ένα συνεχές «συναισθηματικό έργο» για τους άντρες που διαφορετικά θα γίνουν βίαιοι -ευθύνη που έχουμε δει αργότερα να μετακυλίεται στην σύζυγο που δεν σταμάτησε τον βίαιο άντρα της. Οι γυναίκες οφείλουν στους άντρες αγάπη, στοργή, φροντίδα και συναισθηματική καθοδήγηση διαφορετικά αυτοί αναπόφευκτα θα γίνουν βίαιοι. Στο σενάριο αυτό οι πατεράδες φαίνεται να μην έχουν κανένα ρόλο στην ανατροφή του παιδιού.

Ο ηθικός πανικός που σκορπάνε τέτοια σχόλια έχει μοναδικό σκοπό να στρέψει την ματιά μας μακριά από το πρόβλημα της αντρικής βίας αλλά και άλλα δομικά κοινωνικά προβλήματα και να ασκήσει ένα συναισθηματικό εκβιασμό στις γυναίκες ώστε αυτές να αναλάβουν τον παραδοσιακό ρόλο τους εντός σπιτιού. Στην πραγματικότητα βέβαια είναι η ενδυνάμωση των γυναικών μέσω της οικονομικής ανεξαρτησίας που θα συνεισφέρει στην μείωση της αντρικής βίας -αν μη τι άλλο προς τις ίδιες. Όσο βέβαια η κοινωνία συνεχίζει να τις θεωρεί αποκλειστικά υπεύθυνες για την ανατροφή των παιδιών, η οικονομική αυτή ανεξαρτησία θα βρίσκει εμπόδια.

Οι Γυναίκες δεν Γουστάρουν τους Άντρες Επειδή Είναι Βίαιοι, τους Γουστάρουν Παρόλο που Είναι Βίαιοι

αμα δεν χτυπας δεν έχεις πυγμή

Αυτή είναι μια άκομψη προσπάθεια ενός κουτοπόνηρου μισογύνη να μας πείσει ότι οι αντρική βία είναι κάτι που οι γυναίκες επιζητάνε και όχι απλά ανέχονται.

Είναι πολύ διαδεδομένο οι γυναίκες να απεικονίζονται ως κάποιες που «την θέλουν την σφαλιάρα τους» για να μπορούν να σεβαστούν τους άντρες, ότι αναστενάζουν με πόθο όταν αυτοί τους πουλάνε τσαμπουκά και βαράνε το χέρι τους στο τραπέζι. Στην πραγματικότητα η αντρική βία δεν είναι κάτι που οι γυναίκες αποζητούν σε έναν άντρα, είναι απλά κάτι που η κοινωνία τις εκπαιδεύει να το υπομένουν γιατί τι να κάνουμε άντρες είναι, θα τους ξεφύγει και ένα χαστούκι -είναι από τη φύση τους επιθετικοί.

Καμία γυναίκα δεν επέλεξε ποτέ έναν άντρα επειδή ήταν βίαιος, πολλές γυναίκες όμως παρέμειναν σε μία σχέση ΠΑΡΟΛΟ που αυτός ήταν βίαιος επειδή η αντρική βία παρουσιάζεται ως τόσο φυσική και αναμενόμενη που πολλές γυναίκες θεωρούν ότι αυτό είναι το στάνταρ, ότι δε θα βρουν κάτι διαφορετικά. Προσθέστε σε αυτό και το πώς η κοινωνία τείνει να κατηγορεί μια γυναίκα που εγκατέλειψε έναν άντρα και του «χάλασε» το σπίτι όπως και τον φόβο ότι αν πάει να φύγει θα φάει όλο το ξύλο μαζεμένο και θα βρεθεί νεκρή -καθώς ένας μεγάλο ποσοστό γυναικών που δολοφονούνται από τον σύντροφό τους είναι όταν ακριβώς τον χωρίζουν- και θα καταλάβετε γιατί οι γυναίκες μένουν με τέτοιους άντρες.

Οι γυναίκες δεν θα κακοχαρακτηρίσουν ούτε θα ξενερώσουν με έναν άντρα επειδή ΔΕΝ τους άσκησε βία. Θα αφήσουν όμως τον εαυτό τους να μετατραπεί σε σάκο του μποξ στο οποίο ένας άντρας θα εξασκήσει τον «ανδρισμό» του ακριβώς επειδή η κοινωνία έχει δομήσει την έννοια του ανδρισμού γύρω από τη βία και την επιθετικότητα και την έννοια της θηλυκότητας γύρω από την στωικότητα και την παθητικότητα. Αλλά αυτό δεν ήταν ποτέ επιλογή των γυναικών. Είναι μια κατάσταση που ευνοεί αποκλειστικά τους άντρες.

Κυκλοθυμική σαν Γυναίκα

κυκλοθυμική.jpg

Παραφράζοντας ελαφρώς ένα tweet που κυκλοφορεί «Αν πιστεύεις ότι οι γυναίκες είναι κυκλοθυμικές δεν έχεις δει ποτέ άντρες να πηγαίνουν από το “είσαι πολύ όμορφη” στο “άντε μωρή πατσαβούρα” ή “σιγά τη γκόμενα” στα δευτερόλεπτα που απαιτούνται για να απορρίψεις το κέρασμά τους».

Τι εξυπηρετεί όμως ο μύθος πως οι γυναίκες είναι κυκλοθυμικές? Όπως και ο μύθος πως αυτές είναι τρελές/ υστερικές/ αναποφάσιστες/μυστήριες/ δεν ξέρουν τι θέλουν καλλιεργεί ένα γενικότερο κλίμα απαξίωσης των γυναικών που τις καθιστά πιο ευάλωτες στο gaslighting απο τους άντρες και θέτει ένα πλαίσιο εντός του οποίου οι επιθυμίες και οι προβληματισμοί τους δεν χρειάζεται να εξεταστούν στα σοβαρά, ούτε χρειάζεται να υπάρξει διάλογος αφού έτσι κι αλλιώς πηγάζουν από την εγγενή αστάθειά τους. Γιατί να ρωτήσεις την κοπέλα σου τι έχει αφού πιθανότατα ούτε η ίδια δεν ξέρει και έτσι κι αλλιώς θα της περάσει σε λίγο -she’s just in one of those moods πάλι. Και φυσικά αφού οι γυναίκες δεν είναι συναισθηματικά σταθερές πώς να τις εμπιστευτείς για σοβαρές δουλειές και για ηγετικές θέσεις -αυτές απαιτούν την ισορροπία και συνέπεια που μόνο οι άντρες επιδεικνύουν. Για να μην αναφέρουμε καν τις κατηγορίες για βιασμό -είναι φως φανάρι ότι έκαναν σεξ συναινετικά απλά μετά άλλαξαν γνώμη. Κλασικές γυναίκες 

Αγαμία και Τρομοκρατία στην Μέση Ανατολή

 

τρομοκρατία

Σε άλλα πατριαρχικά νέα, στην Μέση Ανατολή γίνονται τρομοκρατικές επιθέσεις γιατί λέει δεν βρίσκουν γκόμενα. Τους πιάνει δηλαδή ο αντίστοιχος Μπιν Λάντεν και τους λέει «δεν γαμάς που δεν γαμάς, δεν πας για ψάρε.. εμμμ… να βάλεις μία βόμβα?». Κι αυτοί αντί να τραβήξουν μια μαλακία, πάνε για επίθεση αυτοκτονίας.

Η ερμηνεία αυτή όχι μόνο αγνοεί εσκεμμένα όλους τους ιστορικούς, πολιτικούς, οικονομικούς και κοινωνιολογικούς παράγοντες που οδηγούν στην τρομοκρατία και τους πολέμους αλλά ταυτόχρονα καλλιεργεί τον οριενταλιστικό μύθο της βάρβαρης Μέσης Ανατολής ως ιδιαιτέρως βίαιης αγνοώντας πολέμους, γενοκτονίες και αναταραχές σε άλλα σημεία του κόσμου. Όταν γίνεται πόλεμος στην Μέση Ανατολή είναι επειδή οι άντρες δεν γαμάνε, όταν γίνεται στην Ευρώπη είναι επειδή κάποιου του λείπει «ζωτικός χώρος» 😉

Ας μην ξεχνάμε ότι ο υπερπληθυσμός αντρών είναι αποτέλεσμα της ίδιας της πατριαρχίας που προτιμά γιους από κόρες και έχει πλέον και την ιατρική τεχνολογία να κάνει ευκολότερα την επιλογή, με χαρακτηριστικότερες περιπτώσεις την Κίνα και την Ινδία. Δεν υπάρχουν στατιστικά στοιχεία που να συνδέουν τον υπερπληθυσμό των αντρών και την απαγόρευση της σεξεργασίας με υψηλότερα ποσοστά βιασμών -ούτε βέβαια η απαγόρευση της σεξεργασίας σημαίνει ότι αυτή δεν υφίσταται. Με εξαίρεση την Ινδία, ούτε οι χώρες της Μέσης Ανατολής ούτε η Κίνα βρίσκονται ανάμεσα στις χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά βιασμών. Και πάλι, η θεωρία του σχολιαστή προκύπτει από τον οριενταλιστικό, ισλαμοφοβικό μύθο του Μουσουλμάνου βιαστή. Δεν είναι περίεργο βέβαια σε μία κοινωνία που έχει υπερπληθυσμό αντρών ακριβώς επειδή η κοινωνία θεωρεί πολυτιμότερους τους άντρες, η αρρενωπότητα να μπαίνει σε κρίση όταν δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί παραδοσιακά μέσω της γυναικείας υποταγής και των σεξουαλικών «κατακτήσεων’ αλλά και της δημιουργίας οικογένειας.

Το να ισχυρίζεσαι ωστόσο ότι οι άντρες που δεν βρίσκουν ταίρι οδηγούνται στο να γίνουν τρομοκράτες ουσιαστικά υποκρύπτει μια λογική incel* που εμμέσως απειλεί τις γυναίκες προειδοποιώντας τες ότι αν δεν κάνουν σεξ μαζί τους είναι λογικό αυτοί να γίνουν επικίνδυνοι και βίαιοι. Οι άντρες που επικαλούνται αυτή τη θεωρία στην ουσία δίνουν το μήνυμα στις γυναίκες πως είναι υποχρέωσή τους να κάνουν σεξ με τους άντρες τόσο για την προσωπική τους ασφάλεια όσο και για την διατήρηση της κοινωνικής ειρήνης. Οι ίδιοι οι incels βέβαια ενεργοποιούνται σε χώρες που ούτε έλλειψη γυναικών υπάρχει ούτε δύσκολία στην πρόσβαση σεξουαλικών υπηρεσιών. Ο λόγος που αυτοί γίνονται βίαιοι όταν τρώνε την μία χυλόπιτα μετά την άλλη είναι ότι το male entitlement που τους καλλιέργησε η πατριαρχία τους κάνει να θεωρούν το σεξ δικαίωμα -και άρα υποχρέωση των γυναικών.

Το γιατί οι γυναίκες δεν παίρνουν τα όπλα όταν δεν βρίσκουν γκόμενο σύμφωνα με την ίδια πατριαρχική λογική οφείλεται στο ότι οι γυναίκες υποτίθεται δεν έχουν σεξουαλικές ορμές, αυτές είναι προνόμιο των αντρών. Μόνο οι αντρικές καύλες δημιουργούν τόσο επιτακτικές ανάγκες, οι γυναικείες ανικανοποίητες ανάγκες το πολύ πολύ να τις μετατρέψουν σε cat ladies. Αναμένουμε προσεχώς incel θεωρία σύμφωνα με την οποία οι γυναίκες που δεν βρίσκουν άντρα γίνονται φεμινίστριες το οποίο είναι σχεδόν το ίδιο , αν όχι ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ από την τρομοκρατία!

*»INvoluntary CELibates»: κίνημα αντρών στην Βόρεια Αμερική που κατηγορεί ισχυρίζεται οτι δεν μπορεί να βρει ρομαντικό η ερωτικό σύντροφο και κατηγορεί γι αυτό τις γυναίκες και τον φεμινισμό ενώ έχει οδηγήσει και σε εκδικητικές δολοφονίες
https://en.wikipedia.org/wiki/Incel

Tι Θέλουν οι Άντρες και οι Γυναίκες μετά το Σεξ

51456715_755052774893990_2421985925694226432_n

Προσέξτε λίγο πώς είναι οι ίδιοι οι άντρες που αναπαράγουν με μία αίσθηση ανωτερότητας το στερεότυπο πως οι άντρες θέλουν μόνο να γαμήσουν. Παρατηρήστε με πόση αυτοπεποίθηση και πόση μοχθηρία ο σχολιαστής μειώνει τις γυναίκες σε σεξουαλικά αντικείμενα υπενθυμίζοντάς τους πως οι άντρες θέλουν σκέτο σεξ και οι γυναίκες είναι αυτές που θέλουν αγαπούλες και το πώς αυτό τις κάνει ενοχλητικές και απωθητικές. Εστιάστε στην άνεση με την οποία οι μισογύνηδες θεωρούν ότι αντιπροσωπεύουν όλο το αντρικό φύλο και μιλάνε εκ μέρους του σε τέτοιες περιπτώσεις -και το πως αυτό δεν θεωρείται «μισανδρία» παρόλο που ανάλογα πιστεύω συνήθως αποδίδονται στις «μίσανδρες» φεμινίστριες. Είναι οι άντρες συνήθως που δηλώνουν με αυταρέσκεια πως οι άντρες θέλουν μόνο σεξ και «είναι ζώα» που έχουν μόνο ένα πράγμα στο μυαλό τους. Αυτό δεν είναι μισανδρία. Αυτό είναι η πατριαρχία.

Οι φεμινίστριες φυσικά δεν ισχυρίζονται πως οι άντρες θέλουν μόνο σεξ ενώ οι γυναίκες αγκαλιές και στοργή. Οι φεμινίστριες όμως είναι αυτές που έχουν δει το πώς η αντίληψη ότι οι άντρες θέλουν σεξ και υποτίθεται δυσανασχετούν με επίδειξη στοργής και τρυφερότητας σχετίζεται με την επιτέλεση της κυρίαρχης αρρενωπότητας. Αυτή είναι η εικόνα του άντρα που προωθεί η ίδια η πατριαρχία. Ένας επιβήτορας που στερείται συναισθημάτων, χρησιμοποιεί τις γυναίκες για το σεξ και ιδανικά θα τις πετούσε απο το κρεβάτι του δευτερόλεπτα μετά την εκσπερμάτωση -γιατί έτσι είναι η «αντρική φύση».

Η εμπειρία πολλώ γυναικών βέβαια θα το διέψευδε αυτό. Δεν έχει σημασία η πραγματικότητα όμως, δεν έχει σημασία αν ξέρουμε πως και οι άντρες θέλουν σχέση, αγάπη και τρυφερότητα. Σημασία έχει το πώς η επιτέλεση σαν αυτή του σχολίου δίνει το μήνυμα του πώς ένας άντρας θα έπρεπε να είναι, το πως είναι το «φυσιολογικό», το «κανονικό». Η πατριαρχία καλλιεργεί στους άντρες την εντύπωση πως έχουν το πάνω χέρι στις σχέσεις και στις γυναίκες πως δε θα πρέπει να έχουν υψηλές προσδοκίες απο τους άντρες και θα πρέπει να αποδεχτούν την θέση τους ως αντικείμενα για την ικανοποίησή τους. Και εδραιώνοντας αυτή την ιδέα όλοι οι άντρες ωφελούνται από αυτήν γιατί ακόμα και αυτοί που θέλουν αγκαλιές και γούτσου γούτσου μετά το σεξ νομίζουν οτι αποτελούν κάποιου είδους εξαίρεση ενώ οι γυναίκες θα πρέπει να νιώθουν ευγνώμονες που πέτυχαν έναν άντρα που δεν είναι σαν τους άλλους. Αν ένας ένας άντρας είναι τρυφερός μαζί μας θα πρέπει να νιώθουμε τυχερές. Αν δεν είναι, ε τι να κάνουμε, έτσι είναι οι άντρες.

Το σχόλιο αυτό περιγράφει τον σχολιαστή όπως θα ήθελε να είναι, όπως φαντάζεται τον εαυτό του. Ταυτόχρονα είναι ένα σχόλιο που απευθύνεται στις γυναίκες με σκοπό να τις βάλει στη θέση τους. Γιατί πρωταρχικός στόχος της πατριαρχίας είναι κυρίως να ξέρουμε εμείς οτι δεν αξίζουμε κάτι περισσότερο. Και όλα αυτά τα σχολια έχουν στόχο να μας το υπενθυμίσουν αυτό.